장음표시 사용
581쪽
l. e. καποικίζειν ἔν τοῖς μεθορίοις. ἔστη - κοίλου -ας κρατῆοος 5M. πέλας - ὁ κλεινὸς αντῆ νυ φίος παρων ΕΙ. 29 . ἔν τος Αἰγίσ9ου πέλας 302. εἶπερ ην πέλας 304. τὼ δ' ἐφέστατον πέλας I393. ὰυτη πέλας σου I466. -δε νῖν σε μη παρόντ NI πέλας Ai. 83. -ας γε προρπόλοις φυλάσσεται 535. τοῖς ἄλλοισιν Ἀργείων πΠας ἴστω 76 l. adsignificato auxilio. σταθεὶς πέλας II 50. μη γυναῖκες ἀντ ἀνδρων -ας παρέστατε II61. - 2. Aliqii id metaphornes in liis inest exein pli : δοκῶ ι 'θρόνοις παραστατήσειν τοῖς Κρεοντείοις πέλας Oe l. R. 460. ἴrαν - ας ῆδη etῖνυιδ ν εἰςooῶσι του βίου Ant. 576. Genitivi et dativi discrinion, loquo secundum Pindari usu ni egit Hemia. de dini. Pin l. t. III. p. 260., aptid Soptio lem nullurn est. - 3. In prinais notabilis somnii la est o ιπέλας, alios φιos Iam φιales ηφω Significans , Cuius ex Sophocl 'exempla collegit Elinst. ad Med. 86 idem ὁ πέλας singillari nitim ero dictit in adeo inlaequenti ullu esse observans, ut apuit scenicos certe in dubium vocari recte possit; eXplicueriant Brianck. ad Antig. 479. 475Η. , et Inipp. Tliucyd. I. 32 P. 242. t. VII. Popp. . Huius loeutionis
reperiendae via monstratur Oed. Col. 807. εἰ συ μῆι μὲ - , OIti eου εἶ, μήτε τους& τους - ςr Significantur eni in proxime aiistantes elioreulae, Colonenses Pagani, qu0rtim tutelae eontini ira Oeclipiis, nitainen ipse et alii φιi Iam opponiintur sibi vicissim. - ἔς ἐν κακοῖς υβριζε τοῖσι των πελας Ai. II30. ω ε μη τα των -.ας συνειν Phil. 340. οέτις δοῖλός ἐστι των -ας Ant. 4 5., P ani sententiarn assert Eust. p. 27. δουλον θαὐτὸν ὁντα των πέλας κλυειν Alottit. VIII. 3 106 D. . sed reveru proxii nos, quippe smiere e iunctι vini significare oportet τοῖς -ας ψέγε El. 54I., quod, ut sententia constet, Aganwinnonem spectare oponet. Recte sic socii liastarn in uniis, Seribens ημῶς, μητὁ πῶν Οργῆ καταχαρtζομένη. τινὲς το hic πέλας τους περὶ Ἀγαμέμνονα ἔγνωσαν. Sed ait Cirtaeinnestram quomodo reserit POSSint, ignoro.
πόρου, longe certi iis Nerin annus diss. de prona. Sol. P. 24. emendavit ιπνοῖ σελαςφόρου. In Ai. 40 . -ας explicari lo ὁμοῖ adiecti ini videri significavi inis in ὁμου. - I e actentii docet Apoll. ite adv. P. 570, 29. Πελασγός Pelasgus, gentis no inen. Tvρσηνοῖσι Πελασγοῖς Inaeli. II. 4 256 D. . Spectat hoc stilol. Apoll. I li. I. 580. Πελατης φιi prope tiere lit. εἴ τε σέβει ξένον --ευνοω πασs πελα- ταν Phil. II49 ch. v. Herin. - De Ixione Iunonis cupiente adulterivim
582쪽
.licitiir των πεχάταν aέκτρων πστὲ των Aιός Hiil. 673 ch. - De areentu geneIis observavit Apoll. de actu. p. 545, 25. II ελάω a Ini eo et nectus prope. Exeniimns hine, πιλάζω tractantes, exe inplu In P Iii l. II34. , quoil aperte laturiarn rnonstrat, non Prae auris. Sunt vero, qui πελαν o Innino exter inanillim censeant, PIod bis praeterea legi apitii Sophocleim Vicietur: η πoii etῖν ἐφέσπερον πέτρας νι- νάδος πελῶσ' Olύειδος ἐκ νομου oeil. COI. I 3 l. et πρὸ τωνδέ τοι μυει μήποτε μήποθ' ἡμῖν ἀφελὲς πελῶν τέρας τοῖς δρῶσι καὶ συνδρῶσιν El. 487 cli. I riori loco adscriptiini in Laur. a. γρο π ελώς ο υσι. I Ino πελάσουσι, ait Elnuleius, qua non est varia lectio, sed inter pietatio. Unne Hermanniis semiitur, qiii Reifigi ii in refellere cupiens versiin ignoti Poetae apiui Pliit. p. 457, e., βαῖνε λὰ: ἐπὶ τραχηλον, βαῖνε και κέλα χθονι in inline feliciter corrigit βαῖνε , καί πελῶ χθόνι, 3πomnines hinni. Est vero Illa vi lecta miluis soranula de proculcanda ait versurio II insolentia, λὰδ ἔπίβα δήμει κενεόφρονι Theogn. 847. de proterenda Su peihia nicilis pie ingrarentibus, ut apirii Meleagraim ep. 28. λὰξ ωβαινε κατ α i χένog: adscito illo sensu versus Aielii Ioelio aut Hipponacte ili-gniis colorem amitteret. Sin vero , ut videtur, poetae coniniunt ilia lecto usi exemplum remi iret,nt Hei mannus, quoino lo sic tot Voces Ut forinas Homerieas, quin etian Doriensium quas Iani tolerat,inius y Praeterea cum gententia praecedat οιμι Θησέα αὐταρκεῖ τάχ' ἐμμα ιν DF, πελῶ σε praesens esse necessario videtur; in πού ait ilito inest de re grata si pisandi significatio, idque et Ileranannus sensit, pii interpretatur nisi sorte Metilanteni Dersus risugemit ait v. I 2. et acliol. προμελάζουσι explicans. In Electrae loco πελῶν si inritin tolerari vix potest; de sotnnio enirn loqii tintiir, quod compererant na ante Clir3 aotlienii te; iungenda auteni πελῶν ἡμῶν, et ἀρπὸς τοῖς Μωσι καιον δρωσιν, quae ad Clytaeinnestrain et Aegistilum pertinere scitoli tamina linus Vidit, Iiac sententia eonsido eon perisse soniniuva num lam n vitreponilitum citedis auctori et adiutori t. o. βλαβερόν, δνςώνυμον. Patisivun non clubia emendatione restituere milii vi leor TIr. XV. 5 587D. . ητες - πλαθεῖσα δ' ἐν λεῬωνι ποταμίων notων Ida σκιῶς εἴδωλον. Legittar ὐπασθεῖσα. Πέλεια coluntla. πεφὰγημαι nτηνος ως ρομα πελείας Ai. IV an. νης coniiciebat Piers. Veris. lib. L I. cui Valch. ad Plioen. p. Ib2. et Musgr. Praepropere a Istipulati sunt. Desenilit ex ipso Sopilocle et aliis scriptoribus Lobeel iiis, tuetur Sta id. v. πελειάδες. De sententia V. ομμα- τας υπ-Tερους βιίλλων πελεως PIiil. 259. - De accentii v. scliol. IL φ. 493. Πελειάς ci Iiιnaa. ὐελλαία ταχυ ιρωστος πελειάς Oed. Col. I083 eb.
583쪽
πελειάδων Tracti. III. Docta do ius aetiolia sunt; assert sententiam Stepti. Buz. D. de Dollona, respicit Eust. p. 286, 43. 365, 13. Πέλεκυς fecistis. πίζουσι κάρα φονίω πελέκεν EI. M an. Accentus sexioni convenit: v. Aieri l. l3. 9 I, 2I.
Πελιδνος liuisitis. Polliix IV. I4I., ubi tragicas pereonas 1lescribit: ρω πελιδνη τως παρειας παρὰ Σοφοκλεῖ Τ r. V. 577 D. . Hinc non euitissinia de vocabulo a poeta posito coniectiva sit. Atticum πελιτνός
IDλοπιδης Pelopi. . δῶμα Πελοπιδῶν El. I in Eust. p. 46I, 9. 674,
ἐν IIoῬέσιν καὶ ἐν Ἀμφιαρ VI. 4. 122 D. φησι. κυνὸe π έλης τε μηκάδος βοι ς ρενόν ρινέων vel ἡ νέων libri, Brianckius ρινὸν βοός, recto, nisi βοός in sine versus posituri, sititi. Duplici a scribunt Gai miis gi. Hippocr. P. 542. et Hesrclitus explicantes φαιῶν χρωμα ἐμφερὲς
e. πελιδνῶ. Ea scriptura nis Sopliocleo qui dein versu certiminie Ieila ιγ ii Potest et placi ait Salinarito ait Tertiit l. Pall. p. I3I. Sed acuen lumni itror cuna eodern st Ualckenario ad Theocr. Id. V. M., et sic RPiriluesyelii uiu scribitur, velut πολιός et πελιός Arcad. p. 4I, 3. ; qua citia in penacuit πώλη βους Elym. II. p. 659, 38. Actiendi vocabuli te xtirnonilina tortasse uis uitae Mace Ioniae I ella peti poterit, viam a sumabo vo noInen traxissct ait inpian. ad Dem. de salsa Ieg. p. 376, B. Id
584쪽
πει Ρlii l. D. I Q m. Ant. IIN. in . cli. El. 398. 419. Ai. 768. πέμπε Pliil. 835 cli. πεμπόντων Ded. Col. 456. πέμπειν Phil. I 385. πέμπων Phil. 33. 493. - . certe sic Alcliis, Flor. T. Ven. Ceteri πέμπω. Trach. 365. Ai. 726. πέμποντες Pliii. I 250. - in pers. ἔπεμπε Trach. 35.
ἔπεμπεν Oed. Col. 299. aptius hoc, qtiud in parie codil. et edd. vest. Plaeter Iunt. 2. , etiain supra scriptnni in Laur. a. Exstat. Reli pii, ite nTrici. et LMI r. a. a prirna ni an ii μεμφεν. - sui. π έμ φ ω Pliit. 1424.
II. Usus. Dieitur et de rebus et de honii iii, ira et I. significat mitteresin Pliciter i. e. reliquo vel ul in vis. σκῖλά τ' εἰς μέλαθρα σὰ πέμφεις Plii l. I 4 5. Ἀσκληπιον παυστῆοα πέμψω σῆς νόσnυ προς λιον l424. Potest lioc etiarn alterius significationis osse. ἀγρους σφε πέμφαι Oud.
585쪽
I. Iaut φα γὰρ διπλους πομπούς 288. Φοῖβος γὰρ πέμφασιν ἡμῖν ἀν--
ὁ πέμπων noinen liabet Plii l. I 33., εμioil noμπαῖος a nonnii lira Exi li*tur , quanti lan non ali uin significat, nisi cuius ductu illuc venerant vii I Miuuntur. - 4. Tralate de rebus variis dicitur, in prinus ut neoqΠεμ-Mειν s. in m*Πειν significat. Nam Pro ἀναπέμπειν semel reperi ilietum
586쪽
n ἀρεστε προς κακοῖσε πέμποντες κακόν; 1250. εὐῶπα πέμψον ἀλκάν. I. R. I89 cli. 5. Meιdium pro activo elicti ina non est. ώς χρεμ μ Lιὸ τὸν σεμνόμαντιν ἀνδρα πέμφασθαί τινα Oed. R. 556. i. e. naillere sua enusa, iit rid se veniret Tiresias. Elinstet iis naedio ossensus et ethlia tragicoris in coi re it et upini Sopii Oelein μετά pro μ ἐπι. Pro μεταπέμ- δεναι Iugitur Oe l. COI. 608.: πῶς δῆτά σ' ἄν πεμψαία F, co οἰκεῖ, δίχα; Sci OI. μεταπέμφαιντο. Sesiaesertis Brianetatim testatiis est ait Aescii. Sept. 878. eo In arentantera, et Elir. Hoe. MI. Pors. Iime aliten alienissima Sophoclea a liniscet, Oe l. Col. 297. 298. ut IMI., viae ct activi sunt, nec magis necessario pro με απέμπεσθα. licita, vivit Ant. I6I., quod vir mi finivis egregius activi pro medio dicti exempluIn
587쪽
quod non distingtiunt post δρόμων et διαύλων, et Laiir. a. b. t. πέν-ταμα, quod etiam apti l Sitidam exstat V. βραμῶς. Ita it isti ncta sententia cuin sensu Plane care re Vi leatur, Porsontis aΡ. ΚiM. P. 221. αμ' ἄπεn eoiTexit, viod vix ProbaveIis, mi Oil nec Ilibram nec seli liastae in πεντάεθλα ultro incidere potuissent, nisi aliquid scriptiina re-Perissent, laod eius rei ansam Praeberet. Herin anniis et πεντάδ' fi νομίζεται, et olim aiuIazi conatu, sed in prirnis eleg inter πέντε O' ἄν νομίζοαι coniecit; nnno libror In Script traIn, n in eris Plamvis minit ae ole gantDn retentain explicat attractione, ut Πένταεθλα α νομίζεται sit των - πένταεθλα νομίζεται : Ie ititnaIII enim vocabuli larinaria ut vulgarem spretam Poetae videri.
Πέντε φιint me. πω ησαν οἱ ξύμπαντες Oecl. R. 752. δέκα μῆνας πρὸς ἄλλοις πέντε Tracti. Q. Πεοθραμμος. πεσσὰ Αεντέγραμμα in Palamedis inventis recensentor Naupl. VII. 7 MI D. . ap. Hesych. v. Πεοσὰ π εντ έ γ ρ α μ μ addita explicatione Παοοσον πέντε γραμμῶς ἔπαιζον. και IIesvcli ilis non Ilahet, exstat aliteIn plene scriptitIn apud Poll. IX. 97. Eodem spectat Elist. p. 1396, M. et Et in . M. P. 666, I 8. Πεντάγραμμα seriptuIn o Ilibens, ut Orio P. I27, ὲ., quana scripturant nain iis atticam convicit Vies minus ad Phran. P. 4I3. Cur πεντέγραμμα clicantur Πεσσά, ex Etymologis discitur; abnei erant 'φιinpis Iuleis disti leti, et in singulis singuli ponebantiir ealculi.
5. 379 D. de Palamede numerorum inventore. Π ος s. Πιξός V. πεζός. Πεπαρηθος insula. την εt βοτρυν Πεπάρηθον Phil. 545. Πέπειρος nioIIis, nillis. ἀμφὶ τοῖς σφαλεῖσι μη ἔκουσίας γῆ πέ- γε διρα Trach. 725. Schol. Πεπεμμένη κ ὶ πραεῖα καὶ sin γνωστὴ, illii Iin Θpte, ut πεπαινομένη conigere in mentem veniat. Illustrat sigulato dictu in Dorvi Il. Char. p. 322.
589쪽
vuin ἔσο ερ s. οσος περὶ Et nil verbia Iνθα περ δων περ υπρ περ ι πως περ, quae nil In ἡφ ἔ, Serilias non in tutost, stiis locis tractaviiiiiis Πέρα et πέρπις ea enini ilistingitiintis ita , ut Prius ante Vocatu In non Ponatur, alterii In non illeatiir tralate, cf. Herin. ait Ouit. Col. 889. et Elnisi . ad v. 88b., Bilit in . Lexi l. vol. II. P. 25. I. Proprie il locis
ultra, progressioneu in longinis iun Significans. πολιου πέραν πόντου
πλείω του καθῆκοντος χρόνου ODd. R. 74. Ι'Orsonus πέρα, deleto versiiuuero, eluetia glOSSEIna erae DX Silii a li pluat v. τοῖ καθῆκοντος. Sed ne siesii luet Iioc, et Sana vulgata est significans scios vitam vomisimilerent, velut Latinomini praeter Pro ei ut o ilicitur. - 3. Inite ite ni tr late si pro s. nivis significat, aliquid aliis insit per additiun esse vel a cedere iiiiii canS. II ilius dictionis viani ni unire viilotiir exeinpluin Ι'lii l.
ita, ut Propria dictione Proxinie absit. πότερ' ἀρα πρότερ' ἐπιστένω, πότερα τέλεα περαιτέρω, δύςκριτ ἔμοιγε Tracti. 944. quae prinia, quae postrona penni. Seniet translate: ώς δέδοικα, μη περαιτέρω πεπραγμόνη μοι πάνθ ' ὀσ' ἀρτίως ἔδρων .Trach. 660. , sitioil πλέον interpretatur
Valchen. Diatr. P. 249, a. , sed ultrI, quΠΠι it ebat, imos aut, nimia ausam, τὸ πολυπραγμονησαι significat. Huno coinparativuIn anonnullis apposito ultimae sIllatiae I scri lii Otiservatur iesellitiir pie identuP. Et m. M. P. 663, 21. De si positivi gradus producendo adnotam litt
590쪽
Bmincklus ad Hippo . I044. , Et quasi non satisfaceret, Mon c. ad mI036. - Do accentu regii luin posuit Apoll. da adv. p. 562, 3. Περαίνω perstrio. πρῶνος ἄσκοπον υει περάνας Ai. 22. καὶ πεπείρα--ε τάδε Trach. 578. Schol. κατείργασται, τετελείωται καὶ ἡ νυσται. r. a. Vat. πεπείραταε. Sententiam vulgatae scripturae iselandit Soliae . ad Dion. de S. V. p. 355.; Her mannus eod. Paris. Praeseret, illud ex epitomim consuetii line librariis haesisse ratus. Milii poetis potius lino
IIέρῆσις tritumius. αλλά μοι, θεαί, βίον - δότε πέρασιν fidi καὶ καταστροφο τινα De l. Col. 103. Situlas liaee alsert v. πέρασις βίον,-plicans is τελευτή. tinnsitiun ille vialem optat, in addito καὶ καταστροφήν efficitur, cum D δια δυοῖν clicto, viasi πέρασιν βίου τελε-
Περάω. I. Proprie dicitur de fransgredimitibus pervavigando. πότερα προς οἴκους - πέλαγος Αθαι - πεοῶς Ai. 456. περων ὐae ordμασιν Antis 337 G. sic E. F. Briinckii eum gl. διερχόμενος, Lai r. a. Rim. Vat. Ceteri πτερων. item de re Mimiabus. ὁδ' ξδη δωμάτων Πω περα O .. R. MI. ὁδ' ἐκ δόμων ἀφοMoe - περα Ant. 382. Cl. Stant. ad Amel . Clioeph. 653. De positos stiles ex missiua. περας ρ, περῆς Oed. Col. 153 ela. tiltra enim, cpiani clebei,at, progresso Oedipo ca et clioriis, ne Iucum Fitriarunt intret. Sie intelligendunt ἐπεὶ πέραν περωσ' orri δή d. Col. 890. nani sines Atticae excedere properabant cum Puellis; ainde violancla lege vel sanctimonia dici velis, non poterit πέραν defendi. Ceteriin1 Iibri περωσιν ήδη contra versum. Alii aliter, v. r illii l ab Elnasleio est. - 2. Cum figurix dictum de niori tibiis. πρ ν αν τέρμα του βίου περάσa Oe l. R. I 530. Sit id. v. ὀλβίζειν. Paulo aliter Debet ει δ', υτ αν θυμού περασνς Oed. R. 674. gl. διαπεράσης, εἰς πέρας, quod recte an plectuntur Brianthius et Hermanntis, lito quaItsposita ira futuriis esset signiscari observans, quod Praeclixerat Poeta, quia moX initimam Creonti facta in cogniti imis Oedipiis fuerit, et in f hulae sine eo antino producatur. IIέργαμα. Paulo qui dein longius progressus Servius ad Virg. Aen. II. 556. oninia alta ne lisi in πέργαμα dies apud Aesetiyltim a stirinat, respiciens Proni. 958. 955 Stant.): tamen Homero de arce Troiana et ingulari Tudein nutriero, de vitaliciinque recentioribns poetis dici liam dilbie recte testantiir scitoI. Il. δ. 508. Enstathius P. 503, 5., llic eundem illum Aeselini versiana antestatus, M. Apoll. Sopli. Iex. LIO n. V. πέπα ιον P. 545 Toll. Stant. ad A soli. Prom. γ55. 958 . Tamen aIrad Sophoclena tanqliana appellativlim qui dein no inen, ita tarnen ma