Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

241쪽

ἔχουσαπι πην ἐν πρόθεσιν αντὶ τῆς εἰς κειμένην συνα- πτDν προς τὰ μέτρα. τίς γὰρ τοῖς εἰς τα μέτρα ἱππείοις ἔντεσιν ἐχρήσατο πρώτη ῆ συ, ω Κόρινθε; Ἀπεια δὲ εντεα τα Φειδώνεια αγγεῖα ἀκουστέον. ἔντεα γὰρ αν εχ τὰς χοίνικας καὶ τοὐς μεδιμνους λέγων, και ὁσα ἄλλα, οἷον χόες, ψυκτῆρες, κώθωνες, διὰ την κοιλότητα. καὶ πιμηρος ii 232) ἀμφίπολοι δ' ἐπεκόσμεον ἔντεα δαιτός. τουτων Ουν εἰς τὰ μέτρα ἐντέων ευρετάς φησιν εἶναι τοὐς Κορινθίους. διὰ τί δὲ Ἀπεια αυτὰ εἶπεν; ὁτι Φείδων ὁ πρῶτος κόφας Κορινθίοις τὸ μέτρον υργεῖος ἐν, τὀ δὲ Αργος Ἀπειον λέγουσιν οἱ ποιηταί. Εὐριπιδης I. T. 700 ὁ ταν εἰς Ἐλλάδ' ῖππιον τ' υργος μόλρς. Vet.

p. 486R τὰ δὲ πολλὰ ἔτεα, ἐμοὶ δοκέει, διὰ τούτο εστVκε,

ibid. 29 ὴ θεῶν ναοῖσιν οἰωνῶν βασιλέα δίδυμοπι - τινὲς τὸ αέτωμα, ῶς φησι Aίδυμος παρατιθέμενος Τίμαιον λέγοντα καὶ τούτο ἐν ταῖς οἰκοδομίαις αυτῶν ευρημα, ταυτην ἀποδους την ἐξήγησιν τῶν προκειμένων. Cf. schol. ait. Cf. Boockli. expl. Pind. p. 213. 214.23.

Schol. Ρytii. A44 δώδεκα δὲ πρότερον ἀμέρας τοίτο προσειληφέναι φησὶ Λίδυμος Πίνδαρον τερατείας χάριν τῆς προς ημῆς, ἐπεὶ ουδὲ πρέπον το προς εἰδότας λέγειν. ὁ δὲ 'Aμμώνιος περι τούτων Ουτω γράφει. Καὶ ἐαυτὴν συμπεριλαμβάνει δια το ταῖς αυτῆς βουλαῖς τονεξω φυγὴν ποιήσασθαι ' ἐκβιβάσαι γὰρ συνεβούλευσε καὶ διὰ τοs Ἀδρίου ποιῆσαι τον πλοίw τοίτο δὲ ἐναντίον τῶ ἐκ του 'SZκεανos υπὲρ την Λιβύην κομίσαι την ναῶν εἰς

242쪽

226την Τριτωνίδα - ἀλλα μῶλλον ώς διὰ του Φάσιδος εἰς τον

3Zκεανον ἐκπεπτωκότων. Vi lotur i itur votoruin grauia inati corii in lilii cu ,rsui not1ini Iulleuisso Criticani Q. g. τὼ χ, O τι προς εἰδότας λεγει η Μήδεια , patrocinati poetae alii sunt, o Ainnioiiiiis Me leain arbitratii r Argus liu numis Vectae inentionein secisse eo consilio, ut suas ipsi iis laiulus coii celebraret, I ilibuitiis vero poetaIII lineo inseruisse niuiuinat, ut IaObis Inonstra loqueretur. Ceteriiiii Λniniolitiis Apolloni viii Rilocliti in ot Τi inagoti ilia in I do portulbus scii Ol. Ap. Illi. IV 259) so luitur, litiain ob roni inde ii vorbis τοὐτο δὲ εναντίον restitatur a IIesiodii in Antinini diiun in et Hocatastiun Milesiiun at pio ipsit ita doni pio Pili

it,id. 446 Πελίαο φόνοw ὁ χαῖρις οὐ βούλεται συν--θετως ἀναγιγνώσκειν τὼ Πελίαο φόνον. ἐκ γὰρ δύο τε λείων ἐστι του Πελίαο καὶ τοὐ φόνον. γίνεται δε τοι α πη σύνθεσις, ώς μεταβάλλεσθαι τον τόνον. ῆτοι ουν, φησὶν ὁ Αίδ υμος, προσενεκτέον τὰν Πελιαοφονόν, ὀξυτόνως,

D' ὐ φονευτικήν, ῆ παροξυτόνως, ῆτις ἐν του Πελίου

iiii l. 454 li. 372 διαποροὐσι δέ, διὰ τί μόνου Εὐφη-

μου μνημονεύει, πολλῶν ταῖς AVμνίαις πλησιασάντων. επιλύεται ὁ Αίδυμος φάσκων, οτι απὸ Εὐφημου τούτου ἐγένετό τις και ετερος Εὐφημος ὁ συν Βάττω τ ν Κυρήνην κτωας, ον διὰ τὴν ομωνυμίαν ἄπ' εκείνου τις υπο-

τοπάσειεν εἶναι. 26.

Ι'ytii. E 76 p. 38l εκεῖνον δὲ τόν Βάττον καὶ οἱ χαλεποὶ λεor τες τ)ὶς Λιβύης ευλαβηθέντες ἔφυγον, γλῶσσαν ἐπεί σφισιν ἀπένεικεν υπερποντίαν. οὐχ ο τι, φqσὶν ὁ Αίδυμος, οἱ λέοντες ἐκ φωνῆς ἔφυγον, ἀλλ' ἐπεὶ τὴν ἀπό-

243쪽

φασιν ἐκ τῆς Πυλας υπὲρ τον πόντον διεκόμισεν. ἐλθόντι γαρ αυτῶ εἰς Βελφους καὶ χρωμένω, πῶς ἀποκαταστήσει την φωνήν, παραλιπουσα το ἐρωτqθὲν ἐκέλευσεν αυτῶ πόλιν κτίζειν ἐπὶ τῆς Λιβύ)qς. τοιοίτον ουν εστι τὼ γλῶσσαν ἐπεί σφιν ἀπένεικεν , ἐπεὶ τον χρησμὸν διεκόμισε. κατὰ γὰρ τον χρησμὸν διεβίβασεν οχλον καὶ ἔκτισε τqν Κυρήνην. εφυγον δὲ οι λέοντες φοβhθέντες το ου τὴν φωνὴν του Βάττου. οἱ δὲ τὰ γλῶσσαν κτλ. V 80. καὶ τοὐτοε υτῶ συνάδων ὁ Λίdυμος Ουτως ἀποδχωσιπι ἐπεὶ ὁ 'Aπόλλων ἔχρησεν οἰκίσαι τὴν Κυρήνην, αἴτιος ἐγένετο του φυγεῖν τους θῆρας. οἰκιζομένος γαρ τῆς πόλεως ἔφυγον. μενόντων δε τῶν θηρίων ουκ αν ωκίσθη ἡ Κυρήνη I lilyini intortir uatiotii in clopollit Aristiti lii sontontino nil lietus Ilooc Icli. Oxpl. Piii l. p. 2 S.

Seliol. Pnli. ς 35 Μεσσανίου γέροντος' - δοκεῖ δὲ τῶ Λιδυμω ἐκ τῆς Τριφυλιακῆς IIDλου ειναι τον Νέστορα, ἔνθα καὶ 'Aμαθόεις ἐστὶ ποταμῖς καθ' 'Oμηρον. Pin laim Nestor ii iii Ox Tritiliyliaca Pno est, viae IIoniori sontenti: ι rocto linbutiir a Stra bono set I i lyilio apii lscliol. li. l. Pindaro consentiunt alii ot in iis ipsi Pyli Mossoniacae incolae ii p. Paus. III 26, 6 IV 36 ot pliti os

Seliol. Pylli. VII 4 p. 392 ἐπεὶ τινα οἶκον ναιωνὶ

ὀνυμάξομαι ἰδίως δὲ τὸ ναίων παρείληπται. ὁθεν τινες γράφουσι ναίοντα. ἄλλοι δε γράφουσιν οἶκον τ' ἀtων, g ἐστιν ακουων, ἀφαιρουντες τὀ w ετεροι πάλιν τὼ μὲν ν αἴρουσι, τὰν δὲ τόνον ουτω προφέρονται, αἰῶν', D' ἡ συναλοιφὴ ἀντὶ του αἰῶνι, οἷον τῶ αἰῶνι ὀνυμάξομαι, τῶαἰῶνι παρακαταθήσομαι. ὁ δὲ Λίδυμος Nou. 'Aπολλώνιος, antra Varietas; fortassis log. Αίδυμος Ἀπολλωνίου) ἁπλου- στερον ἀκουει αυτὸς ἐγὼ ναίων ἐν τῆ Ἐλλάδι, ἀντὶ τοὐοἰκῶν. τίνα ἐπιφανέστερον οἶκον ἀνυμάξομαι οDκ ἐξ ακοῆς ακηκοώς, αλλ' αυτὰς ἐγώ ναίων ἐν τῆ Ἐλλάδι τίνα δυναμμην ἀντ' αυτῆς ἐπιφανεστέραν ὁ νομάσαι. 15.

244쪽

limas uv. dd. coniecturas ad h. l. collegit Tli. Borglc. ecl. Rit. P. t 26, quibus nil lo υμῶν, quod coni. Ed. IVOelmin. Basileensis in Schnoide Nini Plii lol. VII 1 p. 210. 29 Pytii. H 113 πιρας τ' ἀγῶν' ἐπιχώριοπι - Αίδυμος δέ φησι τὰ Ἐκατόμβαια αυτὸν νυν λεγαιν επιχώριον αγῶνα Αἰγινητῶν δια την συγγένειαν. I e ΙΙ0raois si vo Hecatonabaeis ab Aeginetis Argis traductis Boockh. expl. Pind. p. 317 consori i iubet O. Muellor. Aeginet. p. 349. - Vid. U. I. n. 1 12 l. 1122. l 124 Corsin. liss. V. p. 80 Mionnet deser. II p. 234 n. 44 rep. Krausiuiti in Paulyi Reiil-Εncycl. III p. li4 9 Clirtius Peloponia. II p. 3l0 adn. 13 ut in id. II p. 614 s. v. ' Hercutiensl .

Pyth. Θ 177 p. 40S βαθυκόλπου Γῆς ἀέθλοις το Γῆς, ὁτι καὶ αυτῆς αγών αγεται ἐν χθῆναι ς, ῶ ς φησι

BOeelcti. quo pio p. 329 Aninouni intollo it. Nostrai in scholion idein scripsit, qui v. 2I4 adii Otat εκ τούτου δῆλον, o τι ὁ Ἀνταῖος οὐκ ἔστιν κτε. 32.

Pyth. I 56 Ορθιῆν κνωδάλωπι ταυτά, φησιν ὁ Λίδυμος, μετὰ τοὐ γελοίου καὶ ἄσεμνά ἐστιν. τίνα γὰρ λόγον αν ἔχοι ῆδεσθαι τον 'Aπόλλωνα τοῖς ὀρθιάζουσιν Oνοις

245쪽

33ω Nem. A inscr. γεγραπται Ο ἐπίνικος μομω Αἰτναιω.

Ιερων γὰρ οἰκιστης ἀντὶ τυραννου βουλόμενος εἶναι κατά

νίκης επίνικον ενεκα τουτου συντετάχθαι , υπὲρ του μελλειν αυτὀν υπερ τῆς πανqγυρεως ασθήσεσθαι. 35.

i siti. 36 τέχναι δ' ετέρων ἔτεραι ' - η τέχνας, φησὶν ο Λίδυμος, ακουστέον τους do λους, ὁθεν καὶ τοατεχνῶς παρὰ τοῖς 'Aττικοῖς' ἄλλαι δ' ἄλλων επιτεχνήσεις. εi ρηται δε παρὰ το Ῥμηρου 730)

αλλω μεν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολεμήω ἔργα.

Neiri. B l9 p. 438 ζητεῖται, διὰ τί δηποτε τὰ περὶ Σαλαμινα εις τους περὶ Tιμόδημον λόγους προῆκται. οὐ γὰρ δη που Σαλαμίνιος ην. ἄντικρυς γὰρ αυτὸν 'Aχαρνέα φησὶτον δῆμον. Ἀρίσταρχος μεν ουν τῆς Αἰαντίδος φυλῆς εἰναι, Ουκ ορθῶς' φησίν. οἱ γὰρ 'Aχαρνεῖς τῆς οἰνηῖδος

φυλῆς εἰσιν. οἱ δε π εριυ σ κ ληπι άδ ην φασίν, .ἔτι εικός εστιν εἶναι αυτὸν των την Σαλαμῖν/α κληρουχqσάντο)ν Ἀθηναίων. εἰκὀς ουν αυτον γεννηθέντα 'Aθήνησι τεθράφθαι

ἐν Σαλαμῖνι. Λίδυμος δέ φησιν, ὁτι l σως ἄμεινον λέγειν, ἔτι εις Ai αντα ἀνέφερε τὸ γένος, ωσπερ και Μιλτιάδης καὶ Κίμων και Ἀλκιβιάδης καὶ Θουκυδίδος ὁ συγγραφευς ο

246쪽

Sc liol. Noin. Γ l p. 4 10 εζἡ Παι δέ, πῶς ἐπικαλεῖται την μουσαν ελθειν εἰς την Αἴγιναν υπερ του του υμνονασθηναι, καὶ αμα τους νεανίσκους φησὶ μένειν, ὁ ' ους αυτην επικαλεῖται, Ουκ εν Aιγίν si, αλλ' εν Νεμέα, ο γαρυσωπος ουκ εν Αἰγίν si ἀλλα περὶ Φλιουντά ἐστι και Νε- μίαν. O μεν ουν χρίσταρ χός φησιν ὁ δε Λίδυμος διηπατησθαί φησιν τοὐς υπομνηματισαμένους τ si ὁμωνυμία των ποταμῶν οι γὰρ 'Mσωποι πλείους, ων ἔνα φησιν sic Boeulci , coii l. φασίν) εἶναι και τον ἐν Αἰγίνρ. O δὲ Κα λλί ορατο ς υσωπίδα ἐν Αἰγίνy. δυναται δὲ και κτέ.Vomini perspexit Callistratiis Ounultio SectitiiA I idy IIui S. Cf. Mueller. Aeginet. p. 6. tu, Disson. expl. Piii l. p. 364. 3, 2.

Soliol. Nein. Γ l6 ἄρχε δ ουρανῶ πολυνεφέλακρέοντι θυ γατ ε ρ' - βέλτιον δέ φησιν ὁ Πίνδαρος sic

ibid. Tl φεφηνος ἀνηρ - ποδί - ό M Λίδυ μος ουδέποτε καταβὰς ἐπι πρῆγμα χταται, ἐνέμεινε ἐπ' αυτου και ἐνεκαρτέρησεν, αλλ' εἰς πολλὰ και ἄλλα μετατρέπει.

Scliol. Notia. is 3 p. 450 θέλξαν νιν ἀπτόμεναι το νίν Ἀρίσταρχος ἐπὶ τῆς ευφροσυνης ἀκουει, ἄστε εἶναι

247쪽

τον λόγον - αἱ M τῶν Μουσῶν θυγατέρες αἱ ώδαί, τουτέστιτα ποι ματα, ἀπτόμεναι αυτ θν την ευφροσύνην ἔθελξαντ ζν του ανθρώπου, οταν ἐγκωμιάζqται. ἔστι δὲ ἄκυρον. ου γὰρ θέλγεται ευφροσυνη, αυτὸ θέλγουσα τους νενικηκότας, Ουχ υπ' ἄλλου θελγομέν q. ἄμεινον δέ, φησὶν ὁ πιδυμος, ἐπὶ τῶν πόνων ἀκουειν την νίν. οἱ γὰρ μεθ' 'Oμηρον ουκἀκριβευουσι τον ἀντωνυμίαν. ώς καὶ ριπίδqς τοιγάρ νιν αυτὰς εκ δόμων οἴστρησ' ἐγώ. ῶστε τον λόγον εἶναι τοsrow αἱ ωδαὶ ἔθελξιιν αυτους τους πόνους ἀπτόμεναι αυτῶπι οἷον θέλγουσι την κακοπάθειαν- νουσαι αἱ φδα Valelcon. I iatr. p. l 53 n in F urip. Baccliata. 32 pro νίν s 'ripsit νυν. Nil id in iniis rocto litilioni iii ino I i ly- Ditis do pluratiun pronoininis νίν vi obsorvavit. CL A poli. te pron. p. 102 Λ) p. l08 Λ-C soliol. Soph. D. C. 43ota τυ χ. Ersurdi. a d Sopli. O. T. 878 Matth. Gr. Gr. I p. 274 o l. 2 Kmiogor. ἰr. Spes. II p. 66. - Ιu. Disson. Xpl. Piii l. p. 3S niuic Oini sit ' in fuit, α νδρί, quo i per se

inest in sentontia. Villos sitio ros,r:ian So tu ns νιν. Ac Ine- inini sane in Aeolio osso υγιαίνειν μὲν αριστον ἀνδρὶ θνατω, rit nogaverani Vociabulii in re iurei posso iut altomun plano Omis Stun nec nocessario Sul audiendium. Magis igitiir Di lymi ratio milii placet suppletuli τον πόνον, τὴν κακοπάθειαν, τοὐς πόνους. 41. ibii l. v. 14 τό μοι - προκώμιον εῖ η' - δυναται καὶ Ουτω, φησὶν ὁ Αίδυμος ' παντῖς του ποιουμένου εἰς αυτον et μνου τοsτο τὸ ρῆμα προκώμιον εχ, οἱον προοίμιόν τι τοιούτου γίνοιτο τῶν εἰς αυτὸν γραφησομένων υμνων υπ' ει os, νικῆσαι καὶ αλλους αγῶνας ' ῖνα τῶν εξῆς επομένων ἐπινικίων ὁ νῶν γραφόμενος λέγηται προ παντος κώμου γεγονώς. δυναται δὲ καὶ ουτω ' τῶν γραφησομένων

248쪽

42. . .

ibid. 95 p. 456 τα Λαιδάλου δὲ μαχαίρα ' Λίδυμος δέ φησι ' γράφειν δεῖ δια. του ω μεγάλου. δαιδάλω δε μαχαίρα δόλον ηρτυσε, παρελόμενος αυτοs κρυφα, ἶνα χωρὶς ἀμυντηρίου ὁλους υπὐ των Κενταυρων φθαρῆ. ταὐταιστοροsσι πολλοὶ μεν, ἀτὰρ δη καὶ Hσίοδος λεγων ούτως ηδε δε οἱ κατὰ θυμὀν ἀρίστη φαίνετο βουλή αυτὸν μεν σχέσθαι, κρύψαι δ' ἀδόκητα μάχαιραν, καλήν, ην οἱ ἔτευξε περικλυτὰς 'Aμφιγυήεις, ως τὴν μαστεύων οἶος κατὰ Πήλιον αἰπύ υπὰ Κενταύροισιν ὀρεσκώοισι δαμείη.Aαίδαλον δε εἶπε τὴν μάχαιραν διὰ τὸ υπὸ 'Hφαίστου κατεσκευάσθαι. επιεικῶς δε τὰ Ἱfφαίστου ἔργα δαίδαλά φησι

ποίει δαίδαλα πολλ' εἰδυίρσι πραπίδεσσιν. In cod. Scriptium erat BAIBAΛΟ, illiod erarat, qui Λαιδάλου legerent et vii δαιδάλω. At liue lioc iinice Ve

l isson. in expl. Pin l. p. 386 Didynio citiculos Midideriint, iuuiquid contra dicat Borgh. Pin j. ed. ali. p. 364. 43. ibid. i51 p. 459 οι ον αἰνέων κε Μελησίαν ' ὁ Αρίσταρχος ψιλοι τὰ οἰον κτλ. δύναται δὲ καὶ δασεως αναγιγνώσκεσθαι τὰ οἷον, θαυμαστικῶς, ως φησι Λίδυμο ς. Dissonio quoqtie in eXpl. Pind. p. 390 οἷον, ut usi in libris at quo a Burghio p. 166 receptuni, θαυμαστικόν est

ibid. i53 απάλαιστος εν λογω ελκει' τοὐτο ἐστι και ἐπι τοs Μελησιου ακουειν, ως φησι Λίδυμος, οἷοπιακαταπαλαιστος ἐστι πρὸς τὸν ελκοντα αυτὀν ἐν λόγοις, ως καὶ λογίου οντος τοs Μελησίου.

249쪽

A voro longitis abest Didymus. Nana aperte de Eliphane loquitiir Pindariis. Neque scio, citr locum perol Scurum Pistratur Bergicius. 45.

Sehol. Nein. E 10 p. 46l ου πω γένυσι φαίνων τέρειναν ματέρ' Οἰνάνθας ὀπώραν - Λίδυμος δὲ βελτιόν φησι μη τον καρπόν, αλλὰ τqν ωραν ἀκουειν, καθ' ηυ ὁ καρπὸς Ομωνυμος πεπαίνεται. ὁτι δε καλουσι του

θέλει ουν λέγειν, ὁτι ουπω καιρὸν του γενειάσκειν εχων. οἰνάνθην γαρ κατὰ μεταφορὰν τον χυλον εἴρηκε, τουτέστι την πρώτην τῶν γενειάδων ἀνάφυσιπι μητηρ δε του γενειάσκειν γίγνεται η ωρα. H. l. Didymus poetae mentoIn percepit. Us. ChaereIn. Athon. XI p. 608 tr. Gr. III p. 133 cd. XVa . apposititina Disson. expl. p. 392. 393. IIoniori lociis docet in scholl. nostris Didyini adnotationem olim exstitisse nunc cloperditarn de lectione ἐν pro ες. 46.

Nem. ς 30 38 Σωκλείδαρ ὁ δε Αίδυμος Σωκλῆς ἐστι τὰ ἄνομά φ σι. παρήγαγε δε αυτὁ πατρωνυμικῶς, ώς ἔθος ἐστὶ τοῖς ποιηταῖς.

Socioin appellatum vult noscinius qua fretus arictoritate. Tainen Ruetorem ab eo appositum fuisso credo. Habobatoni in ἀναγραφὰς Νεμεονικῶν, cf. schol. Noni. VIII l Istlina. γδ inscr. Uti hoc etiam sexemplo Nauchius potorat in Ar. BFZ. p. 2 n. 3 T. Homst. ad Litician. Τim. p. 157 ot ad soliol. Arist. Plui. v. 926 vol. I p. 28I IML tortiar l. de Aristarcho p. VI.47. ib. 53 p. 470 Βασσίδαισιν ἄτ' ου σπανίζει ὁ Λίδυμός φησι ' προσῆκει γράφειν Βουδιδαι σιν). γενέσθαι γάρ τινα Βουδίωνα ἐν Αἰγειρ, ἀφ' ου κατάγεσθαι γενεὰν την Βουδιδῶν. μνημονευειν δέ φασι Βουδίωνος Πυθαίνετον ἐν πρώτω Αἰγινητικῶν γράφοντα Ουτω περιDisitiroci by Coos e

250쪽

δε ταυτα τούτων λεγομένων λέγεται Βουδίωνα τυγχάνειν διενηνεγμένον πρὰς Οἰνών/ την λυτου θυγατέρα. Ne ino obis i titiis ost I id no coni Octori ni illacissi in O. CLMilolicet. Auginet. p. l35 I isson. l. l. Ρ. 102 ΤΠΦ. Monanis. Ius. Hlion. l. l.

Noan. Z 17 τεθνακότων βοαθόωπι προς τὰ ἔν ἀκουστέον αχρι του ἐπεὶ πρά θε, καὶ γραπτεον ἐν τρ' εε μολεν, ώς Λίδυμος. το δε ολον τοιουτοπι εμολε παρὰ μέγαν ομφαλον ευρυκόλπου χθυνος Νεοπτόλεμος, Πριάμου πόλιν ἐπεὶ πράθεν τεθνηκοτων δ' των βοηθῶν ἐν Ιειθέοις δαπέδοις κεῖται. Aristat clii cli inclito nicinori tun ii. t TS I i lyiniis roclinto- grasse vi lotiri . Ι .egit iI itiir Ot ili Stilixit o coniectura, ni fallor, I)i lyinus sic :ων θεὸς αβρὼν αυξει λόγον τεθνακότων

βοαθόων τοι sie) παρὰ μέγαν ὀμφαλὰν ευρυκολπου μόλεν χθυνος ἐν Πυθίοισι δ' sic) δαπέδοις

κεῖται Πριάμου πόλιν Νεοπτόλεμος ἐπει πράθεν. UIR VOM)Orii in strare tura nil contorii iis potitit oXcogitari. iii ini Ο ΜΟΛΟΝ olicuit μολώνγ Elogantor I isson. et Bocchia. cxpl. I 'ind. p. l 21. 25 intor prolati sunt. I e reos. it. Stioli liii in in Issiilol. VIII l p. 72. 49.

ib. 56 Μολοσσία δ' ἐν βασίλευεν ολίγον χρόνοw παρεκβαίνει δὲ ε1ς τὰ Νεοπτολέμου, ώς μὲν Ἀρίσταρχο ς, ὁτι νικήσας καὶ χαρισάμενος τqν ἀνάσρqσιν τῶ Σωγένει Νεοπτόλεμος ην υπειρώτης τὸ γένος, ὁπερ οὐχούτω φησιν ἔχειν ὁ Θίδυμος. ώς δε 'Αριστόδημος Iloockh. scr. , Ἀρίσταρχος), ἔτι ἀλείπτρ ἐκέχρητο τῶ Νεοπτο- λέμφ. διὰ εἰς επαινον του ονόματος τῶ ἡρωικῶ κέχρηται

παρεκβάσει. Nostptolonii cur moeniti orat poota, oXponit Dissen. P. .li I. T.