LIBANII OPERA

441쪽

LIBANI ORATIO XX ἐκ λαοεν λωον ἀφηκε τι μηδὲ παρ' Αθηναίων στερον

παθεῖν νουμενος ουκουν ου ην αἰχμαλώτους ἐλε-

ντος το γιγνύμενον, ἀλλα την αὐτου χώραν πειρωμένου πιεσθια, πολ δέ, οἶμαι, το μέσον φιλανθ ρω- πίας και φοβου. συ δὲ ποίους μεν χθηναίους, ποίους δε θηναίων στρατηγούς , ποίας δὲ ν ς, ποίας δε ἱππαγωγοὐ τριήρεις δείσειν μελλες , sτως εἰλικρινὲς ἐνταυθα τι της φιλανθρωπίας, καὶ οὐδεὶς αν οὐδαμόθεν αἰτίαν φαυλοτέραν περιεφει τ' πράγματι. 1 24. Λείπεται κἀκεῖνος των ων δὴ τοsτο ὁ τη μι μεν ὁμώνυμον ἐγείρας πόλιν, το σχημα δε ο'κείνης ἄπαν εἰς ταύτην εἰσαγαγών, εὐδοκιμον δὲ τωτον ωμαίων δημον ενεγκεῖν ἀγροικισάμενον τι ρή

ματα - γὰρ . ἡ ποιον νεγκεν, ἔργου δὲ οὐδὲν

, προσην οὐδε κατ' εἰκόν- βρις καίτοι πολλαί γε εἱστήκεσαν ἐκείν', ἐς οὐχ πως χεῖρα ἐπήνεγκαν, ἀλλ' οὐδ' ὁσου εἰς βλεμμα παροινίας ερχεται, φαινονται ν665 λελυπηκύτες οὐκοον ἐντα-' με και ηματα καὶ ἔργα, ἐκεῖ δὲ τοsλαττον μόνον, τὰ ματα. Osτωs του βραχυτέρου μεν ἐκείνω κοινωνεῖς, κοινωνον δε ἐκεῖνον του μείζονος οὐκ ἔχεις.

442쪽

25. Yξεταζεσθω δὴ καὶ τοῖν ἀδελφοῖν οἷς πόλις πιβαλις, ὁ νεώτερος, ο υβρισμενος ἐν γράμμασιν ἐντη μεγάλη πολε καθηρημενης δη της τυραννίδος οὐκεμνησικάκησεν. μεν ουν μὴ καλον το0το νομίζων κακ0 ὰν εἴη ἀλλὰ προτον μὲν γράμματα ενι κώ- ταυθ'α, δεινότερον μεν γράφου ρήματος, ττον δε-γσυ πάλιν. 26. καίτοι καὶ εἰκόνες ωροντο του ταυτὶ ἀκηκοότος. Ἀλλ' μως αὐτὰς παρηjεσαν ἴτε τιμοντες με ἀτιμάζοντες. τ δε μέγιστον, οἱ μεν τυραννουμενοι τὰ τοιαυτα γραφον καὶ οὐκ αὐτον ομῆλλον η της ἀνάγκης τῆς παρὰ του δεσπότου τοι φανερος κελεύοντος η καὶ παραδηλο τος οτι βουλοιτ'ὰν αυτ τὰ τοιαυτα δίδοσθαι - δη δίκαιον ἐνομιζε λαμβάνειν δίκηνῶν τινες βιάσπισαν, ηνίκα ἐδούλευον. τὰ δ' εἰς σε κρατουντά τε αυτον καὶ ἄρχοντα καὶ α666 βασιλεύοντα πεπραγμένα ἀφορμὴν μεν α εαυτον εἰς ι συγγνώμην οὐκ εἶχον, μίαν δὲ καταφυγὴν το ὲ πρις

φιλανθρωπίαν πανταχοῖ καθέλκεσθαι.

443쪽

434 LIBANU OBATIO XXέ βρισμένον ἀλλ' εἴ τις τὴν Ἐδεσσαν καὶ τὰς κείνης ἐορτὰς καὶ τους περὶ τὰς ορτὰς ἐνθυμηθείη νύμους καὶ ς παλαιόν τι τουτο διὰ πάντων βασιλέων μονκαὶ λ ἀρχαιότητα μαλλον ὁ ονην φέρον η λυπην, πολ - οὐκ ἴσω τον περὶ τὰς εἰκώνας αμφοτέρων εὐρήσει καὶ τοσουτον, ὁσον βρεως καὶ παιδιὰς τομέσον. 28. λέγεται δε καὶ σοφον ανδρον ἐπιστημ'nτ το καταδεδεῖχθαι χαριζομένων τισὶ τὰ τοιαυτα δαίμοσι καὶ ταῖς μετὰ παιδιὰς λοιδορίαις ἐστιώντων ἐκεί- 10 -ς, πως ταυτη κεκορεσμένοι μηδεν πλέον παρὰ τον ἀνθρώπων ζητῖσι, και πιστεῖν γε οὐκ αξιον ρωνταν66 - σφας αὐτοὐς κωμωδο τας ἐκείνους καὶ τούς γε ε δύξη παρ αυτοῖς οντας ἀφορμην γιγνομένους τοῖς μετὰ δρόμου σκώμμασι καθ' εκαστον τοίνυν ἔτος

1 τοιαυτα θέοντες εχουσι τὴν ἀπο ου καιρου καὶ του

πλήθους αὐτον ἀσφάλειαν, οὐ τὴν ἐπ ρηι - μνον, ἀλλ' ὁλως φ απασιν δ ποιεῖν ἐδίω μναται τὴν ορτήν - αρχων οὐκ ὀρθος ἀνιαθεις ἐπὶ την τιμωρίαν μικρύψυχύς τε λ καὶ σκαιος ἐνομίσθη καὶ νωD μων ἱερον αλλοτριος 29 ἀλγ οὐχ ημῖν γε ν ἀπο-

444쪽

ἐν σιγη τον δεδρακύτων ο κατηγορία - πεπραγμένων ἐστίν. στε - μεν ἐκείνη πάντως ἁν συνεγνως τη πόλει δὲ οὐ πάντως ν ἐκεῖνος ουτ καὶ τονημερον εἶναι δόξαντα τῆ γαλήνη παρελήλυθας. 30 in ny δὴ ὁ πατέρα τον ἴτου μηδεν σου ταυτη λειπεσθαι λέγοντες - ἐν μὲν ταῖς εἰκύσιν

φήφφ, τά τε περὶ τον σῖτον οὐκ ἐθέλουσιν ὁρῆν τά τε περὶ τοὐς εκ Παλαιστίνης κετας, ν το μὲν Ἀο τοῖς ἐποίει λιμόν, το δὲ ἀσεβείας νάγκην. 4 δε- 668 δὴ διὰ τα- ημάρτανον, οὐκ αὐτον, μαλλον η τον ταυτα γύντων, ωστ κεῖνοι δίκην δε ἀληθος οφειλον ἄν λεξανδρέας φοντο. 31. καὶ γὰρ στις χαλεπον ἀποδιδράσκει δεσποτην, δίκηται μῆλλον η ετουτο πεποίηκεν ἁ γὰρ οὐκ ἐβούλετο βιωθείς, απιτ' ἄγειν ἐπ' ἐκεῖνον δύναιτ' ἄν. ἐν αὐτοῖς ὁ οἷς ἐκόλαζε, οἷς ἐλάττοσιν ὴμάρτανε πος ὁ του μὴ κἀν μείζοσιν ἐπαινοῖτ' - εἰκμως ενταυθα δὲ ποία σιτο-

445쪽

LIBANU ORATI XXδεία τίς λιμώς; τίς μύτης πακουσαι καιρῶ δεομένω χρημάτων καὶ ποιησαι μείζω τὴν Ῥωμαίων δύναμιν καὶ τι μη περὶ τοῖς λοις δεδοικέναι διὰ τούτου κερδειαι 32 τ μέγιστον, οἱ μεν απεσφάγησανε ανδρεις πο - γκαθημένων τη πύλει στρατιωτον ουτ δη πολλοί τινες, στε καμεῖν τοῖς τυπτουσι τὰ

α66 ξίφη. - ουν ἐδει ζητεῖν, ο πρὶν ὴ πυθέσθαι περὶ τῆς στάσεως εἶχε τοέτ δε οὐδε τοιουτον παρὰ τοντhdε τύξων ἐγεγύνει δυοῖν γαρ η σωμάτων ψατο, δύο βέλη βοηθοῖντα τον γνωρίμων τινος οἰκί' δορυβουμένη οὐκουν ὁ μὲν δια τον στρατιωτον ἀπεκτόνει, ἡ δὲ οὐκ αν αἰτιαθείης, δο οὐδὲ ἐν φωνα ἐες, τους ἐνίους δὲ οὐδε λέγειν αξιον ουτω δὴ καὶ ὁτος ἐν ται. 1 33. Q τοίνυν εἰρημενων μοι τὰ πολλὰ καὶ μάντιν ἐποίει με, oυς καὶ ὰς οὐδ' ἄλλος τις θεον ὰλλ δε μετὰ τὴν ἀτυχίαν ἐκείνη η πύλις νἐν φοβφ τ της δίκης καὶ πολυς ην -- λέθρων κατάλογος, ἐγὼ δὴ διὰ πάσης ἐρχομενος θαρρεῖν τερ ἐκέλευον καὶ τρέμοντας ἔπαυον καὶ πῆν κριβος ἐλεγον - μέλλον προορον, στε τοῖς κακοηθεστέροις

ἐπηει προς ἀλληλους λέγειν, ὁτι ἀνηρ ἐξ ορνίθων

446쪽

ὴμῖν ἀφεκτια καὶ ποιεῖ -' ὁ πάλαι παρὰ τοῖς χαιοῖς ὁ Κάλχας ὁ Θέστορος. 34. τότε ὁ ειναι ν670μάντις ου ἀπ ηρνουμην, θορυβουντων παρὰ σου τε μάντις ἔλεγον γεγενησθαι μὰ βλέπειν ἐμαυτον εἰς ἀετον ἔν σε καὶ τ0 4ώ, φαινόμενον ἐκ το ηδη γεγενημένων ρῆν. ἐπεὶ καὶ τ0ν ρακλέα πορευύμενον ἐπ' ἔρρον κύντα καὶ πεμπώμενον στις ει

καλος τὴν Ηρακλέους φύσιν, λέγων οτι καὶ κατορθώσει, μάντου αν ὴν ἐκ των φακλεῖ κατειργασμένων εἰς το προειπεῖν κινούμενος. 35. μαντεύεται δε κάὶ ο άγαμέμνων κακον σεσθαι ρωσὶ τὰς χχιλλέως διαλλαγὰς εἰδώς τὰς προ της πης τῆς ἐκείνοπι πεπορ -

μένας πόλεις, μαντεύεται δε καὶ αὐτος χιλλεἰς περί τε της Ἐκτορος ἀριστείας και πως -τιν ωήσει τὰ πράγματα. καὶ περὶ χριστείδου δὲ του Λυσιμάχου εμετὰ τους φύρους ἀργυρολογου πλέοντος ήν αν μοιτο τον μάντεων ποιεῖν, προλέγειν, ὼς μεθ' ὁμοίας, 671ἐπάνεισι πενίας. 46. καὶ νυν τοίνυν ἐβόων, - ταοτα βασιλεἰ εἷσεται μεν ουτως κριβος, ῶς μηδὲν εἶναι πλέον τοῖς αὐτόπταις γεγεν μέ νγνοις μῖν, αυχένα δε οὐδένα ποθήσει σιδηρφ.

447쪽

καὶ λετο δὴ τούτοις ἐξέτασίς τε πονηρον εργων, δεῖ γὰρ τύ γε ἀληθὲς ὁμολογεῖν, καὶ δικασταὶ τουτ' ὁντες δὴ καὶ ἐκέκληντο, καὶ γράμματα λύσιν χοντα τον προτέρων. ἐν ις ἔνεστιν δρὰν λάμπουσαν τω βαοιλεῖ τὴν φύσιν, ταν ἀπολογῆτται μὲν ἐκ τῆς τον δικηκότων κακίας, φάσκη δὲ αυτο τὴν ὀργὴν ἀλλοτρίαν τε εἶναι καὶ διὰ τομο ταχέως μεταπηδῆν ἐπὶ τὰ πρ ύτερα καὶ τούτου πλείω λόγον ἔχειν' -- μωρίαν

λαμβάνειν.

1 37. χρηστος δὲ ν καὶ φιλύδωρος χαρίζεται καὶ τω μεγάλ' συνεδρίω καὶ τ μεγάλω δημ τι καὶ αἶς

ἐκείνων ἱκετείαις πεπροχθαί τι τον ἐπιεικεστέρων. ἐπεὶ ἔγωγε πέπεισμαι ταυτὰ α γενέσθαι τἀναντία βουλομενων οὐκ ἐκείνων μένον, αλλὰ καὶ πάντωνα ἀνθρώπων - δὲ πλείω μὲν ἀγαθὰ γένοιτο τη καὶ νυν πολλὰ καρπουμένι πύλει δακρύων τε εῖνεκα καὶαsetu τον αλλων - , βοήθειαν ιχεν, ἴστωσαν μέντοι χάριν ητηκύτες ηὐεδωκεν αν τη-- μηδενος ἐπαγγέλλοντος. - δ' αἱ τοὐς μὲν δειξαν καλος καὶ ς

in in ras existi, ut videtur, cor in

448쪽

εἰσιν ευ πράττειν αξιοι, βασιλέα δὲ παρεκάλουν ἐφ' καὶ στρο ἐκείνων υτις αυτόν.

38. ηλοῖ δ' οἱώς ἐστιν, ἐκεῖνος ἐν τη τον φιλανθρώπων διατρψἶ. διελων γὰρ α δίδωσι, χωρὶς εκαστον παριθμεῖ, τὰς οὐσίας, τὰ τὰ λου

τρά του ἐξεληλαμένους, οἷς περὶ O φυχην ὁ λύγος,

την τὰ αὐτῆς ἀπειληφυῖαν ἀρχήν, χων ἐν δυοῖν, εἰπερ ἐβουλετο ρήμασι περιλαβεῖν τὴν δύσιν ὁ δέ, σπερ οἱ τον ἀνθέων βραδέως ἀπαλλαττύμενοι, μακρηγορεῖ καὶ μύλις ἐξέρχεται καὶ δέδοικεν ἡπὲρ τον πενομένων, οῖσον ν ἀπορεῖν καὶ τεθνάναι 39. διὰ τ το τωζην προσέθηκε το καὶ ἐν οἷς εἶχον αν εἰσὶ δε ῖ δι' ἀδίκων θανάτων ἐπὶ τάς τινων κον οὐσίας,

ἐντευθεν ωφέλεια νυν τε και ες ἀεὶ τον ἀεὶ το Ἐ7sκράτος χύντων διδασκομένων μὴ τον οντων ἐκβάλ- 15λειν τοὐς κεκτημενους μηδε κερδη τὰ τοιαυτα νομίζειν. . TQ μεν οὐν ἰσων τυχεν αν καὶ ου τοσαυτηστύλις ἐν τοιούτοις μαρτήμασιν εἰδοτος, ὁτι καθάπερ ἐν σώματι καν το μικρότατον ἀφέλης, το πον ζημίω-

449쪽

LIBANU RAPIO XXμένου του τέως μεν οντος, εἶτα ἀπολωλύτος νυν

δυοῖν μὲν δε δευτέρα, τρισὶ δε ση τον δ' ἄλλων

περίεστι. A1. καὶ γέγονας οἰκιστὴς διὰ τῆς σωτηρίας συ λίθους ἐπὶ λίθοις διὰ τεκτόνων τιβεὶς οὐδ' ἐναρμόττων ξύλα οὐδ' ἐπάγων κεραμον οὐδ' εἰς πονον καὶ

τι καθησθαι μερίζων τον ἐνιαυτ0ν ουδε πολλον τον

εἰς το πὰν δεόμενος, ἀλλ' - γνώμης τε ἱροερου καὶ

γραμμάτων λίγων καὶ του κρείττων θυμου γενέσθαι. 16 42. καὶ νυν ἄπαντ' ἐκεῖνα τὰ τον προ της Τους, τὰ τον ἐκείνην ζητούντων, τὰ λεξάνδρου, τὰ Σελευκου, τὰ τον μετ' ἐκεῖνον ἀρξάντων σὰ γίγνεται, το μηκος,το πλάτος τὰ ἱερά, τὰ δια, τὰ δημοσια, τοῖν κάλ-M674 λος, πορῖν φαιδρύτης, βουλευτήρια, θέατρα, Ἀ0υ-H τρά. τὰ μεν γὰρ ἐκείνων οἴχεται τη στάσει τὴν δ'ουσαν η ' συγγνώμη πεποίηκεν. 43. ὁ γὰρ εἰ τως αν νελων φεισάμενος εἰς τὴν του κτίσαντος χώραν ἐξ ον υ ἀνήρηκεν εἰσάγεται επεὶ και στις ανθ ρω-π0ν ποταμο ρώμης ἐξήρπασε, πατὴρ ν ικήτως ειναι 20 του σεσωσμέν- δοκοίη ὁταν πιν τις ἐπαινr βασιλέας

450쪽

παρὰ σου δεδύσθαι λέγειν. καὶ γὰρ - Ἐκτορα Ποία ον τη μονομαχί πεσύντα παρ πολλωνος δεδύσθαι του γε ἀναστήσαντος ωστε σὲ μηδ' α 5νομα πύλει μεταθεντα ἐκ τῆς σει οἰκίας μηδένα αν αἰ- 44 Kαὶ τ τό γε ἐν πολλοῖς οἷς ημαρτηκαμενορθος εῖδομεν το τοιαυτα περὶ δευτέρας στρ0σηγορίας, οἷ ερ ἀκήκοας, εἰπεῖν δεῖ τοίνυν σε τοῖς πεπραγμένοις οἰκιστὴν πεφηνύτα σαυτου τε εργο την χειμα- 10σθεῖσαν νομίσαι καὶ ' μὴ διαφθεῖραι προσθεῖναι προσθήκας σῆς τύχης ἀξιας , οῖαι δὴ καὶ τηνAάφνην καλλίω κατέστησας βασίλεια παλαιὰ τοῖς νέοις ἀποκρυψας δεχέσθω δή τι καὶ το ἄστυ παραπλήσιον, εἱ ἐν τη νηοφ μέλει τη πέραν του ποτα- 15 μου εἴτ' ἐν τω προ ταύτης κισμέν χωρίω παρα- καλωθί σε ἐπὶ ταυτα, ο βασιλεf, ου μονον πε9 675 μεγεθους κιὰ κάλλους, ἀλλ' ὁπως καὶ μαθεῖν οἶν

ἐγγενοιτο, εἴτε τι ἐραστην ἐκεινον εχομεν ειτε δη