Carmina

41쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ Κοῖόν τε Κρῖύν θ' Υπερίονά τ' 'μπετόν τε Θείαν τε Ῥείαν τε Θεμιν τε Μνημοσυνην τε 135 Φοίβην τε χρυσοστεφανον Τηθύν τ' ἐρατεινήν.

τους δὲ μεθ' ὁπλίτατος γενετο Κρονος ἀγκυλομήτης,

τειραν ανακτος

42쪽

δεινύτατος παίδων ' θαλερον δ' ηχθηρε τοκηα. Γείνατο αυ Κύκλωπας υπερβιον ητορ εχοντας,

Βρόντην τε Στερύπην τε καὶ 'Ἀργην ὀβριμύθυαον, 140 οῖ Ζηνὶ βροντήν τε δύσαν τευξάν τε κεραυνόν. οῖ δη τοι τὰ μὲν αλλα θεοῖς ἐναλίγκιοι ησαν, μουνος δ' ὀφθαλμος μέσσω ἐνέκειτο μετώπω. οῖ δ' ἀθανάτων θνητοὶ τράφεν αυδήεντες l 142

139 δ 321 ὁπέρβιον ητορ ἔχοντες ' 142 τ 267-ἐναλίγκιον εἶναι 139 sqq. cf. Apoll. Rhod. Arg. A 509 sq. οῖ δέ μιν οὐ πω l Γηγενέες Κυκλωπες ἐκαρτυναντο κεραυνῶ l βροντθ τε στεροπθ τs Vergil. Aen. VIII 424 sq. fermιnι Mercebant v to Cyclopes in antro i Ba onte8gine Steropegpete et ratinus mellibra Pyraevioλι 141 Fram. Orph. 92, 1 Ab. οῖ Ζηνὶ βρον- τήν τε πόρον τεῖξάν τε κεραυνόν 143 Callina. Hymn. Dian. 53 sq. πctσι Κυκλωψιὶ δ' υπ' οφρυν l φάεα μουνόγληνα 143. 145 Moschiis I 85 κυκλος δ' ὰργυφεος μέσσω μάρμαιρε μετώπω139-141 Eust. Hom. 1622, 49 δε γε Ουδε 'Hσίοδος περὶ Κυκλωπος τούτου η των λοιπῖν συγκυκλώπων τον λῆρον λόγον ἐκεῖνον ἐξεφυσησεν, ἀλλὰ περί τινων τριῶν , οι καὶ τον κεραυνον ἐχάλκευον τῶ dip οIς ὀνόματα Βρόντης δεερόπης καὶ Αργης 140 sq. cf. Nonnua Asb. in Greg. Theol. or. Ι c. Iulian. t. 36 c. 1025 C M. κεραυνοφόρους δε λέγει νῖν θεους ... hΣτερόπην δε Βρόντην τοὐς χαλκευσαντας τω Βιὶ βροντῆν καὶ τὴν ὰστραπὴν καὶ τοὐς κεραυνους 140 Choerob. p. 160, 21 Η. ' ργης - τοῖτο γὰρ ἰσοσυλλάβως κλίνεται οἱον παρ' 'Πσιόδω Βρόντην - ὀμβριμόθυμον' 141 Schol. Laiax. Apoll. Rhod. Arg. Λ 730 p. 342, 29 K. καὶ 'Hσίοδος 'οῖ - κεραυνόν

43쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Κυκλωπες δ' υνομ' ησαν ἐπώνυμον, ουνεκ' αρα σφεων κυκλοτερὴς ὀφθαλμος εεις ἐνεκειτο μετώπω J 145

Nocti Au. UI 11 de Cyclope uidem, inmιu Accius in primo didascalico) rel

44쪽

ἄλλοι δ' αυ Γαίης τε καὶ Ουρανου ἐξεγενοντο τρεῖς παῖδες μεγάλοι τε καὶ 5βριμοι, Ουκ δνομαστοί

Κύττος τε Βριάρεώς τε Γυης θ', υπερηφανα τεκνα.

τ2ν έκατον μὲν χεῖρες ἀπ' ωμων ἀίσσοντο 150

απλαστοι, κεφαλαὶ ἐκάστω πεντήκονταεξ ωμων ἐπεφυκον επὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν '

εκάστη πεντηκοντα

147 cf. Orac. Sihi. UI 111 Γαίης τέκνα φέριστα κάὶ Ουρανου ἐξεκάλεσσαν 150 sqq. Emped. 348 St. ου μὲν ὰπαὶ νώτοιο δέο κλάδοι Λίσσονται Arat. 67 sq. ἀπ' ἀμφοτέρων δέ οι όφων l. χεῖρες ἀείρονται Apoll. Rhod. Arg. 147 151 Schol. Ηom. A 312 in Anecd. Par. III 6, 1 Cr. Ἐσίοδος ἔν τινα-os Θεογονία φησὶ τά τε ἄλλα περὶ τQν γεννηθέντων ουρανos καὶ γῆς καὶ δη καὶ ταυτα αλλοι - πεντήκοντα ' cf. Schol. Plat. L. g. VII 795 COὐρανις ἐκ Γης πρώτους γεννὰ Κόττον Βριάρεω Γύγην ἐκατόγχειρας τε καὶ πεντήκοντα κεφαλὰς ἔχοντας 147 sqq. Schol. Hom. min. A 402 p. 33 B τοὐς ἐκατόγχειρας δε γράφει Ἐσίοδος Ουρανοῖ καὶ Γης γένος Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 1165 p. 374, 7 K. τον δὲ Αἰγαίωνα 'Hσίοδός φησιν Οὐρανοῖ καὶ Γης. Βριάρεως δὲ καὶ Αἰγαίων καὶ Γυης ὁ αυτις λέγεται συνωνύμως 149-152 Nonnus Abb. in Gregor. Theol. or. I c. Iulian. t. 36 c. 1025U M. τὰ δὲ ὀνόματα ταῖτα, α λέγει ἐνταsθα ὁ Γρηγόριος or. I c. Iul. 141 Κόττος κτλ.) OIoν Κόττον καὶ Βριάρεων ὁ Ἐσίοδος λέγει γενέσθαι τινὰς ἀνθρώπους detro ἐκατον χειρῖν ἔχοντας v. ad 6284 cf. Cosmas Hier. in Gregor. Theol. Carna. t. 38 c. 492 M. καὶ γosν 'Ησίοδος τοιαsτά τινα δνόματα παρεισάγει Κόττον καὶ Βριάρεων λέγει τινὰς γεννctσθαι ὰπb ἐκατὁν χειρῖν ἔχοντας 152 Moschopul in Batrachom. 141 p. 266, 33 L. δτι δὲ γίνονται ἐκ τοs μέσου παρακειμένου ἴδια ρηματα, μαρτυρεῖ καὶ το ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροις μελέεσσιν ' δπερ φησὶν υσίοδος cf. Theog. 673 Op. 149 Scut. 76) Eust. Hom. 1596. 11 ... ου τοὐ πέφυκα) παρατατικος παρ' Ἀσιόδω ἐν Θεογονία τὼ ἐπέφυκον cf. v. 673)

45쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ ἰσχυς δ' απλητος κρατερὴ μεγάλω ἐπὶ εἴδει. υσσοι γὰρ Γαίης τε καὶ Ουρανου εξεγε νοντο, δεινύτατοι παίδων, σφετέρω δ' ηχθοντο τοκῆμ 155αρχης' καὶ των μεν ὁπως τις προτα γενοιτο, πάντας ἀποκρυπτασκε, καὶ ἐς φάος ουκ ἀνίεσκε, Γαίης εν κευθμῖνι, κακω δ' επετερπετο εργω Οὐρανύς. η δ' εντις στυναχίζετο Γαῖα πελώρη

158 ci . ξ 228 ἄλλοισιν . . . ἐπιτέρπετω ἔργοtς 159 B 784 στεναχίζετο γαῖα A 944-946 yξ γὰρ ἐκάστω χεῖρες υπέρβιοι ηερέ ντω, l αῖ μὲν ὰπο στιβαρῶν ωμων δυο, ταὶ δ' υπένερθεν l τέσσαρες αἰνοτάτησιν ἐπὶ πλευρος θραρυῖαι Pseudorph. Arg. 617 Ab. yξ γὰρ χεῖρες ἐκέστω ἀπ' ἄμων clίσσοντο Εii locia II 131 sq. μυρίοι εκ κεφαλης δ' αὐτω πόδες ὴἄρηντο l μουνοι σμερδαλέοι 152 Eniped. 238 St. ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν' 152 sq. Ora c. Sib. I 100 sq. . . . ἄπλητόν τε δέμας ' στιβαροὶ μεγάλω coraeeri, μεγάλοι τ' inuid.) ἐπὶ εἴδει l ησαν 153 Psoudorph. Lith. 438 Ab. ἐπ' ειδεῖ κάρτος ἄρειον 157 Fragm. Orph. 46, 8 Αla. πάντας γὰρ κρυη ας αυθις φάος ἐς πολυγηθὲς l ἐξ ιερης κραδίης ἀνενέγκατο 158 Fram. Orlah. 224, 7 Ab. γαίης ἐς κευθμῶνα 'ΕΡiy. gr. l. KRIbel 109, 3 στυγερῆ ἐπιτέρπεται υ βρει 159 Theogn. 9 Quint. Smyrii. II 225 VI 335 X 72 Gregor. Theol. Carata. Ι 2, 1, 78 Τgetet. Hom. 468γαῖα πελώρη ' Orac. Sila. m 646 VIII 33 γαῖα πέλωρος 156 sqq. Rep. II p. 377 Ε πρῶτον μεν τι μέγιστον καὶ περὶ των μεγίστων ψευδος ο εἰπῶν οὐ καλῶς ἐφευσατο, ῶς οὐρανός τε εἰργάσατο. A φησι δρασαι αὐτον 'Ησίοδος. ὁ τε αυ Κρόνος ἀς ἐτιμωρησατο αυτόν utile eadem Euseb. Praep. evang. XUI 3, 3 II 165, 12 D ) et XIII 15, 12 H 226 17 D.) 158 El. gen. et Gii l. v. κευθμός . . ἐκ δε του κευθμος γίνεται κευθμῶν γαίης - ἔργ' 153 6'J codd. recensionis x cf. IVien. St. XIX 62 sqq.) Casanat. 356 et Laurent. LXXXXI fui'. 10, τ' Ω, oin. in ἄπλητοςJ Ω Orac. Sib., Eπλα

46쪽

στεινομενη ' δολίην δὲ κακήν τ' ἐφράσσατο τέχwiν. 160 αἶψα ποιήσασα γενος πολιου ἀδάμαντος τευξε μέγα δρεπανον καὶ ἐπέφραδε παισὶ φίλοισιν ' εἶπε δὲ θαρσυνουσα, φίλον τετιημενη ἡτορ' παῖδες ἐμοὶ καὶ πατρbς ἀτασθάλου, αἰ κ ἐθελη επείθεσθαι, πατρύς κε κακὴν τεισαίμεθα λώβην 165υμετερου ' πρότερος γὰρ ἀεικεα μησατο εργα.ως φάτο ' τους δ' αρα παντας ελεν δέος, ουδέ τις αυτον

φθεγξατο ' θαρσήσας δὲ μεγας Κρονος ἀγκυλομήτης

αψ αυτις μυθοισι προσηυδα μητερα κεδνην 'μητερ, ἐγώ κεν τουτύ γ' υποσχόμενος τελεσαιμι 170εργον, ἐπεὶ πατρύς γε δυσωνυμου ουκ ἀλεγίζω ημετέρου ' πρύτερος γὰρ ἀεικεα μήσατο εργα.

ως φάτο ' γήθησεν δὲ μέγα φρεσὶ Γαῖα πελώρη.

160 δ 529 δολίην ἐφράσσατο τέχνην' 163 δ 804 φίλον τετιημένη ητορ' 165 A 142 νῖν μὲν δὴ οἶ πατρος ἀεικέα τείσετε λώβην T 208 ἐπὴν τεισαίμεθα λώβην' 166 X 395 ὰεικέα μηδετο ἔχρα ' γ 261 μέγα μησατο ἔργον' 167 ω 450 τοπις δ' αρα πάντας ὁπο χλωρον δέος θρει ω 633 τοος δὲ χλωρον δέος εἱλεν 168 cf. ad 18 169 κ 8 μητέρι κεδνst 170 Κ 303 τις κέν μοι τώδε ἔργον ὁποσχύμενος τελέσειεν 171 A 180 σέθεν δ' ἐνῶ οὐκ laενέω 172 cf. ad 166 173 cf. Theom. 9 sq. ἐγέλασσε δὲ γαῖα πελώρη , t γηθησεν δὲ βαθος

ποντος ἁλος πολιῆς, cf. 169164-182 cf. OHoen. c. Cois. IV 48 I 320 Κ.) ἐπὶ τίνων τουτο ῖ ἐπὶτων 'Eλληνικῶν χρη λὲγειν ἱστοριῶν , ἐν αἷς υιοὶ θεοὶ πατέρας θεους ἐκτέμνουσιν 164 Maxim. Planu l. Αnec t. U 159, 20 Bachin. καὶ ' Ησίοδος παῖδες - ἀτασθάλου 160 insiticium esse consitu Griappe l. c. 149 στεινομένηJ γρ. ἀχνυ- μενη e scholiοὶ superscriptilin Ε; ἀχνυμένη Seleucus , cf. schol. 117 et 227Κl. v. M. Mueller de Seleuco Hom. 44): Σέλευκος se χνυμένη γράφει ου γὰρ ἐστενοχωρεῖτό φησιν , ὰλλα διὰ τους κρυφθέντας παῖδας αὐτης ὐπb του Οὐρανου ἐλυπεῖτο Aldus, τε libri τ' ἐφράσσατοJ Goetuing ed. 20ed ' 25 adn. coli. Hom. δ 529 Nonn. Dion. XXXVH 351; κακην ἐπεφράσσατο libri, quod olim defendi Ηes. Unters. 36) coli. Hom. o 444 Hes. Op. 655 161 ποιησασαJ ποιησασθαι F 163 θαρσυνουσάJ θρασυνουσα 164 κ' ἐθέ-

47쪽

εἷσε δέ μιν κρυψασα λοχ' ' ενεθηκε χερσὶν ἄρπην καρχαρύδοντα ' δόλον δ' υπεθήκατο πάντα. 175

ηλθε δὲ νυκτ ἐπάγων μεγας Ουρανος, ἀμφὶ δὲ

ἱμείρων φιλότητος ἐπεσχετο καί ρ ἐτανύσθη πάντη δ δ' εκ λοχεοῖο πάις ορεξατο χειρὶ σκαιὴ, δεξιτεροι δὲ πελώριον ελλαβεν ἄρπην

176 Φ 388 μέγας Οὐρανός' 178 99 ἄρέξατο χερσὶ φίλησιν

179 Aqq. cf. Archil. Fr. 138 ἶνας μεδέων δεπεθρισεν Antim. Τliel . . 35 K. λεχρις δε δρεπάνω τέιινων ἄπο μήδεα πατρις l Ουρανοῖ λμονίδεω λάσιος Κρόνος αγχι τέτυκτο Callim. Aet. II cf. Reugensteiri Ind. leci. Rostoch. 1890II p. 12) κεῖθι γὰρ ω τὰ γονθος ὰπέθρισε μηδε' ἐκεῖνος l κεκρυπται γυπτὶ ζάγκλον ὁπb χθονίη Apoll. Rhod. Arg. A 985 sq. δρέπανον . . A ὰπι πατρος lμηδεα νηλειὰς ἔταμε Κρόνος Nonn. Dion. VII 226 sq. . . ἀμερσιγάμω Κρόνος Γρπῖ3 l μήδεα πατρος ἔτεμνεν idem Dion. XV 45 . . oσσα τελεσσε γέρων Κρόνος, ὁππότε τέμνων l ἄρσενα πατρος ἄροτρα λεχώιον ηροσεν υδωρ l σπείρων ασπορανῖτα θυγατρογόνοιο θαλάσσης 176 sq. Εust. in Dionys. Perieg. Epist. ad Ioann. p. 75, 12 B. καὶ γίνεταί τις oIoν κάθοδος Ουρανos πρbς τους κάτω προσφυέστερον η περ o του

σιόδου μυθος αὐτον κατάγει προς φιλότητα γης καὶ uην καὶ σεμνότερον, τά τε ἄλλα δέ, καὶ ὁτι ἐκεῖνον μὲν νύκτα ἐπάγειν 'mloδος λέγει, ἐπειδὰν κατέλ ι, ὁ δὲ Οὐρανις ουτος, ον ὴ της μαθησεως θεωρία προς τη γy ποιεῖ, οὐ σκότος ἐπάγειν οἶδεν ὰλλα γνῶσιν τεήνικ'ν φωσφορεῖ 178-181 cf. Plat. ad 156 sqq.; El. gen. v. ἄρπη schol.) Πσίοδος ἐν Θεογονία 3 δ' ἐκ - τέ- orn. cod. B) 178 ischiol. Hom. Ven. Α φ 160 II 251, 8 D.ὶ Herodian. II 121, si L. καὶ παρὰ τb λοχευω δὲ ὁ λοχεδς ἔσται, κατ' ὀξεῖαν τάσιν. δ' ἐκ λοχεοῖο πάις'. ὰλλ' ουν γε βαρυτόνως οι πλείους ἀνέγνωσαν, πλεονασμον ἐκδεξάμενοι του ε, ωστε παρὰ την λόχου γενικην λόχοιο γενέσθαι καὶ λοχέοιο 179 Plutarcii. Mor. 275 a H 278, 9 B. ουχ ῶς γέγραφεν χντίμαχος Ἐσιόδω πειθόμενος λέχρις κτλ.' 179-181 El. Inag. v. Ωρπη Ἐσίοδος δεξιτερθ - ημησεν ' Schol. Hom. min. B 206 p. 61, 17 B. cf. Anec 1. Par. HI 7, 1 Cr. Anec t. Gr. II 465, 26 Mare. - Εt. Gud. v. ὰγκυλομητεω) dγκυλομήτης ὁ Κρόνος ἐκληθη ητοι ὁ ἀγκύλα καὶ σκολιὰ βουλευσάμενος κατὰ του πατρις καὶ των παέδων, ως φησιν Ἐσίοδος μυθω addunt Anec 1. Par. , 'Hσιόδου μυθος Anee l. Gr. Matr. . του μεν γὰρ τὰ αἰδοῖα ἄρπη ἀπέτεμε ἀπέταμε Anecd. Par. , τους δὲ κατέπιεν κατεπινεν Αnee l. Par.)

ρ' - πάντηJ παρ τ' ἐτανυσθη l αυτὰρ δ ab antiquo poeta scriptiun fuisse censuit Hemann Op. VIII 54; πας τ' ἐτανέσθη l αμὰρ 3 in una recensione extitisse putavit Koechly Op. I 264, qui in altera v. 177 omisso) initium

versus 178 sic constrinatum fuisse suspicatur: πας τέτατ' ' ἐκ δὲ λόχοιο . .

48쪽

μακρὴν καρχαρόδοντα, φίλου δ' ἀπb μήδεα πατρ0ς 180 ἐσσυμένως ημησε, πάλιν δ' ερριψε φερεσθαι

ἐξοπίσω τὰ μὲν os τι ἐτώσια εκφυγε χειρος ὁσσαι γὰρ siαθάμιγγες ἀπεσσυθεν αἱματοεσσαι, πάσας δέξατο Γαῖα ' περιπλομενων δ' ἐνιαυτον γείνατ Ἐρινυς τε κρατερὰς μεγάλους τε ΓΘαντας, 185τευχεσι λαμπομένους, δολίχ εγχεα χερσὶν εχοντας, Νυμφας θ', ὰς Μελίας καλέουσ' ἀπείρονα γαῖαν.

μηδεα δ' δες το προτον ἀποτμήξας ἀδάμαντι

182 α 407 Inoo ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός' 184 α 16 περιπλομένων ἐνιαυτῖν' 186 Σ 510 τευ εσι λαμπόμενοι ' A 533 δολίχ' ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες ' 187 H 446 ἐπ' ἀπειρονα γαῖαν 186 Bacchyl. V 72 τευχεσι λαμπόμενον) 188 sqq. Fragm. Orph. 101,1 sqq. Ab. μηδεα δ' ἐς πέλαγος πέσεν - δεμφὶ δὲ τοῖσι l λευκος ἐπιπλώουσιν ἐλέσσετο πάντοθεν ὰφρός. t ἐν δὲ περιπλομέναις ωραις ἐνιαυτος 180 sq. cf. Procl. In Plat. Remp. 368 I p. 72, 20 sqq. D. . . . μοιχείας λέγω καὶ κλοπας καὶ ὰπ οὐρανου ρίψεις καὶ πατέρων ἀδικίας καὶ δεσμους καὶ ἐκτομὰς καὶ ὁσα ἄλλα παρά τε Gμηρω θρυλεῖται καὶ τοῖς αλλοις ποιηταῖς idem 371 I p. 82, 2 M. . . Osτε τὰς ' αἱστου ρίψεις ὰπορήσομεν ἀνάγειν εἰς την περὶ θεῶν dνέλεγκτον ἐπιστημην οἴτε το/ς Κρονίους δεσμους οἴτε τὰς οὐρανου τομάς cf. I 82, 16) 180 Eust. Hom. 234, 32 Ἐσίοδος δέ φησιν αὐτους τοὐς ἔρχειψ μηδεα' ἐν Θεογονία 183-185 El. Gaad. v. 'Ερινυες . . Oὶ δὲ παρὰ την ἔραν, γηγενεῖς γάρ εἰσιν, ἄς καὶ οἱ γίγαντες, παρὰ τι τῆς γης σταλαγμον γεγενῆσθαι Aς 'Hσίοδος μαρτυρεῖ οσσαι - Γέγαντας Τgela. in Lycophr. 406 U 585 M. καὶ κατὰ μὲν Ἀσίοδον καὶ τοὐς λοιποὐς ἐκτῖν σταγόνων του αῖ ματος των αἰδοίων τos οὐρανοs ἐγένοντο αὶ 'Eρινύες

183. 190 Pseudochoric. in Rhod. 129, 7 Boiss. 4 μὲν ποίησις) ἐξ οὐρανοῖσταγόνας δίδωσι το θαλάσση 184 sq. Serv. in Verint. Aen. IH 212 st 380

185 Pausan. I 28, 6 πλησίον δὲ ἱερον λθεὰν ἐστίν, ας καλosσιν χθηναῖοι Σεμνάς, 'Hσίοδος δὲ 'Eρινυς ἐν Θεογονία 187 Eust. Hom. 1210, 39 δηλον δ' με καὶ νυμφῶν δνομα αἱ μελέαι, ῶς καὶ παρ' 'Hσιόδω 188-191 cf. Clona. Alex. Prouept. c. II 10 0 16 D.) . . μηδέων ἐκείνων τὰν ἀποκεμομμένων

49쪽

κάββαλ' ἀπ ὴπείροιο πολυκλυστω ἐνὶ πόντω, δες φέρετ αμ πέλαγος πουλυν χρόνον, ἀμφὶ λευκος I90 ἀφρος ἀπ' ἀθανάτου χροbς ορνυτο ' τω δ' ενι κούργὶ

ἐθρέφθη ' προτον δὲ Κυθηροισιν ζαθέοισιν ἔπλητ ενθεν ἔπειτα περίρρυτον ῖκετο Κυπρον.

εκ δ' ἔβη αἰδοίη καλὴ θεύς, ἀμφι ποίη

ποσσὶν υπο ραδινοῖσιν ἀέξετο ' τὴν δ' Ἀφροδίτην 195 ἀφρογενέα τε θεὰν και ἐυστέφανον ΚυθέρειανJ

γέντο πολυκλωστω ἐνὶ πόντω' 196-200 Ei . gen. v. Κυθέρεια . . . ὁ δε

50쪽

πικλησκουσι θεοί τε καἰ ἀνερες, ουνεκ εν ἀφρῶθρεφθη ' ἀτὰρ Κυθερειαν, οτι προσέκυρσε Κυθήροις '

Κυπρογενέα δ οτι γέντο πολυ λυστω ἐνὶ Κυπρφ' ηδὲ φιλομμηδεα, οτι μηδεων ἐξεφαάνθη.J 200

197 cf. α 291 . . χαλκίδα κικλησκουσι θεοί, ανδρες δε κυμινδιν 199 cf.

ad 189