Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

361쪽

κωνες. I p. 154l ἐφεδε ς' ἐπίπεδον, ταπεινόν, χαμαί. Alia sciens praetermitto, e. 'Aφροδίτη ei. m. Gud. Angel. S. V. Cram. anecdd. OX. Ι 37, 31 βευδος ei. ni. 195, 49, libi deinceps laudantur Didymus Herodianus Diogenianus, γείτων ei. Gud. 122, 12 ἔχεσφιν ot. m. 645, 2 ἁ τῶν Apollon. II 569, 15 Belch. reliqua, quae secundum literamna ordinem digesta caput V efficient inscriptuni: Incertae vel distiae sed Is fragmenta. 3.

Περὶ τῆς παρὰ Ῥωμαίοις αναλογίας

sive

Do latini lato ). Hoc opus a Froderico Ritscliolio Ibi lynio Chalcontero vindicari itulo patet, quod in libello nitulissinio alexandriniso et Bibliomeken' p. 140 Η liodorem metrietina apud Didynium Prisciani ΙΙ p. 394 Κr. laudatum ex hoc ipso loco anto Auxisti principatiun vixisse conclussit. Ab huius sententia discedit censor libri in annali. criti. Berol. 1838 P. II p. 821 sqq. God. Bornhardarus in Suida I l p. t 330, l, qui Suspicatur totum argumentum, quod gi. Λίδυμος ὁ Κλαύδιος contineatur, ad Didymani iuniorem pertinere, cuiua mentoriani liis fore finibus circumscribit Αίδυμος ὁ Κλ. χρ. 'Aλ. γραμμ., δς ἐσοφίστευσεν ἐν Ῥώμη. ἔγραψε περὶ ορ- θογραφίας, περὶ των ημαρτημενων κτλ. Clamliuin igitur Didymam περὶ τῆς παρὰ Ῥωμαίοις αναλογίας sempSisse Rrbitratur. Huic accinunt Meurs. gloss. Grace. V. δηνάριον, σεστέρτιον, Fabrac. bibl. Gr. VII p. 57 Lerscii. Sprachphil.

I) Cf. meam do Philoxono dissartationem Pliuologo infortam IV 4 p. 666 sqq. , in quae de aetate grammatici dixi non dobobat sollieuaro IV. Ribboch. do Zeno lot. p. 5, qui, si Pliiloxeni et Tinio-thei dithyrambographoriina Cyclopis inominisset, de Philoxeni glossis Homericis h. i. non cogitasset. - Addo II. Planor. de Tyrannione

p. 29. 30.

362쪽

I p. 94. l4 5 Graesenti. Gegela. d. class. Philol. I p. 425.

Ego ad utrum concedam haereo. - Ad PriSeiani l. l. adnotat Limlemannus: 'Ac prinauna notamitimis initio anto vocoin Λίδυμος legi in cod. lias litoriis YΚ, detrulo pro περι τῆς esse ΠEPICI C, ante Vocein παρά recureoro lito- rana Y ct post vocem αναλογίας rurSuna apparere Y, quod

Pittachii is spei portun) pro nuinoro libri habuit. IIaoc illo. Litora ter tuliccta Pythagoraca Y quid silai velit, docobit Vilioiso matr. p. 334 2), sed Κ Piid Valent non oXpiscor, nisi nota sit nominis Κλαυδιος ). Quod si uri ost, Sili lao

glossa Αίδυμος ὁ Κλαυδιος depraVationes perpessa oSSenon videtur. Et Chaiulius Pilitein Didyinus, PieIn a natisico ot granimatico, Heraclidis filio, non esse diversunt suspicatus sum in conament. IV pari. 2 p. l3, apte poterat lectoros ad Heliodoriina metricuna ἐν τω περὶ μουσικῆς amin lare Iip. Priscian. de fig. nurn. c. III g. l6. Sed Clinicenturo lioe otiain opiis Vin licatiiro favebunt grai nn 1 ti Ormin aetate proxiinoritin Sthulia in eadena opera Graecacium Romanis conaparandi posita, Hypsicratis Seleuci Plii-loxeni Tyrannionis Apionis Ironaei sive Pacati Minucii Suetonii Ta an liuilli, vios reconsili in dissert. de Solutico Homerico p. 548. Accedit citio 1 ap. Priscian. I p. 21 Κr. II p. 395 Κr. Di innus in Varronis consortitum Iuliarissus est.

hoc nomen datur, quod apti l Aeolos habuit olim digainnia, id est vau. ipsius voco proscctuna, testo VareOne ot Didymo, qui id ei nomen esse ostendunt. Pro Pio Caesar hanc figurani scribi voluit. - Torteli. Aretin. do orthogr. fol. 4 Habebant antiqui Aeolus literam harae, quae, quia duplicis ganania fiMiram detinebat, ut nune detinet, digamniin a plerisPio eX nostris cognominata suit, a nonnullis vero sibi LyJ hoc nonien datum sitit, quod apud Aeoles prius liabcbat, videlicet vati' et q. s. Vid. Ritschol. do Varron. disciplin. libris p. 27.

363쪽

Claudius L idymiis si libroni in de latinitato nil tor eAsot, quac do 'lati dii novamine dissorii Prisciniuis ita narra rotopinor, ut Didynium ipsit na Scq iii appnreret, qiii imperatoris inuontiirn praeteraro silentio ViX posset. CL Torror it. Ca-sRub. I lips. ad Sueton. Claud. Caes. c. 4s.

Priscian. VIII 17 φ. 9 i. 7 vol. I p. 429. 'Sciori litin tamen, quod videntur in praeterito perfecto plerunt lue barytona quoquo Graecorii in ianitari in conani utation o consonanti una, teste I idymo, iiii Ostondens Onania, quas liabent in arte Graeci, liaboro otiain ΙLatinos exoniplis hoc probat. Nana, Pium Pri inani coII iugationern diculit barytonora, quae tros cognatas habet consonantes, id est β π φ, pro qua nosph scribimus in plerisvio et in onanibus huius coniugationis verbis per ψ ἀόριστον h. o. praetcritum infinitum spatio temporis utrunt paulo anto an multo sit persectum. ut κρύβω unde κρύπτω, lioc 2 om. codd., qtiod prob. εκρυφα, λείπω ἐλειφα, αλείφω ηλειφα, nos quoquo in praeterito peri octo , citin in praesenti in bo vel po desinat vorbum, pleruntquo in psi sacimus praeteritum persectum in tertia coniugatione, ut Scribo ScripSi, nul O nupsi, scalpo sculpsi, repo repsi et q. S. Tractavi hunc locurn in comitient. de Dionysio Uiraco.

Cf. Bolch. aneedd. II p. 638, 30 sqq. Timolli. Gazae. περὶ συντάξ. ap. Craui. AP. IV p. 242, 27 - 243, 3 Macrob. do societato Graeci Liatini suo vecti p. 796 e l. Zeun.

364쪽

34 S

oli in diiponditis et scinis, id est duo librae et semis, iii iasi formistortilis, Pio tornporo donarius docussis uni lint, laocost: POSt duos s cluens tortio loco ost semis. IIoc illio tuo soci in dii in Atticos et Ionas, qui ημισυ τρίτον dicebant pro δυο ζμισυ teste otiain Didyino, vii lioe ponit ostoli lens in ortini parto orationis ot constraictionis analogiaria Grae- comini secutos QSSe Roinanos, uti tu ot Horodotiis in I lii storiamini g. 50) ἐποιεῖτο - ημιτάλαντον. ιδοὐ δη ουν sic Iulia lolii anniis; cod. ΕΙΛΟΥ ΑΙΟΝΙΠΟN ) εἰπών δέκα ταλάντων γεγενῆσθαι τον λεοντα ) καταλέγει ἔχειν ἔβδομον ἐμιτάλαντον, τουτέστιν ἡμιτάλαντα t).

. Priscian. do nil inor. III l6 vol. II p. 395 post locunt o libro Varronis do ling in latina quinto p. 47 ed.

1ὶ Scr. κατα Atilite κατα pro καί Menandro otiain in sclion. Hippocr. Dil. Daroniliorς. v. o δαξυσμοί restitii onduin esse video κρτατον ρύπον l λιχνος πιὼν οδάξαθ' ωστε μὴ πιεῖν. Apρων non expedio; ro μὴ τὰς τρίχας noscio utraim τομην τριχός an sit τμηζὰς τρίχας.2ὶ Qui pstulo post ea loin pneina intulatur I=ardanus, haud dubio idem est atquo Βαρδάνιος ἐν τω περὶ σταθμῶν, citi tosti moniti in donniiciat Lailrontius Lyllus do motiss. p. 62 od. N. Scho v. Cuius loci si inemor suiηset P. Os nais, cum practaretur ad Apulei. orthogr. p. XIIII not. 2, non expillisset Dardanii in locoque codero Didymo iussisset. Iterunt cum antestati ir Priscian. II p. 393. Ac sori se ni'. Suid. s. v. 'Αριστόδημος pro Βανῆον E., Bornia ardyus Uιογενιανοπι lo-ponditim est Uάρδανον. Alios Dardanos liabes ap. Cicer. Acad. IV ot Philostrat. V 5. 2 p. 567. - Περὶ σταθμων Diodorus etiam dispitiavit teste Diogeniano ni'. schol. BL. IIom. D. p. 167 a BokM ἐκ των Iιογενιανου τῆς ἐπιτομῆς 'Ελληνικων ὀνομάτων.) Diogoniani libri inscriPtionem comaoscimus o Montosalconii diario Italico p. 214 ἐκ των Uιογενιανου τῆς ἐπιτομῆς των Ovσηστίνου sicin ἔλλπικων M. Falitiir enim Rank. Hesych. p. 66. 128. 143, qui ἐκ τοὐ scripsit, neglexi,

qito si glaui M. Voluit nempe scriba Oo li. e. ὀνομάτων. CL Bast.

Conini. Pal. p. 827, nisi, quo i suspicetur aliquis, notam AN h. e. νο-

μισματων perperam intellexit ae pro OO halniit. Fortasso Vestinus otiam de nurnis scripsit. Ceterii in Panipli Ho ab ipso Vestino bro- viato laxitit scio an usus sit auctor synagogos Hac lini anni, quem Methodium osse suspicor modicum) ala otymolog O Raepis- sinio in re, semel a TEeteta schol. Lyc. l050 p. 919, 9 laudatuni.

365쪽

Bip.) excerptum his pergit verbis: Didymus otiani ea confirmat. Αίδυμος ἐν τῶ περὶ τῆς παρὰ Ῥωμαίοις αναλογίας. 'γωνες καὶ ζάττικοὶ τα δυο ημισυ ημισυ τρίτον φασίν. καὶ τὰ ημισυ τάλαντα, εβδομον ημιτάλαντον. καὶ τους τεσσαρας ημισυ πήχεις πεμπτην σπιθαμήν, καθάπερ φησὶν υλιόδωρος, δς προσθεὶς τὀ ἐν-Bατουσιάδης Archilocli. si . 85 p. 486 Bergit.) ἐν τῶ περὶ μουσικῆς ἐπιφέρει τρίτον ημιπόδιον ἀντὶ του δυο

ημισυ πόδες. καὶ καθόλου, ἄταν βούλωνται αριθμόν τινα δηλουν καὶ μόριόν τι προσκείμενον, το ὁμωνυμον τουαριθμου αἰεὶ του πλεονάζοντος λαβόντες το ὀλον φασίν, οἰον τὰ ημισυ εβδομον ημισυ φασιν, του ἐπτὰ εβδομον,δς μονάδι πλεονάζει του εξ, το ομώνυμον λαβόντες. και Ῥωμαῖοι δὲ ευρεθήσονται τουτω χρώμενοι τῶ σχήματι.

τὰ γὰρ δυο ημισυ ἀσσάρια, σεστέρτιουμ φασιν, του μὲν ση - ημισυ δηλουντος, ῶς ἐν τῶ σημόδιουμ σήσκουας

σήσκουπλα, του δὲ τέρτιουμ το τρίτον, καὶ ἔστιν ημισυ τρίτον. τὰ δὲ χείλια σηστέρτια ποιεῖ διακόσια πεντηκοντα

δηνάρια ἀργυρῆ ώς αυτοὶ λέγουσι, δηναρίου παρὰ το δῆνα ἐσχηματισμένου), δέκα δε χρυσῆ, ἄπερ καὶ μίλλε νουμμως

Πιθανά. Hoc opere quale argumentum persecutus .it hodieque sciri in talita testiinonioruui penuria nequit. InScriptionetii

solain servavit Suidas I 1 p. 627 Borali. Si quid hallueinari licet, ore siderini πιθανά probabilia) Did nni circunt

interpretationes iiistoriarunt sabulantinue probabilissilitas Versata esse. CL scliol. Ar. Pliit. 210 τὸ πιθανόντου λόγου ἐπινενόηται. Quamquam scri1puluna inicit, quod Apolionii opusculunt Didymeo liuio superinstractuHI RP. Suid. interiectum medium est opusculis more graInmaticis.

366쪽

5 Ultimo hoc capito nomon solvam, quod supra dedi, pollicitus additamento aliquo disputatumina Ine esse de situllis Dici Dui in geogrii pilia positis. Huc pertinere Videtur pri inuin liber

περὶ Καβασσου, cuius uteminit Stephanus Byg. p. 12, S Od. Moinelc. απὸ δὲ του Καβακησός οἴεται Λίδυμος κατα συγκοπην τῖ sic coni. Mei noli., του RV) Καβασσός. πόλις δε αυτητου 'Οθρυονέως, περὶ ης βιβλίον oλον συνέγραφε. δειχθήσεται δὲ ἐν τῶ περὶ αυτῆς λόγω τοὐτο ψευδος. At ut singulari limro le Calbasso uino a I i lynio disputatuin esse, ViX nassii iInperrabo, sed eam potius commentai H in Hoinori Iliadis litaui ii XIII eoimpositi partein, in qua de v. 363 Καβησόθεν ἐνδον ἐόντα sedit. Argolic. Σκάβqς

νοθον υἱῖν ἐόντα, quae scriptura placuit Ε. R. Langio, cuius apparatus HOanoricus penes ino est) cominentaretur, in tantain auiplititilinem ex Tovisse auspicor', ut sero iusti libri ainbi tuui expleret. Quam opinioneni confimnai loquetuli usus de verbis βιβλίον ἔλον In illi observatus. Sic Doro-tliouΗ Ascalonita in συναγωγῆ λέξεως Ἀττικῆς, cuius libriini CVIII laiulat Atlionaciis VIII p. 329 D, tantuni operae insuinpsit teste Porptiretio ad IIoni. Il. Θ 90 εἰς ἐξήγησιν του παρ' υμήρω κλισίου, ut nisi iusti voluminis finibus interpretatio ista circumscribi non posset. Recto enim Coraes pro ολου βίου ἐδέησε, quae lectio est cod. B., rescripsit oλου βιβλίου, assentiolite R. Ungero in parad. Τlaobb. p. 433, qui do solenni vocabulorum βίος et βιβλίον confusione vituri Inis exposuit. Deinde Nootolos Doscio viis eodeni Porptiretio ad IIona. Il. Θ 32S auctore περὶ τῆς κατὰ τοὐς ῆρωας τοξείας totuim librum conscripsit. Hoc

quoque loco Vulgata scriptura est oλον βίον, quam adversus

Valchenari uin, qui βιβλον coniecit, defendit Wolf. pro-legg. p. CXCIII cf. L. Muellor. do οἶμος et οἴμη p. 2.3). Ipsit in Didyinutu do vocabuli δεκατευσαι si ificatione sibi una conscripsisse auctor est Harpocr. 45, 5 Bokk. --δυμος ὁ γραμματικὰς περὶ τούτου βιβλίον γράψας, quo

367쪽

loco fortasse ρλον nnte βιβλίον Incuria scribae excidit: at hunc non sin larem librani suisse, sed partem commentarii in Demosthenis or. c. Medont. longius e patianteIu, ex Harpocratione patet. - Fortasse etiam η περὶ των ἀξονων

των Gλωνος αντιγραφη προς 'Aσκληπιάδην, Plui.

Vii. Solon. o. 1 commemorat, e commentario Demosth. e.

Aristocr. g. 28 Ha pocae. 336, 10) seorsim, ut itam dicam, edebatur. - Ceteritin ὀλος et βίβλος vocabula nectere

consueverunt scriptores GrueeI recentiores: e. Clemens

Alox. Stroin. V p. 751 C οπου γε καὶ ο λα βιβλία επιδείκνυνται. Theoplitius in fram. Semier. Stepti. Byg.

χερσὶν έαῖς Θεόφιλος ολας ἐγράψατο βίβλους. Dionys. Halic. de Thuc. iudic. IX 6 ἄλη γὰρ η βίβλος ουτω

συγκέκοπται. Dionys. techn. p. 126 ed. Scholt. δι' ἄλουτου βιβλίου διοικουμενος διοίκησίν τινα τοιαυτqν. Ita lue o Didymi excursu aliquo, ut more loquendi recentiorum editorum utar, ad librum Iliadis XIII 863 fluxeruntliaud dubie quae resemini Steph. Byz. p. 344, 12 scliol. V. p. 368 b, 26 et. m. 482, 25. Quodsi libri περὶ Καβασσου memoria non sufficit, ut

Didymum inter geograptios nomen prosessum es8e RHr- me Is, iure nostro dubitabimus, num tres loei alii, in quibus ethnograpinis ad Alexandrinuin grainInaticuIn provocat, ad huius opera aliqua geographica an conimentarios rhetoricos) respiciant . . ' . a. Steph. Byg. 486, 9 M. Οἰνους πολίχνιον Λακωνι

ναίας λέγουσιν ἀντὶ τοίωττικάς. ὁ δὲ Φρυνιχος ἀνατ-τικόν φησιν εἶναι την φωνην καὶ θαυμάζει , πῶς ὁ Φερεκράτης ἀττικώτατος ὼν χρῆται. Cf. Antiau. Belia. 77, 5 Ἀθηναίαν Ουκ 'Aττικην. CL Ritschel. de Oro p. 58 Nauch. Arist. BFE. p. 213 not. c. Steph. Bb g. p. 72, 6 Λίδυμος δὲ παρατίθεται

lin Qui apud euii Iem Athenaeum citatur p. 31 D Alciphro Maeandrius mihi suspectus ost' sed latere videtur Μαιάνδριος ὁ Μιλησιος, Miode vixi in eoinin. de Tryptione p. 34.

368쪽

Soci longe alia ratio est alioruin locomiti Stephani trium 655, 5. 20 695, 3 ed. Meinelc.

Scriptores clo pagis Atticis atque ipga Athenaritin urbe qui litoris consignaverunt, Pretior. Pol in. p. l70 sqq. Meloi'. de IIarpocr. p. 63. 64, I id uiti nonien, nescio vi id agentes, in tabulas non retulerunt, quarti tuain Steplianus Bygantius,

qui p. 635, 20M - 2, 3, 27 V liis verbis ot testimoni uindenunciat Aιόδωρος δε καὶ Aίδυμος Tρινεμεῖς ἀναγράφουσι τον δῆμον, Καλλίμαχος μάλνὶ Τρινέμειαν, Clial centeruin quoque sis Recensuro videtur, qui pagis Atticis accurate receIason lis operain navaveriint. 'Aναγράφειν enirn, cuius vecti significati noui illustrant O. Selinoider. de soliou. Arist. sonit. p. 92 A. Nauch. Aristopli. BFE. p. 237, Propriuin est scriptoris literati eius, qui iii lices quosdani condat corianiuue ordinibus hane vel inlini reni inserat.' Itaque L. . Prollertis Polem. p. 4l Sq. o verbis scitia. Ar. Avv.

646 αναγράφει, δε τους ἐπωνυμους τῶν δήμων καὶ φυλῶν Πολέμων D. IX) vel singularis opusculi vel amplioris operis particulao probabiliter elicuit inscriptionein Πολέμωνος αναγραφὴ τῶν ἐπωνυμων τῶν δήμων καὶ φυλῶν, eademque aut huic similis' suisso vi dotur libra inscriptio a Diodoro compositi, quodu cs. Prollor. I i p. 170-173. Atque recensuim illuin pagoruim Steplianus iterum atque iterum respicere videtur, qualia quain hodieque haud facile quispiam gravioribus quain ex usu verbi ἀναγράφειν petitis argumentis reda et eum, qui ex liyponinoi natis Didynii rhetoricis Stoplianuui pro focisse contenderit. Steph. Byg. 635, 5 α 283, l3 IV) Τρικόρυνθοπι Ουδετέρως Αίδυμος καὶ Aιόδωρος, Λιονύσιος ἀρσενικῶς, Eυφορίων θηλυκῶς. ἔστι δὲ δῆμος τῆς Αἰαντίδος φυλῆς. Tρικόρυνθυν Disitigeo by Corale

369쪽

alit Allieniensis sitit, aut aliquauultu Allienis coniuioratiis esse videtur. Fortasse a Syimnaelio Allieniensi prosectuin est.

μος και Αιοδωρος, Λιονυσιος δε χολαργεῖς και πληθυντικῶς ' μαρτυρει. Spectare linoe potuerunt vel tui Deinosili.

40, 6 vel ad Arist. Aeli. 855, ubi seliol. δῆμος Ἀττικῆς οι λαργεῖς τῆς 'Aκαμαντίδος φυλῆς.

Ad ethiulein libranii Sithiiii, Si filiis exstitit, fortassis ipse I Mynitis luctores aulaiulat in suliol. Sopli. o. Tl2 p. Tl

Se auctor quoque Auliol. Sopli. O. C. 106l ubi pio ου, quod MS. Elnisloio iusto sequitur, legeiaduin est ουτω υίδυμοςlvel ουτω IIIιοςJ) ot glossae IIesyclitiinne Οἰατίδος . . . οι δὲ απὸ Οως τοί δήμου κακῶς, ου γὰρ ἐγγύς κειται. quae initii qui leui se I)idyiiii lexico tragico petita viilentur. - Denique perveliin edoceri, utriina iii αναγραφῆ δήμων un in coininentario in Ionein tragicuin nain ἀντεξηγήσεις προς ' Ιωνα log. Nβαν) nullas unquiini sitisse in coitiinentatione II p. 303 idoneis, opinor, eVici arguinentis) πυκνός inentioneni fecerit. Stepti. ByZ. p. 528 Sq. M. λέγεται καιΠυκναία παρ' 'γωνιJ. υίδυμος δέ φησιν, οτι την πυκναῖν εἴη λέγων ). Sitnilis luaoren li caussa est de Selii l. Alist. Λvv. 836 Λίδυμός φησι το Πελαργικὸν τειχος ἐπὶ

370쪽

λιπαρας καὶ ἀοιδίμας 'Aθήνας adiisse, oinnino nolbis into-gmini non est, iit in line catissa solioliis Soplioelois Aristo pluineisque iis abiitainur, in qitibiis Atlionariun nientio iniecta Sit, pi'nee ito Quin et Synianactimin Aristoplianis intorpi ut in Atlionis orauit liuia sitisse o soliol. Ari Auli.

라틴어 텍스트