장음표시 사용
381쪽
Tης μουσικῆς λεξε Βακχειος ἔρων
Tύνους τρύπους μέλη τε καὶ συμφωνίας. ύτω συνωδὰ Λιονύσιος γράφων τον παμμέγιστον δεσπύτην Κωνσταντίνον Σοφον ἐραστὴν δείκνυσι τεχνημάτων, πον τον πάντων γα σοφον παιδευμάτων Ἐφευρετήν τε καὶ δότην πεφηνότα Tαύτης προσηκεν ουδαμος ει ναι ξένον.
Ex his citas concili loro licet suisse Dionustii in aliquem, id admonitus Constantini imperatoris libo- militato cum alias bonus arte tuni musicam docer t. et exstat de vilingoroomini musica doctrina Pal tistit ollus a Bellei inania cum monum p . talis, cuius verit titulus non est Bueelitiis sed 'ionustus
I Inscriptus quidem est tractavius qui incipit μουσικητέχννη in codicibus manu scriptis eodem titulo quo haec BMaenii sagoge in fine tamen tractatus subscriptuna albet Neap. III - ιονοσέον, quod nomen in marsine duorum codicum Vaticanorem I 364 et Urb. 77 etiam ascriptum est libent initio et ulnagoricae doctrinae μουσικ τέχνη errore datum esse nomen Baconii, cui quod priori libello subscriptum erat salso ad se tuentem resereetur, ranius orgii contendit in Philologi XIV I869 183, mi ego assensus um
382쪽
286 VI. Bacchii Gerontia quom liuollunt cum iii inirieti a in ossicinus manu seriptis Aeqhinnitu , apparet inlicro nos Dionysiana illi iis doctrinae specinaen iam nutorti Dionysio novitalis bito stirili omini sociiis Bilectitiis quoin sonet ilicunt et lo tonis tropis udo si is eoiisoni intiis gisso sonint. nec cur lunati dii Diuni est, vi in minetronini pranii VPI Ali ni eo a compositu elati sint ad uucto ieintilliu i Stigogito tuae in uiunt scriptis anteco in Dioilbs dlibello. Qui tamen a D n noluine nian isagogen Scriptainsesso existimat, i a Veri a Dest longissitne si in onini litae do masica doctrinae, et agitur
6 18 do intervallis 68. 72-i3.
de thyllimis 89 101. Ac ne a timiden disciplinae integra sunt si s vel omni biis numeris almolutae prior auideli pars g I-58)Aristoxen doctrinam explicat, qua diesis quaista paratoni licitiir, nec numinini ir, quod nonnulla res aliis nomini Dia designantur atque Tarentinus utebatur, ut φερύμενοι, πυκνοι al, nec magni momenti est quod
Attendo voc ulu βαρύπυκνος, μεσόπυκνος, ὀξύπνκνος 27, quae auctor g 324s. 43 ignoria.
383쪽
adeo non quadrant, ut vel res inutiles tractent k 6,2)vel acta itemini gant 61. ,s,). De inolius res elint,ut in aliora liuolli patie. iiiii doctrinae lictor cum ratione potius quam auri Dus intervalla pereipidiea 72), Aristoxeni a iversarium se nuncupat, et cuiusonium ni primum musicae eloinent itin, cuni Platonis interpreti Diis igit an in ania luce Ai g. 189l. 2 4 4). singula autem pii respicit, inde at initio uitilia invenit, quae 'pronendiit ut soni unitiscuius lue illona esse somnii nomen sacvliatoin res explicut ii in si sed si forma σχημα designat Otae Signiain scriptum, lacultas autem id quod valet δύναται sonus in systemate alivio vel instriimento stilnii 3 diu , velutimes toni lydii, - 1i l additur 3νομα ' nonno id0inest nomen sonoriam ac facultas in tono ali lito an cogitandum est 5νομα κατὰ θέσιν,-sonia ille lictitur paranete siegeugmenon lyrae oriati a lio ei at xplicanduin et in dignoscendo quid sigili nee τύνος
68), quid stultius scri Di potuit quam illud in otin
384쪽
288 Bacchii Gerontis τητος γ quis lecto no voca Dulo intellogii tonsionis gradu in vel tropum liquem ut ludium pariter vitii-poro iuri quod auctor non exponii, qui sontis licatur extremiiS, qui princeps ivleundus est Ptoloinnotis I 12,
ut extrminum sonum noscamus lici toti inclior si graivis-
ncutiSSIInum. Sed sequuntur ineptiora nam tot sint SVmpnoniariam species, scire nouis videmur e Gl, et feramus, si quis dignoscat species tres, ut coniuncta cum liapason aderri genera repetantur sed hic artis lictor aut illas incipere a sono extremo, aut
modio, aut a primo, et cum addit ad uisi sonoriungenia extendi, significat non do consonantiis, sed dodiatessaron triuus omnis se cogitare illae alitem sormae et has verna tomodo quadrant ita alia systemata, voluti ad diapento antiqua mihi videtur ot non spornonda doctrina go de trinomin tetmicnoi domina sustematinus v. d. l. I. ). multum etiam nos iuvaret auctor, si res utiles proferret de metoposia brevissime a paucissimis scriptorious Tactata et gaudωmus, quod in priore doctrina 45. 48 paululum novis irraditur sed uno alterius pariis auctor notus largitii de tetractiordomina sinu et ration 80-8T), nullius est pretii nuri gmina in nac quaestionum farragine imvenio parva o paucissima in II enim arto praeter nonao πεζοί actionum ad sonos a cantia alienos
ἐκμελεῖς praeteritu sustomata illa o nihil titilo
invenitur mulio pluris ego aestimo Partem, quod naecanina vel raiecepta vel nomina, quae sine acclitonuerentii Aristide solo vel aliis haud firmis tosti-
385쪽
tate, ut concordet ars cum Oni In ilOctrina, quo Ari- Qua de symphonia legimus 10 et 1 confimant praecepta Aristidis I 6 et Gaudenti . s. parapitoniarn 1 uni locis Gaud. iv et tirasyni Tne c. ).2 clusi et coolen 37 4l novimus ex Ars ii Ioi p. 28). Plut Inus 28. 29. Tria loca vocis 44 dignoscuntur auor Qu. I 12. Antiquissimos honos 46 fuisse doriun lydium purygium ait Ars ura I p. 25. Ptol. II 10. Φερύμενοι φθόγγοι ut 3 ctica1ntum apud Ars u. I 6. τρί-πo dicuntur toni ut 46 483 53, ita apii lini Qu. I et Por- pnyriianais I9I. Πλοκή diverso modo aedui ueri solet, aut ut conlinunitersimiificet, molodiae varios passus Ars u. I II p. 25ὶ 12 p. 28ὶ 13 p. 3lὶ, aut ut restricto sensu indico eos graὸus, quilius
vox minissis certii sonii saliat in alios et , , , , ea sim. coiiseratque et coniungat sonos, sicut iungantur catenae annuli. Cleon. 11. rqu. I s p. 19 et I 12 2υ δια των πιοβατων. nec tamen tacito dicitur, utro sensu πλοκή posita sit a Bacenio 48. s. plurimi quidem interprete sensu restricto positam ar-Ditrati consussisse dicunt Baccnium loce cum agoga Bellern an ad anon. p. I. Mari uarii ra. 25 contra Trinicier in Run. TII1. Poanan. 1842 p. 37 ampliore sensu dictam putat commotus puto ea causa, quod inra tropus vel tonus dicitur esse forina ploces a vide ne in angustia laac interpretatione inducamur; neque enim communi, sed restricto aliquo sensuis vocavillum adlatuet, quio dicit διὰ το ςγγιστα, contrario autem sensu at ue Cleonides et Aristides. iiii cuna ita sint, excidisso puto uo loce responsum et de agog quaestionem.
386쪽
sticlos Quintilianus I 8 p. 40 diei συμπλέκοντας τημετρικη θεωρία τὴν περὶ ρυθμον τεχνολογίαν. Ocn-Dulis alitolii titin Baec latus pnriarn suoin uiuiis Aristulo. 15-17, at tiin illis, it non sex odo in Di sol ex si in ili arto lius a neceptoris inocolit et: viileantur . ex eoi ponti una aut in se tulitate lino par non minus iiii latinnonicae nile vexata est, ut ne QSqtiiderm uul sit ros Ouinitim tui graivissimn in 90 Uefiniatur pedum nutem ut 100 enuitieriintili , exeampla tantum singilla in 101 exponuntur, quod discentivus sufficere nullo modo poteest. Multos igitin in omni Diis nutus R,elli partinustum conscra Dundis tum reviandis egisse vides, neco uisu uam constituere potest, uuaenam sint a Bacculo, quaenam a alii congesta. Iod autoi ouaestiones nonnuuuluaII mule expressa sunt g 3 36 et omitti in-
in inag 76ss. ac uod rosponsa nonniilla discor tanta quaestiis 35. 39), apparet doctrinum ii initioini ininstioni nus non inteiriptam fuisse exstant otiana excerpta ex ta 11 12 44-49, in uiuiis 1ilii Quaeritur. Ruesso in Arcnives des mission scient. 6m III. v. II 609); qui tarneu excerpsit halbuisse uiuetur sontem non meliorem iam oui Diis nos utimur ann lycei
Arg. 1890 32). redegit puto recentior aliviis praeceptor artem in an formam, quo faciliorona relueret discentinus doctrinam et commodiorem.
Bacchii Gerontis isagogo minui odita est e cod.Par 2456 a Marino Morsennio in Paralipomenis ad genesin Paris 1623.
Omnia quam accuratissime exposui in Museo nenano XLVI I 891 557-576.
388쪽
Ι Μουσικῆ τίς ἐστιν - ιδθσις μέλους καὶ 2ν περὶ μέλος συμβαινόντων. Μουσικος δε τίς - εἰδὼς τα κατὰ τὰς μελω - ,δίας συμβαίνοντα. Πος πάρχει - μὲν φύσει, α δε τη μετέρα χρήσει. Ποῖα ου φύσει - τε ξύτ ες καὶ βαρύτητες καὶ τὰ διαστήματα. 0 Ποία δε τη μετέρα χρήσει - πι περ τους θύγ
Aυτὴ δὲ ῆ μουσικῆ ἐκ τίνος σύγκειται - Ἐκφθογγων εμμελον καὶ συστημάτων. Φθύγγος δε καθόλου τί ἐστι - p. 2 Φωνης οἐμμελοῖς τοσι ἐπὶ μίαν τάσιν μία γὰρ τάσις εν φωνη ληφθεῖσα ἐμμελ φθόγγον ποτελει. Σύστημα δὲ τί ἐστι - Τ ἐκ πλειύνων δύο φθογγων μελωδούμενον. Βιάστημα δε τί ἐστι - ιαφορὰ δύο φθόγγων εοανομοιων ὀξύτητι καὶ βαρύτητι. T ουν ἐστιν ἐλάχιστον τον μελωδουμένων - σθογγος,
389쪽
T δε ἐστιν ἐλάχιστον ον διαστημάτων - δεσις. Λίεσις δε τί ἐστιν - 'υ δύναται η μετέρα φύσις
ἐμμελῖς λάχιστον ἀνειναί τε καὶ πιτεῖναι. Tης δε διέσεως τί διπλάσιον -- Ῥμιτόνιον. υ δε μιτονίου διπλάσιον τί - dr/ος. I νο δε τί στιν - Ωι μείζων ζ δια πεντε συμ- liφωνία της δια τεσσάρων.
Συμφωνία δε τί ἐστι - μῶσι δύο φθόγγων ανομοίων ὀξυτητι καὶ βαρύτητι λαμβανομενων , εν ῆi ουδέν τι μctλλον το μέλος φαίνεται του βαρυτέρου
φθογγου ηπερ του ὀξυτέρου, οὐδε του ξυτέρου περ
p. 3 Πύσα ουν εἴδη συμφωνιον ἐν τελείω ii
συστηματι - Ἐξ - , ταὐτα - ι τεσσάρων, i5 δια πέντε, δια πασον, δια πασον καὶ δια , διαπασον καὶ δια πέντε, δις δια πασον.
12 et M P, postea ras. M τε . 4 ίνα αὐτα; Serriperna V alii, plerumque et D τίνα ταυτα ' semper Ielib. 18 προσλαμβανομενo ceterius te sonora itit Omnia in solo 1 stanti, dudito sintne antiqua . De notariam variis oratiis et era oribus ne saepe adeuiessent dicenda numeris singillos sono instrini semDe iisdeni es. 6 s). talem numor in sicli Di inu uites nullo a ito Orn- ruentario, reser istuc quae antea sub fmιssiore numero do eius nota forinis dicta erant in cane litium nota supra lyrae vel uiae nota infra scri Di solet sontii uni , , s II, 13-16, notarum autem I. 4, 10. 12 signum iuxti signum scriPtum est, signoriari 2 3, 5, 8 scriptio variat In Vl Mallis plures etiani nota illa ratione collocatas inveni, ut cunentium signa superent sim Urivmini optime autem notariini oranste quales novimus ex Mypi descriptione conseruiitiae si in in M, receutiores orarii magis et magis unitant eas in forinas minusculariam litterarum Maod iam ueri vides in V, inqis in P.
390쪽
τῆν δε δια πέντε - προσλαμβανόμενος καὶ
την δε δια πασῖν προσλαμβανόμενος ΖΗ και
ethi δε διὰ πασον καὶ διὰ τεσσάρων προσλαμβα- νομενος ΖΘ καὶ injτ1 συνημμένωνJo IZ ', τὴν δε διὰ πασον καὶ διὰ πέντε προσλαμβανόμενος ΖΘ καὶ νήτη διεζευγμένων Θ H β, τὴν δε δὶς διὰ πασου - καὶ α i'.
Nota I signἔi ita ut dedi exprimi solent in M, Uaamquam initiora tribus lineis scriptum suisse videtur, uariana tertia postea deleta est incum ari solet nutus signi forma in V et P. ut ad minusculae specten prope accedat cum autem in uno eodenaque manus ductu adscripta esset nota lyrae, factum est, in iiDras recentiora Dus saepissime aec iter litteraaosu. - soni notas sic nabet expressas M iuxta se posita erant Dina litterae etiam in relici uomina co)icum arcneupo. nunc in unum signum ita sunt contraiciae, ut ad ipsius Partem mediam et tirociam praeter ordem Appictae sint digammae duae lineolae sicut Orius . tangentes. μέση κ son 8 signum altorum auiit in sorinam emicis addito pro ' accentu acuto in V. 6 n. II prius signum cur ari solet V in V, lenuni in codd. saepissime iusto inserius scri Duur etiam in M, p. 295, 17. 296, 2 299, s. 12 , ut Iturari signum Z vela suoscriptum aut in lineam posterilintranarit, aut omittant noc loco navet Ii quasio uno trivcla iunctiini V II om. 8 n. 15 N M TZ VP. την δὲ δὶς et rel. DII m. M. καὶ P, in spatio aperio V. pri n. 8 Η n. 15 0. 12 διὰ πέντε M'. oraιι διὰ πασῶν. πόσων τύνων .