장음표시 사용
361쪽
δὲ τούτου ἀπόδειξιν ἐν τοι κατὰ πλάτος ποικιλώτδετα σαφηνιοsμεν συμφήσει δε μῖν καὶ ἐν τῆ προκειμένii λεξει Φιλόλαος λέγων αρμονία δε πεντε ἐπόγδοα καὶ δύο δι σιες , τουτέστι δυο μιτόνια, α πεποιήκει νενα τόνον, εἴπερ ην δε ἀληθος μίση τόνων. Ἀναμεμιγμένων ουν π το αυτ διάγραμμα των τριον ἀλλήλοις γενον τὰ νόματα ἔσται ταυτα 'προσλαμβανόμενος υπάτη πατῶν παρυπάτη πατῶν ἐναρμόνιος παρυπάτη πατῶν χρωματικὴ καὶ διάτονος ἐναρμόνιος πατῶν χρωματικὴ πατῶν διάτονος πατῶν
υπάτη μέσων παρυπάτη μέσων ἐναρμόνιος παρυπάτη μέσων χρωματικὴ καὶ διάτονος μέσων p. 28 ἐναρμόνιος μέσων χρωματική μέσων διάτονος
τρίτη συνημμένων ναρμόνιος τρίτη συνημμένων χρωματικὴ καὶ διάτονος συνημμένων ἐναρμόνιος συνημμένων χρωματική συνημμένων διάτονος νήτη συνημμένων παραμέση τρίτη διεζευγμένων ἐναρμόνιος τρίτη διεζευγμενων χρωματικὴ και διάτονος ἐναρμόνιος διεζευγμενων χρωματικὴ διεζευγμενων διάτονος διεζευγμένων νήτη διεζευγμένων τρίτη περβολαίων ἐναρμόνιος τρίτη περβολαίων χρωματικὴ καὶ διάτονος ἐναρμdνιος περβολαίων χρωματικὴ περβολαίων διάτονος περβολαίων νήτη περβολαέων.
362쪽
enchiridion. c. 12. p. 27 28. 265
Tἶς δὲ γραφῆς τοιαυτης νεπεαε συγγινώσκουσα
συνοισθα γαρ, τι εν αὐτη νδδευσε μοι ἐπέταξας παντοίως μετεώρω - κατὰ τον μερώτατύν σου τρύ- πον καὶ κοινον νοημονέστατον ἀπόδεξαι μεν Δ ἀπ- , αρχήν τινα καὶ ωυμενισμύν, προσδεχου δε εο επιτρεπύντων πληρεστάτην καὶ παντοίως ἐντελεστάτην την περ αυτον τούτων τεχνολογία αυτίκα μάλα σοι π
οου πεμφθη μένην μετὰ της πρώτης φορμῆς.
363쪽
I. Thν λυραν τὴν ἐκ της χελώνης φασὶ τον Ερμην
ευρηκέναι καὶ κατασκευάσαντα ἐπτάχορδον παραδεδωκέναι τὴν μάθησι τω υρφεῖ υρφευ δε δίδαξε Θάμυριν καὶ χῖνον Λίνος ιρακλέα, φ ου καὶ ἀνηρέθη. δίδαξε δε καὶ Ἀμφίων τον Θηβαῖον, ς ἐπὶ των πτὰ χόρδων πταπυλους τὰς Θήβας κοδύ-
μησεν ἀναιρεθέντος δε του ρφέως πο των Θρακι- κον γυναικον τὴν λυρα αυτου βληθηναι εἰς τὴν θάλασσαν, ἐκβληθηναι δε εἰς Ἀντισσαν πόλιν της 16 Λέσβου ευρόντας δε αλιέας ἐνεγκεῖν τὴν λυραν προς TIρπανδρον, τον δε κομίσαι εἰς Αἴγυπτον. ευρόντα δε αυτον ἐκπονήσαντα ἐπιδεῖξαι τοι ἐν Αἰγυπτω p. 30 ἱερεsσιν ως αυτον πρωθευρετὴν γεγενημένον. TIρπανδρος μὲν ουτω λέγεται τὴν λυρα ευρηκέναι, sinαιοὐ δε πο Κάδμον του Ἀγήνορος παραλαβεῖν.
364쪽
Excerpta ex Nicomacno. c. I. . p. 29. 30 M. 267
2. Elastν οἱ ἀριθμοὶ ἐξ ων ποιοῖσιν οι κατὰ τὴν
μουσικὴν τὰ τονιαῖα διαστήματα. ἐπὶ μεν του δια τεσσάρων ο φασιν ἐν ἐπιτρίτω λύγω θεωρεῖσθαι, του συνεστῖτος ἐκ δύο τύνων καί τινος, οἷον του αρχομενου ἀπο παρυπάτης πατων καὶ καταλήγοντος εἰς παρυπάτην μεσων λαμβάνουσιν ἀριθμον ἐπίτριτον, τον υ προς το 0 a p, καὶ ἀπο τούτου του Η διατον ἐπογδόων λύγων, εν ις θεωρεῖται τὰ τονιαῖα διαστήματα, καὶ του καταλειπομένου λείμματος συμ-io πληρουσι τ CV ς ἐπιτείνουσι τοίνυν ἀπο ου pHβτόνου καὶ ποιosσι το Cis, ἐστιν ἐπύγδοος του Ηο περιεχει γαρ τον Η καὶ τ ὁγδοον αυτο τὰ κδε. καὶ πάλιν ἀπο ου ἐπιτείνουσι τόνον καιποιοOσι τοὐρὰ, ἐπύγδοον οντα του ς' περιέχει γαρ 1 αυτον καὶ το γδοον αυτο τὰ ἰ εἰς δε την συμπλήρωσιν του δια τεσσάρων καὶ vς ἀριθμου λείπει τὰ ΓΥ, απερ με του πρώτου τόνου ἐστιν μίση, του
365쪽
268 xcerpta D τω ἰ ἀριθμω θεωρουμένου, υτ του δευτερου, του ἐν τω ζ. - δε του δια πεντε, ο ν ημιολίω λύγω κεῖται καὶ συνέστηκεν ἐκ τριον τόνων καί τινος, οἷον του
ἀρχομένου ἀπο παρυπάτης μέσων καὶ καταλήγοντος εις τρίτην διεζευγμένων, Ρ. I κατασκευάζουσι τ προκείμενον ουτω λαμβάνουσιν μιήλιον ἀριθμόν τινατον ξηορο τον ip καὶ ἀπο τουτου του ip διατον ἐπογδόων λόγων, ἐν οἷς θεωρεῖται τα τονιαῖα διαστήματα, καὶ του καταλειπομένου λείμματος να- οπληρουσι - Τ' ἐπιτείνουσι τοίνυν ἀπο ου ip τόνον καὶ ποιουσι τον φος, ο ἐστιν πόγδοος τουφip περιέχει γαρ αυτον τον ip καὶ τ ὁγδοον αὐ-το τα ξήκοντα τέσσαρα πάλιν ἀπο του φος ἐπιτείνουσι τόνον καὶ ποιουσι - μη πόγδοον ὁντα 5 του φος, ἐπειδὴ περιέχει αυτόν τε καὶ τ ὁγδοον --του o p. πάλιν ἀπο ου μ ἐπιτείνουσι τόνον καὶ ποιουσι τ ἐπόγδοον αυτο τον κ0, πόγδοον ὁντα
366쪽
του μ η, ἐπειδὴ περιέχει αυτον και τον π ἀριθμον,5 ἐστιν ὁγδοον του ν η εἰς δὲ συμπληρωσιν του ημιολίου ἀριθμου του ξη τα λειπόμενά εἰσι λί. λλ'
ουr του εστὶν μισυ, εν - πρότερος θεωρεῖται , όνος, υτε του p ἐν ὁ δεύτερος τόνος, υτε τουπα ἐν ὁ τρίτος ουδὲ γὰρ τίνος ει δύο μιτόνια προς ἀκρίβειαν διαιρεῖται. Ου μην αλλὰ καὶ επὶ του δια τεσσάρων του συνε- στῖτος ἐκ τόνου καὶ λείμματος καὶ τόνου, οἰον του i ἀρχομένου πο προσλαμβανομένου και καrαλήγοντος εἰς πατον διάτονον, κατασκευάζουσιν ουτως λαμβάνουσι πάλιν πίτριτον ἀριθμύν τινα τον ' προς το ος. καὶ π με του σiς ἐπιτείνουσιν τόνον καὶ ποιουσι του μ ἐπύγδοον οντ p. 32 του καὶν τω ζ υπερέχοντα. πε δε ουκέτι δυνάμεθα π του cμ επιτεῖναι τόνον, ἐπύγδοον γὰρ αυτου ἀπαρτίζοντα οὐχ ευρίσκομεν, κατὰ ἄνεσιν ποιουμεν του Πη υπεπύγδοον τόνον. ἔστι δὲ πεπύγδοος του τη ὁ Ῥῶ , οτι περιέχεται π του πη λος καὶ τ ὁγδοον αυτου
367쪽
27 Excerpta τα f. ἐκ μεν ουν της ἀπο-ο Og γενομενης κατὰ τ ἐπύγδοον οὐ τύνου διάστημα ἐπιτάσεως ευρίσκετο ὁ μη, ἐκ δε της ἀπο-ο cm η του τύνου γενομένης ἀνέσεως ὁ υς ἀλλ' ῖνα συμπληρωθη-ct ὁ μετα 4υ ἀριθμος, λείπεται ὁ Υ, περ οἴτε το κ ουτε το λη ἐστὶν μισυ καὶ ἄλλως τo ct συστημα οὐ διατεσσάρων επὶ των προειρημένων ἀριθμον ἐστιν σβ ἀλλ' ἐν με τω κατὰ τὴν ἐπίτασιν ἐπογδόω ἀριθμος ευρε σεται ὁ Ζ, ἐν ε τω κατὰ τὴν ἄνεσιν p. εἰ δε ἀπο-os , ἀφελοsμεν τον ζ καὶ τον λ', καταλειπέμενα ἔσται , μήτε τGν κ μήτε τωνδε β ντα ημίση.Πάλιν ἐπὶ το δια πέντε το συνεστῖτος ἐκ τόνου καὶ λείμματος καὶ δυο τύνων &ν το ἀρχομένου ἀπουπατον διατόνου καὶ καταλήγοντος εἰς μέσην κατασκευάζουσιν ουτως λαμβάνουσιν μιύλιον τινα ἀριθμον τον μHς προς α ξ καὶ π τούτου ἐπιτεί-
368쪽
i δοον του 1κb ὰπ τοίνυν του κο ἐπὶ τον ἰοβ ενω σταται ὁ κατὰ τὴν ἐπίτασιν τύνος ἀπο ου b, διαλείπει β ουδενος δε των ἐν τοῖς τόνοις ευρεθέντων ἀριθμον οὐτύς ἐστιν ῆμισυς, υτε του λη ουτε του κη ἴτε του νδε ἐν τούτοις γαρ ὴν ευρισκύμενα
3. Oτι Νικύμαχος την ἀνωτάτην καὶ πρώτην χορδὴν πάτην κεκλῆσθαί φησιν Δ ἐν επταφθύγγω διαιρέων. διότι καὶ δ 9 πατος καὶ προτος ἀπο της ἀπλανους νεάτην δὲ τὴν Σελήνη λώς- ἐσχάτην των
369쪽
ἄλλων σφαιρον, μέσην δε τον πιλιον τὰς δε παρ κάτερα της νήτης και πάτης την με παρυπάτην κατὰ τον Αία, την ὁ παρανήτην ου κατὰ τον Ἐρμην, ἰλλα κατὰ την Ἀφροdίτην, τάκτως, εἰ μη γραφικον
ει το πταῖσμα την δε περμεσην κατὰ τον Ἀρεα, τηνδε τρίτην κατὰ την φροδίτην καὶ την μεν ξειαντ ν Σεληνην, εἴ γε νήτης χει λύγον τον δε βαρυντον Κρύνον, εἴπερ πάτης
οἱ δὲ ὁ πρῖτο ἀπο των προς μct ἀρξάμενοι I, 34 υπάτην με φασι τον προτον ον της Σελήνης ῶς αν ἀρχην θύγγων, νεάτην δε ς σχάτην ἀφημον την του ρύνου μὲν γαρ πάτη τοῖς γεννητοῖς οἰκειοτέρα, διοτι ἐν πολλη υσία δυναμις ἐλάττων Ἀνα δια μεν το χθύνιον χη το πολὐ δια δε τοπολυ τ ἀσθενές. ἐν τω γαρ ν καστον εἶναι τωνοντων τόδε μάλιστά ἐστιν δύναται κατὰ τosτο υν
α ἡπάτη τη Σελήνη ἀπεδύθη, ς ῖν καὶ αυτθ ποικίλη
Do systoniate, quo inde ab Alexandrinorum temporibus iuuet stellariam sonos constitutos putabant, . Pullologum Id 2i, et supra P. 4b, nn. 2.
370쪽
ex Nioomacho. c. 3. p. 33-35 M. 273
τινὶ καὶ πολυτρέπτω καὶ μὴ τοσαύτην ἐχούσρ δύναμιν διὰ τὴν πορρωτέρω τον πρώτων ἀπόστασιν, καὶ καθύτι δέ στάσις τις σπερ ἐστὶν αχρι οὐδε των Ουρανίων, ωσπερ καὶ των πο νήτης φθόγγων ἐπι τὴν πάτην οὐκ ἐπιδεχομένων ὁμοουσιον ετέραν φύσιν εις τὰ πρόσω διὰ τοὐτο τη Σελην ἀπεδύθη καὶ γαρ μεῖς πρώτη προσβάλλομεν Δ περιγειοτέρα τη Σελήνρ. καὶ φθογγος ὁ βαρὐς π των κοίλων των προς λαγόσι των κατωτάτω μορίων του σώματος ἄρχεται, ὁ δε οξυς, ἀπο των τε καὶ ἐγκεφάλου καὶ κροτάφου, α δ των ἄνω μύρια νεάτη τοίνυν Ἀου ρύνου, διοτι μήτε προσθήκης ἐστὶν ἐπιδεκτικὴ καὶ τὰ θλλα ἐμπεριέχει ἐν αυτης ουσί τε καὶ δυνάμει. -o- καὶ διὰ τοειναι τῆν με βραδεῖαν, τον δε ταχὐν ἐν- κατὰ τὰ, αυτ τῶ κύω φέρεσθαι καὶ καθ' πόλειψιν τους
πλάνητας Σελήνη πάτη δ μεν γὰρ Κρύνο μά
λιστα ἐγγυτέρω της ἀπλανοὐ τυγχάνει τριακοστ μοίρας ἀπολειπύμενος, στε ἐν ὁμαλω κινήματι δυο λεπτὰῆμερηφα p. 35 ἀπολείπεσθαι της λης περιφορβς του Ψ παντος, ὁ δὴ τριακοστον μέρος ἐστὶ της μοίρας τὴν δε Σελήνην φ ὁμαλω κινήματι αυτῆς μερησίω ἐξετάζοντας ευρίσκειν ἐστὶν ἀπολειπομένην μοίρας μὲν η,