Lexicon Sophocleum adhibitis veterum interpretum explicationibus, grammaticorum notationibus, recentiorum doctorum commentariis composuit Fridericus Ellendt

601쪽

IT ,

tit καπηλου no inen et O νου aliis iii lialbete necessitudinis osten ferent; Ui:,si non limus etiana vini et fauces ex itoliis protrauli et uiui possint. IIημα entantitas. To πημα - της νόσου et ὁ νυν παρόν Pliii. 754.

602쪽

miriue sensu et cogitation B cona preliensan abstra etain mali notionem relerunt; ite re ipsa gravi et calarnitosa unum est Phil. 858., quod ni orbiun si ilicat. IIuic a Ide selectilis de honitrie dicti In, a Wιο eulamitaton naetiintιs: Κρέων δέ σοι πο ουδέν, ἀλλ' αiπῖς οὐ σοί Oed. R. 379. De Proprietate sernionis praeterea nota talia sunt κακά et πήματα eoniposita : ἐν τοσῶςδε πῆμασιν διΠλῶ σε πενθεῖν και διπλῶ νέρειν κακά

ειzγκrον Οἶδα και θεων ML,ωνα πημήναντα THMI. 712. , quod ni ire Passovilis cle sagitta veneno inlicienda litterpretatur non satis inspecta Sententia, citin ilianifestuna sit de vii inpiato Clitrone ilici. δοκεῖν μὲν

Tracti. 1179. i. e. καταρω oop. οἴ τι χαίρων δίς γε πημονὰς ἐρεῖς Oed. R. 363. των δὲ πημονῶν μάλιστα λυποὐσ', αἱ φανωσ' αὐοαίρετοι I 23I-οιι τὰ δειλὰ κέρδη πημονὰς ἔργάζεται Ant. 326. Homini pauca coarcretam litain dicunt rei gia vis et daninosae signi licatione plaudita sunt, de Ioleni utiere Tracti. 375. de convicio Oed. R. 362.3 nec necessario sic intelligas El. 954. - Accentum generis verbalia sunt V. ap. Arcad. P. II 2, 12. IIiειρα piriguis, serninina sorina desectiva cum πίων et πιαρός e gnata. πιείρας δρυός Tracti. 763. ἀπὸ λιΠαροῖ ξύλου. δρῶν γὰρ λέγει

Παν δένδρον schol. De pinu tamen Proprium.

603쪽

sarran opera i. e. Carinine Cirin Posteritate aeviatur.

Πεθος cIOIitini. Πηλος ἐκ πίθων πνοβάζεται inc. CV. I4I. 928 D. v. Πηλος. - Tonum generis Arca lilis notavit p. 49, 8. Πικρός. Si vera est Buumanni disputatio, et profecto vera est, πικρός pra initiva significatione ne si et penetras ιtis, tralata demum arnini et ac rebi praeditu in esse Lexit. Vol. I. p. IT , propria in illam vim, etsi non incoim plani sed aliquantii in deflexa in apud Sophoclem inonstrantliaec. πtκρῶ τοὐδ' αἰόλου κνώδοντος Ai. I003. non aciιti ensis, iseda in dolore et certa necandi vi corpiis pernieantis. πικρῶς ωδῖνας αυτούπιach. 4 I. quod etsi de animo dictum est, si in i littulinein ta inen a pa- seu Ii doloribus aciιtis repetitana lias, Et, velut πικρ&ν ωδῶνα παίδων inc.

imore dictum. Hinc de sapore dictiini πικρον χολην κλύζουσι φαρμάκου πικρω inc. LIV11. N33 D. , varie scriptii in apiui Pliat. Mori p. 468. b., 463. f., 923. a. ; primuin , ut dedi nuis, altero loco πικροῦ πικινὰν κλύζουσι φαο- μάκω χολῆν, tertio Πικρὰν πικροῖς - φαρο ακῶς. Proxiina tralatio est de voca amιta, inde Dbssi et φιemιla. πικoῶς οἰμωγῶς Phil. I89 ch. φθόγγον πικρόν Oed. Col. I606. Inde ducti ini πικρῶς ἔρνιθ oc ὁ ῖν φθόγγον Ant. 419. quod quemιlae avis, quam tristis interpretari malo.

Inde earunt remi in cognomentum est, viae Merinatiun dolendi vel nιο- testiana gignunt. Proxiine albsunt a propria vi καί τις Πικρον πρόςφθεγμα

oave ne de tristitia antini intelligas. φυλαξαι δει με τούτο σοι Πικθον I496. Ilagis discedunt ω δυοθέατον os μα καὶ τόλμης πικρῶς Ai. 983. de quo loco secundunt Elist. p. 409, 45. explicando v. Lot,ech. πικροῖς αγῶνας I 218. πικρὰν δοκῶ με n Θαν τ νδε τολμῆσειν ἔτι El. 462. πικρον Σθειον Pihil. 355. de vio loco vemina vidit Butina. ; argillatiir Herm.-ὐ πικρου βίου Oed. R. 1487. τοις δ' ἐν υστέρω χρόνω τὼ τερπνά πικρῶν γνεται καἶγις φίλα Oed. Col. 62I. Quin do hoiniuimus ea signification dicitur. εἰ δε πικρους - υθεις Ἀτρείδας Pl1il. 508 eli. Sed pallio alitterdicitur ἔμοὶ πικρὸς τέθνηκεν , ῆ κείνοις γλυκυς, rei πω δὲ τερπνός Ai. 945. Postremo de hosfili remini liuinanamini statu insensoquo an inio dicitiir. καὶ πῶς γένοιὴ ἄν τἀμα κἀκείνων Πικρώι Oed. Iol. 612. η κύρσα πολλοὶ νοῦν φίλω καυ9ις πικροι Ai. I 338. v. Valek. ad Phoen. 963. Quonio do eo dictionis Perventum sit, nionstrat illud ui πολr ἐγὼ μόχ ρος , ὼ πικρὸe θεοῖς Plii l. 254. piod etsi schol. ἐχθρός interpretantur, ingratiιπι tani nPoti iis s. iuvissin Sigii iiicat. - Prinia titurinuiui Mevis est et sic inani

604쪽

festo constat El. 462. 644. I496. Tracti. 4I. 678. Ai. 495. 945. 983. 003. I338. Pliae 189. 508. Oed. Col. 6I2. 955. I 606. Ant. 4 I9. itic. XIV. I, I. Seniel in alsi producitur, Oed. Col. 621. Ceteris Iocis

anil igua mensura rat.

χθονὸς τυφῶις ἀελας σκηπτόν - πίμπλησι πεδίον Ant. 4 5, et oῖ τόιει κ ατῆραὶ πλήσας θῶ ; Oed. Col. 481. Πέμφιν Πλῆσας ὁ φιν Salin. II. 3. 483 D. . V. Herm. diss. de Prom. sol. p. 24. - Passisunt. Πῶν δ' ἐτω- πλατο ναμαγίων Κρισαῖον Ἀπικων πέδον EL TI9. πρίν ποθ' ὐετέρων ta ἱμάτων γενύσιν πλησθῆναι Ant. I 2I cli., quod viain aperit ad tin enien dana tralatain satietatis et fasti limiti signi1icationein , Citius unu ni exEni-Plum est oταν δὲ πλησίγῆς τῆς νόσου ξυνουσία Plin. 5 IR do vio casu Ii inus convenire regulae viso non assentior Mattitiae Gr. Gr. q. 352. p. 663. vel clini dativo iuncti ina videri vel eum genitivo τῆς νόοου, iit ξυν- ουπω causae reddendae adiectu ni sit pro διὰ ξυνουσίαν dictu in stat nenti. Nilii etῆς νοσου ξυνουσία inpraniis eleganti metonyinia diciti In vutetur Pro τῶ ξυνεῖναι νοσουντι, πλησμῆναι vero absolute additu in pro satiari ilici, it κόρου sit buudiendo sententiam expleas. - Μedium untiiiI exuri pli linliabet η μητρόθεν - δυςώνυμα λέκτρ ἐπλήσω; Oed. Col. 532 cli. tuiι v. tibi toruni. Veterem seripti irain a Briinclito ex Par. II.; iit ait, Oλησας corrigente expulsain revocatam inde a Reifigio Ridiiniis. ωλζων Vat., idque supra scriptum in Par. T. Farn. Tricliniano utromie. Πίμπρομι ermio. σωμα - Πενκίνης λαβόν rα λαμπάδος σέλας πρῆσαι Trach. IIM. ὁ ς γῆν Πατρώαν καὶ ἐλεοῖς τoiς ἐγγενεῖς φυγὰς κατελούνῆγέλησε μεν πυρώ πρῆσαι καιάκρας Ant. 201. Cod. Vat. Se ilati liiiii Dorvili. ad Giar. p. 618. 578. IIps. , post vieni nenio illum librum a stirpavit, pro h θέλησε μὲν πυρι πρῆοαι καrάκρας liabet ἀμφικίονας ναους ηλθε πυρώσων, suinpta illa ex v. 285.

Πιννοτήθης pinnoteres, glanus cancri Perparvitin. ὁ πιννοτήρης τοὐδεμάντεως χοροῖ Ampli iar. II. II6 D. , viod de homine brevissimo coopore dictum explicare studuimus V. μάντις. IIrνος sordes, σφι ι r. ἐσ9ῆτι - τῆς ὁ δυς φιλ ρο γέρων γέροντι συγκατώκηκεν πίνος Oed. UOL I26I. Libra στόνος, idquo onines. Illa

605쪽

Ai. 3I8. 368. quo loco πεσόν scribi posse suspicatiir Herin annus Perturbata, ut saepe . aptui tIassicos constraictione; sic non opus ὀλέσσος pro ολέσας in antistrophico versu scribi. πεσούσης Oe l. R. 129. πεσοὐσαν Trach. 1028 m. πεσόντες Oed. R. 50. πεσούσαι Deil. Col. I604. πεπον Pro πήσον mala coni tura Soplioeli Trach. I076. Vajelcen. iiii pertitii miserat ad Hippol. 1378. - II. Usus. I. Propria verbo ea leniti vis est, is leat, tit deorsuin alimi id seratur, inax tine huniuIlI. κοατ ιμῖν - πε Γραπειρος ανωθεν αἱμάξω πεσών Phil. 990. παιδὶ και πατοι. θαλαμηπολωπεοεῶν O . R. I 209 ch. quod de congressit conii igali clictuin lain Pro ituran tralata significatione abest. 1ς δὲ γούνατα πατρας πεσοῖσαι Oed. CL l.

607쪽

certa consilii Di, i an i ra dicit Ουκ ἔχω τάλαινα ποι γνώμης πέσω Traeli. 702. φιο mridum, i. e. quo me vertam ite sorte in aliquiit dedatis di- et lina; velut Oταν τις ἐς πλέον πέσα του θέλοντος Ded. Col. I 22I cli.

qtiae ab iswidente vel irmente in aliφι iit vi et viola deflecti intit r. Sic ileeuntesatirie ni tIomirn τα Aαβδακιδῶν οἴκων ὁρῶμαι πήματα φθιτῶν πώ πῆμασι πίπτοντα Ant. 59l. Du irmetite vel seri r mite vian axillae arniat ἐν δ' ἐλίκεσσι μουσι και κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις Ai. 367 m. nisi ad time-Sin liaec revocaVeris; ea vero non inest in Ai. I040.r etην τοὐδ' υβριν ποῖς μῆλα και ποίμνας πεσέῖν. De Ailiora ouillia donuinte χρως, ως ἐν κτήμασι πλοις Ant. 778 cli. v. κτῆμα. - Postreinurn tralationis genus est ite sorte factis, iliret uni illii l ab alea iacta . de qita vi an pian i Psiim

Schol. vet. τρου seliol. Pal. ΠισTευω. I. consilio. θεοῖς τε πιστευσαντα τοις π ἐμοῖς λόγοις Phil. 1360. σοι πιστεύσας Oe l. Col. 172 an ., cpiae sententia vulgo ni ii iis et pariani aptis ilistingit eniti notis turbatiir: V. μετανίσιημι. τίνος βροτῶν

λόγον τόνδ' εἰ κούσαο ' ίδε πιστευεις ἄγαν El. 872. talita sidiueiιι plena es. ἐγὼ μὲν ἐξ ἔμου τε κοὐκ ἄλλου σαφῆ σημεῖ' ἰδουσα τῶδε πιστευωλόγω 874. cco εἰ πατὴρ - ἔ,οιτο, μηκέx ἄν τερας νομίζειν αυτό, πιστεύειν δ' ὁρῶν I309. μυθοις ν εἴ τι πιστεύειν χρεών Tracti. 67. non si eredi potest, sed si fides haberina. - 2. credo, sino niihi perfrui Ieri.ώς oira ἱπε ων οὐδὲ πιοτευσων λέγεις Oed. R. 625. ω προς' θεῶν πίστευσον, Οἰδίπους,)τάδε 646. - 3. Hinc deflexa pia relidi et ilicio nititiei ton sese praestandi vis. τὸ γάρ τοι μεγαλα πιστεύσαντ ἐπὶ σμικροῆς απιστῶν τὴν πάρος συγχεῖ χάριν Tracti. 1218. Nil in v. I 24 I. iiii io accen- GaIn an Pri Inae significationi aint,igo: Ου γὰρ ἄν ποτε κακὸς φανείην σοί γε πιοτεύOας, πάτερ. Sententiarii in nexus illvit sit ad ut, sed eonii lcme

IIIστις. I. 1Mes. Sit biective dictum de an inio μο. θνῆσκει δὲ πίστις, βλαστάνει δ' απιστία Oed. Col. 617. Obiective de praestandae νυν γῶν τω θ εῶ πίστιν φέροις Oed. R. I445. ω πίστιν ἴσχων τήνδ' ἐχειρούμην ἄγραν Oe l. Col. 954. εr τίς ἐστι πίστις ἐν τοῖς δρωμένοις Tracta. 585. si licet flatii habere. Οἴτως Φχει γ ῆ πίστις, ῶς τὰ μὲν δοκεῖν ἔνεστι 577. 'Oρέστης τῶ τέλει πίστιν φέρων El. 725. Contraritim est τίς μοι φανεῖται πίστις ἔνδικος; Oed. R. Iέ20. qiιοιιι odo ιιιι e Iidem aliciιius ini plorare

608쪽

νotem y uani Minuistilo miti rure fides is eri poterit ad sensum ininus ti m. - Δ domntentiιna fides. Sie inprimis de nianti data solenne. 1μβαλλε χειρος πίστιν Phil. 802. δός μοι χερὸς σῆς πω νιν ἀρχαίαν τέκνοις - Οι Id28. Hinc sunt, qiuin semii antire: τίν , ω τάλαιν , ιμῆσα πα- ΕΙ. 875. λόγων τε πίστιν ών υεις. ἐφαρμόσαι Trach. 620. eonsi utre. ας 'ς τc πίστιν τῆνδ' αγαν ἐπιστροεις; 1172. Postula . enim dextractata fidei sponsionem. Πιστός 1idua. I. de homine dici soli tinn. Κρεων ὁ πιπιός mil. R.

fretum a. e muni. MA D9 δ rω σὐ πιστὸς.ῶν ἔδρας τάδε Oe l. Col. I 035. Multa sintilia eongessit Scitavi. ad Hec. Pora. IIII. - 2. de N , ut vel side duomum vel etiam tu tunt s. eii, quis Se comitiittere possit, id licet. Hae alteia significations iliciunt viile ώς δ' rox ἐμοὶ μεν οὐχί, σοὶ oμιλία προς τόνδε πιστὴ καέ βέβαιος, ἔκμαθε Pliii. II. Alternerint haec: ων με - οὐκ ἔσθ' ὁπως Ου πιστὀν. εξ υμῶν πυρὰν ἐξήγαγ'Uς τόδ' 4λσος Oed. Col. 97. ει γάρ τι πιστόν ἐστιν ἐκ χρηστηρίων I333 ως Ιλειπέ μοι μασGα πιστὰ τῆςda τῆς χώρας πέρι Trach. II. πίστ' Iχων

Paulo aliter dictuin ου τα Θησέως Περίμου τε κιῶται πίσι ἀεὶ ξυνω - τα Oed. Col. I590. sancta eni in si int. Sed de side an inio haec .ia telligo dici. τὸ σὸν μόνον πιστὰν φυλάσσων Oecl. Col. 632. non το σῖν, πρψτον tuani fidem, sed τό Οὀν φυλάσσων, cera πιστὸν μένειν, a tua partesidem servare. εἰ και τὰ πιστὸν της ἀληθείεις νέμεις; Trach. 397. ninu vera

fideliter nuntius' - Ali liud diibitationis habet illiuit τι is ' ἄν onoις τὰ πιστὸν ἐμφυναι φρενί; Oed. Col. I 485. Seliol. τι βούλει πιθανὀνίνακοινώσασθαι τω Θησεῖ. Nec Itoc recte victum, nec Reuigii interpretatio vera, pud ani areani vis insitum eius animo; sed sic Constat se tentia: de emitιsnani rei sicle illiva animo persuaderi uis; quod usitatiussanti active dicitur, Mena suci re, sed Iuinime nec se eo transitivo i

φυσαι cogitare. Πιmoas. Activa soritia non legitur. Passivum πιστωθεὶς ἔτι - ο ι

609쪽

IIIτνω inelao s. immo. ἐν ποίμναις πίτνων Ai. IM et . 293. - ο rido, i. e. morior. ἄταφος ἔπιτνε δίχα τε παντος Oed. Col. I729 in. evmito. καὶ πύοος ἀπέφυγε - τα σφῶν το μῆ πίrνειν κακῶς Oed. COLIT38 A. Penatu te Iia ait r. a. Ilio ot Ai. 293., mi anquam hoc loco a se-c in la manu conectit in , et Perpetuo ita libri 1llic fuant. Docto mim longa Plurinios in eam as,ire sententiam video, lit Plaesens πιπνεῖν, norastinnati it 3 Potactum ἔπιτνον esse putent; ean die OInniurn clarissi ine expositit Herm. in Cens. Meil. Et inst. ad v. 53. P. I64. OPiise. t. III. Biluinalino Gri vol. I l. P. 219. et πιtνω et πίονω u Su tragicdmim et Irricoriun receptu in suisse vi letur, alios autem Poetas non Inagis iii veri,nim consile- titiline trivisse , viann Piosarios constat. Conua I lia steriis uxoritis Est, ii cuin ad Enr. Hertici. 77. Meι . 53. unice vera πίτνω, πίτνων, πίτνειν idecrevisset, explicatius rem persecutias ad Soph. Oed. Col. I732. ratione etiana, Pram maxillae desiderat,at Hemi annus, Ptignavit: νenirn insei titui farevi rati ici strananitae πετ , linde ἔπεσον et ex re illi plicatione et syncopa πίπτω, cpio I iden acci Hiisse in τέμx ω, δῶ κν ω, κάμνω, ἱκνοῖμαι, νπισχνουμαι; forinani igitur in Oν exeunt eiu et νliterais Servilis retinentem non posse nisi i inperfect in liaberi. Ille ni iuraeontia Her annunt significavit, etsi non Ostendit fusius exsemiundo,

μονε non necessario aoristuna liaberi Oed. Col. 1732. I729 H. ; mi ippe perpetua est notasti et unpersecti, itent praeteriti et storisti apitii poetis

confusio. Nec sane ex illis graInmaticis, Pios Hermarin is niuin rixi I. c. in alterutra in parte in satis certo colligitur, Moschopilio m πεδῶν P. 86. Hesvclito v. πιτ ρεῖ , Pliavorino v. πίπτω, Eustatilio P. IID, M.,

eiiiiis Meviata ilis putatione Herodianuin etiana eoruin fonten hiisse agnoscinius, quae Parii in clistincte Eustat litus profert. At ego testem flat,o omni exception maiorein, Plein esse Herodianum ipsit in non dubitavirnus, aP. Scitol. I l. n. 827. Is enirn modeste, iit solet, o Momitus Amalai elio πέφνων penacute scritienti, Bine ulla ali biguitate de ceteris participiis V insertum habentilnas concedit, una conitIngens τέμνων κάμνων πίτνων. Prapsens illi visum πίτνω clariun erit totana percogitanti ili putationem, inpriinis illiut, mrod πεφνον eo argu Inenis actit ilibet, quod πέφνε vii lem et πέφνω πέφνει Πέφνy clicatur, Se i nustiliatii compareat

610쪽

explicando se torserunt interpretΘs. Hemann ira τάδε eorei gens iii sinitivum a Praegresso τίκτουσα πολέμους suspendi vult, ῶ ε πλύσειν τοῖς δυνατῶς οὐκ ἐριστά, explicans πλάθειν pro ἐρίζειν victum, ut e morium non Mimmisilia eum potentioribua. Sic inlinitivus durassinie dictus est. Ego cori exerim τά re, τά ut l=ro iliciuna sit: qui is in rebus coueu rere m-ι psimitibus controummias aer teni ratio non est. Cum libris eo . venit Suidas V. Πλήμ ν 3 Eustallitus P. IMA Id. δέ omittit. Πλαναω. Activa larina de opinione in trucerto φιaai vvnnse dicta ἄρ' ἔστινι αρ οὐκ ἔστιν; ῆ γνώμη πλανῶ; Oed. GL 3I7. Edd. vin. γνωμη, Trici. γνωμy, Prius qualemcunque sensiun extricaturi est, cum utrinquo in M consentiatur. Sed Latar. n. γνώμη πλανῶ, supra seri pis G, qtiod merito Elinsu et Hormannus praetuleriant. Apini Sutilant'. ἔστιν legitur 4- λωνs, ante, fita mini s venitate. - Pus sivum, quod Inedium vulgo dieiuni oberrare signifieat proprie: ἀει μεες

ἐμων δύνορος πλανωμέν' Oed. Col. 348.; tralate dicitur de inciretis monoribus ciremutatis: πολλὰ δ' ἐμΛύρων ἔπη φιλῶ πλανῶσθαι Oed. Col. 305.