Historia Graeca

271쪽

VII. II.

253Aύθις δὲ Λακεδαιμόνιοι μεν καὶ οἱ σύμμαχοι ἐφρού-

ρουντ πινειον, Θηβαῖοι δὲ προσησαν Δς ὐπερβησύμενοι. πορευομένων δὲ δια Νεμέας τῖν Ἀρκάδων καὶ Nλείων,οπως συμμείξαιεν τοις Θηβαίοις, προσήνεγκαν μὲν λύγοντων Φλειασίων φυγάδες δε εἰ ἐθελήσειαν ἐπιφανηναι μονον σφίσι, λάβοιεν ν Φλειο τα ἐπεὶ δὲ ταυτα συνωμολογήθη, της νυκτος πεκαθίζοντο π αὐτ τω τείχει κλίμακας ἔχοντες ι τε φυγάδες καὶ ἄλλοι μεταυτολῶς ἐξακόσιοι. ἐπεὶ δὲ οἱ μὲν σκοποὶ ἐσήμαινον ἀπ του ρικαράνου δες πολεμίων ἐπιύντων η δὲ πολις προς τούτους τον νουν εἶχεν, ἐν δὴ τούτω οἱ προδι- δύντες ἐσήμαινον τοῖς ποκαθημένοις ἀναβαίνειν οἱ εδ' ἀναβάντες καὶ λαβόντες τον φρουρον τα οπλα ἔρημα, ἐδίωκον τοὐς μεροφύλακας ὁντας δέκα ἀφ' κάστης δὲ της πεμπάδος εἷς μεροφύλαξ κατελείπετο ' καὶ ἔναμ ν ἔτι καθεύδοντα ἀπέκτειναν, αλλον δὲ καταφυγόντα πρις το πιραιον φυγη δ' ἐξαλλομενων κατὰ του τείχους του εἰς το στυ ροντο τῖν μεροφυλάκων, κναμφισβητήτως εἶχον οἱ ἀναβάντες την ἀκρόπολιν.

ἐπεὶ δὲ κραυγης εἰς τὴν πύλιν ἀφικομένης ἐβοήθουν οἱ

πολῖται, το μὲν πρῖτον ἐπεξελθόντες ἐκ της ἀκροπόλεως οἱ πολέμιοι ἐμάχοντο ἐν τω προσθεν τον εἰς τὴν πόλιν φερουσον πυλον ἔπειτα πολιορκούμενοι ποτον προσβοηθούντων ἐχώρουν πάλιν προς τὴν κρύ- πολιw οἱ δὲ πολῖται συνεισπίπτουσιν αὐτοῖς. μὲν

ἀν μέσον της ἀκροπήλεως εὐ- ἔρημον ἐγένετο ἐπὶ δὲ τ τεῖχος καὶ τοὐς πύργους ἀναβάντες οἱ πολέμιοι ἔπαιον καὶ ἔβαλλον τοὐς ἔνδον οἱ δὲ χαμόθεν ημένοντο καὶ κατὰ τὰς ἐπὶ τ τεῖχος φερούσας κλίμακας προσεμάχοντο. ἐπεὶ δὲ τον ἔνθεν καὶ ἔνθεν πύργων ἐκράτη εσάν τινων οἱ πολῖται, ὁμόσε δὴ ἐχώρουν ἀπονενοημένως

272쪽

τοῖς ἀναβεβηκόσιν οἱ δε θούμενοι -' αυτον θτύλμη τε και μάχη εἰς ἔλαττον συνειλο το ἐν δετούτω τω καιρῶ οἱ μεν ρκάδες καὶ οἱ Ἀργεῖοι περὶ τὴν πολιν ἐκπικλοοντο, καὶ κατὰ κεφαλὴν τ τεῖχος της ακροπόλεως διῶρυττον των δ' ἔνδοθεν οἱ μεν τοὐς ἐπὶ του τείχους, οἱ δε τοὐς ἔξωθεν ἔτι ναβαίνοντας,

ἐπὶ ταῖς κλίμαξιν ὁντας, ἔπαιον, οἱ δὲ προς τοὐς ἀναβεβηκότας αὐτων ἐπὶ τους πύργους ἐμάχοντο, καὶ πυρ εὐρύντες ἐν ταῖς σκηναῖς φῆπτον αὐτούς, προσφο- ροοντες τον δραγμάτων δ ἔτυχον ἐξ αὐτῆς της ἀκρο-πύλεως τεθερισμένα ἐνταμα δὴ οἱ μεν - τον πυργων τὴν λύγα φοβούμενοι ἐξήλλοντο, οἱ δε ἐπὶ τον τειχον πωτον ανδρον παιόμενοι ἐξεπιπτον. ἐπεὶ δ' απαξ ρξαντο πείκειν, ταχ δὴ πασα ἡ κρύπολις ἔρημος τον πολεμίων ἐγεγένητο εὐ ς δε καὶ οἱ ιππεῖς ἐξήλαυνον οἱ δε πολεμιοι δύντες αὐτοψ ἀπεχώρουν,

καταλιπόντες τάς τε κλίμακας καὶ οὐ νεκρούς, ἐνίους δε καὶ ζοντας ἀποκεχωλευμενους ἀπέθανον δε τον πολεμίων οι τε ἔνδον μαχόμενοι καὶ οἱ δε λάλλύμενοιου ἐλάττους O δγδοήκοντα ἔνθα δὴ θεασασθαι παρῆν ἐπὶ της σωτηρίας οὐ μεν ἄνδρας δεξιουμένους αλλήλους, τὰς δε γυναῖκας πιεῖν τε φερούσας καὶ μαχαρ δακρυούσας πάντας δε οὐ παρόντας τότε γετ 35ντι κλαυσίγελως ειχεν.10 νεβαλον δε καὶ τω στερ ἔτει εἰς τον Φλειο ταοῖ τε υργειοι και οἱ Ἀρκάδες παντες αἴτιον ῆν του ἐπικεῖσθαι αὐτοψ ἀεὶ τοῖς Φλειασίοις οτι - μενοργίζοντο αὐτοῖς, αμα δε ἐν μεσω εἶχον, καὶ ἐν ἐλπίδι ησαν ἀεὶ διὰ τὴν ἀπορίαν τον ἐπιτηδείων παραστη- σεσθαι αὐτούς. οἱ δ' ἱππεῖς καὶ οἱ ἐπίλεκτοι τον

Φλειασίων καὶ ἐν ταύτη θ ἐμβολη ἐπὶ τ διαβάσει

273쪽

VII. II. 25b

του ποταμου ἐπιτίθενται συν τοις παρουσι των θη- ναίων ἱππευσι καὶ κρατήσαντες ἐποίησαν του πολεμίους τι λοιπον της uέρας π τὰς ἀκρωρείας πο- χωρεῖν, σπερ απι φιλίου καρπου του ἐν τω πεδίω λαττομένους μὴ καταπατήσειαν. θις δέ ποτε ἐστράτευσεν ἰς τι Φλειο τα Hiis, Σικυον αρχων Θηβαῖος, ἄγων ους τε αὐτος ε4 φρουρους καὶ Σικυωνίους καὶ Πελληνέας δηγα τύτε κολουθουν τοῖς Θηβαίοις καὶ Mφρων δὲ τως αὐτου ἔχων μισθοφύρους περὶ δισχιλίους συνεστρατεύετο. οἱ μὲν ου αλλοι, αυτον δια του ρικαράνου κατέβαινον ἐπὶ τ πιραιον, ς τ πεδίον φθερο τες ' κατὰ δὲ τὰς εἰς Κόρινθον φερούσας πύλας ἐπὶ os ἄκρου κατέλιπε Σικυωνίους τε καὶ Πελληνέας, πως μὴ ταύτη περιελθοντες οἱ Φλειάσιοι κατὰ κεφαλὴν stλον γένοιντο υπὲρ το Ἐραίου. δες δ' ἔγνωσαν οἱ 12 ἐκ της πολεως τους πολεμίους ἐπὶ τ πεδίον Δρμημένους, ἀντεξελθόντες ο τε ιππεῖς καὶ οἱ ἐπίλεκτοιτον Φλειασίων ἐμάχοντο καὶ οὐκ ἀνίεσαν εἰς- πεδίον αυτούς. καὶ τ μὲν πλεῖστον της μέρας ἐνταυθα

ἐκροβολιζύμενοι διῆγον, οἱ μὲν περὶ τοὐμφροναεπιδιώκοντες μέχρι το ἱππασίμου, οἱ δὲ ἔνδοθεν μέχρι τοσιραίου. ἐπεὶ δὲ καιρις ἐδόκει εἶναι,μπησαν 13 οἱ πολεμιοι κύκλω το Tρικαράνου στε γὰρ τὴν σύντομον προς τους Πελληνέας ἀφικεσθαι η προ τοs τείχους φάραγξ εἶργε μικριν δ' αὐτους πρις τωύμιον προπέμψαντες οἱ Φλειάσιοι ποτρεπομενοι εντο τὴν παρὰ το τεῖχος ἐπὶ τους Πελληνέας καὶ τους μεταυτον. καὶ οἱ περὶ b Θηβαῖον δὲ αἰσθόμενοι τὴν εσπουδὴν τον Φλειασίων μιλλοντο πως φθάσειαν τοῖς Πελληνεsσι βοηθήσαντες ἀφικύμενοι δὲ πρύτεροι

274쪽

VII. II.

οἱ ἱππεῖς ἐμβάλλουσι τοῖς Πελληνεῖσι δεξαμένων δετι προτον, ἐπαναχωρήσαντες πάλιν συν τοῖς παραγεγενημένοις των πεζον ἐνέβαλον καὶ ἐκ χειρις ἐμάχοντο. καὶ ἐκ τούτου δὴ ἐγκλίνουσιν οἱ πολέμιοι, καὶ ἀποθνησκουσι τῖν τε Σικυωνίων τινὲς καὶ τον Πελληνέων 15 μάλα πολλοὶ καὶ ἄνδρες ἀγαθοί. τούτων δὲ γενομενων οἱ μὲν Φλειάσιοι τροπαῖον σταντο λαμπρον παιανίζοντες, σπερ εἰκός οἱ δὲ περὶ τον Θηβαῖον καὶ τον φρονα περιεώρων ταυτα, σπερ ἐπὶ θέαν παραδεδραμηκότες τούτων δε πραχθέντων, οἱ μεν ἐπὶ Σικυῖνος ἀπῆλθον, οἱ δ' εἰς το στυ ἀπεχώρησαν. 16 αλδ δε καὶ τουτο διεπράξαντο οἱ Φλειάσιοι τονγα Πελληνέα προξενον ζοντα λαβόντες, καίπερ πάντων σπανιζόμενοι, ἀφηκαν νευ λύτρων γενναίους

μὲν δὴ καὶ ἀλκίμους Og οὐκ ἄν τις φαίη εἶναι τοὐς

τοιαυτα διαπραττομένους;

17 Nς γε μὴν καὶ δια καρτεριας τὴν πίστιν τοῖς φίλοις διέσωζον περιφανές ο ἐπεὶ εἴργοντο τον ἐκγης καρπον, ζων τὰ μὲν ἐκ τῆς πολεμίας λαμβάνοντες, τὰ δὲ ἐκ Κορίνθου νουμενοι, διὰ πολλον κινδύνων ἐπὶ τὴν ἀγορὰν ἰύντες, χαλεπος μὲν τιμὴν πορίζοντες, χαλεπος δὲ τοὐς κομίζοντας διαπορεύοντες, γλίσχρως ' ἐγγυητὰς καθιστάντες τον ξύντων πο- 18 ζυγιων. δη δὲ παντάπασιν ἀποροοντες Xάρητα διεπράξαντο σφίσι παραπέμψαι τὴν παραπομπήν. ἐπεὶδ ἐν Φλειουντι ἐγένετο, ἐδεήθησαν αυτο καὶ τοὐς ἀχρείους συνεκπέμψαι εἰς τὴν Πελλήνην κἀκείνους μὲν ἐκεῖ κατέλιπον, ἀγοράσαντες δὲ καὶ ἐπισκευασάμενοι ὁπόσα ἐδύναντο ποζύγια νυκτος ἀπησαν, οὐκ ἀγνοοsντες ὁτι ἐνεδρεύσοιντο πωτον πολεμίων, ἀλλὰ νομίζοντες χαλεπώτερον εἶναι του μάχεσθαι τὶν μὴ

275쪽

VII. II.

θειν τἀπιτήδεια καὶ προηοῦσαν μὲν οἱ Φλειάσιοι μετὰ 1sXάρητος ἐπεὶ δε ἐνέτυχον τοι πολεμίοις, ευθυς ἔργου τε εἴχοντο καὶ παρακελευσάμενοι ἀλλήλοις ἐνέκειντο, καὶ αμα άρητα ἐπιβοηθεῖν ἐβόων νίκης δὲ γενομενης καὶ ἐκβληθέντων ἐκ της ὁδου των πολεμίων, ουτω δὴ οἴκαδε καὶ αυτους καὶ δ ῆγον ἀπέσωσαν. ος δὲ τὴν νύκτα γρυπνησαν, ἐκάθευδον μεχρι πύρρω της μέρας. ἐπεὶ δὲ ἀνέστη ὁ λάρης, προσελθόντες ο τε ἱππεῖς καὶ 20 οἱ χρησιμώτατοι των ὁπλιτων ἔλεγον ' χάρης, ἔξεστι σοι τημερον κάλλιστον ἔργον διαπράξασθαι χωρίον γαρ ἐπὶ τοι δροις ήμῖν οἱ Σικυώνιοι τειχίζουσιν, Οἰκοδύμους μὲν πολλοί ἔχοντες, ὁπλίτας δὲ υ πάνυ πολλοές. ηγησομεθα μὲν ουν μεῖς οἱ ιππεῖς καὶ των ὁπλιτον οἱ ἐρρωμενέστατοι - δὲ τ ξενικον ἔχων ἐὰν ἀκολουθης, ἴσως μὲν διαπεπραγμενα σοι καταληψη, ἴσως δὲ ἐπιφανεὶς σωροπήν, σπερ ἐν Πελλήνη, ποιήσεις. εἰ δέ τι δυσχερες σοι ἐστὶν ων λέγομεν,

ἀνακοίνωσαι τοι θεοῖς θυόμενος' ἰύμεθα γαρ ἔτι σε μῆλλον μον του θεοί ταυτα πράττειν κελευσειν.

τουτο δὲ χρή, ω χάρης, ε εἰδέναι, ὁτι ἐὰν ταυταπράξης τοι μὲν πολεμίοις ἐπιτετειχικος ἔσει, φιλίαν δὲ πόλιν διασεσωκώς, ευκλεεστατος δὲ ἐν τη πατρίδι ἔσει, νομαστότατος δὲ καὶ ἐν τοις συμμάχοις καὶ πολεμίοις. ὁ μὲν δὴ χάρης πεισθεὶς ἐθυετο, των δὲ 2a Φλειασίων εὐθυς οἱ μὲν ἱππεῖς τους θώρακας ἐνεδυ- οντο καὶ τους ιππους ἐχαλίνουν, οἱ δὲ ὁπλῖται οσα εἰς πεζb παρεσκευάζοντο. ἐπεὶ δὲ ἀναλαβόντες τα πλα ἐπορευοντο ἔνθα ἐθυετο, ἀπήντα αυτοῖς ὁ χάρης καὶ ὁ μάντις, καὶ ἔλεγον τι καλὰ τὰ ἱερά. ἀλλὰ περι

μένετε, ἔφασαν ηδη γὰρ καὶ μεῖς ἔξιμεν. ος δὲ

τάχιστα κηρυχθη, θεία τινὶ προθυμία καὶ οἱ μισθο-

276쪽

258 VII. H. III.

ρεύεσθαι, προησαν αὐτο οἱ τον Φλειασίων ἱππεῖς καὶ πεζοί καὶ το μεν προτον ταχεως Θουντο, ἔπειτα ἐτρόχαζον τέλος δὲ οἱ μὲν ἱππεῖς κατὰ κράτος λαυνον, οἱ δὲ πεζοὶ κατὰ κράτος ἔθεον δε δυνατον ἐν τάξει, οἷς καὶ ὁ χάρης σπουδη ἐπηκολουθει μενουν της ρας μικρον προ δύντος λίου κατελάμβανον δὲ τους ἐν τω τείχει πολεμίους τους με λουομέν0vς, τους δ' ὀψοποιουμένους, τους δὲ φυροντας, τους ε23 στιβάδας ποιουμενους. ος δ' εἶδον τὴν σφοδρύτητα της ἐφύδου ευθὐς ἐκπλαγέντες ἔφυγον, καταλιπόντες τοις ἀγαθοῖς ἀνδράσι πάντα τἀπιτήδεια κἀκεῖνοι μὲν ταυταδειπνήσαντες καὶ οἴκοθεν αλλα ἐλθόντα, Δ ἐπ ευτυχὶ

σπείσαντες καὶ παιανίσαντες καὶ φυλακὰς καταστη -

μενοι, κατέδαρθον οἱ δὲ Κορίνθιοι, ἀφικομένου της νυκτος ἀγγέλου περὶ της Θυαμίας, μάλα φιλικος κηρWξαντες τὰ ζεύγη και τὰ ποζύγια πάντα καὶ σίτου γεμίσαντες εἰς τον Φλειοοντα παρήγαγον και εωσπερ ἐτει χίζετο τι τεῖχος, κάστης μέρας παραπομπαὶ ἐγίγνοντο xii. Περὶ μὲν η Φλειασίων, Δ καὶ πιστοὶ τοῖς φίλοις ἐγένοντο καὶ αλκιμοι ἐν τω πολεμω διετέλεσαν, καὶ ς πάντων σπανίζοντες διέμενον ἐν τη συμμαχία, ψη M σχεδον δὲ περὶ τουτον τον χρόνον Αἰνέας Στυμφάλιος, στρατηγις τον Ἀρκάδων γεγενημένος, νομίσας οὐ ἀνεκτος ἔχειν τὰ ἐν τῶ Σικυονι, ἀναβὰς si τ' εαυτου στρατεύματι εἰς την ἀκρόπολιν συγκαλεῖ τον

Σικυωνίων τον τε ἔνδον φύντων του κρατίστου κῶ τους ἄνευ δόγματος ἐκπεπτωκύτας μετεπέμπετο φο

βηθεὶς δὲ ταμα ὁ Εὐφρων καταφεύγει εἰς τοὐλιήνστον Σικυωνίων, καὶ μεταπεμψάμενος Πασίμηλον Κορίνθου, διὰ τούτου παραδίδωσι ὁ λιμένα τοις

277쪽

VII. I. 259Λακεδαιμονίοις καὶ ἐν ταυτηὶ α τη συμμαχία ἀνεστρέφετο, λεγων ο Λακεδαιμονίοις διατελοίη πιστος ων.

οτε γαρ ψηφος ἐδίδοτο ἐν τη πύλει, εἰ δοκοίη ἀφιστασθαι, μετ' λίγων ἀποψηφίσασθαι φν ἔπειτα δε τους προδόντας αυτον βουλόμενος τιμωρήσασθαι δῆμον

καταστῆσαι. καὶ νυν, ἔφη, φευγουσιν π μου πάντες ο υμα προδιδύντες. εἰ μὲν ουν ἐδυνάσθην ἐγώ, ολην ν ἔχων τὴν πολιν προς μας ἀπεστην νυν δ'ο ἐγκρατὴς γενήμην τον λιμένα παραδέδωκα μῖν. ηκροῖντο μεν δὴ πολλοὶ αυτου ταυτα ὁπόσοι δεεπείθοντο o πάνυ κατάδηλον.

Ἀλλα γαρ ἐπείπερ ρξάμην, διατελεσαι βουλομαι τα

περὶ φρονος στασιασάντων γαρ εν ω Σικυῖνιτον τε βελτίστων καὶ το δήμου, λαβὰν δ υφρων Ἀθήνηθεν ξενικb πάλιν κατερχεται. καὶ του μεναστεως ἐκράτει σὐν τω δήμω Θηβαίου δε ἁρμοστου τὴν κρόπολιν ἔχοντος, ἐπεὶ ἔγνω οὐκ αν δυνάμενος το Θηβαίων ἐχύντων τὴν κρόπολιν τῆς πύλεως κρατειν, συσκευασάμενος χρήματα χετο, o τουτοις πείσων Θηβαίους ἐκβάλλειν με του κρατίστους, παρα- δουναι δ αυτ πάλιν τὴν πόλιν. αἰσθύμενοι δε οι προσθεν φυγάδες τὴν ob αυτο καὶ τὴν παρασκευήν, ἀντεπορευοντο εἰς τὰς Θήβας Δ δ εώρων αυτον οἰκειως τοῖς αρχουσι συνύντα, φοβηθεντες μὴ διαπράξαιτο δ βουλεται, παρεκινδυνευσάν τινες και ἀποσφάττουσιν ἐν τη ἀκροπύλει τον υφρονα τον τε ἀρχύντων καὶ τῆς βουλῆς συγκαθημένων οἱ μέντοι ἄρχοντες οὐ ποιήσαντας εἰσήγαγον εἰς τὴν βουλήν, καὶ ἔλεγον τάδε. S ἄνδρες πολῖται, μεῖς τουτουσὶ τους ἀποκτείναντας φρονα διώκομεν περὶ θανάτου, ροντες οτι

278쪽

οἱ μὲν σώφρονες ουδὲ δήπου δικον οὐδε ἀνόσιον ποιοsσιν, οἱ δὲ πονηροὶ ποιουσι μεν, λανθάνειν δὲ πειρονται οἴτοι δὲ τοσοsτον πάντας ἀνθρώπους περβεβλήκασι τύλμη τε καὶ μιαρία στε παρ' αὐτάς τε τὰς ἀρχὰς καὶ παρ' αὐτοὐς μας τους κυρίους sστινας δεῖ ἀποθνρσκειν καὶ οὐστινας μή, αὐτογνωμονήσαντες ἀπέκτειναν τον ἄνδρα. εἰ - ουτοι μὴ δώσουσι τὴν εσχάτην δίκην, τίς ποτε προ τὴν πόλιν θαρρον π0ρεύσεται; τί δὲ πείσεται 'ολις, εἰ ἐξεστα τω βουλομεν ἀποκτεῖναι πριν δηλῖσαι οτου ενεκα κει καστος

ημεῖς μὲν δὴ τούτους διώκομεν Δ ἀνοσιωτάτους και ἀδικωτάτους καὶ ανομωτάτους καὶ πλεῖστον δὴ περιδύντας της πόλεως. μεῖς δὲ ἀκηκούτες, ὁποίας τινὲς ὐμῖν δοκοsσιν ἄξιοι εἶναι δίκης, ταύτην αὐτοῖς ἐπίθετε. οἱ μὲν ρχοντες τοιαυτα εἶπον των δὲ ἀποκτεινάντων οἱ μὲν αλλοι ρνοῖντο μὴ αὐτοχειρες γεγενῆ σθαι εἷς δὲ μολογηκει, καὶ της πολογίας δέ πως ρχετο Ἀλλ' ὐπερορα μεν, ἁ Θηβαῖοι, οὐ δυνατὸνυμον ἀνδρὶ δς εἰδείη κυρίους μὲννύντας ὁ τι βούλεσθε

αὐτῶ χρῆσθαι τίνι μὴν πιστεύων ἐνθάδε ἀπεκτεινατον ἄνδρα ευ ἴστε δτι προτον μὲν τῶ νομίζειν δίκαιον ποιεῖν, ἔπειτα δὲ τω μας ρθος γνώσεσθαι, ' δεινγαρ τι καὶ μεῖς τους περὶ Ἀρχίαν καὶ Tπάτην, vς ἐλάβετε ομοι Mφρονι πεποιηκότας, οὐ ψῆφον νεμει'νατε, ἀλλὰ ὁπότε προτον ἐδυνάσθητε ἐτιμωρήσασθε,

νομίζοντες των τε περιφανος ἀνοσιων καὶ των φανερος προδοτον καὶ τυραννειν ἐπιχειρούντων - πάντων ανθρώπων θάνατον κατεγνομαι. οἴκου καὶ Eυφρων

πῆσι τούτοις ἔνοχος ν παραλαβci μὲν γαρ τὰ ιυς μεστὰ καὶ αργυρον καὶ χρυσον ἀναθημάτων κενὰ πάντων τούτων ἀπεδειξε προδότης γε μὴν τίς αν περι

279쪽

φανέστερος αφρονος εἴη δ φιλαίτατος μὲν ων Λακεδαιμονίοις μαλὰν ἐκείνων Πετο πιστὰ δὲ δοὐ καὶ λαβῶν παρ μῖν πάλιν προύδωκεν μὰς καὶ παρέδωκε τοῖς ἐναντίοις τον λιμένα καὶ μὴν πο ου ἀπροφασίστως τύραννος ν δ δούλους μὲν ου μόνον ἐλευθέρους αλλὰ καὶ πολίτας ἐποίει, ἀπεκτίννυε δὲ καὶ ἐφυγάδευε καὶ χρήματα ἀφ ρρεῖτο οὐ τους ἀδικοsντας, αλλ' os αὐτω ἐδόκει ουτοι δὲ σαν οἱ βέλτιστοι. αυθις δὲ μετὰ των ἐναντιωτάτων μῖν Ἀθηναίων κατελθci εἰς τὴν πόλιν ἐναντία μὲν ἔθετο τὰ πλατω παρ' μον ἁρμοστη ἐπεὶ δ' ἐκεῖνον οὐκ ἐδυνάσθη ἐκ της ἀκροπύλεως ἐκβαλεῖν, συσκευασάμενος χρήματα δευρο ἀφίκετο καὶ εἰ μὲν πλα θροικδες ἐφάνη ἐφ' υμῆς, καὶ χάριν ἄν μοι εἴχετε, εἰ ἀπέκτεινα αυτύw ος δὲ χρήματα ῆλθε παρασκευασάμενος, Δ τούτοις μος

διαφθερον καὶ πείσων πάλιν κύριον αὐτον ποιῆσαιτης πύλεως, τούτω ἐγ τὴν δίκην ἐπιθεὶς πως ν δικαίως φ υμον ἀποθάνοιμι καὶ γὰρ οἱ μὲν πλοις

βιασθέντες βλάπτονται μεν, οὐ μεντοι ἄδικοί γε ἀναφαίνονται οἱ δὲ χρήμασι παρὰ το βελτιστον διαφθαρέντες αμα μὲν βλάπτονται, αμα δὲ αἰσχύνη περιπίπτουσιν. εἰ μὲν τοίνυν ἐμοὶ μὲν πολέμιος ν ἡμῖν 10 δὲ φίλος, κἀγὼ ὁμολογο μὴ καλως ν μοι ἔχειν παρ'

υμῖν τουτον ἀποκτεῖναι ὁ δὲ μῆς προδιδοὐ τί ἐμοὶ πολεμιώτερος ν η μιν ἀλλὰ νὴ ista εἴποι αν τις,εκδεν λθε που ἔχων Ἐλλησι σπονδὰς ἀποδεῖ αι προδόταις η παλιναυτομύλοις τυράννοις κατα εἰμὲν ἀπεχύμενον της μετέρας πολεως ἀπέκτεινε τις αὐτον, ἐπαίνου δν ἐτύγχανε νυν δὲ τε πάλιν ῆλθεν ἄλλα πρbς τοις πρόσθεν κακὰ ποιήσων, οὐ δικαίως φησί τις αὐτον τεθνάναι προς δὲ τούτοις ἀναμνήσθητε 11

280쪽

οτι καὶ ἐψηφίσασθε δήπου του φυγάδας αγωγίμovς

εἶναι ἐκ πασον τῖν συμμαχίδων οστις δε ανευ κοινουτων συμμάχων δόγματος κατέρχεται φυγάς, τουτ0ν ἔχοι τις αν εἰπεῖν πως οὐ δίκαιον ἐστιν ἀπο νεικειm, εγώ φημι, ω ἄνδρες, ἀποκτείναντας μὲν μὰς se τετιμωρηκύτας ἔσεσθαι ἀνδρὶ τω πάντων μῖν πολεμιωτάτω γνύντας δὲ δίκαια πεποιηκέναι αὐτους τετιμωρηκύτας φανεῖσθαι πέρ τε μον αυτον καὶ περ των συμμάχων πάντων. 12 Οἱ μὲν ουν Θηβαιοι ταμ ακούσαντες ἔγνωσαν δίκαια τον Esφρονα πεπονθέναι οἱ μέντοι πολῖται

αὐτου ς ἄνδρα ἀγαθον κομισάμενοι θαψάν τε ἐν θἀγορα καὶ ς ἀρχηγέτην της πολεως σέβονται. οντως, ῶς ἔοικεν, οἱ πλεῖστοι ὁρίζονται τους ευεργέτας εαυτονανδρας ἀγαθους εἶναι. J iv. Καὶ τα μὲν περὶ υφρονος εἴρηται θω δε ἔνειν εἰς ταsτ εξέβην ἐπάνειμι ἔτι γαρ τειχιζύντων ων Φλειασίων τὴν Θυαμίαν καὶ του χάρητος ἔτι παρόντος

Πρωπος π τον φευγύντων κατελήφθη .... στρατεν σαμενων δὲ πάντων θηναίων ἐπ αυτον και τον

Xάρητα μεταπεμψαμένων ἐκ της Θυαμίας, ὁ μὲν λ μὴν

α ὁ τον Σικυωνίων πάλιν - αυτον τε τον πολιτῶν

καὶ τον ρκάδων ἁλίσκεται τοίς δ' Ἀθηναίοις οὐδεὶς τῖν συμμάχων ἐβοήθησεν, ἀλλ' ἀνεχώρησαν Θηβαίοις παρακαταθέμενοι το ' Ωρωπον μέχρι δίκης. Καταμαθδεν δὲ ὁ Λυκομηδης μεμφομένους τρνῆ Ἀθηναίους τοι συμμάχοις, τι αυτοὶ μὲν πολλα - γματα ειχον δι ἐκείνους, ἀντεβοήθησε δ' αὐτοῖς Ουδείς, πείθει οὐ μυρίους πράττειν περὶ συμμαχίας αὐτους τ μὲν ουν προτον ἐδυσχέραινόν τινες τον Ἀθηναίων το Λακεδαιμονίοις ντας φίλους γενόμ