장음표시 사용
41쪽
λυσιμελής, πάντων δε θεῖν πάντων τ' ἀνθρώπων δάμναται ἐν στήθεσσι νύον καὶ ἐπίφρονα βουλην.
ἐκ εος δ' Ἐρεβύς τε μέλαινά τε Νυξ ἐγένοντο Νυκτος δ' αυτ' Αἰθήρ τε καὶ Ἐμερη ἐξεγένοντο,
καὶ ἐπίφρονι βουλη' π 242 και ἐπίφρονα βουλήν' αλλά μ' ὁ λυσιμελής, ω 'ταῖρε, δάμναται πόθος 120 Meleager Anth. Pal. XH 56, 3 ὁ θεων κάλλιστος Ἐρως cf. Pamen. Fr. 13 D. πρώτιστον μεν Ἐρωτα θεῶν μητίσατο πάντων ἴδαίμωνJ Pseudo la. Arg. 424 Ab. πρεσβυτατον καὶ αυτοτελὴ πολυμητιν ἔρωτα)
Ἐσίοδος ἐκ Mεος - ἐγένοντο' Schol. Mat. 408 p. 420, 6 M. ὰρχαιοτέρα γὰρ καὶ πρεσβυτέρα πιξ) των θεῶν καὶ παρ' 'mιόδω ἐκ εος - έγένοντο Cyrili. Alex. c. Iulian. V 53 Aub. t. 9 c. 581 B M . εἴτα χάος καὶ νυκτα γενέσθαι λέγων καὶ τίνα τρόπον οὐκ ἐπιειπών Ἀσιοδος) . . . Nonnus Α . in Gregor. Theol. Orat. I c. Iulian. f. 36 c. 1025 B M. ἐν τη ουν καλουμένη Θεογονία o Ἐσίοδος ἄρχεται καταριθμεῖσθαι τὰς γενέσεις των θεωW δτι ἐκ τos χάους καὶ ἐκ του αἰθέρος ἐγεννήθη ὁ δεῖνα 123 8 s cs. ad 211 124 Schol.
42쪽
ΗΣΙΟΔΟΥοῖς τεκε κυσαμενη Eρέβει φιλύτητι μιγωῖσα. 125 Γαῖα δε τοι προτον μεν ἐγείνατο ἶσον ε αυτ ιουρανον ἀστερύενθ', ῖνα μιν περὶ πάντα καλυπτοι,125 τ 266 φιλότητι μιγεῖσα ' 127 O 3TI ουρανον ἀστερόεντα P 243 περὶ πάντα καλύπτει
δος) γην καὶ Ουρανbν και θάαασσαν ἐξ αυτῶν τους θεοὐς βούλεται γεγονέναι καὶ ἐκ τούτων ἀνθρώπους δεινοτατους τινὰς συγγενεῖς θεῶν καταγγελλει Tετάνων γένος καὶ Κυκλώπων καὶ Γιγάντων πληθυν των τε κατὰ Αἰγυπτον δαι
43쪽
6φρ εἴη μακάρεσσι θεοῖς ἔδος ἀσφαλες αἰεί.γείνατο ν θυρεα μακρά, θεον χαρίεντας ἐναυλους, Νυμφέων, a ναίουσιν αν ουρεα βησσήεντα.J 130 η και ἀτρυγετον πέλαγος τέκεν, οἰδματι θυιον, Πύντον, ἄτερ φιλύτ ος ἐφιμέρου αὐτὰρ ἔπειτα Ουρανω ευνηθεῖσα τώ Ωκεανιν βαθυδίνην,
') τὶκτε . . . Κοῖόν τε Κρῖόν τε μέγαν Φόρκυν τε κραταιον l καὶ Κρόνον Ωκεανόν θ' 'Τπερίονά τ' 'μπετόν τε
44쪽
ΗΣΙΟΔΟΤΚοῖον τε Κριόν θ' Υπερίονά τ' Ιαπετίν τε Θείαν τε Ῥείαν τε Θέμιν τε Μνημοσυνην τε 135 Φοίβην τε χρυσοστέφανον Τηθυν τ' ἐρατεινήν.
τους δὲ μέθ' ὁπλύτατος γενετο Κρύνος ἀγκυλομήτης,
137 A 59 τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης' 135 sq. Fragm. Orph. 95, 1-4 Ati. θυγατέρας μεν τίκτε ὴ Γηὶ Θέμιν καὶ ἐέφρονα Tηθυν l Μνημοσυνην τε βαθυπλόκαμον θείαν τε μάκαιραν l ηδὲ Βιώνην τίκτεν, ἀριπρεπὲς εἶδος ἔχουσαν, i Φοίβην τε ' λίην τε, dιος γενέ
appollat: Cyrili. Alox. c. Iulian. II 53 Atib. t. 9 c. 581 B u. καὶ Γης τέκνον ὰποφήνας τον Ουρανόν, ἔτι καὶ Θαλάσσας τέτοκεν ὴ ') G ανω παρευνηθεῖσα Κοῖον - μνημοσυνην τε l Φοίβην τε' προς ταυταις, ην καὶ χρυσοστέφανον' ὀνομάζει Ἐσίοδοψ, καὶ μεντοι την ' , ὁπλότατον δὲ πάντων γενέσθαι φησὶ τον Κρόνον Clem. Rom. Recogn. X 31 interprete Rufino t. 1 c. 1437 B Μ. subiungit autem his et Hesiodus post esuws statim caelum dicens fuctuni esse et tersam, eae Ῥιibus ait progenitos illos undeci=n, pinsinteritum et drιode inι dicit, eae inibus 8 nares, quinῬιe feminas ponit: -- inina autem dat maribus Oceanus, Coeus, Criu' Hyperio , Iapetus, Cronu' qui et Saturnus; item feminis: Thia Rhea 1 Remis Mnemosyne Tethys 133 sq. Cyrili. Alex. c. Iulian. III 75 Aula. t. s c. 615 B Μ. Πὶς γὰρ γενέσθαι καὶ Ουρανου φησι cHσίοδος) Κοῖόν τε καὶ 'Τπερίονα καὶ προς γε τοί- τοις Ἱαπετόν
134 Plutarch. Μo 88 c V 280, 12 B.) 'Ησίοδος γὰρ βουλόμενος τοῖς γενητοῖς θεους Dieis, θλῖς ITri) πατέρας συστῆσαι εἰσήγαγε τοιουτους αὐ
παίδων. ὁπλότατον δ' αυτον γενέσθαι 'Ησίοδος ἔφη) διὰ τι καὶ μετὰ τηντων εἰρημένων γένεσιν ἐπιμένειν αὐτιν ἄσὰν ἐν γενέσει δντα 134 ΚοῖονJ κοιο , A, κοίον C ΚρῖονJ M. mag. V. Κρῖος Κρῖος ὀνομαΠτανος παρὰ τι κεκρίσθαι ' προπερισπαται προς δντιδιαστολὴν τοs 'κρεός του προσηγορικου' ὁ δὲ Ἀρίσταρχος καὶ τb κυριον ὀξυνει cL Lehra de Arist.
45쪽
δεινότατος παίδων ' θαλερον δ' ηχθηρε τοκῆα. Γείνατο δ' αυ Κυκλωπας υπέρβιον ἡτορ εχοντας, Βρύντην τε Στερόπην τε καὶ υργην ὀβριμόθυμον, 140fοῖ Ζηνι βροντήν τε δύσαν τευξάν τε κεραυνέν Jοῖ δή τοι τα μεν ἄλλα θεοῖς ἐναλίγκιοι ἐσαν, μουνος δ' οφθαλμbς μέσσω ἐνεκειτο μετώπω. οῖ δ'-αθανάτων θνητοὶ τράφεν αυδήεντες l 142 ii
139 δ 321 ὐπέρβιον ἐτορ ἔχοντες ' 142 et 267 θεοῖς ἐναλίγκιον εἶναι 139 s ire cf. Apoll. Rhod. Arg. A 509 s l. οῖ δέ μιν οὐ πω l 'γενέες
Κύκλωπες ἐκαρτυναντο κεραυνῶ l βροντο τε στεροπη τε Vergil. Αon. I III 424 sin fermιm eaeercreant vasto Cyclopes in antro i Br lesine Steropeso e et retιdus mei ibra Pyracmon 141 Fragra. Orph. 92, 1 Ali. oῖ Ζηνὶ βρον-
τήν τε πόρον τευξάν τε κεραυνόν 143 Callim. Humn. man. 53 sq. πctat
κύκλωψι δ' ὐπ' ὀφρυν l φάεα μουνόγληνα 143. 145 Moschiis I 85 κύκλος δ' Ηργυφεος μέσσω μάρμαιρε μετώπω139-141 Eust. Hom. 1622, 49 ῶλλως δέ γε ουδὲ Ἐσίοδος περὶ Κυκλωπος τούτου δε των λοιπῶν συγκυκλώπων τον ληρον λόγον μεῖνον ἐξεφυσησεν, ἰλλὰ περί τινων τριῶν, οι καὶ τον κεραυνον ἐχάλκευον τῶ Λιῖ οἱς Oνόματα Βρόντης Στερόπης καὶ χργης 140 sm cs. Nonniis ADt . in Greg. Theol. or. I c. Iulian. t. 36 c. 1025 C M. κεραυνοφόρους δε λέγει νυν θεους ... hΣτερόπην δε Βροντην τους χαλκεύσαοας τῶ dιὶ βροντῆν καὶ την αστραπὴν καὶ τους κεραυνους 140 Choerob. p. 160, 21 II. χργης - τosro γὰρ ἰσοσυλλάβως κλένεται Οιον παρ' Ἐσιόδω Βροντην - ὀμβριμοθυμον' 141 Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 730 p. 342. 29 K. καὶ 'Hσίοδος οῖ - κεραυνών
έδωσαν som. τ') C, τε πόρον Fragm. Orph. τευξάν τε l τευοδε Tε Α, τευ- ξάν τε t', τευξαντο my in τεῖράν τε mutatum D 142 schol. 116 et 225 FL): Κράτης δεντὶ τούτου ἄλλον στίχον παρατίθεται oῖ δ' ἐξ ἀθανάτω νθνητοὶ τράφεν αυδήεντες '. πῶς γὰρ τους αυτους θεοῖς ἐναλιγκίους λέγει καὶ ἐν τῶ τῶν Λευκιππίδων καταλόγω υπο χπόλλωνος Κνηρησθαι ποιεῖ;
46쪽
l Κυκλωπες θ' υνομ' ῆσαν ἐπώνυμον, ουνεκ' αρα σφέων κυκλοτερῆς οφθαλμος εεις ἐνέκειτο μετώπω J 145
144 η 64 Ἱρήτη δ' δνομ' ἐστὶν ἐπώνυμον 145 Aristeas Fr. 4, 1 Κ. ὀφθαλμbν δ' ἔν' ἔκαστος ἔχει χαρίεντι μετωπα Theocr. XI 33 ες δ' ὀφθαλμος ἔπεστι cf. Ovid. Met. XIV 851)
τητα ὁ ποιητής Schol. Hom. α 69 0 23, 14 D.) οὐκ ῆν δὲ μονόφθαλμος ὁ
47쪽
ἰσχυς δ' ηδε βίη και μηχαναι ἡσαν επ' ἔργοις.
αλλοι δ' αυ Γαίης τε καὶ Ουρανοο ἐξεγένοντο
τρεις παῖδες μεγάλοι τε και οβριμοι, οὐκ ονομαστοί, πιττος τε Βριάρεώς τε Γυης θ', υπερήφανα τέκνα. των εκατον μὲν χεῖρες απ' δεμων ἀίσσοντο 150 ἄπλαστοι, κεφαλαι δὲ λάστω πεντήκονταεξ ομων ἐπέφυκον ἐπι στιβαροῖσι μέλεσσιν '
ρες l ἄμων ἀμφοτέρωθεν ἐπα&σονται ἐλαφραί 151 cf. B 719 ἐρέται δς ἐν
147 cf. Orac. Sin. UI 111 Γαίης τέκνα φέριστα καὶ Ofρανοῖ ἐξεκάλεσσαν 150 s M. Emped. 348 St. Ου μὲν ὰπαὶ νώτοιο δύο κλάδοι ἀίσσονται Arat. 67 sql. ἀπ' ὰμφοτέρων δέ οἱ ἄμων-δεέρονται Apoll. Rhod. Arg. 147 151 Schol. Hom. A 312 in Anecd. Par. HI 6, 1 Cr. Ἐσίοδος ἐν τηαφτos Θεογονία φησὶ τά τε ἄλλα περὶ των γεννηθέντων ἐξ ουρανοῖ καὶ γης καὶ δὴ καὶ ταοτα φάλλοι - πεντήκοντα ' cf. Schol. Plat. Leg. VH p. 795 CΟὐρανος ἐκ Γης πρώτους γεννῶ Κόττον Βριάρεω μγην ἐκατόγχειράς τε καὶ πεντήκοντα κεφαλὰς ἔχοντας 147 scim Schol. Hom. min. Λ 402 p. 33 B. τοὐς ἐκατόγχειρας δε γράφει 'Hσίοδος Ουρανos καὶ Γης γένος Schol. Laur. Apoll. Rhoa. Arg. A 1165 p. 371, 7 K. τον δὲ Αἰγαίωνα Ἀσίοδός φησιν Ου- ρανos καὶ Γης. Βριάρεως δὲ καὶ Aιγαίων καὶ Γύης ὁ αὐτις λέγεται συνωνυ- μως 149-152 Nonnus A R. in Gregori Theol. or. I c. Iulian. t. 36 c. 1025C M. τὰ δὲ δνόματα ταsτα, ὰ λέγει ἐνταsθα ὁ Γρηγόριος or. I c. Iul. 141κόττος κτλ.) οἱον Κόττον καὶ Βριάρεων ὁ Ἀσίοδος λέγει γενέσθαι τινὰς ἀνθρώπους ὰπb ἐκατιν χειρῖν ἔχοντας v. ad 628 cf. Cosanas Hier. in Gregor. Theol. Carm. t. 38 c. 492 M. καὶ γοον 'Ησίοδος τοιαsτά τινα δνόματα παρεισάγει Κόττον καὶ Βριάρεων λέγει τινὰς γεννοσθαι ἰπb ἐκατιν χειρῶν ἔχοντας 152 Moschopul. in Batrachom. 141 p. 266, 33 L. δτι δὲ γίνονται ἐκ τοs μέσου παρακειμένου ἰουια ρήματα, μαρτυρεῖ καὶ το ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖς μελέεσσιν δπερ φησὶν Ἀσίοδος cf. Theog. 673 Op. 149 Scut. 76 Eust. Ηoni. 1596, 11 ... ου uos πέφυκά) παρατατικις παρ' Ἀσιόδω ἐν Θεογονία τι ἐπέφυκον cf. v. 673)
ὰστεροεντος superser. γρ. ἐξεγένοντο Ε, ἔξ ἐγένοντο Fich Heg. 6ed. 31 148 si inverso ordine exhibet F 148 in marg. hahet Ε τεJ supplevit Hormann Op. VI 163 cf. Aristophanis et Aristarchi lectio in Hom. Γ 227 Miam Didymus tradit κεφαλήν τε καὶ εὐρέας ἄμους v. Lud victa Arist. hom. Textri . I 236); om. libri et Anecd. Par. 6βριμοιJ Ωb Anecd. Par., δμ-
48쪽
ἰσχυς δ' ἄπλητος κρατερὴ μεγάλω ἐπὶ εἴδει. πισσοι γὰρ Γαίης τε καὶ ουρανου ἐξεγένοντο,
δεινύτατοι παίδων, σφετερω δ' ηχθοντο τοκῆι 155 ἐξ αρχης ' και των μεν ὁπως τις προτα γένοιτο, πάντας ἀποκρυπτασκε, καὶ ἐς φάος οὐκ ἀνίεσκε, Γαίης εν κευθμονι, κακῶ δ' επετερπετο εργωουρανος. η δ' εντος στοναχίζετο Γαῖα πελώρη
158 cf. ξ 228 αλλοισιν . . . ἐπιτέρπεται ἔργοις 159 B 784 στεναχίζετο γαῖα
A 944-946 ἔξ γὰρ ἐκάστω χεῖρες υπέρβιοι ηερέθονται, l αδ μεν απι στιβαρῶν ἄμων δυο, ταὶ δ' υπένερθεν l τέσσαρες αἰνοτάτησιν ἐπὶ πλευρος ἀραρυιαι Pseudo ph. Arg. 517 At . γὰρ χεῖρες ἐκύστω ἀπ' ἄμων ὰέσσοντο Εωlocia II 131 si L. μυρίοι ἐκ κεφαλῆς δ' αὐτω πόδες ἐώρηντο l μουνοι σμερδαλέοι 152 Emped. 238 St. ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν' 152 g. Orac. Sib. I 100 sq. . . . ἄπλητόν τε δεμας στιβαροὶ μεγάλω correxi, μεγάλοι τ' codd. ἐπὶ εἴδει l ησαν 153 Pseudorph. I illi. 438 Mi. ἐπ' εἰ δεῖ κάρτος αρειον 157 Fragm. Orph. 46, 8 Ati. πάντας γὰρ κρυψας αυθις φάος ἐς πολυγηθὲς l ἐξ ἱερης κραδίης ὰνενέγκατο 158 Fragna. 0 h. 221, 7 Ahi. γαέης ἐς κευθμῶνα ' ; Epigr. gr. ed. Kalbel 109, 3 στυγερὴ ἐπιτέρπεται scβρει 159 Theom. 9 Quint. Sinris. II 225 VJ 335 X 72 iregor. Theol. Caran. I 2, 1, 78 Τgeig. Hom. 468γαῖα πελώρη ' Orac. Sib. IH 646 VIII 33 γαῖα πέλωρος 156 sib Plat. cle Rep. II p. 377 Ε πρῶτον μεν τι μέγιστον καὶ περιτων μεγίστων ψεῖδος ὁ εἰπῶν οὐ καλῶς ἐψευσατο, ῶς οὐρανός τε εἰργάσατο, α φησι δρctσαι αυτον Ἐσίοδος, ὁ τε αυ Κρόνος ῶς ἐτιμωρήσατο αὐτόν unde eadem Euse Ρraep. evang. XIII 3, 3 H 165, 12 D ) et XIII 15, 12 II 226 17 D.) 158 El. gen. et iud. v. κευθμός . . ἐκ δε τOs κευθμος γίνεται κευθμών γαίης - ἔργφ' 153 δ'J codd. rccensionis x cf. IVien. St. XIX 62 Η Ρh) Casanat 356 et Laurent. LXXXXI si1p. 10, τ' in, om. Rπλητος l Ω Orac. Sib., ἄπλα
49쪽
στεινομένη ' δολίην δὲ κακὴν τ εφράσσατο τεχνην. 160 αἶψα ποιήσασα γενος πολιοῖ ἀδάμαντος τευξε μέγα δρέπανον καὶ ἐπέφραδε παισὶ φίλοισιν ' εἶπε θαρσύνουσα, φίλον τετιημένη ήτορ' παῖδες εμοὶ καὶ πατρις ἀτασθάλου, αἴ κ ἐθέλητε πείθεσθαι, πατρός κε κακὴν τεισαίμεθα λώβην 165 et μετέρου ' πρύτερος γὰρ ἀεικέα μήσατο εργα.ὼς φάτο ' τοὐς δ' αρα πάντας ἔλεν δέος, ουδέ τις αυτον
φθέγξατο ' θαρσήσας μέγας μονος ἀγκυλομήτης
αφ αυτις μύθοισι προσηυδα μητέρα κεδνην
μῆτερ, ἐγώ κεν τοsτύ γ υποσχομενος τελέσαιμι 170 ἔργον, ἐπεὶ πατρος γε δυσωνυμου ουκ ἀλεγίζωῆμετέρου ' πρύτερος γὰρ ἀεικέα μήσατο ἔργα.ως φάτο ' γήθησεν δὲ μέγα φρεσὶ Γαῖα πελώρη.160 δ 529 δολίην ἐφράσσατο τέχνην' 163 δ 804 φίλον τετιημένη ἐτορ' 165 A 142 νυν μὲν δη Ου πατρις ὰεικέα τείσετε λώβην T 208 ἐπην τεισαίμεθα λώβην' 166 X 395 ἀεικέα μήδετο ἔγρα ' γ 261 μέγα μήσατο ἔργον 167 ω 450 τους δ' ἄρα πάντας υπι χλωρον δέος ηρει ω 533 τους δὲ χλωρον δέος εIλεν 168 cf. ad 18 169 κ 8 μητέρι κεδνθ 170 Κ 303 τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὁποσχόμενος τελέσειεν 171 A 180 σέθεν δ' ἐγδε οὐκ ἀλεγίζω ' 172 cf. ad 166 173 cf. Theom. 9 ἐγέλασσε δὲ γαῖα πελώρη , t γήθησεν δε βαθος πόντος ἁλος πολιης, cf. ad 169164 182 cf. Origen. c. Cela. IV 48 Ι 320 Κ.) ἐπὶ τίνων τosτο ῖ ἐπὶτων 'Eλληνικῶν χρη λέγειν ἱστοριων, ἐν αIς υιοὶ θεοὶ πατέρας θεους ἐκτέμνουσιν 164 Maxun. Planud. Anecd. H 159, 20 Bachan. καὶ 'Ησίοδος παῖδες - ἀτασθάλου 160 insiticium esse consuit Gnippe l. c. 149 στεινομένηJ γρ. ἀχνυ
50쪽
Ησε δε μιν κρυψασα λόχω ' ἐνέθηκε χερσὶν
ἄρπην καρχαρύδοντα ' δύλον δ' υπεθήκατο πάντα. 175ηλθε δε νυκτ επάγων μέγας ουρανής, ἀμφὶ δε Γαίρὶμείρων φιλότητος ἐπεσχετο καί ρ ἐτανυσθη πάντη δ δ' ἐκ λοχεοῖο πάις ορεξατο χειρὶ σκαιθ, δεξιτερη δε πελώριον ελλαβεν ἄρπην
179 Acish cf. Arctail. Fr. 138 ινας δὲ μεδέων ὰπέθρ σεν Antim. Τliolo. Fr. 35 K. λέχρις δε δρεπάνω τέμνων ἄπο μηδεα πατρος l Ουρανοs Iκμονίδεω λάσιος Κρόνος ἄγχι τέτυκτο Calliin. Aet. II cf. Religenstein In l. loci. Rostocli. 1890 1 p. 12) κεῖθι γὰρ ω τὰ γονθος ἀπέθρισε μήδε' ἐκεῖνος l κέκρυπται γυπηζάγκλον ἡπb χθονίη Apoll. Rhod. Arg. d 985 sq. δρέπανον .. ω ὰπb πατρις l δεα νηλειῶς ἔταμε Κρόνος Nonn. I ion. VII 226 s. . . ἀμερσιγάμω Κρόνος ἄρπη l μηδεα πατρος ἔτεμνεν idem Dion. XII 45 .. ὁσσα τέλεσσε γέρων μόνος, ὁππότε τέμνων l ἄρσενα πατρος ἄροτρα λεχώιον ῆροσεν υδωρ l σπείρων ἄσπορα
νῶτα θυγατρογόνοιο θαλάσσης 176 si Eust. in Dionys. Perieg. Epist. ad Ioann. p. 75, 12 B. καὶ γίνεται τις οIον κάθοδος οὐρανοῖ προς τοὐς κάτω προσφυέστερον η περ ὁ τοῖ-ιόδου μsθος αυτιν κατάγει προς φιλότητα rης καὶ μην καὶ σεμνότερον, τά τε ἄλλα δέ, καὶ ὁτι ἐκεῖνον μὲν νυκτα ἐπάγειν 'Hσίοδος λέγει, ἐπειδὰν κατέλθοι, ὁ δὲ οὐρανις ουτος, δν η τῆς μαθήσεως θεωρία προς τη γθ ποιεῖ, ου σκότος ἐπάγειν οἶδεν ἀλλα γνῶσιν τεήνικὴν φωσφορεῖ 178-181 cf. Plat. ad 156 sqq.; Εt. gen. v. ἄρπη schol.) 'Hσίοδος ἐν Θεογονία o δ' ἐκ - τέρεσθαι' om. cod. B) 178 Schol. Hom. Ven. Α ν 160 II 254, 8 D.) ΙΙerodian. H 121, 6 L. καὶ παρὰ τι λοχευω δὲ ὁ λοχεος ἔσται, κατ' di εῖαν τάσιν. δ δ' ἐκ λοχεοῖο πάις'. ὰλλ' οἶν γε βαρυτόνως οἱ πλείους ἀνέγνωσαν, πλεονασμιν ἐκδεῖάμενοι του ε. ωστε παρὰ την λόχου γενικὴν λόχοιο γενέσθαι καὶ λοχέοιο 179 Plutarch. Mor. 275 a H 278, 9 B.) οὐχ Aς γέγραφεν χντέμαχος 'mιόδω πειθόμενος λέχρις κτλ. 179-181 El. mag. v. ἄρπη Ἐσίοδος δε τερη - ῆμησεν' Scilol. Hom. min. B 205 p. 61, 17 B. cf. Anecd. Par. III 7, 1 Cr. Anecd. Gr. H 465, 26 Mau. - Εf. Gud. V. δγκυλομήτεω) ὰγκυλομήτης ὁ Κρόνος ἐκλήθη ῆτοι ὁ ἀγκυλα καὶ σκολιὰ βουλευσάμενος κατὰ του πατρις καὶ των παίδων, ως φησιν Ἐσίοδος μυθω addunt Anecd. Par. , 'Hσιόδου μυθος Anecd. Gr. Misis.). τοs μὲν γὰρ τὰ αἰδοῖα τη
versus 178 sic consorinatum fuisse suspicatur: πας τέτατ' ἐκ δὲ λόχοιο . .