Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

631쪽

deretque nominativus, a quo pendere genitivi non possent. ΝΘ quis autem EuriP. Med. 497. ol moveat, monendum est, ibi genitivos τωνεε γονάτων pe inde ut ης ab ἐλαμβάνου regi. . 997. Tελαμων. Emendatio Tolipsi V. Cl. ad Suidam V. εὐπροςωπος Proposita. Conitruiatque idem Suidas v. ποῖ Mus gr. Non

I. c. Toupius, cum antea esset in nonhullis. πως γαρς οὐχ οτω - Sarcassice autem vel itanico hoc vicit Teucer, nihil tale SPErans. M S gr. .

. V. Mo7. Constriactionem sic instituor ἐρεῖ εἰς ἔριν, Θυμουμενος προς οὐδέν. Μus gr. Eurip. Bacch.742. κεἰς κέρας θυμούμενοι. MIi. παυρα ν ώφελησιμοι. Faello esset emendaro ώφελησιμα. Sed amat Sophocles insonin parumque expeditas confisuctiones. Vid. supra V. 39ο. 981. 1 5. Ioa3. 055. 975. 993.) Hic minus fortasse haesues, si articulurn οἰ ad)ecasset Auctore παυρα δέ, οἰ ωφελέσιμοι. Iuud igitur subaudieridum.

632쪽

eodem sensia liabet Noster Stipra 68 I. 663. Pindar. Pylli. IV. stroph. II. μέλας itidein serri apti l Ho ine- au in epuliεton est. - κνώδοντος. synecclocho pati tis pro toto, ut cum Latini mucroneni dicunt. Pollux VII. cap. XXXIII. feci. 157. καλεῖται - η του ξίφους ἀκμ , κνώδων. Paria lial et Hesuchius. Mus gr. αἰόλου, nitentis: erat enirn αργυρό λον:Iliad. VII. 303. V. 1015. υφ' φονέως. Sic χεῖρα φονέα Eurip. Ii hi g. T. 5so. I obeckius post κνώοντος interrogationis et post ἐξέπνενσαο exclarnationis notam P suit, quod non probo. Sic enim Sopthocli non oriae 1 ρχυ scribendixin suisset. Particulam ἄρα sinuli quodam modo usurpatam Videmus Electr. 930. , V. IOI6. αποφθίσειν. Oppian. Halleui. V. 5 j.

V. XoI7. Vid. Porso u. ad Eurip. Orest qΙa. V. 1oI8. ἐδωρ θη. Sensu passivo, quod rarissimum. Activunti tamen limus verbi habet Pindarus Olymp. VI. epod. 4. Hesiod. Op. et D. 8a. Mus gr. Hue pertinet epigramma ἐx Anthol. l. 3. p. 345'

Sic enim postrenia videntur scribenda eum opsΟ-Poeo, non, ut vulgo legitur, εῖς Θανατος. Neque enim eadem morte Hector et Ajax perierunt. IV es s e Pingius. V. Io19. πρισθείς. Huius Iocutionis quasi periphrasis est quod habet Seneca Troad. 559. Vincti

manus Diuitiae 1 by Cooste

633쪽

nianus secantibus praestricta. Xειρος πριομήκης e dein sero sensu habet oppian. Halleui. III. 3I4set etiam II. 377. 5 5. III. 608. U. 186. Vix tamen Graecum arbitror πρισθεὶς ἐε ἀντύγων, ligatus Excurru, ut intellexisse videtur Suidas. Mus gr. Suidae explicationem probanaus cuin L.ol techio, qui ide verbi πρίειν vario usu docte et subtiliter exposuit. V. Ioeto. ἀπέψυξεν, i. e. ἀπεπνευσεν. . - αποψύχων πνεύμα τα λειφθἐν ἔτι. Anthol. Ined. apud Analeci. Breliachii P. 7. απο φλχοντες Liban. Vol. I. p. 5ο9. Mus gr. απε φυ βίον citat Eustam. P. 6aa, 3-

V. Ioa κακεῖνον 'Ἀι ς. Recte glossa verbum extrinsecus adsumendum supplet, ἔπλεξε, κατεσκεύασε. Nani ἐχαλκευσε, quod gladio aptum, balteo seorsum applicari non potest. Bruci ch. V. Io26. μηχανῆν. Rarissime activa vox a Lhibetur. Habet tamen Homerus ατασθαλα μηχανόωντας Odyss. Σ. I4a. et Apollon. Rhod. ὐπέρβια μη χανόωντες ΙΙΙ. 583. M u 8 g r. V. Ioa 8. EVenus apud Stobaeum Serin. I.XXX. - λόγος ὼς ο παλαιός, Σοὶ μεν ταῖτα δοκώυντ ἐστίν, ἐμοὶ δὲ τάδε. Inde liquet proverbium esse, quod hic expressit Sophocles. Μus gr. Eurip. SuPpl. 466. - σρὶ μὲν δοκείτω ταλ, ἐμοὶ δὴ ταντία. Me enim pro ἐμοὶ δε ταναντία Iegendum. V. Ioaet. α Usitatius est ατε, ατε δει οῖα ὀ . V. Io33. ανδρα - στρατον. Vide ad V. 4et4.

634쪽

delevit, iungens σε φωνῶ iubeo μὴ ξυγκομίζειν.

V. To38. ἀνάλωσας λόγον. Schol. An. α πρεπως καὶ ματαίως εἶπες. Sic ανάλωμα de linguae intempe xantia dictum Iulian. P. 2O8. C. Ed. SPanh. του χάριν οὐκ ἐφεισάμεθα του πολυτελους αναλώματος. V. Io4o. ἔντιν' αἰτίαν προθείς; Sulγaumen Iuniforto τοῖτο λέγεις vel φωνεῖςr Eloquere igitur . 'quam causam Praeten d ens, hoc ubes. Emihi: forte qui τιγ Pro τινα accipiunt. Via. ad V. I s. Quod inihi non aeque commodum Videtur. Mu S gr. V. Io43. ζητουντες. Einichius in Specim. Susp. p. 179. sine iusta causa malebat ζητουντ gr. Vulg tam optime defendit Lobeexius comparando Aristoph.PI . Io5. Ran. 97. et Diodor. Sic. 16, 3ti Eodemmocto saepe adduntur PartimPia παρών, alia. V. Io45. ἐλοιδόρει, ut convicians trice. , at. Sie ἐλοιδόρουν Eurip. D. incerti LXXXI, 3. otiosuiri est vulgatum ἔλει δορί, cui nostram Ie- Qtionem ProPterea, .qu d ab uno Schol. Romano prosit, pos ponendam censEt Lobeckius. Omnino illo paullo biniquius, quidquid est lectionum ab hypomoemat graphis 'coinmemoratarum, reptrissat, P. xa6. et 2a8. 'innieanor, puto, locorum, ubi proharnsexipturam soli vel ipsam exl ibent, .ut Electr. Io 93. Ant. 5I9. ems IePeriendae copiam' faciunt, ut oes t. C. IMI. Ac Saepius etiam, quam factum esse dicit, Scholiastarnm lectiones stinantur Cossicum auctoritate, quaeque hujus consensus attulit exempla

ex Diuili od by Go le

635쪽

ex Me. 5 5. Oe l. T. ara. eorum nivnonis facile potetit augeri. Nobis nihil quaerentibus statim se offerunt bina alia, Ant. 53. 757. M l. c. 5ῖ9.

V. 1ο4Υ. LObeckius, ,,non impri babile est, imquit, Sophoclem scripsisse ημεῖς μῶν οὐν , quod a Dpra cum altero illo conrinutatum est. Vix credo enam Priore αν aci universam sententiam pertinenteres incerta redditur: fortasse jacuissemus.. Sic infra II33. φ φθέγμ' αν οὐκ αν ευρες, cuius sortasse ne vocem qla idem audisses. V. To50. πρὸς μηλα καὶ ποίμνας. Hinc Boiis nade ad Philostr. p. 33 r. quod proverbii loco diei s Iet, την νόσον ἐς αἶγας τρέψαι, natum esse sibi persuasit. I. Oheck. V. 105I. Eustath. P. 19, 18. καὶ νυν μὸν το αυτος ἐπὶ σώματος κεῖται , δακτύλF δείκνυσθαι δυνάμενον. ως καὶ παρὰ Σοφοκλεῖ εν τω, αυτὰν ωοτε σωμα τυμβεῖσαι

ματα. Scribendum videtur ἐτεροίου τυμβεύματος.

συμβεῖσαι τάφω dixit etiam Lycophron Cassand. Is V. 1ο53. χλωραν μαθον, viride litus, pro pter algas virides ibi crescentes, ut bene intellexit Scholiastes. Xλωρὸν ἁλὸς μνίον habet oppianus Ha- Iieul. II. 6M. Mus gr. Praestat elim IVesso lingio et Brunckio palli clana, flavam arenam Intelligere. V. Io55. ἐγρης μένος. Vid. ad v. 75. Mus gr. V. To6o. κακοῖ πρὸς ἀνδρός. gl. ἴδιόν εστιν άνυ κακοτρόπου. Neminem ossendit repetitio eiusdem vocis in ἀνδρὸς ανδρα. Ndiil enim variant eo lil. Scribere potuit Tragicus Ovτα δημότην. B Dan c k i us Paullis

636쪽

V. Io63. ουτε - φέροιντ' αν, numquamoni in Ieges ei vitatis observabu ritur. καλῶς, ευ, κακως dicuntur ea, quae bene aut male procedunt, quibuscum bene aut malo agitur. Xenoph. oee. V. 17. εἴ φερομένης της γεωργίας. Idem Ages. I. 35. αἴτιον εἶναι του κακῶς φέρεσθαι τα ἐαυτου. Thucyd. II. 6o. καλως μὲν γαρ φερόμενος αγηρ το καθ'

ἐαυτόν. - καθέστηκεν. Schaeserus conjunctivum κα-

Θεστ κν praetulit, nescio an recte. Sed V. II6b. πάρα non debet sollicitari. Sententia generalis enim, quam pro Causa emendandi vir praestantissimus lia. het, quod ipsum non videreir concedi posso, ibi nulla est. V. Io66. καν σῶμα γεννῆσν μέγα. Glossa in tribus eo ld. φύσν. Temero olim hanc lectionem, quam tuetur librorum omnium eonsensus, damnavi in nota ad Euripidis or. Iao8. γεννῆν σωμα tam bens

dicitur, quaru φύειν φρένας, quae locutio occurrit apud nostrum Oed. Col. 8o . I463. 1459. -utφυειν φρένας valet φρονεῖν, φρόνιμον γενέσθαι, sic σωμα γεννῆν μεγα tantumdem est ae μέγαν ν ἰσχυρὸν

aDαι τε σωματι. Praeteriluam vero in inime emendatione eget hic versus, ne salvo quidem medio ad. mitti posset quod conieceram, nαν σωμα κτέσηται μέγα. Nuspiam enim apud Atticos seenae poetas vocalis ante lueras κτώ πτ. μν. σκ. V. corripitur,

637쪽

. 625 ne qui lem in divorsis vocibus: secl vocilis brevis ante illas literas semper producitur, ut in hoc Euripidis sentirio IIed. IO46.

et . hoc ipso dramate V. Ibso. 13 17. . . τ ι υςὀ' ἐπαινεῖς ὀντα σὐ κτα σ3 υ φίλουc, et Antig. 204. A τε κτερίζει:/, μἐτε κωκυσαι τινα. nata est haec prosodiae lex, a qua discessionem numquam fieri licuisse ostEmlunt cum alii, tum Marklandus ad Eurip. Suppl. 646. 984. Succurrit tamen Euripi iis senarius, qui virum doctissimum fu

git, in quo si nihil a lia rariis peccatum, culpam

ipse poeta commeruit. Sed exempluin unicum est. quo lex non labefactatur. Versus est in Ione 1198. οἰνηρα σκευη μικρα, μεγαλα ιδ ειςφέρειν. - Verim

Homib. Ma. Satis ille defenditiir Aeschyleo. versu apud Photium V. ὀκτώπουν P. 258. Kόντημα γλώισσης, σκορπίου βέλος λέγω '. nam Aeschylo, id ceris Ileuit etiam EuxIpidi, qua quod rarius, quam Aeschylus, Sophocles, Ar

atophanes, violavit regulam, ideo non existimandus est num-oiiani violasse. Intactum ergo maneat ὲ βλαστεν 'ed. Ia52. Eorrimantur, quaecumlue ue a reliquis cluidem admissa e o

enius est, κλεινον αλοχόν τε καταφθιμένου. 'Denique Electr. 1299. certa emendatione Scribendum κατα φθιμένης,- ut κφ- inseratur pisat participium, ina ab Haindorfio ad Plat. Gorg. p. 57. excitatis. Dissiliaco by Cooste

638쪽

6 a IVerum est, quod ait Mariclandus, ab IIouiεri versiis

hius hexametris ad tragiconina senarios argumentum metriciam non recte transferri. Narn vitium hi 3us se iami frustra defenderetur exeniplo Hesiodi,

qui lianc licentiam sumere potuit in hoc operum

versu:εἴη πετραίη τε σκιη, καὶ βίβλινος οἶνος. BrunCh.Μusgravius Iegemium putabat vel καν σωμα γεννη 'ν μέγας, Vel καν σωμα γεννηθῆ μέγα. Neutra in praeponderat vulgatae, quam tuetur etiam Her annus ad Viger. P. 748 V. To68. αἰσχύνη. gl. αῖδας. Surnium ex IIo- meesco ἴσχε γαρ αἰδως καὶ δέος, ut observat Eustathius P. Io36. Brun ch. Idem liunc versum et sequentem asseri P. XII, 33. 399, 35. 667, 47. V. Io 72. ἐε ουρίων. Aristides, Tom. I. p. 38. α μέγιστα των πελαγων - παρέχειν ὀ θ εος αυτὰς εἴω- Θε πορευσιμα, και ενίοτέ γε καὶ ἐε οὐρίων , et P. 22. εἰςπλεῖ, τι καὶ ἐκπλεῖν ἐν τω αὐτω ἐξ οὐρίων ἐμαστους, et P. 273. οὐρίων θέουσιν οὐδὲν απώμοτον. Mus gr. Apud BasH. M. T. II. p. 67. proverbium

ost , μέχρι ὀ βίος ἐξ οὐρίας, τὰ λεγόμενον, χωρεῖ. at apud Liban. Ep. 3eta. ἐξ οὐρίων τα παντα χωρεῖ,

omnia Pro SPere cedunt, pro quo D. Chrysost. T. 8. P. 47O. ἐξ οὐρίων παντα φύρεται. IV esse l. V. IO73. Hunc locum asserunt Thomas M. Ρ 37r. et Eustath. P. T5 I9, I7. V. IOSI. ἐν Θανοῖσιν. Bene monet Heatlitus sic Iegencli In esse, non con; tinctiin ἐν ' ανουσιν. Vide

639쪽

v. Io8a. Eadem sententia apud Euripidem Hi p.

oταν γαρ αἰσχρα τοῖσιν ἐσθλοῖσινε κάρτα δόξει τοῖς κακοι ς εἴνω καλα. B r u n ch. V. 1o83. respexit Eustatua. P. 626, 55. οντα τονα citans. V. Io85. ἐ ἔν λόγοις ἔπη. Sie Thu d. III. 67. λάτοι ἔπεσι κοσμηθέντες. λόγοι totum Sunt, se partes. V. To89. στρατηγεῖς. Sic codd. omnes nostri. Gl. αντὶ του ἐστρατ γεις. Νihil vulgatius hae teniporum variatione. Sic in se l. σεεστι Ρω ἐρον, εt 13o1. 1a88. ἴσχει Ρω ἔσχε. Brunck. συ στρατ γεις reponi volebat Valchen. ad Phoen. P. ῖRO. sed primae Vocabulorum liti erae non eliduntur vocali praecedente. Quod in Scholiorum textu pro τουδε legitur τωδε, non miniis bonum est: id. Matthiae Gr. GL Naai. V. Ioso. ων os risere olaoΘεν. Haec minime adducor, ut cum Porsono Praefati ad Hee. P. XL. ecl. sec. Lips. vitiosa esse credam: essitat enim elisio,

mi duo postrema vocabula in unum coeant. Nec Vmrendum, ne, si hoc modo statuamus, aliis c

dentibus nova subnascantur vitia, velut ωοτ' ar πισδύο Trach. 945. αλλ' η νυν κοωιὰς Trach. 348. quae cum similibus Propterea non offendunt, quod, imterpunctione in medium quartum Pedem incidente, spatium puInionibus ad TeΠOVando Vires relinqui.tur. Vid. quae motivi ad Phil. si a. V. TO94. υπαρχος. ENtat Vox Eurip. Helen. 5et. Νec video, cur MarUandus de hac Voce aestuet ad Iph. Aul. a69. Mu S gr. ολων Pro πάντων, quam notionem posteriorum esse temporiam amrinantibus

credam Diuili so by Cooste

640쪽

et Brunckio ad Antilol. Vol. III. P. 254. dissentiat Corayiis Προδρ. TAλyν. Βιβλ. pag. π. Soptio elem itaque scripsissi condicio oπλων στρατηγός, quemadanodum oπλων ἄρχοντα Iegitur Eurip. Ipli. A. 374. Coπλων ἐπιστατης Aesethyl. Pers. 377. Sequentem Versum, omissa Voce στρατηγός, laudat Grammaticiis post Hermanni Iibrum de em. rati Gr. GL P. 374. V. Ios6. κόλαζ ἐκείνους. Sic libri omnes. GI. κολάζων ἐκείνους λέγε τα σεμνα ἔπη. EX alia glossa δίδασκε τοὐς ἀρχομένους υπὸ σου. η τοὐς σεμνοῖς λόγους, non Sequitur a nonnullis lectitatum olim suisse ' ἐκanae, quod tamen vulgato non esset deterius, et Toupio reponendum omnino videtur in Epistola de Syracusias Theocrati ,. 338. Brutich. Vide ad Antig. rq I7. Trachin. 5o. Πρωτη δέ με τρια δ' ἔνισπ ait Oppian. Cyneget. I. 19. Mus gr. .

Mus gr. V. Iror. οἰ πόνου πολλου πλέω. Postrema vox a πλέως, P l e n us, fluit, non a πλέων, Pthis. De πόνου major quaestio est. Sugillat certe Teucer eos, qui nullo sacramento obligati, ad Trojam Atridis ducibus prosecti sunt; non tameti arhitror, ut πόνου πλέως, i. e. ut 1 ab ore et miseria ab tinis dantes; quibus cur ii potissimum oppressi fuisso credantur, nulla ratio est. I. gendum equidem puto: οἱ Κρόνου πολλοῖ πλέφ, Saturn o i. e. stupore et Iiebetudine) pleni. Sic μωρίας πλέα v. 756. 736.3 μαριας πλέων V. 1169. II39. Mus gr. Brun-chius vertit: ut 'qui labori parcentes nutri

라틴어 텍스트