Poetae lyrici Graeci Pindari carmina continens

371쪽

βουπομπός, ἐν re πρῶτον ευνάσθVν ἀγαπατος υπο σπαργάνοις.

Κεκροτηται χρυσέα κρηπὶς ἱεραῖσιν αοιδαῖς εἱα τειχίζωμεν ηδη ποικίλον κόσμον αi δάεντα λόγων ἶς καὶ πολυκλειτάν περ ἐοῖσαν ὁμως ωνιβαν ετι μῶλλον ἐπασκήσει θεῶν 5 καὶ κατ' ἀνθρώπων ἀγυιάς.

1. : ηκε καὶ Πίνδαρος ἐπὶ μνήμην ἐν Ποθίοις γε /όμενος, πολλῶν καὶ καλῶν ρομνων et* θεῶ χορnγός. - . l. Dyτώ. coit. Vmit. ζορτῆς εορτή n pr. ni.) - V. 2. Elist. εν ῆ πρῶτος ἐβώσθην ἀγ. ἐν σπαργάνοις. Fr. 176. Aristi l. II 509: οὐ γαρ δή που καὶ Πίνδαρον φήσεις υπ' ἐμου ταὐτα ἀναπεισθέντα ἐμβαλεῖν εἰς τὴν ποίθσιν τὴν ἐα ire ου' ἄκουεδῆ καὶ ἔτἐρωW Αεκρότηται ... λόγων. ἹIράκλεις, ταυτὶ μὲν ουδὲ

παντάπασιν αναδεια rοῖς ρήμασιν, ἀλλ' oμως καὶ ἐπὶ τουτοις σεμνυνε ται, ώς Ουδεν α τιμοτέροις του νέκταρος, καί φησιν ori ουτος μέντοι ὁ τῶν λόγων κέσμος' Καὶ πολυκλ. ... ἀγυιάς ῶσπερ οὐκ ἀρκουν εἰ κατὰ ἀνθρώπων μόνον, αλλὰ καὶ τους θεοὐς ἔτι μειζόνως τιμήσοντας δι ἐκεῖνον τὴν τῶν Θηβαίων πόλιν εἰς τὰ λοιπόν. Coniunxit liaeo inlinia in Iloeculi, liii v. 4 δς καὶ serit,sit, nisi sorte qtino inIIa Omissa nitrit, illo id Arist. iii dicare villetur: conieci Fr. 129 lite in o 'erullini ossor μελισσο τεύκτων κηρίων ἐμὰ γλυκερώτερος ὀμφά, α καὶ κτλ. - . . Ite spicit Pliit. lo pro f. in viri. c. 17: Ἀλλ οῖ γε προκόπτοντες, οἷς ηδη καθαπερ ίερουτινος οἰκοδομήματος καὶ βασιλικοὐ, του βίου κεκρorqται χρυσία κρηπίς. ot lc ii Onnricli. 4lorii Ocr. et Olig. 1 ornisso auctoris norn.: κεκρό rq ται Iq.κo. ἱεραῖσιν ἀοιδαῖς. I. Heian. I emostia. one. e. 11: Παρέντι δη τὰς Ἀθη- νας ἐκδέχεται τὸν λόγον πατὴρ τριήραρχος χρυσέα κρηπὶς κατὰ Πίνδαρον - ἱεραῖσιν, δερῆσιν D. - ἀοιδαῖς Θ ot lutit. nuero loco, vulgo ἀοι

372쪽

FRAGMENTA INCERTA.

I. - - - . . .

μάρματε, χρυσοχίτων, . . ἱερώτάτον . .

αγαλμα, Θηβα

. . . Λιπαρῆν τε ΘVβαν μεγαν σκόπελον.

ταλαίπωροι Θῆβαι. . . .

Ουτοι με ξενον Ουδ' ἀδαημονα Μοισῶν ἐπαίδευσαν κλυταί Θηβαι.

Fr. 177. Si liol. Pind. Pnti. IV 25: ε θασι δε Ουτοι συμπλεκειν τὰ των χωρῶν η των πόλεων καὶ τὰ το ν ηρωχων όr όματα διακοινοποιουντες, olo W Ευάραατε χὐ. ἱερώτατον αγ. S. το μεν γὰρ ευάρματε τῆς πόλεως, το δε χρυσοχίτων τῆς ἡρωῖδος. Pin Inri esse versum osten-ilit S cliol. Pyth. II inscrip t. καταφέρεσθαι γάρ φησί πως τον Πίνδαρον εἰς το τὰς μεν Ἀθήνας λιπαρὰς προσαγορευειν , τας δε Θηβας χρυσαρμάτους καὶ ευαραώτους καὶ λευκίππους καὶ κυανάμπυκας. Schiol. Iliad. 339i: ἔνθεν καὶ εὐάρμοστον ευάρματον) την ω βην φησι Πίνδαρος. Lacunas iviti cavi, fort. χώρας σ' ιερώτατον αἰτεω, Hartiing soloecescripsit ἴρώτατον. Fr. 178. Schol. Pitui. Pyth. II inseripi. καὶ τὰς Θήβας δε που εἶπε λιπαράς ' λιπαρῶν κτλ.Fr. 179. Thomas Μ. vita Diti lari T. II 4 Boeotch Biograptii p. 99 ed. Wosterio.): ἐνθρῶς δε διακειμενων των χθηναίων προς τους Θηβαίους, ἐπεὶ εἶπεν εν τοῖς ποιήμασιν ὼ ταλ. ω. καὶ μ εγα λοπόλι ε ς'Abῶναι. Boec Ichio fraginenti in suspectum. Fr. 180. Clirysippiis, qui milii videtur, περὶ άποφατικῶν c. 2 sine Poetae notati ne quater affert, se i Pili lari esse vidit iam Iue tronne: scribitur οὐδὲ ἀδαημονα Μουσῶν, Μοισαν Solinoide in .

373쪽

μελιγαθὲς ἀμβρόσιον υδωρ

Tιλφώσσας ἀπο καλλικράνου.

Ἐνθα βουλαὶ γερόντων καὶ - ων ανδρῶν ἀριστευοισιν καὶ χοροὶ καὶ Μοῖσα και Αγλαῖα.

OA' ἀργείλοφον παρ Ζεφυρίων κολωναν . . . . Fr. 181. Atlion II p. 4l Ε: Καὶ Πίνδαρος ' Μελιγ. κτλ. κρηνη δ'

374쪽

Aἰγυπτίαν Μένδητα, παρ κsημνον θαλάσσας, ἔσχατον Νείλου κερας, αἰγιβάτωοθι τράγοι γυναιξὶ μίσγοὶπαι

Λευκίππων Μυκηναίων προφῆται.

υνδρες τινὲς ἀκκιζόμενοι Σκυθαι νεκρον Ἀπον στυγεοισιν λόγω κτάμενον εν φάει κρυφῆ δὲ σκολιοῖς γενυσιν ἀνδήροισιν πόδας ηδὲ κεφαλας.

Fr. 184. Straho XVII 802r καὶ Μένδης, o που τον Πῶνα τιμῶσι καὶ τῶν ζωων τραγον' ως δὲ Πίνδαρός φησιν οἱ τοάγοι ἐν rαυθα γυναιξὶ μίγνυνrαι ' Mi νδητα παρὰ κρ. κτλ. On . vera us codil. ΕΓ.) Aristi l. II 484: αυτίκα Πινδάρφ πεποί=ται, οσπερ μάλιστ' ἀληθείας ἀντεχεσθαι δοκεῖ τῶν ποιητῶν περὶ τὰς ιστορίας, καὶ οὐ πόρρω θ εν, ἀλλ' ἐξ αυτῶν τῶν τόπων καὶ Ουτος ὁ ἔλεγ ος' φησὶ γάρ ' Αἰγοπτίαν Μένδητα παρὰ κρημνὸν θαλάσσας. καίτοι on τε κρqμνός ἐστιν οὐδεὶς ἐκει opis θάλα etα προσηχεῖ, ἀλλ' ἐν πεδίω πολλῶ καὶ κεχυμένω κτλ. See I,icit Aelian. Hist. An. II 19 ουτοιγὲν καὶ ὁμιλεῖν γυναιξί φασιν αὐτους lii reoni καὶ λι- κεν αυτο θαυμαζειν Πίνδαρος. - V. 1. Μένδητα es. Prisc. VI, 60:,,Μἐνδης, Μένδητος, nomen liri is est Aegyptii eno. cui iis naentione in 1 in inrtis facit. ' παρ 13oeckii. Vulgo παρά. κρημνὰν es. Schol. Λosetiyli

Ciloeph. 362: ἡ γνάθος συνήθης, ώς καὶ ὁ κρημνὸς παρὰ Πινδάρω καὶ

4 4rῶ παρὰ Σιμωνίδη. - θαλάσσας, Str. θαλάσσης. - . 2. αἰγιραται Herii nnn, Vialgo αἰγίβοτοι, ni Z αἰγίβοτον. - V. A. ῆθι, sorti τό m lio cnitinero: αἰγιβάται τόθι τράγοι l γυναιξὶ μίσγονται. II iirtiing lii ioc.ri lii rinnii in in Iovem Aininoriona resert. Fr. 185. Soli. I iiiii. I viii. IV 206: εὐεπιφόρως δὲ ὁ Πίνδαρος λευκίππους καλεῖ αυτους laoc corriaptu In ' λευκ. κτλ.Fr. 186. Zenotitiis V 59:U Σκύθης του Ἀπον' ἐπὶ τῶν κρυφα τινὰς ἐφιεμένων, φανερῶς δεθἀπωθουμένων καὶ διαπτυόντων αυτὁ ε Φηταιὴ παροιμία ' μαντυρεῖ ὁ ς καὶ Πίνδαρος λέγω f υνδρες τινὲς ἀγαζόμενοι m. ν. ta. στυγεουσι λ. κτ. ἐν φασί ' κρυφα δε σκ. γ. ἀναδέρουσι πόδας ήδὲ κεφαλάς. I logoniati. VII 12, Apostol. XIII T, Arseii. 3η nillil iii silinoe ex lithoni Ἀτιζόμενοι ἀτυζ. Λ post. Arg.) m. ν. ει. 1. κρυφα δὲ σκολιοῖς γάνυσιν γάννυσιν Apost. Λrs.) ἀναδέρουσι πόδας. IIoyno correxit ἐν φάει, roliqua omendavit Hoechli. - V. 3. κρυφῶ scripsi, logobatur κρυφῶ. - κεφαλάς, fort. κεφαλάν.

375쪽

Καὶ λιπαρῶ Σμυρναίω αστει.

ἐμάν

συνθεσιν τραχεῖ ποτὶ ψευδει . . .

189.

Παρὰ Λύδιον ἄρμα πεζος οἰχνέων.

Fr. 187. Seliol. I init. Ι'ytii. II inscrip t. καὶ γὰρ καὶ ἄλλας πλείους πόλεις, λιπαρὰς καλει . ωσπερ τὴν Σμύρνα C καὶ λιπ. Σ. α. Σμυρναίων toni. Hoc e kii. s ct potorni eth voco ἀσrει ἄστε vj novius vergus inchoari. Coterat in I Hulam fortasso ost, quoi l Aristi dos or. XV T. I 373 assert: ἀπι-λαυσαν δὲ 1 Sillyriiaoiὶ μητροπόλεως Atlion asiliciti ἀμφότερα, αβφότητας μὲν εἰς τὰ καθ' Ἱμέραν, τολμῆuατα δε εἰς τους πολέμους κρεῖττον η πολλοις ἐρίσσι λυσιτελεῖν, ωστε καὶ τῶν ποιητῶν η δ' τισὶ Σμυρναῖον τρόπον το τοιουτον εἰoῆσθαι. Igitur Σμυρναῖον τρόπον dictu tu ite iis qiii fortissime pugnantos nil versarios petiitus nsflixemini. Θμimio ex Podem loco liniui clusio otia in petitvni quod praecedit κρεῖσσον η πολλοῖς ἐρίσαι λυσιτελεῖν, quae pauli tum inanilitavit rhetor. Sintiliter Pocle iii loco cuni ilicia or ποιητάὶ λέγουσιω vel καλουσιν, respicit I in l. ol. I 38 ot I viii. III. 43. I r. 188. litola. Ι'lor. XI 3: Πινδαρom uorας μsγάλας ἀρετῶς ανασσ ἄνασσ' .L Vorss. Vinii. κτλ. Io. Plii lo p. do iiiiiii di creat. IU 20: ἀλλακαὶ Πίνδαρος τῆς αρετῆς ἀρχην εἶναί φησι τὴν ἀλήθειαν, ovτω λέγων 'Αρχὰς μεγάλας .. . . πταίσης τρα*εῖ ποτε ψεύδει. Sed Clom. Alex. V1781 tuo poetne n. 'Αρχῶ μεγάλας αρ. ἄνασσ' ἀλήθεια. et Iulit. viti Marii 29: βέβαιον ἄνορα καὶ τὴν ἀλήθειαν αρχὴν μεγάλης αρετῆς κατά Πίνδαρον ηγούμενον. Fr. 189. Eustalli. I 'rooem. 2I: tὐ μέντοι ἐρίξαι ῆνουν εἰς ἔριν κινῆ - σαι, οἰον ' Ov ψευδος ἐρίξω, ηγουν ου προς ψεὐδος φιλονεικήσω, ον χουτως ασα τίς. Ur. 190. Pliit. vit. Mo. c. I : οὐ μῶ Uία παρὰ Λύδιον α. π. οἰχνευων ita B c. viilgo ἰχνεύων ως φθσι Πίνδαρος. Et ite discr. adul. et amici E. 35 ubi ἰχνεύων legitur. Scripsi οἰχνἐων. Celerairn cf. Diogeni an . VI 28, Gregor. Cypr. II 99, Apos' l. XII 38, Arseii. 340, Gregor. NRE: Or. XX p. 33I: εἰ καὶ πεζοὶ παρὰ Λύδιον οῦρμα ἐδέσμευ τὰν ἐκείνου τρόπον καὶ δρόμον,

376쪽

FRAGMENTA INCERTA.

Ἀρτάρου πυθμην πιεζει σ' ἀφανεος σφυρηλάτοις . . ανάγκαις.

Κακόφρονά τ' αμφάνηὶ πραπίδων

καρπόν. Fr. 191. Plui. Consol. ad Apoll. o. 6: ἀλλὰ Tαρτάρου ποθεὴν πιέζεισ' ita Η, viligo πυθρένα πιέζεις, ατανοῖς σφυρηλατοις ἀνάγκαις, ῶς

φησι Πίνδαρος. πιεσει Hoechii scripsit, Hermann praeterea coniecit ατανῆς, ego vero πιέζει σ' ἀφανεος scripsi, deinde autem suspicor legenduin σφυρηλάτοις δεσμοῖς ἀ νάγκας. Fr. 192. Plui. Quaest. Synip. VII 5, 4 sino poetae n.: οἴτως ἡμεῖς ἐν τοῖς τοιουτοις τερετίσμασι και σκιρτήμασι μανίαις τ' ἀλαλαῖς τ' ὀρινόμενοι ἔ. σ.κλ. Coistris uiid. I 5, 2: μανίαι τε ἀλαλαί τε ὀρινο- μενων ἐριαυχενι σὴν κλόνω κατὰ Πίνδαρον. ubi serati. μανω τ' ἀλαλῆτ ὀρινομένων, quae suae accommodavit orationi. Deniquo de cles. orae. . 14: μανίαι τε αλλαι τε ὀρινόμεναι ἔ. s. κλ. legitiir. Videnti ir versus ad illi ros Ῥπορχημάτων pertinero, ut Boeckli quoque suspicatur. Fr. 193. Stob. Flor. LXXX 4: Πινδάρου ' Tους φυσιολπουντας ἔφη Πίνδαρος ' ἀτελῆ κτλ. CL Eust. Prooem. 33. Pindari Apoplitia. T. II p. 10 ed. Boeckla, nequo tamen dubitandiim, qii in thoc ex carmine aliquo petitum sit. Respicit etiam Plato Republ. II p. 457 B. Fr. 195. Plui. de sera Num. vind. c. 19: αχρις ῶν ἐκχυθεῖσα κακίαὶ

τοῖς πάθεσιν ἐμφανὴς γένηται, κακόφρονά τ' ἀμφάνη sic Rulinicen, v. Duili od by Corale

377쪽

IIότερον δίκα τεῖχος υφιυνο σκολιαῖς απάταις αναβαίνει ἐπιχθόνιον γένος ἀνδρων, δίχα μοι νόος ατρέκειαν εἰπεῖν.

ἀπάτας, ἀναβαίνειν ἐπ' ἐπιχθόνιον κτλ.Fr. 19'. Plato do Rep. I 331 A: τῶ δε μηδὲν εαυτῶ ἄδικον ξυνειδόti ξδεῖα ἐλπὶς ἀεὶ πάρεστι καὶ ἀγαθὴ γηροτρόφος, ως καὶ Πίνδαρος λέγει χαριέντως γάρ Tol. ω Σώκρατες, τοὐτ' ἐκεῖνος εἶπεν, O τι δς ανδικαίως καὶ ὁσίως τον βίον διαγάγη, γλυκεῖά οί ἀτάλλοισα ἀττάλοισα Pur. ΗΚ Flor. 1', ἀτάλλουσα Vinil. 9 Ang. Η Flor. ACR) γηρ. συναορε ζ ξυναορεῖ viii l. Η, ξυναγορεῖ Viiid. Εὶ ἐλπίς, ἁ μ. θνατῶν π. γ. κοβερνῆ

378쪽

υλλο δ' αλλοισιν νόμισμα, σφετέραν δ' αἰνεῖ δίκαν

Σοφοὶ δε καὶ το μηδὲν αγαν επος αἴνησαν περισσῶς.

rias in Scholiis nil Syn. 408, lini coniecti imi tui Nomen rettulit ζητει εν τοῖς αγῶσι τῶν Νεμέων. ita cod. Rite ille. 3, qui ex luatorio lectionem γηροτρόφος uiemorat, et Iustinus Coll. 1id Gent. lγ. 26. RQ pici lint liue tulit. iluntlimi trari l. c. 19, do fraterno ana c. 5, Theinis l. III 101 II, Tite otior.

Sc linei ter δε κεῖται coniec . - U. I. αἰνεῖ, Sclino idem iii αἰνέσει. Vtiletiir scribun luna σφετέραν δίκαν εκαστος αἰνεῖ, iit Oinrita utio vorsu coni preliendant tr.

Fr. 201. Plut . consol. ad Apoll. c. 28: ὁ δὲ Πίνδαρος, σοφοι δέ, τη- σίν, καὶ τὰ μνὶ δὲ ν κτλ. Νoliolinst. Hi irip. Itil, p. 2 ἰ3: μάρτDρες ἔσονται οἱ oo τοί, εἴπερ ενὰς τῶν επτὰ σοφῶν ἐστιν ἄπόφθεγμα τὰ μηδεν ἄγαν, o περ πιλωνι ἀναtιθέασιν ώς Αριτίας καὶ Πίνδαρος ' Σοφοὶ . . . ῆνησαν

περ. et Heptia ostio si onmisso Rhictoris nomitio, sed iit oxo in Pltiiu metri

379쪽

Γλυκυ τι κλεπτόμενον μέλημα Κυπριδος.

Aνίκ' ανθρώπων καματώδεες οἴχονται μέριμναι στηθέων ἔξω, πελάγει δ' ἐν πολυχρυσοιο πλουτουπάντες ἴσα πλέομεν ψευδῆ πρὸς ἀκt ἄν 'ος μὲν ἀχρήμων, ἀφνεος τότε, τοὶ δ' αυ πλουτεοντες

ἀεξονται φρένας ἀμπελίνοις τόξοις δαμέντες.

in δ' ατ νει πεποίθασιν.

Fr. 202. Clem. 2klox. Paedag. III 295: Ἐντευθεν ωφελημενος ὁ Βοιώτιος Πίνδαρος ' Γλυκύ τι, φησί, κλεπ. μ. R. Fr. 203. Athon. XI 782 D: Atξει γὰρ και τρέφει ρεγαλυνει τε την. vrῆν η ἐν τοῖς πότοις διατρsh αναζωπυρουσα και ανεγείρουσα μετὰ νοονήσεως τὸν ἱκάστου νουν, ως φησιν ἡ Πίνδαρος ' 'Aνίκ' . . . πλου et ἐοντες. εἶτ' ἐπάγει ' α ἐξονται κτλ. - V. 2. ἔξω et πολυχρυσοι o Mit selierlicia, vulgo et πολυγρυσου. - , . a. ἴσα πλέομεν scripsi, vulgo Iσα νέομεν, IIormann ἴσα νεομεν, sed χα Pindaruin adverbii loco Rd libero, non est verisimile. Ceteruin ψευδὴς hoc uno loeo apitii Pindarum te titur, sed dixit ψευδις et αφευδῆς. - V. 4. ἀφνεὸς Hermann v. ἀφνειος. - v. 5. affert Eustath. 1367, 30. tibi τόξοισι. Putavi aute in ali inando liae o mldito fr. 199 aio posse redirite rari τοι δ' αυ πλοπιτέοντες ἐλπίσιν ἀθανάeαις ἀρμῶ φέρονται, εο e' ἀίξονται τρίνας αμπελίνοις τοξοις δαμέντες. Sunt haec haud dubie ad Scol i a roserenda: cs. qtiuo nil fr. lni R ino

tata su li.

380쪽

FRAGMENTA IN ERTA. 361

. . . . τῶνδε ουτε τι μεμπτόν

Οἴτ' ων μεταλλακτον . . οσσ' ἀγλαὰ χθων πόντου τε οιπαὶ φέροισιν.

'Aελλοπόδων μεν τιν' ευφραίνοισιν Ἀπων τίμια καὶ στέφανοι, τοῖς δ' ἐν πολυχρυσοις θαλάμοις βιοτά τέρπεται δὲ καί τις ἐπ' οι δμ' αλιον ναῖ θοῆσῶς διαστείβων

. . . Aιὸς παῖς ὁ χρυσός κεῖνον ου σης Ουδὲ κὶς δάπτει, δάμναται δὲ βροτεαν φρένα κάρτιστον κτεάνων.