Poetae lyrici Graeci Pindari carmina continens

381쪽

Καὶ φέρονταί πως υπο δουλειον τυχαν αἰχμάλωτοι, καὶ χρυσέων βελέων

ἐντὶ τραυματίαι

υποτρέσσαι

. . . υπόταν θεος ανδρὶ χάρμα πέμψρ,

παρος μέλαιναν κραδίαν ἐστυφέλιξεν. . .

- U. l. θεῶ recte ait didit Huynii S. Fr. 2l0. Seliol. Diii l. ol. II 40: πρὸ τῶν ἀγαθῶν τοῖς ἀνθρώποις γαρ τα κακά, οπερ καὶ ἐν ἐτέρω γησίν ' o πότε κτλ. - . I. ὁπόταν schol. VindOl ., viligo oπότε. - U. 2. παρος Nuire Ic. προσθε so et II. V Ilgo ποῖς. quotl ti et tir Moinnas II. - κραδίαν schol. Vinc ., v. καρδίαν. Deirido poetavi letur scripsisse ἐστυφέλιξε πένθει.

Fr. 21 I. Aristae. II 547: 'Aλλὰ Πλάτων καὶ Πίνδυος πολλαχη μὲν καὶ ἄλλη σοφοί, καὶ δὴ καὶ κατὰ τονδε τὸν λόγον ovet hκιστα, ὁ μεν ου - τωσὶ λέγων ' οὐ τις κτλ.Disiligod by Corale

382쪽

. . Νέων δε μέριμναι συν πόνοις εἱλισσομεναι δόξαν ευρίσκοντι λάμπει δε χρονω ἐργα μετ' αἰθέρ' ἀερθέντα . . .

. . . . Tιθεμένων νγωνων

πρόφασις ἀρετὰν ἐς αἰπὼν ἔβαλε σκοτον.

ου φιλων εναντίον ἐλθεῖν.

ραὶ λεπτω δενδρέω βαίνειν.

383쪽

PINDARI FRAGMEMA.

Tόλμα τέ μιν ζαμενης καὶ συνεσις πρόσκοπος

ἐσάωσεν.

μήσει το πεπρωμένον ου πυρ, - σιδάρεον τεῖχος.

Πιστὸν δ' ἀπίστοις ου δεν.

' αρμασιν Ἀπος, εν δ' ἀρότρω βους ' παρα ναυν δ' ἰλ ει τάχιστα. δελφίς κάπρω δὲ βουλευοντα φόνον κυνα χρη τλά μον ἐξευρεῖν . . Fr. 216. Schol. Pind. Nom. VII 87: Dλως ἀποδέχεται ὁ Πίνδαρος την μετὰ συνέσεως τόλμαν ' N1μα κτλ. Fort. Pindariis τόλμα ultima correpta adhibuit. Fr. 217. Plut. vit. Mareon. c. 29: ἀλλὰ γὰρ τὸ πεπρ. ου πυρ, ου σιδαρον ν ΗΜ σιδηρουνὶ σχήσει τεῖχος. κατὰ Πινδαρον. Correxit Boochi , Hariung ουδὲ σισύρεον. Fr. 218. Clem. Alex. Paodag. III 307: Π.-ἀ. ουδὲν κατὰ Πίνδαρον. Fr. 219. Plutarch. do viri. mor. c. 12: υτ' ἄρμασι γὰρ γπος. ως φησι Πίνδαρος, ἐν δ' ἀρότοφ βους, Κάπρο δε κτλ. Auctius affert sin positue nom. de trauit illi. ani in . e. 14. - V. 1. υτ', altero loco ἐν. V. 3. βουλευοντα priore loco B Von. 3 et altero loco C, βοηλευοντι reliqlti.

384쪽

FRAGMENTA INCERTA.

', λίου δ' ἐρεθίζομαι δελφῖνος υπόκρισιν τον μὲν Gκυμονος ἐν πόντου πελαγειαυλῶν ἐκίνησ' ἐρατον μέλος.

Dπισθε δὲ κεῖμαι θρασειῶν ἀλωπέκων ξανθος λεων.

Ἐνθα καὶ ποῖμναι κτιλευονται κάπρων λεόντων τε

' Ιαχεῖ βαρυφθεγκτῶν ἀγέλαι λεόντων.

Fr. 220. Pliit. Sympos . Quaest. VII 5, 2: U-Πίνδαρός φησι κεκι- νῆσθαι πρός ώδην ὰλίου δελφ. κτλ. I leni do Sollert. Anina. c. 36: ω δελφῖνι) καὶ Πίνδαρος ἄπεικάζων εαυτὸν ἐρ εθίζεσθαί φησιν, ου δελφῖνος ἀπόκρισιν, τυν μ. ἀ. ἐκ πόντπ π. αυ. ἐκίνησεν ἐ. μ. unito δ' ἐρεθίζομαι re voeavi. I si vorsus iariasso ex libras I oor η- μάτων periti. Fr. 22 l. Schol. ad Hom. Od. κ 240: φι,ονορα . . . δελφινες) κατὰ τόν Πίνδαρον. Cf. Eust. I657, 13. Fr. 222. Aristid. Il. 509: Πάλιν τοίνυν πρός τινα των ἀκροατῶν, ἐπειδῆ νυστάζοντα ἱώρα καὶ ουκ εἰδότα, o τω σύνεστιν, οὐτωσὶ πεποίηκε 'ἔπισθεν δὲ κ . θαρσειῶν κτλ. ἄπισθε Boechii, θρασειάν Γω. Fr. 223. Scliol. I ind. Pyth. II 31: καὶ αυτὸς γὰρ ὁ Πίνδαρος τοτιθασσευεσθαι καὶ κτιλευεσθαι λέγει ' ἔνθα ποιμἐνες κτλ. sed cod. Gott. ἐωθα αἱ ποίμναι, liinc BOeckli corroXit . . Fr. 224. Herodian. πενὶ fa ημ. 60. 13: Πινδαρικον δὲ τὰ τοῖς πληθυντικοῖς ὀνόμασιν ενικὰ ρήματα δεοντα ἐπιφοράν. ODν ἄνδρες ἐπὶ

πόλεως sie A, vulgo ἡπὲρ πόλεων viil. D. 56, καὶ ἰαχεῖ βαρύφθεγκτ' Dissili od by Corale

385쪽

mτίκολλον ατε ξυλον παρὰ ξύλω. 227. μεν πόλις Αἰακιδῶν.228. Φαν δ' ἔμμεναι Ζηνὸς υἱοὶ καὶ κλυτοπωλου Ποσειδαωνος.229. Πρόφασις βληχρου γίνεται νείκεος.

αν ἀνέλαι sic A, αν ἀγέλαν is, vulgo ἀναγγεῖλαι) λεόντων. eorrexit

Florallo. Fr. 225. Seliol. Pind. Ol. XI 58: τό βρέχετο αντὶ τοὐ κατεσιωπῶ τό φησι ' συνηθως γὰρ το βρέχεσθαι ἐπὶ του σιωπῶσθαι τίθησι ' καὶ ἀλλα- χοὐ κεῖται Μησὶ γὰρ βρ. corr. Iso Ckli. Fr. 226. Atlion. VI 248 C: αλλὰ μην καὶ αυτός, λη, τό ποτίκολλον κτλ. ώς ὁ ωοβαῖος εῖρηκε ποιητής, περὶ κολάκων ἐρῶ τι. ποτίκολλον AD PH ποτικολλῶν Iu et Basil. I. Iulii I 24 D: ποτίκολλον L ποτι κολλώνὶ . . . ξυλω φησὶν ὁ Θηβαῖος μελοποιός.Fr. 227. Scisol. Arist. Pac. 25I: ora πόλιν εἶπε τὴν Σικελίαν νῆσον ουσαν . . . καὶ Πίνδαρος δὲ περὶ τῆς Αἰγλος' s μ. πόλις Uon. πολλάκις

. . . Πίνδαρος δὲ ἐπὶ του ἰσχυρου αυτὰ λέγει. Zouur. 193, 391. Silia. v.

βληχρόν, Eust. Il. 589, 46. Dissiligo 1 Corale

386쪽

PRAGMENTA INCERTA.

Mελιρρόθων δ' επεται πλόκαμοι.

τῆς Νυσης τοὐ ορους eo νομάσθαι. ἐπεὶ ἐν τουτω ἐγεννήθη, ως Πίν

Plial arch. ile allui. et aintc. c. 27: ευδία γαρ ἐπάγει νέφος ὁ κινῶν lii παιδια καὶ φιλοφροσυν/η λογον οφρὐν ανασπῶντα καὶ συνι-Grάντα το πρόσωπον, ιμπερ αντιταττόμενον τω ADGίω θεῶ, λυον τιτ o τ ῶν δυσφόρων σχοι νίον μεριμνων κατα Πίνδαρον. ubi Duillior eil. καὶ J μεριμνων. Nauch coniecit δυσφρόνων σκυνιον μεριμνῶν.

Selis,l. Il. φ I94: μακλῆς εἰς αδου κατελθων ἐπὶ τον Κερβερον συνέτυχε Μελεάγρφ τω οἰνέως, ου καὶ δεηθέντος γῆμαι τῆν αδελφην Ληάνειραν, ἐπονελθὼν εἰς φῶς ἔσπευσεν εἰς Αἰτωλίαν προς Oινέα, καταλαβὼν δε μνηστευόμενον τὴν κόρηνωχελῶον τον πλησίον ποταμον, διεπαλαισεν αὐτῶ ταύρου μορφην ἔχοντι ' ου καὶαποσπάσας τὸ ε τερον των κεράτων ἔλαβε την παρθένον. φασὶ δὲ αυ- τον Αχελῶον παρα Aμαλθείας τῆς 'SZκεανοὐ κέρας λαβόντα δοίναιτω Ηρακλεῖ -ὶ το ἴδιον ἀπολαβεῖν. . .. η ἱστορία παρα Πινδάρω. Ait eu nileiii locu in lutitit illit,io pertiitet SelioI. Il. θ 368: Πίνδαρος γουν ἐκατον, Ἐσίοδος δε πεντήκοντα ἔχειν αυτὸν ίΚέρβερον) κε--λας φησιν. - Consera A praeterea Teritillian. lle cor. Inil. c. 7: ..tIerincules iiunc populum capite praesert. Illine oleastri In . nunc aptu in .llabes tragoediana Cert,em. lialies Pisularum atqite Callii lacliuin, qui et Apollinena ineni orat interfecto Delphico dracone laurea ni induisse siua .suppliceIu. Fr. 230. Lost onax de se 184 ecl. Vulckὶ ἔστι δὲ καὶ ἄλλο σφῆμα απο Βοιωτίας, δ ἡ καὶ Πινδαρικόν λέγεται, οτι πολλάκις αυτῶ κεχρq- ται ' γίνεται δὲ Ουτως ' Λακεδαιμόνιοι πολεμεῖ Ἀθηναίοις, μελιρρο- θων δ επεται πλόκαμοι ἀντὶ τοs επονται seod. επεται), διήγεται σάρκες ἀντὶ του διῆγονται. μηρος καὶ δὴ δουρα σέσηπε νεῶν κτλ. Et modi uni illi idei ox inplii In cortissime Pitulari est, iii, i nocte cli μελιρρόθων δ' ανθέων επ. πλ. seripsit, Hartiing μελιρρόων, vi letur παλιρρόθιον δ' επεται πλόκαμοι legoniluni: sortasso etiam tertiuna liue pertines, tyioil affert Etilina seliola Plii IOAtrati p. 193 sit. Κnyser: Πινδαρι- κον σχῆμα) . . . οἴ- Αακεδ. πολ. Ἀθ. και Ομηρος. διοίγετο δὲ σάρκες ἀντὶ του διοίγοντο. Forti διοίχετο σάρκες.

387쪽

Pausan. V D. 6: Mετα δε τους κατειλεγμένους Ἀλφειφ καὶ 'Aibris ιδι θυουσιν Ηλελι) ἐπὶ ενος βωμου. το δε αἴτιον τουτων παρεδηλωσε μεν που καὶ Πίνδαρος εν ωδ ν, γράφομεν dε και ημεῖς εν τοῖς λόγοις τοῖς Aετριναίοις.

Serv. Virg. Geui g. II 4: ..llitie opinioni Amst ιeum Threis relictis se primiι in Ceunt, tiιm in Stir liniam contiιlisse) Pinilarus refragati tr. Cea insula in Arca iliam nai grasse. tibique vitatu coluisse. Navi apuit Arca les I ro love eulitur, quoil prini usos tetulerit . qualiter apes debeant reparati. Νisi sorte thaec ex continentariis ait Pylli. IX i; l petita sunt.

Plut. 0ita est. Nat. c. 36. iiiii quaerit cur apes citius pungant, qtii stupritur cliui uni secerint. ex versione L. 3ng olli: , Et Pini r se Parrula favor m fabricatria, qtιae Rhoecum pupumsti aculeo, domans illius persi liam. sic Duliner sed Boeckla: Tu inolitrix favoruni parva.

perlitium illiae puniens Illioecum stim illo pii piigisti euna . Huc stertinet Seliol. Apoll. Rh. II 477 Εt. M. 75, 3η χάρων δε ο Λαμψακηνος ἴστορεῖ, ώς ἄρα μῆκος θεασάμενος δρυν οσον Ουπω μέλλουσαν ἐπὶ γης καταφέρεσθαι, προσέταξε τοῖς παισὶν υποστηρίξαι ταύτην' η δε μέλλουσα συμφθείρεσθαι τῆ δρυῖ νύμφq, επιστῶσα τψ μίκω χάριν μὲν ἔφασκεν εἰδέναι υπερ τῆς σωτηρίας, επέτρεπεν δε αἰτήσασθαι Ora βούλοιτο ' ως δε ἐκεῖνος ηζίου συγγενέσθαι αυτ ν, υπέσχετο δούναιτο sto' φυλάξασθαι μέντοι γε ετέρας γυναικὸς Ομιλίαν παρηγγειλε ἔσεσθαι dε μεταξὐ αυτῶν ἄγγελον μέλισσαν. Καί ποτε πεσσευοντος α os παρίστατο Keil παρίπτατο) η μέλισσα ' πικρότερον δε απο- φθεγξαμενος εἰς ωγην ἔτρεφε την νύμφην, ωστε πηρωθῆναι αυτόν. Και Πίνδαρος δέ φησι περι βυμφῶν ποιούμενος τον λόγον ' Ισοδένδρου τέκμαρ αἰῶνος λαχουσα ι). vid. fr. 142 . fortasse ex eoileni

carnaine.

Appollo lor. Bilbi. II 4. 2: Aυται δε αἱ νύμφαι Γοργόνες) πτηνοῦ εἶχον πέδιλα καὶ τ ν κίβισιν, ῆν φασιν εἶναι πqραν. qui ibus vulgo et in lit,ris ait lutitur liaec: Πίνδαρος δὲ και m&doς εν 'Aσπίδι επὶ του Περσέως ' παν μετάφρενον εἶχε κάρα δεινοῖο πελωρου Γορ- γοῶς, ἀμφι δέ μιν κίβισις θέε. εψηται δὲ παρα το κεῖσθαι ἐκεῖ ἐσθῆτα καὶ TVν τρυφήν.

388쪽

Stratio III IT0: Καὶ τας Πλαγκτας καὶ τας Συμπληγαδας ἐνθάδε μεταφέρουσί τινες, ταυτας εἶναι νομίζοντες Στήλας, ας Πίνδαρος καλεῖ πυλας Γαδειρίδας C Γαdειρίτας), εις ταυτας υστα r&ς ἀφῖχθαι φασκων τον ILyci κλέα. et p. l Tl: Καὶ ο Πίνδαρος ουτως ανορθῶς λέγοι πυλας Γαδειρίδας. εἰ ἐπὶ του στόματος νοοῖντο

Strabo xv Tli: Περὶ δὲ τῶν χιλιετων ,περβορεων τῶ αυτῶ λέγει Σιμωνίδν καὶ Πινδάρω καὶ αλλοις μυθολόγοις.

Paiiesan. l 4l, 5: Μεγαρεως dε Τίμαλκον παῖδα τίς μεν ἐς Aφιδναν ἐλθεῖν μετα τῶν Λιοσκουρων ἔγραψε; πῶς ὁ α ν αφικομε- νος αναιρεθῆναι νομίζοιτο υπο Θqσέους, ὁπου καὶ Aiκμαν ποι σας ασμα ἐς τους Λιοσκούρους, ως 'Aθηνας pioιεν και etaiν ωqσέως ἀγάγοιεν μεμέρα αἰχμάλωτον, δμως Θησέα φησὶν αυτὸν α πεῖναι. Πίνδαρος δε τούτοις τε κατα ταυτα ἐποίησε καὶ γαμβρον τοῖς Λιοσκούροις Θησέα εἶναι βουλόμενον scollit. βουλόμενος, C. Fr. Iter annβουλομένοις), ἐς ο απελθεῖν αυτον Πειρίθω τον λεγόμενον γάμον συμπράξοντα.

Selio l. ll. π 170: καὶ Πίνδαρος πεντηκονταερέτμους φησι τὰς ναυς τῶν 'Aχαιῶν εἶναι. Ea delii Craui. An. Par. III 286, 27 tibi πεντήκοντα ἐρεγμους. Boeel li πεντηκονrηρέτμους.

υ πο του χείρονος

Sopli. Aia c. Arg. : περι δε τῆς πλευρῆς, ο τι μόνην αυτὴν τρω- την εἶχεν Aῖας , ἱστορεῖ καὶ Πίνδαρος . οτι το μεν σῶμα, οπερ ἐκα- λυψεν η τοὐ Ηρακλέος λεοντῆ. ἄτρωτον γην, το δὲ μη καλυφθεν τρω

389쪽

Scliol. ait Il. κ Ira, ulti in AD lia oc legulitiir: Ῥῆσος γένει μεν ην Θμαξ, υιὰς ὁ ε Στρυμονος του αυτοθι ποταμου καὶ Εὐτέρπης μιῆς τῶν Μουσῶν. διάφορος δε των καθ αυτον γενομενος εν πολεμ cola εργοις επῆλθε τοῖς Ελλησιν. οπως Tρωσὶ συμμαχήσ)ὶ, καὶ μίαν χνιέραν συμβαλὼν πολλους τῶν Ελλη νων απέκτεινε πι δείσασα δεώρα περὶ τῶν Ἐλβηνων Ῥίλ ηνῶν ἐπὶ την τουτου διαφθοραν πέμπει 'κατελθουσα ὁ η θεος Odυσσέα τε καὶ Βιομήδη ἐπι την κατασκο-π ν ἐποί σε προελθεῖμ' ἐπιστάντες δε ἐκεῖνοι κοιμωμένω Ῥήσω αὐτον τε καὶ τους ἔrαίρους αυτου κrείνουσιν, ως ιστορεῖ Πίνδαρος .llaec conti acta sui, i iii IIII : Drορεῖ ὁ ε Πίνδαρος. οτι και μίανημέραν πολεμησας Pῆσος) προς Ἐλλm ας μέγιστα αυτοῖς απεdείξατο

247.

I ii iis ali. IX 22, 7: Πινδάρω δὲ καὶ Αἰσχύλω πυνθανομένοις παρα ἔνθηδονίων, τω μὲν Ουκ ἐπι πολυ ἐπῆλθεν ασαι τα εις I 'λαυκον, Αἰσχυλω καὶ ε ις ποίησιν δράματος εζηρκεσε.

iii, i 'assetitisti li censuit vortia Xῖον τε κ&ὶ il lenita es se. illi eInmtulo illini pei lii liet auctor vit. llo in. V ap. est ini. Biogr. p. 28: το δὲ γένος κατα μὲν Πίνδαρον Σμυρναῖος. κατα δε Σιμωνίδην Xῖος. zit rili sits . ill raria ni emoriani litetur vitia Vl ili. p. 30 C.raui. An. I :ir. Ill 8. Iaj: A ναζιμένης καὶ Ααμάστης και Πίνδαρος Xῖον τον Dμηρον αποφαίνονται καὶ Θεόκριτος. et similiter Tret2. Exeg. I l. p. 7. Pitulariis igilii r lilriarnis ut puellae sit uiliti peti triani testati ies erat. Poteratili iliversis carinini litis iiiversia in sta inani se pii. iii illi Oil Sstragelniscli I is fert. IIuinei'. l 1 GT sui titit. suil iiiiillo vel istin iliu ς est, citioil iam Boeci liexis tui avit, Pitularulla Ilonieri. queni Sutrinae nIllum esse si aliter t. in Clito institit ilo in i cuiuin testificallini esse. Ac fortasse liue resereII-ilii in est D. 187 καὶ λιπαρῶ Σμυρναίω ἄστει. Haec strii in non possunt Mi Pitulari leni piis reserri, quo Staiyrnae iii lix nulla sitit, ne ille Cunaltero uni lauili laus convenit iirliis ni et noria. seil callunt luaec liene inllonistri aetatent.

Aelian. Var. Ilist. IX 15: λέγεται δε κἀκεῖνο προς ταυτοις, οτι ἄρα απορῶν υμηρος) ἐκδουναι τὴν θυγατέρα, εδωκεν αυτῆ προῖκα ρειν τα επη τα Κυπρια, και ομολογεῖ τοὐτο Πίνδαρος.

390쪽

FRAGMENTA INCERTA.

limi una, iitru ni Stesicliseriis cle Tlial l:i. ile Terpanitri, Pinitariis ilixerit. an ii tritis lite testinio nitim ait Terpanil milii sit Ieserem irin. Vinii itin ait te ni stilia et itur, an Pinitiali no Inen recte sit restitii tilia . nain fort. scirili. το δὲ Γε ρπά νδρε ιο ν εἰ τῆς διχονοίας ἔπαυσεν ουκ οἴδαμεν, iit plii Iosoplitis ilixerit, Sti sicli ori testinioni ii in il e T rpanitro I. Meilmran0nios circoncili:itate non siilis it illici illi in esse. Terpanitri Mil in c. arnu l . illio ait colicor lia ita liui taliis sit Lare lao inon in s. uti lini ilissi ilia veri coli posite irit nec tur, incertii in esse; igiti ir S i perstes etiani post Ta aetate suisse Tm panitri carnaen foret cet senili lini.

Pausan. lX 30. 2: υ δε Σακάδα του 'Αργείου τυν ανδριάνταπλασας, Ου συνιεὶς Πινδαρου το ἐς αυτον π9οοίμιο ν . ἐποίησεν ουδεμ ες το μ ῆκος τοὐ σώματος εἶναι των αυλῶν μείζονα τον αυλητήν. Ail le Pliit. ii 3 iiiiis. c. 8: γέγονε dε καὶ Σακάδας υργεῖος ποιητὴς μελῶν τε καὶ ἐλεγείων μεμελοποιημένωπι τουτου καὶ Πίνδαρος

του Ελθοντα πριν ως προς αυτον Κροῖσονὶ 'Aλκμαίωνα τον πανυ, οπόσον δυναιτο λαβεῖν ε κέλευε χρυσίον. o δε χιτῶνα περιδοῦς ευρύκολπον εισαγαν, Κοθορνους τε των τραγικῶν καὶ των ευρυπεὁίλων Tους θ' qσαυρους εἰσδεδυκως πάντα πληροῖ γ ρυσίου, καὶ την κόμην την αυτοὐ κατέχων τοῖς ὁδοῖσι ' τοὐ χρυσίου βάρει ὁ ε βα-di ιν ουκ ἰύχύων Κροῖσον κινεῖ προς γέλωτα βαδίσει καὶ τῆ θέα μ' oli αυτον ἐκέλευσε δὶς τόσα λαβεῖν ἄλλα Καὶ ταυτα μεν ὁ Πίνδαρος ο λυρικός που γράφει.

llarpocrat. v. Aβαρις p. I: Ἱππόστρατος μεν γὰρ κατὰ την τρώτην αυτὸν Dλυμπιάδα λέγει παραγενέσθαι, ὁ ὁ ε Πίνδαρος κατὰ Κροῖσον του Aυδῶν βασιλέα, ἄλλοι δὲ κατὰ την κ Oλυμπιάδα.