Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

531쪽

V. 19o. Diphiliongi in μοι elisionem ut de fonderet, Musgravius ea Provocavit Ioea, ubior. pro οἴμοι Iegitur. Sed quod in οἴμοι fieri licet, id

non continuo sequitur Libri lue ferendum esse. Eurip.Andr. 427. Vere correXit Lobeckius, minus probabi- Iiter statuens de Iph. A. 814. Porsono ad Plioen. 123o. pro μοι aecipiendum. Vide infra

755. Nostro in loco scribendum putavi Mi μοιγ motus et Suidae testimonio, apud quein ill ud ipsum leviter corruptum exstat, et binoruin Aristophatiis Io- corrum similitudine, quorum alter est Vesp. II79. μη μοι γε μύθους. alter Equit. I9. μν μοιγε, με μοι, μη διασκανδικωyς. - Illud quoque certhim videtur, tragicos numqtiam sibi permisisse cliphthongum αι in primis ac tertiis Verbomirn persoriis et in infini livo obtererer nam quae in contrariam partem exempIa protulit Lobectius P. 248. Et ab I. ea vel corri ptelis laborant vel aliaris ad inittunt interpretationem. Age igitur singula examinemus, ad unctis Paucis, si uae ipsi observavimus.

Aeschyl. S. Th. 475. πέπεμπτ . οὐ κόμπον ἐν χεροῖν εχων. Reponendum, quod multo significantius est, καιδη πέπεμπται, κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων. Sopho cl. Trach. a I6. ἀείρομ, ρυς απώσομαι. ἀείρομαι ex hoc Ioco citat Hesycli ius. Phil. To57. λειφθησομ' ηδν.

532쪽

Clytaemnestra nunciuin monuerat, ἀλλ' εἴω, τενδε δ' ἔκτοσθεν βοαν ἔα. Oed. T. 678. φαίνετ, ἔνθ' ἔληξεν, αὐτσυ μένειν. Ita Branchius. Sed Alaus et tres sol d. φαίνεται, quod metro etialia postulante restitui. Aeg. fragm. VI. κινερο ἐν αἴραις ι κανακομφἰθι πτερόν. Hanc lectionem Brunchius unde sumpserit, non indieavit. I Tulgo κινῆσης , αἴραις ανακου ζει πτεαρόν. quae nimium quantum depravata sunt. Fragm. incert. LXXXIV. ἐν χειρὶ θήγετ', - ταχει ε αμβλύνεται ι Θ; γετ Brunckius, cujus ea Ioctio est, haud dubie pro Θ γεται aecipi voluit. Vulgo Iegitur .θήγει, a Valch. ad Hippol. p. a4 3. mutatum. Loeus nondum videtur Persanatus esse. Euri P. Baeeli. 338o. Dα θυμφυ αδας λεα ψωμ οἰκτρας. λῆ νωμ' nihili est: dicendum salieni suis: Et λαβωμαι. Ser. ληψομαι οικτρα .

σωζετ h. i. non valet σωζεται , sed σωζετο. Atqualiaud scio equidem, an Praeserendum sit nασώζετ.1On. Io63. αν τε νυν φέρετ ἐλπὶς - Hic quoque nihil impellit; quominus φέρετ Pro im persecto habeamus. Electr. 485. ομμ' αῖμα χυθόν αδαρωιοψομαι. καν ὀψομαι, ac forta s se videbo.Alcest. 9ο. στατίζετ' αμφὶ πύλας. Metri caussa στατίζε=αι scribendum esse dudum olis aeraravit Herinantius in obssi eritieis. Antistrophi aus versus hic estr τομαῖος, α μ νεκύων. . .

533쪽

Laborare hunc versium, ViX quisquam adduceretur, ut Gederet, nisi apud Plutarct uim T. II. p. 64. C. longe alia exstaret scriptura, hanc dico: συσσωφρονεῖν - ουχὶ συννοσεῖν ἔφυ. l. ἔφυν. Iphig. T. 166. α νεκροῖς θελκτερια κεῖτ'. Requiritur κεῖται, hii quinque se excipiant paroenaiaci, 'quemadmodum in StrOPha V. 132 - 136. Νam V. I33. seqq. ex Seiciteri mei conjectura sic refingendos arbitror: Ἐλλάδος εὐίππου. πυργων Τειχη, χόρτους τ'ευδένδρους 'Εξαλλαεασ' Εὐρώπας. Iphig. A. IIaa. παντ' οἶδα, καὶ πέπυσμ, α συγε μέλλεις με δραν. Suspicor: παντ' οἶδα, και πεπυσμεθ', α συ μέλλεις

με δρῆν.

Heracl. 689.-ουν μαχουμ' αριθμον Ουκἐχασσοσι. Fortasse, μαχουμαί γ' αριθμον Ουκ ελασσοσι : at pugnabo tamen cum liostibus numero non inferioribus, sc. quam nos sumus, ita ut auxi-Nium meum non temere sit repudiandum. Ibid. Ioo . τοιαυτα δρωντι ταμαγ'νετ ασφαλῆ.ταμ' ἐγίγνετ correxit iam Miragravius.

Androm. D. XVI. χρυσον μαλιστα βουλομ ἐν δόμοις ἔχειν. Scripsit poeta, βουλομαι δόμοις ἔχει νώ Δόμοις, domi, ut in Antiopae D. VIII.

534쪽

nitne tamen recipiendam puto libri cottoniani scriptiram: τI ποτ αἰωρούμ ἔννυχος ουτω - sed ita legendurri: ' ποτ' αρ' αἴρομαι ιννυχος ουτω. αρ' quo pacto Excidere potuerit, nemo non videt. Ceteraim aliquot loca consulio praetermisi, ut Eurip.Me l. 975. 984. quae iam correcta sunt a Porsorio, et Aesclayli Suppl. 9so. ubi μεθά τεr non invenit Lobeckius. sed reponi ex conjectura Voluit. Pergamus ad elisionem di philtongi αι in infinitivis, cujus haec Sunt eXempla. Aeschyl. Prom. 84I. μέλλουσ' ἔσεσθ', εἰ

Lege, Tevocata Aldi et Robortelli scrotura, μέλλουσ ύσεσθαι. τωνδε προέσαίνει σέ τι;)Choeph. 96I. χαμαιπετεῖ σε κεῖσθ' αεί. Sic GueII. Ald. Turn. LIte Iocus cum tot alii, divini poetae medicain manum Hermanni exspectat. Euri P. Troad. 933. - Ελλάδ', οὐ κρατεῖσθ' εκ βαρβαρων. Ita distingue: και τοσόνδ' ουμος γαμούωνησεν Ἐλλάδ'ὶ οὐ κρατεῖσθ' ἐκ βαρβαρων. κρατεῖσθ' ut secunda sit Persona pluralis, non infinitivus.

Iphig. A. 38o. Dελφον οντ . αν ρ γαρ αἰσχρος αἰδεῖσθ' οὐ φιλεῖ. Stobaeus Tit. XXXI. χρηστος χρηστον αἰδεῖσθαι φιλεῖ. Unde Mare landus recte, OPinor, αγηρ γαρ χρηστος αἰδεῖσθαι φιλεLIPhlia T. 679. προδουε σε, σώζεσθ' αυτος εἰς

οἴκους μόνος. Corrigo, προδους σε, σωθείς - Tum verba hoc modo cohaerent: σωθεὶς μόνος εἰς οἴκους δόξω τοῖς πολλοῖς ἐαψαι μόρον σοι, προξρυς σε, η καὶ φονεύσας, ubi

535쪽

solus domum revertero, vid Bhor Pleris ..que Pernici Em tibi' struxisse, vel prodendo te, vel in te rficien do, neque jam opus est, ut vecturn φονεύσας oum Lobeckio P. 3IT. alia. que depravatum eSse censeam IS. Androm. O85. 6 μαιν ' ίκουσαι δ', οὐκ ἀκουσ

' τι της εὐμορφίας. Malct abest articu Ius, eoque minua dubito, quin scripserit poeta, τον νουν Θεαὐ . i. e. Θεασθε. Paene oblitus eram, lepidum castigare En rem, quem communis de apostroptio sententia progenuit in Eurip. Antiop. D. XI. Ibi interpretes, quod sciana, omnes ne accentu quidem Ino niti αἰνεῖν pro tertia persona singularis imperativi praesentis accipiunt, quasi vero vocalis ae vel elisa sit umquam vel elidi potuerit. Apponam locum, ut temunctione scribi debebat: i

536쪽

ite seinper udum Tibur, Aefulao declive conto inpleris arvum. Qui Ioelis a L.obeehio excitatus V. I9a. Eustath. P. 75,7. καινότερον, ἐαυη ανα πρόθεσις, αναβιβασθέντος του τόνον, λαμβάνηται αντι ρέματ , του ανάστηθι, ως τὀ' αλλ' ανα αίδρανων. Genitivo ἐδρανίον usum esse Sophoclem, observat 1ilem P. 769, 24. - Vetusta Scholia excerpsit Zonaras T. I. P. I94. V. T93. ιαγωνίω σχολα. Malim αγωνιων σχολα, otio a Proeliis, a recto αγωνία proelium. qui videtur Auctor de induetis tri in temporis Pactis ad rite procurandam mortuorum seΡulturam: Vid. Calabritin Lib. IV. Mus gr. αγώνιρς σχολὴ h. I. est molestum otium. V. 194. φλέγων, inceri dens: Vid. infra v. 68t. 664. Mus S r. Aeliata. de nat an tu . ΙΟ, 48. V. I95. Matini:

μαται ἐν εὐανέμοις βασσαις. V. I96. εὐανεμοι βῆσσαι sunt varies parum ventis Qxposita E. Sic λιμένας ευννέμους Eurip.AIMIrom. 75o. πλόον ευανεμον Theocrit. XXVIII. s. Parrum ergo verisimilae est Poetam, quae Schol stae sententia est. de incendiis Sylvarum cogitasse, qualia in montibus, ubi ventus dominatur, acciderea veteribus dicuntur. An igitur legendum Θερμαται, apricatur, ut Poeta inimicos Aiacis, odio et di eteriis per otium indulgentes, compara-rit iis qui in reducta valle apricantur, omnium remam securi L .. αταρβητα. Mus gr. V. I99.--ακε. Hesychius r ἔστακε, κεἰ- ται. Interpretandum forte, inhaeret, in una est. ἐμποπηγε. Mus gr. V. 2OO.

537쪽

στρατιωτιν ἀρωγαν. V. 2OI. γενεας - α . Subaudi φυντεe. Vide supra ad V. I9O. - χθονίων. Intellige αὐτοχθόνων.

λοr δὲ καρδίαν. Alcest. Io88. Mus gr. U. 2O6. χειμωνι. Hesych. Xειμών - ταραχῆ 'ζάλη. Mus gr. χειμων h. l. non absurde furorem inclicabit, sicuti ζαλος Phil. 27o. simili metaphora de moriar. IV e s s e I. V. ao7. ἐνήλλακται pro ἐνηλλαξεν. Passivum pro Activo. Siσγέγραπται. Platon. Eulyphron P. I. πεποίημαι. Phaedori. P. 85. D. --αμερίας. Subaudi ωρας, ut in tuta et i vid. Lambert. Bos. de Ellipsibus v. ωρα. M u s g r. Hermanni conjecturam, in quam et ego incidi, ευμαρίας, non satis inteIlexit Lobeckius. Praebet ea sensum commodissiarum liunce quo it tandem onus haec nox permutavit eum chesi ama) tranquillitate 3 i. e. pro ea invexit. 'Eπαλλαχθεῖσα ' ἐπαλλαεασα. Σοφ. Κολχίσιν.

Hesychius. Quum tamen Scholiastes variam eon servaverit scripturam,'αημερίας, Viondum, ne,

538쪽

articulo expulso, locus ita refingi debeat 'ἐν λ. λακται τόδ' αημερίας νὐε νδε βάρος;-admisso ἀν- μεριας Pendebit a βάρος.

v. qO9. Tελεύταντος. An Scru endum metrx Matia Tελεύταντος. Mus gr. ABriinckius ex meminbranis edidit Τελλευταντος , cui non magis assentior quam Porsono ad Hecub. II9.-του Φρυγίου συ Τελευταντος Seu sorte seu consilio scribenti. Consimiliter in Aeschylo Παρθενοπαιος , Ἱππομέδοντος acris bitur, licentior nominiam propriorum usus per omnem Graecorum Sermonem patet, ut non ocul rum haec ivilicio regi appareat, sed vel maxime aurium. L. Obeck. Adde 'Aλφεσίβοιαν in fragm. So-Ρlioclis ap. Priscianum P. 13a8. Tecmessae patrem, Teleutantem, in quadam parte Phrygiae regnasse,inonent Scholia ad 1l. A. 138. Alia aliter eum appet Iant. V. a II. ἀνέχει. H. τιμα. Sic apud Euripidem in IIecuba 119.

της μαντιπόλου βάκχης ἀνέχων . i

et in sotina media Alcesti 311. τούτοις ἀνασχου δεσπότας εμων δόμων.

ἀνέχει h o n o r at. Eurip. Hecub. Ia3. Hom. Odyss. T. III. Pind. Pyth. II. Epo l. 4. M u s g r. V. 2Ia. υπείποις. gl. εἴποις. Scilicet vacat hic Praepositio, quae vim suam exserit in Comici Plutos97. υπειπούσης οτι εἰς ἐσπέραν ηεοιμι. Brunch. V. a H. memoratur ab Eustathio P. 146I, 3a.

V. 216. νυκτερος , valet hic νυκτωρ. - απδεω-

μεθη. Interpretor: dedecus, vel infamiams ibi

539쪽

sibi eonscivit. Mus gr. ἀπελωβῆθη hine, eitat

Moschopulus περὶ σχεGV p. 48. V. 2I9. χρηστῆρια. Testatur Scholiastes, χρηστηριον aliquando victimam significare; cui fidem facit Aeschyl. Sept. Thela. 236. eiusdeni Supplic. 459. Da igitur et hic accipiendum. Mus gr. MoschopuIus περὶ σχεθῶν Ρ. 8. Eκείνου χρηστήρια τἀνδρός. ηγουν σφαγια. Valchenario ad Ammon. P. a36. Sophocles dedisse videtur δραστερια. p

. V. aeto. D λωσας. Non nunc primum Chor innotuit sania de strage inter pecudes ab Mace edita. In ipsa enim Paroilo V. 134. Carminis argumen- Α tum hinc desiimite u λωσας igitur qui retinendum cens4nt, interpretari debent, non profers vel ostendis, sed constranas, claram et mani fest atri reddis. Mihi tamen eo sensu nondum obviam fuit vertatim 'λοω. Quamobrem eruditis con- isiderandum relinquo, annon scripserit Auctor , λωσας, tanquam ci avo in rixo stabit isti. Ae

Ibid. SI sentetitiam spectes, haud dubie praestat 1

αἴθωνος. Quippe α θοπος secundum Elymon significare debet speciam vel colorem igneum ha-1,entis' nec ullum Praeterea locum novi, tibi deferocia aut aninai fervore adfiibetur: αἴθων contra i

540쪽

Videtiir hiile quidem Iectioni metrum isti stare; sed hoc quomodo eonciliandum sit, Antistrophen videbimus. Μ Is gr. Eustathius P. 86a, IO. α 'o φdo homine dici posse negat. - Ἀνδρος αγγελίαν. Vid. Matthiae Gr. Gr. f. 3aO. V. aa1. ουδὲ φευκτεν. Legendum haud dubio φ γκτὴν, in fan d una. Mus gr. V. aeta. ὐποκλφζομέναν. Sic coniunctim scriptum in me inlar. et plerisque aliis codd. Ii1 D. divisim υπο κλνομέναν. Praestat prior ratio. Verba eoru posita eastis adsesscunt, quos rogunt PraBpositiones, quicum l. qu ibus cuInJ composita sunt. Aeschylus Prom. 66. σων υπερστένω πόνων. Euripid.

gatur. Verum ab ὐποκλ 1ζομέναν conjunctim scripto regi nihil prohibet, vel etiam a κλνομέναν, quod ostent dent citata ad Iph. Aul. 1o78. - Ceterum de verbo ὐποκλ μ non immerito dubitari potest, annon alienum Ioeum hie occupaverit. Certe κλ/ζειν αγγελίαν, φατιν, κλέος praeter Sophoclem hoc loco dixerit, neminem milii suggerit memoria. Forte igitur te. sendum ὐποκλωζομένανa κλωζω, quod est, graculo

junctim scriptilin delanititur alio S6phoelis Ioco, Oe T. TI9. ποίας αερίμνης τοῖΘ' ὐποστ ραφ εὶς λέγει Μale nuper comparavi A Polion. Argon. 3, 477. genuina lectio est ἐπέκλυες. ,, II. Stephanus iar αλύειν in appetuneo ex Apollonio asserri dicit. υπ

라틴어 텍스트