장음표시 사용
501쪽
nus ad Eurip. Hec. p. 65. e l. Sec. Lips. Perperam. Verbi τυγχάνειν pro εἶναι victi exempla protuli iti epistola acl Schaeierum Euripidi Porsoniano addita P. 57o. Schae serus ipse in Indico Euri pidis s. τυγχανειν Et ad L. Bos p. 785. V. Io. ξιφοκτονους. Extat Eurip. Helen. 36r. Suidas: ειφοκτονεῖ, ξίφεσιν ἀναιρεῖ. Ea leui unal Ologia sormantur λιψοκτονία apti l Platonem Protagor. p. et 45. E. Et λιμοκτονεῖν apud eundem, p. 739. F. Liban. II. p. 29 . λι ,οκτονίη Anthol. P. 36. Mus gr. V. Ia. ἔργον ἐστίν, 1. e. χρεία ἐστίν, nihil Opus est. Cons. Aristoph. Pluti II55. Av. 13O8. Μ ti s g r. V. T3. σπουδὴν ἔθου. Sic ΕΘεσθ' ἐπιστροφη ,
V. 15. αποπτος ἐέ. Minervae e machina Io.quentis, et spectato ibus conspicuae, Vocem audiebat Ulysses, at ipse eam censebatur non videre, auxia veterum opinionem, Deos quidem saepe cum hominibus colloqui, sed Periluam raro se iis in conspectum dare; auxta illud Homericum: οὐ γαρ πω πάντεσσι θεοὶ φαίνονται ἐναργεῖς.
Inde est quod apud Euripidem Hippolytus Dianae
ait: σοι καὶ μνειμι, καὶ λόγοις δ αμείβομαι, κλυων μὲν αὐδεν, ομμα δ' Ουχ ὁρῶν το σαν. Bruti e Ic. Vide Valchen. ad Hippol. 86. et 139I. Αποπυς dieitur, qui adso remotus est, ut conspici
502쪽
. v. 16. ευναρπαζω μενί. Schol. ρεέως ξυνίημι καὶ ἀντιλαμβανομαι. Posterioris verbi adhibiti pro sensu Per ei Pere eTerripla contulit Graevius ad Luciani Soloecistam N. 43. Ex edit. rec.J Brunck. Hoc versu Moscho pulus utitur περι σχεδῶν P. 168. αρπα-
σαλπιγγι. Brurich.xώδωνος. Tintitariabula κώδων dicto nullius hie qu. dem Iocus. Veriam ita quovie vocatam esse tulaad partem latiorem, testis est, praeter Scholiasten, Pollux lib. XI. cap. IV. secl. etO3.. παρέοικε ὀὲ το κάτωθεν τῶ στομαχου -- δια το εκ στενότητος α νευρύνε-
κώδωνι σαλπιπνος. Meminit cilioque Athenaeus Ith. IV. in fine. Hinc tuba ipsa per synecdochen κώδων auditi Mus gr. Xαλκοστομος dicitur partim ob vehe mentem sonum, quem edit, quom octo χαλκοβόαν Αρ oecl. C. Io46 et χαλκεόφωνον Η ain. II. Ε. 785. Sed hoc epitheton ad materiam quoque tubae pertinet et Plerumque enim aeratae erant. Tyrrhenica a titulo tubam ornat et Aeschylus Euni. 569. et Eurbpides Phoen. 3385. ubi vid. Inter . Adde Servium ad Aen. VIII, 526. et Davis. in Maxim. Tyr. diss. 3. P. 505. Ives sol in g. Memorant li. V. Schol. ThucVd.
503쪽
V. 19. βασιν κυκλουντ gressus circuitiis agenteni. Metapla ora ab eo venationis genere desumpta, quod solum Veteribus in usu fuit. Neu Pe, cum in eo res tota versaretur, ut feram inretia agerent; non Pesiis canes immitterct oportebaliquam Iatibulum ejus, parte a retibus aversia, circuissent. Mus gr. V. et T. Hesychiust gσκοπον αθετον. Σοφ.Aσαντι Mαστιγοφόρω. απροςώκητον interpretatur Subdas, quo significatu occureit El. 859. Phil. Io95. et Aeschyli Choeph. 814. V. et a. Nullam hic vim aut emphasin habet
τάδε. Unde vix dubitem legendum esse r-- εἴπερ εἴργασταί τ οδε. 'Non enim Vlysses, uti um caedes Pecorum patrata esset, necne, sed utrurn Naπ eam Patrasset. Μ u s'g r. idem sentiente Astio. At vero εἴργασται active capiendunt est, quo modo semper apud So-Phoclem occurrere monuit Lohech. Vid. Valetc. ad Phoen. IO69. V. 26. κατηναρισμένας ex h. I. habent Hesy
Hiis usimodi commentis nihil in philologia magis nox iunx inveniri potest. ' Sane quidem Interi hirn ni. hil refert. utrii in dativo an praepositione ἐε utare, ut in Philoct. 563. ως βίας μ αεοντες, ν λόγοις, --λινὲ
504쪽
λιν; At manet tamen disserentia. Nam datisus sta.gnificat instriimentum, quo quid fiat; praepositio ista indicat, habere aliquem id, quo possit tarn qiIam instrumento rati. Itaque in Philoctetae versia p:oprie lito sensus est: ut minine, conces ad sibi ad id potestate, vi me reducturi sunt, an precibus et adhortatio ne motum Z Vix aptius aec disseretitia decim ari potest, quam illo loco, quem ex Antiavilogia attulit Musgravius. Pisc tor inventii na cti put, mortui sepeliens, εε ἀσιδερου χειρὸς ἐπισκίπτει , i. e. non simpliciter sine rastro vel ligone, sed viod Uulla Ihujusmodi instrumeritali athebait aliis vectis, pro conditione stia et statu, in tuo erat, qui, ut piscator, carebat istis instrii . mentis. Alitis generis est ἐκ 'τόμν, e Philocteta . II r. a Musgravio aliuturn, Ρraesertim si ibi lega tur , πλῆν ἐε ώκυβόλων εἴ πρ τε τό ν πτανοῖς ἰοῖς ἀνυσειε γαστρὶ φορβαν, quod sic est dictum, ut apud Hom uim iω ἀπὸ νευρῆe. De Alaeis versu oodem modo, ut Musgravitas, inulto arite ereavit H. Steph Iius in Thos. T. IV. P. 4II. Neque enireti quidquam frigidius isto additamento ἐκ χειρῖς cogitari posset, si Id idem esset quo I χειρι, Praesertim qui1Iudentum in initio sequontis versus addatur. Ἐκ χει- hic comminus significat, de qua re hoc Imagis miror non cogitasse Stephanum, quod eodem in loco Thesauri eam significationem aliquot Iocis scri-Ptorum confirmat. Musgravia auctoritate, ut ἐεcum genitivo pro dativo dici ostenderet, usus est Schaelarus ad Dionys. Hal. de conste. Vem. P. 296. Probaris Latinum interpretem, qui liaec Dionysii veriba de austero genere dicendi, το γαρ εκ βραχείας συλλαβῆς συνάγεσθαι, πολέμιον αυτῆ, sic reddidit: uilii leni in liuic inimicum adeo, brevibus
505쪽
eo a retari syllabis. At hic quoque proprie a cipienda est praepositio, sive orationem. Ex brevibus syllabis si rictim compositam, Sive atri t- ob breves syllabas diei malis. Quem ibidem citat Schae- ferus, Henasterhusius ad schol. Aristoph. in Plui. P. 386. s. is, opinor, si diligentius considerare voluisset schoItastae VI ius verba, εἰρεσιώνη, θαλλος ἐλαίας η δάφνης, ἐξ ἐρίων ααὶ δ αλλου συμπεπλεγμένος, nihil in iis tam ineptum inveUisset, cluod correctionem efflagitaret: omnino autem.illud noli debebat cornimittere, ut ἐξ ἐρίων καὶ μαλλοῖ corrigeret, idque, 'repugnante verborum natura, Pro ερίοις ημαλλε συμπεπλεγμένος dici potuisse sibi persuaderet.
Ibid. αὐτοῖς. gl. συν. Sollemnis huius prae positionis ellipsis. Vide Indicem nostrum. in Arbstoplianem. Brun ch. Adde Davis. ad ΜaX. Tyr. p. 5eo. uti, errantem in ista soranula loquendi Perigo. Dium in orali uero coegit, Schaes. ad L. Bos P. 745. et Matthiae Gr. Gr. s. 40ο. P. 54ο.
V. 28. νέμει Probat etiam Musgravius, sed ita, ut alteram script iram nun Omnino reaicere Videatur.
-Favet, inqtiit, qiuod Plutarch. in Romulo habet, p. 38. το πλεῖστον εἰς ἐτέρους της αἰτίας τρέπουσι, ut et Aristidis illud, εἰς ετερον τyν αἰτίαν τρέπειν, ωm. I. p. boo. nisi forte hoc de iis proprie dicitur, qui facinora, quae t p si patraverint, aliis imputant. V. 29. omisso μόνον citat Tliomas M. f. ὀπτηρ, quam vocem attigit Eustath. P. 788, 3ο. . V. 3O. πηδωντα πεδία. Comparati potest oντινα τόπον κεῖταιPhiloci . 145. ἔστηκε πέτραν Eurip. Suppl. 99O. εστῆκεν κέρας Heraclia. 67 a. Mus gr. V. 33. Oτου, i. E. Oτου εἰσί. Coni. V. IO3. Et II8.
506쪽
τα γαρ - χερι exsignaVit Eustath. p. 8ο5, 27. V. 36. Constriactio est: πάλαι εἰς ὀιον ἔβην, φύ- λαε προθυμος κυνηγία. Mus gr. τ ς σης κυνηγίας praeserunt H. Stes lianus- Uesselingius, ut pendeat . Vel ab ovόν, Vel a προθυμος , quod cum genitivo construci uni reperitur El. 3. Ad sententiam coni. Hom. Odyss. V. 47.
V. go. κέρα. Sic litari omnes, ut equideInes inor. Iecte. . Primario hariani Itterarunx viro LRulanhenio Epist. crit. p. 33. legendum, videi ux χερί, quod per se quidem bonuIn esset, , nec tam vitia. staspectum esse. debet Verba sunt Plur1Ina, quibus pedestris sermo non esiam, . quam neutralem significari li potestatem tribuit, poetic vero 'tamquaΠI transitivis. Utitur. Exempla aliquot
excitavi ad Apollonia Argon. III. aet5. quibus addoloma/ει I. 478. Ex edit. roc.J ἐμναζουσει in AeschyIi Prom. 37o. ἐπέζεσεν in Eurip. Cyclope 391. Sic in Epigrammata:
φαίνων,. παιδὸς απαστραπτει καλλος ἐραστον ἰδεῖν. '
verba sunt neutra λαμπειν et απαστραπτειν,-t amen in HS ENemplis transitive usurpantur. Neu-
uum βλαστάνω Prosae scriptores activa signi
507쪽
v. 44. IVesselingio , contra quam Scholiastae ad Aristoph. Plui. 493. βούλευμα Pubricum comsilium, βουλημα privatum esse videbatur. V. 45. Assemant b. V. Thomas M. P. a 69. et Eustath. P. 1564, 2o. seqtientem Schol. Pin 1. Olymp. I. 5a. Versum 48. et 47. Moschop. περι σχεδων
V. 49. στρατ γίσιν πύλαις, ad portas duo mam imperatorum; sciIices Agamemnonis et Menelait de quibus Aiax ipse, Αρχοντές εἰ τιν, infra v. 67 . 659.) licet hoc de Agamemnone tantum verum esset. Πύλαι pro .θύραι magniloquentia rex gica est. Hesychius: πυλ' θύρα. Conser, si tanti est, Eurip. Electr. 344. M u S g r.
Y. Io. Auuam Euripides in Hec. V. II S. μαρτωσαν χέρα, Sophooles in mae. V. 5ο. dixit χεῖρα μαι- μωσαν φόνου. Ibi Schol. γραφεται, inquit. καὶ ὀμψωσαν. Imo Vero sic scribitur, sed in alterius Tragi ei loco, quem lial et Athen. p. 433. Sophoclis et Archilochi verbis haec adiiciens: καὶ σῶν τραγμκῶν δέ τις ἔφ , Ἱσχειν κελεύα χεῖρα διψῶσαν φόνου. Ex Athenaeo transscripsit Eustathius i11 Od. A. p. g58, 37. i. 170r, 30. ed. Roin.J ἴσχειν illic in ἰσχύειν degeneravit et Sophoclis ex A ce versum posuit ad Il. N. P. 887, 44. P. sar, I8.J Valchen. ad Phoen.m 5et. Eodeni redit Lot echii observatio, citiem V abckenariana illa fugerunt.
508쪽
V. 5I. λςφόρους' quem hic sensum habere possit, non docent Interpretes. Gςφορος proprie est molestust quis vero insaniam 8ύςφορον γνώμαν, molestam opinionem, dixit 3 Deindo quale, obsecro, est , γνωμας ἐπ ομμασι βαλεῖν, quandoquidem γνώμη ad intellectum Unice, non ad oculos, pertinet 2 Locus omnino postulat rem, quae Visum turbare solita sit, nihilque adeo aptius videtur, quam γλήμας, i. e. Viscum, qui Lippientium ocu- Ioa obsiderct solet, visum liebetiorem efficiens. Mus gr. δύςφοροι γνῶμαι sunt παραφοροι, ut recte explicatur in Scholiis minoribus. .
Γνωμας vocat illas species, quia error a mente Potitis, oculis ortum habuit. v. 5et. Si ανεικαστου reponatur, significabit ἀνείκαστος χαρα, ut opinor, gaudium, cujus eventum conIectaeira assequi ille non poterate i. e. quod
vanum et irritum futurum ille non PraeViderat. H. St EP h.
V. 54. φρουρήματα. Sic Hippolytiis Euripidi
Πιτθέως παιδεύματα dicitur v. II. Mus gr. Ἀθα-στα, τα αμέριστα καὶ αδιαίρετα ex h. I. interpretatur E m. M. f. δατω. Eustath. P. 159o, 58. L o b e e L. Seliam ferus comma post λείας delevit, duplicem Munivum ab uno nomine pendere PutanS, ut Antig. II68. et in locis a Matthiae Gr. Gr. mai. P. 431. citatis. V. 55. idem est τέμνειν, κόπτεμ rrinde apud pedestres scriPtores accusativum su-etum habet rei, quaὐ κείρεται. Hic per enaIlagen Constructionis, Poetis, maXimeque tragicis, frequentatam, . accusatiVum adsciscit non Patientis,
509쪽
- 492 - φόνον, muriorum Cornutorum i caedem. Mus gr. τιτρωσκειν φόνον legitur Eu Dp. Suppl. Iao4. xaII. ubi nostrum locum comparat Marhlandas.. V. 56. 'Pαχίζειν ' διακόπτειν. .Hesych. Huc pertinet etiam, quod est in Bibl. Coistin. p. 475. ip . . tamen Inale ρακχίζειν e litur. IV es se l. x iv. 57. κτείνειν εχων, i E. ἔχειν καὶ κτείνέιν. Participia εχων, λαβών, παρών, h. L Scholiastes pro Var. Ieet. eThibet. aliaque numquani sic Poriuntur, ut nihil plane significent, semperque in1aginii us w- , , Tum ad Summam illam, cui Gra eorram nobilissima fgens per .mnia Studebat, persectionem exprimen uis inserviunt. Eadem ratiis ost dativorurn χειρί, πρααφθαλμοις, de quibus disputavit Lobeelcius a I
V. 6O. ἔρκη, retia. Vide Musgravium ad . muri, Medeatii 99i. Brunck. ἔρκη, retia. HE-ἔρκεσι, δικτύοις. Σοφοκλης 'ΑΘαμαντι δευτέριν. Vid. et Hormerum Odyss. X. 469. Aristoph. 'ξ Av. 5a8. Mus gr. Scripturam ες ἐριννῖν κακην mExito repudiat Lobeckius. Nec tamen illam Seneca, quam Sophocle digniorem dixerim, quum ἐριννυς h. 'I. non Furiam deam, sed insaniam significet, ut Antig. 597. λόγου τ' ἄνοια καὶ φρεναν ἐριννυς. I . lv. 63. κομκομαι frequens est de illis, qui pro- irerct abeunt. Aeschyl. Suppl. 956. κομίζου ἐξ ὀμμα. σων. item Eurip. Phoen. 596. Schol. Barocc. satis i opto in tali verbi hu)Us usu equos requirit, quasi pedes non sussicerent. vesse l. i V. 68. συμφοραν - τον ανδρα. Aristoph. EccleEL486. μη συμφορα γεν σεται τὰ πρῆγμα. Vide et Eurip Orest. 139. Mus S r. μηδὲ - ανθα, neque hunc i
510쪽
virum ut malum omen accipe. Tritum est δέχεσθαι hoc usu. Aristoph. Plui. 63. δέχου τρν αμ
que ita saepe Latini, accipio omen. ominosum autem habebatur, occurrere furentibus. Cons. Abresch.'
ad Aeschyl. p. 4oa. Ues se l. Minus bene Lot mchius et Schaesertis Verba, μηδὲ συμφορῶν δέχου, διαμέσου posita esse arbitrantur.
das: e licat enim per 'γος Θεωρίαν. Vulgatam deferialit Eur. Pla Oen. 1553. εἰσορῶ πρόςo kιν απνέλου. . V. 72. δεσμοῖς απευθύνοντα, vinculis coercentem. Proprie εὐθύνειν et απευθύνειν est magustratuum, qui eivium actiones regunt. Hinc transitus facilis ad coercitionem, ut egregie monet Criticus Graecus ad Oecl. T. Io4 Uesse l. V. 5. δειλίαν αρεχ. gl. ἀφανίσεις απο σεαυτοῖ δηλονότι. Perperam. δειλίαν αἴρειν significat sumere, concipere timiditatem, ut infragamoγκον αἴρειν, fastum crincipere. Boaneh. Et ἐξαίρειν μένος V. IO55. θαρσος αἴρειν Eur. Iph. Aia1598. Vid. PassoVius ad Musaeum P. 195. Auctorem glossae illius αἴρειν auferendi significatu acce Pisse Pate . -- M' Prohibentis cum futuro magis interrogationem continere videtur Hennanno ad Viger. p. 776. Ceterum laudatur h. v. a Triclinio ad Oecl. T. 6TI.
V. 76. ἀρκείτω, i. e. αρκείτω σοί, tibi sufficiat eum intus manere. Mus gr. V. 77. πρόσθεν οὐκ αν ρ οδ' ην - - - Mi nervae sermonem abrumpit Ulysses metu concitus; dictura illa erat: Nonne et aut ea hic vir arat tam Pollens animo et viribus, quam