Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

31쪽

ΘΕΟΓΟΝΙΑ

η γὰρ καὶ βασιλευσιν - αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ. 80δν τινα τιμήσωσι Aιος κουραι μεγάλοιο γεινόμενόν τε ἐδωσι διοτρεφέων βασιλήων,

ὀπωπαῖς δεδοκιμασμένοι καὶ πρόκριτοι των ἐν φιλοσοφία διατείνονται, ὴ των Μουσῶν πρεσβυτάτη Καλλιύπη την ἄπταιστον ασφάλειαν του λύγου καὶ kνέλεγκτον αἰδοῖ μειλιχίn' διαπρέπουσαν παρέσχηκεν 79 Solaol. Hom. Geuav. B 484

I 45. 22 N.) cf. Schol. in Anecd. iar. II 478, 16 Matri, Anecd. Par. III 155, 13 et III 280. 27 Cr.) καὶ γὰρ πισίοδος Καλλιόπην κυριωτέραν φησὶν ουτως λέγων Ουτω Anecd. Par. utroque loco) Καλλιόπη - ὰπασῶν ' Macrob. in Cic. Somn. Scip. II 3, 2 sp. 592, 23 E.' et . . signavit illi Calliopae) iunia versitatis v asulum h δὴ - ὰπασέων' 80-87 Aristicl. II 131 23 D. Ἀσίοδος δ' αὐ φησι καὶ τους βασιλέας θεία μοίρα καὶ δόσει γίγνεσθαι 15γων μετοχους λέγων οτι h Καλλιόπη καὶ βασιλευσιν - κατέπαυσε ' 80 Plutarch. Mor. 801 e F 69, 11 B.) . . θλλὰ καὶ την Καλλιόπην παρεκάλουν. ηδη - δπνὶδεῖ' Comui. c. 14 p. 17, 6 L.) Καλλιιπη M ὴ καλλίφωνος καi

καλλεπῆς ρητορικη. δι' ης καὶ πολιτεέονται καὶ δημον προσφωνουσιν ἄγοντες αὐτους πειθοῖ καὶ Ου βis ἐφ' ὁτι ὰν προαιρῶνται δι' ην αἰτίαν ταύτην μάλιστά φησι βασιλευσιν ἄμ' αἰδοίοισιν ὁπηδεἰν Plutarch. l. c. 746 d IV 389 1 B. αὐτίκα του λόγου το μέν εστι πολιτικbν καὶ βασιλικόν, ἐφ' ω την Καλλιόπην τετάχθαι φησὶν ὁ Ἐσίοδος cf. idem i. c. 743 d IV 379, 22 B.). . υμεῖς οἱ την Καλλιόπην ὰποσπῶντες ημῶν, σὐν τοῖς βασιλευσιν αὐτrὶν πα-ρεἶναί φασιν φησίν, sc. ὁ Ῥσίοδος. Mailvis Liban. I TI, 11 R. λέγω δὴ προς την Καλλιόπην, ὁτι , ω Μουσῶν μεν θριστη, την πόλιν δε hμῖν ἄγουσα 80-82 Dio Priis. Π 24 0 21, 10 A. φαίνεται . . . καὶ Ἐσίοδος ουτωτρονων, ῶς φιλοσοφίας τε ἄμα καὶ ρητορικῆς τῆς ὰληθους τω βασιλεῖ προσηκον, ἐν oIς φησι περὶ Καλλιόπης h γὰρ - βασιλήων ' 81 Inomist. XXXI 355 c p. 429 D.ὶ καλεIται γὰρ οὐ στρατήγιον ουδε θέατρον οBδὲ ταμιεῖον ὰλλὰ

80 ῆ γὰο καὶ J libri Dio Aristides, δε γὰρ Stobaei codd., 8 δὴ Plutarchus.

32쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

τῶ μὲν επὶ γλώσση γλυκερὴν χείουσιν ἐέρσην,

του δ' ἐπε' ἐκ στύματος ρεῖ μείλιχα ' οἱ δε τε λαοὶ πάντες ἐς αυτ ον ὁρῖσι διακρίνοντα θέμιστας 85

ἰθείρει δίκησιν δ δ' ἀσφαλέως ἀγορευων

κην ἰθεῖαν δρέξοι γερουσία καὶ βουλευτήριον, ἐν ω της Καλλιόπης ὴ προεδρία καὶ ἀνδρός ὁν

τινα - μεγάλοιο

85-92 Stob. II ix 4 . I II p. 26. 8 IV. Ἐσιόδου πάντες - ἀγρομένοισιν 85 8. Choric. in Briam. Iustin. 9 F. In l. leci. Vrat. 1891-92riti. P. 4, 17) . . συμβολον, ἄς ἄρα ῆμῖν ὁ βασιλευς καθεδεῖται ἰθεένσι δέ-κησι κατὰ τον Ἀσκραῖον δικάζων 85 Aristi l . H 131. 7 D. ὁ δε εἰς τιμεσον λέγων ἄπαντας ἐφέλκεται καὶ πάντες ἐς αὐτὸν ὁρῶσιν' adiunctis ex Hom. θ 171 sq. ο δ' ἀσφαλέως clyoρευει l αἰδοῖ μειλιχίη, μετὰ δε πρέπει ἀγρομένοισιν Ε βασιλήωνJ BAClA ηων A, βασιλεων C, βασιλείων SuperSer. η m. eis l. II, βασιλήων η m. rec. in ras.) Ι 83 posterius adiectum et δ' post του in v. 84 insertum) esse suspi

33쪽

αιφά κε καὶ μέγα νεῖκος ἐπισταμένως κατέπαυσεν τουνεκα γὰρ βασιλῆες ἐχέφρονες, ουνεκα λαοῖς βλαπτομένοις ἀγορῆφι μετάτροπα εργα τελεοσι

ρηιδίως, μαλακοῖσι παραιφάμενοι ἐπέεσσιν. 90ἐρχύμενον δ' αν αγονα θειν ως ἱλασκονται

αἰδοι μειλιχίη, μετὰ δὲ πρέπει ἀγρομένοισιν τοίη Μουσάων ἱερὴ δύσις ἀνθρώποισιν.

87 cf. a 263 sq. Οι κε τάχιστα l ἔκριναν μέγα νεῖκος ὁμοιίοο πτολέμοιο Ο 400 μέγα νεῖκος 89 o 61 ἄντιτα ἔργα τελέσση ' 90 κ 70 μαλακοῖσε καθαπτόμενος ἐπέεσσιν Ω 771 ἐπέεσσι παραιφάμενος 91 173 ιρχόμενον δ' kνὰ ἄστυ θεὼν ως εἰσορόωσιν 92 - θ' 17293 Pind. Ol. VII 7 Moiσαν δόσιν 87 Epict. diss. II 12, 16 p. 139, 18 Soli. διὰ τοsτο εἰκότως καὶ παρὰ τοῖς ποιηταῖς ἐν μεγίστω ἐπαινω λέλεκται τb αιφά τε - κατέπαυσεν 88-90 Aristid. II 132, 11 D καὶ προστίθησι Ησίοδος τούνεκα - ἐπέεσσιν Stob. XLVIU 10 M 252 M.) 'Ησιόδου τοὐνεκα - ἐπέεσσιν' 88 Schol. Soph. Phil. 137 p. 355, 1 P.) καὶ 'Hσίοδος τοὐνεκα - ἐχέφρονες' 91 Schol. Hom. Ven. B Ω 1 IT 333. 17 D.ὶ παρὰ δε Βοιωτοῖς ἀγων ὴ ἀγορὰ καὶ τον ἀγορανόμον ἁγώναρχον καλουσιν, οθεν καὶ ἀγωνίους θεους Αισχυλος τους iaγοραίους καὶ Ησίοδος ἐρχόμενον δ' ἀν' αγῖνα ' eis ema exhibent Schol. Hom. Τovail. l. c. UI 445, 3 M.) 92 cf. a i 79. 92 93 cf. Idban. H 363.5 R. ἐστὶ δέ σοι . . . καὶ δόσις παρὰ μουσον. οια ὰν παρὰ Μουσῶν γένοιτο

34쪽

ἐκ γάρ τοι Μουσέων καὶ ἔκηβόλου Ἀπολλωνος kνδρες ἀοιδοὶ εασιν ἐπὶ χθόνα καὶ κιθαρισταί, 96 ἐκ δὲ Λιος βασιλῆες δ δ' 5λβιος, δν τινα μυσαι

ηκουσας Ἐσιόδου του ποιητου oτι Γλλοι μεν ἄλλα σαφῖς κτῖνται παρὰ add. Stephanuη γ τῶν θεῶν, ἐκ μεν Μουσάων καὶ Ἀπόλλωνος ἐκάτοιο κιθαριστHς

Stephanias. κιθάραν libri) τε ειναι καὶ ποιητάς. ἐκ δε Βιδς βασιληας idem XIII 170 b p. 208, 29 I .ὶ μαρτυρεῖ δε τουτω τῶ λόγω καὶ ὁ Βοιώτιος ποιη-της. λέγει γὰρ ἐκ μὲν Μουσάων καὶ Ἐπόλλωνος ἐκάτοιο ποιητάς τε εἶναι καὶ κιθαριστάς, ἐκ δε Aιος βασιληας Eust. Hom. 76, 2 δι is καὶ Ἐσίοδος λέγειῶς ἐκ μὲν Mουσῶν καὶ 2πόλλωνος koιδοὶ καὶ κιθαρισταί, ἐκ δε Βιος βασιληες 94 sm Seba Pind. Pyth. IV 313 II 1. 362 B ) ὁ δε του χπόλλωνος μουσικός ἐκ γάρ - κιθαρισταP Schol. Pind. Nem. III si. 72, 1 Ab. μητέρα ἐαυτου

εἶπε την Mobσαν ὁ Πίνδαρος. ῶς αν ἐπιπνεόμενος ἐκ τὰν Moυσῶν ἐκ γάρ - ωσιν' Eust. Hom. 161, 27 . . ῶς καὶ Ἀσίοδος παραδηλοῖ κατάγων γενεαλογικῶς τους ἀοιδους ητοι τους ποιητὰς ἐκ μουσῶν καὶ Ἀπόλλωνος 96 sq. Stob.

94-97 qui etiam in Hymn. Hom. XXV 2 sqq. leguntur. uncis inclusit IIIolf ed. 12 et 75 94 ona. in textu φ, in marg. talem, qualem HymnHom. Oxhibet, addit L ἐκ - ΜουσέωνJ A scholionam Pind. Nem. codd. B Vatic. 13 12 saec. XII omnium antiquissimus et D; scholionim Pind. Pyth. cod. Gottirig.; ἐκ γάρ τοι Μουσάων n schol. Hom. Vin AB scholiorinna Pind. Serv. et Pyth. codd. ceti., Comuti codiciun genera a et b edit. Langit. Anoc I. Gr. II: itr. et Anecd Par. Cr. ; ἐκ γὰρ Μουσάων vergus rec. in marg

35쪽

ΘΕΟΓΟΝΙΑ

φίλωνται ' γλυκερή οἱ ἀπο στύματος ρέει αυδή. εἰ γάρ τις και πένθος εχων νεοκηδει θυμωθωαι κραδίην ἀκαχήμενος, αὐτὰρ ἀοιδος

Μουσάων θεράπων κλέεα προτέρων ἀνθρώπων is υμνήση μάκαράς τε θ'εους, οῖ ολυμπον εχουσιν,αιψ' ὁ γε δυσφροσυνέων ἐπιλήθεται, ουδε τι κηδέων μεμνηται ' ταχεως δε παρετραπε δῖρα θεάων. ψετε, τέκνα Αιύς, δοτε δ' ιμερόεσσαν ἀοιδήν.

36쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ κλείετε δ' αθανάτων ιερον γενος αἰεν ἐύντων, 105οῖ 'ς τ ἐξεγενοντο και Ουρανου ἀστεροεντος,

Νυκτύς τε δνοφερῆς, ους θ' αλμυρος ἔτρεφε Πύντος. εἴπατε δ ὼς τὰ προτα θεοὶ και γαῖα γένοντο καὶ ποταμοὶ καὶ πόντος ἀπείριτος, οἴδματι θυίων,

αστρα τε λαμπετύωντα καὶ ουρανις ευρὐς υπερθεν 110

θάλασσα κτλ. 109 Fragm. Orph. 121, 5 Ab. καὶ ποταμοὶ καὶ πόντος ἀπείριτος ' 110 Orac. Sib. VI 22 ἄστρα τε λαμπετόωντα 106 cf. ad 45 108-139 onussis uv. 111, 125, altero hemistichio v. 114 Hippol. Phil. c. 26 moxo p . Gr. p. 674, 1s D. καλέσας ουν τὰς ἐννέα Μοοσας ἀπι της Πιερίας τοsτ ἐστιν ἀπδ του υλυμπου διδαχθηναι παρεκάλει Ησίοδος) . . ῶς τὰ πρ2τα - ἔχοντας' 108-110 Cyrili. Alex. c. Iulia n. H 53 Atib. t. 9 c. 581 B M.) πολυπραγμοσυνησωμεν, ῶς δνι τῆς Bσιόδου Θεογονίας το ἀκριβές' σκήπτεται μεν γὰρ τι θεοκλυτεῖν καὶ το μουσόληπτος εἶναι δοκεῖν προσνενεμηκῶς ἐαυτῶ ῶς μέγα τι χρημα καὶ ἀξιέραστοw εἴπατε φησέν δ' ῶς - υπερθεν

Α hic unicus) 104-112 versu 111 reiecto quem post 45 fuisse iudicat sic disposuit Muciu Op. Ι 729: 104, 108-110, 105-107, 112 104 χαίρετεJ χαίρεται C δότε - ἀοιδήνJ non conservata in Α δότεJ δε ro δ' coda. Theophili δ' ἱμερόεσσανJ δημερόεσσαν C

γένοντb bcF; praeter duo e vocis extremae omnia perierant in Α; Γαίης

37쪽

οῖ τ εκ των ἐγένοντο θεοί, δωτηρες ἐάων Jως τ αφενος δάσσαντο καὶ oς τιμὰς διέλοντο ηδε καὶ δες τὰ προτα πολύπτυχον εσχον 'υλυμπον. ταὐτά μοι εσπετε Μοῖσαι υλύμπια δώματ ἔχουσαι ἀρχης, καὶ εἰπαε, ο τι προτον γένετ αυτον.J 115ώ τοι μεν πρώτιστα χάος γένετ , αὐτὰρ ἔπειτα

. . .

111 cf. ad 46 113 Τ 5 οὐλέμποιο πολυπτύχου 114 B 484 ἔσπετε νυν μοι Μουσαι, υλύμπια δώματ' ἔχουσαι 116 Γ 273 αὐτὰρ ἔπειτα 116sqq. cf. Aristoph. Av. 693 αος ην καὶ Nυξ Ερεβός τε μέλαν πρῶτοι καὶ Tάρταρος εὐρύς, i γη δ' οὐδ' ἀὴρ ουδ' ουρανις ην 116. 127 Gregor. Theol. eam. I 2, 1, 66 η τοι μεν πρώτιστα φάος γένεθ', ῶς κεν ἄπαντα lἔργα πέλοι χαρίεντα φάους πλέα ' αυτὰρ ἔπειτα l οὐρανον ἀστερόεντα κυκλῶσαο 116 Pseudorph. Arg. 421 Αhi. πρῆτα μὲν kρχαίου αεος μέλανα σκότον εμνουν orae. Sib. V 2 m 2 η τοι μεν πρώτιστα ' Gregor. Theol. Carin. I 2, 1, 63 πρωτογόνου χάεος cf. Manil. I 125 perinlaeta chaos remιm primoralia quondam i disci evit pari ι116 137 Manil. Astron. ΙΙ 12 . . Hesioduin ninniorat divos divulam e parentis i et chaos enisum terras octon e sub illo i infantem et primos titubantis sidera parius t Titan mu senes confusa nareant Theodoret. Graec. adfeci. cur. VIII do martyr. 735 Schulg t. 83 c. 836 Α M. Ἐσίοδος μεν γὰρ ἐκ του χάους ἔφησεν Mκεανιν καὶ 'θων γεγενῆσθαι. ἐκ δε 'Ωκεανοs καὶ Tηθύος τον οὐρανδν καὶ την 'C ἐκ δε τούτοιν Κρόνον τε καὶ 'ειαν καὶ τούτων τους ὰδελφούς COAmas Hier. in Gregor. Τheol. Cana. v. 38 c. 491 M. ἐν τη οὐν Θεογονία Ἐσίοδος ἄρχεται καταριθμεῖσθαι τὰς γενέσεις των θεῶν '

Hippolytus Alexander Sextus Achilles Monymus isam. Arat. Proclus Probus Stobaeus Schol. Clem. Alex. Orac. Sit,. Gregorius Pseviloclemens Rom. Simplicius Philoponus, πάντωα Aristoteles Asclepius schol. Hom. μὲνJ u γερο

38쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ Γαῖ' ευρυστερνος, πάντων εδος ἀσφαλες αἰεὶ

117 Psevilorph. Arg. 423 Αb. γης τ' εὐρυστέρνου γένεσιν του χάους καὶ του αἰθέρος ἐγεννήθη οὐρανος καὶ γη. ἐκ τοs οὐρανos καὶ γης ο Κρόνος . . . II 6-133 omssis 124 sq. Theopril. ad Autol. H 6 p. 84Α 1. 60 O. καὶ υλην μεν τρόπω τινὶ υποτιθεται καὶ κόσμου ποίησιν λέγει Ησίοδος ἡ τοι - βαθυδίνην' 116-124 Comui. c. 17 p. 28, 2 L. --λιν τοίνυν πρῶτον μὲν ἐμύθευσαν το Xύος γενέσθαι, καθάπερ ὁ Ἐσίοδος ἱστορεῖ, μετὰ δὲ αὐτο την Γην καὶ τον Tάρταρον καὶ τον Ἐρωτα, ἐκ δε τουτάους τδ Ἐρεβος καὶ την Νύκτα φυναι, ἐκ δὲ της πικτις τιν Αἰθέρα καὶ την Ῥμέρα in codicum generibus b et c haec iam ab Osanno scriptoriari ulicata ) adduntur: εἰδέναι γουν δεῖ o τι Ἀσίοδος καταρχὰς τι χάος ἔφησε γενέσθαι λέγων ἡ τοι - ἐξεγένοντο 'J 116-123 Theophil. ad Alitui. II 12 p. 91 d p. 92 O.) τδ δε εἰπεῖν Ἐσίοδον τον ποιητqν ἐκ Mους γεγενησθαι

Ἐρεβος καὶ την Γην καὶ Ἐρωτα κυριεύοντα των κατ αὐτόν τε θεῶν καὶ αν-

θρώπων, μάταιον καὶ ψυχριν τb ρῆμα αὐτοθ καὶ θλλότριον πάσης θληθείας ί δείκνυται 116. 117. 119. 120 Plistarch. Mor. 374 c M 531, 18 B. δόυιε δ' ἄν ἴσως καὶ Ησίοδος τὰ πρῶτα πάντα χάος καὶ γην καὶ τάρταρον καὶ ἔρωτα ποιῶν Οὐη ἐτέρας λαμβάνειν ὰρχάς, ὰλλα ταέτας Pausan. IX 27, 2 Hoἱoδον δὲ δε τον Bσιόδω Θεογονίαν ἐσποιήσαντα οἶδα γράψαντα ως χάος πρῶτον. ἐπὶ δε αυτω Γη τε καὶ Τάρταρος καὶ Ἐρως γενοιτο Damasci deprim. Princ. c. 124 p. 383 K. οσίοδος δέ μοι δοκεῖ πρῶτον γενέσθαι τb Xάος

ιστορῶν την ἀκατάληπτον του νοητos καὶ 8νωμένην παντελῶς φύσιν κεκλη-

κέναι χάος, την δὲ Γην Ruelle, την cod.) πρώτην ἐκεῖθεν παράγειν ως τιναὰρχὴν της ὀχης γενεθς τῶν θεῶν. εἰ μὴ ἄρα Mος μεν την δευτέραν τῶν δυοῖν ἀρχων. Γην Ruellis, την cod.) δε καὶ Ἀρταρον καὶ Ἐρωτα τb τριπλουν νοητόν, τον μεν ἔρωτα ἀντὶ τοs τρίτου, ως κατὰ cπιστροφὴν θεωρουμένην I16. 117. 120. 127 Lucian. diss. c. Heg. 1 . . καὶ πάνυ ἐντελῶς ἐξενήνοχας Ησίοδε) θεῶν τε γενέσεις διηγούμενος ἄχρι καὶ τῶν πρώτων ἐκείνων, χαους καὶ rhς καὶ οὐρανos καὶ ἔρωτος 116-119 Stob. I c. 10 s. I 0 118, 19. N. mtoδου Θεογονίας ἡ τοι - εὐρυοδείης' 116. 117. 119 Comui. c. II p. 28, 15 L. εἰκότως Ουν ἔφασαν suris τι Nος την τε Γῆν γενέσθαι καὶ τα

δος) τω περιεtληφέναι αὐτὴν καὶ κρύπτεινJ 116. 117. I 20 Plat. Symp. 178 Bὰλλ' 'Ησίοδος ποῖτον μὲν Xάος φησὶ γενέσθαι αὐτὰρ ἔπειτα - αἰεὶ - l ηδ' Eooς' Aristot. Metaph. I 4 . . Nσίοδος δέ φησιν πάντων μὲν - ευρέστερνος', 'δ' Ἐρος, oς πάντεσσι μεταπρέπει ἀθανάτοισιν 'dei' de Meyss. 1 αὐτίκα δ Ησίοδος πάντων μεν πρῶτον φησί χάος - εὐρύστερνος hδ' Ἐρος, 3ς πάντεσσι μεταπρέπει ὰθανύτοισιν Sext. Empir. Edv. math. IX 8 p. 393, 2 Bὶ s. . ὁ μὲν Ησίοδος λέγων δε τοι μὲν - αἰεὶ hδ' Ἐρος - θεοῖσιν Asclep. in Arist. Metaph. p. 29, 30 Η. 'Hσίοδος δέ φησιν ἔτι ' πάντων μὲν πρώτιστα χάος

γένετ' ' ἐν το καθ' ημθς περιόδω, μετὰ δὲ ταῖτα θ γη, εἶτα ὁ ἔρως ὁ μείζων πάντων Stob. I c. s s. 5 0 112, 20 VJ. οσιόδου η τοι μὲν - ἔπειτα ' 117 γαῖ' - αἰεὶ supplet Waclismuth hδ' Ἐρος - θεοῖσι ' Schol. Clem. Alex. Protr. I 437, 32 D. ὁτι πρεσβύτατον τῶν θεῶν τbν Ἐρωτα μετὰ του λάους καὶ τῆς γης γεγονέναι καὶ Ἐσίοδος λέγει ἐν οIς φησιν ἡ τοι - εὐρυστερνος ' ηδ'

υρος 116 sq. Philo de aetem. Inundi c. 5 p. 6, 11 Cum . . . τδν ποιητὴν

39쪽

Alexand. Aphrod. in Arist. Metaph. p. 690, i . οταν γὰρ Ἐσίοδος λέγη h τοι μεν - ευρύστερνος' . . Philopon. in Arist. Phys. p. 501, 1 V. h τοι γὰρ πρώτιστα ' φησι cΗσίοδος) χάος - εὐρύστερνος' 116 117 Γαῖ'J Alexand. Apluod. in Arist. Metaph. p. 65 H. μετὰ γὰρ το χάος ταύτην την γην) πρῶ- την γεννῶ cmίοδος) Asclep. in Arist. Metaph. p. 58, 30 Η. . . ὰλλὰ καὶ 'Ησίοδος μετὰ γὰρ τι χάος πρώτην ταέτην την γην) γεννῶ 116 Prob. in Vergil. Buc. VI 31 9. 21, 20 Κ. hane et idem I dialetis opinionem ab Hesiodo putant nianare, qui diaeerat ἡ τοι - ἔπειτα ' 116 - γένετο l Plutarch. Mor. 678 f IV 194, 15 B. εοδοκιμεῖ δε θαυμαστῶς καὶ Ἀσίοδος εἰπών ἡ τοι- γένετ' ' idem i. c. 955 e VI 1, 7 B.) συμφωνεῖ δὲ καὶ Ἐσίοδος εἰπών ἡ τοι - γένετο ' Sext. Empir. Ρyrihon. Hypol. III 121 p. 149, 1 B.) . . καὶ τωναρχαίων ὰκούων λεγόντων ' ἡ τοι μεν γὰρ πρῶτα χάος ἐγένετο . . Achiil. isag. excerpt. Comm. Arati p. 31, 30 M. δ τι οδωρ) δὴ καὶ χάος καλεῖ ὁ Φερεκυδης, ῶς εἰκος τοῖτο ἐκλεξάμενος παρὰ τos Ησιόδου ogτω λέγοντος ἡ τοι - γένετο ' Procl. in Plat. Craiyl. 115 p. 71 B. ὁ δέ γε Ἐσίοδος καὶ σιγη πολλὰ σέβει καὶ τι πρῶτον δχως οὐκ ἀνέμασεν. claλ' ὁτι μὲν το μετ' ἐκεῖνο ὰπ' ἄλλου προηλθεν χor διὰ τos ἡ τοι μεν πρώτιστα Nος ἐγένετο 'Simplic. in Arist. de caelo p. 556, 6 Η. . . Aς Ἐσίοδος καὶ τb πρώτιστον τῶν παρ αυτω γενέσθαι λέγων ἡ τοι - rένετ' idem i. c. p. 560, 16 Η. . . -ἱο- δον ..ῖς καὶ τι πρώτιστον τὰν ὐπ' αὐτos λεγομένων εἶναι τι χάος γενητδν ποιεῖ λέγων ἡ τοι - γένετο ' idem in Arist. H s. p. 527, 17 D. τοs 'Hσιόδου ἐν τst Θεογονία λέγοντος ἡ τοι - γένετο ' . . . idem i. c. P. 523, 17 D. καν

γὰρ ἔδοξεν Ἐσίοδος λέγων ἡ τοι - γένετο ' Pseudoclem. Rom. Ηonail. VI 3 vol. 2, 197 C M. Ἐσίοδος δὲ ἐν τη Θεογονέα λέγει ἡ τοι μὲν πρώτιστα

χάος ἐγένετο ' Vecta poetae non asseruntur: Varii de ling. lat. V 20 . . . sic Orium unde omnia apud Estodurn a chao cavunι a Scioppius) cavo e tum Festus Pauli 107 p. 76, 9 Th. inchoare videtur eae Graeco originem tra 'cy'Od Hesiodira Oniniurn serurn initium esse diserit chaos Narrat. fab. Ovid. Lat. p. 788 Stav. sed. a. 17 42): I Chaos ut Hesiodus indicia volumine plod deo n origi in continet fuit initio τιaedam rerum confugio, Οιae postea in suas species distriiruta est Lateri. Diog. X 2 p. 255 C. . . τὰ περὶ τοs παρ' Ἀσιόδω χάους . . . Lactant. div. inst. I 5, 8 9 14, 19 B.) sed tamen nihil dedit Mesiodiis) non a deo conditore sumens eaeoidium, 8ed a chmΤhetast. in Arist. Phys. paraphr. p. 103, 28 Sch. ικανὰ μὲν οἶν καὶ ταμα118 sq. habent libri Theophilus II 6 Hippolytus Stobaeus I c. 10 a. 1;

non commemorant Plato Aristoteles auctor lio. de Melisso Sextus Empir. Asclepius Stobaeus I c. s s. 5 schol. Clementis Alex. Protrept. 118 num legerim. Plutarchus Mor. 374 e Pausanias Cornutus c. 17 udioquo loco) Damascius, ignoramas, non legit Chalcidius, expunxit Guyet Not. in Hes. 173

40쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Ἀρταρά τ' η ρύεντα μυχῶ χθονος ευρυοδείης, ηδ' Ἐρος, ος κάλλιστος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι. 120

ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν

22 S. Ἐρος . . ., ῖς ἀνδρῶν φρένας ευμαρέως υποδάμναται cs Archil. Fr. 85δεῖξαι, ὁτι ἔστιν τι ο τόπος, ουκ ἀτιμαστέον δε ουδὲ τι ποιητικιν φsλον ουδὲ 'Hσίοδον, δς καὶ πρῶτον απάντων τον τύπον ποιεῖ τι γὰρ χάος τομο βοέλεται αυτω σημαίνειν Aς δέον πρῶτον χώραν τινὰ υπάρξαι τοῖς Ουσι Schol.

Hom. Ven. a 246 II 46, 14 et IV 55, 18 I .) πῶς 'Ησιόδου πάντων πρωτον εἰπόντος γεγενησθαι τb Xάος πιμηρός φησι Mκεανόν φησὶ γεγενησθαι τον Nκεανδν ποταμόν schol. Η), cf. Schol. Hom. S 200 in Anecd. Ρ . m19, 22 Cr.; Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 498 p. 329, 31 Κ. καὶ Ζηνωνδε τι παρ' Ἐσιόδω χάος ωδωρ εἶναι φησιν Cyrili. Alex. c. Iulian. II 53 Auti t. 9 c. 581 B Μ.) . . εἶτα χάος καὶ νύκτα v. 123) γενέσθαι λέγων καὶ τίνα τρόπον Ουκ ἐπιειπών Ησίοδος) . . . Simplic. in Arist. de caelo p. 560, 24 H. καὶ γὰρ καὶ Ησίοδος ελῶν πρῶτον γενέσθαι τδ πιος ἐνεδείξατο εἶναί τι καὶ προ του χάους idem in Arist. Ρ s. p. 634, I D. . . 3περ ἐδόκουν οἱ το Ησιόδου φάος προφέροντες Philopon. in Arist. Plaus. p. 50, 24 V. δέξειε δ' ἄν καὶ Ησίοδος δοθῶς λέγειν ποιήσας πρῶτον το χάος. cf. Schol. Aristoph Αv. 693 225 col. b 29 D.) Xάος ἐν καi mi; ταφτα Οὐκ ἀναγκαῖον ἀπευθυνειν προς τα οσιόδου cf. v. 123 III Aristat. Metaph. I 8 φησὶ δε καὶ Ἐσίοδος την την πρώτην γενέσθαι τῖν σωμάτων Plutarch. Mor. 433 f m130, 1 B.) αὐτην μὲν ουν την γην ἄσπερ Ἐσίοδος ἐνίων φιλοσόφων βέλτιον διανοηθεις πάντων ωος ασφαλές' προσεῖπεν, οὐτως καὶ ημεῖς ἀίδιον καὶαφθαρτον νομίζομεν Schol. Eurip. Hipp. 601 m 76, 17 Scriv.) γη μεν πάντων μητηρ κατὰ Ἐσίοδον cf. Simplic. in Arist. Plius. p. 527, 28 D. τοs δὲ δοκεῖν δρbῶς λέγειν τον Ἐσίοδον αἰτέαν ἐπήγαγε τb ῶς δέον πρῶτον υπάρξαι χώραν 119 Plutarch. Mor. 948 f V 481, 10 B.) δηλοῖ δὲ καὶ Ἐσίοδος εἰπών Tάρταρά τ' 8ερόεντα ' καὶ τb ριγοῖν πάλλεσθαι καὶ τρέμειν ταρταρίζειν Schol. Hom. en. A A 312 0 45, si D. v. Anecd. Par. IH 5, 19 Cr. Aneod. Gr. H 419, 22 Μala. Ei. gen. et mag. v. κέλευθος) ὁ Ἀρταρος Κρσενικῶς καὶ οὐδέτερον, τι τάρταρον, Ἐσέοδος οἷον Εt. gen.) Tάρταρά τ' /ερόεντα 120 Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 498 p. 329, 33 K. τρίτον δὲ Ἐρωτα γε- 119 ad hunc v. referendum scholion 221 Fl. cf. Flacla Gloss. u. Schol. 39): Ζηνων δὲ ὁ Στοικδς ἐκ τos υγροθ την υποστάθμην γην γεγενησθαί φησιν, τρίτον δὲ Ἐρωτα γεγονέναι, obεν ὁ ἐπα7όμενος ἀθετεῖται στίχος No-

lyti codd. LB, scholiorum Clem. Alex. codd. ΜΡ, Stobaei cod. Ρ ος θεοῖσινJ ῖς πάντεσσι μεταπρέπει ὰθανάτοισιν Aristoteles auctoro l. do Melisso v. Hesiodi cum Hymn. Hom. Apoll. Ρyth. v. 149 3ς κε θεοῖσι μεταπρέποι ἀθανάτοισιν confunditur), cf. Goetiling ed. 1υ θεοῖσιJ Θεο ισι Α