Lexicon Sophocleum adhibitis veterum interpretum explicationibus, grammaticorum notationibus, recentiorum doctorum commentariis composuit Fridericus Ellendt

571쪽

πατρώαι ἄλοκες I 2I0 cli. δόμους . μολεῖν τοῖς σοῖς πατρώους Oe l. COI. 762. πατρῶον ἔρεβος I392. v. Herna. προς της παrρώας καὶ πολ ttriώ σου δρυός Tracti. II 58. Iovi saerae. Si πατρῶor ξένον. Euripulus dixit Hec. 78. mιni ilixit pia patris sitit, si πατρων, muni Porsonias Vult, κατ- - , χρηστικῶς Iocutus est. Magis alio anto a viilgari consuetii line discedunt,

cuin aliφιiιι dicitur patri illati ii vel φιod passius sit, illi ut oli lective.

ἐμφέρεις συ μοι φόνους πατρώους Oeil Col. 994. cue Ies a nie in Ptitrepatriita. ἐγκαλῶν δέ μοι φόνους πατρώους El. 769. Tον αυτόχειρα πα-τρώου φόνον 943. παcρῶ' ὁρῶσα πῆμα τα El. 250. Sed εἰς ἐκεῖνα. ἀποσκόπει πατρῶα καὶ μητρῶα ππαθ', α παθες Oeil. Col. II93. non siint φιae parentes tui passi sunt niala, Seil φιae hi te a parie pareatituruingmererit, cauileS Patris, In atris connullium. Co Inpares πατρῶον δ' ἐκτίνεις etίν ἀθλον Ant. 849 cli. a patre in te devolatuni. Mediunt inter Itoc et priorii locii ni occii pavit υς ἐκ πατρώας ηκων rii εας ἄριστος Ai. 623 ch. paterno' 'eneae nobilis i. e. Vel a parte Patris, et genere Pio lPatris est. - 2. Seil vicitiir etitam de locis, tena, urbe patriis, non patemiis, Plod visit ni Latinis. Quae si accurate consideraVeris, non πα-τρῶον et πάτριον constituli intelliges, sed πατρῶον ilici, violi natale So-1uin et putita ures a genitori,is insessa est. Recte liaec Matth. a i Eur.

Hecub. 78. Hoc inprirnis perspicuum lite exein plis rediti tur: καθορε o qnατρῶος Οἰχαλία δορί Tracti. 478. in φια pater Ioles Erlmfus regnavit. πατρῶον ἄστυ γης ἔχει ouil. Col. 298. rex Theseus Allienas lain Aegeo et maiori biis regnatas. τόδε πατρῶον ἄστυ oeil. R. I 450. ιΤliebas,

τρυναν καὶ θεοὐς τοῖς ἐγγενεῖς - πρ σαι Ant. I99. γην πατρώαν

ἔπερσε Tracti. 466. ω πμτρφας γης ἀγυιμίου πεδον Herm. II 211 D. . ποῖ γης; πατρώας εἴτε βαρβάρου Trii cli. 235. οπως πατρώας τύμβον ἐκ- λύχοι χίλον ἐς El. 750. πατρώαν τὸ ν ἐμην ἴrαν χθόνα ι ς Λi. 833. φυγὰς πατρίας ἐ ελήλασαι χθ ονός Syn l. VIII. 2' 153 D. . πατρῶα προς-κούσανθ' ἔδη θεῶν El. I 366. aias in pii Mico anto aedes Inaxime puternas constitutas; niaxiliae Itoc insiae illi Ioco sinatio ante apposito, quo Iegitur ' μης πατρῶος. Sed μοῖραν πατρώας γης Traesi. I62. non refero Iluc nisi propter Ir vocabuluin ἔ κλῆρος en ina significatur, ut primi 'o

dinis exenapiis accensendiim sit. - 3. DeoNιni quorundana cognon entun est, naaxime BOUIIn, quos sui generis principes tutelares Graeci colebant.

Sio Apollo Allieniensilius Plat. Euttiyd. p. 302. d. , Iupiter inprimis Dorien- aiunt stirPi, quipPe Herculis Pater os Plat. Leg g. III. P. 39I. e. , aliis

572쪽

ini, eidem γενάρχαι et γενέται vocatiὰ et πρὁγονοι r v. Lot,ech. Aglaopli. t. I. P. 769. t. II. p. I 206. 1238.; Ronianis dia generis, ilia pateriit, duparmiluvι dicti. Ea dein nolui unis Graecorum genti inis singulis religio, velut Attiloclites Mercuri lina πατρῶον coluisse triti litur l. c. miOd Kηρύκων Stirpent eognatione attingebat, hi autern non alia ite caiisa iliani originein iacta inint, Piani cpia Minerva et Vulcanus πρόγονοι των δομ - ουργῶν vocantiir: V. Plat. Legg. XI. 920. d. cf. Sclioelia ann. ast ISἔicu In. P. 20 I. 218. A lde Ieti rum testi irin Harpoer. V. Ἀπόλλων πατρωος, soliol. Plat. Euttiyit. l. c., Eudoeiam Viol. p. 200. Recto igiti ir Apollinein πατρωον ἐξηγητὴν dici secundum Scriptiirain a Sta liba iunio recupta in Plat. Civ. p. 427. c. posse negat Sclineid erias, idem optinae, cur πάτριος ἐξηγητὴς appelletur, ostendens. Quoil si tragici Πατρωον Iovem ni emorant, propter ceterariun Graecorum receptaIn consuettulinein, non gentis Suae in ore faciunt ; nec Eni in fataliae Inenioria in illi iis cognoininis testantes

Avienis agiantiar. Recte igitur Hurcules patri Iovi, πατρώω μ ι sacrii fecisse dicitiar propter captain Oeclicitiain Tracti. 287. πατρεω Aa 750. Magis generatim ω θεοι πατρωοι, avnένεσθε γ' ἀλλα νοῦν El. 403. Pelopi lanain gentilitii. προς θεῶν πατρώων Ρlul. 921. Neoptolemii In Persanctissinias religiones obtestatur Plii loctetes. προς θ εῶν πατρώων, οἰ-δίπους, κρυφον Oed. Col. 760. τι με, πρὸς θεῶν πατρύων, ουκ ὀλομέναν i βρίζεις; Ant. 832 in. διεμπολ ώμε9α θεῶν - θώων πων τε φυσάντων ἄπο Ter. VI l. 8. 5IT D.) qua ui sententiani explictiit Vir Suniinus Aglaopli. P. I 206. not.

Παυρος linumis, mi Od scio singulari numero dici non solere. χωπως μὲν Φν πολλοῖσι πανρύ σοι λέγη EI. 678. ὁρους τε παυρα των ἐμῶν κακῶν IIT9. παυρά r ος ηπίως ἐννέπειν I431 ch. etis παυθ' επη Acris. IV. 2 60 D.). brevitοφιeritia. In Ai. 100 I. libri plerique ἐν Teo s. δέ μοι.πολλοι μὲν ii θροι , παυρα M ώφελῆ ο μοι, iiii od vii soliis conattis Pst EXPlicare Tou Pius Ena. ad Suid. vol. II. p. 87. sic interpretatur, qui ἀφελτοι μοι, in paucis ἀφελησιμ o. fiant, quod etsi liberriine articilli ustin tragicis tractari scin us, ea tamen conti acta brevitute ilici non potuit.

573쪽

quod Vocant, trit ita in , ut in Plii Iocteta certe no intelligi qui dein , nisi ut sit passivuin , possit. - 3. Medii tot tiar non relinquitur nisi norastus παύσαιτο Ant. 875. παῖσαι Ant. 280. Ai. 478. I 332. Aloail. IX. I

574쪽

tratuita illitii Aristotiliani; neo tanten ita, ut eoilein quo παῖ-ι iure sit, qtiau Briinckii s sententia est ait Plii l. I 275. I 259. et ad,Ar. Ran. 269. , sed ut o εαυτόν intelligatur. Nilnis severe igitur Tliomas. P. 84, I. et 284, I. ed. Ritaclit. πανω, διαπαίω, ἀναααίω i se alio compellent Io, παίομαι ite vii ostent ipso dici affliniat. Illiut Nirius, . genitivi in addi, vultat παῖς μis et Hesio l. Stiit. 449. Vorian ne παύετε militein aio Aui eis dici inos est, sed π αδε solitui si id tantiliaris Ioviendi consileti illo in litisit. Donlisio παύειν participi ii in actione in Signi licans, citistitis i inponitur, socii in liabet. γελιῶνιας ἐχ οῖς παίσομεν EI. I 287. --2. Passiviιλιις ait oportet, significat pati sibi sinem iuiponi, inde dea, ree;

575쪽

n εδίον Id 2I. - Accentus coinnua niter receptiis eo nititur, qiuod demimitivum non ait i ita eniin distinguunt πεδαν at Πέδιον, hoc a Πίδη, Elym. M. p. 658, 29. Etyna, Gud. p. 456, 52. De accentu litem. tradita hol. II. β. 648. Illae quidem argutiae sunt. Deminutivi enim forniam haberct, nenio Ilegat; lisus autern neo Ho inertia deminutivis Est neo adeo tragici, ut de nati in vota ili ex illo corte sonis Graecitatis existimari non possit; sal παράδοσιν talem sitissa, qtiod aesa torvient in B Hi canita accentus specie abnorini veteres, dubium non est.

576쪽

και φ ο ρ μικτώ. και Πεζαί τινες ἐταῖραι λέγονται, αι χωρὶς οργάν0νεὶς τὼ συμΠόσια φοιτῶοι scliol. Eur. Alc. 453., apiiii vient pretieter tritu in illivi in enitu in ετ εραι, etiarn πεξύ legit tir et alio accentu Mξαι, sicut etia in Πέζαι Pen acuitur apirii Elyna. M. p. 658, 36. ex omvoca nilliln eo ei Silena fer u vel bis inter prelatii in , ite ni apirii HeSSclii uinexplicantern ουνως ἐκάλουν τὰς μισθαρνουσας ἐταίρας ἄνευ οργάνου.

Pei periim lloc sieri Pliotiis oste mlit, vii ciun p. 404, 16. scribat Πεζὰς μόσχους , ἀντο του ἔταίρας ' ἐλέγοντο γάρ τινες Οἴτως, ως Ἀριστοτέλης ἐν τῆ-IIολιτεί ς' τὰς χωρις οργάνων, mi Oil Cantliari dein et Et polidis

αι χωρις οργίνων μισθαρνουθαι, Dictae is itur ita Sunt, quod non inusicae vitis peritia. Sed solo corpore placere Student. Πειμαρχέω obcilio. πειθανεῖν Πατρί Tiacti. II 68.

577쪽

αόλιν δὲ πείσας I300. μὴ πεῖθ' ἁ μὴ δῶ I444, ηνίου οὐκ ἔπειθε τὸν

φυτόσπορον την παῖδα doῆναι Tracti. 35' Eoclem Inocto cluae mancae sententiae intelligentiae videntur: ννν δ' ouτε μ εἰς Λώδωνος Οἴτε IT O ικὰς γύας τις ἄν πε&ειεν ἰέναι δρηστηριάζοντη δ) Niptr. I. 2. et ἔπεμ-ς, αε ολωφας inc. LXIX. Plane incerta res est Phil. 1480. .εἴ σέ f ἐν λόγοις πείσειν δυνησόμεσθα μηδὸν ων λέγω. Non illiniis enim recte deveritate dictorum, quain de suadenda uetione inιelligas, Accusativus personae, et si res seri, rei utraque significatione dicto verbo aciditur sd facietulo dictuin etiani infinitivunt Muci sinit et ni cuin ώπε parti

578쪽

El. 962. σε πεισο ναι λύ,γοις ἐμοῖσιν Phil. I 263. πειοθεὶς Dot Oed. Col. 760. ἱκετειω σε πεισοῆιμί τι μοι I 416. Ne in priniis Praesens ilicitii elliod non alia ratione al, vorasto iii edio clissert, nisi viod Ilic Iepetit ina in ad obse aiienilii in antini conversionein, illitii Iuniani Persitas ionis ait I a renilii in moventis . vi in significat. Satis haec uerit annus recte ait El. Ic03., quan*iain non eis, Pinnis vellem, vectis: quena non erat Citrcavillaretur Reifigitis Enare. Oe l. Col. p. LXXXVI. , qui Plentiis πεμοου Prae tenti in re πιθοῖ gratuli torpio ore tragicis Placuisse, Iioc nuthin Aristopliani niaxi ille ili lectili ii titisse assii inat, elirari litani nΡc rutio est, utri te somnii lae ea nil sentcntia in tribitere,' iec Aristo Plianes niagiis quani Plato a πείθου dicentio abstintiit, maliis rei ipso Rei sigilis ex in-Ρla collegit Coni. in Ar. p. 204., et tragicis aliquanto militein saepius dictu est, Uian 'conaico, ita tamen , ut πma πίοζεαι πιθοίμη πιθοῖ πωεοω πιθέο9αι rumini longe crebriore usii vol apiul Ii Os terantur. Nec mi milia: pleniores eni in sorinae versui sonario facienclo naini ine EX Peditae stant. mino v sic niuie legitur El. I 003. Tracti. I 2I8. Oed. Col.

in in ito Mamois extinenclo ex tragicis in mentein venerat MonLio ait Etar. Alc. 802.; sic enirn facie tuli ini esse astitanat, i pia nil O per nietrii Im liceat. Scilicet Iioc si loque ex illo citiorunila in Anglorum decreto manavit, quintiana trinautia pedem a spoli leo lininianein, si fieri possit, servanilia inesse. Itire rident lioc Herinannus et IIatililae. - Futimmun pu lai s

niel te itur circitendi significations. πειο σομ ιι γὰρ ώδε κἀξ Mιδου θα- νῶν - φῶς ἀνελθεῖν Phil. G20. milia fultumινιι prae litu ni PSt obse querisii vi, quae titiam facile ad passivi rationein revocetur, non DPus dicere. 2οις ἐν τnti βεβῶσι πείσομαι Ant. 67. πείσομαι δ' ἐγώ I 6. πείσομαι δ' ci σοι δοκεῖ Tracti. II70. ἔγωγε πείσομαι Ai. 525. Ge

579쪽

ρ o ιν scitoliastae interlim tantiir; reculis μμα κινδυνον τοιαυτα Πεwάσεσθαι. ονκ οἰδα την σὴν Πρῆραν Dan. I. I 176 I . . Ab Acrisio Ilaeo Tici Vulentiar,' pii a recens nato Perseo periculum sibi niettiens neget se expertinento capto certiorein fieri velle, rectene an iniuria n utuat. Ilinc ait co)ia ιι ni cn in eonsiliis et vi stini in Exsequenduin tians s Ttiir si

580쪽

in Asiam ahierat OmphaIae servituriis, In mari fortasse lactato loquuntur. i Πέλαγος. I. Proprie mnre, sectandum celeta maxime loca vistinctum. παρὰ δὲ Κυανέων πελαγέων διδυμῶς ἄλος α κταὶ Βοσπόριαι Ant. 955 cli. st παρά. In codcI. et Ald. Post πελαγέων additiar προρῶν, explicando quippe κυα1έων nil tectiun, non ab inepte quodam interpretante, sed quo πελαγέων expelleretur. ωεπερ πέλαγος μῆφον Τraesi. II 8 eli. πέλαγος

duo exempla Ilabent. Ab autere mari into faciendo sumptum κείνοις

Tliebanis Oelli pii ni vi dolove ad se repetiturin φανῆσεται μακρῖν δεδρο πέλαγος , ουδὲ πλωσιμον oed. Col. 669. de eonantine dictit in dis cili ad exseφι-Iιι n. Memorat veratim Suidas V. πλώοιμον. A laeta fione muris dictuin μέν αρα πέλαγος ἐλήχετόν τε Οed. G1. 2743. do perpessis M avia soriunae in ala.

recte acliol. πρόςελθε, nam πελάταν, qtirud fellitur, non a πέλασσον

ήσατο τὴν ἔφοδον, et μ' ἐπιτετυχηκέναι αὐτῶ. 2. Transitive propius a Imoveo, Deio ut εκα lat. φυγρ - ουκέν ἀπ αὐλίων πελῶτε Phil. I iraeli. Seliol. ωντὶ του Ουκέτ φεύξεσθέ με, οὐκέτι μετὰ φυγῆς καὶ φόβου πρ πελάζετέ μοι. Haec curn inepta sint, Cantet iis μηκές σάαυλίων έλῶτε, Eisur litus Οὐκέτι ἐλῶτε vel περῶτε conieceriint, Diitinianis ni is μ pro μοι diei, ut videtiir, ratus Od nte appropinqγnt ilis explicuit,

Milite o initi uni Branckius πελατε in Perativunt esse putavit. Recte Her mannus non an plius stiga vestra me ab antris meo acι vos a illucetis; se elabatur eni in ieras, qtiae ad antriina accedentes ipso conspectu fugerent. Seil πελάζω origine transitivum esse non CredaIn Hemnanno, nee

id ex inclinantento verbi esticitiir. - Ciim ligura dicitim νιν πάρα λευκὸν εὐάμερον πελάσαι φάος θοῶν ώκυάλων νεων Ai. 695 cli. redonare prosperitat . - Hine passivuna na λ α σ θῆναι intransitive dicitur. μυσης πελασθεὶς φύλακος Phil. 13II. πελασθῆναι - ἐπὶ τον απότιμον

라틴어 텍스트