Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

11쪽

Ab eodem fonte atque cod. C Ω) originem traliunt dies Miri saeculo XIV exarati: cod. Vaticanus 38 F), Venetus Marcianus ΙX 6 0), Liaurentianus XXXI 37 Η), quoriam consensu quod damnitruam foliorum iactura in his v. 1 - 16, 320-336, 435-453 Iogebantur) accepit C, quodam modo resarcitur. EX his Laurentianus H, cuius partes Paaedam deperditas a listrario regentiore expletae sunt, minoris putandus est Alterius generis V cuius exemplum optimum cod. D supri, commeInoravi, minuuor listri asserendi sunt: inter quos Laurentianus XXXII 16 saec. XUI Ι) conectioni ius quibusdam entinet haud contemnendis cf. 262 παρκλίνωσι, quod pap. A firmat, 443 ἰθεῖάν κ' αυλακ ἐλαυνοι); adde Laurentianum XXXII 2 saec. XIV Κ), Ain, sianum G 32 sup. saec. eiusdem L), Florentinum Riccaresanum 71 anni 1428 M). Accedit tortia lituomini classis so), de qua dissertationein scripsi 'dis Sippo des cod. Messanitis der hesiod. Erga' Seri. Hariel. p. 209-223). Id genus, oro Bugantini alicuius grammatici recensio contineri Videlitu, licet quas supra memoravi classium Ω Ructoritatem neqDaPIam ae pael, liabet tamen ali faid utilitatis, cum interitum sive conectiones siVe lectiones potiores praebeat. Cuius recensionis exemplum antiῬ11ssinium idque Optimim est

cod. Messanius bniliothecae universitatis) msi dicitur 'praeexistens 11' sase. XII exeunte vol XIII exaratus. Huius iniri solus ali-Ῥ1ot a Inissis V. 744-269, 776-790, 803-828 intercideriint: ρο-riam in locum quos supplementi causa listrarius recentior saec.

neglegendi sunt. Ex eadem regensione O pendent exempla haec Messanio recentiora: Ambrosianus I 15 si1p. saec. XIV N), cuius ope Messansi lacunae cum proxinae absit; ab illo commode explentvi'; Parisinus

brigienses O 9, 27, Pai v. 760 finitur, saec. XIII sit XIV Ρ);

quibus pomlere haudqua piam par est Vaticanus 1332 saec. XIV Q) lectionibus alieno ex fonte inspersis invii natus. E ceterorum eo liciun grege Oai mixti sunt generis unum afferam Ambrosianiun C 222 ins saec. XIII, qui exquisitiores quas latii lectiones suppe luat velut 611 ἀποδρέπεν 647 λ μον ἀτερπέα,

quas in contextiun recipere non dubitavi.

12쪽

VIII PRAEFATIO Demetrius Τriclinius in sua operiam recensione eXemplum PaOd-diim ad inertim libromni genus ν pertinens videtur secutus esse.

Ut iam ad Scuti codices transgrediantur, de quibus in Herniae vol. XXXIII p. 591 - 625 dio handschristi. Tradition dei pseudohesiod. Aspis') accuratiuΗ egi, illos mioque ex eodem archetypo derivatos esse persuasum habeo, id simod praecipue conamunibus vitiis comprobatur . Ceterum duae nieliOmni librorum classes Ω ) statuendae sunt, quae binas continent Stirpes. Et priorici quidem generis tantiliae praestantiori na) assignandae esse Videntur Scuti reli 'aiae saec. XΙΙ, quas ex Auionis montis monasterio quodani oriundas cum Theogoniae partibus qua-mana supra Inentionem feci in codice Parisino supplem. graee. 663 collectas reperies. Fragmenta illa, Ῥaomun anaplius B) v. i5-298, alteram C) v. 87-183 complectitur, ex eodem exeInpluri descripta vita de re cf. Sitti I. c. p. 351-370) ipse denuo accurate excussi. Principatiun vero totius classis obtinet cod. Ambrosianus C222 ins saec. XUI D) praestantissi1nus ab E. Abello Εgyetemes Philologisti Κdgldny IV 360 sq: l.) in lucem protractus et a nae ipso bis diligenter consultus. Quidnaui ille ad recensionem Scuti

stabiliendam conforat, eo queni supra ustilli loco satis clare Ine docuisse arbitror.

Agnion claudit cod. Parisinus 2773 saec. XIV F) consobrinis

suis mictoritate inferior ne*ae integer, cuni inde a versu 308 OI11-nia perierint A communi fonte originein ducunt libri alterius familiae Ω b), vii inter se plane consentientes contextuni alimaanto deteriorem exhibent. Sunt autem lii: cod. Parisinus 2772 saec. XIV

bus adiungendus est cod. Harteianus musei Britannici 5724 saec. XV I), quein G. Κ inlcei de codd. Hesiod. nonnull. in AngliansferV. p. 38 diligentor exantinavit Alierius quoquo libromin classis ) naturani o duplici stirpe Wa, V b) cognos sinuis. Atque prior quidem uno libro Laurenti lino XXXII 16 si10o. XIII Ε) continetur, maena, si AnibrosianuIn

exceperis, Onanilina plumintina ad Scuti contextuin recte constituenduin Valero mandeStum OSt. Minoris ira Onaenti esso videntur cetera istassis exenipla

ex uno fonte oriunda, via0 alteri familiae U b) adscribimus: codices Rona anus Casanatelisis 356 saec. XIV Κ), cuius par s

13쪽

Priu3terea duos libros consului mixti generis, Venetiun Mar

PIomana uter ae liliis locis cum sZ, aliis eum ν conspirist. Vertini tamen illos prorsus abiciendos esse prraepropere censeas, ex qui ,1S non nihil nos lucrari posse eo cimo dixi loco demonsi ravi.

Ut in Theogonias operiani pie, ita in Scuti Ῥ1olae recensionestia Demetrius ΤNelinius iusto licentius veri a poetae irater potavit, de re fusius dixi l. e. p. 624 sq. Alia praeter codices enunierratos recensionis instria naenia circumspicienti inpriniis anthi considerandum fuit, quidnain e criticomana interpretumpae aetatis Alexamtrinae Observationiblis ad carmina Hesiodea, restituemla proveniret. Quas adnio luna paucas et tenues ab Oblivione Vin ticatas esse eo acerbius ferimus, PIO uberiorem Ductiam e Veterram praeclara doctrina ad Hon1em poesin

emendandaIn percipi constat. Quae ciun ita sint, nisi novis subsidiis uti liceat, qualis Hesiodi recensio fuerit sive Aristarcho sive alio violibet grammatico parata, ne me liocriter quidem cognosci potest. Nam si viis illam e scholiastamina Minotationi is quae ad veteram studia pertinent et lectioni nis Hesiodeis viae escriptorum testimoniis colligiantur speciosiores quodam modo componi et restitui posse aridtrainia; vereor ne eius labor iraeitus cadat ). Neque Vero, simae eSt praeter libros manu scriptos subsidioriani penuria, Veteriam Scriptoriun testimonia neglegenda Videntur, vii quidem poetae vecta sive conamemorent sive explicenti Quibus testibus 81 recte uti velis, accurate et iuste fies diiudicandum est, quid auctoritatis habeant, ne viam lectionem sive scriptoris ipsius consilio aut enori sivo librarioriam vitiis sive aliis causis tribilendam pro vera, Vendites. Abiciemus igniir Aristotelis auctorisque libri do Melisso testimonia qui Theog. v. 120 sic conserata tunipi culunt 'ος πάντεσσι μεταπρέπει ἀθανάτοισιν ' Hesiodi vectis elini

μηχανάατια . alibi sin Ctesiph. 135) vero 'μητιάαται', altero loco

14쪽

PRAEFATIO diffidondum esse in palpatalo est. Contrii cum Τlieog. v. 111 neote in papΠΟ Α praestantissima nevie apud Τheoplii luna Hippolutummas legatur, Ruselielio subscribere non duinta mus, Mai Versum illum aliundo inserinita eiecit. s uitriis larn locis veteriam testinionia sePientur invitis codicibus omnibus: veluti viod in Oper. V. 288 nunc λείη receperiin Xonophonti Platoni Plutaretio Aristuli Quintiliano probatum - codicuin entin ολίγη alterius videtur esse

veram lectionein τὰ μεταζε in Oper. v. 394 Hemuliano scholiis pie Dionysii Thraicis) debentias, va ae in codici is nostris in τὰ μεταξυ corrupta legitur; unus Pie Pollux in Oper. V. 462 εαρι servaVit, ubi Hesiodi liliri clavili canto imotro εωρι tradiant sin II ηρι correctuna est); leniPae in Seut. V. 397 Veria Scriptura, οτε τε eXΕwmolog eis depromenda est, cuna libra τε omiSSO Oτε PUIebeant, Pa Od ut meta subveniretur postea in υτε περ Vel οπότε mitatum eSt. Cum igitur testimonia veteriana halita neglegenda esse Vuleantur, enisus sun1 ut quam pluriura congererem: in qua re ut etiarn e fontibus nondum publicatis haurire possem, Viromain quorian lana

doctissiniorum beneficio facinam est. In quo genere maxina O niihi usui fuisso fateor, Paod Etymolog ci onuini' testimonia Hesiodea iitenda in illi permisit R. Redgenstein; pari conritate alii viri humanissimi do scriptoriana Pa Oriam novas parant oditiones locis ad hunc poetam pertinentdriis ino certiorem sererrant: et Aristulis mai-

leni lectionis varietatem H. Koil, Choricii Libaniimae R. Foerstor, Pollucis E. Botho, Stobaei O. Honso, Themistii H. Schenia ad nio

perscripseriint, cuius officiosae Voluntatis gratias eis a P naaXirnas. Nemio sine fructu aliva o poetas Graecos Latinosmae por- semitati Siamus, qui in carminibus suis pangendis saepenunaero ut alioriani ita Ηosiodi vorsus locutiones vectoriam foranulas in proprauni usum vocarunt; lmain imitandi rationem non solunt poctas antiquiores sed etiaIn recentissimos secutos esse inanifestuna est. Quam sedulo Christiani quovae illum expresserint, ut Oracul Omini quae dicuntur Sibyllinomni auctores Apollinarium alios praetermittam, e conamentariolo Piod de Gregorio Nagianetono Hosiodi

imitatore composui ion. Stud. XXI 198 s ph) facile intellegas.

Eiusmodi autem obsoreationes non nihil haboro utilitatis ad pristinam caminum formam vel comaoscendana vel restituendani satis perspicinim est. Qua de causa non solum eos locos, Ptibus PO-

15쪽

imitationi diis uti possimus, paucis exeniplis illusisalu . Theog. v. 276 honi istichiuin prius Σθεννώ τ Εὐρυάλq τε Nonnus in Dionus. XL 229 irranstulit; qua inlitationo Σθεννώ nominis 1Orina quae procul duUO Hesiodo rotaenda est in optinio uti usmae cium inis exemplari servata Laurentianum dico, csai idein Dionysiaca continet) egregio 1 ulcitiar. ΝePio in Opor. V. 589 quid-PIam nauta Inus Naucrio obicinperatntes, Psi αλλά τοι ηδυ l εχπετραίη συκε ζ sertia iussit Vengilio ivlvorsante, a maO vecta in eo licibus nostris tradita imitatulo expressa sunt in Georg. Ι 340 sm

III 45. Idoni loctioni quana in Opor. v. 804 libri meliores prae- boni γεινόμενον' subvonit Hesiodi memor in Goorg. I 277 sqShnili inodo ex titulis aliquid hauriro licet, velut ex inscriptione Acharnensi Epigr. gri ed. Kalbel 1110) in Oper. v. 198 potiores

lectiones φάρεσσι et καλυψαμένα restituendas esse nemo est Prinvideat. Interitum iam antiquitus duplicona extitisse scripturram Suspicari possumus: cuius rei luculentum exemplum Wilamowugattulit, flui in fragm. 94 v. 22, queni Quintus Smyrnaous V 238)manifesto imitatur, πολυτροπα alterram lectionem fuisse concitisit. - Alia vero testiinonia re accuratius perpensa Videntiar neglegenda esse: vellit in Oper. V. 20 εγειρεν auristum gnomicirin, quean in

id ro praestantissimo C potioribus pae tertii gonoris i exoniplis E in NO) inveninius, altori lectioni εγειρει praeserendum eSSe

Versatam esse veri simile est.

His igitur insinamentis criticis nisus ad IIosiodi carmina ro- censenda necessi. laena editionibus coinmentariisque Anti vitoribus denuo QTaminatis accuratius quae cuiusque esset loci alicii ius emendatio emere Sthului; quena autem soletum o recenti Oriam Observationibus ceperina, dicere supersedeo, euin iam aliis locis do his robus iudicium protulerim certis argumentis Satis natinitum. De rebus o thographicis pauca milii Commena oranda esSe VI dentiam prini una reeti Orona Seriben ii rationem sive titulis probatana

Sive gra Inmaticoriani praeceptis flagitatam codici nis invitis restitui; itaque Ἀρίονι μείχθη μειχθεῖσα) μεμείξεται νίσομαι τείσαιτο τεισαίμεθα ἀποτεωρ) φθεισήνορα ἀποφθείσειε Mρων ulla in con-

16쪽

XIIΡ ΕFΑΤΙΟ textiim admittero non dubitavi; deinde ν paragogicum viod dici-In iis ante vocea Olim digammo initiali infinietas omisi. In fragmentis disponerulis Catillogunt cum EOeariam reliPisis a Magnis Eoeis distinxi eomani non inanaeinor Piae liae de re Leo disputavit. Unde autem illa deproin pta sint Patinasque nuIneris in priori,is editionibus ilesignata, e ta alis ivliectis cognosca8. IIaud incon1modum visum est Certainen Homeri et Hesiodi, cuius unum cossiconi Laurentianuna LVI 1 accurate exanunavi, nOVis curis recensuuna adicere, praeseritIn cum e papΠi lacinia

viani Mahaiyy l. c. tilla. XXV) vulgavit quaedam conigi possent

Haec fere habui Ῥaae editionem meam foras emissumas p serisin. Restat ut graitias agani I. Κstrabaceic bibliouaecae eaesareae Vindobonensis praefecto doctissimo lii ut antiquissimae

papyri effigiem huic libro adiungerem liberalitor permis Scr. Pragae pridie Kalendas Apriles MCMII

EPHEMERIDUM COMPENDIA

Philologie

18쪽

Α - papyrus Parisina biId. nationalis supplein. graec. 1099' saec. IV VB - lacinia papyri Londinensis inisei Britannici CLIX saec. sere IVR - Dagmenta papyri Raineri Rrchidiacis Ailatriae, nunc NU. eaeΗRIeae Vindobonensis L. P. 22-29 saec. IVO - agmenta quae extant in codice Parisino tabl. nationalis 'supplem. Miuec. 663 ' saec. XIID - cod. Florentinus bibl. Laurentianae XXXII 16 saec. XIV 1281 Ε - cod. Florentinus bibl. Laurentianste conv. suppress. 158 saec. XIV F - cod. Parisimas bibl. nationalis 2833 saec. XI G αα cod. Romanus bibl. Vaticanae 915 saec. XIVH - eod. Parisinus bibl. nationalis 2772 saec. XIVI - cod. Florentinus bibl. Laurentianae XXXI 32 saec. XVΚ - cod. Venetias i,il l . Marcianas IX 6 saec. XIVL - cod. Parisinus bibl. nationalis 2708 saec. XV Ex his adnumerandi sunt

Libri contaminati

cod. Romanus bibl. Casanatensis 356 saec. XIV cod. Romanus bibl. Vaticanae 1332 saec. XV cod. Florentinus bibl. Laurentianae LXXXXI sup . 10 saec. XV 2. recensionis i Τriclinii icod. Venetus bibl. Marcianae 464 saec. XIV 1316 1 320 eius pae satellites

19쪽

Μουσάων Ἐλικωνιάδων ἀρχώμεθ' ἀείδειν,αῖ θ' Ἐλικονος εχουσιν φύρος μέγα τε ζάθεον τε καί τε περὶ κρήνην ἰοειδέα πύσσ' ἁπαλοῖσιν POETARUM IMITATIONES ΕΤ LOCI SIMILES 2 Hymn. Honi.

suppoΗuos esse existimavit Guyet Sol. in Hea. 172 2 sq. αῖ τε περὶ κρήνην κτλ. omissis θ' 'Eλικῶνος - καὶ) primitus scriptum fuisse censuit Paloy ecl. 3 158; soli se vero post 1 secutos esse 4 initio sic scr. αῖ τε) sci l. 2 θ Eλικῶνος l Fελικῶνος Flach Hes. Theog. 65 3 καί τε πιρὶJ Libanius Choricius EL gen . et mag., καί τ' ἐπὶ in Sibanti codd. aliquot); ὰμφὶ περὶ sex Hom. B 3054 Priscianus

20쪽

ὀρχευνται καὶ βωμον ἐρισθενέος Κρονίωνος. καί τε λοεσσάμεναι τερενα χροα Περμησσοῖο bῖ Ἱππου κρήνης η υλμειου ζαθέοιο

ἀκροτάτω πιικονι χορους ἐνεποιήσαντο καλούς, ἱμερύεντας' ἐπερρώσαντο δε ποσσίν.ενθεν ἀπορνύμεναι, κεκαλυμμέναι ὴέρι πολλη,

ἐννυχιαι στεῖχον περικαλλεα ὁσσαν ἱεῖσαι, 10υμνευσαι Λω τ αἰγίοχον και πύτνιαν Ἐρην HOMERI LOCI SIM ES 33 4 Φ 184 ἐρισθενέος Κρονίωνος ' 5 d 237 τέρενα χρόα ' s Π 790 4έρι γὰρ πολλο κεκαλυμμένος Λ 762 καλυψας ῆέρι

7 Maxim. Tyr. XXXVII 5 M 207 R.) τομό μοι καὶ Ἀσκραῖος 'Hσίοδος α νίττεται 'Eλικωνά τινα ὀνομάζων των θεῶν καὶ χορους rαθέους ἐν αυτῶ Procl. in Op. I p. 24, 12 G. ἄλλως τε εἰ γὰρ καὶ ἐν τῶ Ελικῶνι χορεύειν λέγονται sc. αἱ μυσαι), ἀλλ' ουν ἐν τη Πιερία ταυτά φασι γεγενῆσθαι 8 Εt. gen. V. ἐρωή . . 'Hσίοδος ἐπερρώσαντο δε ποσσίν' haec Om. cod. Α)Schol. Hom. ΤΟ-l. Ω 616 FI 479, 12 M.) ἐρρωμένην δεἶ καὶ την τῶν θηλεiῖν ἔρχησιν γίνεσθαι, ὁ καὶ 'Ησίοδος ἐπὶ τῶν Μουσῶν cf. Schol. Ven. A

μενος τῆς θεογονίας καὶ τὰς Mουσας υμνῶν εὐθυς λέγει 22ὶ αr νυ - ἀοιδήν . καὶ ουτω σχέτλιος ἡν καὶ υβριστὴς ἄστ Ουδε τοσοsτον ἐνέμεινεν ἐκτελέσαι τοπροοιμιον ταῖς θεαῖς, ὰλλα χθων ὁτι αἱ Μουσαι υμνουσι τον dέα καὶ Λητῶ - ἀγκυλομήτην' εἶτα οὐ καρτερεῖ ἀλλ' ὀλίγου μεταξυ τῖν θεῖν τῶν ὀνομά

των φησίν αι - - ὰοιδήν' . . .