Historia Graeca

81쪽

II. IV.

τοπεδεύσατο μεν ἐν τῶ Ἀλιπω καλουμένω προς τῶ Πειραιεῖ δεξιον ἔχων κέρας, Λύσανδρος δε συν τοῖς μισθοφόροις τι εὐώνυμον χλευσῖνι . πέμπων δε 31 πρέσβεις ὁ Παυσανίας προς τοὐς ἐν Πειραιεῖ ἐκέλευεν απιέναι ἐπὶ τὰ εαυτον ἐπεὶ δ' οὐκ ἐπείθοντο, προσέβαλ-

λεν ω- ἀπο βοῆς Ῥεκεν, πως μὴ δηλος εχ ευμενὴς αὐτοῖς ν. ἐπεὶ ν οὐδεν ἀπο της προσβολῆς πράξας

ρισηλθε, τη στεραία λαβων των με Λακεδαιμονίων δυο μόρας, των δε υθηναίων ἱππέων τρεῖς φυλάς, παρηλθεν ἐπὶ - κωφον λιμένα, σκοπων πη εὐαποτειχιστότατος εἴη ὁ Πειραιεύς. ἐπεὶ δε ἀπιόντος saaseos προσέθεόν τινες καὶ πράγματα αὐτω παρεῖχον, ἀχθεσθεὶς παρήγγειλε τους μεν ἱππέας ἐλῆν εἰς αὐτοὐς ἐνεντας, καὶ τὰ δέκα αφ ῆβης συνέπεσθαι σὐν δε τοις αλλοις αὐτος ἐπηκολούθει καὶ ἀπέκτειναν μεν ἐγγις τριάκοντα των ψιλον, τους δ' ἄλλους κατεδίωξαν προς τι Πειραιοῖ θέατρον ἐκεῖ δε ἔτυχον ἐξοπλιζόμενοι Psa τε πελτασταὶ πάντες καὶ οἱ ὁπλῖται των ἐκ Πειραιος. καὶ οἱ μεν ψιλοὶ εὐθις ἐκδραμύντες ηκύντιζον, ἔβαλλον, πύξευον, ἐσφενδόνων οἱ δε Λακεδαιμονιοι, ἐπεὶ αυτον πολλοὶ λιτοώσκοντο, μάλα πιεζόμενοι ἀνεχώρουν ἐπὶ πόδα οἱ ν ἐν τούτω πολ μαλλον ἐπέκειντο ἐνταυθα Mi ἀπ- σκει χαίρων τε καὶ Θίβραχος, αμφω πολε- ρχω, καὶ Αακράτης ὁ δλυμπιονίκης καὶ αλλοι οἱ τεθαμ-

μενοι Λακεδαιμονίων προ τον πυλῖν ἐν Κεραμεικω.

ὁρ- δε αεια ὁ Θρασύβουλος καὶ οἱ αλλοι ὁπλῖται,44iβοήθουν, καὶ ταχ παρετάξαντο ρ τον Ἀλον ἐπ' οκτώ. ὁ δὲ Παυσανίας μάλα πιεσθεὶς καὶ ἀναχωρήσας οσον στάδια τέτταρα η πέντε προ λύφον τινά, παρήγ- γω τοῖς Λακεδαιμονίοις καὶ τοῖς αλλοις συμμάχοις πιχωρεῖν πρb εαυτύν. ἐκεῖ δε συνταξάμενος παντελος

82쪽

βαθεῖαν τὴν φάλαγγα γε ἐπὶ τους Ἀθηναίους οἱ νεἰς χεῖρας μεν ἐδέξαντο, πειτα δε οἱ μεν ἐξεώσθησαν

εἰς τον ἐν ταῖς Ἀλαῖς πηλόν, οἱ δε ἐνέκλιναν καὶ 35 ἀποθνηηκουσιν αὐτον Δ πεντηκοντα καὶ κατον ὁ δε Παυσανίας τροπαῖον στησάμενος ἀνεχώρησε καὶ

ουδ' ς Δργίζετο αὐτοῖς, ἀλλὰ λάθρα πέμπων ἐδίδασκε τους ἐν Πειραιεῖ οἷ χρὴ λέγοντας πρέσβεις πέμπειν

προς αυτον καὶ τους παρόντας ἐφύρους. οἱ δ' ἐπείθοντο διίστη δε καὶ τους ε τω ἄστει, καὶ ἐκέλευε προ σφῆς προσιέναι γ πλείστους συλλεγομένους, λέγοντας τι οὐδεν δέονται τοῖς ἐν τω Πειραιεῖ πολεμεῖν,

ἀλλὰ διαλυθέντες κοινη ἀμφοτεροι Λακεδαιμονίοις φίλοι εἶναι. βδέως δὲ ταsτα καὶ Ναυκλείδας ἔφορος ν36 συνηκουεν ωσπερ γὰρ νομίζεται - βασιλεῖ δύο των ἐφύρων συστρατεύεσθαι, καὶ τότε παρην ἴτύς τε καὶαλλος, ἀμφοτεροι της μετὰ Παυσανίου γνώμης ντες μῆλλον et της μετὰ Λυσάνδρου διὰ ταOτα ουν καὶ εἰς τὴν Λακεδαίμονα προθυμως ἔπεμπον του τ' ἐκ του Πειραιος ἔχοντας τὰς πρις Λακεδαιμονίους σπονδὰς καὶ τους - τον ἐν ἄστει ἰδιώτας, καὶ J Κηφισο-3 φοντά τε και Μέλητον ἐπεὶ μέντοι Ουτοι χοντο εἰς Λακεδαίμονα, ἔπεμπον δὴ καὶ οἱ ἀπ του κοινου ἐκ του στεως λέγοντας τι αὐτοὶ μεν παραδιδόασι καὶ τὰ τείχη δ ἔχουσι καὶ σφος αὐτοψ Λακεδαιμονίοις χρησθαι ὁ τι βούλονται ἀξιουν δ' ἔφασαν καὶ τους ἐν Πειραιεῖ, εἰ φίλοι φασὶν εἶναι Λακεδαιμονίοις, παρα- 38 διδόναι τόν τε Πειραια καὶ τὴν Μουνιχίαν ἀκούσαντες δε πάντων αὐτον οἱ ἔφοροι καὶ οἱ ἔκκλητοι, ξέπεμψαν πεντεκαίδεκα ἄνδρας εἰς τὰς Ἀθήνας, καὶ ἐπέταξαν σει Παυσανία διαλλάξαι ὁπη δύναιντο κάλλιστα οἱ δεδιήλλαξαν ἐφ τε εἰρήνην μεν ἔχειν Ag πρις αλλήλους,

83쪽

II. IV.

ἀπιέναι δὲ ἐπὶ τὰ εαυτον καστον πλὴν τῖν τριάκοντα καὶ των ενδεκα καὶ των ἐν Πειραιεῖ ἀρξάντων δέκα. εἰ δέ τινες φοβοῖντο τον ἐξ ἄστεως, ἔδοξεν αὐτοῖς Ελευσῖνα κατοικεῖν τούτων δὲ περανθέντων Παυσανίας sμεν διηκε τι στράτευμα, οἱ δ' ἐκ του Πειραιος ἀνελθόντες - τοῖς πλοις εἰς τὴν κρύπολιν ἔθυσαν τη-ηνα ἐπεὶ δὲ κατέβησαν ἐκκλησίαν ἐποίησαν οἱ στρατηγοί, ἔνθα δὴ ὁ Θρασύβουλος ἔλεξεν 'Tμῖν, ἔφη, 40ω ἐκ του ἄστεως ἄνδρες, συμβουλεύω ἐγωγνῖναι μας

αὐτούς. μάλιστα δ' αὐγνοιητε, εἰ ἀναλογίσαισθε ἐπὶ τίνι μῖν μέγα φρονητέον ἐστίν, στε μον ἄρχειν ἐπιχειρεῖν πότερον δικαιότεροί ἐστε ἀλλ' ὁ μὲν δημος πενέστερος μον ν οὐδὲν πώποτε νεκα χρημάτων vμῆς δίκηκεν μεῖς δὲ πλουσιώτεροι πάντων ὁντες πολλὰ καὶ αἰσχρὰ νεκα κερδέων πεποιήκατε. ἐπεὶ δὲ δικαιοσύνης ουδὲν μῖν προσήκει, σκέψασθε εἰ ἄρα is νδρεία μῖν μέγα φρονητέον καὶ τις αν καλλίων 41κοίσου τούτου γένοιτο ν ως πολεμήσαμεν προς ἀλλή-λρος ἀλλὰ γνωμη φαίητ αν προέχειν, οῖ ἔχοντες καὶ τεῖχος καὶ ὁπλα καὶ χρήματα καὶ συμμάχους Πελοποννησίους π τῖν οὐδὲν τούτων ἐχύντων περιείληφθε ἀλλ' ἐπὶ Λακεδαιμονίοις δὴ Γεσθε μέγα φρονWέον εἶναι πος, θε σπερ οὐ δάκνοντας κυνας κλοι δήσαντες παραδιδύασιν, μω κἀκεῖνοι vμῆς παραδύντες τῶ δικημένω τούτω δημω οἴχονται ἀπιοντες οὐ μέντοι γε μῆς, Ἀνδρες, ξι ἐγώ ν 42ἰμωμύκατε παραβῆνα ουδέν, ἀλλὰ καὶ τουτο προς τοῖς ελλοις καλοῖς ἐπιδεῖξαι, τι καὶ sορκοι καὶ σιοίωτε. isti δὲ αὐτα καὶ ἄλλα τοιαυτα, καὶ τι οὐδεν δέοι ταράττεσθαι, ἀλλὰ τοῖς νύμοις τοῖς ἀρχαίοις χεσθαι, ἀνέστησε τὴν ἐκκλησίαν καὶ τύτε μὲν ἀρχὰς 43

84쪽

66 II. IV. III. I.

καταστησάμενοι ἐπολιτεύοντο ' στέρω δὲ χρόν ἀκου- σαντες ξένους μισθοsσθαι τοὐς λευσινι, στρατευσάμενοι πανδημεὶ ἐπ αυτοὐς τοὐς μὲν στρατηγοὐλαμον εἰς λύγους ἐλθόντας ἀπέκτειναν, τοῖς δε ἄλλοις εἰσπέμψαντες οὐ φίλους καὶ ἀναγκαίους ἔπεισαν συναλλαγηναι καὶ μύσαντες ὁρκους ἡ μὴν μὴ μνησικακήσειν, ἔτι καὶ νυν ὁμοστε πολιτεύονται καὶ τοῖς ὁρκοις ἐμμένει δημος.

III. 1. ι μὲν δὴ Ἀθήνησι στάσις ουτως ἐτελεύτησεν ἐκ δὲ τούτου πέμψας Κορος αγγέλους εἰς Λακεδαίμονα ηξίου, οἷύσπερ αὐτος Λακεδαιμονίοις ἡ ἐν τω προς,θηναίους πολέμω τοιούτους καὶ Λακεδαιμονίους αὐτω γίγνεσθαι. οἱ M ἔφοροι δίκαια νομίσαντες λέγειν αὐτον, Σαμι τὰ τότε ναυάρχω ἐπέστειλαν πηρετεῖν έρω, εἴ τι δέοιτο κἀκεῖνος μέντοι προθύμως περ ἐδεήθη ρος ἔπραξεν ἔχων γα το αυτο ναυτικb σὐντ Κύρου περιέπλευσεν εἰς Κιλικίαν, καὶ ἐποίησε τον της Κιλικίας αρχοντα Συέννεσιν μὴ δύνασθαι κατὰ γῆν ἐναντιοsσθαι κύρω πορευομένω ἐπὶ βασιλέα. ς μὲν οὐ Mρος στράτευμά τε συνέλεξε καὶ τοῖ ἔχων

ἀνέβη ἐπὶ τον ἀδελφόν, κά οὐ μάχη ἐγένετο, καὶ

Δ ἀπέθανε, καὶ Δ ἐκ τούτου ἀπεσώθησαν οἱ Ἐλληνες ἐπὶ θάλατταν, Θεμιστογένει τω Συρακοσίω γέγραπται. Ἐπεὶ μέντοι ισσαφέρνης, πολλο αἱ ιος βασιλεῖ δόξας γεγενῆσθαι ἐν τω προ τον ἀδελφον πολεμω, σατράπης κατεπέμφθη ν τε αυτος προσθεν ῆρχε καὶ

ων Mρος, εὐθsς ξίου τὰς γωνικὰς πολεις πάσας εαυτω πηκόους εἶναι αἱ δὲ ἄμα μὲν ἐλεύθεραι βουλόμεναι εἶναι, ἄμα δὲ φοβούμεναι τον ισσαφέρνην,

85쪽

0τι Κυρον, ὁ ἔζη, ἀντ ἐκείνου ρημέναι ῆσαν, εἰς με τὰς πύλεις οὐκ ἐδεχοντο αυτον, εἰς Λακεδαίμοναο επεμπον πρέσβεις, καὶ ξίουν, ἐπεὶ πάσης της -- λάδος προστάται εἰσίν, ἐπιμεληθῆναι καὶ σφον των ἐν τη Ἀσία Ἐλλήνων ὁπως η τε χώρα μὴ δηοῖτο αὐτον

κδ αυτοὶ ἐλευθεροι εἱεν. οἱ Ουν Λακεδαιμονιο πεμ 4πουσιν αυτοῖς Θίβρωνα ἀρμοστήν, δύντες στρατιῶτας των με νεοδαμώδων εἰς χιλίους των δε αλλων Πελοποννησίων εἰς τετρακισχιλίους. ητήσατο δ' ὁ Θίβρων καὶ παρ' Ἀθηναίων τριακοσίους ἱππεας, isti οτι αυτος μισθον παρέξει. οἱ δ' πεμψαν των ἐπὶ των τριάκοντα

ίππευσάντων, νομίζοντες κέρδος τω δήμω, εἰ ἀποδημοῖεν καὶ ἐναπόλοιντο ἐπεὶ δ' εἰς τὴν Ἀσίαν ἀφίκοντο, συνήγαγε μεν στρατιώτας καὶ ἐκ των ἐν ταὶ πείρωελληνίδων πόλεων πασαι γαρ τότε αἱ πόλεις πείθοντο ὁ τι Λακεδαιμόνιος ἀνὴρ ἐπιτάττοι καὶ συνμεν ταύτη τη στρατια ρῖν Θίβρων προς το ἱππικον

εἰς τ πεδίον οὐ κατεβαινεν, γάπα δε εἰ ὁπου τυγχάνοιων δύναιτο ταύτην τὴν χώραν δίωτον διαφυλάττειν. ἐπεὶ δε σωθέντες οἱ αναβάντες μετὰ Κύρου συνέμειξαν αὐτω, ἐκ τούτου δη καὶ ε τοῖς πεδίοις ἀντετάττετο τω ισσαφέρνει, καὶ πόλεις Περγαμον μεν κοῖσαν προσέλαβε καὶ Πυθρανίαν καὶ Ἀλίσαρναν, ων Εὐρυσθενης τε καὶ Προκλῆς ρχον οἱ ἀπο ημαράτου του Λακεδαιμονίου ἐκείνω δ' αυτ η χώρα δῖρον ἐκ βασιλέως ἐδόθη αντὶ τῆς ἐπὶ τὴν Ἐλλάδα συστρατείας προσεχώρησαν δε αὐτω καὶ Γοργίων καὶ Γογ- ρολος, ἀδελφοὶ φύντες, χοντες ὁ μεν Γάμβριον καὶ Παλαιγάμβριον, ὁ δὲ Μύριναν καὶ Γρύνειον δορον δεκα αυται αἱ πόλεις σαν παρὰ βασιλεως Γογγύλω, οπι μύνος ρετριέων μηδίσας ἔφυγεν ἡ δε δ ασθε 7

86쪽

68 III. 1.νεῖς ουσας καὶ κατὰ κράτος ὁ Θίβρων ἐλάμβανε Λάρισάν γε μὴν την Αἰγυπτίαν καλουμένην, ἐπεὶ Ουκ ἐπείθετο, περιστρατοπεδευσάμενος ἐπολιόρκει. ἐπεὶ δε ἄλλως οὐκ ἐδυνατο ἐλεῖν, φρεατίαν τεμύμενος πόνομον ἔρυττεν, o ἀφαιρησύμενος το δωρ αυτον δε δ' ἐκ του τείχους ἐκθέοντες πολλάκις ἐνέβαλον εἰς το ὁρυγμα καὶ ξύλα καὶ λίθους ποιησάμενος αυ χελώνην ξυλίνην ἐπέστησεν ἐπὶ τη φρεατία καὶ ταυτην μέντοι ἐκδραμύντες οἱ Λαρισαῖοι νυκτωρ κατέκαυσαν δοκουντος δ' αυτο ουδὲ ποιεῖν, πέμπουσιν οἱ φοροι ἀπολιπόντα Λάρισαν στρατευεσθαι ἐπὶ Καρίαν.

- μέσω δὲ δ φύντος--οs, ως ἐπὶ Καρίαν πορευομένου, Αερκυλίδας ἄρξων ἀφίκετο ἐπὶ το στράτευμα, ἀνὴρ δοκον εἶναι μάλα μηχανητικος καὶ ἐπεκαλεῖτο δὲ Σίσυφος ὁ μεν ὁ Θίβρων ἀπῆλθεν οἴκαδε καὶ ζημιωθεὶς φυγε κατηγορουν γὰρ αυτοῖο συμμαχοι ως ἐφείη ἀρπάζειν τω στρατευματι τοὐς φίλους. ὁ δὲ Βερκυλίδας ἐπεὶ παρέλαβε το στράτευμα, γνοὐς πύπτους ὁντας ἀλλήλοις τον ισσαφέρνη καὶ

τον Φαρνάβαζον, κοινολογησάμενος τω ισσαφερνει ἀπήγαγεν εἰς τὴν Φαρναβάζου χώραν το στράτευμα, λύ- μενος θατέρω μαλλον η αμα ἀμφοτέροις πολεμειν ἡ δεκαὶ προσθεν ὁ Βερκυλίδας πολέμιος, Φαρναβάζω αρμοστης γὰρ γενύμενος ἐν Ἀβυδ ἐπὶ Λυσάνδρου ναυαρ- χοsντος, διαβληθεὶς υπο Φαρναβάζου, ἐστάθη τὴν ἀσπίδα

ἔχων δ δοκεῖ κηλὶς εἶναι τοῖς σπουδαίοις Λακεδαιμονίων αταξίας γὰρ ζημίωμά ἐστι. καὶ δια ταλα δὴ πολνηδιον 10 ἐπὶ τον Φαρνάβαζον ηει. καὶ εὐθυς μὲν τοσουτ διέφερεν εἰς το ἄρχειν του Θίβρωνος στε παρήγαγε τοστράτευμα διὰ της φιλίας χώρας μέχρι της Φαρναβάζου Αἰολίδος οὐδὲν βλάψας οὐ συμμάχους.

87쪽

III. I.

ώ δὲ Αἰολὶς αυτη ἡ μὲν Φαρναβάζου, ἐσατράπευε δ' - ταύτης της χώρας, ως μὲν ζη, Ζῆνις αρδανευς ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνος νύσω ἀπέθανε, παρασκευαγμένου του Φαρναβάζου ἄλλω δουναι τὴν σατραπείαν, Μανία -ου Ζήνιος γυνή, αρδανὶς και αὐτή, ανα- ζευξασα στύλον καὶ δῖρα λαβουσα στε καὶ αυτ Φαρναβάζω μναι καὶ παλλακίσιν αυτο χαρίσασθαι καὶ

τοι δυναμένοις μάλιστα παρὰ Φαρναβάζω ἐπορεύετο. ἐλθosσα δ' εἰς λόγους εἶπεν Ω Φαρνάβαζε, ὁ ἀνήρ σοι ii ἐμb καὶ ταλλα φίλος ἡ καὶ τους φόρους ἀπεδίδου Aστε, ἐπαινον αυτον ἐτίμας αν ουν εγώ σοι μηδὲν χεῖρον ἐκείνου πηρετο, τί σε δε αλλον σατράπην καθιστάναι αν δε τί σοι μὴ ἀρέσκω, ἐπὶ σοὶ δήπου ἔσται ἀφελομένω ἐμὲ ἄλλω δοsναι τὴν ἀρχήν. ἀκουσας 12 ταυτα ὁ Φαρνάβαζος ἔγνω δεῖν τὴν γυναῖκα σατραπεύειν. δ' ἐπεὶ κυρία της χώρας ἐγένετο, τους τε φύρους Ουδεν ῆττον ἀνδρος ἀπεδίδου, καὶ προς τούτοις, ὁπότε ἀφικνοῖτο προς Φαρναβαζον, εὶ γε δορα αυτω, καὶοπότε ἐκεῖνος εἰς τὴν χώραν καταβαίνοι, πολυ πάντων των ὐπαρχων κάλλιστα καὶ ηδιστα ἐδέχετο αυτύν, καὶ α 13 τε παρέλαβε πολεις διεφύλαττεν αυτ καὶ των υχυ κύων προσέλαβεν ἐπιθαλαττιδίας Λάρισάν τε καὶ Ἀμαξιτον καὶ Κολωνάς, ξενικω μεν Ἐλληνικω προσβαλουσα τοῖς τείχεσιν, αὐτὴ δὲ ἐφ' ἁρμαμάξης θεωμένη δν δ' ἐπαινεσειε, τούτω δορα ἀμέμπτως ἐδίδου,

εστ λαμπρότατα το ξενικον κατεσκευασατο συνεστρατεύετο δε τω Φαρναβάζω καὶ ὁπότε εἰς Μυσοὐς η Πισίδας εμβάλοι, ὁτι τὴν βασιλέως χώραν κακουργοsσιν. οστε καὶ ἀντετίμα αὐτὴν μεγαλοπρεπος ὁ Φαρνάβαζος καὶ συμβουλον ἔστιν ὁτε παρεκάλει. δη δ' sσης 14eυτῆς δεῖν πλεον η τετταράκοντα, Μειδίας, θυγατρος

88쪽

III. I.

ἀνὴρ αυτης ν αναπτερωθεὶς πό τινων δε αἰσχρbν εἴη γυναῖκα μὲν ρχειν αυτον δ' ἰδιώτην εἶναι, τους μὲν αλλους μάλα φυλαττομένης αυτης, σπερ ἐν τυραννίδι προσῆκεν, ἐκείνω δὲ πιστευούσης καὶ ἀσπαζομένης ωσπερ αν γυνὴ γαμβρον ἀσπάζοιτο, εἰσελθειν ἀποπνῖξαι αυτὴν λέγεται. ἀπέκτεινε δὲ καὶ τιν υἱιν αυτης, τύ τε εἶδος φύντα πάγκαλον καὶ δεῖν φύντα ῶς ἐπτακαίδεκα. 15 ταυτα δὲ ποιήσας Σκῆψιν καὶ Γωγιθα ἐχυρὰς πόλεις κατέσχεν, ἔνθα καὶ τα χρήματα μάλιστα ν η Μανία αἱ δὲ uλλαι πύλεις υκ ἐδέχοντο αυτόν, ἀλλὰ Φαρναβάζω σωζον αὐτὰς οἱ ἐνόντες φρουροί. ἐκ δὲ τούτου ὁ Μειδιας πέμψας δῖρα τω Φαρναβάζω ξίου ἔχειν τὴν χώραν σπερ η Μανία. ὁ δ' ἀπεκρίνατο φυλάττειν αυτά, ἔ- αν αυτb ἐλθti συν αὐτω ἐκείνω λων τὰ δορα ου γαρ α ἔφη ζῆν βούλεσθαι μὴ τιμωρήσας 16 Μανία. -Aερκυλίδας ἐν τούτω τω καιρω ἀφικνεῖται, καὶ εὐθυς μὲν ἐν μια μερα Λάρισαν καὶ μαξιτον καὶ Κολωνας τὰς ἐπιθαλαττίους πόλεις ἐκούσας παρέλαβε πέμπων δὲ καὶ προς τὰς Αἰολίδας πόλεις ξίου ἐλευθεροῖσθαί τε αὐτὰς καὶ εἰς τὰ τείχη δέχεσθαι καὶ συμμάχους γίγνεσθαι οἱ μὲν ουν μανδρεῖς καὶ Ἱλιεῖς καὶ Κοκυλῖται ἐπείθοντο καὶ γὰρ οἱ φρουροωτες Ἐλληνες ἐν αὐταῖς, ἐπεὶ η Μανία πέθανεν, ου πάνυ 17 τι καλος περιείποντο ὁ δ' ἐν Κεβρηνι, μάλα ἰσχυρωχωρίω, τὴν φυλακὴν ἔχων, νομίσας, εἰ διαφυλάξειε Φαρναβάζω τὴν πόλιν, τιμηθηνα αν re ἐκείνου, υκ ἐδέχετο τον ερκυλίδαν. ὁ δὲ ργιζύμενος, παρεσκευάζετο προσβάλλειν ἐπεὶ δὲ θυομένω αὐτω υκ ἐγίγνετο τὰ ἱερὰ τη πρώτη, τη στεραία πάλιν ἐθύετο. ος δὲ οὐδὲ ταυτα ἐκαλλιερεῖτο, πάλιν τη τρίτu και

μέχρι τεττάρων Ἀμερον ἐκαρτέρει θυομενος, μάλα

89쪽

712αλε- φερων ἔσπευδε γαρ πρὶν Φαρνάβαζον βοη- σαι ἐγκρατὴς γενέσθαι πάσης της Αἰολίδος. θη- 8ναδας δέ τις Σικυώνιος λοχαγύς, νομίσας τον μὲν Θερ-κvλίδαν φλυαρεῖν διατρίβοντα, αυτb δ' ἱκανος εἶναιτο δωρ ἀφελέσθαι τους Κεβρηνίους, προσδραμῶν συντ εαυτου τάξει πειρατο τὴν κρήνην συγχων. οἱ δὲ ἔνδοθεν ἐπεξελθόντες αυτύν τε συνέτρωσαν καὶ δύο πέκτειναν, καὶ τους ἄλλους παίοντες καὶ βάλλοντες ἀπηλασαν ἀχθομένου δὲ του Θερκυλίδου, καὶ νομίζοντος si μοτέρους κατὰ τὴν προσβολὴν ἔσεσθαι, ἔρχονται ἐκ το τείχους παρὰ τον Ἐλλήνων κηρυκες, καὶ εἶπον or ῆ μὲν Ἀρχων ποιοίη, οὐκ ἀρέσκοι σφίσιν αυτοὶ δε βούλοιντο - τοις Ἐλλησι μαλλον et συν τ βαρ- νήρ εἶναι ἔτι δὲ διαλεγομένων αυτον ταλα, παρὰ Isτο αρχοντος αυτων κε λέγων τι σα λέγοιεν οἱ πρόσθεν καὶ αὐτῶ δοκοοντα λέγοιεν. ὁ - ερ-

ηvizδας εὐθος σπερ ἔτυχε κεκαλλιερηκci ταύτη τηγέρα, ἀναλαβῶν τὰ ὁπλα γεῖτο προ τὰς πύλας οἱ ι ἀναπετάσαντες ἐδέξαντο καταστήσας δὲ καὶ ἐν- qvθα φρουροὐς εὐθυς ει ἐπὶ τὴν Σκηψιν καὶ τὴν ιθα. ὁ Μειδίας προσδοκον μὲν τον Φαρνά- 20βqων, κνων δ' ηδη τους πολίτας, πέμψας προς τιναργυλίδαν εἶπε δτι ἔλθοι αν εἰς λόγους, εἰ ὁμήρους Ἀβοι ὁ δε πέμψας αυτ ὰπ πόλεως κάστη τον quμμάχων να ἐκέλευσε λαβεῖν τούτων ὁπόσους τε καὶ ποίους βούλοιτο ὁ δὲ λαβὰν δέκα ἐξῆλθε, καὶ συμ-μ4ας τ' ερκυλίδα ρῶτα ἐπὶ τίσιν δν σύμμαχος

γίνοιτο ὁ ἀπεκρίνατο ἐφ' τε του πολίτας ἐλευ- ρους τε καὶ αὐτονύμους ἐαν. καὶ ἄμα ταμ λέγων μορος τὴν Σκηψιν γνοὐ δε ὁ Μειδιας τι οὐκ αν i

παιτο κωλύειν βία τῖν πολιτον, εἴασεν αὐτbν εἰσιέναι.

90쪽

72 III. I.

Aερκυλίδας θύσας νωθην ἐν τη τον Σκηψίων ἀκροπόλει Οὐ μεν του Μειδίου φρουροψ ἐξήγαγε,

παραδοὐ δε τοῖς πολίταις τὴν πόλιν, καὶ παρακελευσάμενος, ῶσπερ Ἐλληνας καὶ ἐλευθέρους χρή, ουτωπολιτευειν, ἐξελθῶν γεῖτο ἐπὶ τὴν Γέργιδα συμπρου- πεμπον δε πολλοὶ αὐτb καὶ τον Σκηψίων, τιμοντές 22 τε καὶ δόμενοι τοῖς πεπραγμένοις. ὁ δὲ Μειδίας παρεπόμενος αὐτω είου τὴν τῖν Γεργιθίων πόλιν παραδουναι αὐτω καὶ δ ερκυλίδας μέντοι ἔλεγεν 'δες των δικαίων οὐδενb ἀτυχήσοι ἄμα δὲ ταυτα λέγων ν προς τὰς πύλας - τω Μειδία, καὶ τ στράτευμα ηκολουθει αὐτω εἰρηνικος εἰς δύο. οἱ δ' π τον πύργων καὶ μάλα φηλον ὁντων δροντες τον Μειδίαν σὐν αὐτ οὐκ ἔβαλλον ελιντος δὲ του Βερκυλίδου

κέλευσον, ω Μειδία, ἀνοῖξαι τὰς πύλας, να γῆ μὸν σύ, ἐγ δὲ συν σοὶ εἰς το ἱερδν ἔλθω κἀνταυθα θύσω τη 'A'σα, ὁ Μειδίας κνει με ἀνοίγειν τὰς

πύλας. φοβούμενος χν μὴ παραχρημα συλληφθη,

23 ἐκέλευσεν ἀνοῖξαι ὁ δ' ἐπεὶ εἰσῆλθεν, ἔχων α τον Μειδίαν ἐπορεύετο προ τὴν κρόπολιν καὶ τους μεν ἄλλους στρατιώτας ἐκέλευε θέσθαι περὶ τὰ τείχη τὰ ὁπλα, αὐτις δε - τοῖς περὶ αὐτον ἔθυε τη Ἀθηνα. ἐπεὶ δ' ἐτέθυτο, ἀνεῖπε καὶ τοὐς Μειδίου δορυφόρους

θέσθαι τὰ πλα ἐπὶ τ στόματι του αυτου στρατεύματος, ῶς μισθοφορήσοντας Μειδία γὰρ οὐδὲν ἔτι 2 δεινb εἶναι ὁ μέντοι Μειδίας ἀπορον ὁ τι ποιοίη, εἶπεν μὲν τοίνυν ἄπειμι, φη, ξένια σοι παρασκευασων ὁ δέ ω, μὰ ι , ἔφη, ἐπεὶ αἰσχρον ἐμετεθυκότα ξενίζεσθαι - σοs, ἀλλὰ μὴ ξενίζειν σε. μένε ὁ παρ' μω ἐν δ' αὐτ δεῖπνον παρα-oκευάζηται, ἐγ καὶ συ τὰ δίκαια πρb ἀλλήλους καὶ