LIBANII OPERA

321쪽

312 LIBANU ORATIO XVIUκφάζων αἰτήσεις, βραδείας ἀποφαίνων χεῖρας πογραφέων φ τάχει της γλώττης μονος ἐκεῖνος τριον ἔργων εἰργάσατο σήνομ' ακοῆς, λύγου γραφης τρομὲν γὰρ ἀναγινώσκοντι τὰ τ παρεῖχε, τω γράφοντι - ' φωνήν, τοῖς δὲ ἡτου τοsσι γράμματα ἐγδεξιάν, καὶ τὸ μηδὲν μαρτεῖν πανταχου προσην.

175 τ μεν ουν ἀναπαυεσθαι τον διακύνωλὴν αὐτου

δὲ ἐπ' εργον ἀ τ' ἔργου μεταπηδὰν ὁποτε γὰρ λήξειετο διοικεῖν, ἀριστήσας ὁσον παρειχε ζην, ου ελείπετο 1 - τεττίγων, ἀλλ' ἀφιεὶς αμιν, οὐ σωρ- τον

βιβλίων ηδεν, ω αυτον πάλιν ἐκάλει δείλης ὐπρύνοια τον λων, καὶ τ δεῖπνον μαλλον της προτέρας ν581 τραπέζης κεκολασμένον καὶ πνος ο αν ἐκ τοσου- του γένοιτο μέτρου σιτίων, καὶ πάλιν πογραφεῖς 1 ετεροι την μέραν ἐπ ευνης ἀνηλωκοτες. 176. τοῖς

μὲν γὰρ διακόνοις διαδοχῆς δει καὶ παρ' ἀλλήλων εἶχον τὰς ἀναπαύσεις ὁ εἴδη με πύνων μειβε, πώτα δὲ ἐπήνει μόνος τὰς Πρωτεως μεταβολὰς ἐν

τοῖς πραττομένοις παριών, ὁ υτις ερευς, λογογρά- ο φος, μάντις, δικαστής, στρατιώτης, διὰ πάντων σωτήρ.

177. ἔσειε μὲν ὁ Ποσειδον τὴν μεγάλην ἐν Θρήκη πήλιν, ἀγγελίαι δε ἐφοίτων, ς, εἰ μή τις διαλλάξει

322쪽

LIBANU OBAUO XVIII 313τδν θεύν, περιέσται της πόλεως τι κακόν -ῶς ηκουσε τὰς ἐν μέσφ τω κήπω καὶ τῶ 3ῶματι δεχύμενος τι ὁμβρον των ἄλλων πωταις δροφαῖς ὁντων τε καὶ ὁρώντων καὶ ἐκπληττομένων διακαρτερήσας δωρούνιος εἰς δείλην ψίαν τον μεν θεον ἐπράυνε τον δὲ κίνδυνον ελυσε, καὶ μετ' ἐκείνην ἰύντες ἐμήνυον λογιζομέν τὴν ημεραν ληξε τι κινουν, κώ υ δὲ αὐτου ' σώματι λυπηρον ουδὲ ὁ προς ἐνέβαλε 178 το χερμονος δὲ τὰς νύκτας ἐκτείνοντος ἄνευ πολλον καὶ καλον τέρων λόγων ἐπιθέμενος ταῖς 10

10 s. r. XVII p. 136 post ἐκείνην uinem dieriam . c. δεκάτη excidisse suspicians est Re se 1 μέραν suppleri poterit a I Is0,10),

praesertim cum subim e sequatur 7 λογιζομένω scripsi

Socra te hist. ecl. m 23 p. 200 B, B quo repetiverunt Nicephorustrast Ecel. X G si istor Tripert VI 2, praemissis vectis

τούτων προαιρουμεθα πρότερον θέντες αὐτο τὰ ρηματα του χειμωνος, φησί, κτλ. et subinde sequentibus vecti ἐπεὶ Φν ἐκεῖνος καὶ ως ὁμόδοξος καὶ ς σοφιστης καὶ τέλος τω βασιλεῖ oσα δοκε αυτ διεξημε, καὶ μεῖς προς τὰ αυτου γραφεντα κατὰ δυναμιν παντη σωμεν πρῶτον μ/ν γάρ φησιν αυτιν ἔπιθέσθαι ταῖς βίβλοις το χειμῶνος τὰς νυκτα ἐκτεένον2Ως τ δε

ἐπιδέσθα σημαίνει, τι ἔργον ἔθετο φύγον γράφαι ως θος τοις σοφισται ποιεῖν ἐν τῶν νέων εἰσαγωρο πάλαι γὰρ τὰς

323쪽

3I LIBANIMO UO RHβίβλοις α - ἐκ Παλαιστίνης ἄνθρωπον θεόν τε καὶ θεου παῖδα ποιουσι, μάχη - μακρ - ἐλεγχων ἰσχύι γέλωτα ἀποφήνας καὶ φληναφον τὰ τιμώμεναιχοφώτερος εν τοῖς αυτοῖς δέδεικτο του υρίου γερον-R582 οὐ βλεως δὲ λος ὁ υριος εἴη καὶ δέχοιτύγε υμενος το 1θέν, ῶς αν υἱέος ττώμενος. 179. αυτ το μήκους τον νυκτον ἀπολέλαυκεν ὴμῖν ὁ βασιλεύς ετεροι ὁ ἐν ταῖς τηλικαύταις τον 'άφροδίτης ἐμέλησεν. ὁ δὲ τοσουτον ἀπέσχε του εῖν, 1 ε τω θυγάτηρ γυνὴ καλέ), - εἰ μὴ θεσμω γάμων

θεομισέστατε καὶ παντος γέλωτος καὶ ἐμπτυσμου - κάκιστ' ἀπολουμ νε κολακων, θεοῖς κιβδν λοις καὶ ἀσεβεία συνηrορῖν

α δέ, βέβηλε, ποτε τοιαυτα ἐπαρωνεις, δίκαιος αν ης σκηπτροβεβλημένος πενεχθῆναι , Πορτυρίου ὁ Πορφυριος -Πορφυριος ο κατὰ χριστιανὰν γράψας κτλ. - Suidas

λαιστίνης πό τινων μιστιανῶν εἰληφώς καὶ μη ἐνεγκῶν την ὀργην ἐκ μελαγχολίας τον με χριστιανισμον ἀπέλειπε, μίσει δετῶν τυπτησάντων ωτον εἰς τι βλάσφημα κατὰ μιστιανῶν

324쪽

LIBANII ORATI XVIII 315 ἐζευχθη παρὰ τῆς Ἐρας, ἐτελεύτα ὰν λόγω μόνον τὰς

ἀνθρώπων ἐπιστάμενος μίξεις νυν τῆν με γυναῖκα ἐπένθησεν, τέρας δὲ - πρότερον ουθ' στερον ῆψατο φυσει τε υνάμενος σωφρονεῖν και η ἐν ταῖς μαντειαις διατριβῆς συμπαρακαλοέσης. 180 ἐν αἷς διηγε μάντεών τε τοι ἀρίστοις χρώμενος αὐτός τε δενουδενος ἐν τη Qiτ δεώτερος, στε μηδ' ἐξεῖναι τοῖς μάντεσι παρακρούεσθαι συνεξεταιόντων τὰ δεικνύμενατων φθαλμον κείνου καί που καὶ των ε τουτο ἐπισταμένων ἀπῆλθε κρατων, ουτως εὐρεῖά τε καὶ πάμ- οφορος η ψυχη τω βασιλεῖ, καὶ τὰ μὲν λρι κε τηφρονήσει, περὶ δε τον ἀνεκοινουτο τοῖς κρείττοσιν. ἐτυοθεν οἷς τε - ἐδόκει δώσειν ἀρχὰς ἔδωκεν οἷς

καὶ ς τἀκείνης γε προ των λυτου, πολλαχύθεν μὸν δεδήλωται, σαφέστερον δ' ὰν δὶ γένοιτο παρακαλοέμενος γὰρ επὶ γάμον παρὰ των πιτηδείων, πως παῖδας φυτευσειε κληρονομους της αρχης, οὐτ' αὐτ ροδεδιώς φη μελλειν, μη κακοὶ φύντες νω παρα -

325쪽

LIBANU ORATIO XVIHβύντες διαφθείρωσι τὰ πράγμαYα το του Φαέθοντος παθέντες. ουτω την ἀπαιδίαν την μου της εἰς τὰς πύλει λύμης κουφύτερον ἔκρινεν. 182. οὐ τοίνυν ουδὲ τον περὶ τὰς δίκας πονον ῶς αν

ν583 εἰς τοσαυτα μέρη τὴν φυτὴν διανέμων ἔφευγεν, ἀλλὰ

καὶ τοι δικάσαι δεινοτάτοις καὶ πάντων ἀδωροτάτοις

ἡπάρχοις ἔχων ἀφεῖναι τον περὶ ταυτα μόχθον ὁμως ενα καὶ αὐτον τον δικαζόντων πεφηνε καὶ προς - ἀθλον ἀπέδυ πλην εἰ τις ἐπιλαμβάνοιτο του ρηματος φάσκων i οὐκ αθλον, ἀλλὰ κῶψεστώνην αὐτο καὶ παιδιῶν γενέσθαι τὰς δικας. 183 ουτως ἀπεκρουετο μὲν σχερῖς ῖν συνηγύρων τὰς πατας τι δὲ ἐν ἐκάμφ δίκαιον ἀμυ- θ ω τάχει της γνώμης ρει λύγοις λύγους κρίνων ἀληθέσι ψευδεῖς καὶ νύμοις -- σοφωματα καὶ οὐ

i5 τοις με πλουτουσιν ηναντιουτ και δικέα λέγουσι,

μετὰ δὲ τον πενομένων καὶ ἀναισχροντουντων ' ς ἄν τις τοῖς με φθονον της τύχης, πρις δὲ τοὐς ἐλω καιρον οὐκ εχοντι χρῶμενος, αλὶ ἀφιστὰς τὴν γνώμην των ἀγωνιζομένων τῖ φυσει τον πραγμάτων προσηγεDτην κρίσιν, - ἀπῆλθέ ποτε και πλούσιος νενικηκως καὶ πένης οτημένος. 184. καὶ εἶχε μέν, εἴπερ βουλετο, παραβαίνειν του νύμους καὶ οὐκ εμελλεν εἰς

326쪽

LIBANU O ΤΙO XVI 317 δικαστήριον εἰσαχθεὶς δώσειν δίκην, υτ ειριβεστερον - σμικροτάτων δικαστον ετ δεῖν ταῖς κειμένοις ἐπὶ τον κρίσεων ἐμμένειν, στε τινος των

δια ὶν ἄλλην ἀδικίαν - το μισοπιμένων γράμμασι πεπλασμένοις βιαζομένου- δίκαιον σθετο μέν, το δὲ ἀδικουμένου γράφεσθαι, γράμμα οὐκ ἔχοντος

εκρινε τον ἀδικουντα νικῆν ἐπειπών, - ς υκ ἀγνοήσειε μεν τὴν κακοτεχνίαν, συχάζοντος δε του βεβλαμ- μενου νύμφ δουλε - διδοίη τὴν ψῆφον τω κεκα κουργηκύτι. Mστε μετὰ μείζονος ἀπο λυπης ὁ νενι- 1οκηκως του νενικημενου, ὁ μὲν εἰς γην, ὁ δ εἰς διξαν ζημιωθείς. -υτως ευρε μ ε τον νομον κινησαι 584 καὶ τον ἀδικουντα κολάσαι 185. νε μένου δε του βασιλέως δικι στηριου καὶ π ιν υσης ἐξουσίας ἐκεῖσε καταφυγειν πάντες σοι δι ἰσχυος ἀδίκου τὰ τον ε θενεστέρων ειχον, οἱ μὲν ναιδος ἀρπάσαντες, οἱ δε ε πράσεως σχηματι, οἱ μεν ἐγκαλουσιν, οἷ ε καὶ σιωποσιν ἀποδώσοντες προσημα φθάνοντες τὰς κρίσεις τω φοβω, καὶ δικαστης ν αυτος αυτ τον ήδικηκότων καστος. 186. - ' περ ἐφ ιρακλέους εο

γενεσθαι φασὶ τους που δη γη νθαλάττης πάσχον-

327쪽

318 LIBANU ORATIO XVIIIMις κακος ἐκεῖνον καὶ ἀπόντα καλεῖν καὶ τοsνομα

προς επικουρίαν ἀρκεῖν, τοOτο και την τOsδε προσηγορίαν δεδυνημένην ἴσμεν. καὶ πύλεις καὶ κομαι κάὶ ἀγοραὶ καὶ οἰκίαι δ ηπειροι καὶ νῆσοι κά νέοι καὶ γέροντες και ἄνδρες καὶ γυναῖκες φ τον εἶναῬαοι- λευειν λέγειν οὐ λυπουντας ἀπεωθυυντο, καὶ χεῖρα προς πληρον λοφον το ρημα τουτο συνέστειλε πολλάκις. 187. ἐδέξατο δὴ το δικαστήριον ἐκεῖνο καὶ πύλεις υπὲρ πρωτείων ἀμφισβητουσας, - των ἐνι Συρί μετὰ τὴν ἐμετέραν μεγισται, κάλλος δὲ τωρ πλέον ἐτε καὶ τὴν θάλατταν καρπουμένη λύγων δὲ μακρον εἰρομμων καὶ τον με αλλα τε διεξελθών των α της ρας ὁ καὶ πολίτου τινος σοφίαν, τον ἐν μεσογεί ξένου τε καὶ πολίτου, - μεν ταύτη i5 προκρίναντος ἐμφιλοσοφεῖν, του δὲ ἐκεῖνύν τε καὶ τοὐς ἀκολουθοsντας ἐκείνω πανταχύ φασμένως δεξαμένου, τὴν μὲν τον λίθων αὐγην χαιρειν ἀμφοτέροις

328쪽

LIBANI ORATIO XVIII 319ἀνείς, τοὐς ἄνδρας δὲ ἀλληλοις παραθεὶς προ- 485τεραν ἐποίησε ετιμη τὴν οέτοις κρατουσαν. 188 ταυτὶ ψηφισάμενος ἄρ' ου προς ρετῆν παρεκάλει τὰς πόλεις ἀμελήσας το των ἀψυχων κάλλους, Δ οὐ δυναμένου φέρειν παρὰ κριτη σπουδαίω πλεονεξιιχν; 189. 'χρτι μὰν οὐ τῆς ἐν τοῖς Ῥοῖς ἐμεμνήμηνο ινμπος, νυν δε εχ τι εἶζον εἰπεῖν, ὁτι κώ δικάζων πλεί- τού 'ρύς τε τοὐς ρήτορας κά προς ἐκείνους ν οὶ ρητορες προέκαμνον, θρητο διδοὐς ἐξουσίαν κοὰ βοῆς ἀμετρία καὶ χειρος ἀνασείσει καὶ 1οπασι σχήμασι καὶ τοῖς εἰς ἀλλήλους σκώμμασι καὶ οἷς ὁλως κάτεροι κρατήσειν πίστευον καὶ πολυ προς μαστον, Ἀταῖρε 190 τουτὶ μὲν καὶ προς ἄπαντας, ου μύνον πρ0 ρήτορας νυν δὴ προτον ἀρχομένοις - το κρατουντος δοθεν ρῆμα ἰυγγος δυνα Ἀτώτερον εἰς υνοιαν. - γὰρ οὐ φόβους καὶ τὰς σιγὰς καὶ το εἴσω τὴν χεῖρα ἔχειν καὶ το κυπτειν εἰς γῆν καὶ το βλέπειν εἰς τι πόδημα μολλον - πρόσωπον καὶ το δουλους ἀντ' ἐλευθέρων δρασθαι κἀν τοῖς λεγομενοις κἀν τοῖς πραττομένοις, οὐ ταμα θεῖτο εο

329쪽

LIBANU BATIO XVIII

τὴν βασιλείαν ἀξειν, ἀλλὰ - μηδένα τον ἐκείνων586 συγγινομένων Ῥη αυτον χειν μαλλον Ἀεῖναθαπιμάσαι. 191. ἐπεὶ καὶ τὴν ἀλουργη χλ ωδα φέρω ην ἐκ, βασιλευοντα μη φορεῖν, Δ οὐδὲν τον ἄλ-

λων διαφέρουσαν ἐφερεν ουκουν αυτον περιεσοωπει

φορον οὐδὲ ἐβασάνιζε βαφην οὐδὲ βελτίω λαβὼν ἐγεῖτο γεγονέναι βελτίων οὐδε τὴν ἀρίστην αριστος, οὐδὲ τητης χρως περ λη της ἀρχῆς τὴν εὐδιαμονίαν ἐμέτρει, ἀλλ ἐκεῖνο μεν φίει βαφευσι καὶ φάνταις ὁ τι βοέ- 16 λοιντο δραν, ἀτος δὲ ἐν τη της φρονήσεως φορὰ καὶτ τον πολεων ἐκεῖθεν φελείρ ψηλην τε ετο τὴν βασιλείαν ποιεῖν καὶ διὰ τοέτων εἶναι λαμπρύτερος. 192. ἔμεινε δὲ καὶ ὁ χρυσος περὶ τι κεφαλὴ θεον οsτω γνόντων δι ὁ θεον, οἶμαι, καὶ τοsτο εἰδέναι ος 1 εκεἰνύς γε υκ λιγάκις ρμησεν χρυσον ποιησαι τὴν κεφαλήν, ἀλλ' ἡ ἀμείνων ὁ κωλύων. 193. ' χρυσος δε ἔτος ἀνεμνησέ με χρυσον στεφάνων - α με πολεις ἔπεμπον διὰ πρέσβεων ἀλλήλας περβάλλουσαι ' σταθμ', χαων σμος --2ὐτήρων, δισχιλίων δε ἐκεῖνος, οέτων ὁ παρ' μέρωνελκων πλέον ὁ δε ἐπιτιμήσας τω μεγεθε σαφος εἰδώς,

330쪽

τον στέφανον ἀπ' στατήρων ἐβδομήκοντα φοιτῆν τὴν τ μὴν ἴσην νομίζων κάτερον δύνασθαι, φιλοχρομάτου εἶναι κερδη ζητεῖν ἐν τιμῶν χῆαατι. 587194. καὶ τούτους οἱ κομίζοντες του νύμους καὶ πολλὰ ἔτερα γράμματα τὰ μεν οὐ χείρω, τὰ δν καὶ βελτίω τοσουτον ἀπειχον το μισθον ἐπὶ τοιούτοις αἰτεῖν,εκόντων διδόντων οὐ προσίεντο τοσοῖτος ἐπην κίνδυνος τοι - καλοῖς λήμμασι, καὶ ην δηλον, ς εἰληφώτι λαθεῖν τε υκ σται καὶ δουναι δίκην ἀνάγ-. τως ἀγαθου βασιλέως οὐ κατησχύνετο δύω τη τον 16

vπηρετουντων κακία.

195. καὶ ὁ μὲν ἐν τούτοις ήν, μὴ δὲ ἐξαίφνης ἐν Ἀποδρύμω δήμου πεινοντος, ῶς της με γης - τωναέρων δικημένης της πολεως δὲ - τον εὐπύρων

οὐ φερόντων εἰς μέσον χρονίου συλλογης θησαυρούς, εαλλὰ το σίτου τὰς τιμὰς συνιστάντων συγκαλέσας δὴ γεωργους καὶ χειροτέχνας καὶ καπήλους καὶ πάντων πλως τιμητὰς νίων ἀναγκάσας νύμω σωφρονεῖν

καὶ προτος αὐτος ἀκολουθήσας φ νύμφ τοὐς -- πυρους εἰς ἀγορὰν ἐνεγκών, ἐπειδη ' νω μαχο- ad