LIBANII OPERA

311쪽

302 UBAM ORATIO X Iἀνηρατή- δώρων βασιλικων αὐτους, ῶς λεγον, πε- στερηκώς, τυχε δὲ καὶ μεταστὰς παραμυθίας τινhς τηθ γαπό του βασιλέως μοῖραν ου μικρὰν των πατρωνὰ -ος. 153. οῖ γε μὴν εἰς αὐτον βριαμες, σαν γάρ, μαν ο παρεκάλουν τινὰς ἐπὶ το κηροτρον, οὐδενος καπ' οὐδὲ, φειδόμευοι λματος ἐν μεν ἀξίαν

δίκην οὐκ εδοσαν, ουκουν ἀπέθανον, νησοις δὲ ἐνδιατρίβοντες τῆς γλώττης ἐπαιδεέοντο κρατεῖν οsτως ἐκεῖνος ἐτεροι μὲν δικημένοις πίστατο τ μωρεῖν,6 κοιλος, ἐν δε τοῖς εἰς αὐτον μεγαλοψυχος ν 154. Εἰσῆλθε - εἰς το συνέδριον σμί τὴν μεγάλχν οπιών περὶ αὐτον ἐκάθισε πολυν δὴ χρύνοντα, της τῆς τιμης ἐστερημένην εἰς μὲν γὰρ - βασίλειον εἰσεκαλεῖτο πρότερον εστηξουσά τε καὶ μικρὰ, ἀκουσομένη, βασιλ- δε οἰκ ρει παρ' αὐτὴν συγσαι -δουμενος τω γὰρ μη δύνασθαι λέγειν ἔφευγε χωρίον

δεύμενον ὐητορος, ὁ δέ, σπερ μηρος ἔφη - δεινον

λέγειν, ἀσφαλέως γορεύω ἐδίωκε του τοιούτους συλλογους διδους μὲν φ βουλομέν παρρησιάσασθαι εο προς ἀτύν, διεξιον δε καὶ αὐτος νυν μὲν παυρά τε

312쪽

κνυς απριοι καὶ κηρύττων τοῖς εργοις, τι σοφία -

λείας τιμιώτερον καὶ ς - ἐν αὐ- καλ- λείη,

λ-σί γε ἀλλήλους, εἰσηγεν ἡ μετεχοντα της βοωλης,

313쪽

LIBANI ORATIO XVΠΙ κοσμεῖν ηγούμενος Ῥυ - ανδρα φ τω', τ δὲ δρὶ τον τόπον, κοὰ διαλεχθεὶς ἐν πασιν, οἷος ἐξοχυ δι ἐκεῖνον γένοιτο, τῆς δεξια ἐχύμενος ἀπηλ- λάπτετο τί διὰ τοέτων ποιον οὐκ ἀμοψάς, ῶς ἄν τις υπολάβοι, μονον ἐκτίνων της παιδείας, αλλὰ καὶ τὰν πανταχου νεύτ α προσθείην δ' ει καὶ γῆρας, προς παιδείαν παρακαλον κε γέροντες ηδη προς μαθήσεις ἐκινη σαν - γὰρ - των ἀρχόντων ἀτιμαζύμενον - φ' ἁπάντων ἀμελεῖται, τιμώμε νον

157 υ νομίζω, δελφὰ λόγους τε καὶ θέον ἱερὰ κά το μεν ὁλως ἀνηρημενον δρον του δὲ τοπλέον, πως τελέως καὶ - τούτων ἔχοι - πάλιν

ἐρασ/θεῖεν ανθρωποι λύγων, πραττε, τουτο μεν αἶς

1ετον ἐπισταμένων τιμαῖς, τουτο δὲ τ λύγους αὐτος ποιεῖν δύο γουν εὐ- τότε ἔδειξεν, ἔργον μιας R475 μερας, μῆλλον δὲ νυκτος κάτερον ῶν ὁ μεν ἐπάταξεν ἄνθρωπον νόθον --- ένους μιμπὴν ἀλογίστ θράσει το πρῆγμα ὁριούμενον, ὁ δὲ πολλά τε α καὶ καλὰ λέγει περὶ της μητρει τον θεον. 158. της της δε διανοίας καὶ το τὰς πύλεις π τοῖς λέγειν ἐπισταμένοις ποιεῖν κώ παπισαι οὐ βαρβάρους τ

314쪽

ου εχοντες ἀνέτρεπον τὰ σκάφη. -τους πεπληρωμένους ποιητον τε καὶ λογοποιο κιὰ παρ' ἄνει εἰδέναι, τίς αρχοντος ἀρετη, τουτους παρεωσμένους δρον ἔδωκε τοῖς μεσι. 159 τοιγαρουν λαοτος αὐ-

τον ἐπὶ Συρίας ἐλαύνοντα λόγω περὶ τοὐς ρους ἐδέχετο, δῶρ' πολυ βελτίονι συων τε καὶ πνίθων καὶ ἐλάφων δ σιγη τοῖς βασιλεῖσιν Θετο, με δὲ ἀντὶ τούτων οἱ λύγοι καὶ διεδεχοντο τὴν παραπομπὴν ἄρχοντες ρήτορες μ 4 τῆς Κιλικίας, ἐμ0 μὲν ὁμιλη- οτης, κείν' δε φίλτατος τε κύτι τε καὶ παρεστηκύτιτ βω- τον επαινον διηλθε. καὶ δρῶς ἀφ' κατέρου

πολ0 ερρει, του με ὁ του λέγοντος του δε ὁ τουτον λέγοντα φιλ ντος.

160. AH, τούτων πολὐς αὐθις ὁ λειμον της σοφίας. 16 καὶ α τοτ ροῖν ἐλπίδες ἐπὶ την τον λύγων μεθειστήκεσαν κτησιν, καὶ τοῖς σοφισταῖς τὰ πράγματα βελτίω τον μὲν ἀπ αυτον του μανθάνειν αρχομένων,- ὰν ὀψὲ παρ' αὐτο ς μεταχωροέντων πώγωνας 4sἐκεῖσε φερύντων καὶ το τον δακτύλων ἔργον. χυ- 476

315쪽

LIBANIMORΑΤΙΟ Vmτως αὐθι παρεσκευασε τὰ τον Μουσον χλοησαι καὶ τὰ ς ἀληθος αριστα κάλλιστα νομισθηναι καὶ τὰ τοῖς δουλοι προσήκοντα των τοῖς ἐλευθέροι πρεπόντων δύνασθαι πλεῖον. 161. Kαίτοι τί μεῖζον εἴποι τις αν του θεούς τε

καὶ θ εο δορον το μέγιστον, οὐ λόγους, ἐκ τῆς ἐσχάτης ἀτ μία το τιμῆσθαι προαγαγεῖν παρέχοντα μὲν αὐτον διὰ πάσης της πορείας σοφισταῖς, ἐκτρεπομενον δὲ της ευθείας οδου κατὰ θέαν ιερον, ἐνεγκόντα, οβ ρεδίως καὶ μηκος δου καὶ πιλε ταρος καὶ θάλπος. 162. καὶ μέγαν της εὐσεβείας τον μι- ον νέροκατο νους παρὰ των αυτω δαιμόνων, ὁτι τε ἐπι βουλευοιτο καὶ τις η σωτηρία. διὰ τουτο πιῆς πορείας

τον ρυθμον μεθαρμόσας αττον ὴ ρύσθεν χορει, καὶ διέφευγε τὴν νέδραν. 163. Καὶ ἐπιβὰς Συρίας χρέα τε λύσας ταῖς πόλεσι καὶ φανεὶς ἐν τεμένεσι καὶ λαλον βουλευτῶς προς εδεσιν ρμησε μεν εὐθυς ἐπὶ την Περσον τιμωρίαν

ρ ωραν ἀναλουν, ὁπλιτον δὲ καὶ ἶππων ἀπειρηκότων καὶ μικρὰν αἰτουντων ἀναβολὴν κων μέν, ς αν ἐν

gr. 219 RPOgrisphi Lans 'baiIIIano ef. p. 226 IO Christoph. Ivolfin Libani sophistae epistolaon adhuc non editariam centuriis

316쪽

LIBANU RATIO XVI 3074 vin os μου ζέοντος, εἶξε δμως ταῖς ἀνάγ- κια τοσουτον ἐπιφθεγξάμενος, Δ ἔσται τις ὁ σκομμα ἐπ' αὐτον ἀφήσων, ὼς ὁντως εἰη του προτέρου συγγενής 164. Σκοπομεν δὴ κἀν , , ψωρ τι βασιλέα καὶ καιρος λως εἶχε πράξεις ἐγκωμίων ἀξίας. υκεν γράμματα Περσικὰ δέξασθαι δεύμενα πρεσβείαν και λύγω τὰ διάφορα τεμεῖν. - μὲν ὁναλλοι πάντες μηδομεν, κροτουμεν, ἐβοῖμεν δέχεσθω,

εφη δεινότατον εἶναι κεiσθαι με τὰς πολεις , αὐτοψς οδιαλέγεσθαι καὶ ἀντεπέστειλέ γε μηδὲν δεῖν πρέσβεων αὐτου τάχιστα ἐκεῖνον ὀψομένου. υκουν τουτο

ὴν νίκη προ συμβολης καὶ ρ μάχης τρύππιον,

συμβαῖνον ἴσμεν ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγοσιν, ταν - πολ διαπέροντι φανῆναι μύνον ἀρκη. 165. καὶ τ 1sμὸν ηδη του βασιλέως παρόντος ἐκεῖνον τουτο παθεῖνου σφοδρα αν τις θαυμάσειε, καίτοι και τουτο αυ-

μαστον τρέμειν τιν εἰωθύτα φοβεῖν, το δὲ Κωνσταντίου μὲν γεγυμνωκύτος τηνδε ζ χώραν πλων, ουλιανο δὲ τἀκείνου μὰν λαβύντος, ἔτι δὲ - τηδε θο

317쪽

R 578 λωντος δη μηδένα Πέρσην μηδεμια πύλεὐ προσβαλεῖν, ἀλλ' ἀπ ψιλῆς τῆς προσηγορίας ρεμεῖ πῖς

ου πάντα ἀποκρυπτε θαυμWα;

166. H--τὶ μὲν ἔγνω περὶ της πρεσβείας ὁπλων,

ου λύγων δεῖσθαι τὰ πεπραγμένα, των δ α στρατιωτον, ους με ἐκώτητο πρότερον, πάντα ἔχειν ἐπεῖτο καλος, καὶ γὰρ τα σῶματα ερρωντο καὶ ταῖς μάχαις εχαιρον κάὶ τὰ πλα ἀ τοῖς τέχνης οὐ φαέλης - ἀ οὐ καλουντες ἐμάχοντο, ους δ προσειλήφει,1 καλ- μεν ορα καὶ μεγάλους κώ ὁπλα ἐπίχρυσα φέροντας, τ δε πεφευγέναι τους πολεμίους πολλάκις πεσχοντας προς την θέαν των Περσῖν, περ εν ορεσιν υμηρος ἄνθρωπον φη προς δράκοντα, ἡ εἰ βούλει γε, οπερ ἐλαφοι προς κυνας 167. νομόσας οἶν αυτοῖς 1 βλάπτεσθαι τὰς φυχὰς οὐχ ηγεμύνων φαυλύτητι μνον, ἀλλα καὶ τω θεῖν ἄνει πολεμεῖν μηνας ἐννέα ταυτην τοῖς ἐκ το προξενων ἐ' ροπι ν, νομίζων κάὶ πλη- θος σωμάτων καὶ σιδηρου κράτος καὶ ἀσπίδων ἰσχυνκαὶ πάνθ' ἁπλος φλυαρίαν εἶναι θεον οὐ συμπολε- εὐμούντων. 168. πως οὐ συμπολεμοῖεν, ἐποίει πείθων τὴν ἀψομένην δορατος εζῶν πτεσθαι καὶ σπονδης καὶ λιβανωτου, στ' ἔχειν βελον φερομένων ευχεσθαι

318쪽

τοις ταῖτα δυναμένοις κωλυειν. -υ ἀρκουντων

τον λύγων χρυσις καὶ ἄργυρος συνέπριατεν εἰς πειθώ, - διὰ κέρδους μικρου μεῖζον εἶχε κέρδος ὁ στρατιώτης. διὰ χρυσίου φιλια θεῖν πολέμου κυρίων. 169. οὐ γαρ ετ δεῖν ὁ βασιλ- - ς καλειν εἰς ἐπικουρία ουδε χλον ἀθροίζειν λάφοντα ' πλήθεικά πολλὰς ἐμποιήσοντα τὰς ἀπωρίας, ἀλλὰ τὴν πολῶ

βαρυτέραν χεῖρα την των κρειττύνων. τούτους γὰρ

ἐδίδου τοῖς θύουσι συμμάχους τι χρη-Ἐριν, τὴν Ἐνυώ, δν εῖμον, ὁ Φόβον, ὼν τὰ νεύματα οποιεῖ τροπάς' - εἴ τις αυτον φαίη βάλλειν , 57sΠέρσας καὶ τιτρώσκειν ἐπ' ' ἄ-η διατρίβοντα, μετ' ἀληθείας ν λέγοι. 170 Περὶ ταύτην τὴν σπουδρον οὐκ νουμαι πλου- τον ἀνηλῖσθαι μεγαν, καλλίων δὲ ρ ηδ δαπάνη οτης περὶ τὰ θέατρα καὶ τοὐς ὴνιόχους καὶ ὁσοι τεταριχευμένοις ἀπαντοσι θηρίοις. ῶν οὐδὲν ἐπεσπάσατο

319쪽

LIBANU ORATIO XVIUτον ἄνδρα τουτον, ς γε καὶ καθ ιζουσης αὐτον ἀνάγκης ἐν Ἀποδρων προς ἄλλοις εἶχε τὰ ὁμματα τιμον ὁμγ τήν τε μέραν κά τὰ ι - , τὴν μὲν - παρεῖναι, τὰ δνὰ μένειν ἐπ' αὐτον 171 οὐδεμία γὰρ ρις οὐδὲ ἄμιλλα οὐδὲ κραυγὴ την γνώμην μετέστησεν ἀποτον φροντισμά των, ἐπεὶ καὶ στιον χλον συμμικτον κατὰ τον νόμον πίνειν ἄλλοις ἐπιτρέπων ἀτος λύγους ἀνεμίγνυ τω πύτω τοσο τον της θοίνης μετέχων, σον

μὴ δοκεῖν ἀπεστῆσθαι. τίς γὰρ μω πώποτε γαστρος

1 ἐκράτησε των ἐν οἰκήματι μαρ φιλοσοφούντων τίς ουτως ἄλλοτε αλλων ἀπέστη σιτίων ἄλλοτε ἄλλον θεραπευων θεον, τον Πανα τον ρμ ν τὴν κάτην, την Ἱσιν των λοιπον καστον τίς - πολλὰ ἀσι τως μεθ' ήδονης ηνεγκε θεοῖς συνών 172. ὁ γὰρ δὴ 15 των ποιητον λύγος εργο ην, καί τις αντου της κώμης ηψατο των ἐξ οὐρανου καππάντων - εἰπών τι καὶ ἀκούσας δετο κώ τὰ μὰν αλλοις συνουσίας μακρονὰν εἴη λέγειν, ἀλλ' εἰς το Κάσσιον ρος παρὰ τον

320쪽

h ανθρωπον ουρανου κοινωνησαι θεοῖς με ἐκείνων - ει αυτρο της ἀτον μεταδιδύντων χώρας του

σώματος δὲ ταυτα οὐκ ἐοντος αὐτοὶ ποιέ ἐκεῖνον θεσαν διδάσκαλοι του τί δεῖ ποιεῖν καὶ τί μη ποιεῖν γιγνύμενοι. ' μεν γὰρ Ἀγαμέμνονι Νέστωρ συμβουλος ην ὁ Πυλιος, πάνυ με γερων ανθρωπος δέ γε τουτω δὲ ἀνθρώπων οὐδενος προς αὐτα ἔδει, πάντων γὰρ οὰνθρώπων ἐν βουλαῖς ὀξυτατος, παρὰ δὲ των ἄπαντα εἰδότων ἐσαν αἱ π αινέσει .174. οιούτοις μὰν σωτῆρσι, φυλάπτετο κοὰ τὰ πολλὰ συνην, νηφων δὲ συνεχος καὶ τψν γαστέρα υβαρύνων τοῖς περιττοῖς τούτοις φορτίοις, σπερ τη- Gνός, διὰ των πραγμάτων ρχετο πρεσβείαις ἀποκρινύμενος συχναῖς ἐπὶ μιας νερας, πύλεσιν ἐπιστέλλων, στρατοπέδων ἄρχουσι, πύλεων αρχουσι, φίλοις ἀπο- μουσι, φίλοις ἐπιδημοfσιν, ἀκουων ἐπιστολον, δο-