Hellenica, sive Hellenicorum

21쪽

XXIV CORRIGENDA ET ADDENDAS. 23. Scr. συνέ λεξαν cum B. D. Dind. . S. 24. D. πλείονας et τὴν πόλιν των Ἐλλην&-. S. 26. Ser. δοκεῖημῖν cum B. D. F. H. I. V. Duid. S. 27. D. μν ουν αἰσθάνομι, quod noli in vulgatae cum Sauppio anteferre, si qui leui Critiae causa sine dubio minus iuvatur, si solum quam si cum ceteris triginta se animadvertere dicit quae

agat Tlieramenes ad per lendos irriginta ημῆς) et senatores υμῆς . S. 28. Scr. ἐξορμησας ημῆς cuin libris et Bind. et εἰς

υμῶς cum B. G. D. F. Ibi l. s. καὶ ημεῖς καὶ υμεῖς. S. 20. D. V. ημῶν τε καὶ υμῶν. usi l. Scr. γίγνοντο cum Dind. Ser. o ν δ' αν λαμβάνωσι. Nam non deest αν in B. et D. S. 3I. Scr. συνόντας cum B. D. V. Dind. Ibid. Scr. πῶς αν ἀφίκοιντο cum B. K. Dind. S. 34. Scr. ἐκεῖ e coni. Dii Hlor sit pro ἐκείνη.

Ilii l. Scr. ν ωσκ οντ ων cum Dind. 35. Scr. προέμενοι αυτ οὐς απολεσθαι cum libris et edd.

S. 36. Scr. τὸ Κριτίαν pro τον M. cum libris et edd. παρανενο μηκέναιJ Huius verbi notio abliorret ab huius

loci sententia. Etenim non hoc dicere vult Theramenes: contra lege in vel iniuste me accusavit Critias, quae sententia acer-lbae, qua illudit ait versarium, ironiae minime convenirent, sed potius 1 aec: erravit, rem non recte novit Critias. Unde non spernenda Cobeti videtur coniectura: παρανενομικέναι, quod verbum. licet alibi non repertuna, firmatur tamen analogia verbi παρογιγνώσκειν,

quoci item ἀπαξ εἰρημένον exstat in Coniment. I, 1, 17. S. 38. A. I. V. Dind. εις τρο βουλείαν. Sed acquiescendum videtur in βουλην, quod praebet D. et, ut videtur, B. Ibi l. ὁμολογουμένω ς etiam D. liabet. Ilii l. Scr. καλους τε καγαθους et συλλαμβάνειν cum B. D. V. Dind. S. 39. Scr. συλλ αμβανομένου cum B. D. V. Dinit. Ibid. Scr. ημι ν γενησοιντο cum B. B. F. Dind. S. 40. Scr. υφ' ημῶν cum B. C. F. Dind. et ημῖν ἔξοιεν cum B. C. E. F. V. Dind. Utroque loco D. habet ἡμ. s. 4 l. Dele adnotata ad δυναίμεθα. Ιhid. C o b e t u s εἰ τουτου γ' ἐδέοντο, quod recipiendum vide-tlir, Ilisi sorte defenditur optativus simili ratione ac εἰ μέλλοι IV. 8. 5. πρακτέον μέν γε χρήματα, εἰ μέλλοιμεν Hier. VIII. 9. Nam non ita multu ni differt li. l. ἐξην - λιπεῖν ab ουδεν αλλο πρακτέον

ην ὴ λιπεῖν.

s. 42. Scr. συνήρεσκε et σύμμαχοι cum B. D. V. Bind. Ibid. Ser. ἐμέλλομεν οἱ ἄρχοντες των αρχομένων

cum B. Diuiti eo by Cooste

22쪽

νουθετῶν est Theramenes.

Ibid. Scr. συμμάχους cum Dind. S. 44. Scr. συμμάχων cum B. D. V. Dimi.

S. 48. δια τουτωνJ Di nil ors. animadvertit verbum desideram, ut διατάττειν, quod aut excidisse aut in δια τουτων corruptum esse iudicat Heri inius. Equidem diibito. i Ibi l. D. Iaal et ηγουμένην. S. 49. Scr. συν τοις cum B. D. V. Dimi. S. 51. Scr. συνδοκουν cum B. D. V. Dind. S. 52. D. Om. ἔφη.

Ibi l. D. και ἐμοὶ καὶ υμιν. quod praesert S a u p p i u s.

S. 54. In adn. ad ἐκεῖνοι δε ε ελθόντες dele: - III, 2, 28: δει- σθαι δε τουτων νομίζων, των μεν υμετέρων ηὁύ μοι φειδεσθαι' . Ilii l. Scr. πράσσετε cum libris et edd. praeter Dind. V. ad V, 4. 22. Caput IV. S. 2. Scribas προς εβα λλον cum B. et cf. adn. ad IV. b. 15.

S. 6. D. και εστιν οὐς μεν αυτῶν. S. 8. Scr. συνέδουν et σων ειλημμενο ι cum B. D. Dinit. S. s. Scr. συνειλεγμένων cum D.

Ibid. Scr. ἐκελευε cum B. D. V. Dind. pro ἐκελευσε. V. ad III, I, 22. V, 4, 6. S. 10. Scr. συνειλεγμένους et bis συν cum B. D. V. Din LIbid. D. καὶ τοῖς ἱππεῶσι, omisso σὐν, haud scio an recte. CL ad IV, 8, 35. Ibi l. i Cobe tu s postulat ἀμαξιτον φέρουσαν.

S. 11. D. Om. ουπω πολλοῖς Ουσι. Ibid. Scr. συνεσπειράθησαν - συνετάξαντο - συν-.

τεταγμένοι cuin B. D. V. Dind. Ibi l. D. περὶ την Μουνυχίαν, minus aptuna quam ἐπὶ την M. Nam non plus mille homines conserti non possunt circum, sed versus Munychiam se recipere. S. 12. Scr. αντε νέπλησαν cum B. D. V. Dind. Ibi l. D. ψιλοὶ και ἀκοντισταὶ .

Ibid. Scr. τους μεαυτου cum B. .

S. 13. ουτοι δη confirmat D. probatum Sauppio quoque vertenti: illi vero, vel illi ipsi. Cobetus more suo delet ουτοιδη οι τριακοντα.

S. 14. Scr. συνελαμβ ανόμεθα - συμμαχΟὐσι -- συμφέρη cum B. D. V. Dind. s. 15. D. confirmat αφιέντες. S. 16. δεησειν τοις πρ ωτοστάταιςJ De dativo V. adn. ad Decon. VIII, 9.

23쪽

xxVI CORRIGENDA ET ADDENDA AD LIBROS I. ET II. Ibi l. D. ην θεος. S. 18. Scr. παρηγγελλεν cum B. D. pro παρηγγειλεν. Ilbid. D. πέσν τις. Unde Sauppius. cl. III, 1. 5, emendat πρὶν

S. 20. Scr. συγχο ρευταὶ - συ μφοιτηται - συστρα - τιῶται cum B. D. V. Dind. , sed D. om. καὶ συστραYιῶται. g. 21. Scr. σ υγγενείας cum B. D. V. Dind. S. 22. Scr. μευ αυ των cum B. D. H. Diii l. S. 23. Scr. συνεκάθηντο et συνεδρίω cum B. D. V. Dind.

Ibid. D. ευτόνως pro ἐντόνως. Illi ut alienum ab h. l. V. ad Uier. IX, 6. Ibid. Scr. χρείη cum B. D. Bind. pro χρη.24. Scr. συν ter cum B. D. V. Dind. Ibi l. Πειραιέως A. B. D. Idem meliores libri s. 33. 36. 39. S. 25. Scr. συμπολεμησειαν cum B. D. V. Dind. S. 26. Scr. συν οπλοις cum Dind. S. 27. Scr. π ρος έβαλλον cum B. C. D. V. Dimi. S. 28. Scr. συνέπραξεν cum B. D. Dind. S. 29. Scr. συνέλεγ ον cum B. C. D. F. II. l. v. Dind. pro ξυνελέγετο. Ibi l. Scr. Πε λοποννησίους cum B. D. F. II. Κ. V. Dind. pro Πελοποννησίων.

S. M. Scr. συνείποντο - συμμαχοι - συν τοῖς cum B. D. Dind.

S. 31. ἀπο τῆς προς βολῆς πράξας J Ilertia-

n i u s interpretatur: ohne in ch semen Angra et1vas aingerichtetetu haberi, comparans Anala. II. 5. T. Thuc. VI. 19. Recte. S. 32. Scr. συνέπεσθαι et συν δὲ τοις cum B. D. V. Dimi. S. 33. Scr. Πειραιέως cum B. D.

Ibid. D. Ἐνταυθα δε ἀποθν. S. 34. Scr. παρήγγειλε, quod D. PIoque habet teste Sauppio, qui ilubitat an in nullo libro nas. sit παρήγγελλε. Nec tamen negat. B. habere παρήγελε, quod a παρηγγελλε non longius abest Piam a παρήγγειλε. Isid. Scr. παντελῶς βαθεῖαν cum B. D. E. F. Dind. s. 35. Scr. συλλεγομένους cum B. D. V. Dind.

S. 30. Scr. συνήκουε - συν βασ. - συστρατευε-

σθαι cum B. D. V. Dind. S. 38. Scr. συν Παυσ. cum B. D. V. Dind. Ibid. Diiid. cum V. om. Aς ante προς αλλήλους probante Hera-linio. Ibid. Ser. ἐπὶ τ o ἐαυτου ἔκαστον. Recte enim moneΗ e rit i n i u s, aut hoc. aut ἐπὶ τα λυτων ααστους scribentium esse. εκαστον est in B. C. D. H. V. S. 41. Scr. συμμάχους cum B. D. V. Dind.

24쪽

CORRIGENDA ET ADDENDA AD LIBROS UI VII.

P. 22. adn.. ad III, 2, 11: scribas: III, 15 pro ΠI, 1, 12. Ibid. κατασκ ευάσας - ἔκπλεω πάντα τα ἐπιτήδειάJ v. ad III, I, l3. P. 23 III, 2, 12. v. 4 ot 5 in vectis Xonophontis scribas ovτως αν εφασαν τάχιστα pro ovτως αν, ἔφασαν, τάzιστα.P. 33. adn. ad III, 3, 1: τὴν δεκάτηνJ scribas IV, 3, 2I pro III, 4, 2I. P. 39. adn. ad III, 3, 6: συνειδέναι καὶ εrλωσιJ addor Dosideramus ταυτὸ βουλομένοις Vel tale quid. quod si additum esset, eadem ess ot dicendi ratio ac Symp. IV. 64r καὶ τί μοι συνοισθα ἐργασμένφ; Plat. Sum p. p. 193 E: ει μη συνήδειν Σωκράτει τε καὶ Ἀγάθωνι δεινοῖς Ουσι περὶ τα ἐρωτι κά, ubi V. Stat Ib aum. Sed altorminexemplum, ubi desit pRrticipium, non habeo. P. 43. adn. ad δεδεμένος ἐν κλοιῶJ scr. Horan annum pro

P. 46. III, 4, 3: διδόασι τε οῖ Λακεδαιμόνιοι οσαπε oητησε καὶ ἐξαμήνου σῖτονJ Hert Iinia emendatio διδόασι δηοί A. non est necessaria. Haud raro enim particulae τὲ - καί non suo loco collocatae sunt quia structura verbomin deinceps paullulum mutatur. Xenophon in cimit per διδόασί τε - οσαπερ ητησε quasi perrecturias καὶ προςτιθεασιν ε ξαμήνου σῖτον. Cf. adn. na III, 1, 5. V, 4, 2. - ὁσαπες, quod Hert linius in oσους περ mutandum censol, portinet non solum ad homines, Verum etiam ad seu, quibus ad instruendium pXerei tum opus erat. P. 47. III. 4, b. v. 10 in vectis Xenophontis dolo ὁτι anto ἀυτο

P. 52. adn. ad ΙΙΙ, 4, 12: ἐπὶ τον αυτου οἶκονJ sub finem scribas : Sed VII, 1, 20 αυτῶν transponendum vidatur pror Sed III, 4, 12 αυτου et VII, l, 20 αυτῶν transponenda videntur. P. 54. ndn. ad III, 4, 14: ἐτρέφθ ησανJ addas: eadem forma

est III, 5, 20. P. 58. adn. ad III, 4, 23: ὁτι μὲν τοῖςJ scribas III, b, 10 pro III, b, 16.1bid. σφαγιασάμενοςJ scribas: χίμαιραν scit. V. IV, 2, 20.

ibique adn. Ibid. extr. ἔπομένουJ Scribendum videtur εψομένου. Ite hAges. I, 31 P. bs. adn. ad III, 4, 24r ἔπεσον - ἔφευγονJ scr. quodammodo pro quoddammodo.

Ibid. adn. ad III, 4, 24: ἐληφθη - ἐλήφθησανJ addas Anab. I, 2, 18: καὶ η τε Κίλισσα ἔφυγεν ἐκ τῆς ἀρμαμάξης καὶ οἱ τῆς αγορῶς - εφυγον, ubi ἔφευγον propterea minus placet quod diversis temporibus non Ioeus Essa solet ubi repetito eodem verbo simificatur aduobiis idem esse saetum.

P. 63. adn. ad III, 5, 2: εἰς τὰς οἰκείας πόλεις διέβαλλονJApud Thucydidem nusquam reporitur διαβάλλειν πρός τινα, sed bis εἴς τινας : III, I09, 20: μάλιστα δὲ Λακεδαιμονίους καὶ Πελοπονν--σίους διαβαλεῖν ἐς τους ἐκείνη χρίων Ἐλληνας. IV, 22, 31: μη ἐς τοὐς ξυμμάχους διαβληθῶσι, visibus exemplis, quae debeo H rh-ntio de Coboti in Thuc. omend. p. 457, quam de proopositione εἰς in adn. ad h. l. proposui confirmatur sententia. Duilired by Cooste

25쪽

Οὐουται subaudiendum: ubicunque terrarum Ver8Rntur. . . . 'φ D 113 ἀdn. xd IV, 8, 8: καὶ κατα τυχην καὶ κατ α με λεια si scribas partim fortuna, Partim industria. FIeri enIIn poterat ' i quum altor soriuna portas custos esset, niter operam daret, ut foeic illi serot, velis alio inodo eorum Industria Iuvaretur op

rii Aoriosisso actitror: ωστε οἱ ἄνθρωποι ως που σίτου, ξυλων λι--ω τότε ἐθεάσαντο σωρους νεκρῶν. Ad marginem scripsit libra-

ων αυτos ἰδοθῆναι or ταύτας τὰς πολεις μαλλον η πισσαφερνην αρ- 9: ἐγεγένητο et scribas: DB plusquamperfecto v. ad VII, 3, T. Duili ed by Cooste

28쪽

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ARGUMENTUM.

Cyro auxilia Lacedaenaoniorum petenti adversus Artaxerxem fratrem Samius ii auarctius tutum ad Ciliciam praestat iter. Graeeis Asiati eis contra Tissapiternent aiaxilio mittunt Lacedaemonii Tilibro neni, cui Athenienses adiungunt equites. quos in bello perire cupiebant. Sic mediocriter in striictus Ionicas civitates utcunque tuetur. Iam Graecis Cyri nuper sociis cum Tllibrone coniunctis hic audacior factus etiam in cana po cum Tissapiterne congrediebatur. Ceteruinplures civitates sponte se ei adiungebant: imbecilliores quasdam vi expugnabat. In oppugnanda Larisa quae vicitur Aegyptia viminfrustra liaereret, iussus est ab ephoris cuna exercitu transire in Cariam. Tlubroni succedit Dercylidas, imperator callidissimus, qui cuna Tissapiterne se coniungit. et sic unum tantum habet hostem Pliarnabazum. Mania genis hyparetii uxor mortuo marito impetrarat a Pharnabaeto, ut satrapiam mariti servaret, et egregie omnes res suas gesserat. Sed eam interfecit Midias filiae maritus eiusque ditionem invasit. Ad quein ulciscenduim quunt se pararet Pliarnabazus, Venit Dercylidas et complures lirbes in ditionem accepit. Cebrenem vero quum oppugnare vellet, cives invito urbis praesecto ei se tradunt. . Hinc adversus Midiani prosectus Scepsin et Gergitio urbes eius in- Signiores astu occupavit, et magnis quas Mania colIegerat pecuniis ditatus Midiae paterna bona concessit, milites eius sibi addixit merce

narios.

29쪽

4XENOPHONTIS 1 N μὲν νυθηνησι στάσις ουτως ἐτελευτησεν. Ἐκ τουτου πέμψας Κυρος ἀγγελους εἰς Λακεδαί- ιονα ηξίου, οἷόςπερ αυτος Λακεδαιμονίοις ην ἐν τω προς 'Aθηναίους πολέμω, τοιουτους καὶ Λακεδαιμονίους αυτῶ γίγνεσθαι. οἱ δ' ἔφοροι δίκαια νομί

σαντες λέγειν αυτόν, Σαμίω τω τότε ναυάρχω ἐπεστειλαν υπηρετεῖν Κυρω, εἴ τι δέοιτο. Κακε iνος μέντοι

το εαντου ναυτικὸν συν τω Λυρου περιέπλευσεν εις

Κιλικίαν καὶ ἐποίησε τον της Κιλικίας αρχοντα Συεννεσιν μη δυνασθαι κατα γην ἔναντιουσθαι Κυρω2 πορευομένφ ἐπὶ βασιλέα. Nς μὲν ουν Κυρος στρά-

.eli. . M i τευμα τε συνέλεξε καὶ τουτ' ἔχων ανέβη ἐπι τον

αδελφόν, καὶ ως η μάχη ἐγένετο, καὶ ως ἀπέθανε καὶ ώς ἐκ τουτου ἀπεσώθησaν οἱ Ἐλληνες ἐπὶ θάλατταν, Θεμιστογένει τω Συρακοσίω γέγραπται.

CAP. I. g. I. οπερ B. C. I). F. Y. Dind., ceteri ουπερ. CAP. I. 6. I. N μεν - ἐτελευτησεὶ De ration , qua hoc exordium respiciat ad seenndi libri finem, exposui in Praefat. prioris p. XXI.

πέμψας ἀγγέλουςJ Hanc

legationem, cuius X enoption in

rsint D i o d. XIV, 10. PI u t. Artax. v I. Οἱός περ - qui De benefietis a Cyro in Lacedaemonios collatis v. Hellen. I, b, 3 sqq. Σαμίω - ναυάρχωJ Cf. Anab. I, 4, 2t καὶ Κέρω παρῆσαν αἱ ἐκ Πελοποννήσου νῆες τριάκοντα καὶ πέντε καὶ ἐπ' αὐταῖς ναύαρχος Πυθαγόρας Λακεδαιμόνιος. Sed idern de Samio narrat Diod. XIV, 19. Ant igitur

statuenduin videtur Samio, cuius annus illo ipso temporo implotus fuerat, Pythagoram classi prae- feetum suo essisse, aut initio Samium cum tota Lacedaemoniorum classe ad Cilicitiari eontendisse ae Postmodum, quum Cyrum in eam intriisse audivisset, ipsum cum parto navium revertisse, cum parto Pythagoram reliquisse. V. Κru eger. de Rulli. et integr. Anab. p. 12 sq.

οπερ ἐδεήθηJ Paullo ante

erat εt τι δέοιντο, quanviam ibi τι referre licet ad praeco lens

a. 401 a. Ch. V. Anab. I, 8. Θεμιστογένει:J De consilio,

quo Xenophon se Anabasis auet rem esse dissimulat, V. Praef. sasc. prioris p. XXIV. Ceterum de Themistogone, Anabasis Ructore, omnis tacet antiquitas,

nisi qnod Suidas: Θεμιστογέν ς Συρακουσιος, inquit, ἱστορικος έγραφε Λυρου ανάβασιν, ητις ν τοῖς ἰπενοφῶντος Ἐλληνικοῖς

φέρεται, ex quibus extrema verba Sohnoidorus regio interpreta.-tur: quae nominatur aut laudatur in Historiis Grascis. Non intellexit nimirum Suidas, quo consilio Themistogenis, non Duiligod by Cooste

30쪽

ραι βουλόμεναι εἶναι, αμα δὲ φοβουμεναι τον Tισ- σαφερνην, οτι Κυρον, οτ' ἔζη, ἀντ' ἔκείνου pρηι μναι ησαν, εις μὲν τὰς πόλεις -κ ἐδέχοντο αυτόν,εις Λακεδαίμονα δὲ ἔπεμπον πρεσβεις κώὶ ήξίουν, ἐπεὶ πάσης τῆς Ἐλλάδος προστάται εἰσίν, ἐπιμεληθῆναι καὶ σφῶν των ἐν τῆ υσία Ἐλλήνων, οπως ῆ

τε χοόρα μὴ δύοιτο αυτῶν καὶ αυτοὶ ἐλευθεροι εἱεν. Οἱ ουν Λακεδαιμόνιοι πέμπουσιν αυτοῖς Θίβρωνα ἀρ- 4μοστήν, δόντες στρατιώτας των μῖν νεοδαμωδῶν εἰρA Lb. 8 'Mχιλιους, των αλλων Πελοποννησίων εἰς τετρακις- χιλίους. Ni τήσατο δ' ὁ Θίβρων και παρ' 'Ἀθηναίων τριακοσίους ἱππέας εἰπών, ὁτι αυτὸς μισθον παρέξεt. οἱ δ' ἔπεμψαν των ἐπι των τρtάκοντα ἱππευσάντων

νομίζοντες κέρδος τ6 δήμω, εἰ ἀποδημοῖεν καὶ ἐναπόλοιντο. Ἐπει δ' εἰς τὴν 'Aσίαν αφίκοντο, συνήγαγε 5

φ. 3. V. δόξας βασιλεῖ. - νόρα quod om. C.) B. D. I. V. Leon I. Steph. Schneid. Dind., A. E. Odδ. v it. Ἀσία, F. γῆ. g. 4. Θίβρωνα B. D. F. et pr. Ε. Dind. pro Θιμβ. - V. τετρακοσίους pro τριακοσίους. - Ald. Iunt. τοὐς - ἱππευσάντων, Bryl. Cast. τους - ίππευσαντας. - αποδημοῖεν B. D. V. Looncl. Steps. Dind. pro ἐναποδημοῖεν. - V. ἐναπόλλυντο.ssuum opus esse Anabasin dixerit

Xenophon. l. 3. o τι κυρον -

ναι η σανὶ quod Cyri partessse ut ne essent, ut VII, 3. 8:ος φιλαίτατος μὲν ων Λακεδαιμονίοις υμῶς αντ' ἐκείνων εῖλε-zo. De re cf. Anab. I, I, 6. h. 4. τῶν μὲν νεοδαμωδῶν

εἰς χιλίουςJ Diod. XIV, 36:

πολιτῶν χιλίοις. Erant liberti otad ius civitatis admissi, sed amanumissis helotibus paulhulum

λώτων τειχέων τη φιλανθρωπίαυπο χεῖρα ἐποιεῖτο. Infra V, l21. VI, 3, 5. Burim. gr. g. 132. 5. C. Rost. gr. φ. 162. additam. I. Do re ipsa cf. Lys. pro ΜRutiis. p. 673: ἐπειδη κατήλθετε, ἐψηφίσασθε τους φυλάorους ἁπενεγκεῖν τοὐς ἱππεύσαντας, α τὰς καταστάσεις intercados equestros) ἀναπράττητε παρ' αυτῶν. commemorati sunt tui equites II, 4, 2. 8. s. d. συνήγαγε μὲνJ Particula μεν, quam delere vult Din dorf., explieam a videtur eo, quod scriptori in mente erat s nistentia, quam BX seq. q. facile in-

tolligimus: ἀντετάττετο δὲ - τῶ πολεμίω. Cf. ad I, 4, 16. III, 4,si. VI, 3, 15. Oecon. IV, 17. Agm. V, 6. Hier. III, 7.