장음표시 사용
511쪽
nunc, siue In non formidabas ta men 2 Perissonariam distinetionem temere mutat Heathius, ista Ulyssi tribuens, iis Sequentem versum continuans perquam inscete. Brunck. Virtute Praeditus et vere Vir. Eurip. Heraclid. IOOD. οὐκ
. δρα, τον ανδρεῖον. Mus gr. Idein sentiebat Uesse- Iingius. Simplicissimum tamen videtur, ίνηρ pro homine accipere'hoc sensu et nonne hic antea homo fuit, ut ne nunc quidem sornii dari eum oportaat 2 Nam quod Liobeckius interpretatus est: nonne idem antea fuit Z id sic denium proj- i inri posset, si scripsisset SopliocIes ὁ αὐτός. - τί μη γένηται; Inverse apud Gregorium Nagian E. Epist.63. T. I. P. 819. legitur μη τί γένηται , quae ritu- 'tavit Scliaeserus, Hermanno videntur poetariam ESSE ,
metroque debere ordinem vocabulomu .
V. 78. τἀνδρί. Haec Phrasis pleri Inaique iapud Tragicos eum ipsum qui loquitur designat. 3Neque tamen perpetuum est hoc. Vicis infra v. i
ται εἰς σποδιαν Elimp. Cyclop. 6I4. Vide et ad Ion. i8r9. Mus gr. Eurip. Iph. T. 6ao. εἰς ἀνάγκην πεί- iμεθα, quem locum excitat Lobeckius. IV. 8 r. citat Triclin. ad Ood. T. 6I V. 8a. Raro ἐξέστην cum accusativo construi- tur, sed aliud exemplum praebenti ira ex Demosth. in Leptin. Mus gr. Demosth. in Lepti p. 274. οὐδένα φmώποτε κίνδυνον ἐξέστησαν. Dio Cass. I3. 617.
512쪽
V. 87. νυν. Ad metri rationem pariani ad tentus fuit Iolingonus, postremam Voculam a centu notavit, quamqviam iri Turnebi et Stephani editionibus, ne de antiquioribus loquar, sine accentu earn videre Poterat. Eustathius P. HIq. ἐν sτου εὐρό νυν, συνέσταλται ασυνήθως τo v. ἴσως οὐἐκπερισπαν χρη τiv λέειν, αλλ' ἀφιέναι κεν ν κεῖσθαι
τόνου. με ποτε δὲ Ουὀὲ χρονικόν ἐπ ρημά ἐστιν, αλλὰ
σύνδεσμός τις παραπληρωματικός, ὁποιους ἡ νυ - τοιουτον τι και παρα Σοφοκλεῖ ἐν ἰαμβιου τοσίγα νυν ἐστύς, καὶ μέν ως κυρεῖς ἔχων.κακεῖ γαρ το νυν, O τι αν καὶ σημαίνει, συστέλλεται, ὁμοίως και ααρ' Ευριπίδν ἐν τω Hee. 986. σωσόν νυν αὐτόν, μηδ' ἔρα των πλησίον. Thomas Mag. χρωνται δὲ ρι τραγικοί τε και κωμικοὶ καὶ ἐτέρω νυν, λαμβανομένω μεν αντὶ του δῆ, ἔχοντι ει ἔμφασίν τινα χρόνου, ώς παρα Σοφ. ἐν Αἴαντι ' Σιγα νυν - GIomae in codd. νυν. δη. αργόν. Boanch. Afferunt versum etiam Schol. Aristoph. PIul. v. 4I4. Moschopulus περὶ σχεθων P. 45. et verba και μέν - ἔχων 'Gregor. CorInth. de ilial. M. M V. V. 88. μένοιμ αν, manebo. Praesens fimmo, pro rei eor, litione, ut exempla monstrant, etiam
513쪽
V. 97. εχμασας. Omnino legendum fiμαεας,
ut V. 453. 448.) Mus gr. Laudat h. v. Μciscliopulus περι σχεAMM P. 134. Vulgatam, quae sanissima est, agnoscens. Vid. IVaheneid. ad Trach. 356. V. Ioo. ἀφαιρείσθων Pro αφαιρεω θωσαν, Atticorum more, qui tertia duali in imperativo forniae passivae uti ni ur pro tertia plurali. Vido notata ad Comici Nubes 439. B ru ri e h. Potest hie, quum de duobus Atridis ferino sit institutus, tertia esse dualis numeri imperativi persona. WEsse I. Asserth. V. Gregor. Corintli. de dies. Att. XCV. V. 1O3. De VulpecuIa κίναδος dici monent Critiei ad h. l. et ad Theocr. 5, 25. Est vero Atticis inte, convicia receptissima ω κίναδος, Lit ap. Demosth. pro coit. P. 18ο. T. I. p. a81. Reislc. et Aeschin. iri
Ctesiph. p. 77. T. III. p. 557. -Prorsus, ut hic.
in Ancloe. ori de myster. p. 13. T. IV. P. 49. ω συκοφάντα και ἐπίτριπτον κίναδος. - επίτριπτος is vicitur, oui dignus est, ut erus cerebrum cornmitiuatur.
514쪽
V. Io . laudat Triclita. ad oe I. T. 617. V. Io8. προς κίον. Quilvis mirum videtur, vi lumnas in tentorio Macis fuisse, consulere debent Hom. I l. s. . qq8. Mus gr. Iaobeckius ὐπότονον intes.
alligabantur, coli. Artemid. Onein L. I. c. 68. P. II4. Reis. προςδεδ εἰς κίρνι ἔλαβε πλ γας πολλάς. Aeschin. e. Timarch. p. 83. δ σαντες προς τον κίονα αὐτον ἐμαστίγουν. Diog. Laert. L. VIII. 2I. ψυχην αγος κίονι δεδεμένην. V. Io9. Io. Laudant Favorinus P. 75ο. et Em doeia Viol. P. aDo. V. IIa. χαίρειν. - ου ἐφομαι. Contumeliosa sane vox, Si ex uSu communi Graecorum interpreteris. Hesychius: χαίρειν ἐασαι, καταφρονεῖP. At Ajax Sophocleus, utut gloriosior paullo fuerit, in Misnervam tamen contumeliosus non fiugitur. Vid. v. 9et. Malim igitur αψεῖν, Vincere: αἱρεῖ, ταλλα, in alias rebus viri cere, voti compotem es s e, ut αἰρεῖν τυ δίκην, Vel την γραφεν. At arrogantiam porro Macis indicandam nulla aptior vox. quam eoncedo. Hesychius: ἐφιείς, συγκω- ρων. 'Εφίημι, ἐπιτρέπω. Ut in alias rebus vo Iuntatem obtineas, concedo. Vulgata si vera est, necesse est, ut Sophocles, qvii san. rarissima quaeque sectari solet, et hic quoque locutionem satis tritam eontrario sensu usurpaverit: Iubeo vel o Pio, ut alia omnia ex voto tibi eveniant. Verum et hoc frigidum est. Mus gr. Hennannus ad Vig. p. 75o. χαίρειν explicat c O n t e n tarn es se, similiterque I aselingius: volo tibia Iris in rebus gratificara teque exhila.
515쪽
schylus Suppl. 98t. Herodoti I. III. c. 17S. P. H. Eusebius ap. Stob. S. LIII. P. a17. V. Tet T. Recte iuncta sunt, ut in familiari se mone, δύστηνον ἔμπας. Hoc dicite miseret me Aa eis, qui, ut sit inimicus, at miser tamen, ideoque
miseratione dignus est. H E rna a n n. Sehaeferiis cor
ανθρωπος ἐστι πνευμα καὶ σκια μόνον.
516쪽
Pyth. VIII. in sin. nec neglige divini poestae Verba
ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.
Scholiastes exponit ὐπερηφανως. Brunck. ὐπέρκο-πον. Scholiastes Pro ὐπέρκομπον positum esse assi mat. Hesychius quoque: ὐπερκόμπως, ὐπερηφάνως. Aeschyl. Pers. 34et. αἰ δ' ὐπέρκομποι τύχαι. Vid. et
8a9. Nec ea scriptura medio adversatur. Vide annotata ad Eurip. Iph. Aul. 124. Mus gr. Ibi quaa protulit loca, et quae Toupius Addend. ad Theocri P. 4οa. dubitari non Potest, quin aliter acribi debeant, suntque jam pleraque a Viris doctis partim ex con-Jectura, partim codicum ope correcta. Desiderat tamen ευκαμπὲς ῖPud Leonidam epigr. XXV. melio-rEni medicinam, quam Salmasii εὐ διαπές. Aeschyli
Eurii. 937. 9a3. τα προτέρων απλακ ματα γινreposuit Hermannus, Pariterquo Euri Alcest. 24 I. Ω- τις αρίστης απλακων αλόχου et Iph. A. aeq. Ἀχιλευς λέκτρων απλακων Iegendum est, quidquid obloquatur Nil arditus. Vid. Herinann. de emend.rat. G. GL P. 18. Hecub. 46ψ. descriptionis mutatione eum LIerna anno defungi licet. Denique Aristoph. Eqviit. 8o3. στεμφύλω Pro στεμφυλων reet. Praebuit cod. Ravennas. Disphitat de hoc genero etiam Seidleriis in libro de Vers. dociau. II. V. 129. Librorum script raram, de qua vide notata ad V. 75. agnoscit et Stobaeus S. XLIII. P. 153. DEC TEPugnat ea meim, Propter quod Musgra ioαυνς legendum esas videbatiir. Hρειν ογκον assert
517쪽
Eustathius P. b07, to. ἔρη eri sabula nostra citans H sychius ad V. 193. respeXit. - Pauca Me sub)iciam de duobus Eustathia locis, ciuibus , si Lobeckii vera est Interpretatio, et Plura Sibi et accuratiora Sophoclis exemplaria praesto fuisse perhibet. Horitui locorum alter legitur p. 957. Σοφοκλεῖ προὐτί- Θεται στίχος ἐν τω, Τας γαρ ηδονας ρταν προδωσιν άν- . οὐ τίθη. ἐγω. πλούτει τε γαρ κατ οἶκον , ει βου-
λει, μέγα, καὶ τὰ ἐξῆς. Antig. 1r49.) .ἐν τούτοις γαρ μετα τό, οὐ τίθημ ἐγώ, εχουσι τα α κριβη αντίγραφα τό, Ζῆν τοῖτον, αλλ' ἔμψυχον ὴγουμαι νεκρόν. At meliores, quos dicit, codices non ipse inspexit,
sed auctorem, ut Saepe, Sequutus est Athenaeum
L VII. p. a8O. b. c. et t. XII. P. 547. te in p. 156. Scribite ρτι δὲ οὐδὸς παρα το ὁδεύεσθαι, ως εἴρηται , τίνεται, δηλουσι καὶ παρα Σοφοκλεῖ ἐν Οἰδιποδι τω ἐπὶ Κολωνω v. 159o. πολλα των αν - γράφων, ὀδὸν δίχα του υ γραφοντα τὰν ουδὰν εν τω, καταρακτην ὀδὸν χαλκοῖσι βαθροισι γῆθεν ἐήριζωμένον, in isto Oed. Col. locci Brianchiani etiam codices vocem όαν asperant. Quare sicubi a vulgatat lectione discrepat Eustactilus, ut infra v. 913.
vetera Tragici exemplaria, quarn Grammaticos Et cornmentatores nobis incognitos prae manitatis 11 visisse putandus Est.
V. 13o. βαθει. Magistros, qui sinceram IE-etionem Intitarunt, fefellit opinio Praece lenta verbo βρίθεις melius conventro ponderis noti neni. In Eliripidis Androm. I96. ubi vulgo Ieguait πόλεως τε μεγί,ει, scriptum oportuit πλούτου τε μεγέθει. Brun etc. πλουτου stabilitur ab Eurip
El. Ia86. πλούτου βάρος , sicuti χρυσοῖ βάρος in '
518쪽
πλούτου. IV Esse l. In ea lam, sententia sunt Lo-heelcius Schaeferus, sed βάθει praesert etiam Valch. in Plialaridere p. X. et Hermannus in litteras ad me datis, Graecos non nimis viligenter mansisse III metaPhora Inonens. - Vecta εστινος - βρίθεις hine sumpsit Eustathius P. 54, 29. Similiter Pindar. Neui. VIII. et8. εβρι τε πλούτω. V. I3r. ως-- Sosiphanes apud Stobaeum,
βροτοί, τί σεμνύνεσθε ταῖς ἐμυσεια, άς ἔν τ' ἔδωκε φεγγος, εν τ' αφείλετο. BruN Ch. πιέρα, Vita. Vide annotata ad Eurip. Phoenisa 554. - κλίνει, Evertit. Epigramina: Mακηδονίοις ἔγχεσι κεκλιμένα, Anthol. p. 299. - ανάγει, exaru tat. Sic τους μικρους ἀναγει Anthol. p. 116, M u s g r. V. 131 - 33. eitantur a Stobaeo p. III. p. 133.
Scho v. et p. 831. Similiter Eurip. Inus D. XVI. καὶ μί' ημέρατον μεν καθεαεν υ μειν, τον δ' ἐρ' ἄνω. quae Philonis verba esse videbantur Lobeel io. Idem Oedip. D. XLαλλ' ημέρα τοι μεταβολας πολλας ἔχει.
ubi pariter ac nostro Ioco μία ημέρω Exspectes. Hevliodor. Aethiop. I. p. 4et. πολλα μεν μία 'μέρα και δυο πολλα κις ωσαν των εἰς σωτηρίαν, κώ τύχαι παρί- σχον, α βουλαῖς ανθρωποι μυρίαις ουκ ἐεευρον. Cons. y aIchen. ad Phoen. I 683. V. 133. Hunc vereum et panem superioris Iam dat Eustathius de Ismen. I. u. p. 7o. ed. LiP..
519쪽
Ioa V. 135. Salamis, mari circumflua, αγχίαλος vocatur, ut Peparethtis Homero Hymn. tu Apoll. . 3a. utque eadem Salamis Gemino Antho l. p. 299. Sic et ' Aρης αγχίπτολις pro Oπολίς dici videtur Antis81. 959. Contra Eleti sis Pindaro εἰναλία Vocatur: ut intelligas poetas in hujusmodi rebus laxe locutos, Iaxeque interpretandos esse. Nihil ergo opus vel ἀμφιάλου hic, vel aliud quidvis sufficere. Verum curn αγχίαλος propcle sit mari vicinus, facile intelligitur, τῆς αμφιρύτου a grammatico superscribi
potuisse ad hanc insolentiorem paullo Votia notionem deelarandau . Vtriimque epitheton a Soph ese prosectum, quanquam et in hoc quoque ali diam sibi veteres licentiam permiserunt, vix adducor ut credam. Lego igittur: Τελαμώνιε παῖ,
. Σαλαμῖνος ἔχων βαυον ἀγχιαλου. Simili modo erratum est ad Antig. 64ο. 6ao. ubi
της μελλογαμου, a gramInatico vocem ταλιδος intem pretante superscriptum, in contextum transiit, recte ab H. Stephano omissum. - Σαλαμῖνος βαθρον periphrasis est pro Σαλαμῖνα, ut Δωδώνης βαθρα, EuriP. Phoeniss. XoIo. Τροίας βαθρον, Ιph. AIII. 1273.
Mus gr. Vere monet Lobeckius, anapaesticos Na nometros in systematum exordio Perraros esse, Salaminaque insulam, utpote haud procul a litore sitam, commode dici αγχίαλον. - verba Τελαμώνιε - έχων affert Schol. Bamcc. ad Eurip. Phoen. a46. V. 136. σὲ μὰν ευ πράσσοντ - Non subauditur alc, ut Scholiastae Visum. χαίρω cum accusativo
consuuitur Ellipsi participii ορων. Eurip. Rheso 39 χαίρω δέ σ' εὐτυχουντα και προς μενον πύργοισιν ἐχθρων.
520쪽
Vide quae notavimus ad Comici Etliai te. 783. GIos-
satoris expositionem χαίρω ἐπὶ σε εὐ πράσσοντα, no i admittit linguae Indoles B Gi n ch. De ellipsi neu liquam cogitandunt. Vide Praeter ea, quae ipse monui ad Phil. I29o. Scit aesertim ad L. Bos P. 25.
hoc in loco πληγη Διος 1 Iis Ort ta n i u ni linice significare, ut in fragmento Oileis LlPra cit. Vertim cum tradat Homerus Ajacem, Iovis impulsu, in proelio de sisse, Il. A. 515. SusPieor id ipsum ess . quod verba Cinori respiciant. Nain neque aliud infortunium eJus memoratur, neque Chorum, ex militibus constantem, ulla res, praeter dedecus Ajacis, adeo anTium , laabere debuit:. A acirameIi favens, et hoc, et quicqti id praeterea virtute sivi in lignum a luiiserat, Iovis irae acceptum reseit .
maandocumque, inquit, Vel Iovis plaga,
vel Graecorum male centia te invadit. i. e. quandocunque Vel Verrum crimen, ira Io vis impellente . in te admittis, vel Graecorum maledicem tia salso te criminatur, utrilinuis Irorum Sit, metu vehementer agitor. Mus gr.
V. 14O. πτηνην fugacem, tremebundarus ignificare, nondum erediuius Toupio sic ad Suidam V. πελείαο docenti. Non displicet Piersona coniectura legentis, Verisim. P. 7. φηγης ως Ομμα πελειας.