LIBANII OPERA

461쪽

LIBANU -ΑΤIO XXIM 3λων έλγωμένων διὰ παντος ὁμοίως τύπου, των δὲ καὶ κατατετμημενων εἰς μελη, τοιούτων τοίνυναμ ησεβημένων καὶ των τετολμημένων της πολεως Ἀστάσης κοινον γεγενημένων - οὐ μὲν δρῆσαι, τοὐς cu μη κωλυσαι, την γὰρ η γνώμη ἡ τ την αυτην ταῖς χερσὶν αἰτίαν ήγον, δραμώντων τοίνυν τον ταυταμηνυσύντων βασιλεῖ καὶ της πύλεως φύβρ' κεκενωμένης Δ τον μενόντων πάντων ἀπολουμένων πέμπει χι μετὰ του ταῖς υνάμεσιν ἐφεστηκύτος ουτος ἐπὶ βασάν τε ih κοὰ κρίσει τον πεπραγμένων. χ οἱ μὲν ουν τον ἄνδραμ ειδύτες ἰτήσεσθαι τους τε ἐκ ποδράντας τούς τε τουτο πεποιηκύτας ἁλώσεσθαι γάρ, ἔλεγον, και οἰ

μὲν τον, οἷ δε μαλλον αμφότεροι δε φὰς αὐτ ς ἐθρήνουν, θῶ δέ, οὐ γὰρ γνύου αυτήν, οὐ μεν

, τι - μοι φρον -- κιὰ τι βέλτιον προσδοκοντας ἐπήνουν, οὐ δε θορυβουμενους ἔπαυον στις εἴη

διδάσκων. I. Mν οὐν ἐκείνη πολλὰς μὲν φρον

τίδας, ὀλίγον δε εἶχε τον πνον. ουδε γὰρ εἰ πάντες

462쪽

LIBANU RATIO XXI 453 μάντεις ἐνηγγυοντο τ τελος λέγοντες εἰς περ κενῆξειν, ν οἰήν τε μὴ πληττειν αυτοὐς καὶ κυκῶν τούς

τε δευρο μετοικουντας σοι τε ν τω της πολεως νω

D εὐ- ὁ λόγος, τὴν βουλην δε η αἰτία περιίστατο καὶ τους περ τούτων λύγους ἐδέχετο μεν - στρατηγο καταγωγή, πικρον δὲ οὐδὲν ἀπἐγ τοῖ, δικαζόντοιν ο τὴν νύκτα της μέρας ἐποίει πραοτέραν. ημερα δευτέρα καὶ δικαστήριον κα ὶ δεσμὰ καὶ τοῖς δεθεῖσιν ὁ δησας τά γε εἰς λύπην προσύμοιος. χ δύ- 1ο

σεσθαι δὲ μέλλοντος ἡμίου καὶ φυὲν ἀσχολίας α68s

οἴσης νω κάτω δε χλου περὶ τὰς θέρας ερχομαι

μέν, ς δ αν μὴ ἐνοχλοίην, ἀπεχώρουν. 4-αιο

μενος τι του Πινδάρου ποιεῖ καὶ δι Ἀναβολη των

463쪽

τε του καρπου καὶ θαρρεῖν ν τω τουτο ποιεῖν παρ

έχων, Δ οὐδεὶς τον ἐν δεσμοῖς στεροῖτο της φυχῆς,

3 κιὰ ἡμῖν ἀπέχρη δεινον δε ουδὲ των χλων, οὐ το τῆς οἰκείας ἐκπεσεῖν, οὐ τι τον ὁντων, οὐκ αὐτος ὁ δεσμος οὐδ' εἰς γηρας κά τελευτὴν αὐτόματον προτῶν. . πολλον δε μοι αντων δακρύων ουκιλίγα της βελτίονος ἐλπίδος ἐπήγει τε μα--τασα, προσετίθει τὰ εαυτου, οὐ τυ γηρας, ἐμοὶ δοκεῖν, ioταέτη τιμον, πολλο ὁ γαρ ὰν ἐτίμα προ μου, οὐδ' - ἀποδιδουλας φειλε χάριτας, ου γὰρ φειλεν οὐδ' ὁ τι προεισενήνεκτο παρ' ἐμου, ἀλλ οιμι, βέλτιστος δεν καὶ τὰ καλὰ μὲν ἀξιον αἰδεῖσθαι τονυ καλον δ' ἐγούμενος τοὐς λύγους ἀνεπι δα τε φαινο-W684 μένου καὶ τοῖς αλλοις πασιν κόσμει καὶ δι' ῶν αὐτή τε σομαι - καὶ ποιήσω οὐ δεδεμένους, παρεῖχε. 10. παρ' οῖς ἐλθών ἐγ παρ' αὐτου καταβὰς ἀπειρηκύτας καὶ κειμενους ἀφῶνους σκοπουντας πως ει αὐτοψ ἀπενέγκαιεν, σχον τε καὶ παρεμυθησάμην

464쪽

LIBANU ORATIO XXI 455 λέγων τε τὰ τ δε - διδάσκων, Δ ενι καὶ βιῖναι. ἄστ εἰ φαίην του τοσουτους ἐξειλκύσθαι τελευτηρ- γ τουδε, τὰ δντα αν εἴη εἰρηκώς. εὐφραινε δὲ καὶ τ λεγειν προς μῆς α προ τον δικημένον

ἔμελλεν πὲρ μον. τὰ δὲ η' μι- βασιλεῖ κάλλιον λαβετ α λαβεῖν δίκην, ει γε τι μὲν δονὴν ἔχει ταχέως παυομένην, το δὲ δοξαν οὐ δυναμένην λῆξαι.

11. τοῖς μεν ουν ἐκ τούτων ὁ δεσμος λαφρος ου δεχομμένων τον ποσχέσεων ἀλαζονειας ποψίαν, οὐδαμ γὰρ ἀνηρ - πράξων dει κατεπηγγελμενος ἐλεγχε-ioται, ποιον δε τη πύλει ταχειαν της συμφορῆς τὴν

ἀπαλλαγήν, εἰ μὲν οἷόν τε ν δεηθέντα τον θεον πτεροσα τὰ ζεύγη, -- ὰν ἐποίησεν, ὴ εἰ τι τον Βορέου παίδων αὐτόν ποθεν λαβεῖν, τουτ ὰν ἐκείνου 1 μὰλλον ' εἰ παραπλήσιον --- παιδι της α685 Γοργύνος, τουτ' - ἐδέξατο. 12. ἐπεὶ δὲ συκ

465쪽

LIBAM ORATIO XXIοτου ταυτα ἐγένετ αν πύνου συνέχειαν φυσει πτερον

φηρο δεῖν ἐξισοσω καὶ τὰ παρεχοντα δὴ τὴν ἐν ταῖς ὁδοῖς τρυφην πάντα ρίψας καὶ χαίρειν ἀφεὶς καὶ κουφότατον περγασάμενος ς οἷόν τε τι φέρον ἀναβὰς

παντὶ τ τάχει τον ὀρεων ἐχρῆτο προσύντος του παρὰτης μάστιγος. 13. καὶ τ μὸν προπέμψον τοσομονην ὴν δὲ ρ τουθ το πλέον γυναῖκες, α καὶ την πήλιν εἶχον, τριάκοντα δὴ σταδίους τοῖς μοναέται καλύψασαι σώμασιν ἐξώ- πως σπέραν μενον,1 ὁ εστι γὰρ σώφρων καὶ εἰδος α διωθεῖσθω, κάλλιον, καὶ τὰς τιμὰς ἐν τοῖς ὐπ' αὐτο πραττομένοιεἀξιον χειν πέμψας μὲν οὐκ ἀπήλασε τον χλον οὐδεα686 ἐλέπησε, διὰ δὲ της σπέρας αὐταὶ τουτο ποιήσας, ἐπειδη καιρος ην εἷς γίγνομια δὲ τον ἀναστρεψάντων 1 καὶ αὐτής. 14. καὶ ς ἐκαρ- ην προς ταῖς μα-οὐ θνραις, βοης ἀκουομεν κετείαν ἐχουσης εἰκάσας οἶν,3περ ἐξιέναι τον ανδρα, πάλιν ἐπὶ τον -- ἀναβὰς ἀσθενὴς ὁ γέρων τὰ προτα με εἱπόμην, εἶτα

παρήλαυνον, ἔπειτα πολετ μέσον ἐμαυτο προς ἐκεῖ - ρο νον ποιήσας ἀνέμενον, δακρυσας δὲ ηὶ κοντος, τουτο

466쪽

LIBANI ORATIO XXI

δη - πολλάκις μοι πεπραγμενον, πολλὰ διεκωλύθην εἰπεἐν τοῖς παρὰ τοfδε λόγοις χουσι μάλισθ' α γ' αν ἐβουλόμην. 15. ἐντεsθεν ἡμεῖς μὲν καθεύδοιμν, ὁ δ' ηπείγετο καὶ της δευτέρας σπερας ηπτετο Καππαδοκίας ὁρων, εἶτα των με ἐκεῖνα, καὶ ταὶς κτης μέ ερας μετὰ μέσην δε ιζεν αὐτον, βασιλεῖ λανθάνοντα τους πάντων ὀφθαλμοὐς φ το μὲν ἡγούμενον μὴ εἶναι τι ν λύμενον ἐν δυοῖν και μάλιστα δὴ , ri 687το σώματος διὰ το πύνων δαπάνη 16 πύνοι γὰρ δἰ πόνοις συνηπτοντο καὶ τ διιστὰν εἰς ἀνάπαυλαν οουδέν, οὐ σῖτος, οὐκ ὁφον, ου ποτον, οὐχ υπνος, οὐκ ἐπι μία κλίνης. ος οἱ τως εἴχετο του πρόσω, ωστε κά ταῖς διαδοχαις τον ὀρέων χθεσθαι τοῖς τε περὶ ταυτα τάχεσιν δε βραδυτησιν ἐπιτιμαν ἐπεὶ οὐδὲ πόδημα ελυσεν οὐd' ἀναξυρίδα ἀφείλκυσεν οὐδ' ο

ἶγυμνώ της ἐνθένδε ἐσροτος, πρὶν ἐν τοῖς πρhς

βασιλέα λύγοις τῆς μερας το λοιπ0 ἀναλώσας ῆκεν ἐπὶ λουτρον ῶς τά γε διὰ πάσης της ὁδου παραθέων

467쪽

458 UMMI ORATIO XXIηριομει, καὶ κάματος οὐδεὶς αὐ-ν ἐπὶ τομο ιμπεβί

ὁρμη -- μὴ προσλαβοῖσα τὴν υχην τ μὲν γὰρ

- κινοίη, το δ' ἀποστερω του τέλοπις μὴ γὰρ δη1 συμπνέοντος του δαίμονος πόσον ἄν τι εἴη παρ' αὐτμτου βουλευεσθαι Δ δητοι καὶ κυβερνήτης πας σώζειν - ὰν θέλοι τὴν να- σώζει δὲ οὐχ πας, ἀλλ' οἷς συμπράττει τὰ πνεύματα τουτο δ' - εἴη της χης. 18. καὶ - τοίνυν φ βουλομέν ταχέως 15 διαδραμεῖν παρ' ἐκείνης καὶ το δεδυνησθαι μηδενος τ Ἀποσκελίζειν εἰωθότων παρηνωχληκοτος, οἷα πολλὰ αν ἐξ χήματος συμπέσοι, ἀλλ ωσπερ αδάμαντος

δντων με των τροχον ὁντων δε τον τ' αὐτοῖς, οsτω πάντα κρείττω του τι παθεῖν ρχετο πληττομενα

468쪽

LIBANU 0 II XXI 459 μὲν τοῖς πεφυκω λυμαίνεσθαι 1 κρατούμενα - 68s δενός. 19. κειτο τιν περιωκέπτως τουτάχω ς επιθυμία χρώμενον πολλὴν ἐφέλκεσθαι καὶ την βλάβην ἀνάγκη ἀλλ' ὁμως ἐνίκα τὰ νικώμενα, καθ ά- κε δι' ἀέρος οὐδὲν ναπτύμενα της γης πορσύμενα. οὐκ ν συμμαχία μὲν της , χης διὰ τουτων δηλουται, οὐκ αν πηρχε μὴ τον ἄλλων συμβοπιλομένων θεῖν. ὁμόνοια μεν γαρ ἐν αυτοῖς καὶ τ τα τὰ φρονεῖν, στάσις δε καὶ τι διαφερεσθαι πήρρω μεν ουρανου, πύρρω δε του ον οὐρανον οἰ-οντος ορορ0υ. υτως ἔτρεχες δμμον πο θεον επαινούμενον καὶ ην ἐβουλόντο πολιν συνδιεσωζε καὶ ἐκήδοντο, κηούμενος ἐφαίνου. 20. τὸ γαρ δὴ κατέθηκε προ - ποδον αοιλεῖ τὰ τον ἐλεγχον ἐχοντα γράμματα καὶ κελεύοντος ἀνε- 15 γίνωσκε καὶ τοῖς μανεῖσιν οὐδαμόθεν ν σωθηναι, γονάτων τε ευθυς πτεχ καὶ περὶ δόξης ἐποιεῖτο τους

λύγοως καὶ οἷ ει η ἔκατέρου συμβαίη του τε κολάσαι καὶ του μης ἔλεγε δ αρα καὶ κεκολάσθαι τὴν πόλιν διδάσκων, ὼς αὐτοὶ σφας αὐτοψ ἀπώλλυσαν,

τῆ pi)γη πάσχοντες, α πως μη πάθυιεν, φευγον ἀπορουντες στέγης, ἀπορουντες τροφῆς, οὐ ποντες

469쪽

460 LIBAM ORATIO XXIλεγων αυτοῖς οις εὐπύρουν θνήσκοντας τοὐς α690 εὐπύρους καλοfντας ἐφ' λυτοὐς τὰ των κακούργου/ξίφη κοὰ των νέων τὰς γαστέρας ἀντὶ ταφης ἔχον- τας ὁ ζ ἀπο τοιαέτης ἀκοης ἐσρὶ τον θρηνον ὁρμήσας τὰς παρὰ τον ἄλλων δεήσεις φθασε τοῖς παρἈ-του δάκρυσιν ἐν οἷς ν τῖν λυπηρον η λυσις. 21. Πολλὰ μὲν ὁμὰν τὰ περιφαν ποιοsντα,

Καισάριε, μάλιστα δε τουτ αυτ τ νυν σεσώσμεθα

, γὰρ τη βασιλέως ήφφ, ρχεται δέ τι σωτηρίας κάὶ

επὶ τὴν σὴν γνώμην. Ἀλλου μεν γὰρ Ἀσως ἡ τ κατὰ σὲ τον τρύπον χαρίσασθαι θυμ μεγάλωλύγοις προσερεθίζουσι καὶ νη - γε οὐκ ἔντα μέγαν ποιησαι τηλικουτον πικραῖς τε κατηγορίως καὶ το1 προμ αίρουσιν νύμασι φύω τε τον ὁμοίων, εἰ μὴτ σπερμα τις ἀνέλοι σο δ' Ἀκουειν πρεότητος ἐπαίνους καὶ σοφίαν δρῆν ἀφαιροῖσάν τι το μεγέθους καὶ λογισμοὐς ἐκ της τῖν μαρτηκοτων φειδοος τὴν τῖν ἄλλων ἐγγυωμένους σωφροσένην. 22 φιλοεο μεν ουν καὶ τον Αθηναίων ρήτορα τη ιτυλα νη βοη-

470쪽

υντα, ἀλλ' υτε τοσουτον ῆν το κινδυνευέμενον,

που γὰρ μον μεῖς καὶ Μιτυληναῖοι τύ τε πὰν ἐκεῖ νος Οὐκ εστησεν, ἀλλ ωμεν, ἐφ' ὁπόσον κεν δίκη. νυν ἰὰ διὰ του παντος ἀφῖκται τι φάρμακον R 6s123. Σκοπομεν δὴ κἀν τεκεκομικότι τὰς διαλλαγὰς τη πύλει ἀνθρώ- τον ἐπίκουρον αυτον γὰρ ἐγένετ' - τη πόλει λυσιτελέστερος τέρου, τουτονοπως ἐχει τὴν φιλτάτην μῖν ἐπιστολήν, πραξεν, ςανευ τε βαρύτητος ἔμελλε η βουλη συνέσεσθαι καὶ τους ἐκείνης λύγους ἀνέξεσθαι προς τω καὶ λ πρ0ν 10 το δίκαιον ἐνεῖναι τω πράγματι. τίς γὰρ μαλλον νεἰκότως Ἀκαρπώσατο τὰ γράμματα του μόνου του τοὐς ιππους ἐλαυνοντιον μιμησαμένου τὰ Καιομίου πτερά - 49224. Ἐδε μεν ουν ρος τε ῆμῖν ἐναι καὶ ποταμον εχρυσίον, σπερ Λυδοῖς φέροντα, σθ' ἐμα μὴ μείζω βουλεσθαι του δυνασθαι, νυν θ' - ῆν ἐφικεσθαι του μέτρου τοὐς ἐν τοιαύτη μεταβολη. σὲ δὲ μακ