Sophokles für den Schulgebrauch erklärt von Gustav Wolff Aias

131쪽

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ βαλεῖτε χἡμῆς, τρεῖς ὁμου συγκειμένους ἐπεὶ καλόν μοι τουδ' υπερπονουμένω 1310

θανεῖν προδηλως μῶλλον, η τῆς σῆς υπὲρ γυναικός, - ῆ σου σου θ' ὁμαίμονος λέγω; πρὸς ταυθ' ορα μὴ τοὐμόν, ἀλλα καὶ το σόν. ως εἴ με πημανεῖς τι, βουλήσει ποῶ καὶ δειλὸς εἶναι μῆλλον, ἡ 'ν ἐμοὶ θρασυς. 1315

ἄναξ οδυσσευ, καιρὸν ωθ' ἐληλυθως, εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλα συλλυσων πάρει.

sagi Acbiu Il. s. 327 ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἔνεκα σφετεράων, 340 ἡ μουνοι τελέουσ' ἀλο - ους 'Aτρεῖδαι; - Docti deutet

132쪽

ΑΙΑΣ.

. ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

τί δ' ἔστιν, ἄνδρες; τηλόθεν γὰρ ησθόμην

ου γαρ κλυοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους, ἄναξ υδυσσευ, τουδ' υπ' ἀνδρὸς ἀρτίως;

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

ποίους; ἐγὼ γαρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχω,

κλυοντι φλαῶρα, συμβαλεῖν ἔπη κακά.

ηκουσεν αἰσχρά δρῶν γαρ ην τοιαυτά με.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

τί γάρ σ' ἔδρασεν, ἄστε καὶ βλάβην ἔχειν;

ου φησ' ἐάσειν τόνδε τον νεκρὸν ταφης

ἄμοιρον, ἀλλα προς βίαν θάψειν ἐμου.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

ἔξεστιν ουν εἰπόντι τἀληθη φίλω σοὶ μηδὲν ησσον η πάρος ξυνηρετ ειν;

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ.

εἴπ' ' η γὰρ εἴην Ουκ δν ευ φρονῶν, ἐπεὶ φίλον σ' ἐγὼ μέγιστον υργείων νέμω.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

ἄκουέ νυν. τον ἄνδρα τόνδε προς θεῶν

μη τλης ἄθαπτον Αδ' ἀναλγητως βαλεῖν μηδ' η βία σε μηδαμῶς νικησάτω

προς σέθεν. El. 553. Ant. 757 βου- λει. λέγειν τι, καὶ λέγων μηδὲν κλύειν; o. T. 408 ἐξισωτέον τὸ ισ' ἀντιλέξαι. 543 αντὶ των εἰρημμένων ἶσ' ἀντάκουσον. II. 20, 250. - Ueber den IVeclisei φλαsρα κακά et u 22. - βάλλειν ἔπη, gu

ἐάνπερ καὶ λέγύς. 1329. Eurip. m g. 284, 7 οὐδ'

γὰρ ἀν δεορ' ἱκόμην d. h. εἰ μη

1333. τληναι Eu 410. - νικησάτω ἄστε μισεῖν.

133쪽

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ τοσόνδε μισεῖν, ωστε την δίκην πατεῖν. 1335

καμοὶ γὰρ ην ποθ' ουτος ἔχθιστος στρατου, ἐξ Ου ' κράτησα των 'Aχιλλείων Oπλων. ἀλλ' αυτον ἔμπας οντ ἐγὼ τοιόνδ' ἐμοὶ Ουκ ἀντατιμάσαιμ αν, ωστε μη λέγειν δι' ἄνδρ' ἰδεῖν ἄριστον 'Αργείων, ὁσοι 1340 Ποίαν ἀφικόμεσθα, πλην 'Aχιλλεως. ἄστ' oυκ αν ἐνδίκως γ' ἀτιμάζοιτό σοι. ου γάρ τι τουτον, ἀλλα τους θεῶν νόμους φθείροις ἄν' ἄνδρα ν ου δίκαιον, εἰ θάνοι, βλάπτειν τον ἐσθλόν, ουδ' εὰν μισῶν κυρῆς. 1346

Ο ΔΥΣΣΕΥΣ.

ἔγωγ' εμίσουν δ ηνίκ ην μισεῖν καλόν.

ου γὰρ θανόντι καὶ προσεμβηναί σε χρή ;

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

μη χαῖρ 'Aτρείδη, κερδεσιν τοῖς μη καλοῖς.

εἴς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ

1348. μη θανόντι ἐπεμβηναι

Ουκετ' ἔντας αἰκίζειν νεκρούς ;Daher ubertragen Phil. 946 ἐναί

ρων νεκρόν. Schol. σφαττων νεκρόν, κατὰ την παροιμίαν, u. Plat. pro v. deI. s νεκρὸν μαστίζεις.

134쪽

ΑΙΑΣ.

ΑΓΑΜΕMΝΩΝ. τόν τοι τυραννον ευ σεβειν Ου ράδιον. 1350 ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

ἀλλ' ευ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν.

κλυειν τον ἐσθλὸν ἄνδρα χρη των ἐν τελει.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ. παυσαι. κρατεῖς τοι, των φίλων νικώμενος. ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ.

μέμνησ' ὁπο- φωτι την χάριν δίδως.

O ΔΥΣΣΕΥΣ.

ο δ' ἐχθρὸς ανήρ, ἀλλα γενναῖος ποτ ην. Imb

νικῶ γὰρ αρετή γε τῆς ἔχθρας πολύ.

APAMEMNΩΝ. τοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτῶν. O ΔΥΣΣΕΥΣ. η κάρτα πολλοὶ νυν φίλοι, καυθις πικροί.

τὸν τρόπον τῶν στρυφνοτερων αν- θρώπων

135쪽

ΟΔΥΣΣΕΥΣ. ἄνδρας μὲν Ουν Ἐλλησι πῆσιν ἐνδίκους. ΑΓΑΜΕΜNΩN. ἄνωγας ουν με τον νεκρὸν θάπτειν ἐῶν; ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

ἔγωγε. καὶ γὰρ αυτὸς ἐνθάδ' ἶξομαι. 1365

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

τῶ γάρ με μῆλλον εἰκός, η 'μαυτῶ πονεῖ ,

1363. Ἐλλησι φανῶ, ἐνδί

omniar Dinnes Coi gruont; unum cognoris, omnis noris. - Eur.

Sethstlisse. o. Κ. 309 τίς γὰρ ἐσθλὸς Ουχ αυτῶ φίλος; Eur. Frg. 460 πέπονθ' ἴπερ πάντες βροτοί 'φιλῶν μάλιστ' ἐμαυτὸν Ουκ αἰσχύ

νομαι.

136쪽

ΑΙΑΣ.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ.

ώς αν ποιησyς, πανταχῆ χρηστός γ' ἔσει.

ἀλλ' ευ γε μέντοι τουτ' ἐπίστασ', ώς εγώ 1370 σοι μεν νέμοιμ' αν τῆσδε καὶ μείζω χάριν ουτος δε κἀκεῖ κἀνθάδ' Αν εμοιγ' ὁμως εχθιστος ἔσται. σοὶ δε δρῶν ἐξεσθ', ὼ χρης.

φυναι, τοιουτον ὁντα, μωρός ἐστ' ἀνηρ. 13 5 ΟΔΥΣΣΕΥΣ. καὶ νυν γε Tευκρω τἀπὸ τουδ' αγγέλλομαι, ὁσον τότ ἐχθρὸς ην, τοσόνδ' εἶναι φίλος καὶ τον θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω, και ξυμπονεῖν, καὶ μηδὲν ελλείπειν, Oσον χρη τοῖς ἀρίστοις ἀνδράσιν πονεῖν βροτους. 1380 ΤΕΥΚΡΟΣ. ἄριστ' 'Oδυσσεs, πάντ' ἔχω σ' ἐπαινέσαι

λόγοισι, καί μ' ἐφευσας ἐλπίδος πολύ. υτω γὰρ λ ἔχθιστος 'Αργείων ἀνηρ, μόνος παρέστης χερσίν, ου δ' ἔτλης παρὼν θανόντι τωδε ζῶν ἐφυβρίσαι μέγα, 13Mως ὁ στρατηγὸς ουπιβρόντητος μολὼν

137쪽

αυτός τε χω ξυναιμος ἐθελησάτην

λωβητὸν αυτὸν ἐκβαλεῖν ταφῆς ἄτερ. τοιγάρ σφ' υλυμ που τουδ' ὁ πρεσβευων πατὴρ μνημων τ' Ἐρινυς καὶ τελεσφόρος Λίκη 1300 κα-ὐς κακῶς φθείρειαν, ωσπερ ῆθελον του ἄνδρα λώβαις ἐκβαλεῖν αναξίως. σε δ , ω γεραιos σπερμα Λαέρτου πατρός, τάφου μ ν ὀκνῶ τουδ' ἐπιψαυειν ἐῶν,

μὴ τω θανόντι τosτο δυσχερες ποιῶ ' 1395τα δ' ἄλλα καὶ ξύμπρασσε κεἴ τινα στρατOs θελεις κομίζειν, ουδεν ἄλγος εξομεν. ἐγω δε τἀμα πάντα πορσυνῶ ' συ δε

ἀνὴρ καθ' ημῆς ἐσθλὸς ων μίστασο.

ἀλλ' ἡθελον μέν' εἰ δε μή στί σοι φίλον 1400 πράσσειν τάδ' ημῶς, εἶμ', ἐπαινέσας τὰ σόν.

1389. Bel του δε Eeigi Teulcrosans doli 1livine l. Ant. 758 ου, τόνδ' 'Oλυμπον, χαίρων ψόγοισι δεννάσεις ἐμέ. ὁ nacs deni Genetive gu 522 u. 1166. El. 283 πατρὸς την δυστάλαιναν δαῖτ' ἐπ

ωνομασμένην. Ant. 940 Θήβης οἱ

κοιρανίδαι. o. Κ. 1276 πατρος τὸ δυσπρόσοιστον στόμα. Kruger I47, 9. Anm. 10 u. 19. Ueber den

1895. Vet. El. 432 ου σοι θέμις Ουδ oσιον, ἐχθρῶς απὸ γυναικος

οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλα σόν, τὰ ταυθ' ὁρῶν. 1399. κατά Κἀger ΙΙ 68, 25, 3.1400. Odysseus Rnt vortet nur

1401. Der plur. majest. nebendem sing. Wie Ant. 734 πόλις γὰρ

138쪽

αλις ηδη γὰρ πολυς ἐκπέταται χρόνος. ἀλλ' οἱ μὲν κοίλην κάπετον χερσὶ ταχυνατε, τοὶ δ' υψίβατον

τρίποδ' αμφίπυρον λουτρῶν οσίων 14M θέσθ' επίκαιρον

μία δ' ἐκ κλισίας ἀνδρῶν ἴλη

τον υπασπίδιον κόσμον φερέτω.

παῖ, συ δὲ πατρός γ οσον ἰσχυεις,

σε πείσειν δυνησομεσθα μηδὲν ων λέγω ἰ1402. Tenkros lettet den Abet nil

in Mars et anapasten ein, unu

139쪽

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ

φιλότητι θιγὼν πλευρὰς συν ἐμοιεάσδ' ἐπικουφιζ' 'ετι γὰρ θερμαὶ σύριγγες ανω φυσῶσι μέλαν μένος. ἀλλ' ἄγε πας, φίλος οστις ἀνὴρ φησὶ παρεῖναι, σωσθω, βάτω, τω δ' ἀνδρὶ πονων τῶ πάντ' ἀγαθR,

η πολλὰ βροτοῖς ἐστὶν ἰδουσιν

γνῶναι ' πρὶν ἰδεῖν δ', ουδεὶς μάντις