장음표시 사용
421쪽
412 LIBANU OBATIO XIXθέατρον ἐκεῖνο κέκλειται δὲ ἱππόδρομος ου κόρην ἄγεται νυμφίος, οὐ βδες απτονται γάμοις, οὐχ υμ ναιος ἔδεται. ἐξηλθον αὐλοὶ πάντες ἐξηλθον σύριγγες, ἐαηλ θον σματα. οὐ κομμα, οὐκ ἀστεῖον, οὐ συμ- πόσιον οὐδὲν ἄπλος τον δονὴν φεροντων καὶ χάριν ἴδοι τις αν ἐν αὐτη. 61. καταλελυνται μεν α περὶ τοὐς λύγους διαπριβαί, καταλέλυνται αἱ περὶ τὰ γράμματα διδασκαλίαι διδάσκει δε υδεὶς ουδε μανθάνει νοσουντων μεν Ἀρύα, οὐκ ἐρρωμένων δε ηi φωνή, πεπλανημένων δὲ η γνώμη , καί τις τ' ἄλλον ὁρμήσας λύγον ἐπ αλλον ἀπηνέχθη. 62. Οἶμαι δὲ και τον θεον βοηθουντά μου τοις λύγοις γειν ἐσι τὴν Ῥωμαίων γῆν Περσικῆ πρεσβείαν. οὐ γὰρ αν χοι καλος δεῖν κείνους πόλιν1 τὴν τον στρις ε μεγίστην ἐν μίσει τε τι παρὰ - καὶ κολάσεσιν αἰσχυνην ἐχουσαις φ τρψπ' της λεως νομίσας οὐ μηδὲ ταυτα ἀθεεὶ γεγενησθαι γίγνου πραος καὶ μη στερήσης τὴν μετερα ον, φλαγύνων τισὶ μεταδεδωκας λίγοις ὀλίγην οικουσι Ο πολιν η καὶ φυλῆς μιας τον κτωκαίδεκα τον παρ' ὴμοῦ λείπεται. 63. καλόν, καλόν, ὼ βασιλευ, καὶ τούτοις σεμνύνεσθαι καὶ παῖδας σου και ταυτα φιλοτιμίαν τε
422쪽
LIBANU ORAHO XI 413 - διδαχὴν αὐτοῖς ιναι του πο δεῖ καιροῖς ὁμοίοις προσφέρεσθαι. φέρων μὲν γὰρ δυσκολίας ὁ χρονος οὐ παύσεται, μέγα δὲ ἐκείνοις οἶμαι η τον συμβουλευσοντὶ ζητεῖν οἰκοθεν καὶ παρὰ του φύοαντος Ἀεχουσι τὴν παραίνεσιν. 452
64. ἡ δὲ την πολλὴν συμφοράν, ω βασιλευ, -ὶ ταῖς φυγαῖς καὶ οἶς ὀδυρμοῖς ἐξίσωσον την τῆς
καθύδου φαιδρύτητα. κομισάσθω τις τον παρθενωνα, κομι γάσθω το δωμάτιον, φιλησάτω τας πρώτας θυρας, .
τὰς δευτέρας, τὰς ἐπ ἐκείναις, ἀπολαυσάτω της νυκτος οεὶς πνον ἐν τοῖς μου κατακείμενος. 65. πολλων μὲν ἀκηκοας εγκωμίων των μὲν σθένει ητύρων, τονδε καὶ μανία ποιητον εἰργασμένων, ἐν οἷς πατρφαί τε ἀρεταὶ δ σαὶ κώ πλα και στρατVγίαι καὶ μάχαι καὶ νῖκαι καὶ τ παρον δε σχημα τουτο, καθ ο τοῖς 15 ἄλλοις ἐφέστηκας κόντων - σὲ τον βαρβάρωνιύντων. ποίησον η καλλίους τοὐς μετὰ ταυτα λογους - καλλίω τοῖς παρουσι δὴ τουτοις στοιησαι τὴν πύθεσιν. οντων γὰρ κείνων μεγάλων ἔνι τι πλέον ἐν τούτοις σὰρ ἄν ὁ νυνὶ λύγος.
423쪽
414 LIBANII 0RMI XIX66. Msσον τοίνυν, ὼ θεία κεφαλή, καὶ ποιησας μοι το γηρας ἀδαιμον τω περὶ ἄν ἀφῖγμαι κατωρθωκέναι χρηστην ἀγγελια φέροντα τοῖς ἐμαυτου πολίταις
424쪽
XX. 0rati προς Θεοδόσιον τὸν βασιλέα ἐπὶ ταῖς διαλλαγαις
Maa, tabanius heodosium ob clementiam Antiochenis invenia motus danda d laxatarii praedicat alvi rogat ut eum
prasco tit in coram imperator liabita sex fori asse post- sum ad eum missa est, Antiochiae recitata, publici misiuris facta, rebus eum illa prior artissime cohaeret, ii a satis iisdem iis est. Odices, quomini iam in archetypo illi successit, lare iidem sunt ratiovis inter hos fors par intercediti Sunt autem hi:
3. Vaticanus alatinus gr. 282 saec. XIV sol. 110 id L I p. 20 sq. On 1.4 Vaticanus gr. 4 anno 142b scriptus es. 193. Vias L p. 415 sq.5. Patinius 471 saec. XIV fol. 223' Vita Ip. 41 sq. 69.6 Laurentiantis LVII 27 anno 1392 exaratus M.
521 ido I p. 9 sq. 69. 7. Urbinas gr. 126 anno 1316 scriptus sol 248. Vide I p. 216 sq. contuli.
425쪽
20. arisinus gr. 3017 a saec. XV ex eodem quo Ambrosianus I 49 exemplari descriptus fol. 66. Vide supra p. 44 1. Gratiose insum in usum contulit Honricus 21. Monacensis gr. 113 - o sa c. XV fol. 124 o Parisino 301 descriptiis. Vide t. p. 13, 1 et Supris p. 375. Contuli.
22. Laurentianus Id 30 saec. XV fol. 208L Vide p. 4l74 1. 23. Mutinensis CLXXXI II F 3 sasie XV sol. 114'. Vide supra p. 48sq.24. cantabrigiensis collegii Tr1nifatis colleci.
426쪽
Quibus accedunt codices nonnulli vel rapuenta, in quibus oratio 1τερ της στάσεως deest: 26. at L anus Otto bonianus gr. 69 s c. XVII H
28. arisinus gr. 583 chartaceus forinae fotu Ini 132 noris saeculi XVII olim Bal ianus est inscription in solio 2 posita esuri. 440 R. 3I7 seellaneus si di-Versissimi partibus compactus contino indo a sol. 61inc Kαλο βίου γερας εἶναι καὶ ἀμφιοβη - προς ἀλλήλους Κέφαλος καὶ χριστοφ declamationem Parisino 2998, e quo a in primo Hem I p. 29sq. sinaest, pariam diligentor deserimat manu sseunda conoctam. Desinit fol. 69 vsctis iκ ἔστι κοινὰ - p. 41, 30). Reliqua desunt aequo uiue inii iiiiii antilogia, Cephin,
427쪽
LIBANI ORATIO XXσις ναυμαχίας 1080, 7). Des vectis duλλιν οἷα γεγένη αι
Foliis 166-169 alia inania inarata continentur non-1 Hanc sequentem ecphrasin in mente habuit Monte- falconius Bibl. manuscr. II 1303, cui lio codice Libanii de He eulis cis diuis, meniann contineri vixit.
428쪽
nulla, X ustath11 de Hysrii sumpta ): VP10-15 ind6 a verbis ανθρακας εὐρίσκω τους θησαυροές, ἔκφρασις φρέατος i. e. I b, συμπόσιον i. s. II, ἔκφρασις τῆς σμίνης κιρνώση i. e. I 8. Folio 170 et alia manu exarmis exstat orati Aιβανίου Σοφιστο 0 haec duo vecta praepos m ) του αυτosετερος προς θεοδίσιον τον βασιλέα ἐπὶ ταῖς διαλλαγαις inde ab initio,μὸν πολλάκις 2 1 ad στρατιω
1ol. 171 Λιβανίου ἐκφράσεις. ηρακλέους στοτ0 ε τολεοντη ἡρακλέους περιπεπλεγμένου - ἀνταίω17 P πεζομαχίας κάλλους
Codicem anno 1880 examinari, post tuam anno 1875mamaan partem fol. 95-173 a Carolo sinu Stumnio
Liaxeinburgens collatam accepi.Libanilina Mia imi B. Oli 127 xstant plurima Inparior o codico arisia1 3016M dum is integer est, descripta esse videntur. Quoniani vero is fundamentiam
fuisse videtur editionis Orellianae, sing laris intre hane Parisinum 583 vitioriun consensus explicatur, 1 κιροχλία κιγκλία or pro κιγκλίδι p. 22, 20 νυν pro 428, 21, τετ μημένη x τετμημένη 429, 3 omlasma In Ver-
429쪽
tinetur codicibus OP altera rari ni tam prasbent re--nsionem non solum BM, sed etiam Uisti in hic quoque in in IVBrsuin ab L prope abest ), ita nonnulla feliciteremΘndata praebet. tiar nonnullis locis manum correctricem sed einerariam pra s femini. sit hic quoque ex eodem exemplari infriant. Simili lirius odie usus est lanudes in sol. 103 Perinianos locos exscripsit. Oratio primum edita est simul una praecedenti a Mo
quidem se usum esse dicii, qui Parisinus gr. 301 fuisso Has oditio fere repetita est duobus annis post ab Henrico a milvi in omo octavo perima Ioannis Chrysostonii p. 131-136,' cuius ius a Morelliana duoeta mentio in nullam seri, deinde paucissimis mutatis sine notis a Mello ipso in ditione operiun Libani t H p. 406--420. lurima i uibus hae scatebat vitia sanavit rasistrius
430쪽
1. μεν πολλάκις προεῖπον, - ουτ' ἔσται-W653πύλει δεινον οὐδὲν τερον τε ἡ ἐν τη φωρί πεπαυσεται, δέδεικται ποσιν ἡθρώποις, που γε καὶ
πύλιν πῆρξέ μοι προσειπτεῖν ον οὐκ ἐξην πρότερον
ἐπεὶ δὲ δίκαιον τοῖς ευ πεποι κύσιν ἀποδουναι χάριν,
δι' ἐμο τουτο ποιεῖ τον χντιοχέων ὴ πήλις της μὰν δι' εργων ἀμοιβης ὀστολελειμμένη, τη δὲ διὰ λύγων, τη γαρ αν εἰ μύνη, χρωμένη. δοκεῖ δέ μοι κάὶ ο