Lexicon Sophocleum adhibitis veterum interpretum explicationibus, grammaticorum notationibus, recentiorum doctorum commentariis composuit Fridericus Ellendt

591쪽

Hie mi idem avent a nificat, de citilis norninis syllatia triunt na dia pro dueentia o mereat Allienaeus P. 388. F. Sed pro Montine prolirio illem

a Sopliocli posititin ait notamini Pliotius p. 4I3, 15. et Suidetis v. Πέρδι-κ o ς ἱερόν: Σοφ. δὲ ἐν Καμικίοις libri κωμικοῖς τον υπὸ Λαιδάλου ἀναιρέθεντα Περ δικα εἶναι et oύνομα III. 30I D. . De tono v. Grim anni de Proso l. p. 435. Πέρθω. Verbi ite clavasta ulis nu1xime urint, iis dici soliti non I Mintiir nisi futurum et noristus. Haec proprie viciuntur: οἰκ δρ' ὁ πέρ

πέρσοιεν si . Vitiose Rico. πέρσειεν, quoil nec tempore nec nninem convenit. περσεις τε Teoων I4I4. - οὐκ ἔστι πέρσαι σοι το Βαρδάνου

πέδον Plii l. 69. πριν ἄν τὰ πέργαμα - πέρσας φανῆς I319. Eυρότου πέρσας πάλιν Tincti. 243. καὶ πόλιν ἔπερσε 364. ώς - κοὐχ ἡ Λυδία

ροεMν αυτ ν 433. Oτε την πατρώαν - ἔπερσε 467. de urbe Dee Ita lietiini sola. Εὐρύτου πέρσας πόλιν ἔπι. Et de Getiistila olea saera in arce Atlionar in reperta: τὸ μέν τις οὐ νέος ουπε γ es σημαίνων ἀλιώσι. χερὶ πέρσας Oed. Col. 708 cli. V. ἁλώω et νέος. - Transfertur ad hon es neeatulos. κεῖνος γἀρ ἔπερσεν ανθρώπους Ai. IIII est. bolli auctor . τοσΟὐτόν γ οἰδα, μῆτε μ αν νόσον μήπ ἄλλο πέρσαι μηδέν ed. R. 456. me perdere posse, Inininae, ut Erlarduo Vi SuIn, nie pem tum νι esse. v. Lobeck. ad Al. p. 40I., Dissen. Expl. Pind. p. 370. Heindors. ad Plat. Protag. P. 340, a. Περτ. Tanmiam a luerbium nil solam apud Sophoclem Ieratur diuctum , nee ut in tinest positum exstet, nec ut sine casu de Iocis, n qne ut praestans quid aliis er insigne significet, qui Homero Ioquendius Is est. Tantillain praepositio proprie, id est de laeis dictuin et in

spatiorinn notimimii eadentibus, ut significet cir tu, euius potestatis ex

quenti apud onines usu esse reperitur. - I. Cum dativo aio dicitur doeirettindante aliud alio. πεπτῶτα πτει περε νεορράντω ξίφει Al. 815. do Aiace in gladium incubituro, ut is eorpori inlixus haereat: v. Valch. Phoen. 888. Disson. EVI. ad Pind. p. 446. SitItiliter de in m-bente altero alteri, adsignilicato amplaiiι. κῶται δὲ Nκρὸς περὶ νεκροAnt. I 225. Paulo aliter περὶ δ' ἐμῆ κάρα κατάγνυται τὸ τεῖχος Synd. II. 2. Io Dd do niatula rapiti illisa, quod Latii te in , nostra linguanu clicitur, utro illo somnone disertius Et sis iiscantius Graece. 2. Cuni aerusativo dictum. ον ἐγὼ λεύσσων περὶ παν Ουπω δύναμαε gwεω

592쪽

νος γνωμι ποῖ μοι ποτε ναίει Oecl. Cia. 134 an. oeulas per tumni ci iri serens; nec lauaen in min unoveris. - 3. Cum smιitivo non dicitur nisi tralate, ut significet comtata sensa dicta facta ad aliquani renireferri eis iue intercedere. Onsortium; de Latini, nos niodo vini, modo in Aractisus, tona betriist dicinius. De mente et miris e οὐδεν σύ που κάτοισ- των σαυτοδ πέρι ΡHI. 549. κεr τινος κῆδει πέρι 617. τῶνδε

γὰρ πλέον φέρω το πένγος, ἡ καὶ τῆς iμῆς ψυχῆς πέρι Oed. R. 94.ώ δεῖ, εἰ μου δρῶσαι βεβούλευσαι πέρι; 738. δαίμονας λέχων πρόνοιαν

ἴσχειν τοὐδε του νεκροῖ πέρι Ant. 283. πῶσαν πυθέσ9αι τῶνδ' αλξ9.ιαν πέρι Trach. 9I. ἔχεις τι θάρσος τοὐδε τοὐ gάρβους πέρι; El. 404. et ι δ' εἰδως τοῖδε πράγματος πέρι; Ai. 734. Azακτος δ' ἄτι - οὐ θαρσῶ πέριγω. - Do dictis r ων λέγειε περι Oed. R. 707. κηρυξας xχω - παίδων τῶν δά Οἰδίπου πέρι Ant. Ita. λέγειν φρονούντως ων λέγεις δοκεῖς πέρι 678. durior verbor in collocatio, V. Hem. περὶ γὰρ σού νὼν ευ- 'πειστα λέγει M. ISI an. γέρων ἐμῆς Gρέστου Στρόφιος ων ἐλαι πέρι

El. II00. Inde de ora lamna responsis dictum ἔλειπε μοι μαντεῖα Πι ἀτῆςδε τῆς χώρας πέρι Trach. 77. - De re Deienda poniti ir: ἐν δ' ἐμοὶ τέλος αὐτοῖν γένοιτο τῆςδε τῆ μάχης πέρι Ood. Col. 424. νόμφ δε χρῆσθαι παντὶ πάνι ἔνεστι σοι καὶ των θανόντων χύπόσοι ζῶμεν πίριAnt. 2I4. ει ζῶν Ἀχιλλευς τῶν onλων των ων πέρι κρίνειν ἔμελλε Ai. 437. ημος ἀριστόχειρ οπλων ἔκειτ ἀγων πέρι 916 ct. λόγων γὰρ οὐ νῖν ἐστὶν α νών, ἄλλα σῆς vυχῆς περε El. I 4. ούτω δαιμονας θνητῶν πέρι πρά- σειν Alet. VII. 5 94 D. . περι pro νπέρ aIi ius gratio , pro , de

qua ro Breinium et Sohaeseria in conserae licet App. Dem. t. I. P. I90., Sophocli victiun non est, Elimpuli est. - Auratrophe Praep isionis nonii ni postpositae legitiina dativo et accusativo accomurodatae non e stat, cum genitivo iliciact adeo regnat, ut unum contrarium exemplum reperiatur Ai. IM.; id quod maxiIne eo efficitur. lii Oil tibi lue versia asinein occupavit. Imperite περί ab uno eoririn, quorum Praecepta colli guntur apud I tr m. M. P. 123, 28. , ab an astropIte iuuia unct esse errore, ut videtur, sortuito asstranatur. Nam sila solum ne retratieretilr accentus doctrina soli sior cavit, ciun περί significalet περισσως r sesiol. n. δ. 46. v. 52. -- de raro compositoriarn eius praeposivonis usu apii Itragicos, inprili is eoruIn, quae περι vocali Practutis sum monstrant, ob servavit Porsonus ad Eur. Med. 28 , eius rei in angusto Praepositionis ipsius usu praecipua causa, nec nisi so Ituita est.

Περίαλλα vinxime. δύρομαι γὰρ ώς περίαλλ' - ἐκ στομάτων Oed. R. 12I8 cli. De advectio rariore ei. Porson. ad Eur. Med. 284. , sed posititin illud esse in fragniento corrrepte scripto vivi Plui. t. II. p. 1093. cl. inc. 747. D. maius potissimam Partem ingenioae emendatani de sit Brain-Diusti eo Cooste

593쪽

Πε βαίνω ile voce ad aurcii acci lente dictitan τω δ' ἀθλίας ἄσημα περιβαίνει βοης Ant.yII94. Vel ni in propter clativum addituna ScliaeserusiispicioneIn nrovit, ut περισαίνει coniiceret ex V. I 199. scribenduni esse; desen sit ex Eur. Suppl. 609. Ertiarissius. IVundem numeri ossensioni fu runt, iit περιφέρει et corrigi cliperet; Herinanno περιπιπνεῖ περιπλνει placet, cillia scholiasta vulgataIn scripturani non videatur ante oculos lialniisse, uti serit at τα κακὰ σύμβολα τqς βοης περιστοιχίζεται. Hoc περιστοιχίζεται ipsi περιβαίνει, Planqliana pallio quaesitius, explicando

constittitiana arbitror. ι

Περιβλέπω circiιnispicio. Tralate ουδὲ τούνδικον περιβλέποις αν Oed. Col. I000. rationem habens tr in arsi). Περιβόητος claniore pleriins et cIarnores concitans. Ἀρεα - δς νυν ἄχαλκος αοπίδων φλέγει με περιβόητος ἀντιάζων Oed. R. I92 ch. Musgr. acuive interpretati ir περιβοῶν, schol. tiniis περὶ δν εκαστος βοs, quod Vermin visum Passovio ad, Musaeitin p. I96. Melior alterius ratio μετὰ βοος και οἰμωγης ἐπιών, non suo clanaore et fletu , Sed eorunI, quor Imincessebat incoluinitatuita; passive igitur dictitin Ieiunae. Eorum quae viscetnendis διαβόητος et περιβόητος Aminonius habet, nihil hic aptum. quan iliani visum Valet enario Anilia. P. 65. IIεριβρυιος circinn aratiιaris. περιβρυχίοισιν περων ὐπ οἴδμασιν Ant. 336 ch. 0 ut in ursi). - .

IIεριδIνέω circinnuolui curn ingrumidi s. appropinq sandi significatione. ἀνταῖον περιδινέοντ ora ὁρῆτε Clytaemn. I 310 D. . Nec tonismi tamen evellendi nec Mussaid de sententia auspicandi in conuste Scripto Ioco. Iibido est, inprimis cum vocabuli ἀνταιος incertissima ait interpretandi ratio; V. ἀνταῖος. Περίθους n. pr. Θησέως Περίθου τε - ξυνθηματα Oed. Col. I590. v. ξυνθημα. Περιιμῖν v. περιοράω. Περεμένω niarieo , exspecto. τίς ἄρα, τίς με πότμος De περιμένεοι Ant. 1282 m.

Πέριξ circiιm. ηδε βωμία πέριξ λέει κελαινὰ βλέφαρα Ant..1286. da

sententia v. λύω. βωμία πέρι4 est περιβωμία, ad aran proiecta s. aram an Ieaea. - Do tono consensus est Herodiani π. μον. λέξ. p. 46, 4.

χὰς ἀνανδρους ἐγγενεῖς ἀλωμένας Oed. R. 1505. yersu ruente. Quare Da vesti correctioneua Misc. Crit. p. 268. cupide ampIeXus Brunslsius est,

594쪽

περιωρς. Ersirditiis alitein Porsoni deereto da περι ante voealent in senariis tioeliaicis et an a Paestis legit iiiiis apti l trag eos non recepto na

a d sententiani non convenit. Pomoni Iou etsi utilis est, niti ita talarensortilita et non satis curata vel bomirn proprietate ad uti xta liat, et: Iaec dubito Her annum' et Elnuleium sevit, Da vesti en unctationem c tui iatinam praestare Probabilitate ratos. Praeterea πυριδειν et περιιδεῖν et a silirariori nI errore et a scriptoribus callentis aetatis coiitiin intitur, cyto

facilius commutari Potueriin te v. Iacobs. ait Aellill. Tat. p. 709. Περιπετης de an Episaeante dicturii ἄμφὶ μέσσ)ὶ περιπετη προςκε μενον ὁρωμιν Arμοναὶ Ant. I 208. Sed audacissinae novator velf,orurn S i lineses de gla lio in quein Aiax incubueriit qi Iasi circui nilatii in corpore, igitur pamve dicitur ἐν γὰρ οἱ χθ ονι πηκτον τόδ' ἔ χος περιπετὲς κρα ρο- N. 89I. Inepte interpolantes Musy. et olina Bollitus περιπετους. Fi mant illud praeter omnes luneos Stilitas v. πεθιπετές et Elist. p. 644, 47.

Recte uter te explicat; Suidas Bovν ὐ περιεπεοεν ὁ Αἴας, Eustathius

Q περιπεπτωκεν, inale tarnen ille prior haec Praefixit ne ρεπετ, περιπεπηγὸς αοτω, nisi sorte grainniatico, Utem exce Sit, ανω pro Daeti os et περιπεπηγός passive clicere in mentem venit. Mentoriani liuius sententiae Praeterea apud Pliotium reperias V. πηκτος θάνατος p. 4I5, I. quao pleramae ad se transtulit Hesyclitiis in v. , iteIn fortasse p. 420, 19. ubi legitur περιπετη νε νεσθα , περιπεπτωκDαι. Similia conserent Lobeckius I. c. Aia esta. ad Aescii. Ag. 24I. BIOIns. gl. Agana. 225. Clioepti. 568. Fons significationis quaerendus in ipso Aiacis versu 815. πεπτῶτα τωδε περι suo ράντω ξίφει. Περιπολίω cImι mire, vagari. εἰς ἐκεῖνον περιπολουντ ἐλευσσο ειεν

i. q. καλύφαντες. IIεριπτDχῆς. Proprie est circiι licatus s. inerum Iutrι8. ωλα νιν

σαριπτυχεῖ φύρει καλυφω τρὶδε παμπῆδζν M. 898. Sed eo mio περιπετης inodo metum 3e Aiace κεῖται κρυφαίου φασγάνω περιπτυχῆς Ai. 883. Bens schol. vet. τὸ δὲ περ ι ατ υ χ η ς κυριώτατα μὲν ἀνόμασται, ἡμῖν δὲ Ῥετάβλητον. τινὲς δὲ περικεκυλνωμένοςla quae Suidas assunipsit v. περιπτυχής.

595쪽

Περιρδεω ilis O. De divitiis enim et Ianthia vitae sie illei Lotuus

του Σκίρου 239. Respicit Elist. p. I 695. 58.

.α. 68. Tralate: καὶ περισκελεῖς φρένες Ai. 635. Briinctilis χαἰ περισκελεῖ rv. ὁ ἡ τό. Seliol. vet. αἱ ἄγαν σκληοαι Ψυχαί. DinitIn et inflexibilenisti nili mitione retorrisiuin Latini, ἀμάλακτον καὶ ἄτεγκτον. Uberrimo explicuit Lobeckius. Περισκοπέω circiιvinpiciis. Pri,prie dictit mr ἔπον O αῖμα καὶ περι- Οαῶ El. 885. Tralate de m niandis et ivd an lis. μισῶ μὲν ὁ ς τἀσα-m περισκοπεῖ inc. XC. I. 770 D. , muttiin de μετεωροoόφοις. Περισπερχῆς. IIesIchius: π ε ρ ισ πε οχ ή ς, περιώδυνος. Sui las huno Iocuni asseretis, βαρύ. Eiistati ii iis p. 444 9. cs. I 3b5, 23. : ἐμὶ δὲ ἀσπερχὲς το πολυσπο ὐδαστον, o περισπερχὲς λέγει ὁ Σοφοκλης,

και ἐπί ιασιν καὶ αὐτός. Haec onania rem non ui agiβ tangunt aiiuin ab

Alberio ait Hesmlii uin et Valcken. ad Tlieocr. Adon. P. 228. et Herarii. VII. p. 387. collata. Longe Inelius IIes clitus V. περισπερ χο ῖς βοῆς,

τῆς κατεπειγούσζς, et fictiol. Ai. l. e. Postquan nainus PI Obata piae Inisi περισπουδαστον, αμηχανίαν ἐμποιούν, aildit περισσῶς κατεπεῖγον ,

cinὁ τοὐ περισπέρχεσ9αι, τὸ περιστρέφεσ9αι. Nain d περισπερχὲς πά9oqAi. I. est priieceps facinus et cui ea Praeca endo, elati Iestino insu-Per, Pur nemo fuerit. IIερισσευω iniiιs min. τὰ μὲν περιοσεύοντα των λόγων ἄφες EI. 1280. Non loquitur de tacendis rebus ait ilicetullini inutilibus, sed do cohibendo 1lunaine vereor n. Hunc et quatuor sequentes vel sus Sitidas alsere v. πεοιττά , ulli literamini ordo περ οσά scri, postulat. Περισσός. I. --Ieris alios magnitudine. Non de Ie dicitur sed de sensu animi οὐ τοι ooὶ μούνs - αχος ἐφάνq βροτῶν, προς ὁτι των ωον ει περισσά El. 152 cli. Scitot.: προς τὸ ἄχος περισσήi, ἀντὶ του ἄμετρος ἐν πω θρηνειν. - 2. Hinc ProXi Ina transferendi via r petitur ποιον δέ μου περισσον ηκουσας λόγον; Oed. R. 84I. prae reteris

stone dicitur adsignificata. Sic simpliciter τῶ γὰρ περω- κἀνόν τα σώματα πίμειν βαρείαις προς θεων δυς αξίαις M. 745. Suidas v. τα γάρ et ἀιυνητα, Stob. Ecl. Plius. I. P. II Serim XXII. 2I. et Eusti P. 4ra,

596쪽

Electrae ilici. Ae ire tolerare sese illam dicit. Si inite, non illein est βάρος περισσὸν γῆς ἀναστρωφώμενοι ine. XXVII. I, 3. 682 D. le lioinini biis.

ἄχθεσιν ἀοnἡe Q. Seis inpriniis ex tragicomini conquetii lino liaec diciantur: περιοσὰ δρῶν Tracti. 614. i. e. πολ πραγμονεῖν, πολλὰ πρύψειν. το rcle περισσὰ πράσσειν Ουκ Iχει νοῖν οὐδένα Ant. 68. Eiisti p. 484, IT. v. Vulci . Diati'. p. 86. et Eur. Hipp. 785. Mortina ait Longin . p. 244. II eish. ποιος περ ισσός ἐστι τἀν 'λδου σέβειν Ant. 776. ailsignificato negotii permculo. Sed superstiturn et Propterea molestii ni significat τὰ γὰρ περισοὐ πανταχos λυπήρ' ἔπη Λloail. V. 2 I03 D. . - De tono V. Arcuit.

Περιστέλλω citro. Proprium de cultu moriti orian sepulta ali. τό σον δέμας περισαλλουσα Ant. 894., quod quill sit versiis 892. docet, ἔχουσα κἀκόσμησα κἀπιτυμβίους χοὰς ἔδωκα. τάφον πεοιστελοῖντε δυστηνον νεκροὐ Ai. IIG. περιστελοῖντες Flor. T. contra versus legem. - Itein proprio, sed aliter tanten ilicium ἔπηξα δ' αυιον ευ περιστείλας θώ τον σφαγέα, gladiu in Αi. 808. ευτρεπίσας, διαχειοισάμενος, περισφίγξας ἐν τη ry Scliol. Vet. VI ad exscripsit Silid. V. περιστείλας. - Tralatedicinita a prima significatione ἀλλ' ευ περιστέλλουσιν αυτὰ δαίμονες Phil. 445. Sc. τὰ κακά, citrant et foverit, quasi dilecta sibi. Περιστερά colunina. τιθασὸν δὲ χῆνα καὶ περιστερὰν ἐφέστιον οικέτιν τε inc. LXXIV. I, I 745 D. . - Tonum docet Area l. P. I0I, T. Περιστεφής coronatus. ὁρω - περιστεgῆ κυκλου πάντων μ' ἐστὶν ἀνθέων θῆκην πατοός El. 883. De casu genitivo addito V. Scliaes. Mel. . P. 137.

Περιστροφῆ circiιmactio. ἐφευρε δ' ἄστρων μδερα και περιστροφάς Naupl. V. 9. 379 D. in PaIaine lis hoc recensetur inventis. Περιτέλλω. Non legitur nisi passivum de cire mactione imporis et ni, περιτελλομέναις ωραιέ Oed. R. Iin ch. Περιφανῆς conspimus, manifestiis. δείξω δὲ καὶ σοὶ τήνδε περιφανῆ νόσον Al. 66. Περίφαντος conspicinis, 1 nanifestus. ουοι, περίφαντος ἀνὴρ θανῶται Ai. 225 cla. nianifesto i. e. eerto niorietur. Vocat, illuni hic retii lit Eusti P. 927, 5. - inustris. ω κλεινὰ Σαλαμίς, συ μέν που ναίεις ἁλίπλακτος ευδαίμων, πῶσιν περίφαντος αἰεί Ai. 595 ch.

597쪽

περιφανῶς ἰδεῖν coniunguntur. μ' IIεριφραδῆς v. ἀριφραδης. - . . .

Περαπονς gaudio plenus.' περιχαρος δ' ἀνεπτόμαν Ai. 678 eli. E stallitiis p. 473, 10. Suidas V. ἔφριξα versum assem nt. Περιώσιος ingens. περ σε ἄφυκτά τε μηδεα παντοδαπαν μυχῶν Fato tris,uuntur Plinei r. I. I. 604 D. , quae tamen sententia an S

Περκώσιος Percostus, gentile nomen. Ἀρτακῆς τε καὶ Περκώσιοι ine.

Περόνη sissium. ἀποσπάσας γὰρ εἱμάτων χρυσηλάτους περόνας O . R. I 269. - De tono v. Etyna. M. p. I94, 48.

Περονίς si&ιλ. λύει τον αυτης πέπλον, e χρυσήλατος προύκειτο -- στων περονίς Tracti. 92I. - Tonuni clocet Arcad. P. 29, 3. Περραιβός nomen gentis, Perrhaebio. ρεῖ - απὸ Περραίβων Inach. XI. 2 265 I .). ρ di plicari versus i Ityet. Περσέφασσα Proserpina dea. ῶν ἀριθμὸν ἐν νεκροις πλεῖστον δέδεκται Περσέφασσ' Oλωλότων Ant. 885. Laur. a. Φερσέφασσα, Laur. h. Φερσέφασα, quorum illud non fuisse nisi recentioris atticisnii videtur, ut aia

mul duobus τε scriberetur nomen. ' .

Περσεφόνη Proserpina dea. ω δωμ Αἰδου καὶ Περσεφόνης El. IIo an. Affert cum sex sequentibus versibus S iidas v. Imnoεφόνη Πόσγα eastis precumbentis . πρὸς τουδ' ἔλωλε θανασίμω πεσήματι

Πεσσόν abacus o πεττευτ ικός. πεσσὰ πεντέγραμμα NaupI. VII. T. 38I D. v. πεντέγραμμος. Πεσσός calcoeliis, vio Iii Iebant in abaco πεσσόν dicto. πεσσοῖς κύ

βους τε Palana. I. 4. 380 D. , qui in Nauplio iure posuit .

Πέτομαι. Propria sive certe a propria, quae est vorandi, signisi eatione deflexa via lana ratione dicitur de pueris senili aetate opposuisoι μὲν οὐδέπω μακρὰν πτέσθ αι σθένοντες Oed. R. II. quem ESSe norasti insinitivuin iani ΙΙerinannus fatetur, olim aoristum πτάσθαι, praesens non πέτεσθαι, Inodo sed etiam πτέσθαι esse defendens in ed. Oed. R. a cunila. Idem Elnifieiuna resutans , qui ἐπτάμην πτόσθαι soIuni Atticis usitatum dixerat, contra ac Porsonus, qui secundum codicum suffragia et πτάσθαι et πτέσθαι dicta vuleri decreverat, post hunc ad Med. I.

Seidier. ad Eur. EI. 938. Lobeck. ad Al. 280. Schneider. ad Plat. Civ. Ρ. 365, a. opunie .laestionem iudicavit ita, ut secundum Homeri ,

598쪽

cuius constanti usu πέτομαι pracsens, ἐπετόμη imperiectuna, ἐπώμνaoristus est, lino Il. IV. 126. Excepto, magis placuerit πτάσθαι Atticis, sed ut celetis in somnis vel certis cle causis ali piando πιέσοαι Plaetii lerint innien; sie gramiliaticos ex Aiace ἀνεπτόμην et ex Oedipo Rege l. e. II τέσθαι tali pia in niunioria es digna enotasse. Homin Elistat lillis primas tenet, πτέσθ αε quinquies asIurens p. 452, 30. 527, I. 96l, 42. I4IR Q. 1929, 2. ; accedit soliol. II. IV. 126. Sane lithus locis viilgo ΠΣλθαι et siInilia luguntur, consens iis vel optimorii in libi omini sere niis tam est velut Λi. 678. ἀνεπτύμαν Laia r. a. , ἀνεπτόμην FIor. T. Ceter inclis et sententia luce in accipit et aiidacia excusatiar, clitost puerOS 1antes aliqi toties νεοσσούς ilici Poetis videntias, velut Eiir. Troad. 752. Uerc. sui'. 72. 984. - Ι 4gia rata dictu in de ineretis eonsiliis et ritodo ritetumo Io spe plenis. πλομαι δ' ἐλπίσι Oe l. R. 487 eli. Pio I tetigerunt Valetc. ad Ρlialar. Epp. p. XVI. XX Lips. Doivii l. ad Uiar. P. 407. Ulligk. ait Eur. Hel. 666. llic lanien iliversa utSCuns. Πέτρα mora. δίστομος πέτρα Plii l. 16. rupes cuin antro bisori. Ex Iioc et sinii libus exeniplis iusto cupidius colligit πέτραν significuIE α τρον Elnis l. ad IIed. 1326. ω σχῆμα πέτρας δίαυλον 940. Assere Suid. V. αυθις. κρῶT -ν - πέτρα πέτρας di νωθεν tiἱμάξω 990. ω κοίλας πέτρας γναλον 1070 na. πέτρας νιφάδος Oed. Col. I 063 cli. ἄμψωλυπιον ἐκ πόντου πέτραν Tracta. 777. νόει - πουλύπους οπως πέτρα, τραπε σθοι Ipli. II. 2 289 D. . v. νομ. ἐνωα Σαρπηδών πέτρα Tvini'. 571 I . apud Bri non exstat . - ω καταρρῶγες πέτραι Plii l. 925. ινι δ' ἐκεύ- πουν πέτραι Traeli. 784. De Parii asso naonte ilicii tui σὲ δ' υπερ διλόφου πέτρας - ἔπωπε λιγνύς Ant. III3 ch. V. Elnis l. ad Etir. Buccli. 306.559. et α θεσπιέπεια Λελφὶς εἰπε πέτρα Oed. R. 464 cli. v. Psilaolc. ad Euri Androna. 999. De Oed. R. 478. V. πετGαῖος. - e in arm Pr

Πετραῖος saxosus. ἡ πετραία Σκῖρος Pliii. 457. πετραίας απὸ δειράδος φάνηθι Al. 682 cli. ω ναυλοχα καὶ πετραῖα σερμὰ λουτθα παοαναιετάοντες Tracti. 630. PIo πέτρινος, cluae vocabiala etiam alias coni utari docet Iacol,s. ad Antilol. Pal. t. lΙl. p. 870., dicitur πετραία βλάστα δάμασεν Nιόβqνὶ Ant. MI m. Musgravius ante posita ilistinetione ciuili liis etiain adiectivum ἀτενῆς colligat, vulgo aci κισσὀς Pra cedens referri solitiun. De eadem Niobe α τ' ἐν τάφον πετραίω δακρύεις El. I48 in. , quae respici utitur ab Eust. p. I 368, 27. - Praeterea eum Iegatm' τοι τύ γὰρ να αγοίαν υλαν ανώ τ ῶν τρα καὶ πέτρας ως παυ- ρος Oed. R. 478 cli., cpiod propter sponden in itactv Io opposititIn PlitIilbi Rauspectunt Visun esset, ill Ereiicillitis corrigeret ἁτε τανοος, niinc Her mannus iunge elegantiorem scripturam eruit nexocito ς ὁ τανοος i. v. αι ἁ

599쪽

Πέτρnoet anoemis. Οικον μis ὁρῶς τόνδ' - θυρον πετρίνης κοίτης Phil. 160 an. antrum Πέτρος gnaeunt. Legitima vocabnii vis illa est, ut lapidem quemvis maiorent sigiluicet. D πειροισε πέτρον ἐκτρ ων Plii l. 296.. de igne silicis venis abstruso exciviendo, ut Vimi lilia dixit Georg. I. I 35. a Malie- seMo conii aratus. το λευσθῆναι -ροις Oec . Col. 436. ῶς οὐκ ἀρκέσοιτο μὴ οὐ πέτοοισι πως - αἰανέλδες θανειν Ai. 7I5. Sed consi in litii rini in αδερα. Dulii a Pilitem sententia et quasi intermellii In positu in est καὶ γὰρ αν -ρου gυσιν ου γ οργάυιας Oe l. R. 334. v. ὀργαίνω.SEil celtiora liaee. on κῶλα κάμφον τοὐδ' ἐπ αρέστου πδερου Oed. Col. I9. πάγου scribi seliol. adnotat, qiiod al,siir iunx puto ciam Reifigio, Planquam negat Hermanniis. τοῖ τε Θορικίου πειρου MI. εἶ - ἐπεικτῆς is κατηρεφει πειρω Plin. 2 2. qia I antriun est Plii loctetae, saepo δερ , πετρήρεις στέγαι, οἰκος πετρίνης κοίτης ilicium. Πετρώδης saxeus. πετρώδει - is κατώρυχι Ant. 770. de saxea s pullari coinpage. πετρώδει κατάφρακνος ἐν δεσμῶ 948 eli. de antro montis Pangaei, in quo inclusus a Bainlio Ia ctirgus fi cnnitum Apollo I. III. 5. Πεύθομαι Dareo et φι aerendo e lim. Πυθώδ' tὼν πεύθου τὰ χρησθένι /t σαφῶς επειλά σοι Oeil. R. 604. τα χρησθέντα conami initer ait πεύθου et ἐπειλα reserenitum abstinendunt pia ab interpunctione. Flor. T. Pal. πυθου, quod in Par. B. adscriptum; Pal. praeterea και inculcat.

πεύθου μn λουσα τἀνδρός Trach. 386. Πεύκη 'ae pieea. πελασθῆναι τλέγονου ἀγλαῶπι πεύκει Oe l. H. 2 4 cli. - Tonum enotavit Arcad. p. 106, II.

' φια vis et φια parte significans. De adscribendo T satis dicituniti μηδαμῆ et λάθριμ Nec ambigi ite signiticatione potest; nee entin

600쪽

scrutantis quain generatim miraerens ποῆ.

Πηγῆ. Propria sontis significatione non legitiir. Proxiine tamen inde haec absunt: ὁρῶ κολώνης ἐξ ἄκρας νεορρύτους πη et γάλακτος El. 883. τρι γοάς γε πζγάς se. χεῖ) oed. Col. 480. uti inuste de libatione. ἴσχειν δ' ou κετι ππας δύναμαι δακρυων Aiit. 797 an. ἔρρωγεν παγα δα- κήυων Trach. 849 eh. - Tralatain mictione na Ilaec liabent. ει τῆς ακου- ουσης re ἐν πηγῆς G ώτων φραγμός Deil. R. 1387. de alidi tu obtiιran M. φραγμὸς δι ώζων coniunge ivla vi lentiar. in ἴσχατα χθονὸς νυκτός τε π γὰς οὐρανου τ ἀναπτυχάς ine. XClII. 2. 655 D. , viii iii re in Ori-ili tae reliquiis posuit . πηγαι νvκτός videlitur Oceani orientalis regi nes dici, ex ,quibus oriri nox rariter et Sol ei edebantur, velut occi- lentali ni eri l. - Accentus verirali OIigine illii struthir, quani a n δῶν rePetebant; V. Et in . M. p. 669, II. Πῆγνυμι filio. εἶτα etόνδ' ἐφεστιον πῆξαι λαβοντα σκῆπτρον El. 4I2. Im ζα δ ' αὐτὸν εὐ περιστείλας ἐγώ Ai. 808. de glailio eo Iein fige luto, de quo sim dictum πέπηγε δ' ἐν γῆ πολεμω τῆ Tρουάδι 806. Πηδάω insilio. εἰς δὲ ναυτικὰ σκάφη πηδῶντος ἄρδην 'Ἀκτορος ALI258. per reo. εἰςιδων μόνον πηδῶπια πεδία οὐν νεορράνιον ξίφει Ai. 30. Sui l. v. Onxῆρας. De construendi Verbi Iati0ne ad vestit Pssii glc. ad Euri Hel. 532.; sed plus centenis is lisus futuati l agi coruua EXein plis potuit, qui non propter intransitivulii Verbum tranSitive clictum sed verbo si mpιiei pro conlposito alvo piaepositionein et CaSuin coniues liabenis ni emorabilis est. -- Tralate dictuin εις ὁ ποδησας μείζονα δαίμων των μακίστων προς σὴ δυςδαίμονι μοίρs Oecl. R. IMO an. de inuente invido

numine.