Historia Graeca

281쪽

VII. IV

ις ἐναντίοις αυτον συμμάχους ἐπειδὴ δὲ λογιω- μενοι sρισκον οὐδὲν μεῖον Λακεδαιμονίοις et σφίσιν

ἀγαθον, Ἀρκάδας μὴ προσδεῖσθαι Θηβαίων, ουτω δὴ

προσεδέχοντο τὴν τῖν Ἀρκάδων συμμαχίαν καὶ Λυκομήδης ταμα πράττων, ἀπιὰν Ἀθήνηθεν δαιμονιώτατα ἀποθνησκει. οντων γα παμπόλλων πλοίων, ἐκλεξάμενος τούτων δ ἐβούλετο, καὶ συνθέμενος τοῖς ναύταις ἀποβιβάσαι οποι αυτbς κελεύοι, Πετο ἐνταὐθα ἐκβηναι

ἔνθα οἱ φυγάδες ἐτύγχανον ὁντες κἀκεῖνος μὲν ουτως-οθνήσκει, ὴ μέντοι συμμαχία ντως ἐπεραίνετο. Εἰπύντος δὲ ημοτίωνος ἐν τω δήμ τον θη--ταίων Δωὴ μὲν προς τους Ἀρκάδας φιλία καλος αὐτω

δοκοίη πράττεσθαι, τοι μέντοι στρατηγοις προστάξαιεφη χρηναι πως καὶ Κύρινθος ωα η τω δημω τον Ἀθηναίωw κούσαντες δὲ ταμα οἱ Κορίνθιοι, ταχὐπέμφαντες ἱκανοὐ φρουροὐς εαυτον πάντοσε που Ἀθηναῖοι ἐφρούρουν εἶπαν αὐτοῖς ἀπιέναι, Δ οὐδὲν ἐτι δεύμενοι φρουρον. οἱ ἐπείθοντο δε δὲ συνηλθον οἱ ἐκ το φρουρίων Ἀθηναῖοι εἰς τὴν πύλιν, ἐκήρυξαν οἱ Κορίνθιοι, εἴ τις ἀδικοῖτο Ἀθηναίων, ἐπογράφεσθαι, Δ ληψομένους τὰ δίκαια ουτω δὲ τούτων χύντων χάρης φικνεῖται μετὰ ναυτικο προς Κεγχρειάς επεὶ δὲ ἔγνω τὰ πεπραγμένα, ἔλεξεν τι ἀκούσας ἐπιβουλεύεσθαι τη πόλει βοηθον παρείη οι δ' ἐπαινέσαντες αυτb ουδέν τι μαλλον ἐδέχοντο τὰς ταῖς εἰς τον λιμένα, ἀλλ' ἀποπλειν ἐκέλευον καὶ τοὐς ὁπλίτας δὲ τὰ δίκαια ποιήσαντες ἀπέπεμψαν ἐκ μὲνουν της Κορίνθου οἱ θηναῖοι οὐ τως πηλλάγησαν.

τοῖς μέντοι Ἀρκάσι πέμπειν ναγκάζοντο τοὐς ἱππέας ἐπικούρους διὰ την συμμαχίαν, εἴ τις στρατεύοιτο ἐπὶ τὴν Ἀρκαδίαν της δμωακωνικης οὐκ ἐπέβαινον ἐπὶ πολέμω.

282쪽

264 VII. v.

Tot δὲ Κορινθίοις ἐνθυμουμένοις ως χαλεπος ἔχοι αυτ ς σωθῆναι, κρατουμένους, ν καὶ πρόσθε κατὰ γην, προσγεγενημένων δὲ αὐτοῖς Ἀθηναίων ἀνεπιτη δείων, ἔδοξεν ἁθροίζειν καὶ πεζοὐς καὶ ἱππέας μισθο- φύρους ηγούμενοι δὲ τούτων, αμα μὲν την πόλιν ἐφύλαττον, αμα δὲ πολλὰ τοὐς πλησίον πολεμίους κακως ἐποίουν εἰς μέντοι Θήβας ἔπεμψαν ἐπερησομένους εἰ τύχοιεν αν ἐλθόντες εἰρήνης. ἐπεὶ δὲ οἱ Θηβαῖοι ἰέναι ἐκέλευον, ως ἐσομένης, ἐδεήθησαν , κορίνθιοι ασαι σφὰς ἐλθεῖν καὶ ἐπὶ τοὐς συμμάχους, ως μετὰ μὲν των βουλομένων ποιησόμενοι τὴν εἰρήνη , τοὐς δὲ πύλεμον αἱρουμένους ἐάσοντες πολεμειν ἐφέντων δὲ καὶ αὐτα πράττειν των Θηβαίων, ἐλθόντες εἰς Λακεδαίμονα ι ορίνθιοι εἶπον Ἐμεῖς, ω ἄνδρες Λακεδαιμόνιοι, προς μας πάρεσμεν μέτεροι φίλοι, καὶ ἀξιοῖμεν, εἰ μέν τινα ὁρατε σωτηρίαν μῖν, ἐὰν διακαρτερομεν πολεμοοντες, διδάξαι καὶ μὰς εἰ δε ἀπύρως γιγνώσκετε χοντα τὰ μέτερα, εἰ μεν καιψμῖν συμφέρει, ποιήσασθαι μεθ' ημων τὴν εἰρήνην ος Οὐδὲ μετ' οὐδένων αν διον μεθ' ὐμον σωθείημεν εἰ μέντοι μεῖς λογίζεσθε συμφέρειν μῖν πολεμεῖν, δεύμεθα μῖν εασαι μας εἰρήνην ποιήσασθαι σωθέντες μὲν γὰρ ἴσως ν αὐθις ἔτι ποῶ ἐν καιρῶ ἡμῖν

γενοίμεθα ἐὰν δὲ νυν απολώμεθα, δηλον οτι οὐδέποτε χρήσιμοι ἔτι σύμεθα. ἀκούσαντες δε ταμα οἱ Λακεδαιμονιοι τοῖς τε Κορινθίοις συνεβούλευον τὴν εἰρήνην ποιήσασθαι καὶ των ἄλλων συμμάχων ἐπέτρεψαν το ς μὴ βουλομένοις - αυτοῖς πολεμεῖν ναπαύεψαι' αὐτοὶ δ' ἔφασαν πολεμοῖντες πράξειν ο τι αν τω θερ

ρων παρέλαβον εσσήνην, ταύτης στερηθῆναι. οι ο

283쪽

VII. Iv. 265

Κορίνθιοι κουσαντες ταυτα ἐπορευοντο εἰς τὰς Θήβας ἐπὶ τὴν εἰρήνην. οἱ μέντοι Θηβαῖοι ξίουν αὐτους καὶ συμμαχίαν ὀμνυναι οἱ δὲ ἀπεκρίναντο οτι η μὲν συμμαχία - εἰρήνη, ἀλλὰ πολέμου μεταλλαγὴ εἴη εἰ δὲ βουλοιντο, παρεῖναι ἔφασαν τὴν δικαίαν εἰρήνην ποιησύμενοι. Ἀγασθέντες δὲ αὐτους οἱ Θηβαῖοι, τι καίπερ ἐν κινδύνω ντες - θελον τοῖς εὐεργέταις εἰς πόλεμον καθίστασθαι, συνεχώρησαν αὐτοῖς καὶ Φλειασίοις καὶ τοῖς ἐλθουσι με αὐτον εἰς Θήβας τὴν εἰρήνην ἐφ' τε ἔχειν τὴν αυτον κάστους καὶ ἐπὶ τουτοις μύσθησαν οἱ ὁρκοι οἱ μὲν δὴ Φλειάσιοι, a ἐπεὶ ουτως η ξυμβασις ἐγένετο, εὐ ς ἀπηλθον ἐκ τῆς Θυαμίας οἱ δὲ Ἀργεῖοι ὀμόσαντες ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς

τουτοις εἰρήνην ποιήσεσθαι, ἐπεὶ ου ἐδυναντο καταπραξαι με τους τον Φλειασίων φυγάδας μένειν ἐν τω δεικαράνω ς ἐν τη αυτον πολε ἔχοντας, παραλαβόντες ἐφρουρουν, φάσκοντες σφετέραν τὴν γην ταυτην εἶναι et ν λθω πρύτερον ς πολεμίαν ἴσαν

ἐδιουν, καὶ δίκας τον Φλειασίων προκαλουμένων οὐκ ἐδίδοσαν. μεδον δὲ περὶ τουτον τον χρονον τετελευτηκότος 12ηδη του πρόσθεν χιονυσίου ὁ ῖς αὐτου πέμπει βοήθειαν τοῖς Λακεδαιμονίοις δώδεκα τριήρεις καὶαρχοντα αὐτον ιμοκράτην οἶτος δ' ουν ἀφικύμενος συνεξαιρεῖ αὐτοῖς Σελλασίαν καὶ τουτο πράξας πι

πλευσεν οἴκαδε.

Μετὰ δὲ τουτο οὐ πολλs στερον καταλαμβάνουσιν οἱ Βλεῖοι Λασιονα, τb μὲν παλαιον αυτον φύντα, ἐν δὲ τω παρόντι συντελουντα εἰς τb Ἀρκαδικύν. οἱ μέν 13 τοι Ἀρκάδες οὐ παρωλιγώρησαν, ἀλλ' εὐθυς παραγγείλαντες ἐβοήθουν. ἀντεβοήθησαν δὲ καὶ τον Ἀλείων

284쪽

VH. IV.

οἱ τριακόσιοι, καὶ ἔτι τετρακόσιοι ἀντεστρατοπεδευμένων δὲ τὴν μέραν ἐν ἐπιπεδεστέρω χωρίω --είων της νυκτb οἱ Ἀρκάδες ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὴν του υπὲρ των λείων φύρους κορυφήν αμα δε ηῆμερα κατέβαινον ἐπὶ τους λείους. οἱ δὲ ἰδόντες αμα μὲν ἐξ περδεξίου προσιοντας, αμα δε πολλαπλασίους, ἐκ πολλο μὲν ἀπελθεῖν Ισχυνθησαν, μύσεδ ῆλθον καὶ εἰς χεῖρας δεξάμενοι ἔφυγον καὶ πολλοὐς μὲν ανδρας, πολλὰ δὲ οπλα ἀπώλεσαν, κατὰ δυσχωρίας

αποχωρουντες.

1 Οἱ δὲ ρκάδες διαπραξάμενοι αὐτα. ἐπορεύοντο ἐπὶ τὰς των Ἀκρωρείων πολεις λαβόντες δε ταύτας πλὴν Θραύστου ἀφικνοsνται εἰς λυμπίαν, καὶ περι- σταυρώσαντες, Κρόνιον ἐνταυθα ἐφρούρουν καὶ ἐκράτουν του υλυμπιακοs ρους ἔλαβον δὲ καὶ Μαργανέας ἐνδόντων τινον. sτ δε προκεχωρηκύτων οιμεν Βλεῖοι α παντάπασιν θύμησαν, οἱ δὲ Ἀρκάδες ερχονται ἐπὶ τὴν πολιν καὶ μέχρι μὲν της ἀγορῆς ῆλθον ἐκεῖ μέντοι ποστάντες ο τε ἱππεῖς καὶ οἰαλλο αυτον ἐκβάλλουσί τε αὐτοψ καὶ πώ τεινάν 1 τινας καὶ τροπαῖον ἐστήσαντο. ν μὰν ουν καὶ πρέ-

τερον διαφορὰ ἐν τη Ἐλιδι οἱ μὲν γὰρ περὶ Mροπύν τε και Θρασωνίδαν καὶ Ἀργεῖον εἰς δημοκρατίον et γον τὴν πύλιν, οἱ δὲ περι Εὐάλκαν τε καὶ Ἱππίαν καὶ Στρατύλαν εἰς ὀλιγαρχίαν ἐπει δ' οἱ Ἀρκαδες μεγάλην δύναμιν χοντες σύμμαχοι ἐδόκουν εἶναι τοῖς δημοκρατεῖσθαι βουλομένοις, ἐκ τούτου δὴ θρασύτεροι οἱ περὶ τον λάροπον σαν, καὶ συνθέμενοι τοις ρ' 16 κάσιν ἐπιβοηθεῖν καταλαμβάνουσι τὴν κρύπολιν. ρίδ' ἱππεῖς καὶ οἱ τριακόσιοι οὐκ ἐμέλλησαν, αλλ' εὐεις ἐχώρουν νω, καὶ ἐκκρούουσιν αὐτούς' στ ἔφυγον

285쪽

VII. IV.

συν τῶ Ἀργείω καὶ Xαρόπω ον πολιτον περὶ τετρακοσίους. υ πολυ δ' υστερον ουτοι παραλαβόντες τον

Ἀρκάδων τινὰς καταλαμβάνουσι Πυλον. καὶ πολλοὶ μέντοι προ αυτους ἐκ της πολεως ἀπησαν του δήμου, - χωοίον τε καλον καὶ μεγάλην ώμην την τον ηρκάδων συμμαχον ἔχοντας ἐνέβαλον δὲ καὶ στερον ει τὴν χώραν τὴν τῖν Ηλείων οἱ Ἀρκάδες, α τῖν φευγύντων ἀναπειθόμενοι es πολις προσχωρήσοιτο. ἀλλα τύτε μὲν οἱ Ἀχαιά φίλοι γεγενημένοι τοῖς 'Hλείοις 17 τὴν πύλιν αυτον διεφυλαξαν στε οἱ Ἀρκάδες ουδὲν αλλο πράξαντες et δρώσαντες αυτον τὴν χώραν ἀπηλ- θον εὐθὐ μέντοι ἐκ τηλυλείας ἐξιόντες, αχθύμενοι τοὐς Πελληνέας ἐν Ἐλιδι ὁντας, νυκτος μακροτάτην ὁδb ἐλθύντες καταλαμβάνουσιν αυτον 'Oλουρον δηγα πάλιν προσεκεχωρήκεσαν οι Πελληνεῖς εἰς τὴν

τῖν Λακεδαιμονίων συμμαχίαν ἐπεὶ δ' ησθοντο τ 18 περὶ λούρου, περιελθύντες αυ και et τοι πjεδυναντο εἰς τὴν αυτον πολιν Πελληνην εἰσηλθον καὶ ἐκ του

του δὴ ἐπολέμουν τοῖς ἐν λουρ Ἀρκάσι τε καὶ φεαυτῖν παντὶ δημω μάλα λίγοι ντες ομως δὲ υ

πρόσθεν ἐπαύσαντο πριν ἐξεπολιόρκησαν τον πιλουρον. οἱ δ' α&ώρκάδες πάλιν ποιοsντα αλλην στρατείαν is

εἰς τὴν Ηλιν μεταξ δὲ Κυλλήνης καὶ της πολεως

στρατοπεδευομένοις αὐτοῖς ἐπιτίθενται οἱ Hλεῖοι, πο-

στάντες δὲ οἱ Ἀρκάδες ἐνίκησαν αυτούς. καὶ Ἀνδρύμαχος μὲν ὁ Ἐλεχ ιππαρχος, σπερ αἴτιος ἐδόκει εἶναι τὴν μάχην συνάψαι, αὐτος αυτον διέφθειρεν οἱ δ' αλλοι εἰς τὴν πόλιν ἀπεχώρησαν ἀπέθανε δὲ ἐν ταύτy ri παραγενύμενος καὶ Σωκλείδης ὁ παρτιάτης ηδ γαρ τότε οἱ Λακεδαιμονιο σύμμαχοι τοις Ηλείοις ήσαν. πιεζόμενοι δε οἱ ιλεῖοι ἐν τη αυτον 20

286쪽

VII. IV.

ηξίουν καὶ τους Λακεδαιμονίους πέμποντες πρέσβεις ἐπιστρατεύειν τοῖς Ἀρκάσι, νομίζοντες υτως α μάλιστα ἀποκαμεῖν του Ἀρκάδας, εἰ ἀμφοτέρωθεν πολεμοῖντο καὶ ἐκ τούτου δὴ Ἀρχίδαμος στρατεύεται μετὰ των πολιτῖν, καὶ καταλαμβάνει Κρομνον καταλιπων δ' ἐν αὐτὰ φρουρὰν τον δώδεκα λύχων τρεις,21 sτως ἐπ' οἴκου ἀνεχώρησεν. οἱ μέντοι Ἀρκάδες, ωσπερ ἔτυχον ἐκ της εἰς Πλιν στρατείας συνειλεγμένοι, βοηθη- σαντες περιεσταέρωσαν δ κρῖμνον διπλω σταυρώματι, καὶ ἐν σφαλεῖ φύντες ἐπολιόρκουν του ἐν τω Κρώμνω χαλεπος δε η τον Λακεδαιμονίων πόλις φέρουσα ἐπὶ τη πολιορκία τον πολιτον, ἐκπέμπει στρατιάν ῆγεῖτο δὲ καὶ τότε Ἀρχίδαμος. ἐλδὰν δὲ ἐμπιυκα της ρκαδίας ὁσα ἐδύνατο καὶ τῆς Σκιρίτιδος, καὶ

πάντα ἐποίει οπως, εἰ δύναιτο, ἀπαγάγοι τους πολιορκοοντας οἱ δε Ἀρκάδες ουδέν τι μαλλον κινουντο,2 ἀλλα ταυτα πάντα παρεώρων κατιδων δέ τινα λύφον ὁ Ἀρχίδαμος, δι υ το ἔξω σταύρωμα περιεβέβληντο οἱ Ἀρκάδες, ἐνύμισε ελεῖν αὐτομον, καὶ εἰ τούτου κρατησειεν, οὐκ δ δύνασθαι μένειν τους - τουτον πολιορκο τας κέκλω δε περιάγοντος αὐτο ἐπὶ osτοτο χωρίον, ς εἶδον οι προθέοντες του Ἀρχιδάμου πελτασταὶ τους ἐπαρίτους ἔξω του σταυρώματος, ἐπιτίθενται αὐτοῖς, καὶ οι ἱππεῖς συνεμβάλλειν ἐπειροντο. οι δ' οὐκ ἐνέκλιναν, ἀλλα συντεταγμένοι hσυχίαν εἶχον. οἱ δ' αυ πάλιν νέβαλον ἐπεὶ δε οὐδε τότε ἐνέκλιναν,

ἀλλα καὶ ἐπησαν, δη ουσης πολλης κραυγης, ἐβοήθειδὴ καὶ αὐτος ὁ Ἀρχίδαμος, ἐκτραπομενος κατὰ τὴν ἐπὶ Oμνον φέρουσαν μαξιτόν, εἰς δύο ἄγων, σπερ

23 ἐτύγχανεν ἔχων ως δ' ἐπλησιασαν ἀλλήλοις, οἱ μεν συντ Ἀρχιδάμω κατὰ κέρας, τε καθ' ὁδον πορευύμενοι,

287쪽

VII. IV.

οἱ δ' Ἀρκάδες ἀθρόοι συνασπιδουντες, ἐν τούτω ουκετι ἐδυναντο οἱ Λακεδαιμόνιοι ἀντεχειν τω των Ἀρκάδων

πλήθει, ἀλλὰ ταχὐ μὲν ὁ Ἀρχίδαμος τετρωτο τον μηρον

διαμπάξ, ταχι δὲ οἱ μαχύμενοι προ αυτο ἀπέθνyσκον, Πολυαινίδας τε καὶ Σίλων ὁ τὴν ἀδελφὴν του Ἀρχιδάμου ἔχων, καὶ οἱ πάντες δε αυτον τότε ἀπεθανονου ἔλαττον των τριάκοντα. ως δε κατὰ τὴν ὁδb 24 ἀναχωρουντες εἰς την ευρυχωρίαν ἐξηλθον, ἐνταυθα Λακεδαιμόνιοι ἀντιπαρετάξαντο. καὶ μὴν οἱ Ἀρκάδες, ωσπερ εἶχον, συντεταγμένοι στασαν, καὶ πλήθει μεν ἐλείποντο, εὐθυμύτερον δε πολ εἶχον, ἐπεληλυθότες ἀποχωρουσι καὶ ανδρας ... ἀπεκτονότες οἱ δε Λακεδαιμονιοι μάλα θυμως ειχον, τετρωμένον μεν ροντες τον Ἀρχίδαμον, ἀκηκοότες δε α δνύματα των τεθνηκότων, ανδρον τε ἀγαθον καὶ σχεδον τον ἐπιφανεστάτων. δες δε πλησίον οντων ἀναβοήσας τις τον πρεσβυτερων 25 εἶπε Π δεῖ μας, ω ἄνδρες, μάχεσθαι, ἀλλ' οὐ σπεισαμένους διαλυθῆναι; σμενοι δὴ αμφότεροι ἀκούσαντες ἐσπεισαντο. καὶ οἱ μεν Λακεδαιμόνιοι τους νεκρους ἀνελύμενοι ἀπῆλθον, οἱ δ' Ἀρκάδες ἐπαναχωρήσαντες ἔνθα το προτον ρξαντο ἐπιέναι τροπαῖον

ἐστήσαντο.

AZ δε οἱ Ἀρκάδες περὶ τον μοι νον σαν, οἱ ἐκ 26της πύλεως Ηλεῖοι προτον μεν ἰόντες ἐπὶ τὴν Πυλον περιτυγχάνουσι τοῖς Πυλίοις ἀποκεκρουμένοις ἐκ τον Θαλαμον καὶ προσελαύνοντες οἱ ἱππεῖς τολυλείων ως εἶδον αὐτους, ου ἐμέλλησαν, ἀλλ' εὐθυς ἐμβάλλουσι, καὶ τους με ἀποκτιννυουσιν, οἱ δε τινες αὐτον καταφεύγουσιν ἐπὶ γήλοφον ἐπεὶ μεντο ῆλθον οἱ πεζοί, ἐκκόπτουσι καὶ τους ἐπὶ τῶ λύφω, καὶ τους μεν αὐτου ἀπέκτειναν, τους δε καὶ ζοντας ἔλαβον

288쪽

VII. IV.

ἐγγὐ διακοσίων. και σοι μὲν ξένοι σα αυτῶν, ἀπέδοντο, σοι δὲ φυγάδες, ἀπέσφαττον μετὰ ἐταυτα τούς τε Πυλίους, ως οὐδεις αὐτοῖς ἐβοήθει, σὐν αυτ τῶ χωρίω αἱροsσι, καὶ τους Μαργανέας 27 ἀναλαμβάνουσι. και μὴν οἱ Λακεδαιμονιοι στερονα ἐλθόντες νυκτος ἐπὶ τον Κρομνον ἐπικρατουσι του σταυρώματος του κατὰ τοὐς Ἀργείους καὶ τους πολιορκουμένους τῖν Λακεδαιμονίων εὐθυς ἐξεκάλουν.

οσοι μὲν ουν ἐγγύτατά τε ἐτύγχανον ὁντες καὶ oξυλάβησαν, ἐξῆλθον Ἀπύσους δὲ ἔφθασαν πολλοὶ τον Ἀρκάδων συμβοηθήσαντες, ἀπεκλείσθησαν ἔνδον καὶ ληφθέντες διενεμήθησαν. καὶ is μὲν μέρος ἔλαβον ἈργεDi, ἔν δὲ Θηβαῖοι, ν Ἀρκάδες, ἔν-Μεσσήνιοι οἰδε σύμπαντες ληφθέντες Σπαρτιατον τε καὶ περιοίκων πλείους τῖν κατb ἐγένοντο.

28 πεί γε μὴν οἱ Ἀρκάδες ἐσχύλασαν απ του Κρώμνου, πάλιν ὁ περὶ τοὐς ιλείους εἶχον, καὶ την τε υλυμπίαν ἐρρωμενέστερον ἐφρουρουν, καὶ ἐπιήντος υλυμπιακοῖ τους παρεσκευάζοντο ποιεῖν τὰ λυμπισσὐν Πισάταις τοι πρώτοις φάσκουσι προστηνα τοῖ&ρos. ἐπεὶ δὲ ὁ τε μὴν ῆκεν ἐν τὰ 'Ολύμπια γίγνεται α τε μέραι ἐν αἷς ὴ πανήγυρις θροίζεται, ἐν ταsθα δὴ οι Βλεῖοι ἐκ τοs φανερου συσκευασάμενοι παρακαλέσαντες Ἀχαιοὐς ἐπορεύοντο τὴν υλυμπιακν2 ὁδόν. οἱ δὲ Ἀρκάδες ἐκείνους μεν ου αν ποτε φοντο ἐλθεῖν ἐπὶ σφῆς, αυτοὶ δὲ si Πισάταις διετίθεοπντὴν πανηγυριν καὶ την μὲν ἱπποδρομίαν ρδη ἐπεποιήM'σαν καὶ τὰ δρομικὰ os πεντάθλου. οἱ δ' εἰς κάλη ἀφικομενοι Ουκέτι ἐν- δρύμω, ἀλλὰ μεταξωτο δρήμου καὶ το βωμου ἐπάλαιον. οἱ γὰρ Βλεῖοι - τοῖς οπλοις παρῆσαν δ εἰς το τέμενος. - δὲ Ἀρκάδες

289쪽

VII. IV

πορρωτέρω μὲν ου ἀπήντησαν, ἐπὶ δὲ του λαδάου ποταμο παρετάξαντο δ παρὰ τὴν υλτιν καταρρέων εἰς τον Ἀλφειον ἐμβάλλει καὶ σύμμαχοι δὲ παρησαναυτοῖς, ὁπλῖται με Ἀργείων εἰς δισχιλίους, Ἀθηναίων ὁ ἱππεῖς περὶ τετρακοσίους καὶ μὴν οἱ Πλεῖοι τἀπι 30 θάτερα του ποταμο παρετάξαντο, σφαγιασάμενοι δὲ εωὐς ἐχώρουν καὶ τον πρόσθεν χρόνον εἰς τὰ πολεμικὰ καταφρονουμενοι μὲν π Ἀρκάδων καὶ Ἀργείων, καταφρονουμενοι δὲ π χαιον καὶ Ἀθηναίων, μως

ἐκείνη τη μερα των μὲν συμμάχων ως ἀλκιμώτατοι ἔντες γοειτο, τοὐς δ' Ἀρκάδας, τούτοις γὰρ πρωτον

συνέβαλον, καὶ εὐθυς τρεψαντο, καὶ ἐπιβοηθήσαντας δε του Ῥργείους δεξάμενοι καὶ τούτων ἐκράτησαν. ἐπεὶ μεντοι κατεδίωξαν εἰς το μεταξ του βουλευτη- 1ρίου καὶ του της Ἐστίας ερο καὶ του προ ταμαπὐοσήκοντος θεάτρου, ἐμάχοντο μὲν ουδὲν ῆττον καὶ

ἐώθουν προς τον βωμόν, ἀπο μεντο των στοον τε

καὶ του βουλευτηρίου καὶ του μεγάλου ναο βαλλύμενοι καὶ ἐν τω ἰσοπέδω μαχόμενοι, ἀποθνησκουσιν Αοι τε των πιείων και αὐτbς δ τον τριακοσίων αρχων Στρατύλας τούτων δὲ πραχθέντων πεχώρησαν εἰς τοαυτον στρατύπεδον οἱ μεντοι Ἀρκάδες καὶ οἱ μετ 32 υτον ουτως ἐπεφόβηντο τὴν ἐπιοῖσαν μέραν στεοὐδ' ἀνεπαύσαντο της νυκτός, ἐκκύπτοντες τὰ διαπεπονημένα σκηνώματα καὶ ἀποσταυρο τες οἱ δ' υπιεῖοι ἐπεὶ τη στεραία προσιόντες εἶδον καρτερον τοτεῖχος καὶ ἐπὶ τον ναον πολλοὐς ἀναβεβηκύτας, ἀπηλ- θον εἰς το ἄστυ, τοι τοι γενύμενοι οῖους τὴν ἀρετὴν θεος μὲν ὰν ἐμπνευσας δύναιτο καὶ ἐν μερα ἀποδεῖξαι,ανθρωποι δὲ Ουδ αν ἐν πολλω χρόνω οὐ μὴ ντας

ἐκίμους ποιήσειαν.

290쪽

VII. IV.

33 μωμένων δὲ τοῖς ἱεροῖς χρήμασι των ἐν τοῖς Ἀρκάσιν ἀρχόντων, καὶ π τούτων τοὐς ἐπαρίτους τρεφόντων, προτοι Μαντινεις ἀπεψηφίσαντο μὴ χρησθαι τοῖς ἱεροῖς χρήμασι καὶ αὐτοὶ το γιγνύμενον μέρος εἰς τοὐς ἐπαρίτους ἐκ της πολεως ἐκπορίσαντες απέπεμψαν τοῖς ἄρχουσιν οἱ δὲ ἄρχοντες φάσκοντες αυτοὐς λυμαίνεσθαι το Ἀρκαδικόν, ἀνεκαλοοντο εἰς τους μυρίους τους προστάτας αὐτων καὶ ἐπεὶ οὐχ πήκουον, κατεδίκασαν αυτον, καὶ τους ἐπαρίτους ἔπεμπον Δ ἄξοντας τους κατακεκριμένους οἱ μὲν οὐν Μαντινεῖς κλείσαντες

34 τὰς πύλας - ἐδέχοντο αὐτοψ εἴσω ἐκ δὲ τούτου τάχα δὴ καὶ ἄλλοι τινὲς ἔλεγον ἐν τοῖς μυρίοις ς Οὐ χρὴ τοῖς ἱεροῖς χρήμασι χρῆσθαι οὐδὲ καταλιπεῖν εἰς δ ἀεὶ χρονον τοῖς παισὶν ἔγκλημα τομο προς τοὐς θεούς. ος δε καὶ ἐν τῶ κοιν ἀπέδοξε μηκέτι χρῆσθαι τοι ἱεροῖς χρήμασι, ταχ δὴ οἱ μὲν οὐκ αν

δυνάμενοι ἄνευ μισθου των ἐπαρίτων εἶναι διεχέοντο, οι δὲ δυνάμενοι παρακελευσάμενοι αυτοῖς καθίσταντο

εἰς τοὐς ἐπαρίτους, πως μὴ αὐτοὶ ἐπ' ἐκείνοις, ἀλλ' ἐκεῖνοι ἐπὶ σφίσιν εἱεν. γνόντες δὲ τον ἀρχόντων ἰδιακεχειρικύτες τα ἱερὰ χρήματα τι εἰ δώσοιεν εὐθυ- νας, κινδυνεύσοιεν πολέσθαι, πέμπουσιν εἰς Θήβας, καὶ διδάσκουσι τοὐς Θηβαίους δε εἰ μὴ στρατεύσειαν,

35 κινδυνεύσοιεν οι Ἀρκάδες πάλιν λακωνίσαι καὶ οἱ μὲν παρεσκευάζοντο ς στρατευσόμενοι οἱ δὲ τὰ κράτιστατα Πελοποννήσω βουλευόμενοι ἔπεισαν το κοινον των

Ἀρκάδων πέμψαντας πρέσβεις εἰπεῖν τοῖς Θηβαίοις μὴ ἰέναι σὐν πλοις εἰς τὴν Ἀρκαδίαν, εἰ μή τι καλοῖεν.καὶ ἄμα μὲν ταsτα προς ἡ Θηβαίους ἔλεγον, μαδε ἐλογίζοντο τι πολέμου οὐδὲν δέοιντο του τε γαρ ἱεροστου Λὰς προεστάναι οὐδὲν προσδεῖσθαι ἐνύμιζον,