장음표시 사용
451쪽
45o , IB. VIII. CAP. 87. BB. σας γαρ αν Αακεδαιμονιοις την νίκην κατὰ το εικός Πωκεν, οι γε καὶ ἐν τω παρόντι ἀντιπάλως μἀλλον ξ ὐποδεεστέρως τῶ ναυτικω ἀνθώρμουν. καταφωρῶ δε μάλιστα καὶ ην εἶπε πρός ασιν ου κομίσας τὰς ταῖς. ε ' γὰρ αυτὰς ελάσσους ηοσας βασιλευς ἐδεαξε ξυλλεγῆναι ' o δε χάριν ἄν δοπου ἐν του- τω μείζω ἔτι εσχεν , οὐτε ἀναλωσας πολiὰ των βασιλέως, τατε αυτὰ ωπ' ἐλασσόνων πράξας. ἐς δ' ουν τον Ασπενδον σῖτινεδη γνώμy ο Ποσαφέρνης ἀφικνεῖται και τοῖς Φοίνιξι ξυγγίγνεται ' και Oι Πελοποννήσιοι επεμψαν Aς επὶ τὰς ναῖς, κωλεύσαντος auroύ, Φίλιππον ἄνδρα Αακεδαιμονιον δύο τρι
Βουρεσιν. Ἀλκιβιάδος δε ἐπειδὴ καὶ τον Τισσαφέρνην νοθετο παριόντα επὶ τῆς Ἀσπένδου, ε πλει καὶ αυτός λαβὼν τρειςκαίδεκα ναλ , υποσχόμενος τοῖς εν Σάμω ασφαλῆ καὶ μεγάλην χά-
λοποννησίοις γε κωλύσειν ἐλθεῖν ' εἰδώς, ῶς εἰκός, ἐκ πλείονος την Tισσαφέρνους γνώμην ori οὐκ ἄξειν ἐμελλε, καὶ βουλόμενος αυτὸν τοῖς Πελοποννησιοις ἐς την εαυτob καὶ 'Aθηναίων
ειλίαν Aet μάλιστα διαβάλλειν, μωρ μῶλλον δἰ αὐτὰ σφισιν
αναγκάζοιτο προδωρεῖν. καὶ ὁ μεν ἄρας ευθῖν τῆς Φασπλλ
τατα πρίναντας, i. e. κρίναντας, οπα κα δικαιότατα πρ κωντι, ubi la
nien Popp. Prol. t. I. P. 288. Loc ipsum κρίνωντι reponendum ess Bauspicatur. καταφωρα δὲ μάχιστα J καταφωραν A. F. II. καταφορῶν B. --τάφωρος Ν. c. f. καrαφορὰ Ι .. X. ident lue in Inarg. καταφθορά, Miae est vulgata scriptura huius loci. Coi rexit Vir doctiis vii Duxero varietatena scriptitiae e eoilice g. excerpsit.
χάριν ἄν - ἔτι ἔσχενJ Thoni. II. p. st 3. Scholiastes: χάριν μείζονα παρέσχεν ἄν βασιλεῖ, v χάριτος μείζονος νιξιώθη. Mox α ἐλώσσόνων est ἐλάσσονι δαπάνη, ut Dulierias exponit. 88. v maoποννησίοις γε κωλύσειν ἐλθειν I Tlion . m. p. 165. ἐς τον ἐαυτοῖ καὶ Ἀθηναίων φιλίαν διαβάλλεινJ ,, Nonien cum praepositione εἰς adiectum veri is διαβάλλειν, λοιδορεῖν et ait illem vim habentibus notat reni, viae alicui invidiani sacree, vel vi- , tium aliudve quid, quod alicui exprobrari potest. IIerodianua IV, 12. Hς ανανδρίαν κἄὲ Θελειαν νόσον διέβαλλεν. Plutarchiis Ap phthegm. p. 305. λοιδορηθεις υπό τινος ela την δυςωδίαν τοὐ στόματος. Et ibidem p. 327. προς Αροόδιον εἰς δυσένειαν αυrω λοιδορούμενον
ἔφη. Milicydides V, 75. την ἐπιφερομένην αἰτίαν ἔς τε μαλακίαν καὶ ἐς τον ἄλλον αβουχίαν τε καὶ βραδυτητα ἐνὶ serui τούτερο α πελυσαντο. Utiribus ostendi usum huius generis ION et ut . ut confirmarent coniectum ni Sulburgii, in notis ad Elyni. II. V. Orνος in Aristoph. Equit. v. m. legentis: δνον συ et Ουας ἀς άnόνοιαν λοιδορεῖν, p ro eo nu od oleo edidiIr: εἰς ἐπίνοι ἄν - Dulier. - . Matth. Gr.
452쪽
πρέπεις επεισο αφικομενοι ες τας - ννας απήγγειλαν τὰ πα-oci του πικιμαδου, ώς κελεύει τε ἀντέχειν και μηδεν ἐνδι- δοναι τοῖς πολεμίοις, ελπίδας τε ἔτι πολλὰς εχει κἀκείνοις το στρατευμα διαλλάξειν και Πελοποννοσίων περιέσεσθαι,αχθομενους κcra προτερον. τους πολλους των μετεχόντων τῆς
ολι αρχιας, καὶ ηδέως ἄν ἀπαλλαγέντας πο ασφαλῶς του πραγματος, πολλω δὴ μῶλλον επέρρωσαν. καὶ ξυνίσταντό τε
ηδο και τα πραγματα διεμεμφοντο, εχοντες νεμόνας των πάνυ στρατηγων των εν τy ολιγαρχία και εν ἀρχαῖς οντων , οἷον Sosaμενον τε τον πινωνος καὶ Ἀριστοκράτην τον Σκελλίου, και υλλους, οι μετέσχον μεν εν πρώζοις των πραγμάτων,
goρουμενοι δ αδεως εφασαν τό τε εν τῖ Σάμω στράrευμα και τον Ἀλκιμαδον σπουδῆ πάνυ, ους τε ἐς την Αακεδαίμονα πρεσβευομένους επεμπον, μη τι ἄνευ τῶν πλειόνων κακὸν δράσωσι τον πόλιν, οὐ τό απαλλαξείειν τοῖ ἄγαν ες ολίγους ἐλθεῖν αλλυτους πεντακιπιλίους eorω καὶ ρξ ὀνόματι χρη--ἄποδεικνυνω, καὶ τῆν πολιτείαν ἰσαιτεραν καθῖσταναι. ην da
exenipla, ubi ευθύ pro alatini dicitur, sed non aui id Atticos. V. Plia' 'nacti. p. I 44. et lini L.obeck., qui quod ap. Mi ac idem VIlΙ
m. scribi vult ευθυ σφῶν ιnὲ 2ὸν Πειραιῶ. id non DPus est, niIoniam atatun ibi suo loco est, nstque, Illam variatit. Φασηλιδoeaeripsi pro incis λιδος hic et aliis locis e melioribus Iu3ms v. Popp. pi til. t. II. p. 474. Non apparet, cur, quum Phaselidem attingere nIs in uni praetervectus, non Potuerat, Thuc 'dulea Unaseliuem ante Caununi ponere voluerit.
β. αδνῶς ἔφασαν A. F. φοβ. ἀδεῶς δὲ c. e. φοβ. ἀδεῶν ω. O. vulgo φοβούμενοι M , ώς ἔφασαν. Ρaulo post Vertia σπουδῆ πάμυquae vulgo desunt, Belcher. recepit ex A. B. F. H. L.. D. P. adde S., ubi bis sunt seu uentia τούς te ἐν, et quidem in rasura, atque ἐν pro δρὶ g. i. h. ore pro τοῖς habet e. at Te On utit H. mox πρεσβευσομένους e. et ἔπεμπον οι littunt Q. f. και κἄκον Ia. o. h. δράσειαν B. rῆ πόλει R. f. Deinde Οἴτω rae ἀπαaaάξειν ni artro i inini Aen . Porto τῶι B. ἰσωτέραν t. εἰς ἡτέραν F. I . d. ὸς ἐτέ- ραν A. B. u. cet i ἰσαιτέραν. - Haec quidem est discrepantia acripturae in loco conclan ato, quae insigniter augeri potest ex scholiis maxime nien orabilibus. In iis haee sunt: το s. ine alvo ἐν G Σάμου ὁμονότι, unde apparet , qui haec scripsit, et ni inco G. suo verba ἐν τῆ Σάμω non lia Iisse. Sequuntur haec: αλλώτους πεντακισχιλίουel οὐκ ἀντίκειταί τενι το ἀλλ , ῶς λέγομεν , οι Tocte, ἀλata τόδε ' Dra δε πσρακελευστικον , ώς και παρ' ' γήρω Aarore, μ'κέτε τούτω aer ins s II. 13 , 292. . qui liaec adnotavia, 4λλα non retulit RG ob το ἀπαλλάξειν, sed putavit opinor, vectas. Eo ἄπαλλαξειν Pendere ex φοβούμενοι. Unde autem tune Pericle
453쪽
452 In B. VIII. CAP. 89. τούτο μὲν σχομα πολιτικον τού λόγου αυτοῖς, κατ' ἰδίας M
νης ' ρδη oζν ἡξώυν τοῖς ne νισκιαλλίους καθιστάναι. unde lia ecognoscuntur non levissima: Scitoliastes agnoscit vulgatam φωαρώroic , quam in adnotatione ad VII, 19. retinendarii esse dixi. iiiiiis loco Herauloteo et analogia forniae Latinae: inmania. Iden non legit ἀπαλλάξειν, sed analia είειν, duplicata s=llaba M. quae
qui inprimis quidem rerum partieipra epant, ed metuentea aera plane exerestum, gri Sama erat et IIcti adem, et legatos, quus Lacedaemona materanat, ne civitatem iniussu malaria vligarehuraran partis aliquo mala inicerent, non fatebantur pudem, is liberos seri eupepe pauciorum dominatu, aer libere prostebantur, quin-gurea mille viros re, non nθmine comtituendos esse, et aequabili rem reipublieae statum ordinandum. Nempe non hoc vore agebant, ut quinquies In ille legerentur , et ius de relliis publicis li- here consultandi nancis erentur, ae t magis suis ambitiosis consiliis, viai In rei publicae prospicientes, magis ut qui pauciores supra ceteros efferre se putabantur inter oligarci as, eos reprime rent, utque Alcibiadi Obsequi viderent Ir, qtiem Ine tuebant iidiar infra dicit: σαφέστατα δ' ἄυτους ἐπῆρε τώ ιν T. Σάμιν et Οὐ Ἀλκιβιάδου ἰσχυρα οντα , metuentes Eliaem legatos, Spartam ni issos, ne proprio Marie et propriae auctoritatis augendita causa contra conin olla reipublicae Lacedaemoniis iusto plus indulgerent - his igitur de causis ex aenaulatione sui pa 'ium prosectis praetextu uai quinquies mille eonstitutos volueratnt, revera suum quisquP ii ter
ligar lias non en praevalere, ceteroruin obliterari tentaverat rit.
Σπουδὴ πάνυ sortitula Thuc 'clicli ost freqtientiastilia, tit post line enatiuin ad Phalaridos epistolas p. XVII. idocuit uols. ad Demostli. Iueptin. p. 32I. Quaerere aliquis Possu, cur scriptor
ἔπεμπον scripserit, non νπεμφαν, eunt hoc len pore opus esse videatur Sed recte se habet inipei clum, murebant, non nriserunt, vel vii aerant. Quippe non unain legatione in Spartani miserunt, cluas iani niiserant, tertiam in eo erant, ut ni itterent.
454쪽
φιλοτιμ lae or πολλοι αυτῶν τῶ τοιουτφ προςέκειντο, ἔν ωπερναι μάλιστα oλιγαρχία ἐκ δομοκρατίας γενομενη ἀπόλλυται. πάντες γὰρ αυθημεριν ἀξιοῖσιν οὐχ oπως Aoι, ολλὰ καὶ πολυ πρῶτος αὐτὁς ἐκαστος εἶναι ' εκ δε δημοκρατέας αἱρέσεως γιγνομένος, ρῆξον τὰ ἀποβαίνοντα ῶς οὐκ an ὁ των ὁμοέων ἐλασσούμενός τις φέρει. σαφέστατα δ' αυτοὐς ἐπῆρε τὰ εν UΣάμω τοὐ Ἀλκιβιάδου ἰσχυρὰ ὁντα, καὶ ἔτι αυτοῖς Ουκ εδόκει μόνιμον το τῆς ολιγαρχίας ἔσεσθαι. ἡγωνιζετο ουν εἷς in στος αυτὸς πρῶτος προστάτης τοὐ δῆμου γενέσθαι. οἱ δε των 9οτετρακοσίων μάλιστα παντίοι ἔντες τῶ τοιούτω εῖδει και προ
στῶτες Φρύνιχός τε, δε και στρατγγας ἐν τῆ Σάμω οτἐJ- Ἀλκιβιάδν τότε διηνέχθη, καὶ Αρίσταρχος, dνῆρ εν τοῖς
μάλιστα και εκ πλείστου εναντίος τῶ δ μω, καὶ Πείσανδρος καὶ Ἀντιφῶν καὶ ἄλλοι οἷ δυνατώτατοι, πρότερόν τε, επεὶ τάχιστα κατέστησαν καὶ ἐπειδῆ τὰ ἰν τῆ Σάμω σφῶν ες δημοκρατίαν ἀπέστη, πρέσβεις τε ἀπέστελλον σφῶν ἐς τῆν --κεδαίμονα, και τ ν Oiιγαρχίαν προὐθυμῶντο, καὶ το εν τῆ -τιωνεία καλουμενν τεῖχος ἐποιοῖντο, πολλῶ τε μῶλλον ετι,
ἐπειδὴ και οἷ ἐκ τῆς Σάμου πρέσβεις σφῶν ῆλθον, ὁρῶντες
lussu maioris numeri I. Q. eeteroriam inter cecs viros et quinquies niillo viroruni Privo consilio cum Spartanis transigerent; ininus igitur recte Selioliastes: ὀλιγαρσίας Ἀνομένης, num PauCornm in perium erat, licet quinquies Ia ille viris institutis. γ, eo sine voluntate, tonsensu et eonailio Base, et ali hunc lucti in Dukeriis adnotavit, Et utilia demonstratum est. Da forma comparativi tacereeoς V. Marili. Gr. p. 152.
455쪽
τούρ τῖ πολλούς καὶ σφῶν τους δοκούντας πρότερον πιστούς έἶναι μεταβαλλομενους. καὶ ἀπέστειλαν μεν 'Aντιφῶντα καιωρύνιχον καὶ ἄλλους δε κα καιὰ τάχος, φοβούμενοι καὶ τὰ αὐτΟὐ καὶ τὰ εκ της Σάμου, επιστείλανrες παντι τρόπω δςτις καὶ ὁnmoὼν ἀνεκτῖς ξυναλλαγῆναι προς τούς Αακεδαιμονίους. ἀκοδόμουν δὲ ἔτι προθυμότερον το ἐν τῆ Ἀτιωνεία τεῖχος.
μετ αυτου, οὐχ 7να τούς εν αμφ, ην βία ἐπιπωέωσι, μοδεξωνται ἐς τον Πειραιῶ, ἀλλ' ἶνα τούς πολεμίους μὰλλον,οταν μύλωνται, καὶ ναυσι καὶ πεζῶ δεξωνται. χολη γάρ εστι
-ὼ Πειραιῶς ο Ἀτιωνεία, καὶ παρ' αυτην εὐθὴς ο ε λovς ἐστίν. ἐτειχίζετο ουν οἱ τω ξυν τω πρότερον προς ηπειρον ὐπάρχοντι τείχει, ἄπε καθεζομενων ἐς αυτό ανθρώπων ολέγων
ῶκοα , et ne signise pro In Ontoire. Aean. Portua a fori bien traditie te paεsage:. nani Eetionea est ε duobus ulterunt Pirixei promo tortorum. - Adde Xenopli. liist. gr. II, 3, 46. Demosth. in leocr. p. 1343. Ρhoi. Zonar. et Anecd. Belch. l. I. p. 260. Devo e rhan v. notan ad Thuc. I, 63. , quo pertinet locus Suidae, a Ualosio ad Harpocrat. laudatus, des unitus ille ex scholiis ad eum ipsunt locum, aude notam ad VII, 53. Pollue. I, 99. 102 . Selineider. ad Xelioph. Atiab. VII, 1, 17. De portisu a Tliucydido ni e-n Orata eons. Schol. ad Aristoph. Eccles. 14. et Polluc. IX, 45. Superest, ut de muris illis recens exstr Ictis dicatur, do qua raita disserit Ροpp. prol. t. II. p. 253. ,, In extrenta Eetioneae
Palle ad ost a Porius immis BI at, una eunt ultera tiIrri in oppo- alto proniontorio introitiani defendens. Α terra ne quis Eetionea Potiri posset, marias exstr Ictus erat ad ipsam i Iani tura ini desiisnens, cui niuro CCCC viri averun addituri erant, intra praece. denteni ad mare pariter usque ad turrim illam ducenduna, uui ainnitus esset, et undique moenibus tecti essent, et portus a situm in sua potestate habuissent, praesertim quum etiam in ipso Piraeo pDI'ticunt , quae N axin a frat et inani Eetioneae munitionem provinio attingebat, ab aliis aediliciis discriminassent et obstruxissent. Spatium vacuun inter utrumlue Promontorium catenis claude poterat, quod neglectuna tertio anno belli Pelop. Athenienses in sumntuiti discrimen adducere potuisset, si nauior fuis et Pelops Iinesiorun audacia ide Thuc. II, 93. πσδε μένων - άν θειώπων oλιγωri Geniti us absol. Pro accua
456쪽
ἄρχειν τού γε επέχου. ἐπ αυτον γαρ τον ἐπὶ τφ στόματι τοὐλιμένος στενού οντος τον ἔτερον πυργον ετελεύτα τό τε παλαιον το προς ξπειρον και το καινον τo ἐντος τοὐ τείχους,
τας τον υπάρχοντά τε καὶ τον πλέοντα ἐξαιρεῖσθαι καὶ ἐν-τεὐθεν προαιροῶντας πωλεῖν. ταῖς οἶν - πλείονός τε Ο Θq-sI
ραμένης διεθρόει, και επειδῆ οι ἐκ τῆς Αακεδαίμονος πρέσβεις οὐδεν πραξαντες ἀνεχώρησαν τοῖς ξύμπασι ξυμβατικόν, φάσκων
κινδυνεύσειν το τεῖχος τουτο και τ ν πόλιν διαφθεῖραι. ἄμα γαρ και ἐκ τῆς Πελοπονν σου ἐτύγχανον αμεων επικαλουμένων κατα τον αυτον χρόνον Οὐιον δύο καὶ τεσσαράκοντα νῆες, ων ησαν και εκ 2άραντος και Aoκρῶν 'Ιταλιώτιδες καὶ
Σικελικαί τινες, ορμώσαι sen επ. Aia τῆς Θακωνικῆς καὶ παρασκευαζόμεναι τον ἐς την Εὐβοιαν πλοῖν ' ηρχε δε αυτῶν
bilis articillus iteratus. Cons. Thiicyd. I, 23. καὶ θ odae v κιστα βλάφασα Α λοιμώδης νόσος. VIII, 64. τἄλλα τὰ υπήκσω χωρα, ubi
v. nni 1 n. Herodot. VII, I96. ό νώ υτικὸς ὁ τῶν βαρβάρων στρατός. VIII, 42. ὁ λοιπὸς ὁ των Ἀλλήνων ναυτικὸς στρατός. c. 92. E ct την προφυλάσσουσαν ἐπὶ Σκιάθω τον Αἰγιναίην νηα. Aristoph. Νlib. 806. τοῖς ἐκ Πύλου λvφθεῖσι τοῖς Θακεδσιμονίοις. quae exempla protuliv leger. ad Dionus. p. I 24. conserra iubens Matili. , r. I. 276. ἐξαιρεῖσθοι J A I, oeus Allienis errat, ἐξαίρεσις dietiis, quod illio Exemtas navibus aut euoibus sarcinas seponerent, ut docet E - , Nioli gici alictor. Hudson. - -Et Pollux IX, 31., ait lit Dulcer. . ex IIvpera ter ἐξαίρεσις, μου τὰ φορτία ἐξαιρεῖται. gIeare καὶ τὸ δεῖγμα. Nomen loci a re, qtias in loco fit. Vide ibi Iungeritiamnum. Ἐξοιρεῖσθαι Pro exponere, emerre etiani apud I eniosiliet en Iegi ostendit Biulae iis in Coninient. I ling. Gr. p. 233. Thuc. VIII, 28. ἐβούλοντο naεῖσαι εαὶ τα σουεύη, S ἐξείλοντο ἐς Tvν Getios σαν. I E vocabulo προαιρεῖν vide quem ident lavitat, Casmino n. ad Theophrast. Cliuract. Cap. 4.
457쪽
LIB. v III. CAP. 92. Ουκ MDtis μῶλλον ὁ τοῖς τειχίζουσι την ' Πετιωνεων Mor πλεῖν, καὶ εἰ μὴ τις μ' φυλάξεται, λῆσειν διαφθαρέντας. ην
δέ τι καὶ τοιοῖτον ἄπο των τον κατηγορίαν qόντων, και ου
πάνυ διαβολὴ μόνον τοὐ λόγου. ἐκεῖνοι γὰρ μάλιστα μεν εμύλοντο ὀλιγαρχουμενοι ἄρχειν και των ξυμμάχων, εἰ δε με, τάς
τε ναύς και τὰ τείχ' ἐ χοντες αὐτονομεῖσαι, . ἐξειργόμενοι δεναὶ τούτου μῆ ουν υπο τοὐ δῆμου γε αὐθις γενομένου αυτοὶ προ των ἄλλων μάλιστα διαφθαρῆναι, αλλὰ καὶ τους πολεμίους ἐςαγαγόμενοι ἄνευ τειχῶν και νεῶν ξυμβῆναι και ὁπως- ουν τὰ τῆς πόλεως ἔχειν, ει τοῖς γε σωμασι σφῶν ἄδεια εσται. 92 διόπερ καὶ το τεῖχος τοὐτο, και πυλέως ἔχον καὶ ἐύόδους καὶ ἐπειςαγωγὰς των πολεμίων, ἐτείχιζόν τε προθυμως καὶ φθῆναιεβουλοντο ἐξεργασάμενοι. . πρότερον μεν ουν κατ ολίγους τε
ἐκ τῆς ες Αακεδαίμονα πρεσβείας, πληγεὶς υπ ἀνδρὸς των
περιπόλων τινος εξ ἐπιβουλῆς ἐν τ' αγορῶ πληθούσν, καὶ οὐ λύ ἀπο τοὐ βουλευτ ρίου ἀπελθων ἀπέθανε παραχρῆμα, και
M. ἐξ ἐπιβουλῆς J v. Uesse . ad Diod. XIII, 27.
458쪽
φθεὶς καὶ βασανιζόμενος υπὁ τῶν τετρακοσίων Ουδενὸς ἔνομωτοὐ κελεύσαντος ειπεν, ουδε ἄλλο τι η ὁτι εἰδείη πολλοὐς α θρώπους ἰες τοῖ περιπολάρχου καὶ ἄλλοσε κατ οἰκίας ξυνιόντας, τότε δη ουδενὸς γε νομένου απ' αὐτο si νεωτέρου
καὶ ο Θ ραμένης μ' θρασυτερον και Αριστοκράτος, καὶ ὁσοε
αλλοι των τετρακοσίων αυτῶν καὶ των εξωθεν 'σαν ὁμογνώμ
μονες, iεσαν επι τὰ πράγματα. αμα γὰρ καὶ απὁ τῆς metor νῆες ν' περιπεπλευκυιαι καὶ ὁρμισάμεναι ἐς την Ἀπίδα
ρον την Αἰγιναν καταδεδραμῆκεσαν ' καὶ Ουκ εφη ὁ Θηραμεινος εἰκος εἶναι επ' Εὐβοιαν πλεούσας αυτὰς ες Αἰγιναν κατακολπίσαι καὶ πάλιν εν Ἐπιδαύρω ὁρμεῖν, εἰ μὴ παρακληθεῖσαι Οὐιεν ἐφ o περ καὶ αὐτὸς ἀεὶ κατογορει ' οὐκέτι οἶν οῖόν τε εἶναι ησυχαζειν. τέλος δε πολλῶν καὶ στασιωτικῶν λόγων καὶ υποφιῶν προπενομένων, καὶ ωγω ξδ' ἡπτοντο τῶν πραγμά- τωπι οἱ γὰρ ἐν τῶ Πειραιεῖ το τῆς 'mτιωνείας τεῖχος ὁπλῖται Olκοδομούντες, εν oli καὶ Ἀριστοκράτης ἰν ταξιαρχῶν καε
την ἐαυτοδ φυλὴν ἔχων, ξυλλαμβάνουσιν Αλεξικλέα στρατηγὸν in εκ τῆς ολιγαριίας και μάλιστα προς τοὐς εταίρους τε
sentit Lys. c. Agor. p. 493. Coll. purg. sacril. p. 263., cui plualm lutendunt videri, .cuim ad Acta publica provocet, n oti et Tamor. vita Lys. p. 118. Accedat Lycurea' contr. L. BOerat. p. 417. q. auctoritas. Qii an Iuuin is nonniilsa refert , quae vel dubia vel aperte falsa sunt. - quae Pilitarch. Alcib. c. 25. de Plir, ni eli iniurie refert, ea ex Thucydide hausit, ita tanaen ut corruperit. Ac prinitam eo leni errore Nio Schol. ad Aristoph Lys. 3l3. ita loquitur, ac si Phrynichus ob ea, qnae in Sarno ni alitus erat, i
proditi unis con leInnat is fuerit, non Propterea, qta Od statum paucor uni instituerit et 1Lacedaemona legatus PeloyOianesios arces siverit. I sinde Perclias ore In vitis Da τῶν περιπόλων Ἀσωνα RP, penat, cum Thue. περι notoν quidem pereussorem dicat, aed nunuernio non , Paem eodem locu τῶν neoιπόλων τινα τῶν Μουνυχία .τετμγμένων ἀποντα Vacat, qui hOPlitarun conatus adiuverit. M
ονομα του κελεύσαντος ' Ita coniecit Tuaantis ot serunt A. B. F. N. t. f. onὀ τῆς Auri A. χαις H. Vuleto Αακεδαwονίας. καὶ τον ἐαυτοῖ φυλὸν ἔχωνJ K. ceteri φυλακὴ M. Cons. VI, 98. καὶ τῶν Oθηνἄων φυλὴ μω τῶν onaιetῶν. Permutantiar eadem cabula Hii deni c. I . et 101., ubi v. notas, Adde VIl, 69. et Taylor.' lecti. Lys. P. 236.i Reis '. προς τους ἐταίρουςJ A. B. F. H. d. e. oelem μένους. V. IV e se . ad Diod. XllI, 97. Ast. ad Platon. Polit. p. 478. 534. ad Leg. t. II. P. 230. Seliae T. ad Apollon. Illiod. t. II. p. 104. et C. G. Jacob. obss. in nonnisi Ios Xenoph. locos p. 10. ciui hoseoni erri iubet, Κrueger. p. 385. Ponti a IVyttenbachium Ecl. liist. D. 404. disputat cuni Tayloro Vit. Lysiae p. lib. et Rufini enio hist. Cr. Or. gr. P. 133. statue utem, qui in moliendo paucorum
459쪽
458 LIB. VIII. CAP. 92. τραμμένον, καὶ ἐς οἰκίαν ἀγαγόντες εἴρξαν. ξυνεπελάβοντο ει
αὐτοῖς αμα καὶ aλλοι καὶ Ἐρμων τις των περιπόλων των Moυνυχίασι τεταγμένων αρχων' το δὲ μέγιστον. των Oπλιτῶνἀ στῖφος ταὐτα εβουλετο. ώς δε ες γέλθη τοῖς τετρακοοίοις, ετυχον di εν τῶ βουλευτηρίω ξυγκαθῆμενοι, ευθυς πλὴν ὁσοις μη βουλομένοις ταὐτα ξν ἐτοῖμοι ησαν ἐς τα οπλα ἰέναι, καὶ τω Θηραμένει καὶ τοῖς μετ αὐτοῖ ξn εἱλουν. o δε απολογου- μενος ἐτοῖμος εφ' ειναι ξυναφαιρησόμενος ἰέναι ξδη. καὶ παραλαβὼν ενα των στρατηγῶν oς ῆν αὐτῶ ὁμογνώμων, ἐχωμειες τον Πεται ἁ ' εβο θει di και Ἀρίσταρχος καὶ των ἱππέων νεανίσκοι. ην δἐ θόρυβος πολυς καὶ ἐκπ1ηκτικός' es τε γὰρ εν .τῶ αστει ξω ωοντο τόν τε Πειραιῶ κατειλῆφθαι καὶ τὸν ξυνειλομμένον τεθνάναι, οἶ τε ἐν τῶ Πειραιεῖ τους εκ τού ἄστεος ὁσον Οἴπω ἐπι στὰς παρεῖναι. μόλις de των τε πρεοβυτέρων διακωλυόντων τους ἐν τῶ αστει διαθέοντας καὶ επι τα ὁπλα φερομένους, καὶ Θουκυδίδου τοὐ H αρσαλίου τοὐ προξένου τῆς πόλεως παρόντος καὶ προθύμως εμποδών τε ἐκάστοις γιγνο μόνου καὶ ἐπιμωμίνου μὴ ἐφεδρευόντων ἐγγύς των πολεμίων ἀπολέσαι την πατρίδα. ησύχασαν τε καὶ σφῶν αὐτῶν
απέσχοντο. καὶ ὁ μεν Θηραμένης ελθὼν ἐς τὸν Πειραιῶ, ηνει και αὐτὸς στρατηγός, ὁσον καὶ anὁ βοῆς ενεκα, ἀργίζετο
dominatu uadrangentos iuverint, eorum socios per EXcellenti an ταύρους dictos esse. Sed ea isas, mar hanc sententiam reiiciat, Uriaeger. neque hoc loco neque p. 363., quo nos a Me at, Protulit. Nam qt Od ἐταιρεμ in universura faetionis no Inen est, eo non neatur, ἐταίρους aliquos καet' ιξοχὴν appellatos esso. Sic hodiequBetaeristas appellant rohus Grii pra, mini studentes. Atmie tit Gis- Ceret Ius, τοὐς ε rQoυς esse honiines alterariam Darii u In , adseraam υε, nihil opus erat asseret luetini Thuc idis VII, 34. Ἀταίρους Iegit etiam vallat con prehendunt Alexielem, inter eollegas status Faveorum praecipua e nitate praeditum. ην αὐτιδ δμογνώμων J B. ceteri ος ζις. i ' . ἔκ του ooeoc J A. B. s. e. i. vulgo iam εως. v. Μatu . Gr. p. 102. NOX oso ν Ουnω edituni ex A. B. F. II. f. oύπω οὐκ I. . O. P. S. i. h. vulgo οὐκ. ποδῶν - γιγνομένουJ V. I hoin. m. p. 304. ad eundemdie alchen. in epist. Batavomun ad Einest. Editis a Titini anno
460쪽
. ἐχαλέπαινον. οἱ δε ὁπλῖται ὁμόσε τε εχωρουν οἱ πλεῖστοι τμε πω καἰ ου μετεμέλοντο, καὶ τον Θοραμένον ηρώτων εἰ δοκεῖ αυτψ εας ἀγα- το τεῖχος Οἰκοδομεῖσθαι, καὶ εἰ αμεινον εἶναa
I. p. 198. et praepositiones cum pleonasmo iuxta se positan Herni. de ellips. et pleonas ni p. 202. Sic Plat. de leg. 3. p. 701.
ται, τῶ ἀληθεῖ ἐχαλέnαινον. ulreo τῶ n1 θει υ. Nimirum Theramenes conritesuve dicis causa claniabant et sintulabant se succensere; Aristarcnus licino oti garchicus, ut qui in axinie ' ὀνῆρ ἐν τοῖς μάλιοδα καὶ ἐκ naasa roυ ιναν arae etia δημω cap. 9 1.3 vere et fie- . Tio sueeensebat. Eadent varietas scriptura ἐxtat apud Dionys. Α. R. p. I 80 I. ex citatione Κruegem; sed in numero Paginae error est..- Ita sane aetasus exit et aptus et vero necessaritis , ut videri Possit. Ideoque post IIaackiuni ipse illud τῶ ἀχοθεῖ am iptii, quanquam clan nandan existimo causa in , citia ductus vulgatani ille reiicit. Etenini verba τῶ πλήθει inepta dicens, εν id sibi velint , soneseire fatetur. ,,OIn ad cinaciae pertineat, Thucydides dicturus fuerit aυτοῖς. Ilaec ipsa Haackii verba sunt. Is igitur coni muni cum Rauero errore itinxit Ta πλῆθει rαλέπαινον. Cum iu gendu In sit ἐναντίοι τῶ πλῆθει, inimici popularia imperii. Tum et anto IIaacia uni et post eunt illud ἀaηθεῖ defensores nactu in est Κmiegemina p. 386. et Benedictuin, quanquam lios ciuiden minus rect dofensores dixeris, cuni se etia αληθεi procul dubio praeserectilIcer ni, Cur praeserrent, causas nullas stillecerint. Et tarnen οἱ ἐναντίοι nina is nude positunt esse aliquis dicat, nisi umectuni sit vut aiunt τῆ nλῆθει, ut in hanc suspicionem incideriin, scriben- dunx esse: καὶ οἱ ἐναντίοι τω πλῆθει τρ αλο-ῖ ἐχαλέπaινσκ, quoniam
niihi nec τῶ πλῆθει, nee τῶ da θεῖ facile abesse posse videbatur; et illud quident ut ad latur, postulat orationis perspicti itas; hoc
oppositionis ratio, quaa inter Terba octo. ωmo βοjς ἔνεκω et τέ ἀχοθεῖ, sive inter Therameneni et asseclas, qui se succensere si D ulabant, et Aristarchiam popularisque imperii osores intercedit. Hos enim revera indignatos fuisse consentane uni est. Tametsi quomini s ita statueren , cacoplionia n e retinuit, quae est in syllabis ηθει, nullo intervallo iuxta se positis. Quod vero gravissimum est, et se ἀλοθεῖ hoc sensu dici, ut sit revera, neque usus Grae eorum omnino pati videtur, neque Thucydideus, ex quo ooληθες mei necesse foret, ut probatur exemplis tum aliis, tum hisia D likero , PIamvis stabiliendae scripturae τῶ 41 δεῖ causa, ali tiar VI, 33. noόφασιν tiὲν - τo de αλνθές et II, 4 l. ώς Ου λύrων ἐν τῶ παρόντε κόμπος τάδε μώλχον, η krων ἐστὶν ἀλήθεια. Lucian. Harino n. P. 588. 1όην μεν - τὸ δ' ἀληθές. His igitur reputatia
vulgatana adhuc retinens ampliandum censeo.
καὶ et ἄμεινον ε ναιJ Ρost Ηναι repete δοκεῖ. Nisi sorte eret scribendum est. V. ad Dion va. de V. p. 7o. Mn. Act. Philol. Monae. t. II. P. 329. not.