LIBANII OPERA

241쪽

232 LIBANI ORATIO XVIII Epistola Triclinioni ad Iusfinianum. τιμης πάσης Xeno onsis liber prannus Helisit. ροτα δὲ ταλαGeo, mi Aectonis, Iriodori Siculi, Appian quae an

Gmmi Plesimus de Medis Persis Assyriis o παλαὰν κώπα την σίαν Anis fuit carori cardinalis a Lotharingia et archiepiscopi emensis', cui constantinus ills alaeo appa in eo licibus exaranssis operam suam dicavit. Hodie ne me iam in bibliotinec exstat neque in ullo alio codicunt superini uiri eum recomaoscere possum. Sed ut vel sis quas e continentur probatur, neque vetustate neque pretio insignis fuit in omnes hi codices ad unum stemma revocentur, plane fieri non potest; sed ne si opsidem iam adhibendos

Monodia'. Naan non solum P lime in Hiere consentit, sed etiam B s mixta fluxit recensione, da sane ut o

multo magis gluti umilia Bem da, B cum O. Pro PFIR ne familiae prioris, faciat. Quod cave neglegas inSPIciens stentana ad necessitu linem codicum potius adumbranda in

2 CL Henr. Omont Inventiare mininaire de manuscritagree des bibliothinues des Disariements Uabinet historicius 1883 p. 203 et Leop. colin, Philal Abliandi. II. Heris dar- brachi, p. 124.

242쪽

A vio an maxima parte orationis desideratur, dole dum est. 4 M ad idem Xeinplar redit e, tuost X Odem quo a nuru fonte, palam fit consensu certamim Prmarum

I etiarn plerum citi fasti codex Athous Batopaedii 367 - α) ciues litamquam inibi lignus visus non est qui integer in appa ratum criticum reciporetur, tamen lectiones inemorabiles ab eo non exclusi. Prorsus ab hoc abesso possunt codices ecloinrii'. Eloidaentiam quam Libanius in hae ratione XhIlIu1t, inultos quidem insxisse dixi, sed Iuliani persona in causa, fuit, ut pauci locos laudarent excerperentvs Da liis nultrusiani testimonia auctoriun florilegionim, paucissima pam anaticiniin, ut honia Magistri, vel scholiastaram recentiorian ut Cod1etur Euripi Es Liei densis , Volsonbuuelani ad Phoen. 290. Contra naulti cum Singilla tuni uniVeru In Onsilium quod Iuliani admirator secutus est, impugna Veriint. Quo in numer habenisi sunt et auctores scholimini supe sinum , scriptores reriun cesssiasticaritan, ut Socrates

243쪽

34 et Cassiodorus Imst trip. VII 2 1Pas auctor Historiae miscellae XI 24 per quos ali tua sinen Ilibansi notitia medio aevo ad viros doctos occidentis veniri. Orati primum edita est a Morello II p. 260-331 - Mor), sed tuendose admodum Lincuna, ne ipSum quidem fugit, luippe qui in margins p. 300 adnotaverit: λείπει υκ ὀλίγα et mo desideramur quedum ob Graeci Cod Lacunctam. Desunt Verba, αυθις παρεσκευασε p. 576,2 Raasque ad Oέτοις κρατουσαν . 585, 2. Codicem iiii hac

lacuna laboret oi novi nillilominus Morpii testi inonium in Suspicionem voca re non auderein, nisi aliunde stidicissem,

quantae levitatis homo susin. Eum non intellexisse Verba quae a p. 301 usque ad 304, 27 praebae 608, 9-613, 18 R) suun locum post ea quae sequuntur lasabere patet. De codice Aegidu Oallu, e quo se hanc rationem aeque saῬae Mono Eam Iuliani praebere testatur vide vis e supra p. 203 exposuimus. Certuni est textum Morellianum ad nullum alium odiosam propius accedere quam ad Bar-

De pretio editionis acrito quidem sed vero vilicat H. I alesius' in hune modum: sbalint oratio inebris de lauidibus Iuliani edita quidem a Morino sed codirnupressiama. Naim et trann Fosιtione duorugm suum noommininsignifer foedata est et Fractere aliquot saginarmn laeuna liborat. Sed nos ipsani, iden transpositio nem jam pridem deprehensi nὶtu Lacunam ctro Manuscripto codice Io-unnis Attin simpleonMus. Odicem trini fisisse Parisi- muti me. 3016 t. I p. 58 conieci Sed Via ius quod OprOpOSuerat ut hanc rationem cum illis integram foras mitteret, non assecutuS St.

Laetinam illam satis habuit s suo codicis Baracciani

244쪽

supplevisse D. Cliristophorus Wolfius in appendico editionis libani centuriat in epistolai tui adhuc non editarum Lipsiae 17 11 p. 301-310 Vols). y)Oratio antegra ramitin edita est ab Io Alli. Fabricio Bibl. m. II p. 223-378ina in burg 1715 - 'abr atmisi usi. iidem es praesieret textum Morellianium initi paucissimis locis coniectura emendatum, indo a pag. 252, 11 in illi pluribus p apo aphi ab Oleario facti ex eodem

tem in inendatione tolleret, facit successit ingsmo Reificii in Animadversi uri volumine quinto p. 171 - 198. Etiam plura conexu ops codicum cum umstant lacuna sane maxi in laborantis tum Monacensis, 101 in oditione post ipsi is nori seni ab uxore Altenburo anno 17844 229-279, 1791 t. I p. 521-626 curata RH.S0d ut male cecidit, quod Reisltius, ut ipse . I p. 620 concedit, nam Morellianae quam Fabricianae editionis rationen habui lectionesquo lusius probas' neflexit, ita Rei a in hac quoque oratione typis iandanda non ea qua par intrare passa est Naae a more absunt. Nonnulla correxerunt Boissona diu qui invium codicis Parisini gr. 963 usque p. 527 R Ontulitq) Gas da q)adiutus ille quident codicibus umstano, Vindoibonensi, Parisino gr. 3016 Colaetus, intenis.1 CL i. I p. 231 8st.2 ci. I p. 230 sq.3-ὰρτίως . I p. 96, 1R; οὐκ 531, 14 - 248,11 . 4 ut ἔργων t. I p. 35.5 x ἔργον - 4 235 5).5 cs. t. I4. 78.6 Κrit che eurine, Libanio II P. 11-16.

245쪽

521 i. δει μέν ωπαρύντες, περ ηλπιζον ἐγώ τε καὶ πάντες ἄνθρωποι, το τελος εἰληφεναι καὶ την μενι Περσον αρχὴν νυνὶ καταλελυσθαι, τῆς Δ, κείνων γῆς α522 Ῥωμαίους ἄρχοντας ἀντὶ σατραπον προελεῖσθαι νύμοις μετέροις καὶ τὰ μεν ερα κεκοσμῆσθαι τὰ παρ' ὴμῖν τοῖς ἐκειθεν λαφύροις, τ0ν φ ταυτην ἀνηρημένον τὴν νίκην καθήμενον ἐπὶ του βασιλείου θρύνου δέχε- C

mΜonacensis gr. 101

Palatinus gr. 282

μενον κτλ.

246쪽

σθαι τους ἐπινικίους. ταυτὶ γὰρ ἡν, οἶμαι, καὶ δίκαια

και καὶ των πολλον θυσιῖν, ως κεῖνος

ε σεν, ἄξια. Q ἐπεὶ δν μεῖζον μὲν σχυσεν - -

νερος δαίμων τον εὐλόγων ἐλπίδων, κεκόμισται δὲ νεκρος ἀπο των Βαβυλῖνος δρων ὁ μικρον του των ἔργων ἀπέχων τέλους καὶ δάκρυα μὲν ὁπόσα εἰκές, ὰπ πάντων ὀμμάτων ρρυρν, κωλυσαι δὲ υ ενι τὴν τελευτήν, ο λοιπον μέν ἐστιν, ἐκείν δὲ μάλιστα κεχαρισμένον, ποιωμεν, ἐν ἄλλοις ἀκροαταῖς περὶ τωνεκείνου τι λέγοπιες, ἐπειδήπερ αμος κωλέθη bH,hεπωνον ν πραξεν ἀκουσαι. I προτον μεν γὰρ ἀδικοῖμεν ἄν, εἰ ὁ μD πως ἐπαινεθείη, πάντα ἐτύλ- μησεν ὴμεῖς δὲ αὐτ0ν ποστερήσαιμεν - ἄθλων. επειτα πάντων αἴσχιστον οἷς ζοντα αν ἐτιμομεν, ταυτατε εοτι μη φέρειν ἄνευ γὰρ του της σχάτης κολακείας εἶναι το περιόντας με θεραπευειν, πελθύντων δὲ μνημονειν, τοῖς με ζοσιν, εἰ καὶ μη λύγρ τις χαρίζοιτο, κατὰ πολλοψ αν ἐτερο 3 δυναιτο τρύ- ν523πους προ δε του οἰχομενους εν ῆμῖν πάρχει μύνον,

247쪽

238 LIBANI ORATIO XVIII εὐφημίαι τε καὶ λύγοι τὰ πεπραγμένα μετ' ἀρετης εἰς

ἄπαντα παραπέμποντες τον χρύνον.

4. Aεὶ μὲν ὁ ἔγωγε τον ἄνδρα τουτον ἐγχειρονεγκωμιάζειν ἐλάττους ευρον του ἐμοὐ λύγους τουι μεγέθους τον ἔργων, - μὰ τοὐς θ εοὐς οὐδεπώποτε ηχθεσθην, εἰ φίλου βασιλεως αρετ νικ- την του

φιλουντος σοφιστο δυναμιν κοιν0ν γὰρ τομύ γετον πόλεων κερδος γουμην το τον ἐπὶ σωτηρία τονολων παρειληφώτα τὴν ἀρχὴν μηδενὶ καταλιπεῖν λύγωio τοῖς ποι ἐξισω ναι τοῖς μυτου ὁ οὐδὲ τὰς προς Ωκεαν δεδειγμένας ἀνδραγαθίας οD τ ῶν κοσμησαι κατὰ τὴν ἀξίαν μύνας. τίς ν ει ν τήμερον ἀνάγκην χων ἐκεῖνά τε καὶ τον ἐπὶ τους Περσας δρομον ἐνὶ παραδοfναι λύγω; b. Φαι γάρ, εἰ παρὰ 1 τον κάτω θεον ἀνάστασιν ἐκεῖνος εὐράμενος ἐπὶ τωτουτονί μοι συμπονησαι τον λύγον λανθάνων τους

ἄλλους παντας ἐκοινωνει μοι της σπουδῆς, μηδ' ὰν οὐτω το μέτρον κριβῖς γενέσθαι τοι πράγμασιν,3 es or. XVII p. 218, 21sq. a1 r. XII p. 22, 10 sq

248쪽

ΙLIBANI ORATIO XVIII 39 ἀλλὰ καλλίω μὲν ἄν- νυν-γθηναι, παν ὁσον εἰκός, οὐδε υτω. ουν χρή με πείσεσθαι νομίζειν

ἄνευ συμμαχίας τοιαυτης τοσουτον πύνον ἀναιρου-

μενον; 6 ἀλλ' εἰ μὲν μη καὶ πρότερον ὁμῶς νησθύμηνου ἀγνοουντας μέν, νίκη των ργων, μως δε ὴμμενους τοῖς λύγοις, καλος αν εἶχέ μοι σιωπaν

επε δε καὶ τύ εὐή ς πρ εἶτε καὶ μένετε του 424 λύγους γαποντες, οὐκ εἶναι πρόφασιν ηγούμενος σιωπη δικαίαν πειράσομαι τὰ δίκαια ποιεῖν προς τον βασιλέα και φίλον. 107 Ἐγένοντο μεν ουν οὐκ λίγοι βασιλεῖς γνώμημεν ου κακοί, γένει δὲ οὐ λαμπροι, καὶ τὴν μὲν ἀρχὴν ἐπιστάμενοι σώζειν, αἰσχυνύμενοι δε εἰπεῖν δεν ἐγένοντο, στε καὶ τοῖς ἐγκωμιάζουσιν αυτους ἔργον εἶναι θεραπευσαι τι τραυα, τούτω δε οὐδέν εστιν, ὁ μὴ εχορηγεῖ προς επαινον. 8 αυτίκα το γενος, αυτ πάππος με βασιλεύς, ο μάλιστα δὴ χρημάτων περιδῶν μάλιστα δη τὰ τον ἀρχομενων εὐνοίας ἐκτήσατο, πατὴρ δὲ βασιλέως εν ως, βασιλειος ἀδελφός, δικαιότερος δὲ του σχόντος τὴν βασιλείαν ἔχειν, αλλ' ο

249쪽

240 LIBANU ORATI XVIIIὰδύλως καὶ φιλον διετέλει. 9 γήμας ἡπάρχου 'γατέρα χι στου τε και νουν ἔχοντος, δν ὁ πολέμιος

νενικηκδες ηδεσθη και τοὐς αὐτου παρεκάλεσεν εἰς ἐκεῖνον βλέποντας αρχειν, ποιεῖται τουτον τον αριστον

καὶ τιμὰ ὁ κηδεστην τη προσηγορί το παιδός. 10. Λωνσταντῖνος μὲν ουν τετελευτήκει νύσω τι ξίφος α525 μικρο διὰ παντος ἐχώρει του γένους ὁμοίως πατέρων και παίδων ουτος δε καὶ πρεσβυτερος ἀδελφος ὁμοπάτριος τι πολὐ διαφευγουσι φόνον, δν 1 με νύσου ρυσαμένης, α προς θάνατον ἀποχρήσειν ἐδύκει, - δὲ της λικίας, αρτι γαρ ἀπηλλακτο γάλακτος. 11. ἐκεῖνος μεν ουν προς ἄλλοις θλλον ὴν ὴ λύγοις νομίζων ἡττον γε ταύτη πειράσεσθαι του θύ- νου τομον δὲ ὁ λαχὼν δαίμων ἐκίνει προς ἔρωτα 15 λύγων και διέτριβε περ αυτους ἐν τη μεγίστη μετὰ τὴν Ῥώμην πύλει φοιτον εἰς διδασκαλεῖον, ὁ βασιλεως μὲν υἱιδοsς, βασιλέως δε ἀδελφιδους, βασιλέως δε

250쪽

ὰνεψιος, οὐ σοβον οὐδὲ λυπον δε ξιον αποβλέπεσθαι δια πληθος ἀκολουθων καὶ τον ἀπ' ἐκείνων θορυβον ἀλλ' εὐ-sχύς βέλτωτος σωφροσύνης φυλαξ καὶ παιδαγωγος ἔτερος ου ἄμοιρος παιδείας

ἐσθής τε μετρία καὶ φρὐ οὐχ ἡπὲρ τὰς αλλα κάὶ

το φθάσαντα προσειπεῖν καὶ το μὴ παρῖσαι - πένητα καὶ το καλουμενον εἰσελθεῖν καὶ το πρὶν - θηναι μένειν καὶ το στῆναι μεν ου τοῖς λλοις χνύμος, ἀκουσαι δε ταὐτὰ τοῖς αλλοις καὶ μετὰ τωναλλων πελθεῖν καὶ μηδαμοῖ ζητῆσαι πλέον, στεξωθεν τις ἐπελθὼν καὶ βλεψας εἰς τον χορον ουκεἰδώς, οῖτινες οὐδ' ωντινων, οὐκ εἴρεν ἐν συμβώλοις τισὶ την περοχην τῆς τυχης.

12. οὐ μὴν πάντα ἐκείνοις ἴσος ' ἐπεὶ γε

τω συνιέναι καὶ δεξασθαι το ρηθεν καὶ φυλάξαι λα- βων καὶ μὴ πονον ἀπειπεῖν πολ τοῖς αλλοις προς αυτιν ἐποίει το μέσον δ γ καθ ρων ηλγουν ου σπείρων αυτος εἰς την τομ την φυχήν. σοφιστὴς γάρ