LIBANII OPERA

331쪽

LIBANU ORATIO XVIIIμεν. η-ετο τὴν βουλὴν καὶ τοῖς μὲν αὐτου χρω- μήνην, τὰ δε αὐτης κατακρυπτουσαν, δεταί τις ἀκου- σαι - οὐκ ἐπισταμένων τὰ τότ δόρυ καὶ ξίφος καὶ - καὶ θάλατταν, -τα γὰρ φείλειν δοκοοσιν οἱ τον - κύων πολεμ ντες βασιλεῖ, καὶ γὰρ ἀτος ν588 ἄνευ πλων πολεμος ἐξεπίτηδες ἀπειθεῖν καὶ παρον συνάδειν διοινωνεῖν καὶ α κυροῖν ἐκεῖνος ἐσπούδακε, πάση πι τεχνη ποιεῖν ἄκυρα. 196 μεν ουντης ἀρχῆς δίκαιον καὶ ταυτα εἰσηγεῖτο καὶ τούτων 10 χαλεπώτερα, καὶ πάντως ν ἄλλος σκηπτο δίκην ἐπὶ τοὐς Μικύτας νέχθη, ὁ πανταχου τε τον θυμον ἀνεχων καὶ τοτε δὴ διαφερόντως νενικηκώς τὰς μὲν προσηκοώσας τιμωρία αφνω, δεσμωτηρί- δε λύματι

μαλλον η δεσμω τὴν δίκην ἐπράξατο. κουν εἴσω i5 θυρον ἐγένετο τον πολιτευομένων ουδείς. ἀλλ' ουδὲ - ἐπεγένετο τω βραχεῖ τούτφ καὶ κούφω, ἀλλ' ὀλιγοντο μέσον κατέρων - διακένων ζων οἱ μὲν γον ἐκεῖσε, ο δὲ ἀπήλλαττον καὶ οἱ μὲν ἐδειπνουν τε καὶ ἐκάθευδον, ὁ δε υδέτερον. οἱ μὲν γαρ οἷς οὐκε ἐπεπόνθεσαν χαιρον, ὁ δὲ οἷς πεπόνθεσαν ηλγει κα ὶ τουτο φη μέγιστον δικησθαι παρὰ της πολεως τοτοι την δίκην ἀναγκαο ναι λαβεῖν. 197 ουτω τουτο

332쪽

LIMNIM ATIO XVIII 323 καίτοι σμικρύτατον ν μέγιστον τε ηγεῖτο καὶ τοὐς αὐ- τρόπους ἐκβαίνειν καὶ οὐκ ἀνέμεινε τον φίλων τινὰ μέμψασθαι το πεπραγμένον, αλλ αυτος ζῶ uενον, ἀλλ' δε αυτ προσηκον μηδ' ἐπ ἀδικήμασιν ειὲ γε βουλὴν των τοιούτων τι ποιεῖν.

198. Μικρον γουν στερον μέρων τη πύλει με ζύνων τετολμημένων, κα γὰρ εἰ περὶ πατρίδος οἱ ν58sλύγοι, της γε ἀληθείας οὐδὲ πρεσβύτερον, τὰ τον δυναστευύντων τιμωρίας περβὰς ἐπὶ τὴν του τορος 1 O καὶ πιιριν στρεβλοσα καὶ ἀποκτεῖναι λύγ τὴν πύ-

λιν μένεται , ταυτον, ἐμαι, καὶ προσθεν πεποιηκAς προ ανδρα Ῥωμαῖον θρασυνύμενον τι τοιουτον, - φδικαίως αν, εἰ και μυεν ἔτερον, ξεπε τω οντων.

ὁ δὲ ταὶς μεν οὐσίας οὐκ ἀπεστέρησε, βέλει δὲ αυτον εἔβαλεν μιμολης. 199 ὰλλ ομως δν υτ βραμνεις φόνον πάλιν ἐβούλευσαν πλιται δέκα κτεῖναι καὶ μελέτη τον τακτικον ἀνεμενον μέραν. δὲ ὁ ποιουσα προλαβοfσα τον καιριν πάντα ξηλεγξε κειτ τέως λανθάνον δετο. 20200. Θαυμάζει τις υν ἴσως, εἰ πρ ς καὶ μερος καὶ δίκας τὰς μὰν οὐ λαμβάνων, τὰς δ' ἐλάττους τ

333쪽

324 LIBANU RATIO XVIII τεταγιμένων εἶχεν ἀεί τινας ἐν τοῖς ἀρχομένοις δυσμενεῖς. γὰο δὲ τούτου τὴν αἰτίαν ἐν ' Ἀμη τῆς

ὀδυνηρῆς μοὶ τελευτῆς φράσω νυν αξιον εἰπεῖν περὶ τον συνήθων τον ἐκείνου τοσοῖτον, τι τον

ἐκείνω γενομένων συνήθων οἱ μὲν σάν τε γαθοὶ καὶ ἐδύκουν οἱ ἐδύκου μέν ῆσαν οὐ τοιοBτοι. σαὰ τοὐς μὲν το πάντων οὐδὲν μετέβαλε, οὐ δε χρόνος διήλεγξεν. 201 ῶς γὰρ ἐλάβετο τῆς βασιλείας καθαρος καὶ κύριος κατέστη τον τε θησι ρῖν καὶ

10 τῖν ἄλλων σα τον πλουτον ποιεῖ τ0ν βασιλεως, οἷ

αὐτον μείζω ταῖς παρ'Ἀκεῖνον εἰσόδοις, ἀλλ' ἱκανον ηγουντο κέρδος φιλεῖν τε και φιλεῖσθαι καὶ τον αυτῖν

ἐρώμενον ὁρα αρχοντά τε τὴν τηλικαύτην ἀρχην καὶ Η σὐν ἐπιστήμη καὶ πολλάκις γε υτου κελευοντος λαμβάνειν καὶ νὴ ία γε κιῶ δεομένου γῆν, ππους, οἰκίαν, ἀργυριον, χρυσίον ευπορεῖν λέγοντες διέφευγον τὰς δύσεις. 202. οἱ βέλτιστοι μὲν οὐτως. οἱ δὲ χρημάτων πάλαι με ἐπιθυμουντες, προσποιουμενοι δὲ α καταφρονεῖν, καιριν δε ἀναμένοντες χροντο φανέντι καὶ ὐτουν καὶ λαμβάνοντες του πάλιν και λαβόντες οὐκ ἔληγον, ουδ ην ο τι αὐτοἶς στη τὴν πληστίαν. ὁ δὲ μεγαλοψυχία μὲν προῖετο, χρωτοὐς δὲ - κέτενύμιζεν. ἀλλ ηπατημένος μεν θλγει τον χρονον δε

334쪽

LIBANU ORATIO XVI 325 αἰσχυνύμενος νείχετο καὶ τ δοκεῖν εἶναι βέβαιος εἰς

φιλίαν του τοιουτω οντων ἀπηλλάχθαι κρεῖττον

ὴγεῖτο. 203. στ γνύει με οὐdενος τὴν πλησιαζύντων τὴν φυσιν, χαίρων αὐτον τοῖς σπουδαίοις καὶ συμφορὰν τους τήρους κρίνων των μὲν εἴχετο, τους Οὐκ ἀπήλαυνεν, ἀλλὰ καὶ σοφιστὴν κρείττω τῆς προσηγορίας παρεχύμενον τ0ν τρέπον ἐθαυμαζε καὶφ σοφον χείρω του πήματος ἐλεγχύμενον ἐκάκιζε, α δὲ μὴ δοκεῖ ἐν τῆ βασιλεία παλαιὰς τιμάζειν

συνηθείας πάντα πειθε φέρειν. 10

204. Aλλὰ γὰρ ἐπιθυμεῖν μοι δοκεῖτε ἡ τον --λευταίων καὶ μεγίστων κοης, α IIερσας και την κείνων γην ἐπιστρατεύσας διέθηκε καὶ θαπιμαστον ουδέν, εἰ πάλαι προς ταύτην τὴν μερίδα κεχήνατε το μεν κεφάλαιον εἰδοτες δε νικον πιπτε τον ὰλ ἐν μέρει ετὰ μὲν οὐδὲ ἀκούσαντες, τὰ ῶς ἔχει. 205. ποιεῖδε υμῆς Δρμησθαι πρ0ς την ἀκροασιν λογισμος τῆς Περ- ἰσχέος καὶ σην ὁσαν νίκων τὴν 591Κωνσταντίου δύναμιν και ἐφ' ὁσον φρόνημα και --σος ουτοσὶ χωρον οὐκ ἐδεισε Κωνστάντιος γὰρ χωρις τον τε ἴλλων Ἀμων και τον ἐν κων κειμένων την ξ αυτον τῖν γύνων κεανου γην μέχρι τῖν

335쪽

326 LIBANU ORATIO XVIUMφράτου ρευμάτων κεκτητο τά τε αλλα φέρουσαν

πάντα πολλὰ καὶ σωμάτων, - καὶ φυχον ἀνδρίαν,

ἀφ' Αν αν γένοιτο τροιτύπεδον ρραγές. 206. λλ' δμως οὐτος ὁ μέγας ταῖς παρασκευαῖς, ὁ τὰς μυρίας πύλεις καὶ λαμπρὰς ἔχων, ὁ τους πολλοὐ δεχύμενος φύρους, ὁ τον πολυν χρυσ0ν ἐκ των μετάλλων ἐξαγαγών, ὁ καλύψας ἱππέων σιδηρω σώματα Περσον ἀκριβέστερον, ὁ καὶ τους Ἀπους πλοις ρυομενος τραυ- μειων ὁτος πολεμον παρὰ του πατρος ἐκδεξάμενος 1 θάρσους δεόμενον βασιλέως καὶ ψυχῆς ἐπισταμενης δυνάμει χρησθαι καλος, σπερ συμπολεμήσειν τοῖς

ἐναντίοις μωμοκώς, πο3ς μὲν ληψεται τἀκείνων μη τι τον αὐτου γένοιτο - ἐκείνοις, ου ἐσκέψατο,

στράτευμα δὲ Ἀγων καθ' καστον τος ἀρχομένου i5 θέρους - ῆρι τειχομαχουντων διαβὰς φράτην καὶ περὶ αὐτ τοσαύτην στρατιὰν καθίσας καὶ διανοούμενος ει φανεῖεν οὶ πολέμιοι, φευγειν τῖν πολιορκου -

μένων μονον οὐκ ἀκοέων τὰς οἰμωγὰς στρατηγικώτερον ῆγεῖτο, μὴ μάχεσθαι μηδε τοῖς οἰκείοις ἀπολλυμένοις εο ἀμύνειν. 207. τίς οὐν δ της καθέδρας καρούς ο μεν

κατέσειε τείχη καὶ κατέσκαπτε πύλεις και χρήματα καὶ ἀνδρία reposui e CBMO U νδρεω reliqui libri edd 4 4 1hon Mo 6 φόροος Ι sed, in rus ni HAa ν

336쪽

κνώματα ἄγων ἀνέστρεφεν, ὁ τους φομενους τὴν ἐρημίαν -- καὶ του μὴ πλέον, πεπονθεναι χάρινεῖδει η υχη και ι των πολεων ἐπανήει μεθ' ημεραντὰς ἐπὶ νίκη νενομισμενα φωνὰς παρὰ το δη-- 5s2μων δεχήμενος καὶ τομο ρο εργον ἔτους κάλου δεδιέβαινεν ὁ Πέρσης, ὁ ἔμελλε προσέβαλλε περιβύλοις, ὁ ἐκινεῖτο ἐγγὐς ὴν λεῖν, ὁ δὲ ταυτα

ι αἰχμαλώτων ῆβρένετο πλήθεσιν, ὁ δὲ Ἀπων ἁμίλλαις τοὐμὸν ἐστεφάνουν αἱ πύλεις, ὁ δε του ηνιύχους. οαρ' οὐκ εἰ κύτως μοι προσείρηται Περσον ἔτος σύμμαχος το γὰρ παρον κωλύειν ἐπιτρέπειν ἐγγυς αν εὐητο ταῖς χερσὶ συντελειν. 208. κά μη με οἰέσθω τις ἀγνοεῖν μήτε τὴν νυκτομαχίαν, ἐν ρ δράσαντές τι καὶ παθύντες διεκρίθησαν, μήτε την ἐν πείρ' ναυμαχίαν, 15 ἐν ρ μόλις τὴν πολλὰ παθμσαν πόλιν εσωσαν αὐτογὰρ δὴ τουτο καὶ το σχντλιύν οτιν, τι φυχὰς παραλαβων εἰδυίας πολεμίους φοβειν φοβεῖσθαι συνείθισε καὶ πονηρα μελέτη γενναίας φύσεις ξελυσεν. 209. ὁ

δὲ η τῆς μελέτης σχῖς ἐν πασι πράγμασι, δηλοῖσι ει

337쪽

328 ORATIO XVIIIμὸν οἱ σοφοί, δηλοῖ καὶ ὁ μfθος. ἔτη καὶ τιν βελτίω καὶ τον χείρω προς τοὐναντίον ν μεταστήσαις μὲν χείρων τῆς φυσεως, φ δὲ δοθεῖσα βελτίων. R 5sa τη καὶ γυ-- ἐφ' λπους ἀνεβίβασε καὶ κρείτ- του ανδρον ἐν ὁπλοις ἐποίησε, καν τον ἀρετης φυσει μετειληφότα ζῆν ἐν κώμοις καὶ μέθαις ἀναγκάσιὶς,

μεν αυτον πολείπει, μαθὰν δε ταοτα ἀντὶ των κεὐνης καλων τούτοις δύμενος, χθρὰ δε - τὰ πρύτερα. καὶ συνήθεια τὴν φυσιν ξεκρουσε.

1 210 τοιουτύν τί φημι καὶ τους κείνου στρατιώτας ἐκείνου πεπονθέναι τὰ μὲν ὁπλα λαμβάνοντας, συμπιπτειν δε κωλυομενους και διδασκομενους πισκηναῖς καθεψδειν συγγενον λισκομένων καὶ μὴ φοβεῖσθαι την αισχύνην και δεδοικέναι τὴν τελευτήν. 15' μὲ προτον ἐδυσχέραινον, ς εἰκος εὐψύχους, ἐπειθ'ῆττον, εἰτα προσίεντο, εἶτα ἐπηγνουν. 211. διὰ τ ταπύρρωθεν κονιορτ0ς ἀρθείς, οἷος - ἐξ ιππων γένοιτο,ου ἀνίστη προς συμβολήν, ἀλλ' τρεπεν εἰς φυγήν.

Γλης μὲν γὰρ ἐπιφανείσης ἱππέων οὐδὲ ταώτης μεγάλης

a χανεῖν ἀτοῖς εsχοντο τον γην παν παθεῖν αἱρούμενοι

μαλλον η Πέρσην ἐγγυθεν προσιδε ν, ἐξηρημένης δέ σφισι της ἀνδρίας συναφ ίρητο καὶ ἡ παρρησία, καὶ

338쪽

LIBAMI ORATIO XVm 329 ουτως ἀνωμολύγητο τι δέος ὁ τε παρ' οἷς καταλύοιεν - τούτων ξίουν θερωτεύεσθαι, οἴνοματο Περσων παυεν ἐνοχλουντας καὶ - αν εἶπεν ἐπισκώπτων, ὁτι Περσης ἐκεῖνος ἔρχεται, οἱ ἄρ' η θρίων τε και ἀπεπήδων επὶ μεν ου τοὐς ὁμοφώλους ἀγύμενοι κῶ πλη τειν μεσαν καὶ πληγῆναι, Περεικος δε αυτοῖς υτ πολὐς ἐνίορυτο φοβος εν πολλοῖς ἔτεσι συλλεγείς, στ' ἔφη τις δν αὐτοψ καὶ τους ἐν ταῖς γραφαῖς πεφρικέναι. R494212. Toέτου Τ τοὐς υτ διεφθαρμένους οἶτος ο θαυμάσιος ἐπὶ Πέρσας γεν, οἷ 14 4κολούθουν κατὰ μικρον ἀναμιμνησκομενοι γῆς ἀνδρίας ψην εἶχον, καὶ

πιστευοντες διὰ πυρος ελθεῖν αν ἀπαθεῖς ταῖς κείνου

βουλαις. 213. τίνες - αμαι μεγάλην συσαν εἰδῶς ἐν ἀπορρη οις ροπήν, ὁ γὰρ οὐδὲ αν νήσαι προρ- is ρηθέν, μέγα αν φελήσαι κρυφθέν, ου εἰσύοου ρύωνον, οὐκ εἰσβολης ὁδόν, οὐ μηχανημάτων ρύπον, οὐδὲν ων ἔστρεφε επὶ της φυχης ἐξήνεγκεν εἰδώς, τι πῆν ἐκλαληθὲν εὐθές ἐστιν ἐνἰσὶ κατασκόπων. 214. ἀλλὰ πλοίων ἐμπλησαι τοὐμφράτην καὶ τροφῆς τὰ πλοῖα εο προ τον παρχον είρη ο, πρὶν δὲ τον χειμον ἐξή-

ελθεῖν supraser. In

339쪽

330 LIBAM ORATIO X Iκειν υπερβὰς τὰς πάντων ἐλπίδας καὶ κατὰ τάχος διαβὰς τον ποταμνον οὐκ ἐπὶ την πλησίον μεγάλην τε καὶ πολυάνθρωτον πόλιν Γ μόσατα καλουμένην ηλθεν, ὼς ἴδοι τε καὶ ὀφθείη καὶ τὰ εἰωθότα τοῖς βασιλευσι τ μηθείη, ἀλλ' ὐξύπιος δεῖσθαι τον καιρον εἰδὼς ἐμεμεν εἰς πολι εχουσαν μέγα σιος ερον ἀρχαῖον, θαυμάσας δὲ καὶ ἰξάμενος μυναί οἱ κακοσαι τὰ Περσον ἀποσχίσας τῆς δυνάμεως μυριάδας ὁπλιτον δέ τούτους μὲν ἐπὶ τον θρηπα πέμπει φυλεζοντας τε τὴν 1 γην, εἴ τι ταύτη προσίοι δεινήν, κιὰ παρεσομένους αυτ κατὰ καιρον καλουντι. 215. χρῆν δε ἄρα καὶ τον Ἀρμενιον παραπλήσιόν τι ποιεῖν, διὰ γὰρ τῆς ἐκείνου γης τῆς ἀρίστης ἐλθοντα μετὰ πυρύς, ῶσπερ εἰκος, τον ἐχθρον συμμίξαι τ βασιλεῖ κά γενο- μενσυς θρύους η ἐκβαλεῖν - ὁρων τοὐς ἐναντίους φεέγοντας καταπατησαι μένοντας τούτων δὲ παρηγγελμενων αὐτος χύμενος Εὐφράτου πιεῖν τε παρέχοντος καὶ παραπέμποντος τὴν ἐν τοῖς πλοίοις τροφην

α5s ἐχώρει 216. πλῆθος δὲ καμήλων θεώμενος, --

δε ει οἰνος τε διστος ἄλλος Ἀξ Ἀλλης γης καὶ σα

340쪽

LIBANU ORATIO XIIII 331ηδι πόσιν οἴνου τοῖς ἀνθρώποις μεμηχάνηται, τί φεροιντο, ρύμενος ἐπει Ἀπέθετο, μένειν κελ&ύει τὰς πηγὰς τον δονον πρέπειν γαρ στρατιώταις ἀγαθοῖς πίνειν οἶνον αὐτοῖς κτῆται το δόρυ - στρατιω- τον δε εἷς καὶ αυτος εἶναι καὶ προσρο ει αυτ τοῖς πολλοῖς ἰσοδίαιτον εἶναι. 217. Osτω δὴ τὰ τρυφ1' εχοντα πάντα ποκύψας, ῶν μάλιστα καὶ μύνων ἐδεῖτο τὰ παρέντα ταυτα ἔχων

εἱστήκει. 218. και προωντες φρούριον εἶδον ἐν χερ-

ρ0νησω του ποταμο κείμενον, προτον καὶ φανεν και

ἀπαντικρυ λόφους - της στρατιας κεκαλυμμένους ου ενεγκοντες τὰς μαρμαρυγὰς των πλων ἀνωξάν sτε τὰς πυλας καὶ δύντες αὐτοψ ηλθον την μετέρανοικησοντες. το δε τον επιτηδείων πληθος πολλον

ὴμερον, κάμω τροφή, στε δι' ἐρήμου τῆς ἐχο

μενης ἰύντες σωνπερ ἐν στεσι ἀπολαύειν εἶχον.