LIBANII OPERA

251쪽

242 LIBANU OBAMO RHπονηρος του κακος γορεύειν οὐ θεοὐ μισθον εἶχε τον νέον ἐν τοιαύτη καὶ αὐτον τῖ περὶ των θεον τρεφύμενον δοξ καὶ φέροντα τὴν φαυλότητα τον λύγων διὰ τον προς τους βωμους του διδασκάλου πολεμον. 13. ηδη δὲ προσηβος ήν, καὶ τ της φύσεως βασιλικ0ν πολλοῖς καὶ μεγάλοις τεκμηρίοις μηνυετο. καὶ ταυτα οὐκ εἷ καθεύδειν κωνστάντιον, δείσας μὴ πολις μεγάλη τε καὶ μεγάλην ψηφον χουσα καὶ προς την Ῥώμην εἰκασμίνη τοῖς Ηλοις ἐπισπασθη προς 1 τὴν ἀρετὴν του νέου καὶ γένηταί τι των ἐκείν' υπηρον, πεμπε μεν αὐτον εἰς την Νικομήδους πολιν, ς οὐ φοβήσουσαν ἴσα, παιδεύεσθαι δὲ δίδωσιν ἐξουσίαν. ὁ δὲ υ φοιτ με παρ με ποιουμενον αυτο τὰς συνουσίας ηδ καὶ πολιν ἀντι πολεως ηρημένον τψνi γαλήνην ἔχουσαν ἀντὶ της κινδύνων γεμουωὶς τους λύγους δὲ νούμενος ὁμιλον - ἀνίει 14 το δεα52 αἴτιον του τοι λύγοις μεν χαίρειν, φευγειν δὲ

τον κείνων πατέρα, πολλοῖς καὶ μεγάλοις υτι ορ-

Ἐλληνος διδασκάλου ἀκροώμενος πρὸς δεισιδαιμονίαν ἐπικλίνοι uerumque respexit m 23 p. 200-Ἱουλιανο ὴν σοφιστης, εἴπενιὰν Λιθάνιος καὶ αυτον κακον σοφιστην, ς καὶ 'Eκηβόλιον ἐν- ἐπιταφίω Ουλιανου. s. Iul. ep. 434 1s to mira 4 τῶν διδασκάλων Μor Fabr 7 δείσας - 243 7 κτησάμενος ante oculos habuit impumans Socrates l. l. δῶ μεθέστησιν αὐτὁ ἐκ της μεγαλοπόλεως εἰς την ικομήδειαν κελεύσας μη φοιταν παρὰ Λιβανίω τω Συρ σοφιστο νηφον γρ

252쪽

LIBANU ORATIO XVIII 43ω- μψτε γενέσθαι θε κληρονα φοιτητω μαν εἰς τον κατάλογον ἐγγραφῆναι των μῖν ὁμιλητον. 15. ὁ δὲ τω μὲν ἐξορκίσαντι μεμφήμενος τοὐς ὁρκους δε οὐ παραβαίνων, ω- ἐπιθυμον εὐρεν πως μήτε ἐπιορκήσει καὶ μετασχήσει των λόγων, πορθμέα τινὰ των καθ' 1 μερα λεγομένων δωρεαῖς μεγάλαις κτησάμενος. ου η καὶ τὰ μάλιστα φύσεως διέδειξε τὴν σχέν' τρ γὰρ κιστά μοι συνων τον συνεχος συνόντων ἀμείνων εἰς μέμησιν ν καὶ ι ἀμυδροτέρας ὁδου την οεἱλικρινῆ τὴν ἐκείνων τον καρπων παρίει φορ',

ὁ θεν, οἶμαι, καὶ τοῖς στερον ὐπ' αὐτου πεποιημένοις λύγω ς ενι τι πρ0 ημῆς συγγενες καὶ δοξεν εἷς εἰναι

16. κείρο μεν οὐ περὶ ταυτα η σπουδή, τ δε 15 ἀδελφῶ γίνεται μετουσία τῆς βασιλείας καπὰ τ δεύτερον σχημα. διπλου γὰρ ἐγηγερμενου Κωνσταν- τω πολέμου του μὲν προτερου Περσικου, το δ' ἐπἐκειν το προ τον τύραννον, ἔδει δήπου καὶ συνάρχοντος, καὶ πέμπεται Γάλλος 'Τταλίας τὴν στρις ἔλεοφρουρήσων, και περ τω- δε πατρι πρύτερον, τοῖτουπῆρχε καὶ ρ δε βασιλέως ἐν δελφύς. 17. κεινος

253쪽

244 LIBANI ORATIO XVIII μὲν ὁ καὶ διὰ της Βι νίας δορυφορούμενος χώρει καὶ ἐδον ἀλλήλω, τούτου δὲ τὴν γνώμο ου ηλλοίωσεν περὶ ἐκεῖνον τυχη, ουδὲ τ βασιλευειν οἱ τον ἀδελφον ἀφορμην εἰς αθυμίαν λαβεν, ἀλλ εστηυξησε μεν τὴν ἐστι μίαν λην ἐχε περὶ τους λύγους, πηυξησε δὲ οὐ κύνους οἷς χρητο περὶ τὴν τούτων ραν, νομίζων, εἰ μὲν εν ἰοιώτου μερει μείνειεν, ξειν ἀντὶ Π 528 βασιλείας την σοφίαν κτημα θειότερον, εἰ ἐπὶ σκηπτρον ἄγοιτο, κοσμησει τὴ σοφί την βασι, λείαν. 18. διὰ τουτο ἡλω τε ἐχρα προς τὰς μαθήσεις καὶ νυκτ0ς ἐπελθούσης πυρὶ καὶ την μὲν ουσίαν

οὐκ ἐποίει μείζω ἡ διον δ' τὴν δὲ γνώμην καλλίω.

καί ποτε τοῖς του Πλάτωνος γεμουσιν εἰς ταυτον ἐλ- θῶν ἀκούσας πέρ τε θεον καὶ δαιμόνων καὶ τον ς1 ἀληθος το πῆν τουτ καὶ πεποι κύτων καὶ σωζύντων καὶ τί τε ἡ φυχὴ καὶ πόθεν κε καὶ ποῖ πορεύεται καὶ τίσι βαπτίζεται καὶ τίσι αῖρεται καὶ τίσι καθέλκεται καὶ τίσι μετεωρίζεται, και τί με αυτ δεσμύς, τί δὲ ἐλευθερία, και πος α γένοιτο το μὲν φυγεῖν, ε του δὲ τυχεῖν, αλμυρὰν ἀκοην ἀπεκλύσατο ποτίμω λύγω

254쪽

LAE MORATIO XVIII 45 καὶ πάντα τον εμπροσθεν ἐκβαλὰγ sθλον ἀντεισήγαγεν

εἰς την φυχην το της ἀληθείας κάλλος, ῶσπερ ἐς τινα μεγαν νεὼν ἀγάλματα θεων προτερον βρισμένα βορ- βύρω. 19 καὶ ην μεν περὶ ταυτα τερος, ἐσχηματίζετο δε τὰ πρόσθεν, οὐ γὰρ ἐξην φανῆναι Αἴσωπος δὲ

ἐνταυθα μυθον αὐεποίησεν ου δνον λεοντύ κρυπτων,

ἀλλ' ὁνου δορα ὁ λεοντα κἀκεῖνος ρει μεν α εἰδέναι κρεῖττον, ἐδύκει δε τὰ φαλέστερα. 20 τοὶ φήμης ὁ πανταχοῖ φερομενης πάντες οἱ περὶ τὰς Μουσας καὶ τους ἄλλους γε θεους οἱ μεν δοιπόρουν, οἱ δὲ οἐπλεον σπευδοντες ἰδεῖν τε κεῖνον καὶ συγγενέσθαι καὶ εἰπεῖν αὐτοί τι καὶ ἀκουσαι λέγοντος ἡ δὲ ἐλ- θουσιν ου ψοιον ἀπελθεῖν κατεῖχε γὰρ η σειρην υλύγοις μονον, ἀλλὰ καὶ τω προς φιλτρον ευ πεφυκέναι.τω ' γαν φιλεῖν εἰδέναι και τους αλλους ἐπαίδευε 15καλος τουτο ποιεῖν, στε συγκεραννύμενοι γνησίως οὐκ ἀπόνως ἀπηλλάττοντο. 21 ιν υν ἐκείν' παντοδαπὴ σοφία συνειλεγμένη και δεικνυμένη, ποιπαί, ρητορες, γένη φιλοσοφων, - 529

πολλὴ μεν Ελλὰς φωνη, οὐκ ὀλίγη δε τερα - δε εο

255쪽

246 LIBANU ORATIO XVIII φροντὶς ἀμφοτέρων χη τε ἀπ παντος φρονούντων στόματος γενέσθαι τον πραγμάτων τον νεανίσκον κυριον καὶ στῆναι μὲν τὴν φθορὰν τῆς οἰκουμένης, ἐπιστῆναι δὲ τοῖς νοσουσι τον ἐπιστάμενον τὰ τοιαυτα ἰασθαι. 22. οὐ μὴν φαιην αν ἐκεῖνον ἐπιτιμαν ταῖς εὐχαῖς οὐδ' ἀλαζονεέσομαι τοὐτύ γε πω αὐτου, αλλὰ βουλεσθαι μὲν - αυτήν, βούλεσθαι δε υ τρυ

φη Οὐδὲ δυναστείας οὐδὲ πορφύρας ἔρωτι του δε

τοῖς αὐτου πόνοις ποδουναι τοῖς ἔθνεσιν ἐξεπε-

1 πτώκεσαν τά τε αλλα καὶ οὐχ ηκιστα δὴ τὰς των θεων λατρείας. 23. - καὶ διαφερύντως τὴν καρδίαν ἐπληττετο νεώς τε ορον κε μένους καὶ τελετὰς πεπαυμένας καὶ βωμοὐς ἀνατετραμ μενους καὶ θυσίας ἀνηρη μένας καὶ ἱερεῖς ἐλαυνομένους καὶ τον τον ἱερον 1 πλοῖτον εἰς τοὐς ἀσελγεστάτους μεμερισμένον, - εἴ

τις αὐτω θεῖν πισχνεῖτο την τούτων πανύ9θωσιν

δι' ετέρων σεσθαι, σφοδρα αν μοι δοκεῖ τὴν βασιλείαν φυγεῖν ' μως οὐ του κρατεῖν του δὲ ὁ πρὰξαι τὰς πύλεις Ἀρέγετο di, M. Tαέτης τοίνυν της επιθυμίας ἐν ταῖς φυχαῖς τον πεπαιδευμένων ἀκμαζουρος του τη τουθε γνώμη θεραπευθηναι τὴν γῆν λθεν ἐπὶ τον Γάλλον συκο-22 Anim XIV I, 9s i. Zositu H 55 15 εὐσεβεστάτους, τρισάθλιε, ἄλλ' οὐκ σελγεστάτους

256쪽

LIBANU RATIO XVVI 247φαντία καὶ γράμματα ἐπιβουλὴν χοντα τυ ἐσχάτην ἀρητο, δύντων ε ίκην τον ἀδικουντων, οὐ γαρ ἔμελλεν αὐτοψ στεφανώσειν ὁ τὰ τοιαμα δικημένος, ἔδοξεν ῆς ειλήφει δίκης φείλειν δίκην ὁ λαβῶν και- ω σκεν φωνος φθάσαντος τὴν πολογίαν του ξίφους. 25. καὶ αὐτίκα ουτος νέσπαστό τε καὶ νἐν μω φυλάκων πλισμένων ἄγριον μὲν βλεποντων, τραχ δὲ φθεγγομένων, κοῆφον δὲ ἀποφαινόντων οἷς εποίουν τι δεσμωτήριον κα προσῆν τι μηδὲ φ ενος ἱδρύεσθαι χωρίου, τόπους δὲ ἐκ τύπων ἀμείβειν ἐπὶ οταλαιπωρια καὶ ταυτα μασχεν Ἀγκαλούμενος μὲν ουδὲν ουτε μεῖζον ουτε ἔλαττον. πος γαρ ὁ γε διειστήκει μὲν τἀδελφ- σταθμοῖς πλείοσιν τριακοσίοις, γράμματα ὲ πεμπεν, οὐδὲ ταυτα πολλάκις, προσρησε- σιν ὁριζύμενα μύναις διόπερ οὐδ' ῆν οὐδ' ὁ συκοφαν- 1sτi σων, ἀλλ' μως ἐς εφην ἐπιεζετο κατ Ἀλλο μεν οὐδέν, τι ν εἷς ἀμφοτέροις πατὴρ γενοιτο. 26. πάλιν

τοίνυν ἐνταυθα ἄν τις αὐτου θαυμάσειε το μητε τοῖς κατὰ του τεθνεῖτο λύγοις κολακευσαι τον ἀπεκτονήτα

257쪽

248 LIBANI ORATIO XIV

γὰρ υ καὶ καλος ἐκρε σε της γλώττης καὶ ταυτατον περιεστηκοτων ἀνιαρον οὐ σφύδρα ἐπιτρεπήντων, οστε ἐνέφραξε καρτερί τοῖς πονηροτάτοις τὰ στύματα. 27. οὐ μην οὐδὲ ταυτα ψωκε στρος σωτηρίαν Ουδε - τω μάτην θυμουμέν' τὴν ργην, τ0ν δε εἶδε Κάδμου θυγάτηρ 'Iν χειμαζόμενον, Ἀωνσταντίου γυνή, καὶ τον μὲν λέγε, τον δε μάλαξε καὶ πολλαῖς ταῖς κεσιαις ἔπεισεν ἐροντα της Ἐλλάδος καὶ μάλιστα δὴ του της Ἐλλάδος φθαλμου, τον Ἀθηνον,1 εἰς γην ἐρωμένην πέμψαι. 28. OOτο τοίνυν αυτοπος οὐκ ἀτεχνος φυχης ἐκ θεον ἀφιγμενης ὁ καταστάντα εἰς ψεσιν χωρίου μητε κηπων μον οἰκιον

μητε αὐλον μήτε τον αἰγιαλοῖς γρον μήτε τῆς

ἀπο τον ἄλλων ὁντων ου ὀλίγων ἐπιθυμησαι τρυφης,, ὰ πάντα ἐπὶ της γωνίας - , ἀλz ῆγήσασθαι μικρὰ τὰ δοκουντα μεγάλα προς την της Αθηνῆς πολιν, τὴν μητέρα Πλάτωνος καὶ Θημοσθέν ς καὶ της ἄλλης της πολυειδους σοφίας; 29. Ἀκει με Θυν ἐκεῖσε 1 θεων, ς προσθήσων οἷς πίστατο καὶ διδασκάλοις α532 ἐντευξύμενος δ ναί τι δυναμενοις ν εἶχε πλέον.

258쪽

LIBAM ORATIO XVI 249 συγγινόμενος δὲ καὶ πεῖραν αὐτου τε παρεχων καὶ λαμβάνων κείνων ἐξειληττε μῆλλον η τοOτο ἔπασχε καὶ μόνος ἐκεῖνος νέων - Ἀθηναζε μύντων διμ ξας τι, μὰλλον η μαθδεν ἀπηλαχε τοιγαρουν εί τινα σμήνη περὶ αὐτον έωρῆτο νέων, πρεσβυτέρων, φιλοσύφων ρητήρων. βλεπον δε ἄρα εἰς αὐτον κά οἱ δαίμονες ε εἰδότες, Δ ο0τος αὐτοῖς ἐπανάξει τὰ στά- τρι- 30. ὁ δὲ λεγων τε ν ὁμοίως θαυμαστος καὶ αἰδουμενος, ο γαρ ην ὁ τι χωρὶς ἐρυθήματος ἐφθέρογετο της μὲν οὐν πριφύτητος παντες ἀπέλαυον του 10

πιστευεσθαι δε οἱ βέλτιστοι, κἀν τούτοις αυτοῖς προ-

τος ν ὁ παρ' ἐμον, ὁ μονος ἐν ἀνθρώποις ἄμεμπτος,

τον μομον ἀρετ νενικηκώς. 31 ών μεν ου γνώμη φ νεανίσκ' ταῖς θήναις ἐμβιοναί τε καὶ ἐντελευτησαι καὶ τοῖτο κέκριτο πέρας οεὐδα μονίας, των πραγμάτων δε απαιτοέντων βασιλέα δεύτερον ἐφθαρμένων μὲν τῖν περὶ οὐ 'νον πόλεων των ἐκεῖσε πεμπομένων στρατηγῖν μείζονα ἐξην ζητουντων καλεῖται προς ἀρτω ὁ φιλοσοφον θηνησιν ἐξ αὐτου του φιλοσοφεῖν παρέχων θαρρεῖν ρο

259쪽

LIBANI ORΑΤIO X Iτ πλεῖστα δικηκότι. καὶ γὰρ ει φον ς ἐγεγύνει πατρος τε καὶ ἀδελφον, τον μεν πάλαt, του δε ναγχος, ἀλλ' ηλπιζέ γε τὰς πίστεις ἐν βεβαίω κείσεσθαι καὶ τον ἐκεινου τρύπον κρείττω των εγκλημάτων ἔσω σθαι. G2 ὁ μὲν ὁ καλον οὐ κακος λατιζε τον δὲ

βουλὴν ὴ φὴ τελευτήσει ταυτὶ γὰρ ἐδίδου το ρυὲν

αἷμα μαντευεσθαι, διαδυσεοος δε υκ ουσης καλεῖ συνδάκρυσι τὴν θειν και δεηθεὶς ἀμυνειν πορευετο. 1 μετασχών της βασιλείας μ' ἄθλον εὐ- ἀαοστέλλεται τον Πρακλέους χειρον δεύμενον εἰχε γαρ δε τὰ περὶ τοπις Γαλάτας, Δ οἱ τελευταῖοι προσοικοῖσι

33. -γνεντιρ' ωνστάντιος πολεμον ἀφελομένp1 μεν ἀλλοτρίαν ἀρχήν, αρχοντι δε αὐτ μετὰ φυλακῆς τοὐνύμων πάντ ετ δεῖν κινεῖν ἐπὶ τ τι ἄνδρα ελεῖν. και ανοίγει δη τοῖς βαρβάροις διὰ γραμμάτων τοὐς Ῥωμαίων ρους ζεῖνοι φήσας αυτοῖς πύσην

δυναιντο κτασθαι. 34. δοθείσης δε κείνοις της ἀδείας εο καὶ τον συνθηκον λελυμενων ταῖς ἐπιστολαῖς εἰπυ-

260쪽

LIBANU ORATIO XVIII

θέντες ἐπὶ πολλης του κωλύσοντος ἐρημίας, ο γὰρ Μαγνέντιος ἐν Ιταλί τὰς δυνάμεις εἶχε, Μυσον λείανεργάζονται τὰς εὐδαίμονας πύλεις, καὶ κατεσυροντο μὲν κομαι, κατεσειετο δὲ τείχη χρήματα δὲ γετο καὶ γυναῖκες καὶ παιδες, καὶ οἱ δουλεέσοντες κολούθουν

τον αυτον πλουτον οι δυστυχεῖς επὶ τον μων φε-

ροντες, ὁ δ οὐ δυνάμενος δουλεύειν και γυναῖκα κῶθυγατέρα ὁρῆν ἐν βρει κλάων ἀπεσφάττετο, μετενηνεγμένων δε ἐκεῖσε των παρ' ημῖν ἀγαθον γεώργουνοὶ κεκρατηκότες την ῆμετέραν μὲν ταῖς αὐτον χερσί, οτην δε αὐτον ταῖς τον εἰλημμένων. 35. - ὁ αυ It 534 διαφυγοfσαι τὴν ἄλωσιν ἰσχύι τειχον γῆν μὲν οὐκ εἶχον λην λίγην κομιδη λιμφ δε ἀνηλίσκοντο παν-

τις πτύμενοι του δυναμένου τρέφειν, ως εἰς τοσοῖτον σωμάτων κατεστησαν ἀριθμόν, στε τὰς πόλεις, αυτὰς ἀγρους τε εἶναι και πολεις και το εἴσω τον

περιβύλων ἀοίκητον ἀρκοῖσαν γεωργίαν κω γὰρ βους

ἐζευγνυτο και ροτρον εῖλκετο καὶ σπέρμα κατεβάλλετο καὶ ἀνηει στάχυς, καὶ θεριστης καὶ λως, καὶ πάντα