Historia Graeca

261쪽

VII. I. 243το πεδίον μεχρι της θαλάττης κά μεχρι των ἐχομένων της πολεως γηλύφων ἔφθειρον εἴ τι χρήσιμονὴν ἐν- πεδίφ. καὶ οἱ μεν των Ἀθηναίων καὶ οἱ των Κορινθίων ἱππεῖς οὐ μάλα ἐπλησίαζον τ στρατεύματι,ὁροντες ἰσχυρὰ καὶ πολλὰ τἀντίπαλα οἱ δε παρὰ του 21Aωνυσίου ιππεῖς σοι παρησαν, μοι διεσκεδασμένοι

αλλος αλλη παραθέοντες κύντιων τε προσελαύνοντες, καὶ ἐπεὶ ωρμων ἐπ αυτούς, ἀνεχώρουν, καὶ πάλιναναστρέφοντες κύντιζον. καὶ ταυτα ἄμα ποιουντες κατέβαινον ἀπο των ππων καὶ ἀνεπαύοντο εἰ δὲ καταβεβηκόσιν ἐπελαύνοιέν τινες, εὐπετος ἀναπηδωντες ἀνεχῶρουν εἰ δ' ὁ τινες διώξειαν αυτοὐ πολ ἀποτου στρατευματος, τούτους, ὁπότε ἀποχωροῖεν, ἐπικείμενοι καὶ ἀκοντίζοντες δεινὰ εἰργάζοντο, καὶ παν τοστράτευμα νάγκαζον αυτων νεκα καὶ προάναι καὶ ἀναχωρειν μετὰ ταυτα μεντο οἱ Θηβαῖοι μείναντες 22o πολλὰς μέρας ἀπῆλθον οἴκαδε, καὶ γαλλοι δὲ

εκαστος οἴκαδε ἐκ δὲ τούτου ἐμβάλλουσιν οἱ παρὰ Λιομυσίου εἰς Σικυωνα, καὶ μάχη μὲν νικοσι τοὐς Σικυωνίους ἐν τω πεδίω καὶ ἀπέκτειναν περὶ βδομήκοντα δέρας δὲ τεῖχος κατὰ κράτος αἱρουσι. καὶ μὲν παρὰ Θιονυσίου πρώτη βοήθεια ταυτα πράξασα απέπλευσεν εἰς Συρακούσας Θηβαῖοι δὲ καὶ πάντες οἱ ἀποστάντες ἀπο Λακεδαιμονίων μεχρι μὲν τούτου του ρύνου ὁμοθυμαδον καὶ ἔπραττον κά ἐστρατεύοντοηγουμένων Θηβαίων ἐγγενόμενος δέ τις Λυκομηδης 23 Μαντινεύς, γένει τε οὐδενος ἐνδεὴς χρήμασί τε προήκων κά αλλως φιλότιμος, ουτος ἐνέπλησε φρονήματος τοὐς Ἀρκάδας, λέγων ως μύνοις μὲν αυτοῖς πατρὶς Πελοποννησος εἰη, μοι γὰρ αὐτοχθονες ἐν αὐτη

οἰκοῖεν, πλεῖστον δὲ των Ἐλληνικων φύλων το Ἀρκα-

262쪽

244 VII. I.

δικον εἴη και σώματα ἐγκρατεστατα ἔχοι καὶ ἀλκιμωτάτους δε αὐτοὐς ἀπεδείκνυε, τεκμήρια παρεχήμενος Δ ἐπικούρων ὁπότε δεηθεῖέν τινες, ουδένας ηροῖντοὰν Ἀρκάδων ἔτι δε υτε Λακεδαιμονίους πώποτε

ἄνευ σφον ἐμβαλεῖν εἰς τὰς ' νας ουτ νυν Θῆ-2 βαίους ἐλθεῖν ἄνευ Ἀρκάδων εἰς Λακεδαίμονα. νουν σωφρονῆτε του ἀκολουθεῖν ὁποι ἄν τις παρακαληφείσεσθε δε πρότερόν τε Λακεδαιμονίοις ἀκολουθουν

τε ἐκείνους ηὐξήσατε, νυν δ ἐὰν Θηβαίοις εἰκη ηγλου τε καὶ μὴ κατὰ μερο ηγεῖσθαι ἀξιοτε ἰσως

τάχα τούτους αλλους Λακεδαιμονίους εὐρήσετε. οἱ μὲν δὴ Ἀρκάδες ταυτα ἀκούοντες ἀνεφυσοντό τε και - εφίλουν τιν Λυκομήδην καὶ μόνον ανδρα ηγοοντο ' er ἄρχοντας ἔταττον οὐστινας ἐκεῖνος κελεύοι καὶ ἐκ τον

συμβαινόντων δε ἔργων ἐμεγαλύνοντο οἱ Ἀρκάδες 25 ἐμβαλύντων με γαρ εἰς Ἐπίδαυρον των Ἀργεί κα ἀποκλεισθέντων της ἐξόδου πύ τε τον μέμXαβρίου ξένων καὶ Ἀθηναίων καὶ Κορινθίων, βοσὶ σαντες μάλα πολιορκουμένους ἐξελύσαντο τοὐς Ἀργείρος, οὐ μόνον τοις ἀνδράσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς χωρίοις πολε μίοις χρώμενοι στρατευσάμενοι δε καὶ εἰς ' ανντης ακαίνης ἐνίκησάν τε τὴν τον Λακεδαιμονίων φρουρὰν καὶ τον Γεράνορα δν Σπαρτιάτην πολέμω

χον γεγενημένον απέκτειναν καὶ το προάστιον των Ἀσιναίων ἐπόρθησαν. που δε βουληθεῖεν Φλων,

οὐ νύξ, οὐ χειμῶν, οὐ μηκος ὁδοῖ, οὐ δρη δυος gἀπεκώλυεν αὐτούς' - ἔν γε ἐκείνwτω χρόν mis26 οντο κράτιστοι εἶναι. οι μεν δὴ Θηβαῖοι διὰ origὐποφθόνως καὶ οὐκέτι φιλικος ειχον πρbς τοὐς Ἀρ- δας. οι γε μὴν Βλεῖοι ἐπεὶ παιτουντες τὰς πόλεκτους 'Αρκάδας ς π Λακεδαιμονίων ἀφηρεθη

263쪽

VII. I. 245

ἔγνωσαν αυτοὐς τοὐς μὲν αυτον λόγους ἐν οὐδενὶ λύγω ποιουμενους τοὐς- ιφυλίους καὶ τους αλλους τους ἀπ σφον ἀποστάντας περὶ παντος ποιουμένους, οτι Ἀρκάδες ἔφασαν εἶναι, ἐκ τούτων αυ καὶ οι Nλεῖοι δυσμενος εἶχον προ αυτούς. τω δ' κάστων μέγα ἐφ αυτοῖς φρονούντων 27των συμμάχων, ἔρχεται Φιλίσκος Ἀβυδηνὸ ς παρ' 'Αριοβαρζάνους χρήματα ἔχων πολλά. και προτα μὲν εις Mλφους συνήγαγε περὶ εἰρήνης Θηβαιους καὶ τοὐς

συμμάχους καὶ τοὐς Λακεδαιμονίους ἐκεῖ δὲ ἐλθόντες τω μὲν θεω οὐδὲν ἀνεκοινώσαντο πως - εἰρήνη γενοιτο, αὐτοὶ δὲ ἐβουλεύοντο. ἐπεὶ δὲ οὐ συνεχώρουν οἱ Θηβαῖοι Μεσσήνην - Λακεδαιμονίοις εἶναι, ξενι- ῶν πολ συνελεγεν ὁ Φιλίσκος, πως πολεμοίη μετὰ

Λακεδαιμονίων.

μων δὲ πραττομένων ἀφικνεῖται καὶ παρὰ 28 Λιονυσίου δευτερα βοήθεια λεγύντων δὲ Ἀθηναίων μὲν Δ χρεῶν εἴη αὐτοψ ἰέναι εἰς Θετταλίαν τἀναντία Θηβαίοις, Λακεδαιμονίων δὲ ς εἰς τὴν Λακωνικήν,

ταυτα ἐν τοῖς συμμάχοις ἐνίκησεν. ἐπεὶ δὲ περιέπλευ- σαν οἱ παρὰ Λιονυσίου εἰς Λακεδαίμονα, λαβis αὐτοὐς Αρχίδαμος μετὰ τον πολιτικον ἐστρατεύετο. καὶ Kα-

ας μὲν ἐξαιρεῖ κατὰ κράτος, καὶ Oσους ζοντας ἔλαβεν, ἀπεσφαξεν ἐκεῖθεν δ' εὐ- στρατευσάμενος εἰς Παρρασιους της Ἀρκαδίας με αὐτον ἐδηου τὴν χώραν. ἐπεὶ δ' ἐβοήθησαν οἱ ρκάδες καὶ οἱ Ἀργεῖοι, ἐπανα 29 χωρήσας δε τρατοπεδεύσατο ἐν τοῖς περ Μηλέας γηλύφοις ἐνταOθα δ' ὁντος αὐτο κισσίδας Ἀρχων της παρὰ Θιονυσίου βοηθείας ἔλεγεν τι ἐξήκοι αὐτῶ χρονος δς εἰρημένος ν παραμένειν καὶ αμα ταοτ' ἔλεγε καὶ ἀπηει τὴν ἐπὶ Σπάρτης. ἐπεὶ δὲ ἀποπορευύμενον

264쪽

VII. I.

ὐπετέμνοντο αυτον οἱ Μεσσήνιοι επὶ στενῶ της ὁδοῖ, ἐνταμ επεμπεν ἐπὶ τον Ἀρχίδαμον καὶ βοηθεῖν

ἐκέλευε κἀκεῖνος μέντοι ἐβοήθει. ς δὲ ἐγένοντο ἐντη ἐπ' Εὐτρησίους ἐκτροπη, οἱ μὲν Ἀρκάδες καὶ Αρ-

γεῖοι προσέβαινον εἰς τὴν Λάκαιναν, καὶ ουτοι ς ἀποκλείσοντες αυτον τῆς ἐπ' οἶκον ὁδos. ὁ δέ, ουπέρ ἐστι χωρίον ἐπίπεδον ἐν ταῖς συμβολαῖς της τε Εὐτρησίων και η ἐπὶ Μηλέας ὁδου, ἐνταυθα ἐκβὰς 30 παρετάξατο δε μαχούμενος ἔφασαν δ αυτον καὶ προτον λόχων παριύντα τοιάδε παρακελεύσασθαι υνδρες πολῖται, νυν ἀγαθοὶ γενόμενοι ἀναβλέψωμεν ὀρθοἰς ομμασιν ἀποδομεν τοῖς ἐπιγιγνομένοις τὴν πατρίωοιανπερ παρὰ τον πατέρων παρελάβομεν παυσώμJgαἰσχυνύμενοι καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ πρεσβυτ 'ρους καὶ ξένους, ἐν οἷς πρόσθεν γε πάντων ων 31 Ελλήνων περιβλεπτότατοι μεν τούτων δὲ ρηθέντων

ἐξ αἰθρίας ἀστραπάς τε καὶ βροντὰς λέγουσιν αἰσίονς αὐτ φανηναι συνέβη δὲ καὶ προς τω δεξιὰ κέρσι τέμενος τε καὶ αγαλμα μακλέους οὐ δὴ καὶ απύγονος

λέγεται εἶναι τοιγαροον ἐκ τούτων πάντων φοπολ μένος καὶ θάρρος τοῖς στρατιῶται φασὶν εμπῆ σεῖν στ εργον εἶναι τοῖς γεμύσιν ἀνείργειν τονῆστρατιώτας θουμένους εἰς το ρύσθεν. ἐπεὶ μέντο

ηγεῖτο ὁ Ἀρχίδαμος, ὀλίγοι μὲν τον πολεμίων δεξάμε

νοι εἰς δόρυ αυτοὐς ἀπέθανον οἱ r αλλοι φευγοντες ἔπιπτον, πολλοὶ μὲν - ἱππέων, πολλοὶ δὲ κ των 32 Κελτον. ος δὲ ληξάσης της μάχης τροπαῖον ἐμή vir' εὐ- ἔπεμψεν οἴκαδε ἀγγελοsντα Λημοτέλη τιν φρυκα της τε νίκης, μέγεθος καὶ τι Λακεδαιμονίων μὲν οὐδὲ εἷς τεθναίη τον δὲ πολεμίων παμπληθεις τοὐς μέντοι ἐν Σπάρτη ἔφασαν ἀκούσαντας ἀρξαμθρηῆ

265쪽

VII. r. 247inis Ἀγησιλάου καὶ τον γερύντων καὶ τον ἐφόρων πάντας κλαίειν ουτ κοινόν τι αρα χαρα καὶ λύπη

μου ἐστιν ἐπὶ μέντοι τη τῖν Ἀρκάδων τύχη ου πολύ τι ττου Λακεδαιμονίων σθησαν Θηβαῖοι τε καὶ πιεῖοι Ουτως δη χθοντο ἐπὶ τ φρονήματι

νεχῖς δε βουλευόμενοι Θηβαῖοι πως αὐτὴν 33ήγεμονίαν λάβοιεν της Ἐλλάδος, ἐνόμισαν, εἰ πέμψειαν προς τον Περσῖν βασιλέα, πλεονεκτησαι ἄν τι ἐν ἐκείνω καὶ ἐκ τούτου παρακαλέσαντες δη του συμ- χους ἐπὶ προφάσει τι καὶ μυκλῆς ὁ Λακεδαι- νιος εἴη παρὰ βασιλεῖ, ἀναβαίνουσι Θηβαίων μὲν Πελοπίδας, Ἀρκάδων δὲ Ἀντίοχος ὁ παγκρατιαστής, ηλείων δὲ Ἀρχίδαμος ηκολούθει δὲ καὶ Ἀργεῖος. -- Ἀνηναῖοι ἀκούσαντες ταυτα ανέπεμψαν ιμαγύφη τε καὶ Λέοντα. ἐπεὶ δε ἐκεῖ ἐγένοντο, πολυ 34 πλεονέκτει ὁ Πελοπίδας παρὰ τῶ Πέρση εἶχε γαρ λθειν καὶ oτι μόνοι τον Ἐλλήνων βασιλεῖ συνεμάχοντο Πλαταιαῖς, καὶ τι στερον οὐδεπώποτε στρατεύ- gιντο ἐπὶ βασιλέα, καὶ Δ Αακεδαιμόνιοι δια τοfτο ρλεμήσειαν αυτοῖς, ὁτι υ ἐθελήσαιεν με Ἀγησι- ου ἐλθεῖν ἐπ αὐτb ουδὲ θυσα εάσαιεν αυτον ἐν

avia τη Ἀρτέμιδι, ἔνθαπερ Ἀγαμέμνων οτε εἰς τὴν ων ἐξέπλει θυσας εἷλε Ποίαν μέγα δὲ συνεβάλ- 35λετο τῶ Πελοπίδα εἰς τb τιμασθαι καὶ oτι ἐνενικήκεσαν ' Θηβαῖοι μάχη ἐν Λεύκτροις καὶ ὁτι πεπορθηκότες τὴν χώραν τῖν Λακεδαιμονίων ἐφαίνοντο ἔλεγε δὲ ὁ Πελο- η δας τι οἱ Ἀργεῖοι καὶ οἱ Ἀρκάδες μάχy ττημένοι ἰξ - Λακεδαιμονίων, ἐπεὶ αυτοὶ οὐ παρεγένοντο. νεμαρτυρει δ' αὐτ ταυτα πάντα ς ἀληθῆ λέγοι δ 'παῖος ιμαγύρας, καὶ ἐτιματο δεύτερος μετὰ τον

266쪽

36 Πελοπίδαν ἐκ δὲ τούτου ἐρωτώμενος vir βασιλεως ὁ Πελοπίδας τι βούλοιτο αυτ γρατ αι εἶπεν ὁ τι Μεσσήνην τε υτύνομον εἶναι ἀπ Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίους ἀνέλκειν τὰς ναυς' εἰ δὲ ταυτα μὴ πείθοιντο, στρατεύειν ἐπ αυτούς' εἴ τις δὲ πόλις μὴ a ἐθέλοι ἀκολουθεῖν, ἐπὶ ταύτην προτον ἰέναι γραφέντων δὲ τούτων καὶ ἀναγνωσθεντων τοῖς πρέσβεσιν, εἶπεν ὁ Λέων ἀκούοντος του βασιλεως Νὴ Λία, Ἀθηναῖοι, ρα γε μιν, Δ ἔοικεν, αλλον τινὰ φίλον

ἀντὶ βασιλέως ζητεῖν ἐπεὶ δὲ ἀπήγγειλεν ὁ γραμμο-

τεὐ λειπεν ὁ Ἀθηναῖος, πάλιν ἐξηνεγκε προσγεγρ μ' μένα εἰ δέ τι δικαιύτερον τούτων γιγνώσκουσιν οἰ38 Ἀθηναῖοι, ἰύντας προς βασιλε διδάσκειν ἐπεὶ δε ἀφίκοντο οἱ πρεσβεις οἴκαδε καστοι, δν μ ν ιμα- γύραν ἀπέκτειναν οἱ Ἀθηναῖοι, κατηγορο τος του Λεοντος ς με συσκηνουν αυτ ἐθέλοι μετά Πελοπίδου πάντα βουλευοιτο τον δὲ αλλων πρέσβεων

ὁ μὲν Ἐλεως Ἀρχίδαμος, τι προυτίμησε τὴν Πλινπρο ων Ἀρκάδων, ἐπονει τὰ του βασιλέως ὁ Αντίοχος, τι λαττοῖτο το Ἀρκαδικόν, ἴτε τὰ δορο ἐδέξατο ἀπήγγειλέ τε προς τους μυρίους δε βασιλενς ἀρτοκύπους μὲν καὶ ὀψοποιοὐς καὶ οἰνοχόους καὶ θυρωροροὐς παμπληθεῖς ἔχοι, ανδρας δὲ οῖ μάχοιντ αν Ἐλλησι πάνυ ζητον ου ἔφη δύνασθαι δειν προς δὲ τούτοις καὶ τὶν τῖν χρημάτων πλῆθος ἀλαζονείαν οι γε δοκεῖν ἔφη εἶναι, ἐπεὶ καὶ τὴν μνουμένην αν χρυσην πλάτανον υ ἱκανὴν ἔφη εἶναι τέττιγι σκιὰν παρεχειν.as TZ δὲ οἱ Θηβαῖοι συνεκάλεσαν ἀπὸ τον πόλεωναπασον ἀκουσομενους της παρὰ βασιλεως ἐπιστοὶ

καὶ ὁ Περσης ὁ φέρων τὰ γράμματα δείξας τὴν μοι λεως σφραγῖδα ἀνέγνω τὰ γεγραμμένα, οἱ μεν Θηβαῖμ

267쪽

VII. I. 249ωνυναι ταυτα ἐκέλευον βασιλεῖ καὶ αυτοῖς του βουλομένους φίλους εἶναι, οἱ δὲ ἀπο τῖν πόλεων ἀπεκρί- ναντο ὁτι Ουκ ὀμουμενο αλλ' ἀκουσομενοι πεμφθείησαν εἰ δέ τι δοκων δέοιντο, προς τὰς πόλεις πέμπειν ἐκελευον.

μέντοι Ἀρκὰς Λυκομηδης καὶ τουτο ἔλεγεν, ὁτι ουδὲ τω συλλογον ἐν Θήβαις δέοι εἶναι, ἀλλ' Dθα α ρ ὴ πόλεμος. χαλεπαινόντων δ' αὐτῶ τον Θηβαίων καὶ λεγύντων Δ διαφθείροι το συμμαχικόν, ουδ' εἰς δ συνέδριον ελε καθίζειν, αλλ' ἀπιὰν χετο, καὶ μεταλου πάντες οἱ ἐξ Ἀρκαδίας πρέσβεις οὐδ' ἐν Θή- 40i μις-υκ θέλησαν οἱ συνελθόντες μύσαι, πεμπον οἱ Θηβαῖοι πρέσβεις ἐπὶ τὰς πόλεις, μυναι κελευοντες ποιήσειν κατὰ τὰ βασιλέως γράμματα, νομίζοντες κνη- σειν μίαν κάστην τον πόλεων ἀπεχθάνεσθαι μαεαυτοῖς τε καὶ βασιλεῖ. ἐπεὶ μέντοι εἰς Κόρινθον προ- τον αυτον ἀφικομένων πέστησαν οἱ Κορίνθιοι, καὶ ἀπεκρίναντο τι ουδὲν δέοιντο προ βασιλέα κοινονορκων, ἐπηκολουθησαν καὶ ἄλλαι πόλεις κατὰ ταυτὰ ἀποκρινύμεναι καὶ αυτ μὲν η Πελοπίδου καὶ τον

Θηβαίων της ἀρχῆς περιβολὴ υτ διελυθη. θις δ' Ἐπαμεινώνδας, βουληθεὶς τους πιαιους 41 προσαγαγέσθαι, πως μὰλλον σφίσι καὶ οἱ Ἀρκάδες

καὶ οἱ ἄλλοι σύμμαχοι προσέχοιεν τον νουν, ἔγνω ἐκστρατευτέον εἶναι ἐπὶ τὴν Ἀχαῖαν. Πεισίαν ουν τον Ἀργεῖον στρατηγο-τα ἐν τ υργει πείθει προκατα

λαβε, το μειον καὶ ὁ Πεισίας μέντοι καταμαθλν ἀμελουμένην τὴν του μείου φυλακὴν πό τε μυ- κλέους, οὐῆρχε του ξενικο τον Λακεδαιμονίων, καὶ ὐπο ιμομάχου του Ἀθηναίου, καταλαμβάνει νύκτωρ μετὰ δισχιλίων ὁπλιτον δν υπὲρ Κεγχρειον λύφον, ἔχων πτὰ ημερον τὰ ἐπιτήδεια. ἐν δὲ ταυται ταῖς 2

268쪽

VII. I.

ὴμέραις ἐλθόντες οἱ Θηβαῖοι περβαίνουσι το νειον, καὶ στρατεύουσι πάντες οἱ σύμμαχοι ἐπ' Αχαῖαν, γου- μενου παμεινώνδου προσπεσόντων δ' αὐτῶ τον βελ- τιστων ἐκ της χαῖας, ἐνδυναστευε ὁ παμεινώνδας ωστε μὴ φυγαδεsσαι οὐ κρατίστους μήτε πολιτείαν μεταστῆσαι, ἀλλα πιστὰ λαβὼν παρὰ τον Ἀχαιον μὴν συμμάχους ἔσεσθαι καὶ ἀκολουθήσειν ὁποι αν φο βαῖοι γονται, ουτως ἀπῆλθεν οἴκαδε κατηγορούντων δὲ αὐτου ον τε Ἀρκάδων καὶ τον ἀντιστασιωτονος Λακεδαιμονίοις κατεσκευακci τὴν χαῖαν ἀπέλθοι,

ἔδοξε Θηβαίοις πέμψαι ἀρμοστὰς εἰς τὰς Ἀχαῖδας πόλεις. οἱ δ' ἐλθύντες οὐ μὲν βελτίστους - τῶ πλήθει ἐξέβαλον, δημοκρατίας δὲ ἐν τ' Ἀχαῖα κατέστησαν.

οἱ μέντοι ἐκπεσόντες συστάντες ταχύ, ἐπὶ μίαν κάστηντο πύλεων πορευύμενοι, δντες οὐκ ὁλίγοι, κατῆλθον τε καὶ κατέσχον τὰς πύλεις ἐπεὶ δὲ κατελθύντες οὐκετι ἐμέσευον, ἀλλα προθύμως συνεμάχουν τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐπιέζοντο οἱ Ἀρκάδες ἔνθεν μὲν -b Λακεδαι- 44 μονίων, ἔνθεν δὲ π Ἀχαιον ἐν δὲ τω Σικυονιτ μὲν μέχρι τούτου κατὰ τοὐς ἀρχαίους νόμους πολιτεία ν ἐκ δὲ τούτου βουλύμενος ὁ υφρων, ωσπερ παρὰ τοις Λακεδαιμονίοις μέγιστος ἡ τον πολιτον, λω καὶ παρὰ τοῖς ἐναντίοις αυτον πρωτεύειν,

λεγε προ τοὐς Ἀργείους καὶ προς τοὐς Ἀρκάδας ς

εἰ μὲν οἱ πλουσιώτατοι ἐγκρατεῖς ἔσοιντο του Σικυονος,

σαφος, ταν τύχη, πάλιν λακωνιεῖ πόλις ἐὰν δεδημοκρατία γένηται, ὁ στε, ἔφη, τι διαμενεῖ ἡμῖν πολις. ἐὰν ουν μοι παραγένησθε, θῶ σομαι συγκαλον τον δημον, καὶ ἄμα ἐγ ὐμῖν ταύτην πίστιν ἐμαυτου δώσω καὶ τὴν πόλιν βέβαιον ἐν τη συμμuris παρέξω ταμα δ', ἔφη, ἐγ πράττω νωτε τι -

269쪽

VII. I. u.

μεν χαλεπος φέρων, σπερ ἡμεῖς, τ φρόνημα τον

Λακεδαιμονίων, ασμενος δ' αὐτὴν δουλείαν αποφυγών.

οἱ Ουν Ἀρκάδες καὶ οἱ Ἀργεῖοι δέως ταμ' ἀκούσαντες 5 παρεγένοντο αὐτω ὁ δ ευθυς ἐν τη γορ παρύντων τον Ἀργείων καὶ τον Ἀρκάδων συνεκάλει τον δημον, ως της πολιτείας ἐσομένης ἐπὶ τοῖς ἴσοις καὶ ὁμοίοις. ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, στρατηγους ἐκέλευσεν ἐλέσθαι Osστινας αυτοῖς δοκοίη οἱ δ' αιρο τα αυτόν τε τονευφρονα καὶ Ἱππόδαμον καὶ λεανδρον καὶ κρισιον και Λύσανδρον. ως δὲ ταυτα ἐπεπρακτο, καὶ ἐπὶ το ξενικον καθίστησιν Ἀδέαν τον αυτο υἱόν, Λυσιμένην τον προσθεν ρχοντα ἀποστήσας καὶ εὐθυς μὲν τούτων 46του ξένων δ Mφρων πιστούς τινα ευ ποιον ἐποιήσατο, καὶ λλους προσελάμβανεν, υτ τον δημοσίων με τον ἱερον χρημάτων φειδύμενος καὶ ὁσους δ' ἐξέβαλεν ἐπὶ λακωνισμω, καὶ τοῖς τούτων χρήμασιν ἐχρητο καὶ τον συναρχόντων δὲ τους μὲν δόλωἀπέκτεινε, τοὐς δ' ἐξέβαλεν στε πάντα φ εαυτω ἐποιήσατο καὶ σαφος τύραννος ήν. πως δὲ ταsταεπιτρεποιεν αὐτω οἱ σύμμαχοι, τα μεν τι καὶ χρήμασι διεπράττετο, τὰ δε καί, εἴ που στρατεύοιντο, προθύμως ἔχων τ ξενικον συνηκολούθει. τω δὲ τούτων προκεχωρηκότων, καὶ τον τε 1. Ἀργείων ἐπιτετειχικότων τ Φλειοοντι το περ του

ραίου δεικάρανον, καὶ τον Σικυωνίων ἐπὶ τοῖς ορίοις αυτον τειχιζύντων τὴν Θυαμίαν, μάλα ἐπιέζοντο οἱ Φλειάσιοι καὶ ἐσπάνιζον τον ἐπιτηδείωW δμως δὲ διεκαρτερουν ἐν τη συμμαχία. ἀλλὰ γαρ τον μεν μεγάλων πολεων, εἴ τι καλιν πρωξαν, παντες οἱ συγγραφεῖς μέμνηνται ἐμοὶ δὲ δοκεῖ, καὶ εἴ τις μικρὰ πόλις υσα πολλὰ καὶ καλὰ ἔργα διαπέπρακται, ἔτι

270쪽

VII. II.

μὰλλον αἱΛιον εἶναι ἀποφαίνειν Φλειάσιοι τοίνυν φίλοιμεν ἐγένοντο Λακεδαιμονίο- ὁ ἐκεινοι μέγιστοι ἡσαν σφαλέντων δ' αὐτον ἐν ἐν Λεύκτροις μάχη, καὶ

ἀποστάντων με πολλον περιοίκων, ἀποστάντων δεπάντων τον Εἱλώτων, ἔτι δε τον συμμάχων πλὴν πάνυ ὀλίγων, ἐπιστρατευόντων δ' αὐτοῖς ως εἰπεῖν πάντων τῖν Ἐλλήνων, πιστοὶ διέμειναν, καὶ ἔχοντες πολεμίους τοὐς δυνατωτάτους τον ἐν Πελοποννασω Ἀρκάδας καὶ Ἀργείους δμως ἐβοήθησαν αὐτοῖς, καὶ διαβαίνειν τελευταῖοι λαχόντες εἰς Πρασιὰς τον συμβοηθησάντων, ησαν δ' ἴτοι Κορίνθιοι, πιδαύριοι, ροιζήνιοι, Ἐρ- μιονεῖς, λιεῖς, Σικυώνιοι καὶ Πελληνεῖς οὐ γάρ πω τύτε ἀφέστασαν, ἀλλ' οὐδ' ἐπεὶ ὁ ξεναγος οὐ προδιαβεβοτα λαβον ἀπολιπων αὐτοψ ωχετο, οὐδ' ς ἀπεστράφησαν, ἀλλ' γεμόνα μισθωσάμενοι ἐκ Πρα- Οιῖν, φύντων τῖν πολεμίων περὶ Ἀμύκλας, πως δύναντο διαδύντες εἰς Σπάρτην ἀφίκοντο καὶ μὴν οἱ Λακεδαιμόνιοι αλλως τε ἐτίμων αὐτοψ καὶ βοs ξενια ἔπεμψαν ἐπεὶ δ' ἀναχωρησάντων τον πολεμίων ἐκ τῆς Λακεδαίμονος οἱ Ἀργεῖοι δργιζύμενοι η τον Φλειασίων περὶ τοὐς Λακεδαιμονίους προθυμία ἐνέβαλον πανδημει εἰς τον Φλειο τα καὶ τὴν χώραν αὐτον ἐδήουν, οὐδ' ως φίεντο, ἀλλα καὶ ἐπεὶ ἀπεχώρουν φθείραντες σαἐδύναντο, ἐπεξελθόντες οἱ τον Φλειασίων ἱππεῖς πηκολουθουν αὐτοῖς, καὶ ὀπισθοφυλακούντων τοῖς Ἀργείοις τον ἱππέων ἁπάντων καὶ λόχων τον μετ' αὐτοὐς τεταγμένων, ἐπιθέμενοι τούτοις ἐξήκοντα ὁντες ἐτρέψαντο πάντας τοὐς ὀπισθοφύλακας ' καὶ ἀπέκτειναν με ὀλίγους αὐτον, τροπαῖον μέντοι ἐστήσαντο ὁρῶν- των τῖν Ἀργείων οὐδεν διαφέρον εἰ πάντας ἀπεκτύ-

νεσαν αὐτους.