장음표시 사용
371쪽
Aίδυμος Ἀλεξανδρεύς l περὶ γεωργίας ait γεωργικὰ ἐν
βιβλίοις ιε. Ac sortiisse otia D ulterius pro troili Leot, ut Vorbomini ὁ νεος - καὶ αυτος γραμματικός IQudoc. patrocinio arropto sci ii ianuis Λίδυμος ὁ νέος 'Aλεξανδρευς, καὶ αυτός γραμματικὰς ἔγραψε περὶ γεωργίας rit γεωργικὰ ἐν βιβλίοις ιε. Illi ius si agnion tormim iiiiii coni exit ibot Nicias Goopon. vol. IV p. l276. 23. Disitigod by Coos e
372쪽
i V. OPUSCULA AD IIISTORIAM FABI ILAREM ANTIQUITATES HISTORIAM LUTRARUM
l. Σένη ἱστορία. Σίνην ἱστορίαν ) a I idyino scriptani esse clixi p. tu,
vitius Torrentius Sit d. Titier. c. Tu. Verbis ξένη ἱστορία rituntur Sextus Eni p. a lv. griinini. I 278 τὰ ἐν ξέναις ἱστορίαις κείμενα η αἰνιγματώδως ἐκφερόμενα ταυτ' ἐστιναχρηστα et Artein id. ori trocr. IV p. 379 Reiff. εἰσὶ γαρ καὶ παρα Λυκόφρονι ἐν ', λεξάνδρα καὶ παρὰ Ηρακλείδρτῶ IDντικῶ ἐν ταῖς λέσχαις καὶ παρὰ Παρθενω ἐν Ελεγείαις καὶ παρ' ἄλλοις πολλοῖς ἱστορίαι ξέναι καὶ ἄτριπτοι. Locos transscriptos inclient Moinelc. in anuli. Ali X. 258. Addo soliol. Aristonio. nil Iloin. I l. Γ6 τῶ ξένω τῆς ἱστοριας, soliol. Apoll. Illio l. II 124S p. 25si Sullaos. Εudoc. Violar. p. 346 υρόδωρος ξένως περι των δεσμῶν του Προμηθέως ταυτα. Seliol. Elii . Aiulroin. I p. 30 Q l. Vit2 sch. ως ὁ Αἰσχυλος - ἐν τοῖς Φρυξίν, ἔνθα καὶ ξέ-
373쪽
p. 34 Kampin. Μνασέας δὲ ξενικωτερον ἀφηγεῖται τὰ περὶ τον Πῶνα. Ptolemaeiis, Aristonici granamatici pater, Eudocia Viol. p. 360 et Sitida Vol. II p. 526 testibus scripsit τα παρὰ τῶ ποιητὴ περὶ των παρὰ των ποιητῶν Eudoc. B. Em.) ξενως li. V. male om. IVestem. blogr. GI'. p. 275)ιστορουμενα. a νης καὶ παραδόξου iuxta ponit schol. Eur. Phoen. l0 19 vol. V p. 218 Mattii. Est, ubi idein foro valcat ἰδικῶς ἱστορεῖν, cf. schol. Eur. Androni. 24 Tro. 450 Plioon. 1116 p. 235 et παρὰ την ιστορίαν e. Schol. Eiir. Tro. 391 Rhos. 504 Androm. 108. 224. 607. Aotragici poetae Graeci si vino παρὰ την ιστορίαν dixerunt,
ea castigasse videtur Dionysodoriis ἐν τω περὶ των παρὰ τοις τ9αγωδοῖς ημαρτημενων, cf. schol. Rhes. 504 Cob. Εcontrario laniarn vulgareni cliui sequerentur dicebantur απὸ
ιστορίας λαμβάνειν, cf. schol. Amtrom. 18 p. 32 'Vitzsch. coss.l0; ξεν ρ ἱστορία ex adversa parte stat η διὰ στόματος καὶ δημώδης ἱστορία. Pliit. Sol. c. 8 Aolian. V 4 III 45 schol.
Εur. Alc. 1 p. 25 'Vngscliol. Collegit igitur Didynius Graecorum fabulas obscuras
ab8trusas recon litasvo, quales quidena et poetae et gram-niatici Alexaruirini venandi erant studiosissimi, ut operosa ista doctrina non modo ipsi sese iactarent, sed neq3Ialibus etiam posterisque interpretibus quasi aenigmata solvenda proponerent. Ac prosecto arduuin plenunaque Spinnmunopus aggrediebantur, quiqui reconditarum historiarum rimare recessiis soliciterque respondendo ad conclauintum illi ut που κεῖται; se accin ebant. Multarum literarum laude, talia, quin oliretur, excelleret necesse erat. Neque vero Didymus in colligendi opera sola acutiovisso videtur, sed fortaSSe aut universam historiain tablilarem, ut Lobockii in Aglaoph. II 994 n. verbis utar, ad histomae similisustinem traduaeis, Rutex indigesta votormin fabularitin sarragine eas tantiina Con-ge8Sit, quae pragnanticae isti, quani vocant, interpretationi
Hinc non inepte explicabis insignem, Pio et L Isi-
374쪽
rissiliae iudicavit L. Presseriis Polem. p. 180 et in diar. ant. Stii l. Mart urg. l846 p. 676. 7; cf. R. Stiolitilina in Plii lol. IV p. 99. 110. - Ac fortasse Dictynitis, in historia
11ibulari 'prno cotemA verSatus, auctor eSt Seliol. ita Εiir. Med. 169, quo Tiniaelii las Vituperatiir, επὶ τὰ πρόχειραπῶσιν ἐνεχθείς, i. o. quod sal illas Ouinibiis notas tragie Oriun intui prolationi accOIDII O larat. Finginenta huius Operis sortasse plurinia latitant in votoribiis Honiori Pindari tragiconiin interpretibus Graecis, quibus ni re toris noImen non Sit apposituIn. Certae fodis
Goorg. Sync. p. l62 A 306, 2 cd. Bonn. και τα περὶ Βανάν , εξ ης ὁ Περσευς. Περσευς τὰς στρατείας ἐπετέλει καὶ επὶ IIερσας ἐστράτευσε, την δε Γοργόνα ἐκαρατόμησενεταίραν ευμορφον διὰ κάλλους εριστῶσαν τους θεατάς, ῶς ἀπολιθουσθαι δοκεῖν. Λίδυμός φησιν ἐν ξένn ἱστορια και παρατίθεται τον συγγραφέα ταυτης. Rer In Scriptor, cuius no8tor apposuiSSe testirnonitura
dicitur, ni fallor, Ilerodorus sitit, cf. Natal. COIn. Iaiyth. p. 93b, quaan lunan etiam Alexander Myndius Eudocia testop. 50 περὶ Γοργόνος scripsit. Cum hoc fragmento, ni fallor, colinosit alteritin aplut Stephantini Byg. p. 459, l6 Meinck.Aίδυμος δ' ὁρος την Μυκάλην φησίν, ἐπει αἱ λοιπαὶ Γοργόνες ἐπὶ τόκω Illic l. cod. επιτοκῶντο, ἐπ' οἴκτω coni. A. Meinoli., εἰ ἐπτόηντο εἰ ἐπτόωντο) A. Nauch. , Stephan. ap. Eustath. B 869 p. 368, 26 ἐπὶ του ὁρους τούτου μυκώμεναι την κεφαλην Μεδουσης ἀνεκαλουντο. Ab interpretatione sibulao Di lyniea non abhoreut Lucian. do dom. l 9 vol. III p. 333 Icbκ., quona ad locuIn clitae Seliolia Rdnotant IV p. 239, ea aportu nostro accepta reserant ἔτι αἱ Γοργόνες κάλλει καὶ ευμορφία ἐξιστῶσαι οἱονει ἀπελίθουντους ανθρώπους. Cf. Baulina. anccdd. II p. 32s, 15 Plui.
375쪽
αγάλματος ουρανοs καὶ πρῶτον ἐκεῖσε οφθηναι ΙΙ. St. οφθε /τος). ώς δε παρ' ετεροις εὐρομεν, ' Πω τῶ Φρυγὶ καὶ Ταντάλω τῶ Λυδῶ πόλεμον ἐκει γενεσθαι λεγουσιν, οἱ μὲν περὶ οδῶν ορων vel ορισμάτων), οἱ δε περὶ τοὐ Γανυμηδους αρπαγῆς. ἰσορρόπου δε επὶ πολῶ τῆς μάχης γενομένης εκατέρωθεν πεσειν ἱκανους καὶ την συμφορὰν ὀνομα δοsναι
376쪽
360 τῶ χωρι ω. ἔνθα καὶ τον Γανυμήδην ΙαρπασθεωταJ αφανῆ
γενέσθαι λόγος ἀνθελκόντων αυτὸν του αδελφos καὶ του ἐραστου. &φανοὐς δε γενομενου τοὐ σώματος ἐκθειασθῆναιτο παθος το 1 μειρακίου εἰς μίθον κιὰ την Aιὀς ἀρπαγήν. Ad lo Tκotκ. Lyc. 355 II p. 556 M. Elidoe. Viol. p. 322, qui I io loro I ioni Ioanni Antioclieno testinioniuin clonunciant, et Anini ian. Marc. XXII s . Abst misior otiain cainbi illio est colu optio, cluani Echetlienis Croticis Athenaei is p. t 33 9 I in l. ot Euliona omiti Cnidio sublegit Pilitarcii. do fluita. p. 454 Tauchia. Cotonini stibulamina de Gany inodo gnariun so i, rnollet otiani soliol. Vet. I idbnnuin osse suspicor) a d Eur. Troiul. 82l or. 3399. Inter literatos nostracaetatis lioini nos prao cotoris dimus est qui inspiciatur L. Presseriis, cui iis in coinniontatione, clitana inscripsit: ' Plia- noclos odor cito Mylliologio lor Knnlionii olbe , Musoo Blio- nano IV p. 40a n. l846 iii forta, lineo sunt verba:
Ioann. Malel. p. 80 od. Bonn. μαθὼν ὁ Τάνταλος, νομίσας, οτι κατασκοπῆσαι ηλθε την Moώπην χώραν,
ἔπεμψε πολλοὐς ώπλισμένους καὶ ῆρπασαν τον Γανυμήδην πρ4 τοὐ φθάσαι τὀ ἱερὰν καὶ τους μετ' αὐτοί. ὁ δὲ Γανυμμήδης ἐκ τῆς δειλίας 4ήρώστησεν. ἐπηρώτησε δ' αυτὸν ὁ Τάνταλος λέγων - ἐν ἀλλοτρίοις βασιλείοις πῶς ἐτόλμησας
ἐλθεῖν κατάσκοπος , καὶ εἶπεν αυτῶ, οτι θυσίας libb. οὐσίας ) χάριν τοί Aιὸς ἐλθον ἐγὼ καὶ οἱ μετ' ἐμοί. καὶ
γνους τοsτο o Tάνταλος ἐκέλευσεν αυτῶ περιμεῖναι καὶ
ἀνεθῆναι διὰ την νόσον. ὁ δὲ αυτὸς Γανυμήδης τρεῖς ημερας ἀήῆωστήσας τελευτῆ. καὶ ἐκέλευσεν ὁ Tάνταλος αποδοθῆναι ἁ ξνεγκε δῶρα καὶ την θυσίαν εἰς τὸ ἱερὰν τos Αιός. καὶ τὀ λείψανον δὲ τοὐ αυτos Γανυμήδους τε-
377쪽
θῆναι ἔσω ἐν τφ ναῶ του Λιος προς τιμῆν. οἱ δε μετ'αυτου αποσταλέντες ποιῆσαντες αυτῶ σορον εθζκαν αυτὰν
ἐπιγράφαντες ἐν αυτῶ ' Πῶος βασιλεύς Ασίας συν θυσίατον ἐνταυθα κείμενον Γανυμήδην υαν αυτοὐ ἀνέθετο Λιοῦτοίτου ἐποί σεν ὁ Τάνταλος προς θεράπειαν του πατρος αὐτοί. οὐκ ἐν γὰρ ἔθος Ἐλλησι θάπτειν ἔνδον ἱερουοἴκου λείψανον θνητου ἀνθρωπου διὰ το μὴ κοινουσθαι τα θεῖα. ταυτα δὲ συνεγράψατο ὁ σοφώτατος Λίδυμος ὁ ἱστορικος χρονογράφος.
Ioann. Malol. p. 86, 17 ἐν αυτοῖς δε τοῖς χρόνοις Ηρακλῆς ὁ τελεστὴς ὁ μυστικος αθλους ποιήσας ἀπελθων ἐν τῆ Αιβύρ χώρα συνέβαλε τῶ Ἀντωνι καὶ αυτῶ ἄντιμυστικῶ, ποιουντι δὲ γήl νά τινα, καὶ νικήσας αυτον ὁ 'Hρακλῆς ἐφόνευσεν αυτόν. οστις μακλῆς μετὰ τὴν νίκην νόσω βληθεις ἐαυτὸν εἰς πυρ ἔβαλε καὶ ἐτελευτα. περὶ ΟυAίδυμος ὁ σοφώτατος συνεγράφατο. Cf. Au stin. C. D.
Ioann. Malol. p. 166, 34 clo Diomede nareans καὶ ἐπανελθὼν μετὰ τὴν νίκην τῆς Ποίας ἐπὶ το χιον αυτου βασίλειον ουκ ἐδέχθη υπο τῆς ἰδίας πόλεως ὴ τῆς συγκλήτου αυτου, ἀλλ' ἀντέστησαν αυτῶ ἐν δυνάμει πολεμουντες. μαθὼν δέ, οτι ἡ γυνὴ αυτου ἡ Αἰγιάλεια κατασκευάζει αυ-
τῶ θάνατον, ως πορνευθεῖσα υπό τινος συγκλητικου αυ- του, ὁστις καὶ ἀνθίστατο αυτῶ κραταιῶς, ομοίως ἀκουσας, οτι ἐπορνευθη υπο του οἴακος, υίου του Ναυπλίου,
οῖτινες διὰ τον προς αυτὴν ἔρωτα πολλῶ σθένει ἀντεμάχοντο αυτῶ, καθὼς ὁ σοφος υίδ υμος ἐξέθετο, προσεσχηκώς δὲ Ο Θιομήδης τοὐς ηγεμύνας και πῆσαν τὴν 'Αργείων χώραν ἀνθισταμένην αυτῶ, μὴ δυνάμενος δὲ απελθεῖν μηδὲ ἐπὶ τὴν Αἰτωλίαν, τὴν ἰδίαν αυτου βασιλείαν, ώς λυσας αυτῆς τὸ βασίλειον, παραχωρήσας τὴν ἰδιαν αυτου βασιλείαν ἀπεχώρησεν, ἀποπλευσας ἐπὶ τὴν Καλαβρίων χώραν. καὶ κτίζει πόλιν ἐκεῖ παραλίαν, ἐν ἀνόμασεν 'Aργυρίππην κτέ. CL Aumstin. do C. D. XVIII 16.
378쪽
e litis Iarascellancis suis τοῖς σποράδην) insertiit, o Didynio filixisse. Etiana AuMistinus do civ. Dei l. XVIII c. 13conia octii sabulas de Gorgono do Antaeo do Ganyinodis raptu de Apollino nomio de Perseo alias, quas Syncelliis
Cocli onus Ioannos Anti Oelienus ot Malola noctiant. Ac si 1spicor oliuiduin latinos Scriptores Varaonis do gente P. R. Ophis, Graccos Didynu liistorinin pere ranam eonipilasse. IIoc certe Ioarinos Antiochenus ap. M ueller. liist. Gr. vol.
IV p. 540 testatur, ubi liaec te ζuntur Cod. Paris. 1630 sol. 234 ἀπο της εκθεσεως Nάννου 'Aντιοχέως τῆς περὶ χρόνων - ως' φqσιν ἀπο βίβλων Μωσέως 'Aφρικανοί σεβίου Παππίου και Λιδυμ ου καὶ ἔτερων . illini ipsius Aligustini verba probabile faciunt. In lioc Didynni opul e probiibile est exstitisse otiani 1a
379쪽
Ex eo lotu Ι)idyini volumino fluxeriint etiam, ni fallor, quae de sexto pio lani Apollino Ma notis filio, nostro testoiul vocato, tradi lit Clonicias Alux. p. 14, 5 Sytb. ο Λί- ου μος ὁ γραμματικος τουτοις εκτον ἐπιφέρει τον Μάγνητος. Cf. Cicer. do nat. deor. III 3 g. 57. Alectora Magnetis notetuit soliol. Il. B 756. Sol vero vocitatus cst Alo-ctor sive Elector. 2. a
Ita ille lance quattuor Dagnienta non dubito clitin cXoo, lo clito aginatis, Didynai libro profecta sint. I libriclini vero iudicillim ost de Schol. ait Hom. Odyss. δῖ 797 Pal. Q.
υπὸ πηνελόπων αυτην σωθεῖσαν Ουτως ώνομασθῆναι. Sil-spicor Didynia fontern esse Lysiniaclitina fortasso a IIIaason Patarensi citatuna. Hic enim non prius Rinlita inulta de
380쪽
lo inutatis somnis p. 89 liabet quod tenebras poliat. Milai I)idymarcinis iste seinper fuit Alispectus, quein Didymonostro a Pamplitio saepissimo expilato cedere iubenti nouintillum obnitor. Facile condonari libriirio potest ori risιδυμαρχος Scribenti pro. eo, citiosi Pamphilus Voluerat, Λι- δυμ υρ. Λίδυμος Ἀριστάρχειος), tuain IIIaIn in COIINnent. do Truli. p. 3T Bastitiin conun. pii l. p. 782 Sociitiis negavisi glani ἀ9 'Αριστάρχειος posse valere. Accedit quod ap. Antoninuin Didyinarcinis illo in consortio apparot et Nicandri, cui supi a diximus I idb inuni saepe denunciasse testimonitim, et Antigoni, quein nostro comit in adiungit schol. Ar. Avv. 299 Hesych. ΙΙ 217 κειρυλος Erothin. lux. ΙΙipp. p. l2 Frg. Cf. selaol. Eur. Phoen. 159. - Valchon. Anamon. p. 92 DidyInarctilina a inlisit.
Rostat Didymus ap. Serv. ad Verg. Aen. III 64 vol. I p. lST Od. Lion. Dictu autem est omparassus, ut Didymo