Historia Graeca

101쪽

τὴν δεκάτην ἀποθύσας, πάλιν ἀπιων ἔκαμεν ἐν Βραία, γέρων δ ων, καὶ ἀπηνέχθη μὲν εἰς Λακεδαίμονα ἔτιζον, ἐκει δὲ ταχ ἐτελεύτησε καὶ ἔτυχε σεμνοτέρας κατὰ ανθρωπον ταφῆς. ἐπεὶ δε σιώθησαν αἱ ὴμέραι, καὶ ἔδει βασιλέα καθίστασθαι, ἀντέλεγον περὶ βασιλείας Λεωτυχίδης, υλ φάσκων υγιδος εἶναι, Ἀγησίλαος δὲ ἀδελφός εἰπόντος δὲ του Λεωτυχίδου Ἀλλ' ὁ νόμος ω Ἀγησίλαε, ου ἀδελφον ἀλλ' υῖν βασιλέως βασιλεύειν κελεύει εἰ δὲ υἱις ων μὴ τυγχάνοι, ὁ ἀδελφός κα ως βασιλεύοι. με αν δέοι

βασιλεύειν. ος, μου γε ὁντος πιτ ον ὐ καλεῖς πατέρα, υκ ἔφη σε εἶναι αυτου. λλ' ὐπολ κάλλιον ἐκείνου εἰδυῖα μήτηρ καὶ νυν ἔτι φησίν. Ἀλλα Ποτειδὰν καὶ μάλα σευ ψευδομένω κατεμήνυσεν ἐκ του θαλάμου ἐξελάσας σειν εἰς το φανερον τονσ0ν πατέρα συνεμαρτυρησε δὲ ταυτ αυτ καὶ δαληθέστατος λεγόμενος χρόνος εἶναι αφ' οὐ γάρ τυε σε καὶ ἐφάνη ἐν- θαλάμω δεκάτω μηνὶ ἐγένου. οι μεν τοιαυτ ἔλεγον. ιοπείθης δέ, μάλα χρησμολογος ἀνήρ, Λεωτυχίδη συναγορεύων εἶπεν ως καὶ Ἀκύλλωνος χρησμος εχ φυλάξασθαι τὴν χωλὴν βασιλείαν Λύσανδρος δε προ αμιν υπὲρ Ἀγησιλάου ἀντεῖπεν ως οὐκοχιτο-b θεδν τουτο κελεύειν φυλάξασθαι, μὴ προσπταίσας τις χωλεύσαι τὴν βασιλείαν , ἀλλα μαλλον μὴ οὐκ ν του γένους βασιλεύσειε παντάπασι γὰρ ανχωλὴν εἶναι τὴν βασιλείαν ὁπότε μὴ οι ἀφ ιρακλέους

της πολεως γοῖντο τοιαῖτα δε ἀκούσασα η πόλις αμφοτέρων Ἀγησίλαον ειλοντο βασιλέα. πω δ' ἐνιαυτb 5ντος ἐν τη βασιλεία Ἀγησιλάου, θύοντος αὐτο των τεταγμένων τινὰ θυσιον υπὲρ της πολεως εἶπεν ὁ μάντις ὁτι ἐπιβουλήν τινα των δεινο-

102쪽

τάτων φαίνοιεν οἱ θεοί. ἐπεὶ δὲ πάλιν ἔθυεν, ἔτι δεινοτερα ἔφη τὰ ἱερὰ φαίνεσθαι. ὁ τρίτον δεθύοντος, εἶπεν 'Ἀγησίλαε, σπερ εἰ ἐν αὐτοῖς εἴημεν

τοις πολεμίοις, υτ μοι σημαίνεται. ἐκ δε τούτου θέοντες καὶ τοῖς ἀποτροπαίοις καὶ τοῖς σωτηρσι, καὶ

μύλις καλλιερήσαντες, ἐπαύσαντο ληγούσης δὲ της θυσίας ἐντος πένε μερων καταγορεύει τις προς τοὐς ἐφύρους ἐπιβουλὴν καὶ τι ἀρχηγιν του πράγματος Κινάδωνα. ἔτος δ' ην καὶ το εἶδος νεανίσκος καὶ τὴν ψυχὴν ευρωστος, οὐ μέντοι των ὁμοίων ἐρομένων δετων φύρων πως φαίη τὴν πραξιν ἔσεσθαι, εἶπεν ὁ εἰσαγγείλας τι ὁ Κινάδων ἀγαγων αὐτb ἐπὶ το ἔσχατον της γορας ἀριθμησαι κελεύοι ὁπόσοι εἶεν Σπαρτιαται ἐν τη γορα καὶ ἐγώ, ἔφη, ἀριθμήσας βασιλέα τε καὶ ἐφύρους καὶ γέροντας καὶ ἄλλους ως τετταράκοντα, ρύμην T δή με τούτους, ω Κινάδων, ἐκέλευσας ἀριθμῆσαι; ὁ δὲ εἶπε ούτους, ἔφη, νομιζέ σοι πολεμίους εἶναι, τοὐς δ αλλους πάντας συμμάχους πλέον η τετρακισχιλίους ὁντας τοὐς ἐν λαγορο ἐπιδεικνύναι δ' αὐτον ἔφη ἐν ταῖς ὁδοῖς ἔνθα μὲν να,

ἔνθα δὲ δύο πολεμίους παντοντας, τους δ αλλους απαντας συμμάχους καὶ ὁσοι δὴ ἐν τοῖς χωρίοις παρτιατον τύχοιεν φύντες, εν με πολέμιον τον δεσπύτην,

συμμάχους δ' ἐν κάμω πολλούς. ἐρωτώντων δὲ των ἐφόρων πύσους φαίη καὶ οὐ συνειδύτας τὴν πραξιν εἶναι, λέγειν καὶ περὶ τούτου ἔφη αὐτον ως σφίσι μεντοῖς προστατεύουσιν οὐ πάνυ πολλοί, ἀξιοπιστοι δὲ συνειδεῖεν αὐτοὶ μέντοι πασιν ἔφασαν συνειδέναι καὶεῖλωσι καὶ νεοδαμώδεσι καὶ τοῖς πομείοσι καὶ τοις περιοίκοις ' που γὰρ ἐν τούτοις τις λύγος γένοιτο περὶ Σπαρτιατον, οὐδένα δύνασθαι κρύπτει το μὴ

103쪽

III. III.

ουχ δέω - καὶ μων ἐσθίειν αυτον πάλιν οὐν ἐρωτῶντων πιπλα δὲ πόθεν εφασαν λήψεσθαι . . . Oν δ' εἰπειν τι οἱ μὲν δήπου συντεταγμένοι μον αὐτοὶ ἐφ' ὁσον γε δεῖ πλα κεκτήμεθα, τω δ' 5χλω, ἀγα- γύντα εἰς τον σίδηρον ἐπιδεῖξαι αὐτον ἔφη πολλὰς μὲν μαχαίρας, πολλὰ δε ξίφη, πολλοὐ δὲ δβελίσκους, πολ- λοψ δὲ πελέκεις καὶ ἀξίνας, πολλὰ δὲ δρέπανα λέγειν δ' μιν ἔφη ὁτι καὶ ταυτα ὁπλα πάντ' εἴη ὁποσοις ἄνθρωποι καὶ γῆν καὶ ξύλα καὶ λίθους ἐργάζονται, καὶ του ἄλλων δὲ τεχνον τὰς πλείστας τὰ ὁργανα πλα ἔχειν ἀρκουντα, αλλως τε καὶ πρb ἀύπλους πάλιν αδ ἐρωτώμενος ἐν τίνι χρόνω μέλλοι ταυτα πράττεσθαι, εἶπεν τι ἐπιδημεῖν οἱ παρηγγελμένον εἴη ἀκούσαντες ταυτα οἱ ἔφοροι ἐσκεμμένα τε λέγειν γήσαντο αὐτον καὶ ἐξεπλάγησαν, καὶ οὐδὲ τὴν μικρὰν καλουμένην ἐκκλησίαν συλλέξαντες, αλλὰ συλλεγύμενοι τον γερόντων tiλλο αλλοθι ἐβουλεύσαντο πέμψαι τον Κινάδωνα εἰς

Αὐλον συν αλλοις τῖν νεωτέρων καὶ κελεsσαι κειν αγοντα τον Αὐλωνιτῖν τέ τινας καὶ τον εἱλώτων

τοὐς ἐν τη σκυτάλη γεγραμμένους ἀγαγεῖν δε ἐκέλευον καὶ τὴν γυναῖκα, η καλλίστη μὲν αὐτοθι ἐλέγετο εἶναι, λυμαίνεσθαι δ' ἐδόκει τους ἀφικνουμένους Λακεδαιμονίων καὶ πρεσβυτέρους καὶ νεωτέρους πηρετήκει sκαὶ ἄλλ' δη ὁ Κινάδων τοῖς ἐφύροις τοιαυτα. καὶ τότε δὴ ἔδοσαν τὴν σκυτάλην ἐκείνω ἐν ρ γεγραμμένοι ἡσα ους ἔδει συλληφθῆναι. ἐρομένου δὲ τίνας αγο μεθ' εαυτο τον νέων Ἱλ, ἔφασαν, καὶ τον πρεσβυτατον τον ἱππαγρετον κέλευέ σοι συμπέμψαι Τ ῆ - οῖ ν τυχωσι παρέντες ἐμεμελήκει δὲ αὐτοῖς πως ὁ ἱππαγρέτης εἰδείη ους δέοι πέμπειν, καὶ οἱ πεμπόμενοι εἰδεῖεν τι Κινάδωνα δέοι συλλαβεῖν.

104쪽

III. III. IV.

εἶπον δε καὶ τουτο τῶ ινάδωνι, τι πέμψοιεν τρεῖς αμάξας, να μὴ πεζους γωσι του ληφθέντας, ἀφανίζοντες - ἐδύναντο μάλιστα τι ἐφ' Ἐν ἐκεῖνον 10 ἔπεμπον ἐν δὲ τη πόλει οὐ συνελάμβανον αυτον, ὁτι το πρὰγμα οὐκ δεσαν ὁπόσον το μέγεθος εἴη καὶ ἀκουσαι προτον ἐβούλοντο του Κινάδωνος ιτινες εἱεν οἱ συμπράττοντες, πρὶν αἰσθέσθαι αὐτοὐς τι μεμήνυνται, να μὴ ἀποδροσιν ἔμελλον δε οἱ συλλαβύντες αὐτον με κατέχειν, οὐ δε συiειδότας πυ - μενοι αὐτο γράψαντες ἀποπέμπειν τὴν ταχίστην τοῖς ἐφόροις. ούτω δ' ἔσχον οἱ ἔφοροι προς το πραγμα, ῶστε καὶ μόραν ἱππέων πεμψαν τοῖς ἐπ Αὐλονος. 1 ἐπεὶ δ' εἰλημμένου του ανδρος κεν ἱππεὐ φέρων ταδνόματα ν ὁ Κινάδων πέγραψε, παραχρῆμα τόν τε μάντιν ισαμενον καὶ τους αλλους τοὐς ἐπικαιριωτάτους συνελάμβανον δε δ' ἀνήχθη ὁ Κινάδων καὶηλέγχετο, καὶ μολύγει πάντα καὶ οὐ συνειδύτας ἔλεγε, τέλος αὐτον ροντο τί καὶ βουλύμενος ταυταπράττοι ὁ δ' ἀπεκρίνατο, μηδενος ηττων εἶναι ἐν Λακεδαίμονι ἐκ τούτου μέντοι δη δεδεμένος καὶ τὼ χειρε καὶ τον τράχηλον ἐν κλοι μαστιγούμενος καὶ κεντούμενος αὐτος τε καὶ οἱ με αὐτο κατα τὴν πόλιν περιήγοντο καὶ μοι μὲν δὴ της δίκης ἔτυχον.1v. Μετὰ δε ταsτα Ἐρίδας τις Συρακόσιος ἐν Φοινικρῖν μετὰ ναυκλήρου τινος, καὶ His τριήρεις Φοινίσσας,

τὰς μεν καταπλεουσα αλλοθεν, τὰ δε καὶ αὐτουπεπληρωμένας, τὰ δε καὶ ἔτι κατασκευαζομένας, προσ- ακουσας δε καὶ τομο οτι τριακοσίας αὐτὰς δέοι

γενέσθαι, ἐπιβὰς ἐπὶ το προτον ἀναγόμενον πλοῖον εἰς τὴν Ελλάδα ἐξήγγειλε τοῖς Λακεδαιμονίοις δες βασιλέως καὶ ισσαφέρνους τον στύλον τοὐτον παρασκευα-

105쪽

III. IV.

ζομένων ὁποι δε οὐδεν εφη εἰδέναι. ἀνεπτερωμένων τῖν Λακεδαιμονίων καὶ τοὐς συμμάχους συναγόντων καὶ βουλευομένων τε χρὴ ποιεῖν, Λύσανδρος νομίζων καὶ τῶ ναυτικω πολ περιέσεσθαι τοὐς Ἐλληνας καὶ

τ πεων λογιζόμενος ος ἐσώθη το μετὰ Κύρου ἀναβαν,

πείθει τον Ἀγησίλαον ποστῆναι, αν αὐτ δοσι τριάκοντα με Σπαρτιατον, εἰς δισχιλίους δε τον νεοδαμώδων, εἰς ἐξακισχιλίους δε σύνταγμα τον συμμάχων , στρατεύεσθαι εἰς τὴν Ἀσίαν προς δε τούτωτω λογισμω καὶ αυτος συνεξελθεῖν αὐτω ἐβούλετο,οπως τὰς δεκαρχίας τὰς κατασταθείσας υ ἐκείνου ἐν ταῖς πόλεσιν, ἐκπεπτωκυίας δε διὰ τοὐς ἐφόρους, οῖ τὰς πατρίους πολιτείας παρήγγειλαν, πάλιν καταστήσειε μετ' Ἀγησιλάου ἐπαγγειλαμένου δε του Ἀγησιλάου 3την στρατείαν, διδύασί τε οἱ Λακεδαιμόνιοι σαπερ φησε καὶ ξαμήνου σῖτον. ἐπεὶ δε θυσάμενος σαωs καὶ τἄλλα καὶ τὰ διαβατήρια ἐξῆλθε, ταῖς μεν πόλεσι διαπέμψας ἀγγέλους προειπεν σου τε δέοιέκασταχόθεν πέμπεσθαι καὶ ὁπου παρεῖναι, υτι δ' ἐβουλήθη ἐλθων θῖσαι ἐν Αὐλίδι, ἔνθαπερ ὁ Ἀγαμέμνων ο εἰς ροίαν ἔπλει θύετο. οὐδ' ἐκεῖ ἐγένετο, πυθύ- μενοι οἱ βοιώταρχοι τι θύοι, πέμψαντες ἱππέας του τε λοιπου εἶπαν μὴ θυειν καὶ οἷς ἐνέτυχον ἱεροῖς τε μένοις διέρριψαν ἀπ του βωμου. ὁ δ' ἐπιμαρτυράμενος οὐ θεοὐ καὶ ργιζύμενος, ἀναβὰς ἐπὶ τὴν τριήρη ἀπέπλει ἀφικόμενος δε ἐπὶ Γεραστύν, καὶ

συλλέξας ἐκεῖ ὁσον ἐδύνατο του στρατεύματος πλεῖστον εἰς μεσον τον στόλον τοιεῖτο.

Ἐπεὶ δε ἐκεῖσε ἀφίκετο, προτον μεν ισσαφέρνης πέμψας ρετο αυτιν τίνος δεύμενος κοι ὁ δ' εἶπεν αὐτονόμους καὶ τὰς ἐν τη Ἀσία πόλεις εἶναι, σπερ

106쪽

III. IV.

και τὰς ἐν τη παρ' μῖν Ἐλλάδι προς ταυτ' εἶπεν Tισσαφέρνης Εἰ τοίνυν θέλεις σπείσασθαι εως νθ προς βασιλε πέμψω, οἶμαι ἄν σε ταυτα διαπραξάμενον ἀποπλεῖν, εἰ βούλοιο Ἀλλὰ βουλοίμην αν,

φη, εἰ μὴ οἰοίμην γε π σου ἐξαπατασθαι 'Aλλ' ἔξεστιν, ἔφη, σοὶ τούτων πίστιν λαβειν ἡ μὴν ἀδήλως ἐμε ταυτα πράξειν Καὶ σοὶ δε, ἔφη, στι παρ' ἐμου πιστιν λαβεο ὶ μὴν ἀδύλως σο πράττοντος ταυτα μῆς μηδε της σης ἀρχης ἀδικήσειν ἐν ταις

σπονδαῖς ἐπὶ τούτοις ρηθεῖσι ισσαφέρνης με δεμοσε τοῖς πεμφθεῖσι προ αυτον Ἐριππίδα καὶ Βερκυλίδα

καὶ Μεγίλλω ἡ μὴ πράξειν ἀδήλως τὴν εἰρήνην,

ἐκεῖνοι δε ἀντώμοσαν περ Ἀγησιλάου ισσαφέρνει μὴ ταυτα πράττοντος αυτου ἐμπεδώσειν τὰς σπονδάς. μεν δὴ ισσαφερνης νομοσεν ευθυς ἐψεύσατο ἀντὶ γὰρ του εἰρήνην ἔχειν στράτευμα πολυ παρὰ βασιλέως προς ω εἶχε πρόσθεν μετεπέμπετο Ἀγησίλαος δε, καίπερ αἰσθανόμενος ταυτα, μως ἐνέμενε ταῖς σπονδαῖς. D δῖ συχίαν τε καὶ σχολὴν ἔχων ὁ Ἀγησίλαος διέτριβεν ἐν τη πιέσω, τε συντεταραγμένων ἐν ταῖς

πόλεσι των πολιτειον, καὶ ουτε δημοκρατίας ἔτι υσης, ῶσπερ is Ἀθηναίων, ἴτε δεκαρχίας, σπερ ἐπὶ Aυσάνδρου, τε γιγνώσκοντες πάντες τον Λύσανδρον, προσέκειντο αὐτω ἀξιουντες διαπράττεσθαι--ον παρἈγησιλάου ν ἐδέοντο καὶ διὰ ταυτα ἀει παμπληθὴς 5χλος θεραπεύων αυτον κολουθει, στε ὁ μὲν ' ησίλαος ἰδιώτης ἐφαίνετο, ὁ Ε Λυσανδρος βασιλευς. οτι μεν οὐν ἔμηνε καὶ τον Ἀγησίλαον ταυτα ἐδήλωσενυστερον ο γε μὴν αλλοι τριάκοντα π του θύνουου ἐσίγων, ἀλλ' ἔλεγον προς τον Ἀγησίλαον ως παράνομα ποιοίη Λύσανδρος της βασιλείας γκηρύτερον

107쪽

III. IV.

89 διάγων. ἐπεὶ δὲ καὶ ρξατο προσάγειν τινὰς τῶ

Ἀγησιλάω ὁ Λυσανδρος, πάντας οἷς γνοίη αυτον συμπράττοντά τι ηττωμένους ἀπέπεμπεν ως δ' εὶ τὰ ἐναντία ν ἐβουλετο ἀπέβαινε τω Λυσάνδρω, ἔγνω ὁ το γιγνόμενον καὶ sτε πεσθαι αυτ ἔτι μοχλον τοῖς τε συμπρῆξαί τι δεομένοις σαφος ἔλεγεν υτι ἔλαττον εξοιεν, εἰ αὐτος παρείη βαρεως δε φερων

τη τιμία, προσελθti εἶπεν ra Ἀγησίλαε, μειουν μὲν αρα συγε οὐ φίλους πίστω. αὶ μὰ ί', ἔφη, τους γε βουλομένους μου μείζους φαίνεσθαι τοὐς δε γε

αὐξοντας εἰ ἐπισταίμην ἀντιτιμαν, αἰσχυνοίμην αν. καὶ ὁ Λυσανδρος εἶπεν Ἀλλ' ἴσως καὶ μαλλον εἰκότα οὐ ποιεις ' ἐγ ἔπραττον τάδε ουν μοι ἐκ του λοιπου χάρισαι, πως ν μὴ αἰσχυνωμαι ἀδυνατον παρὰ σοὶ μὴ ἐμποδών σοι A, πύπεμψον ποί με. που γαρ α ω, πειράσομαι ἐν καιρῶ σοι εἶναι εἰπόντος δε 10 ταυτα ἔδοξε καὶ τῶ γησιλάω υτ ποιῆσαι, καὶ πεμπε αυτο ἐφ' Ἐλλησποντου ἐκεῖ δε ὁ Λυσανδρος αἰσθόμενος Σπιθριδάτην τον Πέρσην ἐλαττούμενόν τι in Φαρναβάζου, διαλέγεται αὐτῶ καὶ πείθει ἀποστῆναι ἔχοντα τους τε παῖδας καὶ τὰ περὶ αυτον χρηματα καὶ ἱππέας ς διακοσίους. καὶ τὰ μεν αλλα κατέλιπεν ἐν Κυζίκω, αυτον δὲ καὶ τον υἱον ἀναβιβασάμενος κεν ἄγων προς Ἀγησίλαον ἰδων δὲ Ἀγησίλαος σθη τε το πράξει καὶ εὐυς ἀνεπυνθάνετο περὶ της Φαρναβάζου χώρας τε καὶ ρχῆς. Ἐπεὶ δὲ μέγα φρονήσας δ ισσαφέρνης ἐπὶ τῶ 11

καταβάντι στρατευματι παρὰ βασιλέως προεῖπεν Ἀγησιλάω πύλεμον, εἰ μὴ ἀπίοι ἐκ της Ἀσιας, οἱ μεναλλοι σύμμαχοι καὶ Λακεδαιμονίων οἱ παρόντες μάλα ἀχθεσθέντες φανεροὶ ἐγένοντο, νομίζοντες ἐλάττω την

108쪽

III. IV.

παροsσαν εἶναι δύναμιν Ἀγησιλάω της βασιλέως παρασκευῆς, Ἀγησίλαος δὲ μάλα φαιδρω τω προσώπωαπαγγεῖλαι ισσαφέρνει οὐ πρεσβεις ἐκέλευσεν ς πολλὴν χάριν λ ἔχοι, τι ἐπιορκήσας αὐτος μεν πολεμίους του θεοὐς ἐκτήσατο, τοῖς δ' Ἐλλησι συμμάχους ἐποίησεν ἐκ δὲ τούτου εὐθυς τοῖς μὲν στρατιώταις παρήγγειλε συσκευάζεσθαι o εἰς στρατείαν, ταῖς δὲ πόλεσιν εἰς-ὶς ἀνάγκη ν ἀφικνεῖσθαι στρατευομένω ἐπὶ Καρίαν προεῖπεν ἀγορὰν παρασκευάζειν. ἐπεστειλε δὲ καὶ Ἀσι καὶ χλεsσι καὶ Ἐλλησποντίοις

πεμπειν προ εαυτιν εἰς Ἐφεσον του συστρατευσο- 12 μενους. ὁ ισσαφέρνης, καὶ οτι ἱππικb οὐκ εἶχεν

Ἀγησίλαος, δὲ Καρία φιππος ν καὶ τι γεῖτο

αὐτον ὀργίζεσθαι αὐτω δια τὴν ἀπάτην, ω ὁντινομίσας ἐπὶ τον αὐτοσοικον εἰς Καρίαν αὐτον ὁρμήσειν, τ με πεζον ἄπαν διεβίβασεν ἐκεῖσε, τ δ' ππικον εἰς o Μαιάνδρου πεδίον περιῆγε, νομίζων κανος εἶναι καταπατῆσαι θ ππω τους Ἐλληνας, πρὶν εἰς τα δύσιππα ἀφικεσθαι ὁ δ' Ἀγησίλαος ἀντὶ του επὶ

Καρίαν ἰέναι εὐθὐ τἀναντία ἀποστρέψας ἐπὶ Φρυγίας ἐπορεύετο, κά τάς τ' ἐν et πορεία ἀπαντώσας δυνάμεις ἀναλαμβάνων γε καὶ τὰς πόλεις κατεστρέφετο καὶ ἐμβαλὼν ἀπροσδοκήτοις παμπληθη χρηματα ἐλάμβανε καὶ τοὐμὸν ἄλλον χρόνον ἀσφαλος

13 διεπορεύετο οὐ πόρρω δ' ὁντος Λασκυλείου προωντες

αὐτο οἱ ἱππεῖς ηλαυνον ἐπὶ λοφον τινά, δες προχοιεν τί ταμπροσθεν εἴη κατὰ τύχην δέ τινα καὶ οἱ του Φαρναβάζου ἱππεῖς οἱ περὶ Ῥαθίνην καὶ Βαγαῖον τον νόθον ἀδελφόν, ντες παρόμοιοι τοῖς Ἐλλησι τον ἀριθμόν, πεμφθέντες - Φαρναβάζου λαυνον καὶ οὐτοι ἐπὶ τον αὐτον οὐτον λύφον ἰδόντες δὲ αλ-

109쪽

λήλους οὐδε τέτταρα πλέθρα ἀπέχοντας, τ μεν προτον ἔστησαν αμφότεροι, οἱ μεν Ἐλληνες ἱππεις σπερ φάλαγξ ἐπὶ τεττάρων παρατεταγμένοι, οἱ δε βάρβαροι τους πρώτους οὐ πλέον et εἰς δώδεκα ποιήσαντες, τοβάθος δ' ἐπὶ πολλον ἔπειτα μέντοι προσθεν ωρμησαν οἱ βάρβαροι. ος δ' εἰς χεῖρας λθον, σοι με τον 14 Ελλήνων ἔπαισάν τινας, πάντες συνέτριψαν τὰ δόρατα, οἱ δε Πέρσαι κρανδε να παλτὰ ἔχοντες ταχωδώδεκα μενιππέας, δύο δ' Ἀπους ἀπέκτειναν ἐκ δε τούτου ετρέφθησαν οἱ Ἐλληνες ἱππεῖς βοηθήσαντος ὁ ' ησιλάου σύν τοῖς ὁπλίταις, πάλιν ἀπεχώρουν οἱ βάρβαροι, καὶ Περσον εις αυτον ποθνησκει γενομένης δὲ id ταύτης της ἱππομαχίας, θυομένω τῶ Ἀγησιλάω τηοστεραία ἐπὶ προύδω λοβα γίγνεται τὰ ἱερά τούτου μέντοι φανέντος στρέψας ἐπορεύετο ἐπὶ θάλατταν.γιγνώσκων δε τι εἰ μὴ ἱππικον κανον κτήσαιτο, οὐ δυνήσοιτο κατὰ τὰ πεδία στρατευεσθαι, ἔγνω τουτοκατασκευαστέον εἶναι, Δ μὴ δραπετεύοντα πολεμειν δέοι καὶ τοὐς μὲν πλουσιωτάτους ἐκ πασον τον ἐκεῖ

πόλεων ἱπποτροφεῖν κατέλεξε προειπὼν δέ, στις παρέχοιτο Ἀπον καὶ ὁπλα καὶ ανδρα δόκιμον, τι ἐξέσται αὐτω μὴ στρατεύεψαι, ἐποίησεν sτω αὐτασυντόμως πράττεσθαι σπερ ἄν τις τον περ inos ἀποθανούμενον προθύμως ζητοίη.ρ δε τούτου ἐπειδὴ ἔαρ πέφαινε, συνήγαγε μεν εαπαν το στράτευμα εἰς Ἐφεσον ἀσκησαι δ αυτ βουλόμενος ἄθλα προύθηκε ταῖς τε ὁπλιτικαῖς τάξεσιν, Πις αριστα σωμάτων ἔχοι, καὶ ταῖς ἱππικαῖς, τις χοάτιστα ἱππεύοι καὶ πελτασταῖς δε καὶ τοξόταις αθλα προύθηκεν, σοι κράτιστοι προς τὰ προσήκοντα ἔργα φανεῖεν ἐκ τούτου δὲ παρῆν ὁρῆν τὰ μεν γυμνάσια

110쪽

III. IV.

πάντα μεστ ανδρον των γυμναζομένων, τον δ' ἱππόδρομον των ἱππαζομένων, τους δε ἀκοντιστὰς καὶ τοὐς 17 τοξύτας μελετοντας ἀξίαν δὲ καὶ λην τὴν πύλιν ἐνη ν τὴν Ἐφεσον θέας ἐποίησεν τε γὰρ γορὰὴν tστὴ παντοδαπον καὶ Ἀπων καὶ ὁπλων νίων, ιτε χαλκοτύποι καὶ οι τέκτονες καὶ οἱ χαλκεῖς καὶ οἱ σκυτοτομοι καὶ οἱ ζωγράφοι πάντες πολεμικὰ πλακατεσκεύαζον, στε τὴν πόλιν φύντως Γεσθαι πολέμου

18 ἐργαστήριον εἶναι ἐπερρώσθη δ' αν τις καὶ ἐκεῖνο ἰδών, γησίλαον μεν προτον, ἔπειτα δε καὶ τους αλλους στρατιώτας ωτεφανωμένους απωτον γυμνασίων ἀπιόντας καὶ ἀνατιθέντας τους στεφάνους' Ἀρτέμιδι.οπου γὰρ ανδρες θεοὐ μεν σέβοιντο, τα δε πολεμικὰ ἀσκοῖεν, πειθαρχεῖν δὲ μελετωεν πῖς οὐκ εἰκος ἐν- 1 ταοθα πάντα μεστὰ ἐλπίδων ἀγαθῖν εἶναι ηγούμενος δε καὶ το καταφρονεῖν τον πολεμίων ἐώμην τινὰ ἐμβάλλειν προς το μάχεσθαι, προεῖπε τοις κηρυξι τους υπ τον ληστον ἁλισκομένους βαρβάρους γυμνοὐς πωλεῖν. ροντες ουν οἱ στρατιοται λευκοὐ μὰν διὰ

το μηδέποτε ἐκδύεσθαι, μαλακοὐ δὲ καὶ ἀπόνους διὰ τ ἀεὶ ἐπ χημάτων εἶναι, ἐνόμισαν οὐδεν διοίσειντο πόλεμον et εἰ γυναιε δέοι μάχεσθαι. 20 'E δὲ τούτω τω χρόνω καὶ ὁ ἐνιαυτος δη ἀφ' o ἐξέπλευσεν ὁ γησίλαος διεληλύθει, στε οἱ μεν περὶ Λύσανδρον τριάκοντα οἴκαδε ἀπέπλεον, διάδοχοι δ' αὐτοῖς Οἱ περὶ Βριππίδαν παρῆσαν τούτων Σενοκλέα με καὶ αλλον ἔταξεν ἐπὶ τοὐς ιππέας, Σκυθην δὲ ἐπὶ τοὐς νεοδαμώδεις ὁπλίτας, Ἐριππίδαν δ' ἐπὶ τοὐς Κυρείους, Μύγδωνα δε ἐπὶ τοὐς απωτῖν πόλεων στρατιώτας, καὶ προεῖπεν αὐτοῖς εο ς γήσοιτο τὴν συντομωτάτην ἐπὶ τὰ κράτιστα της χώρας, οπως αὐτόθεν