Historia Graeca

291쪽

ἀλλ' ἀποδιδόντες αν καὶ δικαιότερα καὶ ὁσιώτερα ποιεῖν, καὶ τω θεω οῖεσθαι μαλλον αν ουτω χαρίζεσθαι βουλομένων δὲ ταμα και τον Βλείων, ἔδοξεν ἀμφοτέροις εἰρήνην ποιήσασθαι καὶ ἐγένοντο σπονδαί. Γενομένων δὲ τον ὁρκων, καὶ μοσάντων τῖν τε 6 αλλων πάντων και εγεατον καὶ αυτου του Θηβαι ,ος ἐτυγχανεν ἐν εγέα ἔχων τριακοσιους ὁπλίτας τον

Βοιωτον, οἱ μὲν αλλοι Ἀρκάδες ἐν η εγέαJ αυτου

ἐπικαταμείναντες ἐδειπνοποιοοντό τε καὶ ηὐθυμοῖντο

καὶ σπονδὰς καὶ παιανας ς εἰρήνης γεγενημένης ἐποιοsντο, ὁ δὲ Θηβαῖος καὶ τον αρχόντων οἱ φοβούμενοι τὰς εὐθυνας σύν τε τοι Βοιωτοῖς καὶ τοῖς ὁμογνώμοσι τον ἐπαρίτων κλείσαντες τὰς πυλας τουτ εγεατον τείχους, πέμποντες ἐπὶ τους σκηνοον- τας συνελάμβανον του βελτίστους. τε δὲ ἐκ πασοντο πόλεων παρόντων τον Ἀρκάδων, καὶ πάντων

εἰρήνην βουλομένων ἔχειν, πολλοὐς ἔδει τους συλλαμβανομένους ειναι ' στε ταχ μὲν αὐτοῖς το δεσμωτήριον μεστον ήν, ταχωδὲβ δημοσία οἰκία οὐδὲ πολ- 37λοὶ οἱ εἰργμένοι ησαν, πολλοὶ δὲ οἱ κατὰ του τείχους ἐκπεπηδηκύτες, σαν δ', καὶ διὰ τον πυλον ὰφειντο οὐδεὶς γὰρ υδεν οργίζετο, στις μῆχετο ἀπολεῖσθαι ' ἀπορησαι δὴ μάλιστα ἐποίησε τύν τε Θηβαῖον καὶ τοὐς με αὐτο ταμα πράττοντας τι Μαντινέας, ὁ μάλιστα ἐβούλοντο λαβεῖν, λίγους τινὰς πάνυ εἶχον διὰ γὰρ τι ἐγρος τὴν πόλιν εἶναι σχεδον πάντες χοντο οἴκαδε ἐπεὶ δὲ ἡμέρα ἐγένετο καὶ τὰ πεπραγμένα 38 ἐπυθοντο οἱ Μαντινεῖς, ευθὐ πέμποντες εἴς τε τὰς αλλας Ἀρκαδικὰς πολεις προηγόρευον ἐν τοῖς πλοις εἶναι καὶ φυλάττειν τὰς παρόδους καὶ αὐτοὶ δὲ Ουτως ἐποίουν, καὶ μα πέμψαντες εἰς τὴν εγέαν ἀ τουν

292쪽

274 VII. IV. V.

οσους ἔχοιεν ἄνδρας Μαντινέων καὶ τον αλλων δὲ υρκάδων οὐδένα ξιos ἔφασαν με δεδέσθαι υτε ἀποθνήσκειν προ δίκης. εἰ δὲ καί τινες ἐπαιτροντο, ἔλεγον ἐπαγγέλλοντες τι η των Μαντινέων πύλις ἐγγυωτο η μὴ παρέξειν εἰς το κοινον τον Ἀρκάδων 3 ὁπόσους τις προσκαλοῖτο ἀκουων - ὁ Θηβαῖος, ηπύρει τε ὁ τι χρήσαιτο τω πράγματι καὶ ἀφίησι πάντας τοὐς ἄνδρας. καὶ si στεραία συγκαλέσας τον Ἀρκάδων ὁπόσοι γε δὴ συνελθεωχθέλησαν, ἀπελογειτοως ἐξαπατηθείη ἀκουσαι γὰρ ἔφη ς Λακεδαιμονιοί τε εἱεν - τοις ὁπλοις ἐπὶ τοῖς ὁρίοις προδιδύναι τε μέλλοιεν αυτοῖς τὴν εγέαν τον Ἀρκάδων τινές οἱ δὲ ἀκούσαντες, ἐκεῖνον μεν, καίπερ γιγνώσκοντες τι

ἐψευδετο περὶ σφον, ἀφίεσαν πέμψαντες δ' εἰς Θήβας

40 πρέσβεις κατηγύρουν αὐτου ς δεῖν ἀποθανεω τον Ἐπαμεινώνδαν ἔφασαν, καὶ γὰρ στρατηγον τιτε ἐτυγχανε, λέγειν ως πολ ὀρθότερον ποιήσειεν, τε

συνελάμβανε τους ἄνδρας τε ἀφῆκε τι γὰρ μονδι υμα εἰς πολεμον καταστάντων μας νευ της

ὴμετέρας γνώμης εἰρήνην ποιεῖσθαι πος-- αν δικαίως προδοσίαν τις μον τουτο κατηγοροίη ευ δ' ἴστε, ἔφη, τι μεῖς καὶ στρατευσομεθα εἰς τὴν ρκαδίαν καὶ - τοῖς τὰ μέτερα φρονουσι πολεμήσομεν. v. 'Ως δὲ ταυτα ἀπηγγέλθη πρός τε ὁ κοινον τον Ἀρκάδων καὶ κατὰ πύλεις, ἐκ τούτου ἀνελογίζοντο Μαντινεῖς τε καὶ τον αλλων Ἀρκάδων οἱ κηδύμενοι της Πελοποννήσου, σαυτως δε καὶ λεῖοι καὶ Ἀχαιοί, ὁτι Θηβαῖοι δηλοι is βουλόμενοι ς ἀσθενεστάτην

τὴν Πελοποννησον εἶναι, πως ως ραστα αυτὴν κατα-

δουλώσαιντο τί γὰρ δὴ πολεμεῖν μῆς βουλονται ῖνα μεῖς με ἀλλήλους κακος ποιομεν, ἐκείνων δ'

293쪽

VII. V.

275 ἀμφοτεροι δεώμεθα il τί λεγύντων ὴμῶν ὁτι οὐ δεύμεθα

αὐτῶν ἐν τῶ παρόντι παρασκευάζονται ος ἐξιοντες οὐ δηλον ς ἐπὶ τῶ κακόν τι ἐργάζεσθαι μῆς στρατεύειν

παρασκευάζονται ἔπεμπον δὲ καὶ 'Aθήναζε βοηθεῖν κελεύοντες ἐπορεύθησαν δὲ καὶ εἰς Λακεδαίμονα πρέσβεις ἀπὶ τον ἐπαρίτων, παρακαλοῖντες Λακεδαιμονίους, εἰ βούλοιντο κοινη διακωλύειν, αν τινες ωσι καταδουλωσόμενοι τὴν Πελοποννησον περὶ μέντοι γεμονίας αυτύθεν διεπράττοντο πως ἐν τη αυτον καστοιηγήσοιντο.

σω δὲ ταυτ πράττετο, Ἐπαμεινώνδας ἐξηει, Βοιωτους ἔχων πάντας καὶ Εὐβοῆς καὶ Θετταλον πολ- λους παρά τε Ἀλεξάνδρου καὶ τον ἐναντίων αὐτω. Φωκεῖς μέντοι οὐκ κολούθουν, λέγοντες οτι συνθῆκαι

σφίσιν αὐτοῖς Πεν, εἴ τις ἐπὶ Θήβας χι βοηθεῖν,

ἐπ αλλους δὲ στρατεύειν οὐκ εἶναι ἐν ταῖς συνθήκαις. ὁ μέντοι παμεινώνδας ἐλογίζετο καὶ ἐν Πελοποννήσω σφίσιν πάρχειν Ἀργείους τε καὶ Μεσσηνίους καὶ Αρκάδων οὐ τὰ σφέτερα φρονοῖντας γαν δ' ουτοι Tεγεῆται καὶ Μεγαλοπολῖται καὶ 'Aσεαται καὶ Παλλαντιεῖς, καὶ εἴ τινες δὴ πύλεις δια το μικραί τε εἶναι

καὶ ἐν μέσαις ταύταις οἰκεῖν ναγκάζοντο ἐξῆλθε μὲν δὴ ὁ παμεινώνδας δια ταχέων ἐπεὶ δε ἐγένετο ἐν Νεμέα, ἐνταsθα διέτριβεν, ἐλπίζων του Ἀθηναίους παριύντας λήψεσθαι καὶ λογιωμενος μέγα αὐτομογενέσθαι τοῖς μὲν σφετέροις συμμάχοις εἰς τι ἐπιρρο-

σαι αὐτούς, τοῖς δὲ ἐναντίοις εἰς το εἰς ἀθυμίαν ἐμπεσεῖν, Δ δὲ συνελόντι εἰπεῖν, πὰν ἀγαθον εἶναι Θηβαίοις ὁ τι ἐλαττοῖντο Ἀθηναῖοι ἐν δὲ τη διατριβῆ αὐτο ταύτη συνησαν πάντες οἱ ὁμοφρονο τες εἰς τὴν Μαντίνειαν ἐπεὶ μέντοι ὁ Ἐπαμεινώνδας ηκουσε τους

294쪽

276 VII. v. υθηναίους τ μὲν κατὰ γῆν πορευεσθαι ἀπεγνωκέναι, κατὰ θάλατταν δε παρασκευάζεσθαι- διὰ Λακεδαίμονος βοηθήσοντας τοῖς Ἀρκάσιν, μω δὴ ἀφορμήσας ἐκ της Νεμέας ἀφικνεῖται εἰς τὴν εγέαν ευτυχη μενουν οὐκ ἄν ἔγωγε νήσαιμι τὴν στρατηγίαν αυτῶ γενέσθαι ὁσα μέντοι προνοίας ἔργα καὶ τύλμης ἐστίν, ουδέν μοι δοκεῖ ἀνὴρ ἐλλιπεῖν προτον μεν γὰρ ἔγωγε

ἐπαινο αυτου τι ὁ στρατόπεδον ἐν τείχει τον

Tεγεατον ἐποιήσατο, ἔνθ' ἐν ἀσφαλεστέρω τε hQ εἰ ἔξω στρατοπεδευετο καὶ τοῖς πολεμίοις ἐν ἀδηλοτέρω τι πράττοιτο καὶ παρασκευάζεσθαι δέ, εἴ του ἐδεῖτο, ἐν τη πύλει ὁντι ευπορώτερον ν τον δ' τέρων ἔξω στρατοπεδευομένων ἐξην δραν, εἴτε τι δρθος ἐπράττετο εἴτε τι μάρτανον. καὶ μὴν ἰύμενος κρείττων τον αυτιπάλων εἶναι, ὁποτε ὁρω χωρίοις πλεονεκτο - τας αυτούς, ου ἐξήγετο ἐπιτίθεσθαι δρον δε osτεπολιν αυτ προσχωρουσαν οὐδεμίαν τύν τε χρόνον προβαίνοντα, ἐνόμισε πρακτέον τι εἶναι. εἰ δὲ μη, αντ της πρόσθεν εὐκλείας πολλὴν ἀδοξίαν προσεδέχετο. ἐπεὶ ουν κατεμάνθανε περὶ μεν τὴν Μαντίνειαν τοὐς ἀντιπάλους πεφυλαγμένους, μεταπεμπομένους δε Ἀγησίλαόν τε καὶ πάντας τοὐς Λακεδαιμονίους, καὶησθετο ἐξεστρατευμένον b Ἀγησίλαον καὶ ὁντα δηἐν τη Πελλήνn, δειπνοποιήσασθαι παραγγείλας γεῖτο 10 τω στρατευματι υ ς ἐπὶ Σπάρτην καὶ εἰ μὴ Κρὴς θεία τινὶ μοίρα προσελθὰν ἐξήγγειλε τῶ γησιλαω προσιδν τ στράτευμα, ἔλαβεν τὴν πόλιν σπερ

νεοττιὰν παντάπασιν ἔρημον τον ἀμυνομένων. ἐπεὶ

μέντοι προπυθόμενος ταυτα ὁ Ἀγησίλαος ἔφθη εἰς τὴν

πόλιν ἀπελθών, διαταξάμενοι οἱ Σπαρτιατα ἐφυλα

τον, καὶ μάλα λίγοι ὁντες - τε γὰρ ἱππε* αυτοῖς

295쪽

VII. v. 277

πάντες ἐν Ἀρκαδία πησαν καὶ τ ξενικον καὶ τον λόχων δώδεκα ντων οἱ τρεῖς. ἐπεὶ δ' ἐγένετο πα- 1lμεινώνδας ἐν τη πόλει τον Σπαρτιατον, που μὲν ἔμελλον ἔν τε ἰσοπέδω μαχεῖσθαι καὶ π τον οἰκιον βληθήσεσθαι, - εἰσροι ταυτη, οὐδ' που γε μηδὲν πλέον ἔχοντες μαχεῖσθαι τον λίγων πολλοὶ δντες. ἔνθεν δὲ πλεονεκτεῖν αν ἐνόμιζε, τουτο λαβὰν το χωρίον κατέβαινε καὶ ου ἀνέβαινεν εἰς τὴν πήλιν. τι τό γε μὴν ἐντεῖθεν γενύμενον ἔξεστι μὲν b 2 θεῖον αἰτιασθαι, ξεστι δὲ λέγειν ως τοῖς ἀπονεν μένοις ουδεὶς αν ποσταίη ἐπεὶ γὰρ γεre Ἀρχίδαμος οὐδὲ κατον ἔχων ἄνδρας, καὶ διαβὰς περ ἐδόκει τι ἔχειν κώλυμα ἐπορεύετο προς ὁρθιον ἐπὶ τους ἀντιπάλους, ἐνταsθα δὴ οἱ πυρ πνέοντες οἱ νενικηκότες τους Λακεδαιμονίους, οἱ τω παντὶ πλείους καὶ προσέτι

ἡπερδέξια χωρία ἔχοντες, - ἐδέξαντο οὐ περὶ τον

Ἀρχίδαμον, ἀλλ' ἐγκλίνουσι. καὶ οἱ μὲν προτοι τον 3Ἐπαμεινώνδου ἀποθνὴ κουσιν ἐπεὶ μέντοι ἀγαλλόμενοι τη νίκη ἐδίωξαν οἱ ἔνδοθεν πορρωτέρω του και- ρου, μοι - ἀποθνῆσκουσι περιεγέγραπτο γάρ, ως ἔοικεν, πο ου θείου μέχρι οσου νίκη ἐδέδοτο αὐτοῖς.

καὶ ὁ μὲν Ἀρχίδαμος τροπαῖόν τε στατο ἔνθα

ἐπεκράτησε καὶ τους ἐνταυθα πεσόντας τον πολεμίων

ὐποσπόνδους ἀπεδίδου ὁ δ' Ἐπαμεινώνδας λογιζόμενος 143τι βοηθήσοιεν οἱ Ἀρκάδες εἰς τὴν Λακεδαίμονα, ἐκείνοις μὲν ου ἐβούλετο καὶ πασι Λακεδαιμονίοις ὁμοs γενομένοις μάχεσθαι, ἄλλως τε καὶ ηὐτυχηκόσι, τον δὲ ἀποτετυχηκότων πάλιν δὲ πορευθεὶς ως ἐδύνατο τάχιστα εἰς τὴν εγέαν του μὲν ὁπλίτας ἀνέπαυσε, τοὐς δ' ἱππέας ἔπεμψεν εἰς τὴν Μαντίνειαν, δεηθεὶς

αυτον προσκαρτερησαι, καὶ διδάσκων se πάντα μεν

296쪽

VII. V.

εἰκος ἔξω εἶναι τὰ τον Μαντινέων βοσκήματα, πάντας δε τοὐς ανθρώπους, αλλως τε καὶ σίτου συγκομιδῆς 15 οἴσης καὶ οἱ μεν χοντο οἱ δ' Ἀθηναῖοι ἱππεῖς ὁρμηθέντες ἐξ λευσῖνος ἐδειπνοποιήσαντο μεν ἐν Ἱσθμω, διελθόντες δε καὶ τὰς Κλεωνας ἐτύγχανον

προσιοντες εἰς την Μαντίνειαν καὶ καταστρατοπεδευσάμενοι ἐντος τείχους ἐν ταῖς οἰκίαις. ἐπεὶ δε δηλοιησαν προσελαύνοντες οἱ πολεμιοι, ἐδέοντο οἱ Μαντινεῖς τον Ἀθηναίων ἱππέων βοηθησαι, εἴ τι δυ- ναιντο ἔξω γὰρ εἶναι καὶ τὰ βοσκήματα πάντα καὶ τους ἐργάτας, πολλοὐ δε καὶ παῖδας καὶ γεραιτέρους τον ἐλευθέρων ἀκούσαντες δε ταυτα οἱ Ἀθηναῖοι ἐκβοηθοsσιν, ἔτι ντες ἀνάριστοι καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ 1 ιπποι ἐνταsθα δὴ τούτων α τὴν ἀρετὴν τίς οὐκ αν ἀγασθείη οῖ καὶ πολ πλείους ὁροντες τοὐς πολεμίους, καὶ ἐν Κορίνθω δυστυχήματος γεγενημένου τοις ἱππεοσιν οὐδεν τούτου πελογίσαντο, οὐδ' τι και Θηβαίοις καὶ Θετταλοῖς τοι κρατίστοις ἱππεῖσιν εἶναι δοκοῖσιν ἔμελλον μάχεσθαι, αλ αἰσχυνόμενοι, εἰ παρόντες μηδεν δεφελήσειαν οὐ συμμάχους, δε ειδον τάχιστα οὐ πολεμίους, συνέρραξαν, ἐροντες ἀνασώ- 17 σασθαι τὴν πατρωαν δόξαν καὶ μαχόμενοι αἴτιοι μὲν ἐγένοντο τὰ ἔξω πάντα σωθηναι τοι Μαντινεsσιν,αυτον δ' ἀπέθανον ανδρες ἀγαθοι, καὶ ἀπέκτεινανδε δηλον τι τοιούτους οὐδεν γὰρ sτω βραχ οπλον έκάτεροι εἶχον, οὐκ ἐξικνοοντο ἀλλήλων καὶ τοὐς με φιλίους νεκροὐ οὐ προήκαντο τον δε πολεμίων

is ν osς ὐποσπόνδους ἀπέδοσαν. ὁ δ' αὐ-αμεινώνδας, ἐνθυμούμενος τι ὀλίγων μεν μερων ἀνάγκη ἔσοιτο ἀπιεναι διὰ τ ἐξήκειν τη στρατεία τον χρονον, εἰ δεκαταλείψοι ἐρήμους οἷς λθε σύμμαχος, ἐκεῖνοι πολιορ-

297쪽

VII. V.

κήσοιντο π των ἀντιπάλων, αὐτb δὲ λελυμασμένος τη αυτο δύξ παντάπασιν ἔσοιτο, ττημένος μὲν ἐν Λακεδαίμονι σὐν πολλῶ ὁπλιτικω π ὀλίγων, ττημ νος δὲ ἐν Μαντινεία ἱππομαχία αἴτιος δὲ γεγενημένος διὰ τὴν εἰς Πελοπόννησον στρατείαν του συνεστάναι Λακεδαιμονίους καὶ Ἀρκάδας καὶ Ἀχαιοὐ καὶ Ἐλείους και Ἀθηναίους' - οὐκ ἐδύκει αὐτω δυνατb εἶναι ἀμαχεὶ παρελθεῖν, λογιζομένω οτι εἰ μὲν νικωη, πάντα ταὐτα ἀναλυσοιτο εἰ δὲ ἀποθάνοι, καλὴν τὴν τελευτὴν γήσατο ἔσεσθαι πειρωμένω τη πατρίδι αρχὴν

Πελοποννήσου καταλιπεῖν το μὲν ουν αὐτιν τοιαοτα is διανοεῖσθαι οὐ πάνυ μοι δοκεῖ θαυμαστbν εἶναι φιλοτιμων γαρ ἀνδρον τα τοιαεια διανοήματα ' τ μέντοιτο στράτευμα παρεσκευακέναι ς πόνον τε μηδένα

ἀποκάμνειν μήτε νυκτος μήτε μέρας, κινδύνου τε μηδενος ἀφίστασθαι, σπάνιά τε τἀπιτήδεια ἔχοντας δμως πείθεσθαι ἐθέλειν, ταὐτά μοι δοκε θαυμαστύτερα εἶναι καὶ γαρ τε το τελευταῖον παρήγγειλεν 20 αὐτοῖς παρασκευάζεσθαι-ς μάχης ἐσομένης, προθύμως μὲν ἐλευ-sντο οἱ ἱππεῖς τα κράνη κελεύοντος ἐκείνου, ἐπεγράφοντο δὲ καὶ οἱ των Ἀρκάδων ὁπλῖται ρόπαλα, Δ Θηβαῖοι ντες, πάντες δὲ κονωντο καὶ λόγχας καὶ μαχαίρας καὶ ἐλαμπρύνοντο τὰς ἀσπίδας ἐπεὶ μέντοι 21 ουτ παρεσκευασμένους ἐξήγαγεν, ἄξιον αυ κατανοησαι ἐποίησε προτον μὲν γάρ, σπερ εἰκός, συνετάττετο.τ το δὲ πράττων σαφηνίζειν ἐδμει τι εἰς μάχην παρεσκευάζετο ἐπεί γε μὴν ἐτέτακτο αὐτω το στράτευμα ως ἐβούλετο, τὴν μὲν συντομωτάτην προς τοὐς πολεμίους οὐκ γε, προς δὲ τ πρhς σπέραν δρη καὶ ἀντιπέραν της εγέας γεῖτο ' στε δόξαν παρεῖχε τοις πολεμίοις μὴ ποιήσεσθαι μάχην ἐκείνη η μέρα. καὶ 22

298쪽

VII. U.

γαρ δὴ Δ προς ω ρει ἐγένετο, ἐπεὶ ἐξετάθη αὐτῶ φάλαγξ - τοῖς φηλοῖς ἔθετο τὰ πλα, στεεἰκάσθη στρατοπεδευομένω τουτο δὲ ποιήσας ἔλυσε με τον πλείστων πολεμίων τὴν ἐν ταῖς παῖς πρις μάχην παρασκευήν, ἔλυσε δὲ τὰν ἐν ταῖς συντάξεσιν. ἐπεί γε μὴν παραγαγῶν τοὐς ἐπὶ κέρως πορσομένους λόχους εἰς μέτωπον ἰσχυρον ἐποιήσατο τὶν περὶ μυτ ἔμβολον, τότε δὴ ἀναλαβεῖν παραγγείλας τα πλαῆγεῖτο οἱ δ' κολούθουν οἱ δε πολέμιοι Δ ευον παρὰ δοξαν ἐπιόντας, ουδεὶς αυτον ήσυχίαν ἔχειν ἐδύνατο, ἀλλ' οἱ μὲν ἔθεον εἰς τὰς τάξεις, οἱ δὲ παρετάττοντο, οἱ δὲ Ἀπους ἐχαλίνουν, οἱ δὲ θώρακας ἐνεδύοντο, πάντες δὲ πεισομένοις τι μαλλον η ποιη-23 σουσιν ἐωκεσαν. ὁ δὲ τ στράτευμα ἀντίπρωρον σπερ τριήρη προσηγε, νομίζων, ποι ἐμβαλειν διακύψειε, διαφθερεῖν ὁλον- των ἐναντίων στράτευμα καὶ γαρ δὴ τω με ἰσχυροτάτω παρεσκευάζετο ἀγωνίζεσθαι,τ δὲ ἀσθενεστατον πορρω ἀπεστησεν, εἰδὼς ὁτι ττη- θεν ἀθυμίαν δν παράσχοι τοῖς μεν αυτου, ἐώμην δε τοῖς πολεμίοις. καὶ μὴν τοὐς ἱππέας οἱ μὲν πολέμιοι ἀντιπαρετάξαντο σπερ ὁπλιτον φάλαγγα βάθος 24 φ ξ καὶ ἔρημον πεζον μίππων ὁ δ' Ἐπαμεινώνδας α καὶ του ἱππικου ἔμβολον ἰσχυριν ἐποιήσατο, καὶ ἀμίππους πεζοὐς συνέταξεν αὐτοῖς, νομίζων τι ἱππικον ἐπεὶ διακόψειεν, ὁλον et ἀντίπαλον νενικηκὼς ἔσεσθαι' μάλα γαρ χαλεπον εὐρειν τοὐς ἐθελήσοντας μένειν, ἐπειδάν τινας φεύγοντας τον αυτον δροσι καὶοπως μὴ ἐπιβοηθοσιν οἱ θηναῖοι ἀπο-- ευωνύμου κέρατος ἐπὶ τb ἐχόμενον, κατέστησεν ἐπὶ γηλύφων τινον ἐναντίους αὐτοῖς καὶ ἱππέας καὶ ὁπλίτας, φόβον βουλύ- μενος καὶ τούτοις παρέχειν ς, εἰ βοηθήσαιεν, 5πισθεν

299쪽

VII. v. 281ουτοι ἐπικείσοιντο αὐτοῖς τὴν μὲν δὴ συμβολὴν ουτως ἐποιήσατο, καὶ οὐκ ἐψεύσθη της ἐλπίδος κρατήσας γὰρ η προσέβαλεν ολον ἐποίησε φεύγειν το των ἐναντίων. ἐπεί γε μὴν ἐκεῖνος ἔπεσεν, οἱ λοιποὶ οὐδὲ τ 25 νίκη δρθος ἔτι ἐδυνάσθησαν χρήσασθαι, ἀλλὰ φυγούσης μὲν αὐτοῖς της ἐναντίας φάλαγγος οὐδένα ἀπέκτειναν οἱ ὁπλῖται οὐδὲ προῆλθον ἐκ του χωρίου ἔνθα - - βολὴ ἐγένετο φούντων δ' αὐτοῖς καὶ των ἱππέων,

ἀπέκτειναν μὲν ουδ' οἱ ἱππεῖς διώκοντες υτ ειπεας

Osθ' ὁπλίτας, σπερ δὲ ττημένοι πεφοβημένως διὰ

τον φευγοντων πολεμίων διέπεσον καὶ μὴν οἱ αμιπποι καὶ οἱ πελτασταὶ συννενικηκότες τοις ἱππευσιν ἀφίκοντο μὰν ἐπὶ του εὐωνυμου, ως κρατοsντες, ἐκεῖ -bτων Ἀθηναίων οἱ πλεῖστοι αὐτον ἀπέθανον. μων δὲ πραχθέντων τοὐναντίον ἐγεγένητο ου 26 ἐνόμισαν πάντες νθρωποι ἔσεσθαι συνεληλυθυιας

γὰρ σχεδιν πάσης της Ἐλλάδος καὶ ἀντιτεταγμένων, οὐδεὶς ν στις οὐκ ετο, εἰ μάχη ἔσοιτο, τους μὲν

κρατήσαντας ἄρξειν, τους δὲ κρατηθέντας πηκύους ἔσεσθαι ὁ δὲ θεb ουτως ἐποίησεν στε αμφύτεροι μὲν τροπαῖον ως νενικηκότες ἐστήσαντο, τους δὲ ἱσταμένους ουδετεροι ἐκώλυον, νεκροψ δὲ ἀμφοτεροι μὲν se νενικηκότες ποσπύνδους ἀπέδοσαν, αμφύτεροι δὲ ως ήττημένοι ποσπόνδους ἀπελάμβανον, νενικηκεναι 27 δὲ φάσκοντες κάτεροι οὐτε χώρα ἴτε πόλει οἴτ'

ἀρχη οὐδέτεροι οὐδὲν πλέον ἔχοντες ἐφάνησαν η πρὶν τὴν μάχην γενέσθαι ἀκρισία δὲ καὶ ταραχὴ ἔτι πλείων μετὰ τὴν μάχην ἐγένετο προσθεν ἐν τη Ἐλλάδι. ἐμοὶ μὲν δὴ μέχρι τούτου γραφέσθω τὰ δὲ μετὰ ταυτα ἴσως

stλλω μελήσει.

300쪽

INDEX NOMINUM.

18 6, 1. 3 12. 13 7, 1, VI 4. 18 UI 1 41 sq. 4, 17. 28. 30 5, 1. 18

4, 26. Aera pti Larisa, V. Messa.

a. 14.

3s , si V L 32 sq. 2 3. 32;h 8 10. 13. 16. 20 4, 13. 2535 38 41 55 58 VI 3. 19; 4 5 5 4 6 12. 15sq. VII 5. s.

3, 3. 4. - 10. 12.20 4 10,11 13. 18.22.23 5, 16. HI, 25 3, 42. AloIDiades Alcimadis consobrinus I 2, 13.