LIBANII OPERA

271쪽

262 LIBANII RATIO XVIIIμφη μενος λύγους, ὁ μὲν γὰρ πεν ου εἰναι τοῖς Ἐλλησι διαφθαρεισον τον νεῖν ἐπάνοδον, μήτ- τηθεῖσι, τουτοις κεκλείσεσθαι τὰς π0λεις καὶ τροφὴν δώσειν ουδένα, καὶ ἐπε ὶκε δὴ τελευτον, ς ε δε- δοκται φευγειν αυτον δεήσει κτείναντας τύ ηδη δραπετεύειν, ὼς ζοντά γε οὐκ ἐπιτρέψειν, καὶ δείκνυσι δὴ τον βαρβάρων τοὐς ἐλαυνομένους π των τρεψα

μένων. 59. Δ δὲ τὰ μὲν κουσαν, τὰ δὲ εἶδον, καὶ

τα μεν ὴOχυνθη Οαν, τοῖς δε ησθησαν, ἀνεστρεφόν τε

1 καὶ αὐθις συνέμισγον, καὶ το αἰσχρ0 ἐλέλυτο, καιπὰς ν ἐν διώκειν ωστε καὶ ο τῖν σκευοφόρων τῖν ἐν τη κορυφη φύλακες ράσθησαν τον γιγνομε- νων μετασχεῖν οὐδὲ πείγοντο καὶ ὁ δρόμος δηλος ην, δήξαν πλείονος δυνάμεως παρέσχον τοῖς βαρβάροις,1 καὶ οὐκ ἡ ὁ μνειν ἔτι βουλόμενος. 60. στε ἐκεκάλυπτο μεν το πεδίον κτακισχιλίοις νεκροῖς, ἐκρυπτετο

δὲ ὁ Ῥηνος τοῖς ἀπειρί του νεῖν ἀποπνιγεῖσι, μεσταὶ δὲ ησαν τῖν κειμμων αἱ νηοοι του ποταμο τον νενικηκότων ἐπὶ τοὐς ἐν ταῖς λαις ἐπτηχότας ἰόντων. 20 οἶεἰ ὁ πορρωτάτω βαρβάροις νεκροὶ και πλα την μάχην ἐμήνυον πο - ρεύματος φερόμενοι. 61. 0

272쪽

LIBANI ORATIO XVIII 263

μεγιστον, σαγηνευοντες γὰρ του ἐν ταῖς νηοοις

ἐν ταυτηὶ τη θηρι' καὶ τον αρχοντα μετὰ των ἀρχομένων εἶχον δν γον εχόμενοι των χειρῖν, οὐ γυμνώσαντες των πλων ανδρα μέγιστόν τε καὶ κάλλιστον καὶ τους ἁπάντων φθαλμοὐς ἐπιστρέφοντα κιὰ σώματι και σκευθ 62. καὶ ὁ με αλιος τοιουτον εργον ἐκχῶν δυ, δν ανδρα ὁ τουτον ὁ βασιλεὐ εἰς- 54sεὐθένας Αν ἐτόλμησε καταστήσας , μέχρι μ' ἐχρῆτο λύγοις φρονημα χουσιν, ἐθαύμαζε, ταπεινα ε τὰ τελευταῖα γενναίοις τοῖς πρώτοις πιθέντα καὶ δείσαντα οπερὶ θ ψυχὴ καὶ μνησθέντα σωτηρίας σπερ ἐμίοησεν.

οὐ μὰὶ ἔδρασέ γε δεινον οὐδεν οὐδὲ ε σεν αἰδεσθεὶς

την αρτι τυχην καὶ λογιζομενος, ὁσονἈσχυσενήμερα μία. 63. - των παρ Ελλησιν ορτον παρέβαλεν ἄν τις θ τοτε σπέρα συμπινόντων μὲν ἀλλήλοις τον 1sῆγωνιομένων, ἀριθμουντων δε πρις αλλήλους, ους εντη μάχη κατήνεγκαν, καὶ τον μὲν γελώντων, τον δὲ ρδύντων τον δε ἀπειλούντων, ὁ δε εἰργύμενος σιτίων τοῖς τραυμασιν ἀρκουν εἰ χε παραμύθιον αὐτὰ τα τραύματα; 4. που κἀν τοῖς νείρασιν ἐκεῖνοι τοὐς βαρ- m

Iulian ep. ad seu Ath. p. 279 C. Aman. l. l. 24 Amin. l. l. 65 σαγηνευσαντες Re 3 λo Sintenis et obpi Mnem.

273쪽

264 LIBANU MUO X Iβάρους ἐνίκων καὶ τὴν ἀπο τον ἐν ἐμψ πεπονημένων δονὴν καὶ δια τῆς νυκτος ἐκαρποῖντο, χρύνιοι

δή, μάλα χρύνιοι τροπαιον στήσαντες βαρβάρων καὶ

τφ παρ ελπίδα μειγνως ευφραινύμενοι. 65 καίτοι πότερον φυσει κακοψ ὁντας Ιουλιανος ἐποίησε βελτίους, σπερ τις θεος μενος ἐμβαλών καὶ τί μεῖζον του

μεῖζον ανθρώπου δυνασθαι ἀλλὰ χρηστὰς φύσεις βλαπτεν ἡγεμώων κακία καὶ τί κάλλιον του τοὐς ὰγ-ους εἰς ἐπίδειξιν ων ἴσχυον ἀγαγεῖν ἀλλὰ θεον ὰφ 16 of τὰ τούτων ἐποίει βελτίω κιὰ τίνος οὐ σεμνύτε-RM ρον μετὰ τοιουτων ἀγωνίζεσθαι συμμάχωmi ἐπεὶ καὶ τοῖς Ἀθηναίοις μεῖζον εἰς δόξαν, οἶμαι τι μεθ' Ηρακλέους καὶ Πανος πρdξαι τὰ λεγομεν Μαραθονι ει τον θεῖν χωρὶς ταυτα ἐδεδύνηντο.1 66 υλλος μὲν ουν αν τις επὶ τοσαύτη νίκη τὴν στρατιὰν διαφεὶς αὐτος δν - εἰς πόλιν Ἀπων ἀμίλλαις και θεάτρων ῆδοναῖς ἱστίασεν φθαλμους, ἀνεπαπισε τὴν γνώμην. λV οὐκ ἐκεῖνος ἀλλὰ τοῖς μὲν τὰ σημεῖα φερουσιν πως εἰδειεν τηρεῖν την

274쪽

LIBANU OTI XoI 265 τάξιν, δίκην ἐπέ κε ζοσι το μὴ καὶ ἀποκτεῖναι νίκη δούς, τον ον μεγαν ἐκεῖνον, τον βασιλέα, τον αἰχμάλωτον πη πει Κωνσταντί το αὐτο συμφορον μηνυτήν, οἰήμενος δεῖν ἀτον μὲν πονεῖν των δε τοι-οέτων θλων ἐκείν παραχωρεῖν, Αχιλλερ Ἀγαμή- μνονι τῆς λείας ἀφιστάμενος. 7. ὁ δὲ ἡγέ τε ἐπ' αὐαύπομπὴν καὶ βρένετο καὶ λαμπρ0ς ατο των ἐτερουκινδύνων, ἐπεὶ καὶ τον τρω μὲν συνδιαβάντα δυνάστην, παραινουνταχε μὴ μάχεσθαι φοβήσας τοι γιγνομένοις εἰς τὰς Κωνσταντίου χεῖρας φεύγοντα ἐνέβαλε, o καὶ, ἀμφοῖν διὰ τουτον βασιλεοι δεσπώτης, τουμεν αυτον δόντος το δε λύντος.

68 Ἀλλ' ἐπάνειμι γάρ, τι μὴ ταὐτον τοῖς νικοσιν ἔπαθε πάθος ους Η τέρφεις ἀφιῆσι καὶ ς μία αὶ νῖκαι ἀλλ' ἐπειδὴ τη γαὶ τοὐς πεπτωκότας παρέδωκεν, 5 οὐκ ἐπέτρεψε τοῖς στρατιώταις καὶ μάλα βουλομένοις καταθέσθω, τὰ πλα, ἀλλ' ηγούμενος τι με πεπραγμένον εἶναι θ σφον αὐτων βοηθυέντων ἀνθρώπων,

275쪽

266 LIBANU ORATIO XVHI δεῖν δε του ἀγαθυυς καὶ τιμωρίαν ν πεπόνθασι

R4ι λαμβάνειν, Ἀγεν τὴν των πολεμίων διδάσκων καὶ λέγων, ς βραχωτο λει μενον καὶ τρυφὴ μῆλλον

πονος , ῶς ἐοίκασιν οἱ βάρβαροι ρω βωλημένω

κώ δευτέραν περιμενοντι πληγήν. 69. καὶ οὐκ ἐψευ- σατο διαβάντων γὰρ οἱ μεν ἐν λικί γυναῖκας καὶ τέκνα ταῖς λαις ἐγκαταθέμενοι φευγοντες ἐσώζοντο, δε πυρὶ μεν ἀνήλισκε τὰς κώμας, ἐξῆγε δε τῆν τοκεκρυμμένον, καὶ τὰ δένδρα οὐκ ἐκώλυε, καὶ παρην, αὐτίκα πρεσβεία ταπεινου φθεγγομένη λύγους καὶ

πρέποντας τοι παρουσι κακοῖς οἱ δὲ ῆσαν αυτου στῆναι καὶ λήξαντα του φθείρειν χρησθαι του λοιπ00

φίλοις σπένδεται δή, καὶ τον σπονδον χρύνος ὁ

χειμὼν μύνος, παρ' ου καὶ σπονδῖν ανευ τυχοι τις αν1 i σως ἀναπαυσεως. 70. τοῖς μεν ου ηττημένοις τοσου-

τον δωκεν, αὐτος δὲ οὐκ ηξίωσε καθησθαι, χλ ευχειμον μέσφ τουτο μεν Φρακτοὐς χιλίους, ις αὐτον εἰς δονην χιών τε καὶ ἄνθη κώμας τινὰς πορθοsντας, ν εν μεσω φρούριον ρημον, περιστοιχισάμενος

276쪽

καὶ κατακλείσας εἰς τουτο λιμ φ λαβων πεμψε δεδε- μεν0υς φ μείγνι πραγμα καινύτατον, καὶ γὰρ ἐκείνοις νόμος γ νικαν η πίπτειν. Ἀλλ' ο μέγς δεθησαν ταυτήν, οἶμαι, παθύντες τοῖς ἐν Σφακτηρία Λάκωσιν.

ἐκείνους μὲν ουν λαβὼν ὁ βασιλεὐ δορά τε νόμαζε

καὶ τοῖς αυτο λύχοις ἀνεμιξε πέργους τινὰς σφίσιν ἐγκαταμιγνυναι πιστεύων. -υτως ἀντὶ πολλον σωμάτων καστος ν. G1. 7 μὲν τοίνυν τουτο τοσουτονεργον χειμερινήν, τερον δε υκ ἔλαττον. 4θνος γὰρ ὁλον ξι lφiui καταθέον την χώραν ἔθει μὲν ἀτος οῶς ἐξελον μετὰ τῖν φυλάττειν τεταγμενων το πιεζύ- μενον, οἱ δε αἰσθόμενοι του δρόμου φθάσαντες αὐτοὶ

τους πολεμίους ξέβαλον ἀποβαλύντας ου ολί- 44 6γοχ)ς sτως ὁ βασιλεὐ παρών τε και μέλλων ὁμοίως ενίκα. 72. καὶ τ τα πραττεν ἐκ μέσων ἀνιωτάμενος εκαὶ τότε τον βιβλίων, μὰλλον δε χωρον ἐπὶ τους εναντίους μετὰ τούτων χώρει ἀεὶ γὰρ εἶχεν ἐν χεροῖν ὴ βίβλους η πλα νομίζων μεγάλα πολεμον ποσοφίας φελεῖσθαι καὶ μείζω γε φερειν ροπην βασιλέα βουλεύεσθαι δυνάμενον ' μαχόμενον. 73 αὐτίκα δύο οταυτὶ πο ου λυσιτελέστατα με τοι ἄλλοις, γνώμης

n centus in ras ex λθ ut videtiar, corris 12 αἰσθανόμενοι

277쪽

268 LIBANI ORATIO XVIII δεξιωτέρας το τιμαῖς πιν αὐξησαι τὴν προθυμίαν

των ἀγαθον ας αυτοῖς π ρουξένησε παρὰ του τὰ τοι- ρωτα νέμοντος, ποιησαι τοὐς τὰ των πολεμίων ληστευοντας κρατήσαιεν δεσπύτας; ἐοικ0ς γαρ θι τουτο κείν' σαφος φ 0ν κομίσαντα πολεμίου κε

φαλὴν χρυσίον δέχεσθαι της τόλμης. 74 της φήuης δὲ ἐπὶ τὴν οἰκουμένην αμφω φερουσης ρα μεν αὐτουπας στρατιώτης στις εργων εραστης ηρων δε ο περὶ

τους λύγους, καὶ των Αθήνησι διατρούντων οἱ συνει- 16 δότες ἀτοῖς τι καλον Δ ἐκεῖνον εσαν, σπερ πάλαι ποτε ς Λυδίαν οἱ σοφισταὶ παρὰ τον Κροῖσον ἀλλα Σύλων Κροῖσος τοἰς σαυροψ τον χρημάτωνεδείκνυεν, δε α ουδεν τοOδε κεκτημενος τιμιώτερον,

ωχὰ τοῖς ἀφικνουμένοις τοὐς της ψυχῆς μυρους 1 ἀνεπετάννυεν, ἐν οἷς ην τὰ παρὰ τον Μουσον, καὶ απερ ο βασιλευς ερδεν πη τούτοις τους κοντας κοσμον, καὶ νυν ἔξεστιν ἀναγνονα λαβόντα.75. οια 0τα τοίνυν συναναβακχευσας τοῖς Ἐρμου τε καὶ ιος παδοῖς του καιρου- σημεῖον ψοντος 2 ευθυς στρατεύει και περὶ τον ποταμον ἀστράφας θνος

278쪽

LIBANI ORATIO XVIII 269ολον ουτως ζέπληξεν, στ' ηξίουν μετοικεῖν καὶ μέρος εἶναι τῆς αυτου βασιλείας της οἰκείας τ ζην π R447 ἐκείνω κρίνοντες ηδιον καὶ γῆν του και ἐλάμβανον. καὶ βαρβάροις ἐπὶ βαρβάρους χρητο πολυ κάλλιον ιγουμένοις μετὰ τούτου διώκειν η μετ' ἐκείνων φεύγειν. 76. καὶ ταυτὶ μεν ἀμαχεί, γνοὐ δε πάλιν δι βαίνειν και σπάνει πλοίων Ἀπους τε και ὁπλίτας νεῖν ἀναγκάσας προήει τὰ μεν ηον, τὰ δε κτώμενος, ἐκώ-λi, d ουδείς. Ἀψὲ δε ποτε οἱ δυστυχεῖς ἱκέτευον δέον προ του πυρός. 77. ὁ δε κειν την ὴμερα νομί- οσας, - των Γαλατῖν θεραπευσειν μελλε, το μεν προτον αὐτορ ἀτίμως ἀπεπεμψεν, ὼς δ' αὐθις κοναυτους αγοντες κέτας τους βασιλεῖς καὶ το σκῆπτρον εχοντες εἰς γῆν κυπτον, ἀναμνήσας της πιλλης υβρεως καὶ τον μυρίων παθημάτων νεῖσθαι την εἰρήνην 1sἐκέλευε της ἰάσεως των κακον πύλεις με εγείροντας, σώματα δὲ ἄγοντας. 78. οἱ δὲ μολόγουν τε καὶ οὐκ ἐψεύδοντο, καὶ ἐκομίζετο μεν ουλα τε καὶ ίδηρος εις ἀνάστασιν οἰκιον, ἐλέλυτο δὲ τὰς εἰς ἐπάνοδον αἰχμάλωτος π του μαστιγουντος πρύτερον θωπευόμενος, 26 3πως αὐτφ μη μνησικακήσειεν, ους δε υ αγοιεν νειλήφεσαν, τεθνεωτας ἐδείκνυον, το δὲ ἐν τούτοις

279쪽

270 LIBANI ORATIO XVIIIR448 ἀληθες π των ἀφειμένων ἐκρίνετο 79 τοῖς μεν δὴ κυρείοις στρατιώταις φανεῖσα το πρωτον μετὰ τ πληθος το ορῖν τε καὶ πύνων κραυγήν τε ἐκίνησε καὶ δάκρυα σὐν ο ρ κοὰ περιεβαλλον ἀλλή-

λους οἱ κοινωνοὶ τον κινδύνων κείνων, ουτοι δε υθάλατταν, ἀλλ' ο εἶδον ἀλλήλους, ταυτον ἔδρων, οἱ μὲν οἰκείους δροντες ἐκφυγόντας δουλείαν, οἱ δ' ἰ κείους τε καὶ τὴν οἰκείαν ἀπολαμβάνοντες. συνεδάκρυε δὲ καὶ σον γένους μὲν αὐτοῖς οὐ μετεῖχεν, εώρα 1-τὰς περιπλοκάς, καὶ ρρει άκρυα δακρύων ἀμείνω, ων τὰ μεν ν διοικιζομένων πάλαι, τὰ δε συνιόντων τότε.80. υτω Γαλάτας ὁ πόλεμος καὶ διέσπασε καὶ συνήγαγεν, ὁ με δειλία τον φεστώτων ο δε ἀνδρ' i πολεμηθείς. καὶ βουλευτήρια δὲ ἐπίμπλατο καὶ δημοι, καὶ τεχναι και πύροι χρημάτων ηυξοντο, καὶ θυγατέρων ἐκδύσεις καὶ γάμοι νέων καὶ ἀποδημίαι καὶ ἐορται καὶ πανηγυρεις εἰς κοσμον τον Ἀμπροσθεν θεσαν.

utetur Sintenis

280쪽

LIBANI ORΑΤIO XVIII 27181. - τις οἰκιστὴν καλοίη των πύλεων ἐκείνων τον ἄνδρα τουτον, οὐκ ν ἀμαρτάνοι τὰς μὲν γὰρ ηγειρεν οἰχομένας, ταῖς ὁ μικρου κεκενωμέναις τους οἰκήτορας ἀπέσωσε και, μηκετι τον ἴσον φοβεῖσθαι φύβον ἀπεδωκεν ουκουν ουδεὶς ετ βαρβάρων χειμο ενος ἐπελθόντος επὶ τὰς εἰωθυίας ληστείας ἐξέπλευσεν, ἀλλ' οἴκοι μένοντες τὰ αὐτον σθιον ου αἰδοῖ συν- κῖν μῆλλον η φύω πολέμου, πεὶ καὶ τοις 449ο- σπονδον τετυχηκόσι τι προσδοκώμενον δέος

ησυχάζειν παρννει. ο

82. ἴνα δὴ τὰ επὶ της ὴσυχίας τὴν μεγίστην

σμοῖς ἐώρα καὶ πέμπει δη λογιστὰς της δαπάνης η

τοsνομα με ἡ στρατιωτική, τῶ δε ἐργω προσοδος

των γουμενων. και τους μὲν ταυτα ἀδικουντας δι- 15

καίους ἐποίησεν, τερον δε πολλῶ εῖζον καὶ μάλιστα Γαλάταις σωτήριον 83 του σίτου γὰρ π της νήσου πάλαι φοιτοντος μετὰ την θάλατταν διὰ του Ῥήνου και των βαρβάρων οὐκέτ' ἐπειδ)μερ σχυσαν, ἐπιτρωπόντων ὁλκάδες αἱ πάλαι μὲν νειλκυσμέναι κατεσά εοπησαν, ὀλίγα δε πλεον, ὼν ἐν λιαε οι το γύμοναιρουμένων ἀμάξας χρην ἀντὶ του ποταμο τ σίτω γενεσθαι, καὶ τι πρῆγμα ἡν η μεγίστη δαπάνη τουτ'