Historia Graeca

91쪽

III. I. .

διασκεψόμεθα καὶ ποιήσομεν. ἐπεὶ δ' ἐκαθέζοντο, 25ηρώτα ὁ ερκυλίδας Εἰπέ μοι, ω Μειδία, ὁ πατήρ σε ἄρχοντα του οἴκου κατέλιπε μάλιστα, ἔφη Καὶ πόσαι σοι οἰκίαι σαν πύσοι δε χοροι πύσαι δενομαί ἀπογράφοντος δ' αὐτου οἱ παρόντες των Σκηψίων εἶπον νεύδεταί σε ουτος, ω ερκυλίδα. 'εῖς 26

γ', ἔφη, μὴ λίαν μικρολογεῖσθε. ἐπειδὴ δε απεγέγραπτο α πατρῶα, Εἰπέ μοι, ἔφη, Μανία δε τίνος ἐν οἱ δε πάντες εἶπον τι Φαρναβάζου κοον καὶ τα ἐκείνης, ἔφη, Φαρναβάζου μάλιστα, ἔφασαν. φετερ αν εἴη ἔφη, ἐπεὶ κρατοsμεν πολέμιος γαρῆμῖν Φαρνάβαζος ἀλλ' γείσθω τις, ἔφη, οπου κεῖται τα Μανίας καὶ τὰ Φαρναβάζου. γουμένων δε των 27 ἄλλων ἐπὶ τὴν Μανίας οἴκησιν, ην παρειλήφει ὁ Μειδίας, ἐμολουθε κἀκεῖνος ἐπεὶ δ' εἰσῆλθεν, ἐκάλει ὁ Λερκυλίδας τους ταμίας, φράσας δε τοῖς πηρέταις λαβεῖνα ψους προεῖπεν αὐτοῖς ως εἴ τι κλέπτοντες ἁλώσοιντο τον Μανίας, παραχρημα ἀποσφαγήσοιντο οἱ δ' ἐδείκνυσαν. ὁ δ' ἐπεὶ εἶδε πάντα, κατεκλεισεν αυτὰ καὶ κατεσημήνατο καὶ φύλακας κατεστησεν ἐξιον δε 28

ς ὁρεν ἐπὶ ταῖς θύραις τον ταξιάρχων καὶ λοχαγον, εἶπεν αὐτοις Μισειος μεν μῖν, ω ἄνδρες, εἴργασται

τη στρατια ἐγγὐς ἐνιαυτο ὀκτακισχιλίοις ἀνδράσιν α δέ τι προσεργασώμεθα, καὶ ταὐτα προσέσται ταsτα δ' εἶπε γιγνώσκων τι ἀκούσαντες πολ ευτακτότεροι καὶ θεραπευτικώτεροι ἔσονται. ἐρομένου δε του Μει-

νατο Ἐνθαπερ καὶ δικαιότατον, ω Μειδία, ἐν τηπατρίδι et σαυτου Σκήψει καὶ ἐν τη πατρωα οἰκία.

μεν δὴ ερκυλίδας ταsτα διαπραξάμενος καὶ M. λαβωi ἐν ὀκτω μέραις ἐννέα πόλεις, ἐβουλεύετο πως

92쪽

III. II.

αν μὴ ἐν τη φιλία χειμάζων βαρψ εἴ τοι συμμάχοις, σπερ Θίβρων, μηδ' α Φαρνάβαζος καταφρονον τη - κακουργη τὰς Ελληνίδας πόλεις. πέμπει - πρb αυτον καὶ ἐρωτα πύτερον βουλεται εἰρήνην η πολεμον ἔχειν ὁ μέντοι Φαρνάβαζος νομίσας τὴν Αἰολίδα ἐπιτετειχίσθαι νέαυτο οἰκήσει Φρυγίαν

σπονδὰς Πετο.

Ω δε αμα ἐγένετο, ἐλθων δ ερκυλίδας εἰς τὴν Βιβυνίδα Θράκην ἐκεῖ διεχείμαζεν, οὐδε του Φαρναβάζου πάνυ τι ἀχθομένου πολλάκις γαρ οἱ Βιθυνοὶ αὐτῶ ἐπολέμουν καὶ τὰ μεν αλλα δ ερκυλίδας ἀσφαλος φέρων καὶ γων τὴν Βιθυνίδα καὶ ἄφθονα ἔχων τὰ ἐπιτήδεια διετέλει' ἐπειδὴ δε ῆλθον αυτωπαρὰ του Σεύθου πέραθεν σύμμαχοι των δρυσον

ἱππεῖς τε ως διακόσιοι καὶ πελτασταὶ ως τριακόσιοι, οὐτοι στρατοπεδευσάμενοι καὶ περισταυρωσάμενοι ἀπιτου Ἐλληνικο ως εἴκοσι στάδια, αἰτοοντες φύλακας το στρατοπέδου δν ερκυλίδαν των ὁπλιτον ἐξησαν ἐπὶ λείαν, καὶ πολλὰ ἐλάμβανον ἀνδράποδά τε και χρήματα. δη δ' ὁντος μεστο το στρατοπέδου αυτοις πολλον αἰχμαλώτων, καταμαθύντες ι Βιθυνοὶ σοι ἐξησαν καὶ Oσους κατέλιπον Ἐλληνας φύλακας, συλλεγέντες παμπληθεῖς πελτασταὶ καὶ ἱππεῖς μ' μερα προσπίπτουσι τοῖς ὁπλίταις ως διακοσίοις ὁσιν ἐπειδὴ

δ' ἐγγὐς ἐγένοντο, οἱ μεν ἔβαλλον, οἱ δ' ηκόντιζον εἰς

αὐτούς. οἱ δ' ἐπεὶ λιτρώσκοντο μὲν καὶ ἀπέθνησκον, ἐποίουν δ' οὐδὲν κατειργμένοι ἐν τω σταυρώματι ος ἀνδρομήκει φύντι, διασπάσαντες τ αυτων χύρωμα ἐφέροντο εἰς αὐτούς, οἱ δε η μεν ἐκθέοιεν πεχώρουν.καὶ ραδίως ἀπέφευγον πελτασταὶ ὁπλίτας, ἔνθεν δὲ καὶ ἔνθεν κόντιζον, καὶ πολλοὐς αὐτον ἐφ' κάστη

93쪽

σθέντες κατηκοντίσθησαν. ἐσώθησαν μέντοι αὐτον ἀμφὶ τοὐς πεντεκαίδεκα εἰς- Ἐλληνικον, καὶ ουτοι, ἐπεὶ εὐθέως Ῥθοντο το πραγμα, ἀποχωρήσαντες ἐντη μάχη διαπεσύντες ἀμελησάντων των Βιθυνον ταχὐ ταυτα διαπραξάμενοι οἱ Βιθυνοὶ καὶ τοὐς σκηνοφύλακα των δρυσον Θρακον ἀποκτείναντες, ἀπολαβόντες πάντα τα αἰχμάλωτα ἀπῆλθον Ἀστε οἱ Ἐλληνες

ἐπεὶ Θθοντο, βοηθοῖντες ουδὲν ἄλλο ηὐρον η νεκροὐς

γυμνοὐς ἐν τω στρατοπ&ω. ἐπεὶ μέντοι ἐπανηλθον οἱ Φρύσαι, θάψαντες τοὐς εαυτον καὶ πολον οἶνον ἐπιπιύντες ἐπ αὐτοῖς καὶ ἱπποδρομίαν ποιήσαντες, ὁμοsτ λοιπον τοῖς Ἐλλησι στρατοπεδευσάμενοι γον καὶ ἔκαον τὴν Βιθυνίδα.

Ἀμα δὲ τω ρι ἀποπορευύμενος ὁ Θερκυλίδας ἐκ

των Βιθυνον ἀφικνεῖται εἰς Λάμψακον ἐνταOθα δ' ὁντος αὐτου ἔρχοντα ἀπο των οἴκοι τελων Ἀρακύς τε καὶ Ναυβάτης και Ἀντισθένης ουτοι δ' ῆλθον ἐπισκεψόμενοι τά τε ἄλλα οπως ἔχοι τα ἐν τη 'Aσία, καὶ Βερκυλιδα ἐροsντες μένοντι ἄρχειν καὶ τον ἐπιέντα ἐνιαυτόν καὶ ἐπιστεῖλαι δὲ σφίσιν αὐτοῖς τοὐς ἐφύ- ρους συγκαλέσαντας τοὐς στρατιώτας εἰπεῖν ς ων μὲν προσθεν ἐποίουν μέμφοιντο αὐτοῖς, ὁτι δὲ νυνουδὲν δίκουν, ἐπαινοῖεν καὶ περὶ του λοιπου χρύνου εἰπεῖν τι αν μὲν δικωσιν, οὐκ ἐπιτρέψουσιν, αν δὲ δίκαια περὶ οὐ συμμάχους ποι2οιν, ἐπαινέσονταιαυτούς. ἐπεὶ μέντοι συγκαλέσαντες οὐ στρατιώτας ταμ' ἔλεγον, ὁ των Κυρείων προεστηκὰς ἀπεκρίνατο

Ἀλλ', Ἀνδρες Λακεδαιμονιοι, μεῖς μέν ἐσμεν οἱ αυτοὶ νυν τε καὶ πέρυσιν ἄρχων δὲ ἄλλος μὲν νυν ἄλλος δὲ τω παρελθον. - οὐν αἴτιον του νυν με μὴ

94쪽

76 III. II.

ἐξαμαρτάνειν, τότε δε αὐτοὶ qδη κανοί ἐστε γιγνώσκειν. συσκηνούντων δε τον τε οἴκοθεν πρέσβεων καὶ του Θερκυλίδα, ἐπεμνήσθη τις τον περὶ bH Ἀρακον τι καταλελοίποιεν πρέσβεις τον χερρονησιτον ἐν απι- δαίμονι τούτους δε λέγειν ἔφασαν ω νυν μεν ου δεναιντο τὴν ερρονησον ἐργάζεσθαι φέρεσθαι γαρ κεὶ

ἄγεσθαι πο των Θρακον. εἰ δ' ἀποτειχισθείη ἐκ θαλάττης εἰς θάλατταν, καὶ σφίσιν αν γην πολλὴν καιἀγαθὴν εἶναι ἐργάζεσθαι καὶ αλλοις ὁπόσοι βούλοιντο Λακεδαιμονίων. ere ἔφασαν οὐκ ἄν θαυμάζειν, εἰ καὶ πεμφθείη τις Λακεδαιμονίων ἀπδ της πόλεως σει δυνάμει ταυτα πράξων ὁ οὐν ερκυλίδας προς μεν ἐκείνους οὐκ εἶπεν ην ἔχοι γνώμην ταυτ ἀκουσας,

αλ ἔπεμψεν αυτοὐς ἐπ μέσου διὰ τον Ἐλληνίδων πολεων, δύμενος τι ἔμελλον ψεσθαι τὰς πύλεις εν εἰρήνη εὐδαιμονικος διαγούσας οἱ μεν δὴ ἐπορεύοντο. δὲ Βερκυλίδας ἐπειδὴ ἔγνω μενετέον φύν, πάλιν πέμψας προ τον Φαρνάβαζον ἐπήρετο ποτερα βουλοιτο σπονδὰς ἔχειν καθάπερ διὰ.του χειμονος η πολεμον. έλομενου δε του Φαρναβάζου καὶ τότε σπονδάς, osτω καταλιπti καὶ τὰς περὶ ἐκεῖνα πόλεις φιλίαςJ ἐν εἰρήνη

διαβαίνει τον Ἐλλησποντον - τω στρατεύματι εἰς

τὴν Εὐρώπην, καὶ διὰ φιλίας της Θράκης πορευθεὶς

καὶ ξενισθεὶς - Σεύθου ἀφικνεῖται εἰς χερρονησον. 10 ο ν καταμαθων πόλεις με ενδεκα η δώδεκα ἔχουσαν, χώραν δε παμφορωτάτην καὶ ἀρίστην ὁσαν, κεκακωμένην δέ, σπερ ἐλέγετο - τον Θρακον, ἐπεὶ μέτρον ὁρε του ἰσθμο επτὰ καὶ τριάκοντα στάδια, οὐκ ἐμέλλησεν, ἀλλὰ θυσάμενος ἐτείχιζε, κατὰ μέρη

διελων τοι στρατιώταις ὁ χωρίον καὶ αθλα αὐτοῖς ὐποσχύμενος δώσειν τοι πρώτοις ἐκτειχίσασι, καὶ τοῖς

95쪽

III. II.

αλλοι ως καστοι ξιο ειεν, πετέλεσε το τεῖχος

ἀρξάμενος ἀποβρινοs χρόνου πρ ὀπώρας καὶ ἐποιησεν

ἐντος του τείχους ενδεκα με πόλεις, πολλοὐ δε λιμένας, πολλὴν δε κἀγαθὴν πύριμον, πολλὴν δεπεφυτευμένην, παμπληθεῖς δε καὶ παγκάλας νομὰς παντοδαποῖς κτήνεσι ταυτα δὲ πράξας διέβαινε πάλιν ii εἰς τὴν Ἀσίαν. πιι σκοπον δε τὰς πόλεις ώρα τα εὐαλλα καλος θούσας, - δε φυγάδας ηυρεν Ἀταρνέα ἔχοντας χωρίον ἰσχυρον, καὶ ἐκ τούτου ὁρμωμενους φέροντας- αγοντας τὴν γωνίαν, καὶ ζοντας ἀπωτούτου πυθύ- μενος δε τι πολὐ σῖτος ἐνῆν αὐτοῖς, περιστρατοπεδευσάμενος ἐπολιόρκει καὶ ἐν κτωμησὶ παραστησάμενος αυτούς, καταστήσας ἐν αὐτω ράκοντα Πελληνέα πιμελητήν, καὶ κατασκευάσας ἐν τω χωρίω ἔκπλεω πάντα τα ἐπιτήδεια, να εχ αὐτ καταγωγή, ποτε gφικνοῖτο, ἀπῆλθεν εἰς Ἐφεσον η πέχει ἀπ Σάρδεων τριον μερων ὁδόν.

Καὶ μέχρι τούτου του χρύνου ἐν εἰρήνη διηγον 2τισσαφέρνης τε καὶ Βερκυλίδας καὶ οἱ ταύτη Ἐλληνες καὶ οἱ βάρβαροι ἐπεὶ δε ἀφικνούμενοι πρέσβεις εἰς

acκεδαίμονα ὰπ τῖν γωνιδων πόλεων ἐδίδασκον τι ' ἐπὶ Tισσαφέρνει, εἰ βούλοιτο, ἀφιέναι αὐτονομους τὸ Ἐλληνίδας πύλεις εἰ - κακος πάσχοι αρια, νθαπερ δ ισσαφέρνους οἶκος, sτως ν ἔφασαντάrιστα νομίζειν αυτον συγχωρήσεινJ αὐτονομους σφας φεῖναι ἀκούσαντες ταμα οἱ εφοροι ἔπεμψαν προς Θερ- ηvλίδαν, καὶ ἐκέλευον αὐτιν διαβαίνειν si τῶ στρα- Uvματι ἐπὶ Καρίαν καὶ Φάρακα τι ναύαρχον σὐν I 0 ναυσὶ παραπλεῖν οἱ μεν δὴ ταs ἐποίουν. yἡγχανε δε κατὰ τουτον τον χρόνον καὶ Φαρνάβαζος 13

96쪽

προς ισσαφέρνην ἀφιγμένος, αμα μεν τι στρατηγhς των πάντων πεδέδεικτο ισσαφέρνης, αμα δὲ διαμαρτυρούμενος οτι τοιμος εἴ κοινη πολεμεῖν καὶ συμμάχεσθαι καὶ συνεκβάλλειν τοὐς Ἐλληνας ἐκ της βασιλέως )ὀλλως τε γαρ πεφθύνει της στρατηγία τω Τισσαφέρνει καὶ της Αἰολίδος χαλεπος ἔφερεν ἀπεστερημένος. ὁ δ' ἀκούων χροτον μεν τοίνυν, ἔφη, διάβηθι σὐν ἐμοὶ ἐπὶ Καρίαν, ἔπειτα δὲ καὶ περὶ τούτων βουλευσόμεθα. ἐπεὶ δ' ἐκεῖ σαν, ἔδοξεν αὐτοῖς ἱκανὰς φυλακὰς εἰς τα ἐρύματα καταστήσαντας διαβαίνειν πάλιν ἐπὶ τὴν γωνίαν. ως δ' ηκουσεν ὁ σερκυλίδας ὁτι πάλιν πεπερακότες εἰσὶ τον Μαίανδρον, εἰπὰν τω

Φάρακι ως κνοίη μὴ ὁ ισσαφέρνης καὶ ὁ Φαρνάβαζος ἐρήμην οὐσαν καταθέοντες φέρωσι καὶ αγωσι τὴν χώραν,

διέβαινε καὶ αυτός. πορευομενοι δε υτο ουδέν τι συντεταγμένω τω στρατεύματι, δες προεληλυθότων των

πολεμίων εἰς τὴν φεσίαν, ἐξαίφνης δροσιν ἐκ του ἀντιπέρας σκοποὐς ἐπὶ των μνημάτων καὶ ἀνταναβιβάσαντες εἰς τὰ παρ' ἐαυτοῖς μνημεῖα και τύρσεις τινὰς καθοροσι παρατεταγμένους η αὐτοῖς ν η δος καράς τε λευκάσπιδας καὶ τ Περσικον ὁσον ἐτυγχανε παρον στράτευμα καὶ το Ἐλληνικb ὁσον εἶχεν κάπερος αυτον καὶ το ἱππικb μάλα πολύ τι μεν ισσαφέρνους ἐπὶ τ δεξιω κέρατι, το δε Φαρναβάζου ἐπὶ τῶ εὐωνύμω.ῶς δε ταυτα οσθετο ὁ ερκυλίδας, τοι μεν ταξιάρχοις καὶ τοῖς λοχαγοῖς εἶπε παρατάττεσθαι τὴν ταχίστην εις ὀκτώ, τοὐς δε πελταστὰς ἐπὶ τὰ κράσπεδα κατέρωθεν καθίστασθαι καὶ τοὐς ἱππέας, σου γε δὴ καὶ χυς ἐτύγχανεν ἔχων αὐτος δε ἐθύετο. σον μεν δὴ νἐκ Πελοποννήσου στράτευμα, συχίαν εἰχε καὶ παρεσκευάζετο ς μαχούμενον ὁσοι δε σαν απ Πριήνης

97쪽

III. Π

τε καὶ χιλλειου καὶ π νήσων καὶ τον γωνικων λεων, οι μέν τινες καταλιπόντες ἐν τῶ σιτω τὰ

oxis ἀπεδίδρασκον καὶ γὰρ ἡ βαθὐς ὁ σῖτος ἐν τω

Μαιάνδρου πεδίω σοι δε καὶ ἔμενον, δῆλοι ἡσαν οὐ μεν0sντες. b μεν ουν Φαρνάβαζον ἐξηγγέλλετο μάχε 18σθαι κελεύειν ὁ μέντοι ισσαφέρνης τό τε Κύρειον στράτευμα καταλογιζόμενος ως ἐπολέμησεν αὐτοῖς καὶ τούτω πάντας νομίζων ὁμοίους εἶναι τοὐς Ἐλληνας, οὐκ ἐβούλετο μάχεσθαι, αλλὰ πέμψας προς Λερκυλίδαν εἶπεν οτι εἰς λύγους βούλοιτο αὐτω ἀφικέσθαι καὶ ὁ Λερ-κvλίδας λαβὰν τοὐς κρατιστους τὰ εἴδη τον περὶ αὐτον καὶ κπεων καὶ πεζον προῆλθε προ τοὐς αγγελους, καὶ εἶπεν λλὰ παρεσκευασαμην μεν ἔγωγε μάχεσθαι, ως ὁρατε ἐπεὶ μέντοι ἐκεῖνος βούλεται εἰς λύγους ἀφικεσθαι, οὐδ' ἐγ αντιλέγω ὰν μέντοι ταυτα δέη

ποιεῖν, πιστὰ και ὁμήρους δοτέον καὶ ληπτέον. δύ- is ξαντα δε ταυτα καὶ περανθέντα, τὰ μεν στρατεύματα

ἀπῆλθε, τ μεν βαρβαρικον εἰς Πάλλεις της Καρίας, τὸ δ' Ἐλληνικον εἰς Λεύκοφρυν, ἔνθα ν Ἀρτέμιδός

τε ερον μάλα γιον καὶ λίμνη πλέον η σταδίου πύ- ψαμμος έναος ποτίμου και θερμο υδατος. καὶ τότεμεν ταυτα ἐπράχθη τη δ' ὐστεραία εἰς τι συγκείμενον

rωρίον λθον, καὶ ἔδοξεν αὐτοῖς πυθέσθαι αλλήλων επι τίσιν αὐτην εἰρήνην ποιήσαιντο δ μεν δὴ Λερ 20κυλίδας εἶπεν, εἰ αὐτονόμους ω βασιλεὐ τὰς Ἐλληνίδας πύλεις, ὁ δὲ ισσαφέρνης καὶ Φαρνάβαζος εἶπανύτι εἰ ἐξέλθοι, Ἐλληνικον στράτευμα ἐκ της χώρας

- οι Λακεδαιμονίων ἁρμοσταὶ ἐκ το πόλεων ταυται εἰπύωτες ἀλλήλοις σπονδὰς ἐποιησαντο, εως ἀπαγγελθείη τὰ λεχθέντα Λερκυλίδα μεν εἰς Λακεδαίμονα, Tισσαφέρνει δε ἐπὶ βασιλέα.

98쪽

ύτων δὲ πραττομένων ἐν Ἀσία - χερκυλίδα, Λακεδαιμονιοι κατὰ τb αὐτιν χρύνον, πάλαι ὁργιζόμενοι τοῖς Nλείοις καὶ οτι ἐποιήσαντο συμμαχίαν προς Ἀθηναίους καὶ Ἀργείους καὶ Μαντινέας, καὶ οτι δίκην φάσκοντες καταδεδικάσθαι αὐτGν ἐκώλυον καὶ του ἱππικου καὶ του γυμνικου γονος, καὶ οὐ μύνονταυτ ηρκει, ἀλλα καὶ Λίχα παραδύντος Θηβαίοις τοαρμα, ἐπει κηρύττοντο νικοντες, τε εἰσῆλθε Λίχας στεφανώσων τον νίοχον, μαστιγουντες αυτήν, ἄνδρα γέροντα, ἐξήλασαν τούτων δ' υστερον καὶ ωγιδος πεμφθέντος θυσα τω ι κατὰ μαντείαν τινὰ ἐκώλυον

οἱ Πλεῖοι μὴ προσεύχεσθαι νίκην πολέμου, λέγοντες ως καὶ το ἀρχαῖον εἴ ουτω νύμιμον χρηστηριάζεσθαι τους Ἐλληνας ἐφ' λλήνων πολεμω ' στεαθυτος ἀπῆλθεν ἐκ τούτων ουν πάντων ὀργιζομένοις ἔδοξε τοῖς ἐφύροις καὶ τη ἐκκλησία σωφρονίσαι αυτούς. πέμψαντες ουν πρέσβεις εἰς Πλιν εἶπον τι τοι τέλεσι τῖν Λακεδαιμονίων δίκαιον δοκοίη εἶναι ἀφιέναιαυτοὐς τὰς περιοικίδας πύλεις αυτονύμους ἀποκριναμένων δε τον Πλειων τι οὐ ποιήσοιεν ταυτα, ἐπιληίδας γὰρ ἔχοιεν τὰς πύλεις, φρουρὰν ἔφηναν οἱ

εφοροι. αγων δε το στράτευμα Aγις ἐνέβαλε διὰ της Ἀχαῖα εἰς την ιλείαν κατὰ Λάρισον ἄρτι δὲ του στρατεύματος φύντος ἐν τη πολεμια καὶ κοπτομένης της χώρας, σεισμος ἐπιγίγνεται. ὁ δ' Ἀγις θεῖον ήγησάμενος ξελθci πάλιν ἐκ τῆς χώρας διαφηκε, στράτευμα ἐκ δὲ τούτου οἱ Ηλεῖοι πολ θρασύτεροι σαν, καὶ διεπρεσβεύοντο εἰς τὰς πολεις, ὁσας δεσαν δυσμενεις τοι Λακεδαιμονίοις ἴσας περιιοντι δὲ τω ἐνιαυτω φαίνουσι πάλιν οἱ ἔφοροι φρουρὰν ἐπὶ τὴν Ἐλιν, καὶ συνεστρατεύοντο τ υγιδι πλὴν Βοιωτον

99쪽

καὶ Κορινθίων ο τε ἄλλοι πάντες συμμαχοι καὶ οι Ἀθηναῖοι ἐμβαλόντος δε του Ἀγιδος δι υλῖνος, θως μεν Λεπρεατα ἀποστάντες τονωλείων προσεχώρησαν αυτω εὐθυς δε Μακίστιοι, ἐχύμενοι δ' Ἐπιταλιεῖς. διαβαίνοντι δε τον ποταμον προσεχώρουν ετρῖνοι καὶ Ἀμφίδολοι καὶ Μαργανεῖς ἐκ δε τούτου ἐλθti εἰ 26υλυμπίαν ἔθυε, Λι ταυλυμπίω- κωλυειν δε οὐδεὶς ἔτι ἐπειρῶτο θύσας δε προς το ἄστυ ἐπορευετο, κύπτων καὶ κάων τὴν χώραν, καὶ ὐπέρπολλα μεν κτηνη, υπέρπολλα δε ἀνδράποδα λίσκετο ἐκ της χώρας ' στε ἀκουοντες καὶ αλλοι πολλοὶ τῖν Ἀρκάδων καὶ Ἀχαιονεκύντες ησαν συστρατευσόμενοι καὶ μετεῖχον της αρπαγης καὶ ἐγένετο αυτη στρατεία σπερ ἐπισιτισμος τη Πελοποννήσω. ἐπεὶ δε ἀφίκετο προς την πολιν 27 τὰ μεν προάστια καὶ τὰ γυμνάσια καλὰ ντα ἐλυμαίνετο, τὴν δε πύλιν ἀτείχιστος γαρ ὴν ἐνύμισαναυτον μὴ βούλεσθαι μαλλον η μὴ δυνασθαι ελεῖν. ηουμένης δε της χώρας, καὶ ο ς της στρατιας περὶ Κυλλήνην, βουλύμενοι οἱ περὶ Σενίαν τι λεγύμενον μεδίμνω ἀπομετρήσασθαι τι παρὰ του πατρος ἀργυριον την πήλιν δι αυτων προσχωρησαι τοῖς Λακεδαιμονίοις, ἐκπεσοντες ἐξ οἰκίας ξίφη ἔχοντες σφαγὰς

ποιουσι, καὶ αλλους τε τινας ἀποκτείνουσι καὶ μοιόν τινα Θρασυδαί ἀποκτείναντες τω του δήμου προστάτη οντο Θρασυδαῖον ἀπεκτονέναι, στε ὁ μενδημος παντελος κατηθυμησε καὶ ησυχίαν ιχεν, οἱ δε 28 σφαγεῖς πάντ οντο πεπραγμένα εἶναι, καὶ οἱ ὁμογνί- μονες αὐτοῖς ἐξεφέροντο τὰ πλα εἰς τὴν ἀγοράν. ὁ δε Θρασυδαῖος ἔτι καθευδων ἐτυγχανεν οὐπερ μεθυσθη. ος δε ροθετο ὁ δῆμος οτι υ τέθνηκεν ὁ Θρασυδαῖος , περιεπλήσθη οἰκία ἔνθεν καὶ -εν, σπε - εσμου

100쪽

2 μελιττον ὁ γεμών. ἐπειδὴ δὲ γειτο ὁ Θρασυδαῖος ἀναλαβὼν τον δημον, γενομενης μάχης ἐκράτησεν ὁ δημος, ἐξεπεσον δὲ πρις τοὐς ακεδαιμονίους οἱ ἐγχειρήσαντες ταῖς σφαγαῖς. ἐπεὶ δ' υ νυγις ἀπιων διέβη πάλιν τον Ἀλφειόν, φρουροὐ καταλιπti ἐν Ἐπιταλίω πλησίον του Ἀλφειου καὶ Λύσιππον ἁρμοστὴν καὶ τοὐς ἐξ Ἐλιδος φυγάδας το μὲν στράτευμα διηκεν,3 αυτb δὲ οἴκαδε ἀπῆλθε. καὶ τὶ μὲν λοιπον θέρος

καὶ τον ἐπιόντα χειμονα πο ου υσίππου καὶ τον

περὶ αὐτον ἐφερετο καὶ γετο ων,λείων χῶρα. του δ' ἐπιύντος θέρους πεμψας Θρασυδαῖος εἰς Aακεδαίμονα συνεχώρησε Φεας τε τὶ τεῖχος περιελεῖν καὶ κυλλήνης καὶ τὰς ριφυλίδας πύλεις ἀφεῖναι Φρίξαν καὶ Ἐπιτάλιον καὶ Αετρίνους καὶ Ἀμφιδύλους καὶ Μαργανέας, πρις δὲ ταυται καὶ Ἀκρωρείους καὶ

Αασιονα ον υ Ἀρκάδων ἀντιλεγόμενον Ἐπειον

μέντοι τὴν μεταξ πολιν μαίας καὶ Μακίστου ξίουν o 'Hλεῖοι ἔχειν πρίασθαι γὰρ ἔφασαν τὴν χώραν

ἄπασαν παρὰ των τότε ἐχύντων τὴν πόλιν τριάκοντα 3 ταλάντων, καὶ το ἀργυριον δεδωκέναι. οἱ δε ακεδαιμόνιοι νύντες μηδὲν δικαιότερον εἶναι βία πρια- μενους ij βία ἀφελομένους παρὰ των ηττόνων λαμβάνειν, ἀφιέναι καὶ ταυτην νάγκασαν του μέντοι προεστάναι του ιος του λυμπίου ιερου, καίπερ οὐκ ἀρχαίου Ἐλείοις ντος ου ἀπήλασα αυτούς, νομίζοντες τοὐς ἀντιποιουμένους χωρίτας εἶναι καὶ ουχικανοὐ προεστάναι τούτων δὲ συγχωρηθέντων εἰρήνη τε γίγνεται καὶ συμμαχία Ηλείων προς Αακεδαιμονίους.

καὶ Ουτω μὲν δὴ ὁ Λακεδαιμονίων καὶ Βλείων πολεμος ἔληξε.11i Μετὰ δὲ τουτο 'Aγις ἀφικύμενος εἰς ελφούς καὶ