Carmina

11쪽

sindondum esso in propatulo est. Contra cuna Theog. v. 111 nevae in papuro A praestantissima neque tiplici Theophilum Hippolytunaque legatur, Ruschelio subscribere non dubii abinius, qui Versiana illum aliunde insertunt eleeae Quibusdam locis Veteriam testimonia sequentur invitis codicibus Omnibus: veluti quod in Oper. V. 288 nunc λείη receperam Xenophonti Platoni Plutarcho Aristi si Quintiliano probat uni - codierint enim ὀλίγη alterius videtur esse

recensionis - , me ViX a quOPIam vituperatum iri spero. Item

veram lectionena τὰ μέταζε in Oper. v. 394 Herodiano scholiisque Dionysii Τhracis) debennis, quae in codicibus nostris in τὰ μεταξύ

comipta leratur; unusque Pollux in Oper. v. 462 εαρι servavit, libi Hesiodi libri clari licante inetro ειαρι tradunt in M ηρι codirectum est); denique in Scut. v. 397 vera scriptura ὁτε τε eXEtymologicis depronienda est, ciun libri τε omisso δτε pra beant, quod ut metro subveniretur postea in ἔτε περ vel δατύτε

Cum igitur testimonia veteriam liavit neglegenda esse Videamtur, enisus Suna ut luam pliarima congererem: in qiua re ut etiani e fontibus nondum publicatis haurire possem, Viromni PIO Ulam

doctissinioriani beneficio laetum est In quo genere maximo niihi usui fuisse fateor, quod Etyinolom ci 'genuini' tostimonia Hesiodea utenda naihi perinisit R. Rettgenstein; pari comitatu alii viri humanissimi de scriptoriam quonam novas parant editiones locis ad hunc poetam pertinentibus Πie certiorem feceriint: et Aristidis qui-

lem lectionis varietatem H. Koil, Choricii Libantiquo R. Foerster, Pollucis E. Bethe, Stobaei O. Henso, Τhontistii H. Schenkl-nte

perscripserunt, cuius officiosae Voluntatis gratias eis ago maxinias. Neque sine friactu aliquo poetas Graecos Latino. lue perseritiati sititius, qui in carininibus suis pangendis saepenumero ut alioritin Ra Hesiodi versus locutiones verborem forinulas in propriuIn Iasuna Vocamant; quani imitandi rationem non solum poetas anti pilores sed etiain recentissinios secutos esse manifestum est. Quani sedulo Christiani quoque illum expresserint, ut OraeulOritui dicuntur Sibyllinomina auctores Apollinariuin alios praetermittam, e commentariolo de Gregorio Nagiangeno Hesiodi

imitatore conlposui Vion. Stud. XXI 198 facile intellegas. Eiusmodi autem observationes non nihil habere utilitatis ad pristinarti carminum fornaam vel comoscendatu vel restituendam satis perspiciiuna est. Qua de causa non Soluna eos locos, Ptibiis ΡΟ-

12쪽

Τheog. v. 276 hemistichiuari prius Σχεννώ τ Mρυάλη τε Nonnus in Dionys. XL. 229 transtulit; clua ianuations Σθεννώ nominis forma quae procul dubio Hesiodo reddemta est in optinio utriusque eaminis egemplari servata Liaurentianum dico, qui idem Dionysiaca continet) eg egio fulcitur. Neque in Oper. v. 589 quidquam mutabimus Nauchio obtemperantes, qui αλλα τοι ηδυ l ει ηπετραίη συκεη scribi iussit Vergilio advorsante, a Pio verbiι in codicibus nostris iradita imitando expressa sunt in Georg. I 340 sq. HI M. uom lectioni quani in Oper. v. 804 libri meliores praebent γεινόμενον' subvenit Hesiodi memor in Georg. Ι 277 sqSimili modo ex titulis aliquid haurire licet, velut ex inscriptione

lectiones φάρεσσι et καλυψαμενα restituendas esse nemo est quin videat. Interdum iam antiquitus duplicem extitisse scripturana suspicari possumus: cuius rei luculentum exemplum Wilamowitz

attulit, qui in ham. 94 v. 22, quem Quintias Smyrnaeus V 238)

manifesto imitatur, πολύτροπα alteram lectionem fuisse conclusit. - Alia Vero testimonia re accuratius perpensa Videntur neglegenda esse: Veliit in Oper. V. 20 ἔγειρεν noristum momicum, quein in

libro praestantissimo C potioribusque tertii generis Φ exeniplis Ε ni NO) invenimus, alteri lectioni ἐγείρει praeferendum esse

versatam dise veri simile est.

His litur instrumentis criticis nisus ad Hesiodi carmina recensenda accessi. Idem editionibus commentariisque antiquioribus denuo eXaminatis accurratius quae cuiusque esset loci alicuius emendatio emere studui; quem autem Ductum o recentiorum Observationibus ceperim, dicere supersedeo, cum iam aliis locis de his robus iudicium protulerim certis aromentis satis mundum. De rebus Orsaolomphicis pauca mihi commemoranda esse Videntur: primum rectiorem scribendi rationem sive titulis probatam

sive Mammaticorum praeceptis flagitatam codicibus invitis restitui; itaque Ἀρίονι μείχθη μειχθεῖσα) μεμείξεται νίσομαι τείσαιτο τεισαίμεθα ἀποτείσηὶ) φθεισηνορα ἀποφθείσειε Τίρων alia in con-

13쪽

XII reMFΑΤΙΟ textum admittere non dubii avi; deinde ν paragogicum quod dici-rnus ante voces Oliin digammo initiali instructas omisi. In framentis clisponerulis Catillo In cum Eoeamam reliquiis a Magnis Εοeis distinxi eomana non immemor quae hac do re Leoclisputaviti Unde autoin illa deprompta sint quibusque numeris in prioribus editionibus designata, e tabulis adiectis comOscas. Haud inconinio luna visum est Certainen Homeri et Hosiodi, cuius ununt codicem LaurentianuIn LVI 1 acclarate exaininavi, novi8 curis recensuun1 adicere, praesertian curn e papyri Iacima piani Maliasty l. c. tab. XXV) vulgavit quaedam coralgi possent. Haec fere habui quae editionen1 Imeam foras emissuras prO-1erroin. Restat ut Io alias agam I. Karabaceic bibliothecae caesareae Vindobonensis praefecto doctissimo qui ut antiquissimae

l apyri offigiem huic libro assiungerem liberaliuor perinis Scr. Pragae pridie Kalendas Apriles MCMII

EPHEMERIDUM COMPENDIA

Philol.

Phil. - Philologias Phil. Ang. - Philoloischer Angeiger

15쪽

Α - papyrus Pstrisina bihil. nationstlis 'supplem. 1099' saec. IV VB - lacinia papyri Londinensis mugei Britannici CLIX saec. fere IVR - fragarienta papyri Raineri archiducis Augiriae, nunc bibl. caesareae Vindobonensis L Ρ. 22-29 saec. IVC - mimenia quae extant in codice Parisino bibl. nationalis 'supplem. Ree. 663' saec. XIII - cod. Florentinus bibl. Liaurentianao XXXV 16 saec. XIII 1281)Ε - cod. morentiliua bibl. Laurentianae conv. suDpress. 158 saec. XIVP - cod. Parisinus bibl. nationalis 2833 saec. XVG - cod. Romanus bibl. Vaticanae 915 saec. XIV Η - cod. Parisinus UN. national1s 2772 saec. XIVI - cod. Florentinus bibl. Laurentianae XXXI 32 saec. XVΚ - cod. Venetuκ bibl. Marcianao IX 6 saec. XIVL - cod. Parisinus bibl. nationalis 2708 saec. XV Ex his adnumerandi sunt classis n

Libri contaminati

cod. Romanus bibl. Casanatensis 356 saec. XIV eod. Romanus bibl. Vaticanae 1332 saec. XV cod. Florentinus bibl. Laurentianae LXXXXI sup. 10 saec. XV 2. recensionis t Triclinii): cod. Venetus bibl. Marcianae 464 saec. XIV 1316-1320 eiusque sa- Milites

16쪽

Μουσάων Ἐλικωνιάδων ἀρχώμεθ' ἀείδειν αῖ Ἐλικονος ἐχουσιν δρος μεγα τε ζάθεον τε καί τε περὶ κρήνην ἰοειδεα πύσσ' ἁπαλοῖσιν Ρ0ETARUM IMIΤΑΤIONES ΕΤ LOCI SIMILES 2 ΗΠnn. Honi.

ποιμαίνων, ως λόγως, ισίοδος 1 sq. Epigr. Τhesp. C. I. G. G. S. I 4240 C 2 sq. . . . Ἐσίοδος Λέου Μουσας Ἐλικὰνί τε θεῖον l καλ λ ίστοις υμνοις . . . TZetz. in OP. P. 25, 6 G. καὶ ἐπιλυσόμεθα ἔπειτα, τίνος ἔνεκα ἐν τyΘεογονία-Ἐλικῶνος τὰς Μούσας καλεῖ Ησίοδος) 2 sqq. cf. a. t 7 2 Procl. in Op. p. 4, 8 G. ἐπάγεται δε τινας το μη ἀπο το θ Ἐλικὰνος καλεῖν Βοια τινῶντα τὰς μοὐσας ως περ ἐν τη Θεογονία πεποίηκεν ὰλλ' ἀπο της Πιερίας TZefZ. in Op. p. 31, 20 G. . . . οὐ μέντοι γε ἀπο του Ἐλικῶνος ἐνταOθα τὰς Μούσας καλεῖ Ἐσίοδος , ῶς ἐν τη Θεογονία ποιεῖ . . 3 sq. Lucian. de sali. 24o δὲ πισίοδος ου παρ ἄλλου ἀκούσας, ὰλλ' ἰδῶν αυτbς ειθεν ευθυς ὀρχουμένας τὰς Μούσας ἐν ἀρχὴ των ἐπῖν το0το περὶ αυτῶν το μέγιστον ἐγκώμιον διηγεῖται, ὁτι περὶ - δρχευνται ' του πατρις τον βωμον περιχορεύουσαι Liban. ἡπὲρ τὰν δρχηστ. p. 11, 25 Foersi. Rost. 1878θ φησὶν 'Hσίοδος τὰς Μούσας ἐν Ἐλικῶνι τὰ ἄσματα πλαττούσας οὐκ ὰμελεῖν δρχήσεως καί τε περι - δρχευνται ' Chorie. Rh. Mus. XXXVII 484, 19 F. . . εἴ γε δοκουσιν

αἱ ψίσαι) ῆκειν ὀξέως νsν μὲν ἐκ Πιερίας, νυν δὲ ἐξ Ἐλικῶνος κὰν τύγωσι

περὶ κρήνην ἰοειδέα ποσὶν ἁπαλοῖσιν ορχούμεναι Εt. gen. v. ἰοειδέα Ἐσιοδος

suppositos esse existimavit Guyet Not. in Ues. 172 2 sq. αῖ τε περὶ κρήνην κτλ. Omissis θ' Ἐλικῶνος - καὶ) primitus scriptum fuisso censuit Paley ed. 158; fortasse vero post 1 secutos esse 4 initio sic scr. αῖ τε) 8qq.

17쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

ὀρχεονται καὶ βωμον ἐρισθενέος Κρονίωνος. καί τε λοεσσάμεναι τέρενα χρόα Περμησσοῖο θη Ἱππου κρήνης η υλμειου ζαθέοιο

ἀκροτάτω Ἐλικονι χορους ἐνεποιήσαντο καλους, ἱμερύεντας' ἐπερρώσαντο δὲ ποσσίν.ενθεν απορνυμεναι, κεκαλυμμέναι ηέρι πολλη, ἐννυχιαι στεῖχον περικαλλέα ὁσσαν ἱεῖσαι, 10υμνευσαι Βία τ' αἰγίοχον καὶ πύτνιαν ' Ηρην

HOMERI LOCI SIMILES ὶ 4 Φ 184 ἐρισθενέος Κρονίωνος ' 5 is 237 τέρενα χρόα ' s Π 790 ηέρι γὰρ πολλὴ κεκαλυμμένος Λ 762 καλώψας θέρι

μενος της θεογονίας καὶ τὰς Μούσας υμνῶν εὐθυς λέγει 224 αῖ νυ - ἀοι ν'. καὶ οὐτω σχέτλιος ήν καὶ ἡβριστὴς ω- Οὐδὲ τοσουτον ἐνεμεινεν ἐκτελέσαι τοπροοίμιον ταῖς θεαῖς, ὰλλὰ λέγων ὁτι αἱ Μουσαι ἐμοsσι τιν Uία καὶ Λαπω - ἀγκυλομήτον' εἶτα οὐ καρτερεῖ ὰλλ' ὀλίγου μεταξὐ των θεῶν των ὀνο--

των φησίν αι νυ - ἀοιδήν' . . .

1ὶ Sontentiae ot Iocutiones stellulia ori atao in eadem voraua aede Ieguntur; en ita Homeri locis, qui saepius iterantur, unum attuIisse pleriimque satia habui

18쪽

' γε ' χρυσέοισι πεδίλοις ἐμβεβαυῖαν, κουρην τ αἰγιύχοιο Αιος γλαυκοπιν Ἀθηνην Φοῖβύν τ Ἀπόλλωνα καὶ 'Ἀρτεμιν ἰοχέαιρανῆδὲ Ποσειδάωνα γαιa οχον, ἐννοσίγαιον, 16 καὶ Θεμιν αἰδοίην ελικοβλέφαρον τ Ἀφροδίτην

Ἐβην τε χρυσοστέφανον καλήν τε Βιώνην

Λητώ τ 'Iαπετύν τε ἰδε Κρύνον ἀγκυλομήτην 'HO τ Ῥέλιόν τε μέγαν λαμπράν τε Σελήνην

Iάν τ 'uκεανύν τε μέγαν καὶ Νυκτα μέλαιναν 20 ἄλλων τ αθανάτων ἱερδν γένος αἰὲν ἐύντων.

13 K 563 κουρη τ' αἰγιόχοιο Βιός, γλαυκῶπις Ἀθηνη I4 Ο 256 ΦΟΙ-βον Mπόλλωνα ', E 447 Ἀρτεμις ἰοχέαιρα ' 15 N 43 Hλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιος φ 584 γαιηοχον ἐννοσίγαιον' 18 Θ 479 'Iαπετός τε μόνος τε is 59 Κρόνος αγκυλομήτης' Is M 239 8ὰ τ' 8έλιόν τε20 Κ 297 νύκτα μέλαιναν ' 21 γ 147 θεῶν . . . νόος αἰὲν ἐόντων 14 Hymn. Hom. Apoli. Del. 15 Ἀπόλλωνά τ' ἄνακτα καὶ υρτεμιν ἰοχέαιραν 16 cf. Mann. Hom. VI 19 χαῖρ' ἐλικοβλέφαρε Ἀφροδίτη) Pind. Fragm. 123, 4 B.-Schr.' χφροδίτας . . ἐλικογλεφάρου 17 Piad. Ol. VI 57 sq.ν σοστεφάνοιο . . . Ἐβας P h. LX 109 χρυσοστεφάνου πβας Is lascr. Gr. In tr. ed. Preeer 233, 3 inpio. Hom.ὶ ηέλιος δ' ἀνιῶν λάμπη λαμπρά τε σεληνη Orac. Sib. IH 65 4έλιον πυρόεντα μέγαν λαμπράν τε Σεληνην 20 Orae. Sib. V 198 γαῖάν τ' ῶκεανόν τε μέγαν 16 sq. Plutaresa. Mor. p. 747 f IV 392 B. . . Aς τὰ τοιαυτα καὶ Θέ

μιν - χιώνην

12 posteriore tempore Rdiectum esse censuit Goeuling ed. 5 Ἀρ-

19쪽

- Hσίοδον καλὴν ἐδίδαξαν ἀοιδήν,

αρνας ποιμαίνονθ' Ἐλικωνος υπο ζαθεοιο. τόνδε δε με πρώτιστα θεαὶ μυθον εειπον.

24 B 5s πρις ιμ ν ἔειπεν 22 28 cf. Αrat. 120 126 v. Maass Aratea 275) 22 sq. Asclepiviles vel Archias Anth. Pal. IX 64, 1 sq. αυταὶ ποιμαίνοντα μεσημβρινὰ μηλά σε. Mοῖσαι. t ἔδρακον ἐν κραναοῖς Osρεσιν, Ἐσίοδε Lucillius Anth. Pal. IX 572, 2. . ἔγραφε ποιμαίνων, Aς λόγος Ἀσίοδος Ovid. Ars ain. I 27 sq. nec nicti sunt visae Cilio Clius re sorores t servanti pretiuies vallibtis Asci a suis idem Fastri 13 ecce deas vidi non Ῥιas praeceptor armuti l viderat, AS meas cum Sequeretur oves Smyria. XL 308-υμεῖς Μοῖσαι) γὰρ πθσαν μοι ἐνὶ φρεσὶ θηκατ ὰοιδην, i πρίν γέ μοι uxor' Stailiniuellen kμφὶ παρειὰ κατασκίδνασθαι Γουλον l Σμύρνης ἐν δαπέδοισι περικλυτὰ μηλα νέμοντι 22 cs Verra. Buc. VI 69 sq. hos tibi dant calantos, en accipe, Musae t Aseraeo goos a te seni 23 cf. Τheocr. XXV 209 ὐπb ζαθέω 'Mi κονι22-32 Choric. Malex. ined. init. cf. Fram. ρια' p. 302 B.) recenS. Foerater: λέγει που ὁ ποιμπιν ὁ Ἱσκραῖος οὐχ δτε ὐπηρχε ποιμην, dia' ὁτε ποιητὴς ἐγεγύνει, ῶς γυμνασίας ἄτερ καὶ πόνων οὐ βουλεται θάλλειν ἀνθρώποις τὰ ἔργα. καίτοι συ γε, A ρέλτιστε. οὐ μειράκιον Αν ἐφοέτας εἰς διδασκάλου, ἰλλὰ νέμων τὰς δις δαφνην εnητας ἐκ Μουσῶν καὶ λαβών κδες τὰ ἔπη. τί οὐν ἐτέροις πονεῖν παραινεῖς αὐτος ἀπόνως φανεὶς ποιητης ,

ἐκ νομέως; ἡ ῖ cod. Maties.) δηλον ὁτι τosro hμῖν ἐθέλων ἐνδείξασθοιῶς οὐδὲ Μουσῶν διδαχὴ βέβαιος ἄνευ μελέτης 22 sq. Dio Prias. I 58 I 11. 5 A. 'λέγουσιν . . . ἄλλον δε ποιμένα ἐν δρει τινὶ τῆς Βοιωτίας αὐτῶν ἀκοOσαι τQν '

μεθα ποιμαένοντα περὶ τbν 'Eλικονα ἐν Βοιωτέα αδουσαις ταῖς Μουσαις ἐντυνόντα) ονειδισθέντα της τέχνης της ποιμενικης εὐθbς αδειν . . . laeua

XΛXVH 4 M 203 sq. R. . . τὴν ὰληθη καὶ ἐκ τοs Ἐλικῶνος Amsσαν . . τ' 'Hσιόδου διδάσκαλον Lii Dan. IV 1008. 20 R. . . ἐπεὶ καὶ 'Πσίοδος ποιμαίνων ταῖς Μουσαις ἐνέτυχε Himer. XX 5 p. 86, 49 D.) οὐ γὰρ δήπου αμος μεν ὁ 'Eλικῶν ἐκ ποιμένων οἶδε ποιητὰς ἐργάζεσθαι - καὶ τοῖτο πάντως Ἐσιόδωπιστευομεν idem IH 9 53, 10 D.) καθ' 'Eλικῖνα . . . ἔνθα δὴ καὶ τοες ποιμένας αι Μοῖσαι ποιητὰς ἐργάζονται Schol. Lucian. adv. iri loci. 229 d. περὶ τδν 'Ελικῶνα δέ φησι καὶ Ἐσέοδος νέμων τὰς Moέσας ἰδεῖν καὶ τὴν ποιητικὴν σοφέαν λαβεῖν Serv. in Verg. Georg. VI 70 III 1, 77, 30 Di.-Η.):

20쪽

Μουσαι 'ολυμπιαδες, κουραι Aὰς αἰγιόχοιο ' 26 ποιμένες ἄγραυλοι, κάκ ἐλέγχεα, γαστέρες οἰον, Mμεν ψευδεα πολλὰ λέγειν ἐτυμοισιν ὁμοῖα, ἴδμεν ν, ευτ ἐθέλωμεν, ἀληθέα γηρύσασθω.ῖς ἔφασαν κουραι μεγάλου Βιος ἀρτιέπειαι '

καί μοι σκῆπτρον εδον δάφνης ἐριθηλέος 5ων 30

25 B 698 Μουσαι ἀείδοιεν. κουραι BQς αἰγιόχοιο B 491 . . υλυμπιάδες Μουσαι, diaς αἰγιόχοιο l θυνατέρες 26 Σ 162 ποιμένες αγραυλοι ' E 787Θ228 αἰδῶς' ργεῖοι, κάκ' ἐλέγχεα, εἶδος kγητοι B 235 ω πέπονες, κάκ' ἐλέγχε χχαιίδες σὐκέτ' Ἀχαιοι 27 τ 203 ἴσκε ψευδεα πολλὰ λέγων ἐτυμοισιν ὁμοῖα 28 ξ 125 οὐδ' ἐθῖλ σιω ὰληθέα μυθήσασθαι Z 382 ὰληθέα μυθήσασθαι 29 κ 46 Aς ἔφασαν ν 356 κοθραι Βιός 26 Epimen. Fr. 6 Κ. Κρητες ἀεὶ νεοσται, κακα θηρία, γαστέρες ἀργαί Timon Fr. 33, 1 σχέτλιοι ἄνθρωποι, κάκ' ἐλέγχεα, γαστέρες οἱον. cf. Pamen. Fr. 6, 4 D. βροτοὶ εἰδότες οὐδὲν . . . δίκρανοι Fr ityn. Orph. 76 Ab. Βροτῶν τ' ὰλιτήρια φῖλα l ἄχθεα γης κτλ. 27 sq. cf. Pamen. o. 8, 50 sqq. D. N. Dieis p. 10) ἐν τω σοι παυω πιστον λόγον ηδὲ νόημα l ἀμφὶς ὰληθείης δόξας δ' ἀπb τοῖδε βροτείας l μάνθανε κόσμον ἐμῶν ἐπέων ἀπατηλδν ὰκουων 27 Them. 713 osδ' εἰ ψεύδεα sic cod. A) μὲν ποιοῖς ἐτυμοισιν ὁμοῖα cf. Horat. Epist. Π 3, 338 sieta voluptatis causa sint prorima veris 28 cf. Apoll. Rsod. g. B 845 Mουσέων υπο γηρυσασθαι Orac. ed. Hendess 161, 4 - Porphyr. Vii. Plol. 22, I p. 30, 4 V.) κληω καὶ μέσας ξυνην ὁπα γηρυ- σασθαι 30 sqq. ΑΗclepiades vel Archias) Antia. Pal. IX 64, 3 sqq. και σοιμαίνων ἐν τω 'Gικὰνt . . cf. Nicephor. in Smea. p. 373 D Pet. φασὶ καὶ τιν ποιητὴν 'Ησίοδον πρότερον μὲν ἄντα ποιμένα προβάτων Τgeig. vita Ηes. 7 R. συνέβη τον 'Ησίοδον τομον πρόβατα ἐν το 'Eλικῶνι ποιμαίνειν 26 Hesych. γαστέρες οἱον' ως οσιοδος εν Θεογονία) 27 Athenag. lib. pro Christ. 24 p. 33, 5 Schw.) . . καὶ κατα τιν ἄρχοντα της υλης ἴσμεν - ὁρομ' 29 El. gen. et mag. v. Kρτιέπειαι schol.) Ἐσίοδος ἐν Θεογονία ως - ἀρτιέπειαι' 30 Lucian. Rhet. praec. 4 εἰ γὰρ 'Ησίοδος μὲν ὀλίγα φέλλα ἐκ του 'Eλικῖνος λαβῶν αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ ποιuένος κατέστη καὶ Pε θεῶν καὶ ηρώων γένη κάτοχος ἐκ μυσῶν γενομενος . . .