장음표시 사용
391쪽
πολλαχου τῆς οἰκουμένης ἐπιδημῆσαντα καὶ θαυμαστα αναγγείλαντα καὶ του Ἀπόλλωνος ἐπισκήφαντος Μεταποντίνοις ἐν θεῶν μοίραμένειν τον Ἀριστέαν, τοὐτον ουδεὶς ἔτι νομίζει θεον. Εοικε δεἰληφέναι την seroρίαν απο Πινδαρου καὶ Ηροδότ- κτλ. Cf. Aelieasi; aet. in dial. Tlieoplar. p. 77.
Vita Pitulari Vrat. T. u p. 9 ed. Boech h Vester . p. 9s: ἐπέραλε de τοῖς χρόνοις Σιμωνίδου η νεώτερος πρεσβυτέρω ' των-αυτῶν μέμνηνται αμφότεροι πράξεω καὶ γαρ Σιμωνίδης τὴν εν πιλαμ rναυμαχίαν γέγραφε , καὶ Πίνδαρος μέμνηται τῆς Κάδμου βασιλείας-Boeckli τῆς Καμβυσου βασιλείας, Vesterniann ειρξου, Selineliter Λα-
ρείου, es. et lain Elist. Prooem. 26.
Seliol. Sopli. Deil. Reg. 899: υβαι. τόπος Αυκίας, ἔνθα ἱερόν ἐστιν Ἀπολλωνος ' η δια των ' ιδῶν ita Boeel li. coit. ηsτ σαμι δτι καὶ ἐκεῖ μαντευονται , ως καὶ Πίνδαρος. Speciosa coniectura, sells ,rtars se scitoliastae ait notatio pertinet ait proxina a Soplioclis verba ουδεταν Oλυμπων, ut scrip serit η Λία τον Dλυμπιον σέβων), et respexerit ol. VI 5. VIII, 2.
Sclaol. Apoll. Illioli. 1, 4li: Αἰσωνὶς πόλις τῆς Μαγνησίας, απὀADωνος τοὐπατρῖς 'Iάωνος, ως καὶ Πίνδαρός φησι καὶ Φερεκυδης.
duintil. X l. 100: . . Non enim piluvias, ut ait Pinilarus, aquas Iligit. seid vivo gurgite exundat Cicero). Pitularus συνάγειν υ ταομβρια ilixisse videtur.
Pllitarcii. de Pyth. ora c. c. 18: Πίνδαρος δὲ καὶ περὶ τρόπου μελωδίας αμελουμένου καθ' αυτόν απορεῖν ομολογεῖ, και θαυμάζει,δtι '. Ipse locus excidit.
Plutarcii. ile sera Nuin. vind. c. 22 ext r. ile Neronis anima verba faciens: προκεχειρισμένων ὁ ε καὶ ταυτν των δημιουργῶν Πινδαρικῆς ἐχίδνης εἶδος, ἐν ω κυηθεῖσα καὶ διαφαγουσα την μητέρα βιω- σεσθαι, φως ἔφασκεν ἐξαίφν4ς δωλάμφαι μέγα. Locus o lascurus. ac sortasse Pinilat i noliten omnino alienum.
Theo lor. Metocli. p. 282: Τίνα δὲ τῶν ἐν μακραῖς συμβιουντωνουσίαις Ου κατατρέχουσι καὶ σπαράτrουσι δ' τινες Κῆρες ολβο- Disiligo i by Corale
392쪽
θρέμμονες, φησὶ Πίνδαρος, μεριμναμάτωνα λεγεινῶν cod.
Libali. 0r. T. I 432 ed. Reifice: προς γὰρ τ6 τα δευτερα τῶν προτ ε ρων πεφυκένα ι κρατεῖν, ως ἔφη Πίνδαρος, το τον τετιμηκότα του περιυβρικότος εἶναι βελτίω μεγάλην ἰσχυν εἰς το ληθην ἐπιθεῖναι τοῖς φαυλοτεροις ἔχει.
Plino ite caritate T. II 404 ed. Mang. : Ἐπειτα δ' οτι φρονήματος υποπλεως ἀλόγου γενόμενος πας αλαζών ο υτε ἄνδρα οὐ τε ημί - θεον μῆλλον η δαίμονα καῖα τον Πίνδαρον υπολαμβάνει ἔαυτόν, υπὲρ τους ορους τῆς ανθρωπίνης φυσεως αξιῶν βαίνειν. Ani- bigas, utruni μἀλλον ῆ ου δαίμονα an μαλλον di δαίμονα corri sen
Philo de pro vi lentia II p. 120 ed. Auger. : Pro honore itaque, utili xit olim Pindarus. silentium laetabun s Rugcipiam.
lo. Siceliota Ritet. Gr. T. VI p. 39b: πέντε τάξεις γλυκυτητος ἐννοιῶν, ἐν αἷς κατὰ Πίνδαρον οἷς χαίρει τις, τουτοις καὶ τιμώμενος ἡ δεται.
Pltilostr. Vii. Apoll. Tyan. VI 26: τὴν δε πρόσω οδόν την ἐπὶ τας πρώτας π)νας Νείλουὶ ἄγουσαν, ἄπορον μὲν ελθεῖν φασιν, απορον δε ἐνθυμηθῆναι ' πολλα γὰρ καὶ περὶ δαιμόνων α δουσιν. ola καὶ Πινδαρω κατα σοφίαν υμνηται περι του δαίμονος, ον ταῖς πηγαῖς ταυταις ἐφίστησιν υπερ ξυμμετρίας του Νείλου. cf. Pliot. Bilbi. 24 I p. 33l. Deus, qlieni Pindariis Nili sontibus praeesse finxit. Ganymedes videtur esse, vid. Schol. Arat. Phaen. 282: υδροχόος δε ουτος δοκεῖ κεκλῆσθαι απο τῆς πράξεως ' εχων γαρ εστηκεν οἰνοχοην καὶ Diuili os by Corale
393쪽
ἔκχυσιν πολλην ποιειται υγρου, η τις εικάζεται τῶ νέκταρι τοὐ Γανυμ lido ς. τον Γανυμήδην γαρ αυrον ἔφασαν οἱ περὶ Πίνδαρον ε κα- τοντόργυιον αν ὁριάντα poeta εκα τ οντο ρ όγ υιον viil otii rilixisse) αφ ου της κινησεως των ποδῶν τον Νεῖλον πλ με ιυρεῖν. Elin letu Pitulata loctini respicit Plii Iostr. lina g. I 5: Νεῖλος Αἴγυπτον πλωτῆν εργασάμενος ευκάρπω τ)η γ ῆ χρῆσθαι d&ωσιν υπὸ των πε-dίων εκποθείς, ἐν Αἰθιοπία δέ, οέλει ἄρχεται, ταμίας αυτω δαίμων ἐτέσrηκεν, υφ' ου πέμπεται ταῖς ωραις συμμετρος. γέγραπται ὁ ε H ρανομήκης ἐπινοῆσαι καὶ τον πόδα εχει προς ταῖς πηγαῖς. οζον, ω Πόσειδον, προσνευων ' ἐς τοὐτον υ ποταμος βλέπει. καὶ αἰτεῖ τα βρέφη αυτω πολλα εἶναι. Egit liaiul illi lite cle lioc loco Porpiivritis iii lit,ro περὶ τtoi/ κατα Πίνδαρον τοὐ Νείλου πηγῶν. vid. Suillas v. Πορφυριος et Elii loc. 30 l. licirti ing Ilaec ifesert zul lir inlati in in Ani
Scliui . ll. ξ ais: αυτὴ δε Λανάηὶ, ῶς φησιν Πίνδαρος καὶ ἄλλοι τινές, εφθάρη υπο του πατραδέλφου αυτῆς Προίτου, οθεν αυτοῖς καὶ στάσις ἐκινήθη. 270.
Itilianus Epirst. XIX : Πινδάρω μεν ἀργυρέας εἶναι ὁρκεῖ τας Μουσας, οἷονεὶ το i δηλον αυτῶν και περιτανες τῆς τέχνης εἰς το τῆς υλης λαμπρότερον ἀπεικάζοντι. Cave liaec reseras atl l stlitia. II 8. Duiligo 1 by Corale
394쪽
Probus ait Virg. Εcl. VII Gl: -Pinitariis iiii lio Aliiiiii ii nonii itiit lilia, posti a Ilerculent ilicit ali listi a. illia in Iunonent ilicii liis. qtto I eius lin- periis opinionem famamqtιe τι rittiis sit con Sec t ι. y. Illelii verilo pati in Matris semitus est, vi l. lii Oil. sic. l 2I: Mλκαῖον ἐκ γενετης καλουμενον ὐστερον Πρακλέα μετονομασθῆναι. ουχ ο τι δι' Ηραν εσχε κλέος.
395쪽
Elis latii. Prosein. 2l: οθεν καὶ ἀμευσιεπῆ φροντίδα φησὶ τὴν ταχέως ευρετικην διάνοιαν, Hes veli. Gμεim επῆς ' διαλλάσσουσα καὶ ἀμεψομένη τοῖς λόγοις. Ea lein El. M. 82, lG.
Stepti. BuZ. 1πε Uας' ... ἔρος τῆς Λεμέας, ως Πίνdαρος και Καλλίμαχος ἐν τρίrri.
396쪽
linc vocat ut uni. iiii alia lita iII aplut anti Iiaiores non fuit Dellii illatilin, Piti lari alictoritate simitari : nragis etia in inimi in , illi Oil διαβολευς viligo ii sitata. διώβολος rarioi' sorina ilicitur: vuletnr Eustat litus antiquioris grainniatici sciitentiain salso iii torpretatus esse, iliti ilixerat a tylii laro rima iii διαβολευς loco viilgaris διάβολος esse a lilii italia, qtioil sortasse olini leget,atur Pi lii. II 76.
Sclio I. Arist. Av. 930: ἐμὶν τε ' Xλευάζει τῶν διθυραμβοποιῶν τον συνεχῆ ἐν τοῖς τοιουτοις Λωρισμον καὶ μάλιστα τον Πίνδαρον, συνεχῶς λέγοντα ἐν ταῖς αἰτήσεσι τὸ ἐμίν. Pitularuni quo l licit, finxisse vi letur.
Eiist. Prooena. II: ἐνίκησαν ο2 ίsclinei de in ἐνίκασαν) ῆγουνοῖτινες ἐνίκησαν.
Et. i,uil. 193. 9: Εξεστηκως διχῶς λέγεται παρα Θουκυδίδηκαὶ Πινδάρω, o τε μεν το μαίνεσθαι καὶ ἔκφρονα εἶναι, ὁτὲ δε τουπαναχωρεῖν καὶ υπεξέρχεσθαι η ἀφίστασθαι. 288. Εiist. Proneni. 2l: καὶ Σὸ ἔπει δε αντὶ του Pπειτα η ἀποκοπηκαινὸν παρ' αυτῶ ποιεῖ. Error graniniaticoruni subesse videtur.
τος και ἐπέτειος) γαρ δεῖ λέγεσθαι το i/ ἐνεστῶτα καιρόν, ουχὶ δια τουφ, αλλα δια του π, ως φησι Πίνδαρος καὶ Λημοσθένης. 'τορική.Diuitiaco by Corale
397쪽
ουχὶ ἐφέτος, ως φ. Πίνδαρος καὶ Λημοσθένης. 290.
Seliol. II. ω 27T: Και Πίνδαρος τα αρματα ἔντεώ φ mn ἱππείοις ε ντεσι μεταῖσσων. Ex per lito citi luo carinitie litaec vertia petita. neque ex Ol. xlII 20 τίς γαρ ἱππείοις ἐν ἔντεσσιν μέτρα κτλ.
Eiist. Prooena. 16: Και Βία - καλεῖὶ ἄλλως παρὰ
ἐρισφάραγος πόσις υρας ἔσσεται,
sic enim scriberulum, vulgo I ρης εσται.
rani. An. 0x. IV p. 229, lT: το Καρβῶν παρασύνθετον, Κα- ριβόος, Καμιβόαν και Ααρβάν, μόνον τo Ευαν Ευαν in θηλυκον παρα Πινδάρω . surt. litic perlinet He svcli. : Ευά O κισύος υπο'Iνδῶν. Seil L. I in lors coni. Ευνάν, coli. Ilexi . An. Ill l 376: εις ἀν θηλυκον Ουκ ἔχομεw το ευνάν, ευνῆνος δ παρατίθενταέ τινες ως θηλυκόν, νομίζοντες την γυναῖκα σθμαίνειν, δείκνυσι Λούπερκος ἐν τῶ περὶ γενῶν, ὀτι αρσενικου γένους ἐστίν.
Etist. ll. 4 975. 48: ἴστι δε και γυμναστικὴ λέξις το αλείφειν,επεὶ και οἱ γυμνικοι αγῶνες εἶχον ελαιον, ἐξ ουτινος ηλαιουντο, εἰπεῖν κατα Πίνδαρον.
Selio l. ll. φ 22: καὶ Πίνδαρος ἰχθυν παιδοφάγον ἐπὶ ros
398쪽
Stepti. ByZ. v. Κρήστων, πόλις Θράκης ... ὁ πολίτης Κρηστω - ναῖος παρα Πινδάρω. Meinet e coni. Πεισάνδρω.
Elist. Prooelii. I9: Aιτην δε Ηῶ την εὐκταίαν, και ως αν τις Oμηρικῶς εἴποι πολύλλιστον, εἴτε καὶ καθ ετερόν τινα τρίλιστον.
Apollon. Lexic. IIona. IlI, 2b: ξεινοὁόκος' ... ὁ δε Πίνδαρος ξεινοδόκησέν τε δαίμων ' αντὶ τοὐ εμαρτυρησε. i s. Livii . M. 6l0. 47 et El. Gini. ii l. 36, lilii Sinaoni ii per errorena trahitit tir ξεινοδόκησε Τελαμων, Pitularo aute in versus Sitnon Heus. Zoniar. 14l5 Minga relli Co ld. Nan. 496ὶ sinailiter ex Sitnon ille τε λαβων assert.
399쪽
te inite V: ἔστι γουν παρῶ Πινδάρω το λυκον αυτου εν παρωνυμ ω χαρακτηρι' ονομακλυτα γαρ ἐστιν. at B: κατα συνθεσιν ουνεστίν, ὼς το τοξόκλυτος παρα Πινδάρω και περίκλυτος.
Scliol. Pitui. Putti. It 3l: καθάπερ φησὶ καὶ ἐν ἄλλοις ὁ Πίνδαρος
υρικτίτου συός. et Scitol. Eurip. Orest. l616: και το συος ορικτίτου παρα Πινδάρω.
Eii est. Prooem. 2l: καὶ το π εδοικος, ο ἐστι μετοικος, και τοπεδα στομα φλέγει αντι του μετα στόμα, και το πεδα σχεινητοι μετασχεῖν.
Crainer An. 0x. IV 309, 20: Εστι της περὶ Πίνδαρος πέροδον Nem. XI 40) ἔφη ἀντι του πιρίοδον καὶ περιέναι τετρασυλλάβως.
iii ainquam laoc fortasse ex Attico sermone petitum est exenapi una: velut Thucyd. I 30, 3 περιόντι τω θέρει scripsit, ulli in inline opus est nautatione περιιόντι. quam lutius constiettulinis immemores critici coni-
Serv. ad Virg. Aen. V 830: Fecere pedem, i. e. podium. lioc est funem, quo ten litur velum, quoil si . quem) Graeci πόδα vocant , ut est apud Pindarum et Aristoplianent.
Eust. II. 1 877, 5b: εἶτά φqσιν Aristophanes Bret.) ως-Πίνδαρός που τας Λιομηδους λπους πρόβατα καλεῖ, την φατνην αυτῶν λέγων προβάτων τράπεζαν scI. praeterea ad 0 l. 1640. b)' ουτωδε που, φροί, ἐπι του Πηγάσου ποιει. quod videtur factuin in carinine aliquo, tibi Bellerophontena celeliravit, cs. uorat. Carni. IV 2. 14: ,, Per quos cecidere iusta Morte Centauri, cecidit tremendae flamna Chun aerae.
400쪽
Et. M. 249, I 0 et Zonar. 466: δαυλός, ὁ δασυς, παρα το δάσος γίνεται δασῶ, ως τεῖχος τειχῶ, αφ ου Πίνδαρος τε τείχη ται. Gaaissorii scripsit τετείχισται, quod est Istliiii. V 44. Putti. VI s. contra mente in granuliatici. seil potuit ille erretii e.
Eustath. Prooem. 2l: τόσσαι καλῶ 'γουν ἐπιτυχεῖν.
3 Scliol. Pinit. Pytii. II inscrip t.: καταφέρεσθαι γάρ φησί πως τον Πίνδαρον εἰς τὀ τας μεν Ἀθήνας λιπαρας προσαγορευειν, τας δὲ
Et. M. 304 , 3: Κέρατα γαρ καλοῖσι πάντα τα α κρα- ως φησι Πίνδαρος Υψικέρατα πέτραν, αντὶ του υψηλὰ ακρωτήρια ἔχουσαν). CL Εt. εἰ ud. 3Ib. l2. Zoilar. 1185. Elistalli. Prooem. 27. Fort. linitatur Arist. Niiij. 596: Λ λιε Κυνθίαν ἔχων υφικέρατα πέτραν.