Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

351쪽

l. Περὶ ὀρθογραφίας. Suidas vol. Ι 1 p. 1330 od. Berit h. hace tradens AGδυμος ὁ νέος, Ἀλεξανδρευς, γραμματικός, ος ἐσοφίστευσεν ἐν ' μll. ἔγραψε πιθανά, περὶ ορθογραφίας καὶ αλλαπλεῖστα καὶ ἄριστα nescio quem Didymuin iuniorena in tabulas grammatieorum. rotulit, qui Vereor ne nun litani Vi-x0rit. Ut enim editoris IIalensis vecta mea saeiam, quis dubitot αλλα πλεῖστα καὶ ἄριστα Aristarcheo laudatis sinio vin dicar P Aeccidit quod Eudocia noscit αλλα πλεχτα καὶαριστα. Dein do πιθανά non ignobilis cuiusdam imotiquolioininis fuisse, sed illustrioris mammatici fidena sacit, quod intor Apononia Dyseoli opera comparent ap. Suid. I l p. 627 περὶ τῶν πιθανῶν Βιδύμου, quo Berni inrdb una Quin πιθανά philosophi osso monoret Didymi Arei ), non uena sugit Fabricii noloni BG. II 3 g. 2 vol. I. p. 286. Hinc efficitur, ut proscriptis aut ab hoc loco ron otis verbis, quas offonsioni sunt Λίδυμος ὁ νέος Ἀλεξανδρεος, γραμματικός, statuainus quae praecedunt υπὲρ τα γφ βιβλία arctissimo vinculo liganda osso eunt sequentibus ος ἐσοφίστευσεν ἐν ' μη, ἔγραφε πιθανά, περὶ ορ-

θογραφίας περὶ γεωγραφίας Paris. Brequino. p. 16l καὶ

l) iquid. Uίδυμος χρεῖος si e pro codd. scriptura ζεττι si ς νηυττιος ex Eliae 3. P. E. XV Ib roscribunt Iona. Reines. Beruli.) φιλόσοφος Ἀκαδημαικός. πιθανῶν καὶ σοφισμάτων λύσεις ἐν βιβλίοις ν καὶ ἄλλα πολλά.

352쪽

αλλα πλεῖστα καὶ αριστα. Scripsit igitur noster περὶ ο θογραφίας. Habet vii dein etiam lectio περὶ γεωγραφίας quo se inuniat atque conini Omlet e. Sti illi. Byg. 32, IT Wost. Αίδυμος δε παρατίθεται χρῆσιν ἐξ Eρατοσθένους τὀ 'γελεξανδρίτης victo praeterea quae infra dicturi sumus), sed prii nutu tenuiora Suiit Studiorii in Didynii in goographia positoru111 Vestigia, Pili In ut Parisini eodicis lectionem vul- praeserre ausit n. Deitulo lectio γεωγραφίας fortasse nata ex γεωργίας, iit ὁ νέος sit Aloxandrinus illo, qui sexcenties laudatur in Geoponicis. Auctormin, qui περὶ Ορθογραφίας libros suos inscripserant, At illumas ite Volson

mum in iudicantia αι et ε scriptura Versarentur, dein loaltera qua lain Parte copiosiore scripturas ει et ι, η et ι, tertia οι et υ pei SequereIatur, quarta deIiique do ι Subscripto ingulam indit stria clunerorent. Quibus quaestiora ibiis trini amites in libris περὶ σχημάτων attigeriant cf. Artii. M' Volson Tryphon. D. p. 90 sqq.), ut liaereamus inter-

353쪽

dum, utri potissimum litam unum alter IInvo framentum iure assignemus. Fragmenta orillographiae siuae reperirI potuerunt, linoe sunt:

Choerobose. ap. Crani. anecdd. Ox. II p. 290 βείδιοι λέγονται οἱ αρχοντες παρὰ Λακεδαιμονίοις. βειέλοπες οἱ λεγόμενοι ἱμάντες cod. λέγονται οἱ μάνται . τουτο ὁ cod. τὀ ορος) διὰ του ι. - Hesych. I p. 714 βειέλοπες' ἱμάντες, οIς ἀναδουσι Λακεδαιμόνιοι τους νικηφόρους. Addo Suid. s V. Eustath. p. 1453, 10 Zonar. p. 3822 Altera Voce caret Hesychius, receperunt ipsam Suid. Eustath. 1453, 1l, vid. Paus. ΙΙΙ ll, 2 Boockh. C. I. I p. 609 O. Muesser. Dor. II p. 129. 314. 542. De βειέλοπες dima est Oaae conseratur docta Lobeckii adnotatio technol. p. 117 not. 17 p. 1l8 not., ubi desideratur ταυληρόντα ἱμάντα. 'Hρακλέων Hesych.) fortasse correptuni, et Syracusanoriam εῖελος, quode multus est Pierso, Moer. p. 196 - p. 145Lps. schol. Ar. Ach. 581).

El. m. 137, 1 υργειφόντης' - Λίδυμος δε διὰ του ι γράφει. λέγει γάρ ' ῶσπερ απι του αρι ἐπιτατικου μορι ΟυJ γίγνεται ἀρίδεικτος ουτω τον αυτὸν τρόπον καὶαπὸ τοs αρι γίγνεται ἀριφόντης καὶ πλεονασμου του γ α ροφήντης. Cram. a necdd. Par. IV 179, 29 υργειφόντης. παρὰ τὸ ἐναργεῖς τὰς φαντασίας ποιεῖν, ῶς φασιν Αλεξίων Αρ

χίας καὶ ωρίσταρχος. η ἀριφόντης ὁ μεγάλα φανταζόμε

νος. ώς Λίδυ μος καὶ Τρυφων. IIinc suppleas se. RP. Crain. anecdd. Par. IV 61, 1. Aristarchi igitur vecta fortasse

lemntur schol. p. 629b, 35- ό ὀ 23) et. Gud. p. 73, - 28 Ἀργειφόντης leg. υργιφ.) ὁ μεγάλως φανταζήμενος τοῖς ὀνείροις, ώς Λίδυμος κ αὶ Τρυφων. Veriam neque Plato vidit in Cran lo p. 403 B, undo lux ossulget Hesychio

S. V., neque Vidisse putandi sunt ii totquot stipat Volsen. l. e. p. 92 praeter Pausaniana Eustath. p. 183, l2 Crain. anecdd. Par. IV 60, 2l qui Pystonem draconem appellat coli. Achaei tragici se. 11 ed. Utriclis. ' Αργην ἔπεφνε .

DIDYMUS. 22

354쪽

Εt. m. 372, 29 et. Gud. 215, 32) ἐρείπω ' καὶ λέγει ὁ Λίδυμος , οτι διὰ του ι ωφειλε γράφεσθαι, ἐπειδὴ παρὰ

τὸ ἐρίπνη ἐστίν, οπερ σημαίνει την μεγάλως περιπνειομένην. το δὲ ἐρίπνη διὰ του ι παρὰ την ερι ἐπίτασιν. Ρlii-loxenus et Herodianus ἐρείπω praetuleriint. Attuli hunc locutii in commentatione de Didynai lexi tragica p. 100, ubi schol.

ad Soph. Ai. 308 coli. IIesarcii. I p. 1432 nostro viniticaro studui. Scitolii auctor quoque Inordicus tenet scripturatu ἐριπίοις, cluamquani interpretatur τὰ ἐπὶ την εραν πίπτοντα

Eustalli. 1280, 33), quod Philoxeni erat veriloquiuna.

Cyrillus cod. Bodl. auci. II it n. 6 apud Cram. ane 'dd. Pax. IV p. 188, 32 Ποσειδῶν ουτω Λίδυμος και Tρύφων απὰ τῆς πόσεως, 'Aλεξίων καὶ 'Aπολλώνιος διὰ τουι παρὰ τὴν ποσίν Cr. πόσιν) δοτικήν. CL Nauch. Arist. Byg. p. 230, 3 Velsen. l. c. p. 93, qui omisit schol. Ar. Acharm. 690 682). Ed. Geiqiardi opusculum, quod est ber Mesen una semus des P seidon' in Abli. d. Acad. d. Wiss. Beri. 1852 p. i50-198 doleo quod nancisci non potui.

355쪽

τρίτη δὲ η πετρα η ποταμός. εἴρηται περὶ ἐδειν. εἴτε παρὰ το τρεῖν. φόβον γὰρ ἐμποιεῖ τοῖς πλέουσιν. ῶς φησι δυμος. ἄφειλε διὰ τῆς εἰς φ γράφεσθαι, εἰτα γὰρ παρὰ

το ὐεῖν εἴτε παρὰ το τρεῖν. υπεβλή δὲ τ0 κανό των εἰς Hθηλυκῶν, καὶ διὰ του η γρ.

Emendatio facilis est: bis certe scribendiun videtur εἴτε παρῆκται παρὰ το ὐεῖν, et pro εἰς φ voluit librarius ει διφθόγγου. Dicinnus igitur scripsit 'Aμφιτρῆτη, cuius

Veriloquiuiti recoquit Hesychius, quem Vid. etiam S. V. τρι-

τώ' ὐευμα, τρόμος, φόβος. Aliomam veriloquia enumerat Κlopseriis ad Nitscli. Dab iliol. I p. 183. Futilissimuni propinat schol. Odyss. γ s l.

allatus λιτός ὁ πένης καὶ δημότης. ὴ ὁ ἐκ λιτανείας ζῶν. ἰ ὁ ἐπὶ τῆς γῆς κοιμώμενος. λιτὸς ὁ ευτελὴς χιτὼν καὶ

ἀποίκιλος. Aίδυμος παρὰ τὀ λεῖον αυτὀ λέγει διὰ τῆς ει. ἡ δὲ παράδοσις διὰ του ι. τὰ διὰ του ιτος ἀποστρέφεται την ει, σῖτος ἐπαφρόδιτος λιτος, χωρὶς του κλειτός, ὁ ἔνδοξος καὶ τὰ παρ' αυτου. CL Crain. anecdd. ΙΙ 238, 14 Herodian. sivo Arcad. do acc. p. 78, 10 79, 3-5 82, is

ed. Baricer. Ex eiusdem do ι ἀνεκφωνήτω Praestionibus liaee sit- persunt fragmenta:

Εt. in. 452, 30 θνήσκωρ - ὁ Λίδυμος χωρὶς του ι, ωσπερ απὸ του ἀρέσω μέλλοντος γίγνεται καὶ ' μεθυσκω πλεονασμω τοὐ κ καὶ μετάγονται εἰς ἐνεστῶτα, ουτω καὶ απὸ του μνῶ μνήσω καὶ θιῶ θιήσω γίγνεται θνήσκω καὶ μνήσκω καὶ ουκ ἔχει τὀ ι. Crain. anec id. Ox. Ι 196 το μέντοι θνήσκω καὶ μιμνήσκω ὁ μὲν Αίδυμος ἄνευ του ι. ἡ μέντοι παράδοσις ουκ ἐπείσθη αυτοῖς, ἐπεὶ οι Αἰολεῖς μαίσκω καὶ μναίσκω λέγουσιν. Hero Han. ad Hom. Il. Λ 799 A.

Multae voces nunc carentea tota subscripto iii codicibus cum illo reperiuntur. E. o. ζωον ') pro ζῶον, V. Epist.

l) Hoc praecipit Herodianus Arcadii p. 122, 2 ed. Barh. LPs.

356쪽

340 p. 82- Vagnor. ad Alcipliron. ΙΙΙ 9 2 vol. II p. 39J:

IIuic scripturae Didynao improbatae obsequiti ir cod. Me sic. Aesetiyl. Choopli. 8l3 testo Frangio p. 387. - Non ignore tamen referri luale etialia ad continentarios poSSO, cf. θρώσκω γνώμα BOeckli. Piii l. Solioli. pi'aes. p. XIII et

El. iii. 741, 25 σώζω' - τὸ σώζω χωρὶς του ι λεγει Λίδυμος ωσπερ γὰρ απῖ του μ τό κάθημαι γίγνεταιεζω, ουτω απῖ του σώω τὀ υγιαίνω γίγνεται σώζω

πλεονασμῶ του ζ . I 43 τὰ δὲ σῶος ἔλεγεν ὁ Λίδυμος) διὰ του ι γράφεται, ώς απὸ του ὁ σῶς του σῶ. τα

357쪽

osso schol. Soph. OC. 12 10 σῶν ἀντὶ του σῶον schol. Odyss. κ 268 σῶπι Ἀρίσταρχος ἀντὶ του σῶονl.

10. ChoerObOSc. ap. cf. m. 230, 4 γήδιον τριῶν οντων

τῶν πρωτοτυπων γῆ καὶ γαῖα καὶ γέα, ἐκ ποίου τούτων γέγονε το γήδιον; λέγει δὲ ὁ Λίδυμος , οτι ἐστὶ γεα διὰ του ε. καὶ ἐπειδή, ηνίκα η τελευταία συλλαβ' τῆς γενικῆς του πρωτοτυπου ἀπὸ φωνήεντος ἄρχεται καὶ παραλήγει τῶε τὀ Ο γ ῆ τῶ o), τότε γίνεται διὰ του διον ἡ παραγωγὴ

καὶ προσέρχεται κατὰ την παραλήγουσαν τὸ ι. οἷον πράξεως πραξείδιον, λεξεως λεξείδιον, βους βοός βοῖδιον, νους νοός νοχιον, ουτως ουν γεα γείδιον διὰ τῆς ει διφθόγγου καὶ κατ' ἔκτασιν Ἀττικὴν του ε εχ η γήδιον διὰ του ηκαὶ ι, ῶσπερ εἰκάζω ξκαζον καὶ εἴδειν ξδειν.

Εiistath. Il. E 352 p. li46, 58 Φιλήμων δε τὀ λήδιον ερμθνευσας ευτελὲς τριβώνιον ῆ χλαμυδιον παλαιὰν παρο- ξυνει αυτὀ ώς τὀ σταμνίον. φησὶ γάρ, ώς σταμνίον δὲ την προσωδίαν λέγω. Λίδυμος δε καὶ αυτὸς Ουτω δοξάζων φησί, ῶς ἄλογός ἐστιν η προπαροξυτονος τάσις του λήδιον, ἐπεὶ αἱ διὰ του ιον παραγωγαί, εἰ μὲν ἁσιν ἐν τρισὶ βραχείαις, προπαροξυνονται, θρόνος θρόνου θρόνιον, πτύξπτυχός πτύχιον, εἰ δε δακτυλικαι πρὀ μιῆς ἔχουσι τὸν τόνον, οἷον ψωμίον, ἀτίον, ἔτι δὲ καὶ κλειδίον, παιδίον, δα- δίον, ου διὰ τὸ διον οντα ουδὲ ταυτα, ἀλλα διὰ του ιον. τὰ γὰρ o του πρωτοτυπου ἐστίν. εἰ ουν, φησίν, ἐν τφ λὴ-διον δακτυλικὴ ἡ λέξις, δῆλον ώς πρὸ μιῆς ώφειλεν ἔχειν τὸν τόνον. καὶ Ουτω παροξυνεσθαι θελήσας τὀ Λ ΙΟΝ ὁ Λίδυμος ἀποστερεῖ αυτὸ καὶ του κατὰ την παράδοσιν προσγεγραμμένου ι. ἐπεί, φησί, λῆδος τὸ πρωτότυπον, ὁ Αωριεῖς λῆδός φασίν, ώς Ἀλκμάπι λῆδος εἱμένα καλόν se. 88 Burgh.), o ἐστι' ληδίον ἐνδεδυμένη ευειδες. ἀπόγουν του λῆδος, φησί, μὴ ἔχοντος τὰ ι γεγονὰς τὀ ληδίον

Ουδ' αν αυτὰ ἔχοι τὸ ι. Hoc fragmentum, cum ἰῶτα προσγεγραμμένου caussangatur, non dubitari huc admittere, quamquam aptiorem ei Disiti red by Cooste

358쪽

fortasse locum in libro alivio περὶ σχημάτων composito assignaveris. Vid. Volson. l. l. p. 95. - NoStriun sequitur II oraulianus pros. cathol. l. XIII ap. Arcad. do nocent. p. ll 9, 8 lb c l. Barlc. τὰ διὰ του ιον τριβραχεα υποκοριστικὰ προπαροξύνεται, κτένιον, πτυχιον, πόδιον, θρόνιον. εἰ μέντοι η πρώτη τούτων μακρὰ ἡ παρχοι, ὐπεσταλμένων τῶν διὰ του διον παρηγμένων, παροξύνεται, κλει-

δίον, παιδίον, δαιδίον. οὐ γὰρ διὰ του διον, αλλὰ διὰ του ιον. τὀ γὰρ δ του πρωτοτύπου ἐστίν. ἔτι σφητίου, χαρτίον, ad lo e Di lynio ψωμίονJ ώτίον κτε. Egregie

vero lianc de proso liti di ininutivonina noIninurn doctrinani tractat schol. I ionys. Vir. p. 793, 30 sq. Sclines. Greg. Cor. p. 28. Addo si sol. Hoin. ΝTl. - Ceteritui vereor ut Didynius vertim viderit. Atticos certo ι adscripsisse docet Aristopli. Avv. 7l5, neque ipsum Alcnaanean, quein nrite-

statur Didyllius, liniae literani expulisse fictoin facit IIesychius, ulbi λῆδος sinistra quaesiveris, λαχος vero invenies vol. II p. 413 λῆιδος λῆδος. τριβώνιον Bachan. an dil. I p. 290, t. Voca nilo λρδίον litiud raro iutitur Plii tostmitus

Iniag. II l8 p. 84t n. id, ii l. ll. codd. scriptura inter λη-δων ληιδίον λύδιον λίδιον flitinuat. Plii leano denique, citio Eustalli itis utitur, Ino iii lico non est Aexonensis, quo lecs. Metur. contin. Aruloc. VI 3 p. VIII, sed Byzantius, qui versibus politicis scripsisse videtur. Ei. m. 563, 32

pro χλαμύδιον παλαιόν praebet χλανίδα παλαιάν. I lino duo nascuntur politici versus ) τὸ δ' l ευτελες τριβώνιον η παλαιὰν χλανίδα , σταμνίον δὲ την προσωδίαν λέγω, ut Minotavi in consi ira Toptionis Volsoniani in, MiletZolli Ztselir. s. d. GIV. 1854 p. 13 l.

359쪽

Hoc opusculum o solis scholiis in Homorram Venetis innotuit, urulo Horodianiim id c Ominontario in striixisse Comperimus es. Iuehrs. Rni li. gramin. p. 4l8 , quae simul causAR suisse videtur, ut hodiequo praeter dubia nonnulla ab etymologia servata framenta eademque, ni fallor, ipsius derodiani industria nostro obnoxia ad nos pervagata nihil sere OX hoo opere aetatein tulerit. Accedit Herodianus d idymi nornen, quamvis ipsi plumina cum debere persuasum habeam, admoduIn raro Rpposuit, adeo ut Itielira. de Arist. stud. p. 34 adnotarot haec: Fortasse aerebat Ηerodianus) saepius Didymum inspicere . At lite inspectuna ab ipso eAso, ne dicam transscriptiun, luculenturn stupra exstin-plum unum o multis deprompsi D. IX coli. Arcad. p. 19, i5. Alteriina PiRorontibus praebot Echol. Aristoph. Eqq. lI58, ubi Herodiani nomino veneunt, quas Didynii verba osse in lexico comico pronunciata fidem tacit Ho-Sychitis s. v. κημός, es. Arcad. 59, 14.

lὶ Quid igitur odamusno Didymum etiam αωρto a 3 αρω - αρμοζω derivasso 7 Equid Π hoc ut credam, viod non modo otymolo-Mis I. e. his pergat verbis τινὲς δε λέγουσι το ἐκρέματο, sed etiam Hesych. αωρτο. ἐκρεματο suo loeo, deludo loco non suo αωvet ' παρήρτητο habeat, idemquo ἐωρτο h. e. ξορτο somnam primigenam recte explicol vocabulis κρεμαται, milii imperare non possum. Video

360쪽

Schol. Hom. Λ 160 κείν' ' λέγει ο τεχνικος ἐν τῶ excidisso videtur α, cf. P 20 l) υπομνηματι του περὶ παθῶν Λιδυμου' τα οξύτονα ηνίκα ἐκθλίβηται την οξυνομένην συλλαβην καὶ ἐὰν η η ἐκθλιβεῖσα συλλαβ' η ἔχουσα τηνοξεῖαν βραχεῖα, η οπίσω συλλαβη φυσει μακρά, τω το-

νικω παραγγέλματι γιγνεται περισπώμενον. περισπα γουν

Sehol. P 201 ζητεῖ ὁ 'φωδιανὰς ἐν τω α υπομνυατι του περὶ παθῶν is ιδυμου περὶ του α δεῖ λ', πῶς δει το- νίζειν αυτό, καί φησι ' πολὐ δὲ πρότερον παρὰ τῶ ποιητη ἐστι το της ἀναγνώσεως α δείλ' ουδέ τι τοι θάνατος , η αδεῖλ' ουδέτι τοι θάνατος . το γὰρ πληρές ἐστιν ἀ δειλέ. ου γάρ, ως οἱ ἐξηγησάμενοι, του δείχαιε αποκοπή. ἐν δεμροις γὰρ αυτὸς λέγει ἀ δειλώ, τί νυ δάκρυ κατείβετον φ 86 περιγέγραπται Ουν ἡ οξεῖα, εἶτα και ἀνάπαυσις γέγονεν κτέ. Cf. Λ 441, unde discimus Aristarchunt δειλέ scripsisse ἐκ πλήρους. Apparet hinc Didb inuni, ut qui statueret δειλ' apocope

Cf. Matth. gr. Gr. I p. 86 g. 30.

Ex hoc περι παθῶν opere haud scio an profecerit HerodIanua ap. ei. m. 148, 8 ἀρπεδόεσσα ' ἡ ἄγαν πεδινὴ sic Schloussnoriis ad ei. Gud. 762) κατὰ συγκοπὴν παρὰ το αρι συγκειμένη. πέπονθε δέ, ῖνα Vulgo ῖνα μή) σημαίνηται ἡ ἄγαν ομαλὴ οδός. οδοs γάρ ἐστιν ἐπίθετον. πέπονθε δὲ ομοίως τῶ ἐρθυρις Αἰολικῶς, ἐριθυρίς γὰρ ἡ μεγάλη θυρίς. ουτως μωδιανός, και Αίδυμος, ο τι ἄρπεδες, οὐ μέμνηται Νίκανδρος ἐν θηριακοις V. 420 κάρη

γε μεν ἄρπεδες αυτως ' - αλλ' ὁ Νίκανδρος ἀντὶ ἐπιτάσεως μόνης δοκεῖ την λέξιν παραλαμβάνειν. Fortasse rectius sublata punctitatione legitur ουτως Ηρωδιανος καὶ Λίδυμος h. e. Didymus, cui calculum addu

Lobeckium etiam ἄωρτο ad αἴρω ἀείρω resorro in rilemat. p. 224. Loci non immemor erat Ruschel. de oro S. 24 p. 60. 61.