Herodiani scripta tria emendatiora

발행: 1803년

분량: 524페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

sublinitorem quam arn riem, tuam allegoriiana dixeris, areo. scit. Scilicet primos Iomines ad solis, tincte quam ine collegerunt mundi rotunditatem res quoqlu ait holninum victuin pertinentes, mensas, pocula, placentas rotundas vel globorias effingere lecorum putasse. CL 1 Ob Agl. 70. Nestoris autem poculum id insigne halbere, it non tantum coeli rotunditaten refercti, Seti Stra etiani et aurea quidem χρυσείοις Mic in argente poculo ad verisistis speciem expressa habeata astra etenim esse qllos clavos dixerit poeta. Item τελεια ti ac tuae dicantur suisse in altilis non colunabas esse sed Pleiades, quo astro nullum sei endi et ni etendi tempora rectius in licet. Fuisse auteni Pleiailes sive quis virgines sive avium sinati specie formatas suisse putet es- fictas sex, binas ad nsam uirct IIuiue, duas infra poeulum, quibus inniteretur veram enim apud poetiun lectionen esse non urr πυθαένες. Sed unt nud μενες, illique intelligenduin mi adiectivo lu3Si ποπυθμέMol. Sex enina Pleiades meri, quansequam in Septeln Arat. 2579. Ad ultimanti quaestionen quod attinet alioruna quamdam perversam interpretationem recte resutat ipsa ita sobrii et M 'ριο θριστατο μεγα inta iis sim κοα δαρὶ et νω- uias, imo ineptas iam ex parte et Mumiles interpretauoties eum perlustrantiis, quas pr tuli ille silete intra irinii, cum simul, 'im istucile, non lacere, quae nos vicinitis in velamini siluimini et monumenimina inimprelatione repelimus, quae in his quomi ineris similiam ierant aetates auemlimus Henim res metas serio agere ste, deius incere veriana paucis iturn, piare larique faciunt id quod maxime humaminii est, faciunt enim puri ut ludant serio. Ad doctrinam ac Munet, in iis quae Pleiadibus disputat multis ac varisis utitur metariun i nuntiis, Hesiodi, intonidis, Pindari, Aeschyli, iam uelis inrus, Siminiae, Maii, Posidippi in qu illud praesi e

saepe Pinium a poetis inserta vocali πελειάθος dicta esst. Qi in tuam ne dubites haec omnia vel pleraque illis inmporalius iam ab aliis peti potuisse uti quae de vocabulorum

ἄλλος et Dagne, iter de pronominis 5 et usu Hornentuinsunt anno totione probabiles 493. a. h. ab Aristaretio sunt. In protii bile quod di δοιός docet 49 l. s. In illis utitur Pindari loco ena. II, 6 ἐρεictu In Πελααδωου Fodi

Sane qui nil nisi subliniis quaerit, ciuiuva illa puleia rvinia

452쪽

tu: sexornat Iinetas quare hoc item limili sit ab interpre

453쪽

αλλοις δεtχθήσεται. Ad quem locum. Mulum us ainna interpretέi Iidi artisse suem necesse est Asclepiades Perspicue quidein naria poeta A, 505 sqq. sagii trilius luis

pressus, omnino ne verbum uident sici de cura vulnerali contra esloris curam statina ex proelio ablatum stinuistRMin taberiiaculun advenei it 9ssidere et C eeoI en potare. Ac cedit quod Π, 25 Patrocius inter vulnerotos Machaonis nata. tionem nulloIIa facit. Itaque ictum quidem telo fuisse, sed non vulneratum, tum perriculo tanti viri, qui relliquis curandis esset, perculSos protenus eum ex proelio auferendum curasse. Illud igitur . 50 ἰφ pirλεχιν βαλῶ de sola per cussione acceperiant. In quilbus Asclepiadem fuisse Hemus. Caetei'una quaestioniana causa iustissima, imo maior hic videtur carini nulla constasio, quam eui mederi liceat. V. Herm. interpolationibus IIomeri p. I p. 60 se l. quiquid est illo loco ulnerari Mactiaonem, hoc nemo negare debet istet pres. Λllero loco Nestoris versiis 663 9 utrum pro spumis tabuerit, ut liuidam, an hic etiam percussuri intellexerit, quod certe qui illic ausus est hic non est cur e reatur, neScimus .

Sed delapsi suiniis ad Asmpiadis

commentarios Homericos,

unde haec sumia esse non ubi hinnia, quos eo im illis , ἐν ἄλλοις te θηοετο iri Reliqua inmmiis ium

455쪽

derivasse putatulus sit. Cum locis confers tuos de u lo

Θύμβρις ostra. tri Ἀοκληπιάοη G ὁ υρλεαvoc in οὐ γραρε Δύupplς, Suspicere hoc similiter accipiendunt, ut 0rtasse putaverit, talicae et Siciliae qui ita dicti fluvii originein non inis inde traxisse quod sint προ ηλιον ἀμενον. ab M VI li 3Iin, qualem e0gnovimus, non aliena. Ei uinum non raris literina coniecturam nam uellanicus Apollinem

457쪽

De primo loco inevitium est uiruit ΛMes es Alexandrinus dicauir contineniat oris liti an toto sit annotino ex alio tollam dirum huc transscripta. Hoc si ponitam,

licebit sau lasse sic disputare. Scripserat Asclepiades aliquis

θυσίας ὀρί αυτος, ως ηο Φανιας θ ρέοιος Is il er est, contra quern scripsit id ratius Plut Sol in Δίδυμος ὁ ραμματtκος ἐυ et u περὶ etsi,v cόνω, ω Σόλω-ς vetirραφη πρὸς Ἀσκληπtά6η Φιλοκλεους tuo etsi atra λέου, in qua is aliter ac reliqui 'olonis patrem non Execestidem sed Euphorionem dixerit, Iam cum accidat ut Alexandrinus Asclepiades de demarctius citetur, una sitie ultio ad axones Solonis de de- marchis dicenduna suerit, potest suspicio esse, tunc ipsum, qui xoties Solonis interpretatus est, Alexandrinula esse qilem sciremiis ite in extrem a. a. saeclito floruisse. Atque id verum erat nisi falsum est. Sed erat fortasse tui ita lisputet. Ut coinplumbiis aliis

pia lis ad Aristophanen eius sententia referetur, sic quae lite eius menti est putamus indiuilem venisse atque illud Ἀσκλη-

lemus an ali is iam in lus. ne vestigoum mulam inesseti Beliqua Aristoplianea bi inspicimus maxime iis nos advertit, quod est ad Baii. 385 vules innim homi- dili-

entissimum qui ut de Aristos mei s rodita ei

458쪽

13. amisi quis ex me quaerat hoc et retulia Aristophane an mihi cum eo colore eonvenire Vuletintur, quem in D leano interprete Homeri cognovimus, mihi licui non videri: identique dicam de Pindaricis: ita in his quoque ona tua ad rem faciunt intelligentenuive produnt et sobrium inier elem nihilque ilabent nihil omnino, quod de Pleiadistius Ohetat admoneat Malim tamen ne quaerat, sed ipse sibi tu licet modo sine dubio constare ne i*it. Pin' i ita haec sunt: Ad Ol. VI, 26 lxetis δ' ἔκε τα τυρα υεκρῶν τελεσθέ9τω Ταλαio-vaας ἀπεν ἐν Θηβαιο etotoυτέ τι πος noluis στρατtας

459쪽

ctum placet.

ἐχρησαveto πολλῶ uto ὀ θ εασγjuto tu et o περ αρχαiωνὶραμμάτων ηο - liem grBnllnaticunt esse, at viilem p0ssii, non dicani es, ninus etiarn librum περ τραμμαrtκης re Dialbo. Etenim in liae parte litteraruna in ta ex paucis et exigitis et analbiguis sere reliquiis graminaticoriin excitatulanaeuioria est, nisi vanam insumere velis operam ac nemini vpi ad eandem quaestionen vel si alias profuturam summati scribenda lex est Sustinere assensionem uolesta res,

quia etialiis maxime quidem ad iudicandum praecipites sunt

quibus a natura deneiatum est iudicare, ut baliniuenies adloquendum, tamen eo se iniurisimies. Et migetur , uisci ibentiunt et veri, layiiiiiiiii mimi nec sicet bino. Vae si

460쪽

συυεσταλμεvov, si tanaen Driu'. et reg. pros. Evtκης. Exspatiabor paululum ad technolostuam granan alieorum' sumque grallulactucunt pr3epositionis at M'rlustrissio, stiluat per copiam, quae Inilii ad ali num est, non satis plenam nunc licebit. Sed repetetulum altius, unde rer, ipsa proficisci videatur. Versanaur in eo tis praepositionis ἐπί, quo coniuncta geniti o adlitheatur ad eana rem indicatulam, in qua quid veluti exeinplo cernitur et ostenditur sensibusque vel gitatione percipitur . Mauli lita lisa Berntiare. s. p. 246 iiii et ii rem melius. tractavii Striingiuii luit. Benierk etu deii Reden des lini rates p. i. Ego mea ex ischnograpitis potissimum petum, cum lata iiiii quaestio Mammaiiemini ea a suseiplatur Aristo rhet I 2, s ethia ἐπὶ - τολλω καὶ ὀμο- δεθ -οθα neti υυμ ἔχεi, ἐκεῖ ia ἐπαrωrptatis, Distat δε πα-ειπνα. Galen. α Hipp.

SEARCH

MENU NAVIGATION