LIBANII OPERA

발행: 1904년

분량: 615페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

422 LIBAN ORATIO XX τοῖς θεοῖς μνος αας ὁ ἔχων παντος - ματος εἶναι τιμιώτερος, ῶς δηλοῖ Πίνδαρος ὁ Θηβαῖος μειζόνων παρὰ του Πυθίου τετυνμώς ὴ οἱ πλωῖστον χρησίον κεισε κεκομικύτες. 2. αἰσχύνομαι μὲν ουν τοῖς κατὰ της ἐμαυτου ηδησομένοις λύγοις, ἐπεὶ

περὶ τῆς χάριτος λύγρ', φράσω τὰ ἀπὶ τῆς ἀληθείας βουλώμενος μὲν ἀν ἔχειν εἰπεῖν τι περ αυτης μεινον της ἀνάγκης - ταύτη γοώσης ἐρο. 16 3. Ἐγένετο φαέλη περὶ βαοιλέα χρηστον ὴ μετεραπολις μετὰ μὲν τὴν τῆς ἐπιστολης ἀνάγνωσιν ἀποσειομένη τὴν ἀρχὴν ἐν- δοκεῖν ἐπὶ τον θεον καταφευ- γειν, τον γὰρ ἀδικουμενων ἀφαιρεῖν - ἐνην δήπου ταυτὶ τὰ ρήματα. λαβουσα δὲ ταυτην τὴν ρχην ἐν 1. φ ικαστηρ- πονηρὰ συμμορία πλείους ξ τῖν ρον προσλαβουσα καὶ μετ' ἐκείνους ἔτι πλείους καὶ πάλιν αλλους συνέχεαν με τἀν τω κοιν βαλανείω - διατεταγμένα, κινηθεντες δε - αὐτονῶν ἔδρασαν ἐπὶ μείζω καὶ παρανομώτερα προσπίπτουσι μὲν D -τω σφοδρος θ του ἄρχοντος κιγκλίδι καὶ ταῖς μετἐκείνην θύραις, στε δεισαι τους πηρέτας καὶ

432쪽

LIBANU ORATIO XX

ρήξαντες αυτὰς ἀποκτείνωσιν αυτόν, οἷ τοιουτοι καιροὶ πεποιήκασι πολλαχου τουτὶ δν οὐ δυνηθέντες κατεχεα μ ν των αυτον κεφαλον βρεις, οsτω γὰρ - εινον,πεῖν, ας οὐδ' ἐν καπηλείφ τῖν τις ἀγοραίων ἐφ 4τερον τον ἴσων. A. τούτω δε ὁντι τοσοέτ' α655 τὰ δια τον εργων ἐπέθηκαν ραμύντες ἐπὶ σέ τε καὶ την γυναῖκα την σην καὶ τέκνα καὶ χερσί τε καὶ κάλοις ταυτα δείξαντες χαμαί. καὶ ου απέχρη ταυτα, ἀλλ' εἷλκον οἱ μὲν λους, οἱ δὲ διεσπασμένους καὶ οἱ μὲν τοιαοτα δίκουν, οἱ δὲ τ βασιλεῖ τα τα ἀγγε- ολουντες θεσαν πεφρικύτες, ἐα σφῆς δεησε μηνύειν. η πήλις δὲ θρηνεῖτο παρὰ των τὰ τοι τα τεθεαμένων. i. α δε ελπίδες ὐμεν ξειν λοχον ἐμὶ τ τον παραπιπτύaπων φύνφ, ὴ δν οὐ κτενεῖν μεν, δι' ἁρπαγῆς δὲ τὰ πάντων ξειν, τερα δὲ ψηφος πηγε δημίων εδεξιαῖς ἀπολέσθαι μὲν το βουλευον, ἀπολέσθαι δὲ μοῖραν οὐ μικρὰν τον ἐν δημ'

πιπτόν

433쪽

424 LIBANU RATIO XX6. o G οἶτος παιδεύει μει τιμωρίι' τινὶ τὰ ἰασιν ἐχούση δυναμένη το πεπι μένον τη λύπη πάλιν ἐλεύθερον τον λυπούντων ποιημα, καὶ μὴ μιλλάσθων πποι, εἰς θεατρον ἴτω μητε ε τέρπων μήτε ὁ τερπύμενος καὶ μικρὰς νύματι πολεως η μεγάλη κεκλήσθω καὶ της εκ βαλανείων ἀπεχέσθω τρυφης, οὐδεν ἄλυπον, ἐπὶ τὴν ἐνίων κρίσιν πέμπει μὲν οἷς συνηδει δικαιο - νην, ἐλεγχου δε ποιασας κυρίους μως -τφ το λοιπον R65 ἐνύλαξεν, πω μύσον φησει, ἄπασιν εἴη καταφανες. 7. καὶ ο μὲν ἀποροsντες ἀρνήσεως ἔκειντο - οἰκήματι κά παρῆσαν οἱ τούτων οἰκεῖοι διὰ το προ το θανάτου φιλημάτων τὴν μετ δυρμον

χαριζύμενοι χάριν ἔπειθ περ λιος ἐργάζεται νικον

15 ἀκτῖσι νέφη, φως κεν ἐπιστολης ἀπελα0νον το κύτος, καὶ παν μὲν στυγνον ἐξεκεχωρμει, πον εἰς εὐφροσυνην ἄγον εἰσεληλέθει καὶ προσηγορίαν τε την πρὶν χυδις εἴχομεν κδ θεαμάτων εἴδη καὶ λούσασθαι δ καὶ την αυτης γην ὴ πύλις καὶ την αυτου τροφηνε ὁ πένης. I. ὁ μὲν γὰρ Ἀσκληπιος ἔν τινι λέγεται

434쪽

λυσαι θάνατον καὶ Βρακλῆς μια τινι γυναικί, σοὶ δεπερὶ λην τουτο πέπρακται πολιν - στις ἀναβεβιωκέναι λέγοι, καλως ν λέγοι τοσουτον εἴργαστο

δρασμον ὁ φύβος ο σο φευγειν ἀναγκάσαντος της δε προσηκούσης τ μωρίας το δέους δ παύσας, Ἀβασιλευ, μεστὴν υθις σωμάτων ἀπεφηνας τὴν πόλιν. 9. Γνοίχ δ' ἄν τις, ηλίκα δέδωκεν, εἰ λογίσαιτο, πόσος δν αὐτῶ λύγος ἐπιθεντι τὴν ὀφειλομένην δίκην ην τις ητιάσατο λαβύντα, συκοφάντης ν ἐν γ δ προσήκουσα δίκη πολ μὲν αἷμα, πολ- 1ολοὶ νεκροί, ημευσις ων οντων, ἐκβεβλησθαι της οἰκείας καὶ μηδ' ἀποθανύντι μετεῖναι πατρώων μνημάτων. 10. εἰ δή τις ἐπελαμβάνετο τούτων τι στόμα αν ἐνεφράττετο τουτο μὲν ταῖς βλασφημίαις, τουτο 657 ταῖς εἰκώσιν ουτ πολλαῖς προς γὰρ δὴ τιν ἄτο 1επον ἐκεῖνον ην- τω βασιλεῖ λέγειW ανθρωπε, των ρημάτων οὐκ ἀκήκοας τοὐς λκομενους οὐκειδες εἰ γὰρ περὶ μονον τον νεώτερον των παιδων-αοτ' ην σελγημενα, φέρειν δει εἰ δὲ πρόσκειται μὲν ὁ πρεσβύτερος, τούτφ δὲ - ε-Dκουσα, τη τε κουση δὲ ἐγώ, και το δη τούτωνα φορητύτερον ἐμοί, τον ἱππεα τον πατέρα τινιμον αὐτ ιππ κατενεγκόντες, σπερ ἐν π-

435쪽

πομαχίφ τρώσαντες, ἀμφοτέρους ἐγελων ς

ου οντος του χαλεπανουντος ὐπὲρ τοιουτωνκακον ου δὲ καταλελειμμένου του ληψομενου δίκην, πόσους δέοι καθ' ἔκαστον των βρι- σμένων ἀποθανεῖν; 11 οὐκουν τι μὲν θανει λαβεῖν ἡπὲρ τοιούτων τ μωρίαν μεμπτον, οιοτιπερ εννομον, το ὲ μὴ τοι

αύτης δεηθηναι δίκης μερον κῶ το μὲν λως τινὰ

λαβεῖν νουθετουντος, τ δε μηδε τηλικαυτην πράου τε 1 καὶ πειρωμενου τοῖς θεοῖς εἰς ὁσον οἰόν τε ἀφομοιουν ἐαυτόν. τί γα δη- 'κείνων; 12. νωθεν μὲν απαντα α658 κα ροσι καὶ ἀκουουσιν, δε δ' - τοῖς ἐπὶ γης καὶ λεγομενοι καὶ πραττομένοις ἀδικήματα πολλά τε ἄλλα και δὴ και, ταν χ αυτοῖς ἄνθρωποι, πράττωνι 1 κακος, ἀδικεῖσθαί τε λέγουσι παρ' ἐκείνων καὶ λ ποντες εἰς τον οὐρανον οὐδενος πέχονται ρηματος. εἶδον ἐγώ τινας καὶ λίθους ἐπ αυτον ἀφιέντας οἱ δ' εν τοσαύτη δυνάμει του λαβεῖν ίκην, εἰ βουληθεῖεν, δντες οὐ βούλονται εἰ δ' ἄπασιν Ἀοντο τοῖς

20 τοιουτοις αι δίκαι, πάντα ν καθ' ημέραν των

ἀπολλυμένων πλέα καὶ ὐδ αν ἐξήρκουν οὶ ζοντες

436쪽

τιμωρίαις δοιτο ταῖς κατὰ την ἀξίαν καὶ του εἶναι νομιζε βασιλικώτερον κοὰ ω μαλλον - ἀρχὴ διασώζοιτο. -υ γὰρ υτως ἀγαπατα το κρατουν ουτε ἀποτροπαίων ἴτε ἀπο πόλεων λαμβανομένων ὁπλοις ποιουμενων σπονδὰς με - πλήθους στρατιωτον ουτ ὰπο νόμων θέσεο ς ἴτε ἀπο σοφίας οsτε - - της ἐν τφ δικάζειν ἀκριβείας, Δ ἀπο - συγγνώμην ο

14. 2 μοι δοκεῖ καλος οὐτος πισταμενος-ὶς εἶχεν ἐγκαλεῖν τὰ μεγιστα προ τον της ταραχης χρόνων, τούτων ἐξον κτεῖναι φείσασθαι ἀπο της αὐτης ἀρετῆς. τοῖς μὲν καὶ πλήξασι καὶ λκέσασι δν Σκύρον καὶ 1s

κεῖτο βασιλευς της μέμψεως ἐπὶ το της πολεως κοινον εἰ-τως ἐρχομένης - μὲν της μέρας μισυ τὴν ὀργην ἐδέξατο την μέχρι τον υ δεδομένων ἄρτων, πειτῆν, ὁ πρύτερον, κοὰ ὴ ληψις καὶ Ῥύσις, καὶ - Dἐκείνοις αστος οἴκαδε υχετο, οἱ ἀπεκτονότες τε καὶ

437쪽

LIBAMI ORATIO XX συνελθόντας κα ἐν τοιαυται βουλαῖς διατρίψαντας καὶ οἱ περὶ τοιούτων εἰκύς, τὰ μεν εἰρηκότας, τὰ δὲ ἀκηκούτας καὶ ' καὶ μαντείοηνωχληκύτας λαβῶν ὁμολογοῖντο ς κ σας φω προς θάναπον ἀγομένους ἀφῆκεν εις ξεστι βιωσομενους τιμήσας τον ταυτα εἰς μέσον ἀγαγοντα θεον φ το ξίφος ουτως ἐγγυς ν16. σια τοιαύτης τοίνυν φιλανθριοπίας ηκων καὶ 1 πολλη θ περὶ αὐτὴν μελετι κεχρηαμος καὶ προσηγο-R660 ρίαν Ἀντευθεν κτησάμενος ου εμελλες ἴτε κεὐνην καταλύσειν υτε ταυτην ἐξελεγξειν, ἀλλὰ συμφωνοῖντα σαυτ παρέξεσθοα τον χρονον καὶ των προτέρων οὐ χείρω δείξειν τὰ δεύτεροι. ἐπαινον δήμου, καὶ 1 Λακεδαιμονίων καὶ Ῥυ αίων το σεσωκέναι πύλεις ἐμέμψω πολλάκις κατέρων το διεφθαρκέναι πύλεις καὶ - δη βελτίους ἀμφοτερους εἶναι μη προσθέντας τὰ σκυθρωπύτερα καίτοι πῖς - εγγὐ θεῖν βασι - λεὐ τοι-τα με θαυμάζων, τοιαsτα αἰτιώμενος , , 17. δει καὶ τον τειχίσαντα στρατιώταις τε καὶοπλοι το Ῥωμαίων ἀρχην καὶ τοsτ εχειν ἐν τηφυχαὶ τἀγαθον το μὴ ρινδίως ἐπὶ τοὐς τον πηκύων

438쪽

δίκην. 18. κύπει δέ πεντακοσίων ἐν Σε

λευκει ταέτη στρατι-ῖν οἷς ἔργον, βα- ποιεῖν

τοῖς αυτον πένοις τω λιμένι τ στύμα τουτους ἔδει,

κοὰ περ αρτον φ θρέψονται, της νυκτος ταλαιπωρεῖν,ος, εἶναι καθεύδειν. - θ' οἱ πεντακοσιοι- νάμενοι φέρειν θουσιν εἰς βασιλέως προσηγορίαν τον ἐφεστηκότα κτείνειν ἀπειλουντες οὐκ ἀνασχήμενον. οδ δε τον ἐγγυτέρω διακρουομενος θάνατον ηγετο στένων πινόντων ἐκ το ἀγρον ἄχρι με ς τ περὶ τον λιμένα κεκακωμένων. 19. εἰσπεσόντων δευροπερ ηλίου δυσιν - ουδε ο γης ησαν διὰ τον οἶνον εἰδήτων μοχλοὐ τοῖς δόρασιν ἀντιτάξαντες οἱ με ετη πήλιν χοντες, ἐκοινώνουν δὲ ρα και γυναῖκες

του εργου, περὶ πρωτον πνον τι τέλος ἐπέθηκαν - Οὐδεὶς δ οὐ λειτο τούτους τοι ν τοὐς

439쪽

430 LIBAMI ORΑΤIO XXW662 τόντας κατενεγκώντας καὶ τ πραχθὲν οὐ βουλωμένους μὲν γεγενησθαι, γεγονος δὲ σβέσαντας ἀπεστέρησε τον ἐν τη βουλη πρώτων, σπερ ὁ καὶ τὰν Σελευκειαν ηδικηκε δε ουθετέρα ουθ oθεν Δρμήθη )σαν οὐ διεφθάρησαν ἀλλ ομως ἐδύκει δεῖν τοὐς ἐξ ἐκατέρας πύλεως η πρώτους ἀπολωλέναι. 20. καὶ πλεί-ων δὴ τον ἐμῶν πῶτον λέγεται δακρύων τετυχη

κέναι κάλλους τε κώ μεγέθους τουτο πεποιηκύτων εἰ δ'

, ἐμει σοὶ καὶ κω μικρόν, ωβασιλ- τη μὲν οὐκ ἀν

ἐνεκάλεσε καθαρευουστὶ της αἰτίας, τὴν δ' ημετέραν - ἐστεφάνωσεν ἐφ' υτ ταχεία νίκη 21. Σωπερ - κεῖνα μένει τε καὶ μνημονεύεται καὶ μνημονευθήσεται καὶ ληθην ουδεὶς αν αὐτοῖς ι 15 ποιήσειε χρύνος, οsτω καὶ τὰ σὰ δὴ αὐτα μνήμης αθανάτου τε τευξεται καὶ ουτ της μετέρας ἀνοίας

ν663 ἀνηκοος οὐδεὶς ἀνθρώπων ἔσται οἷός τε Ἀμῖν ἐφ'

οῖοι γεγένησαι, παν το ἐπιγιγνύl νον εἰσεται.

22. Νικ'ς δὲ οὐ τουτον μινον, ἀλλὰ καὶ τον του ιος εο παῖδα δόξαντα ἐναι τον λέξανδρον εἰς γε μερύτητα

od κεκοινωνηκότα Ι sed, inser an κατενεγκοντας πιπι sod addendum esse dixit Coni p. 31 3 μεν γεγενησθαι

440쪽

ἐπε μησεν χύλις, ἀνέσπασε πήλιν ψευδέσιν ἀγγελιαις ἀπατηθεῖσαν, ὁ καν εἷς ἀνὴρ πάθοι σύνεσιν χεινδοκον - ὁ ου ὁσον εἰς οἰκίδιον τουτο ἔδρασας

ὴμέτερον. 4 44 πλὰν μιὰς οἰκίας της Πινδάρου τὴν

αλλην καθελδεν πόλιν καὶ τούτω τιμήσας τον ποιητὴν καλλίων ν η. Hi s πύλει τιμησας τον ποιητήν. μείν τε γὰρ δετρεπε δουναι τοσουτον καὶ τω Πιν

ἐκείνη ην ουδ αν οἰκεῖν ὁ δεσποτης ἐν τοιουτοις τοῖς

περὶ αὐτὴν ἔχοις

23. Aλλὰ μην πρύς γε την δοκουσαν Φιλίππου φιλανθρωπίαν περὶ τοὐς λύντας Αθηναίων, ὁ Αρ- γειον κατηγον, οὐ χαλεπ0ν ἀντειπεῖν ος οὐκ εἴ τουτο 1sφιλανθρωπία του θεραπευειν γὰρ χθηναίους ἀνάγκην ἔχων τῆ ἀσθένειαν Ἀ αμου οπις δέως ν 404

SEARCH

MENU NAVIGATION