Herodiani scripta tria emendatiora

432쪽

Ep. Hom. 162. πάθος μονῆρες καὶ ουδὲ α/ω μοι0lv p. II GIII. lus. 342. - Seo Aen. IV. 402 Farris solum nomen est quod rgeminet in genitivo. Non adicon ergo est sicut Sol. Item Cor Codidis solum in dis mittit genitivum. Itei sis mainatos Assis. Etit He en exempli. Varro pricht so X. 181 p. 590 Sp. si singula- missi. Urabidi series neque habet cum qua comparari P sit, ut

ρ -yiliani calnit, capitis, Capiti, Capite. - Nich erstrech si ti

434쪽

Disitiroci Corale

435쪽

et χρη-

439쪽

I. uernius ad Apollodor p. 1053 cum hoc Suidae deo

uteretur ,Ἀπολλόδωρος Ἀσκληπtάθου, εἴς ω Πανααίου ob Pti δύο φιλοσόφου καὶ raptστάρχου ou ραμματtκου μαθηIῶν non dubitavit Asclepiadis nomini fictes e adseribere: isellfilius seu viscipulus ita sorte Asel 'piades est ΜΠIeaeis e Bitia Tila grammaticus . Diio l tam crasso est filo, ut commemor9tione quidem dignum videretur, nisi Verserus hoc se errore implicam passus esset Asclep. Trag. reliqRhi Adt phili. Non. . H. p. 54T , vir viligens et e Asiele. piavi egregie Ineritus ut 3men ΜIrleano quid cinposset quid non denuo quaerendum suem Quid enim dicit Suidas Apollodorum patren habuisse nomine Asclepiadem: neque vero de discipulo dixit nec de Πleano neque m-Ii in illine Asclepiaden ullo suo aerato insimen vel littense icti una luisse sumere licet quasi vero λλευς ille vel Zu-λευ pater Apollonii, vel Aristarchi paler silio cognomitiis, vel Eratost laetiis sive ille Aglaus sive Anabrosius fuit, vel lotali grammaticorum patres ipsi quoque illustres essent aultate quid in singulis suspicari non esset admodum ridiculum. Discipulum vero cum Suidas Ἀπολλόδωρος uisa uitio

quid non scribebat. Me ninius eundem errorem iae mi cuidem nomine nobis alibi notandum sitisse: με

440쪽

casu incidi, alio etiam modo ad Asclepiadem nostriina sacere video. Quod simul monebo. Scilicet in . . s. δίκροος legitur Ἀλέξανδρος δὲ et Ἀσκληπιάδης ἐν et μέ ω παveto-δαπω παρὰ et κόρος - Hoc misi olim transpositione sanandum videbatur, ut Alexandrum ad Asclepiadem aliquemurammaticum recurrisse putarem. Meiliel in vero Anal.

Alex. p. 16 hoc ita emenὸat Ἀλέξαυδρος ὁ Ου Ἀσκληπιάδου citari quidem non solet ita sed ὁ Κιτιαεύς. Attamen Meinet ii emendatio admittenda erit. Nam quod in Et M. f.

πολλά.

Dura conditio quod ni tanta testini lamini invia vel miae ali iiiii imiten habere videantur a veritari eo min: Henim consiti nisum est in illis Si uitae verbis nihil inessemii, atque de multis Asclepiadis quae scripta erant nunc ita

confusa et conuiuxta esse omnia, nullum ut inquirenti usum praebere possint. Et certe non in unum hominem quae apud Suidam sunt cadere posse, complures Viderunt, e B liquioribus etiam, ut Ionsius et ossius, quamqu8m non ostenderunt alii, ut inedo et Holstentus ad Stephanum: postquam idem denuo naonitum a Versero p. 554 non debebat Veicherio acccidere Leben uni Ged. iles Apollon. p. 51 ut sine suspicione transiret. An ut ne de temporibus quidem quaeras, haec ipsa concinunt, Iραφε φιλοοόφωvβψλiω διορθατικά, tum aliquot v 'rsibus interiectis Iραφε κολλά Quod ipsum deterrere debebat Clintonem, ne exemtis verbis ἐπαιδευσε δὲ καὶ usque ad με7άλου reliqua constare putaret. an instabili vero coniectura duos Asclepiades Myrteano iv ad annui 3 196 et in appendice de Graecis scriptoribus l08 et 173 , seniorem et iuniorem, in fastos

rettulisse neses. Nam illum inermi quoque, quem in Vedi