Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

331쪽

CL lox. 277, 5 Phot. 23l, lT Suid. ILocus Dei no- sthotiis exstat in Or. contra Tinioth. l. 3l p. 1193, it Bolcit. De ro eis. Sillig. cntal. arti f. p. 249-251 Prollor. in Polem. p. 36. 37. h. Harp. 152, 26 περίστοιχοι. Λημοσθένης ἐν τῶ πρὸς Νικόστρατον περὶ τῶν 'Aρεθουσίου ἀνδραπόδων ' φυτευτηρια ἐλαῶν περιστοίχων κατέκλασαν . Λίδυμος δέ τι γένος ἐλαιῶν περιστοίχους καλεῖ, ας Φιλόχορος στοιχάδας προσηγόρευσε. li μήποτε κτλ.Porti noto or. g. 15. - Pliot. 423, 16 Suid. - Cf. Philoclior. si . 62 Milossor.

i. IIarp. 74, 27 Suul. ἐξένιζε. Λημοσθένης ἐν τῆ προς Εὐβουλίδην ἐφέσει διαβεβλήκασι γάρ μου τον πατέρα, ώς ἐξένιζε '. μήποτε ἀντὶ τοὐ ξένος ην, καὶ οὐχ, ώς Λίδυμός φησιν, ἀντὶ του οὐκ 'Aττικῶς διελέγετο, αλλα ξενικῶς ξένοις ήήμασιν διελέγετο Crana. anoodd. Ox. II p. 290).IJom. Eubul. o. 18. ΙΙarpocr. 47, 20 γαμήλια ' Λημοσθένης ἐν τῶ προς Εὐβουλίδην ἐφέσει και 'Iσαῖος. και Αίδυμος ὁ γραμματικὰς ἐν μεν τοῖς Υσαίου ὐπομνήμασί φησιν εἶναι γαμηλίαν την τοῖς φράτορσιν ἐπὶ γάμοις δεδομένην, παρατιθέμενος λέξιν Φανοδήμου, ἐν ἡ ουδὲν τοιουτον γέγραπται. ἐν δε τοῖς εἰς is ημοσθένην ὁ αυτος πάλιν γαμηλίαν φησὶν εἶναι τὴν εἰς τους φράτορας εἰσαγωγῆν τῶν γυναικῶν, ουδεμίαν ἀπόδειξιν τῆς ἐξηγήσεως παρατιθέμενος. Or.st. 43. Lex. Achic. 228, 4 229, 12 233, 31 Suid. IIos. k. Harpocr. 163, 20 πωλῶσι ' Λημοσθένης δ' ἐν τῶ κατὰ Νεαίρας ῆ ἐν τῆ αγορὰ πωλῶσί τι ἀποπεφασμένως .

Aίδυμος φησιν ἀντὶ του πορνευωσι φανερῶς' πωλεῖν γὰρ το παρέχειν εαυτὴν τοῖς βουλομένοις, οθεν καὶ το πορνεύειν, οπερ ἐστὶ περνάναι. ii ἐγὼ δέ φημι κτλ. Cf. I om. e. NOR r. q. 67. - Eadem exstant ap. Phot. 478, 21 Suid.

Harpocr. 53, 25 Aίδυμος ὁ γραμματικὰς περὶ τουτου βιβλίον γράψας φησίν, οτι τό δεκατεῶσαι Λυσίας

332쪽

ἐν τῶ περὶ τῆς Φρυνίχου θυγατρος ἀρκτευσαι εἴρηκεν. δεκατεῶσαι μέντοι, φησίν, κυρίως ελεγετο το καθιερῶσαι, επειδήπερ ἔθος ἡν 'Ελληνικον τας δεκάτας των περιγενομένων τοῖς θεοῖς καλεροὐν. li Ἱσως κτλ.Pertinui: haec observatio fortasse ad Dornostli. c. Androt. q. 77 Vel ad or. c. Medontein. Ceteritin de vectis

περὶ τούτου βιβλίον γράψας videsis quae dixi in comment. III p. l2.

Hira pocr. 140, 9 οσιοπι - οτι δὲ τα οσια τα δημόσια δηλοῖ Λημοσθενης εν τω κατα Τιμοκράτους σαφῶς διὰάσκει περὶ τούτων ' καὶ τα μεν ἱερά, τὰς δεκάτας τῆς θ εοὐ καὶ τὰς πεντηκοστὰς των ἄλλων θεῶν σεσυληκότας . και μετ' ολίγα τὰ δὲ οσια ἁ εγίγνετο ἐμετερα κεκλοφότες .Λίδυμος δὲ ' διχως, φησίν, ἔλεγον το οσιον το τε ιερον καὶ το ἰδιωτικόν . A ldo Phot. 352, 15 schol. Platon. p. 397 Hesych. Suid., Pii cum asserat locum IJcinosthenis Or. c. Timocr. β. 66) dubito, num Harpocratio ex laypolia neniate Didynii

nitis p. 104 h. l. Didymitin non sequutus est, sed aliuna nescio Pioni, fortasse Apollonidein Nicaeensem. l. Harpocr. 158, 27 πρόπεμπτα ' Λυσίας ἐν τω προς

την Μιξιδήμου γραφήν, εἰ γνήσιος, καὶ Aημοσθενης ἐν τω περὶ τοs 'Aγνίου κλήρου. Λίδυμος ' μήποτε, φησίν, ἄλλα

τινά ἐστιν επιτίμια τα προ τῆς καταβολῆς. εἰσὶ γάρ, οῖ ταπέμπτα των τιμημάτων παρακαταβάλλεσθαί φασίν, ως Λυσίας ἐν τω κατὰ 'Aπολλοδώρου υποσθμαίνει. εἰ μὴ ἄρα πρόπεμπτα, ως Aqμοσθένης, προ ημέρας πέντε. ταῖς γὰρ μεγάλαις δίκαις Ουκ ῆρκει μία ἡμερα προς την κρίσιν . - Pliot. 456, 27 Suid. n. Harpocr. 160, 5 προστασία ' Aqμοσθένης ἐν τω κατὰ Dνήτορος ταῶτα Ουχομολογουμένη προστασία '; ἀντὶ του βοήθεια ώς προισταμένου τινος καὶ ἐπικουρουντος τω ἀδικουμένω. Αἰσχίνης ἐν τω περὶ τῆς πρεσβείας ώς δειτὰ τῆς 'Αθηναίων ἀκροπόλεως προπύλαια μετενεγκεῖν εἰς τον προστασίαν τῆς Καδμείας . Aίδυμος την προστασίαν

333쪽

φησὶ κεῖσθαι αντὶ του προστάσεως, τουτέστι τῆς υπ ἐνίων προστάδος καλουμενης. Dein. c. Onet. I 30 Aeselian. do log. g. ii 5. - Ρhol.

Commontaria in Aesola inem. Hai p. 342, I 0 Παιανι εις και Παιονίδαι. Αἰσχίνης ἐν τῶ κατὰ Κτησιφῶντος ' 'o τ' ἐγράψατο εἰς Αρειον πάγον Aημομελη τον Παιανιέα ανεφιδν ὁντα Λίδυμος γραπτέον εἶναί φησι Παιανέα χωρὶς του ι. εἰσὶ δε διττοὶ δῆμοι Παιανιεων τῆς Πανδιονίδος φυλῆς, ους Θιόδωρος καλεῖσθαί φησι Παιανι εαν καθυπερθεν καὶ Παιανιέαν υπένερθεν. ομοίως δ' ἐκατερου των δήμων τον δημότην καλεῖσθαί φησι Παιανιεα. li διαφέρουσι δὲ κτλ. Belchomis adnotat Onanes libros Aeseliin. c. Ctos. g. 51 habero Παιανιέα coli. Boeotcli. I.

Ι. n. 522. 74T. - Endent indo ab εἰσὶ δέ Phot. 368, S. Harp. 115, 33 Κραυαλλίδαι. Αἰσχίνης ἐν τῶ κατὰ Κτησιφῶντος. Aίδυμός φησι δεῖν γράφεσθαι Κραυγαλλίδαι. ουτω γὰρ λέγεσθαι την ἐν Φωκευσι πλησίον Κωῆας χώραν Κραυγάλλιον, ως καὶ Ξεναγόρας ἐν δ χρόνων ἱστο

334쪽

κραγαλίδαι. Vid. otiain Bornliard. Suid. ΙΙ p. 397, 3. Vocabillis γ opeiatliotico somnatis ad loro Icollius poteratoa, quae Wolinuriis in s dlos . opigr. p. 122. 2SS L.ol och. in Aglaopli. p. 853 et in Teclin. p. 34. 52 collegeratnt τελεσι γέρων, θαργήλια, ρουγάτειρα, ἴλιος ολίγος, σιγαλόεντα, Γύγης. I e Pisi alea, Plii r alea cs. Clirili Pelop. I p.

risp. arcti . lS48 P. 75, quoriani nonnulla dolboo C. Koilio in annal. Mili b. 1852. 3 p. 258. - Veteres grani nautici inoptiunt ap. ot. in . t 37, 5 Sytb., citin in ἀργωδους, ἀργυφέος seliol. O lyss. B. κ 5 3), ἄγνοια, γραῖα, ἀργιφόντης agnoscitiat γ insertulia. Rocte uni in statuit Hesycli. in αργιόδοντος λευκους ὀδόντας ἔχοντος, ι ut nitri iun voltiptati inset viretur esse ad lituita, ut in χαυλιόδους, ἱππιοχάρμqς, ἱππιοχαίτης, καλλιονυμφη Loli re h. tecti nol. p. lS0. υγνοια ot ἄνοια divel sa significatione sunt vocabula, quain litani nlibrat iis sexcontios purinutata, es. ' lib. Parisan. p. 855 Cas. Dion. IIal. AR. II 36 Grabb. Ironao. I ia IIousint . Plutarch. puer. edite. 43, 4 Selinoid. Plat. Civ. I p. l79 Vin- dola. E.). De ἐαῖα et γραῖα initii non satis constat; soriasso de li. v. verunt viderit Trypho. CL HOS. ραῖκος - γραῖκος,

Harpocr. 99, 13 Θέστι of Λἰσχίνης κατὰ Κτqσιφῶντος. πόλις ἐστὶ τῆς Αἰτωλίας, καθα φ ζσι Βίδυμος ἐπα- γύμενος ματυριον ἐκ τῆς α Νικάνδρου τῶν Αἰτωλικῶν. ilhμεῖς μέντοι ἐν τοῖς 'Aττικιανοῖς δια του τ Θυτιον ευρομεν γεγραμμένον.

335쪽

videtiir probabile Atticiana Aescliinis antigrapha o bonis libris fluxisse. Codd. li. l. recte Θυτειον, duo Belcheri Θυτειον exilibent. De urbo Aetoliae sive Titystio sive Τlinio cogitare nos noti sinit loci tenor. - CL Ρliot. 98, 17. 20 lex. Belch. 265, 4. 6.

Commentaria in Hyper Idena. u. Harp. l38, 14 οξυθυμια - ἐν δε τῶ υπομνήματι εἰς τον κατὰ Aημάδου τὰ ἐν ταις τριόδοις φησὶν so. Di dynaus) Ἐκαταῖα, ο που τὰ καθάρσια ἔφερόν τινες, δ οξυθύμια καλεῖται. μπολις Λήμοις ' ον ταῖς τριόδοις καν τοῖς ὀξυθυμίοις προστρόπαιον τῆς πόλεως κάεσθαι τετριγοτα . Ρhot. 340, 2 Suid. Cf. lex. coniic. p. 39. IIai p. 70, 14 ἐλευθέριος Ζευς. 'Tπερίδης 'τω μὲν

τοίνυν Λιῖ, ω ἄνδρες δικασταί, η επωνυμία γέγονε του ελευθέριον προσαγορευεσθαι διὰ το τους ἐλευθερους την στοὰν

οἰκοδομῆσαι την πλησίον αυτοs'. 'O ZIίδυμός φησιν ἁμαρτάνειν τον ρήτορα. ἐκλήθη γὰρ ἐλευθέριος διὰ το των Μηδικῶν ἀπαλλαγῆναι τοὐς 'Aθηναίους. οτι δε ἐπιγέγραπται μὲν σωτήρ, ονομάζεται δε καὶ ἐλευθεριος, δηλοῖ και Με-

νανδρος.

Scliol. Plat. p. 466 τον Μῆδον ἐκφυγόντες Ἀθηναῖοι ἱδρυσαντο τον ἐλευθεριον ista. τοsτον δὲ ἔνιοι καὶ σωτῆρά φασιν. τιμῆται ἐλευθεριος Ζευς καὶ ἐν Συρακούσαις καὶ ραντίνοις καὶ Πλαταιαις καὶ Καρία. Cf. ot. ni. 329, 44 schol. Ar. Plui. 1176 c. adnot. T. Hunisterii. p. 460 vol. Ιp. 350 sq. DindL Suid. Harpocr. 162, 16 Πυθαεία Τπερείδης προς 'Aπελλαῖον. απορον, πῶς απο τούτου ἐσχημάτισται παρὰ τῶ Λι- δυμ P. καὶ γαρ ου δι ων παρέθετο ὁ γραμματικος ἁνόμασε τὰ Πυθια εορτήν, αλλὰ τον Πύθιον Ἀπόλλωνα. Om. C., πυθακία B., πυθια D additis his ἐορτὴ τοs

Πυθιου Ἀπολλωνος. - απο τουτου liami dubie vitiosuui.

Suspicor ἀπὸ τοs Πυθίου.

336쪽

Conanaontari iis in Isaeuiat.

CO In Inon tar Ius in Isocratena. γ)ΙIai p. 28, 23 ἀπο μισθωμάτων. Λίδυμός φησιν ιν γραμματικος ἀντὶ του ἐκ των τεμενικῶν προσόδων. εκα-στω γὰρ θεῶ πλεθρα γης ἀπενεμον, ὼν μισθουμένων αἱ εἰς τὰς θυσίας ἐγίγνοντο δαπάναι. ου γὰρ κατ' εὐσέβειαν ἔθυον τὰ ἱερεῖα, ἀλλα μισθουμενοι.

Continentarius in Dinarctium. Harpocr. 324, l8 ματρυλεῖον. Λείναρχος ἐν τω κατὰ Προξένου. Ἱfρακλεων και Λίδυμος τόπον τινά φασιν, ἐνω γρῆες διατρίβουσαι δεχονται τους βουλομένους καταμεθυσθῆναι. Μένανδρος Ἐπιτρέπουσιν ' οὐκ οἰμώζεται καταφθαρεὶς εν ματρυλείω τον βίον ;Cf. Ρliot. 249, 2. 13 Hesycli. Eiislatii. I l. p. 287. Fragmenta incertae aedis. Harpore. 37 post 20 Κ ἀσκώλια - ουτω καὶ Λίδυμος limc mihi non videtur portinere, sed e suliol. Arist. Ρlui. 13 30 interpolatium eSSO. Harpocr. 96, 20 θέτης ' μήποτε θέτην λέγουσι τονυποθήκην τεθεικότα, . ουχ ώς Αίδυμος τον εἰσποιησάμενον. θετους γὰρ ἔλεγον, φησί, τους εἰσποιητους. Ρliot. 88, 4. Harpo T. l43, 24 πανδαισία υαῖος ἐν τῶ προς --δοντα. ἔστι μὲν τουνομα πολλάκις καὶ ἐν τῆ αρχαία κωμωδία. πανδαισία δέ ἐστι το πάντα ἔχειν ἄφθονα καὶ μηδὲν ἐλλείπειν ἐν τῆ δαιτί. ἡ γὰρ του Λιδυμου ἀπόδοσις περίεργος. Cf. Pliot. 376, 10. Harpocr. 17l, ii στρωτήρ ' Λυκοίργος κατ' Αἰσχυρίου. τὰ μικρὰ δοκίδια τὰ ἐπάνω των δουροδόκων τιθέμενα στρωτῆρας ἔλεγον, ώς φησι Λίδυμος. ἔστι τουνομα ἐν

337쪽

Βαβυλωνίοις Ἀριστοφάνους. Cf. Phot. 545, 1 Pollux Xl73 p. 446 Belch. Harpocr. l76, 19 τοὐς ετέρους τραγωδους ἀγωνιεῖται ' Λυκουργος ἐν τῶ προς Aqμάδην. Θίδυμός φησιν, οτι παροιμία ἐστὶν ἐπὶ τῶν ἀρμοζομενων καὶ σεμνο- ποιούντων εαυτοὐς προς τα ἐναντία. Cf. Ρhol. 597, 3 Suid. 1 S. AmmoI1. de diis. voce. p. 98 Od. Valch. Αίδυμος ἐν δεκάτs ῆητο ρικῶν υπομνημάτων φησὶν Ουτως οτι διαφέρουσιν αἱ νῆες τῶν πλοίων. τα μὲν γάρ ἐστι στρογγυλα, αἱ δὲ κωπήρεις καὶ στρατιώτιδες. 'Αριστοτέλης δὲ ἱστορεῖ ἐν Θικαιώμασι τῶν πολέμων ούτως 'Aλέξανδρος ο Μολοττὸς ὐπὀ ταὐτόν χρόνον, Ἀραντίνων αυ- τὀν μεταπεμψαμένων ἐπὶ τον προς τοὐς βαρβάρους πὀλεμον, ἐξέπλευσε ναυσὶ μεν πεντεκαίδεκα, πλοίοις δὲ συχνοῖς ἱππαγωγοῖς καὶ στρατηγικοῖς. Eandinia roni tangit Eustalli. Ιl. p. 684, 29, ubi vulgo niato legebatur Λίδυμος ἐν ἱστορικF corr. Dulcer. ad Τlluc. IV c. I l64, quo i scrit,ae nuIneri it 'narii sigi una non

intellegoient, ct φασί pro φησί. EX Dodona p. ldi 8, 50 patet Aristotelis locii in Didyino deberi παραγαγών χρῆσιν ταύτην). Sisici. I 1 p. 383 Blidy. ἄνδηρα ' μέρος τι του κήπου, ωσπερ η πρασιὰ κάὶ ὁ ὀχετός. Αίδυμός φησι oπως τοανώμαλον τοs χωρίου τὴ τῶν ἀνδηρῶν καὶ Οχετῶν ἀφαιροῖτο κατασκευῆ . gl. 2. Locus incerti scriptoris. Sunt qui putent, Melcro doIIarpocr. p. 69 obsecuti, hanc glossain ad IIyperidum coti-tra Cononein pertinere, clivi hoc voeabulo usus ost teste IIarpocr. p. 19, 1 Bolch. Vereor iit rOcto. - Hesy li. ἀν-

Bίος Θουκυδίδου.

Marcessin. g. 2 Θουκυδίδης τοίνυν ὁ συγγραφεῶς υλόρου μὲν προῆλθε πατρὸς τὴν ἐπωνυμίαν ἔχοντος απο υλο -

. DIDYMUS. 21

338쪽

ρου του Θρακῶν βασιλεως καὶ μητρος φησιπυλης, απόγονος των ευδοκιμωτάτων στρατηγῶν, λεγω δη των περι Μιλτιάδην καὶ Κίμωνα. ωκείωτο γὰρ ἐκ παλαιοί τω γενει προς Μιλτιάδην τον στρατηγόν, τω δὲ Μιλτιάδρ προς Αἰακόν τον Aιός. ουτως αυχεῖ το γένος ὁ συγγραφευς ἄνωθεν. καὶ τουτοις Θίδυμος μαρτυρεῖ, Φερεκυδην εν τηπρώτη των ἱστοριῶν φάσκων ουτως λέγειν Oιλαιος δε οAῖαντος οἰκεῖ ἐν 'Aθηναις. ἐκ τούτου δε γίνεται Λαῖκλης,

του δὲ Ἐπίλυκος, του δε υκέστωρ, του δὲ 'Aγήνωρ, του δὲ χλιος, του δὲ Λυκης, του δὲ 'Ioφῶν, του δὲ Λάιος, τουδὲ 'Aγαμήοτωρ, του δὲ Τίσανδρος, ἐφ' ου ἄρχοντος ἐν 'AθήναιςJ του δὲ Μιλτιάδης, του δὲ Tίσανδρος, του δε Ἱπποκλείδης, ἐφ' ου ἄρχοντος Παναθήναια ἐτέθη, του-Κύψελος, του δὲ Μιλτιάδης, ος ωκισε πιήρόνησον '. μαρτυρει δὲ τούτοις καὶ ' Ελλάνικος ἐν τρ ἐπιγραφομέν si 'Aσωπίδι.Φίλαιος 'Vesseling. Herod. VI 35 coli. Pliit. Sol. c. ii

Marcellin. g. l6 μη ἀγνοῶμεν δε τοὐτο, οτι 'υρολος ὁ πατηρ αυτω ἐστι, τῆς μὰν πρώτης συλλαβῆς το ρ ἐχούσης τῆς δὲ δευτέρας το λ. αυτη γὰρ ἡ γραφή, ως καὶ is ιδύμω

δοκεῖ, ἡμάρτηται. ὁτι γὰρ προλός ἐστιν, ἡ στήλη δηλοῖ ἡ

ἐπὶ τοs τάφου αυτοὐ κειμένη, ἔνθα κεχάρακται Θουκυδίδης υρΩου Ἀλιμούσιος προς γὰρ ταῖς Μελιτίσι πύλαις καλουμέναις ἐστὶν ἐν Κοίλη τὰ καλούμενα Κιμώνια μνήματα, ἔνθα δείκνυται Nρώδου καὶ Θουκυδίδου τάφος ευρμ

339쪽

σκεται, δῆλον οτι τοὐ Μιλτιάδου γένους οντως. ξένος γὰρουδεὶς ἐκει θάπτεται. και Πολέμων δε ἐν τω περὶ ciκροπόλεως τουτοις μαρτυρεῖ. ενθα. καὶ Tιμόθεον υἱον αυτῶ γεγενῆσθαι προσιστο9εῖ. Sic locuin scripsit Ritteriis, Pii etiarn uncinis circiun- scripsit. Alii aliis niudelis euin Sanniae conati Sunt, qIIormanconiecturas collegit 'Vestomitannus: οτι 'υλορος, ουκλος Grauortiis p. t TS, οτι ορολος et infra ορολος et ορόλου P X., cs. Sauppius in Act. Soc. gri 2 p. 429. Minus recte Prelloriis Poloni. sr. p. 39 vulgatain desertilens ineunaan esse statuit post λ sic explendain ουκ χλορος, nana Vermin no-Inen esse 'υλορος docet etiam inscriptio Allienis nuper reperta. Vid. Walet. ad Patis. I 23, 9. 'Hρώδου Coraesad Pliit. Clin. 4, viod pi olaavei uni Sellaeserias Icrilegoriis Rittoriis. Vulgata lectio 'Hροδότου est, 'Ολόρου Salippius l. l. p. 430 Wosterinnianus biogr. p. 189. - ευρίσκονται ut οντες Iacobs. ad Antilol. Pal. 3 p. 922 alii, ευρίσκεται ot οντος libri, οντως vulgo, ων Poppo, οντως ἄν Graiiertus. Milia legeiuluin videtur 'Ορολος ὁ πατηρ αυ- τοs ἔφευσται vel ἐσχεδίασται, cluin tu οτι γὰρ 'υλορός ἐστιν, et υλορου υλιμουσιος. Inter λιμούσιος vero et προς γάρ excidisse videnti ir verba stupra g. l4 relicula visa καὶ τεκμήριον μέγιστον νομίζουσι. I'ro υρώδου o vulgata lectione Προδότου elicio ηριον υρολου. Dντος codicis et Aldi

Marcellin. g. 32 Aίδυμος δ' ἐν Ἀθήναις, ἀπὸ τῆς φυγῆς ἐλθόντα βιαιω θανάτω. τοὐτο δέ φησι Ζώπυρον

ἱστορεῖν. τους γὰμυθηναίους κάθοδον δεδωκέναι τοις φυγάσι πλὴν των Πεισιστρατιδῶν μετὰ την ἡτταν την ἐν Σικελία ῆκοντα ουν αυτὸν ἀποθανειν βία καὶ τεθῆναι ἐν τοῖς Κιμωνίοις μνήμασιν. καὶ καταγινώσκειν ἔφη των νομιζόντων αυτὀν ἐκτὸς μεν τετελευτηκέναι, ἐπὶ γης τῆς 'Aττικῆς τεθάφθαι. ὴ γὰρ Ουκ ἀν ἐτέθη ἐν τοις πατρωοις μνήμασιν ὴ κλωθον τεθεὶς Ουκ ῖν ἔτυχεν ουτε στήλης ουτε ἐπιγράμματος, ἡ τω τάφω προσκειμένη του συγγραφέως μηνύει τουνομα. αλλὰ δῆλον οτι κάθοδος ἐδόθη τοῖς φευγουσιν, ὼς και Φιλόχορος λέγει καὶ Θημήτριος ἐν τοῖς ἄρ- 21.

340쪽

χουσιν. ἐγὼ δε Ζώπυρον ληρεῖν νομίζω λέγοντα τουτον ἐν Θράκη τετελευτηκέναι, καν ἀληθευειν νομίζοὶ Κράτιππος αυτόν. το δ' ἐν 'Ιταλία Tίμαιον αυτὀν και αλλους λέγειν κεῖσθαι μη καὶ σφόδρα καταγελαστον d. Liocus perdissicilis. Leviora codicum inerula abstersit Bolchorus. Pro ἐπιγράμματος 'Vestemnannus n1avult ἐπιγρuφῆς. Κράτιππος proscripsit Moieriis coinin. Aiuloc. VI 13 p. 62 reponens Ερμιππος, quod Rittoro placuit. Hein

Ritteriis Verba τοίτο δε φqσι Ζωπυρος ἱστορεῖν imale parenti iesis Signo cire unasumpsit. Muellerus vero si . liist. Gr. II p. 77 verba ἐν Θράκη codore iussit coniecti irae suae ἐν Θορικῶ. Milii equi luna veri a ἐγώ δε - αυτόν loco suo inota triinsponenda post προθεσμίαν g. 34 osse vi lentur. τοὐτον ἐν Θράκ si graviorent labent passa soriasse illinc in Inocliuia redintegratula sunt, ut 6τουτη ἄνθρακι Scribitinusii. e. εξηκοντούτη ἄνθρακι. Ne liue νομίζsi Santini esse potest, Iiatuni illlid soriasse ex pi aegresso Vocabillo νομίζω. Sed hariolari nolo. Pro Κράτιππος inali in Κράτερος.

His tribus locis Mai cellinus Didyino testinaOnilini denunciat. Practet ea g. 14 ἀπο τούτου οὐν .... κατάγεσθαί φησι τὀ Θουκυδίδου γένος Ritteriis p. 128 Λίδυμος supplevit, sortasse recte, quamquani Aldinae lectio est φασί. Codd. φησί.

Addo lioc loco, quod aliuin conimodiorem mistra Circumspicio, Didyini fragilientuni tui Miltiadis vitain pertinens, quod reperitur apti l scitoliastain Aristi l. ὐπερ των τεττ. p. 5 i5, 17 Κίμων Μιλτιάδου γέγονε παῖς' - παρὰ

τρεῖς μὲν ἐψηφίσαντο ψήφους τὰ μη θανάτω ζημιῶσαι.

πεντηκοντα τάλαντα ἐπράξαντο. .sίδυμος δέ φησιν,ουχ οτι ἐλακώνιζεν, αλλ' οτι Ελπινίκst τη αδελφῆ συνῆν.

Denique vitam Tlluc lidis a se conscriptam sortasse ipse Did riniis respexit in schol. Ρind. Noin. II l9 p. 438BOeckh. - ἔτι εἰς Αἰαντα ἀνεφερε τὰ γένος, ως καὶ Μιλ-