Herodiani scripta tria emendatiora

441쪽

amovit, yrieantina esse oluit quasi linc arte et ratione verisimilius esset quam non esse. ec loquit, cum frequentissitne apud veteres sclepiadem Murteanum, nihil ustra legamus, a opinor epitheto ab aliis sistingueretur, quo tandem risigni utrosque M Tleanos distinxerint. Sed Ver- serui redeamus. Is igitur, postquana Ascletita lis cuius lana Alexandrini, Seliol. Aristoph. lib. 37 mentionem se erat, oeurulem, inquit, intellexisse mihi videtii Suillas ii exim s. v. 'Aoκληπtάδης, qui posteaquam breviter de Asclepiade illo Myrteano exposuit, ita pergit intercidisse autet nonnulla ab initio apparet ἐπαiδευσε κα et Pisi v ἐπὶ Πομπηίου του μεγάλου καὶ ἐν Ἐλα δρεsis letu ου Hetολεμαίου

vέος διέτρiφεv. hραφε πολλά- Sed ne haec quidem inter se coniungi vel conciliari possunt. Nam si quis velis remomino ruri Ptolemaei deceni si placet mimu inius Alexam in hie nninratim in eum eisinis anno natali Pompeii Μwu Mnisi misenisse statueris, iani iuni ineuies minomini siisse eeniunt et novem. Visnstdum inuri inne Mamre Midae veri,inini emi minore ossis, ne connecti,

mis tantum vix ac proferi ne vix quiueni potest conce- minus moratus si quo aptu Suidani semimieni esse fingimus, ut sub Eumene et Attalo fuisse dici possit, anno eo Permini, quo Attalus II sedundo unium successit, 158 . Cli , a te is tum annomini viginti fuerit Bonnim ver accesserit in tempore primani Sullae honoribus Pompei gloriola accrescere coepti, mimo aetatis eius Vigesimo tertio iam asside, calculos, invenies Asclesuadent innae Boniam commigrasse, eum linque et Ona ita an rimae

senex esset. Ergo in hoc suillae ne iidem factum, quod saepe in hoc iuro ExplBri turn tristat, et in ipsa graIn minii orum depravato et sistorto testimonio firmiora circumspicienda. 2. Eoriam, qui ad nos pervenerunt primu Myrteano usus invenitur Parthenius Nicaeensis, qui in amatorio opere narrationem tricesimam quintam ex Asclepiadis vrieani Bithyniacis derivavit Parthenii natales probabiliter minωlcius Bd annum sere nonagesimiini teritum a. h. rettulit

p. 2βJ3. Is uti Virgilio operam suam navavit in Gr8ecis, ita cornelio Gallo huic enim excerpta illa de amore us in suum usum facta transmisit, quippe cui haec Iam maxime a commodata lare Ptituet, unde quaedam ex laoc genere a poesis

442쪽

breviter narrata perspicere peteret ille ipse quae versuum ursati indueret Corne illi iti allus natus anno a. h. 69 hic enim verior videntu tuum qui serri solet 66, v. oel- the de Gallo p. 7ὶ obiit voluntari a morte fleti tis guae a lino quadragesimo tertio a Ch. 26. rim certe an anno illii-tis suae vigestin quinto Scripserat, anno aetatis trigesinio, a. i. 39, una Virginiit ecloga In sextoria Asrilὶ Sili carIninibus in Graecis simillis sersalis clarus ibit duos ut BIinis post, una ecloga iis tu declina smpta, illud opus, quo maxin alngloriam nactus est elegias de Lycoride sua, certe iam coeperat condere V V sium ad Viruit ei Melci mina . Po- inanius talasse non improluibile illabitur prius laetulit illo anno librum inissunt esse, M. Tum Uiuia a mi Bithyniae edita et Romae nota suere inter priores eius oheratim fuisse, cuni adlluc in patria continoraretur, vix dubitari Diesi Serripserit anno aetatis vigestino ainio. Nullo bire iii l potest natus suisse post a Lai. 64 iniim aliquot

certe annis anie. aue nil es, leni anno quo scinpius iam Romae excerptus fuerit, et ver Parthennis non tunis psit, sin antea hos conantentarios hi suos usus Uulac ni mire auten in illa epistola, de in cinerium, virum inrisfinium, hispiciosius locutum esse video, quia mihi quidem suspicionis iii licia non patent, imodo scabra tuaedam emendatic ne iit naihi vulptii necessaria tollantur. Ποφθάviος Κορνηλiv Γάλλο, α xv. Cum mi δικα vhiiseteis, Κορνηλα l αλλε, tapotoi et Ἀρωπικω παθημα- των ἀναλεξάuevis ora μαλωτα ἐν ραδυ tetni ἀπέσταλκα

Duobus locis haec oratio serri non potest. Allei itinnis dubitamus ita coietigere: αρμόδια μηδὲ tet bis πα-

sere tempore ne 'ssario prior fuerit: M posterio colliψtur

443쪽

4M ex amplo, istos apiti Athenaeum servatum est, fragmerito ex Irleant lili rora oculo ostoreo, XI. p. 488.4 - 491s Ilii piae ter veteres naultis utitur recentiorum testimoniis: citantur Myro Jetantia, Sosibius, Aratus, Sitninias, Posidip

pus starchus O mites criticiis, Dinn siti Ihrax et Pronaalli ida s. ut Apelle quendan toneu teli commemorat, sibi aequalem de cuius elate aliutule non constat

Sed ex illis scriptoribus prior pars sub secundo Ptolemaeo fuit Aristarctus et Coates sub sexto Ptolemaeo maenint, Aristarcii discipulus UOM Mus Thrax 489 a. M. a.), eique Flamst in mino a. i. n. famulo ita ut eme Iim tales ante minum sistungesimum ponaria sint. 3. Mium hunc Manimauetii Martem esse milii in Midae verbis inesse utetur qui mini contra ponit et u ἄνωθεν iisος υ Νικαεύς, auismiaquam sua lici et Ἀνος contentus, ipsunt non tantuni civem Maileamini sed vina iuni dicere opinabar patres iidem vel privivos sim ex Nicaea Myrteam sedent transiasisse. Comparaveram haesi Uaibus dein significari opinabar Vlt Soph. ἀπιστητέον καὶ ' liretρφ ά ovet αυτὸ ob Ἐθναιο ἀλλὰ Φλ άαονειαν εἰ δὲ καὶ et ἀνέκαθεν M in b, ἀλλἀ het ο

γ Videtur sub nomine οωρός epigraminatum libriim edidisse, eum autem deitule retractasse, et ipsum inviunt irreisum fortas induxisse, ita ut postea haec recentior editio, tae simplicite Πολι nrράμμο inscribebatur, vulgo ferretur, ille πωρός arrius inumbretur. Haec mihi inesse videntur in schol Ven. Λ, 101. - Titulum illum reddideris , Schuuerimin melioris Oileontinis fuit miam limi

nos ausum vidimus , Schuit '

Aleinekius An Al. 389, non attenderat Veici herius de Apollonio p. 251), ad priniorum eum Ptolemae N III t napora reserens. Nee potest sane ab eo Api illi inius Bla M litIs quidquam mutuatus SSe, quo ac uno loco pollitur In scitoliis ad II, 11, in eo error est seorum Itii haec Scripseriint, vel, quo potius crediderim, qui de

scripseriint. In scholiis vulgatis erat eth δὲ περὶ Σθενέλου sero

es Ἀλαν παρὰ Προμαθίδα, et δὲ περὶ ου εἰδώλου η ς

ἔπλαο Facile pillaveris misse ελαβε παρ . . . tam acta m*llρομαθἀ3 quamquam qui Parisinum exemplum scripsit iam pravatum inventi in line mini est: et μὲν οὐ περὶ οὐ Σεινοκ

444쪽

Ἀκολλε ρος καὶ Ἐπιθέρ ς ε ραμματικος, unde doctissimi intinniaticuli nostrum Nicaeae natum putabant v Mein. Pamen. δι alium significari putabant. Quid enim oritatuvo minus in tot Asclepiastis philam iis, Munniaticis me mos, historicis ea aliquem riumluni misse putentiis a Myrteano liversum Bithyniam urbem praeter Suidani testatin ratem Bra. Μύρλεια πόλις Biduviας ' ὀ λεrομέ 'Απά-- - ὁ τολπης υρλεανός - Ἀσκληπιάξης πλε νις αν ραφεmi. Neque dubito, in apud traboneni uti illustres Bithynos recenset XII p. 566ὶ mussiena mentionem Lisse recte suspicatus sit Verferiis qui locus nunc labem

Ἀπαμειας aut erravit aut ex alia pepensii provinciarum divisione. - Πleaniis hic ianimaticus dicitur, ubicunque cren'mentum addittim eum popularris eius, illustris ille me- ' De Simoniis Amorgino, sam qui ipse Amri Nin mim-

Smi icium exam erit p. 6 inter rerum Alexandri seriptores et maidem inier eos qui munitie ienus nos sini tussim Aisepiadem

445쪽

dicus, et Prusensis et saepius etiam Bithyni comomiae ni retur: v. Gumper Asclepiadssis illa 'ni stagni t p. ri4. Qua lisciplina usus sit 'rieanus Fanimaticus

nanesum. Quod Crateteum prodit colorem, ut apparebit, inde vix certi aliquid essicias. Etenim sic se res habet ultilomines inii tempore etiam sine disciplina et contra disci. plinam aut Stoici suerunt aut Epicurei, sic grammatici aut Aristarchei aut Cratetei Aristarctae quos summus olim iudex sibi contra statuet, Cialeteorum duplex genus, qui a dextra statuentur et astuli qui a sinistra. - Cratetem ipsum non leniter tangit p. Allien. 490. e ubi in ornencis e sibus quae dicantur πέλεια ovi patri ambrosiani asserre

pingue quiddam nantes, per primi mum, sicile erminius, vehementer indigentes nivem imisit -μnem ni mini et genteni docilem. n. imilatanomam iniquispaninini uicuntur, qui ad Mimii , se pruni μαψ mint, et Sirabiniis tempore Latini facti erant, ut patriae linguae paene memoriam an biecissent, . Si , ut

5. Nomen itis haudquaquam obscurimi fuisse, vini satis apparebat. Disertum de eius doctrrina inmuni si apud Macrobiiii Salia V, 2 l: Asel ades Murteanum inlabsicit, sunt mini quae asser ui Gg m. R. 47 vir inter Maecos apprime doctus diligens, carchesia a navali re existimat dicta sm Sic ille Ex semiis istinum omnemorantias

a ser. 537. Haec inter priora eius per hiisse verasimile est, scripla scilicet eum etiamtum in patria commorare tur. Decimus liber citatur Schol. Λpol Rhod. II, 789 eti

447쪽

de grammati eis,

448쪽

eeriri, constat, posterior est. Hunc autem lacum a Sexto dies apparet asseri enim istam primam para praphum, et mstitionen grammaticae sane non optimam, et g. 257 mn, malicae vivisionem iam ita puerilis ut lini deinceps sunt 12 de anagnosi, de interpluietionum dis renua,

λό70ς, ut alii antiquior est quam hic liber. Sic fieri potest, ut et hae desinitio grana naaticae mouisti hoc prinuin posita sit. tenim antiquiorem arrone lixeris, si quidem sicles hahenda Mario Victorino p. 245 Pulseli. Atri Varroni placet arsis immatica, quae a nobis litterati ira dicitur, scientia et dixit Mnen ,scientiam . Guod vix ortiun X tar; u P εμπgurita mri ni tuae a Deli'. iistoricis oratoribusque illelII illi', arae maiore. tu' prii et ipsi Ricia fit ni Falluor ut PS Plae q. scri liere, legere it telligere. Proli; re. Hoc usus Riis lielitis in puli sistratina lisputatione de Varro rus clisciplinariti libris p. 2 ut it Od ni libro FIra ulmatica fuerit, subiicit haec , Ii alio igitur Ithro haec posita fuit eiusdem Varronis partitio Grammatici ossieta lit asSerit Varro, consilini in partibus quattuor lectione enarratione ememtatione, vilicio testatus Diomedes

n. p. 42l ut Mec optime habent conferas quae congessimus in .issertatione de voce λελ. et i, sic in iis, quae Victorinus ira lint, a Varrone ad Mananiatis ossicia relatini esse , scribere

in legere ea sutasse dubium esse ei intelligi posse Divine M--ο-- . . ita irim is emi nimiae p. am noti nullo ni is milii pereuadere possum. Quo maς dubiis, an Maren ab initio nis mensio pere Victoriniuitiis mala sic uti l dixi decim seripitone, lulint aut a paulini evagari, aliae inscriptiones ei oditasse iam sexu imipore non idem inni a rem vi index,

Γραμματtκή, ut nune notavi ex Eustauito: et apud hos quidem

449쪽

me interpretibus haurienti saepius υ της ραμματικης bivivis, in p. 6. G2 p. i558. m. Quis enim sine , Dionysii libro poterat

,, virtutem graniniaticani acquirere Getae loco ad illoriit tense

ei primum tini leni Dionysii grainniaticae quam ille auctor lati aetatat initi capite uri 3 vel paragrapho auctiorent, desinuionem ut videtur e V fuit,ente . deinde reti nonum heodosia, tum libello rataequoriandam orthographia et plosodia. Aut hos in unum coniunctos hal ellat D Mnahatmis V 78αμματική aut adhaesit nune titulus qui prii prie primanicii artem spectabat. Fu hic Dionysius pro Heri cliano et Choeroli Mgeo vel eris crum illis 6 τεχναις. V. e. g. sellum in lihello de litteris edito a Boissona lio post eius H leni l. operatione laemonium p. 69. Cram An. IV, 225, d. Ino nysioriani illustrissimus mature factus Ammonius ad Aristes de

Zanodomin et Aristarchurn Pisistrati aequales hemin Palis liber non tantum ad legendum sed etiam ad exserihendium siem

450쪽

tarii erant vel omninitatioriani loco habemur et ramini quidem, de a pluium trailius ciui libellima υβ εοτορiδος Aila 498. s. 503 α): ex quo stagni ita sunt apud Athenaeum XI p. 488. - 493. f. qivirum particula de φοοκυρίως sterum assertur 503. MATT. l, quod uiis M. fissili te 'ρφ 50 l. et Opinor e v. iniri, 47 unde sua sumsit Macrobius V, 21 783. a Locias Homerieus, cui late lissim explieon is esset, luc

quo nodo cla i poculi infixi, deinde quo niod quattuor ansae intelligi debeant, eum reliqua pocula duas liabeant ansas, tertio loco quo modo et loco eolliniliae esselae fuerint.

lum de duobus undis, denique ui Nestor senem omnibus assis ergo immissi qlioque res, me praeditis inentis dici possit illud p uluin tollere politisse. Duille opso1uinwinvereus ea ratione initur, ut altariam granii iuremini sem uis inimi gnatis qua ratamiae Ηοχαὶ illae quae seri poetae Omlim , in inimitur in aere, et quo naim dumis im mini alime ila singulae striae Griuentur, in lautior Mi sun a delatore tollam Apelle sibi enimnstratuim

ci, inres,osci nomen inmitiis p.ras totum habes caput detreiunetionibus, et iidem eum ea lectione in desinitime e n-α-s, ain codd. etiam omplures ossemni nomnlqtie et mcto Me miti ininis explieant iidam interpretum e. p. 953, 2. 14. 16

mi dubio ab auctore se uini erui. Tmlniit id Tryplum Apollonaeon p. bl 5. Priidem genus a Ruinum, mi libros suos non scripserunt sed descripserunt, non remota recondita solent Iliaerere sed proxima quaeque arripere, vel sic se latere seientes. 'hueIno Pa fertur iles Tipliis x lalivorino. Qui si Apuleio Psehiclographi Q Pruiuoreis apud Scintlemini, non poterunt detrectare. Disi tiroci Corale

라틴어 텍스트