장음표시 사용
21쪽
Ἀργε ' χρυσέοισι πεδίλοις ἐμβεβαυῖαν, κουρην τ' αἰγιδχοιο Λιος γλαυκοπιν ω νην Φοῖβύν τ' Ἀπύλλωνα και υρτεμιν ἰοχέαιραν ηδε Ποσειδάωνα γαιηοχον, ἐννοσίγαιον, 15 καὶ Θέμιν αἰδοίην ἐλικοβλέφαρύν τ Ἀφροδίτην Ἐβην τε χρυσοστεφανον καλην τε Λιώνην Λητώ τ Tαπετύν τε ἰδὲ Κρονον ἀγκυλομήτην - τ Ῥέλιέν τε μέγαν λαμπράν τε Σεληνην Γαῖάν τ 'Ωκεανύν τε μέγαν καὶ Νύκτα μέλαιναν 20αλλων τ ἀθανάτων ἱερδν γένος αἰὲν ἐόντων.
13 Κ 553 κουρη τ' αἰγιόχοιο Βιός, γλαυκῶπις Ἀθηνη 14 Ο 256 Φοῖβον 'Ἀπόλλωνα ', E 447 υρτεμις ἰοχέαιρα ' 15 N 43 ὰλλα Ποσειδάων γαιηοχος ἐννοσίγαιος 684 γαιηοχον ἐννοσίγαιον' 18 Θ 479 Ἱαπετός τε Κρόνος τε A bs Κρόνος αγκυλομητης' 19 M 239 4ῶ τ' ηέλιόν τε20 Κ 297 νύκτα μέλαιναν ' 21 7 147 θεῖν . . . νόος αἰὲν ἐόντων 'I4 Hymn. Hom. Apoll. Del. 15 Ἀπόλλωνά τ ῶνακτα καὶ Ἀρτεμιν ἰοχέαιραν 16 cf. Hymn. Hom. VI I9 χαῖρ' ἐλικοβλεφαρε Ἀτροδέτη) Pimi. Fragm. 123, 4 B.-Scia'. ' χφροδίτας . . ἐλικογλεφάρου 17 Pind. Ol. VI 67 sq. t σοστεφάνοιο . . . Ἐβας Pyth. IX 109 χρυσοστεφάνου πιας Is lasci .ir. meis. ed. Preger 233, 3 Epigri Hom.) hελιος δ' ἀνιῶν λάμπη λαμπρά τε σεληνη Orac. Sila. UI 65 4έλιον πυρόεντα μέγαν λαμπράν τε Σεληνην 20 Orac. Sit,. H I98 γαῖάν τ' ἄκεανόν τε μέγαν I 6 sib Plutarch. Mor. p. 747 f IV 392 B.) . . ῶς τὰ τοιαsτα καὶ Θε-
22쪽
6 ΗΣΙΟΔΟΥ Q νυ ποθ' Hσίοδον καλὴν ἐδίδαξαν ἀοιδήν.
αρνας ποιμαίνονθ' Ἐλικωνος υπο ζαθέοιο. τύνδε δε με πρώτιστα θεαὶ προς μυθον εειπον
24 B 59 προς μ0θον φειπεν ' 22-28 cf. Arat. 120 126 v. Maass Aratea 275ὶ 22 gi, Asclepiades usi Archias Anth. Pal. IX 64, 1 si αὐταὶ ποιμαίνοντα μεσημβρινὰ μηλα σε. MOsσαι, l ἔδρακον ἐν κραναοῖς osρεσιν, mἱoδε Lucillius Anth. Pal. α 572, 2. . ἔγραφε ποιμαίνων. ἀς λόγος 'Ησίοδος Ovid. Ars arn. I 27 si siee miAi sunt visae Clio Cliusq- sorores t servanti pecudes vallibi s Ascra 8 uis idem Fast. VI 13 ecce deas vidi non inus yraeceptor Mandi i viderat, Asiraeas cuin 3egmeretur oves Quint. Smyria. XII 308 sidi. ἡμεῖς msσαι) γὰρ πὼσάν μοι ἐνὶ φρεσὶ θήκατ' ἀοιδήν, i πρέν γέ μοι χνόι Stadtinueller) ἀμφὶ παρειὰ κατασκέδνασθαι μυλον l Σμύρνης ἐν δαπέδοισι περικλυτὰ μηλα νέμοντι 22 cf. Vergil. Buc. Q 69 sm hos tibi dant caluinos, en accipe, Mitreae t Asmaeo PιOS ante sem 23 cf. Theocr. XIV 209 οπι ζαθέω Ἐλικῶνι 22 32 Choric. dialex. ined. inu. cf. Fragm. ρια Ρ. 302 B. recenΗ. Foerster: λέγει που ὁ ποιμὴν ὁ Λσκραῖος οὐχ οτε υπῆρχε ποιμήν, ἀλλ' oτε ποιητὴς ἐγεγόνει, ῶς γυμνασίας ἄτερ καὶ πόνων οὐ βούλεται θάλλειν ἀνθρώποις τὰ ἔργα. καίτοι συ γε, A ρέλτιστε, οὐ μειράκιον ἄν ἐφοίτας εἰς διδασκάλου, ἰλλα νέμων τὰς δις δάφνην εἴληφας ἐκ Μουσῶν καὶ λαβών ὐδες τὰ ἔπη. τι οἶν ἐτέροtς πονεῖν παραινεῖς αὐτος ἀπόνως φανεὶς ποιητὴς
ἐκ νομέως; ἡ h cod. Matrit.) δηλον ὁτι τουτο hμῖν ἐθέλων ἐνδεέξασθαι, ῶς Ουδε Μουσῶν διδαχὴ βέβαιος ἄνευ μελέτης 22 si Dio Prias. I 58 9 II, 6 A.
λέγουσιν . . . ἄλλον δὲ ποιμένα ἐν δρει τινι της Βοιωτίας αὐτῶν ἀκουσαι τῶν
μεθα ποιμαίνοντα περὶ τbν Ἐλικῶνα ἐν Βοιωτία αδούσαις ταῖς μέσαις ἐντυνόντα, ὀνειδισθέντα της τέχνης τῆς ποιμενικῆς εὐθις αδειν . . . idem
ταῖς Μούσαις ἐνέτυχε Himer. XX 6 p. 86, 49 D.) οὐ γὰρ δήπου αὐτὸς μεν
ὁ Ἐλικῶν ἐκ ποιμένων οἶδε ποιητὰς ἐργάζεσθαι - καὶ τοῖτο πάντως 'mιόδωπιστεύομεν idem III 9 53. 10 D.) καθ' 'Eλικὰνα . . . ἔνθα δὴ καὶ τους ποιμένας αἱ Μοsσαι ποιητὰς ἐργάζονται Schol. Lucian. adv. indoct. TV 229 I.
περὶ τον Ἐλικῶνα δέ φησι καὶ 'mἱοδος νέμων τὰς Μούσας ἰδεῖν καὶ τὴν ποιητικὴν σοφίαν λαβεῖν Serv. in Verg. Georg. VI 70 MI 1, 77, 30 Th.-Η.):
23쪽
ΘΕΟΓONIA TΜουσέα υλυμπιάδες, κοὐραι Λιος αἰγιόχοιο ' 25 ποιμένες ἄγραυλοι, κάκ ἐλέγχεα, γαστέρες οι.ον, - ἰδμεν ψευδεα πολλὰ λέγειν ἐτυμοισιν ὁμοῖα, ἴδμεν δ', ευτ ἐθέλωμεν, ἀληθέα γηρυσασθαι. δες εφασαν κουραι μεγάλου Βιος ἀρτιέπειαι '
καί μοι σκηπτρον ἔδον δάφνης ἐριθηλέος ὁζον 30
25 B 698 Mosσαι ἀείδοιεν, κουραι ta ιις αἰγιόχοιο B 491 . . υλυμπιάδες Moῆσαι, Βιος αἰγιόχοιο l θυγατέρες 26 Σ 162 ποιμένες ἄγραυλοι ' E 787D 228 αἰδῶς Ἀργεῖοι, κάκ' ἐλέγχεα, εἶ/ος ὰγητοἱ B 235 A πέπονες, κάκ' ἐλέγχε' χχαιίδες οὐκέτ' Ἀχαιοί 27 τ 203 ἴσκε ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτυμοισιν ὁμοῖα 28 e 125 οὐδ' ἐθελουσιν ἀληθέα μυθήσασθαι Z 382 ὰληθέα μυθησασθαι '29 κ 46 ως ἔφασαν ν 356 κουραι Λιός 26 Epimen. Fr. 6 Κ. Kργες ἀεὶ ψευσται, κακὰ θηρια, γαστέρες ἀργαί Τimon Fr. 33, I 'V. σχέτλιοι Γνθρωποι, κάκ' ἐλέγχεα, γαστέρες οἱον, esΡamen. Fr. 6. 4 D. βροτοὶ εἰδότες οὐδὲν . . . δίκρανοι Fragm. O . 76 Ab. βροτῖν τ' αλιτηρια φυλα l ἄχθεα γης κτλ. 27 s l. cf. Parinen. Fr. 8, 50 Amb
μαένων ἐν τῶ Ἐλικὰνι . . cs Nicephor. in Synes. p. 373 D Pet. φασὶ καὶ τιν ποιητὴν Ἀσίοδον πρότερον μὲν ἔντα ποιμένα προβάτων ΤZeig. vita Hes. 7 R. συνέβη τον Ἀσίοδον τουτον πρόβατα ἐν το 'Eλικῶνι ποιμαίνειν 26 Hesycn. γαστέρες οἱον' ῶς Ἀσιοδος ἐν Θεογονία) 27 Athenag. lib. pro citrist. 24 p. 33, 5 Schuy.ὶ . . καὶ κατὰ τιν ἄρχοντα τῆς υλης ἴσμεν ὁμοῖα ' 29 El. gen. et mag. v. kρτιέπειαι schol.) σίοδος ἐν Θεογονέα ως - δοτιέπειαι' 30 s M. Lucian. Mael. praec. 4 εἰ γὰρ πισίοδος μὲνολέγα φύλλα ἐκ του Ἐλικῶνος λαβῶν αοτέκα μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ ηδε θεῶν καὶ ηρώων γένη κάτονος ἐκ μουσῶν γενόμενος . . .
30 Dio Prias. LV I M II 6, 7 Α.) ὁ μὲν cΗσιοδoo γάρ φησιν . . . παρὰ των Μουσῶν χαρεῖν ἐν δάφνης δω τὴν ποίησιν Aristid. XXVIII 22 II 148, 26 K.
24쪽
δρέψασια θηητύν' ἐνέπνευσαν δε μ' ἀοιδὴν
31 α 328 θ 498 θέσπιν ἀοιδήν καλat πέτηλον ἐρυσσάμεναι ἐρεισάμεναι Hemann περὶ πασαι l ἄρεξαν δάφνας ἱερον ὰκρεμόνα, i δωκαν δὲ κράνας 'Eλικωνίδος ἔνθεον υδωρ, i τb πτανου πώλου πρόσθεν ἔκοψεν ἔνυξ, l ου συ κορεσσάμενος μακάρων γένος ἔργα τε μολπαῖς l καὶ γένος ἀρχαίων ἔγραφες ὴμιθέων cf. Auctor Culic. 94 si Ostratiminia tenipe t frondis haviam vadum, quamιm non divite mιltu i mrantistius Ascraeo pastor sibi piisgiιe poetae t securam placido tradi ea pectore vitam 31 sm Certam. Hom. et Hes. 91 Mosσά γέ μοι τά τ' ἐόντα τά τ' ἐσσό- βεῖν παρ' αυτῶν των Μουσῶν) Lucian. RdV. indoct. 3 πόθεν, εἰ μη ποτε παρὰ των Μουσῶν κλῶνα δάφνης καθάπερ ὁ ποιμὴν ἐκεῖνος λαβών idem
Demosth. encOm. 12 . . . μηδ' οἶν ἐπὶ την Ἐσιόδου δάφνην καταφυγόντα την ραθυμως καὶ τοῖς ποιμέσι τSν ἐπQν ἐπιπνέουσαν Paus. IX 30, 3 δῆλα
γὰρ - καὶ ἐξ α*τῶν τῶν ἐπῶν ἔτι ἐπὶ ράβδου δάφνης ηδεν cΗσίοδος
Maxim. ΤΠ. XXXVIII 2 0I 219 R. . . καὶ τιν Ἐσίοδον τί οἰομεθα . . . παρ' αὐτῶν τῶν Μουσῖν) λαβόντα δάφνης κλάδους εὐθες αδειν, γενόμενον πOtητην ἐκ ποιμένος Liban. I 503. 16 R. τω δὲ ἔν ἔπος ῆρκει του την δάφνην παρὰ τῶν Μουσῶν λαβόντος idem Epist. 410 VL συ δὲ εἶ μὲν ex Vatio 83, 85 inserit Foersten ἐκ Μουσῶν μαλλον η ω δάφνην ἔδοσαν idem Epist. 1147 Iv. ἐπεὶ δὲ ποιητ2ν ὁ φίλτατός ἐστι ταῖς Μουσαις καὶ Aς Κληθῶς κλάδον εἴληφε παρ' ἐκείνων . . idem Epist. 1152 IV. τὰς δὲ τῆς μουσικῆς μητέρας, αξ ὁπως ὀξέως δν αν ἐθέλωσι πιμπλασι λόγων, ἄλλοι τε πολλοὶ μαρτυ- ρουσι και ὁ βέλτιστος Ἐσίοδος, δς ἔν τω κλάδω την μανίαν εἰλήφει Τhemist.
μουσικὴν παρὰ τῶν Μουσῶν αυτῶν δέξασθαι λέγεται, την ποίησιν διανείμας εἰς ηρώων τε καὶ Μουσῶν ἐπαίνους καὶ την γεωργίαν ἐν τουτοις ἔταξε Gregor.
Theol. eam. II 1, 41, 15 μὴ καὶ συ μουσόπνευστος ὴμῖν dθρόως, l ῶσπερ λέγονται τῶν πάλαι σοφῶν τινες, l μὴ καί σε δάφνης ἐξέμηνέ τις κλάδος Serv. in Verg. Buc. VI 70 MI I, 77, 30 Th.-Η. He8iodo . . . Omn dicuntur
ποιητὴν Ησίοδον φαῖμεν υπb Mουσῶν σεσοφίσθαι seia' ἐκεῖνον μὲν δαφνινητη ράβδω αι Βιις ἐσόφισαν θυγατέρες κατὰ τους μυθους Cosm. in Gregor. Tn l. caran. v. 38 c. 615 Μ. αι Mουσαι) δὲ τοsτον cΗσίοδον) φιλοτιμου- μεναι δάφνης αὐτῶ χαρίζονται κλάδον, δι' ον τὴν σοφίαν ἐπλουτησεν. cf. Niceph. in Synes. p. 373 D Pet. φασὶ καὶ τον ποιητὴν Ἀσίοδον πρότερον μὲν δντα ποιμένα προβάτων cf. Rd 23), ἐν μια δὲ νυκτὶ) πρὲς υπνον παρὰτιν Κιθαιρῶνα τιν ἐν Θετταλία δρος κατακλιθέντα δόξαι τὰς Μουσας θεάσασθαι προσελθουσας τε αυτω καὶ δάφνης φυλλω θρεψάσας αὐτον καὶ παραχρῆμα ἀφυπνισθέντα εἶναι σοφον καὶ δεξιώτατον ποιητήν ΤZetz. Vii. Hes.
8 R. φασὶ δ' ἀς ἐννέα τινὲς ἐλθουσαι γυναῖκες καὶ δρεψάμεναι κλῶνας ἐκ δάφνης Ἐλικωνίτιδος αυτιν cΠσίοδον) ἐπεσέτισαν καὶ ουτω σοφέας καὶ ποιητικης ἐμπεφόρητο idem Alle . Iliad. 51, 11 H. δαφνοσόφοι καθ' Ἀσέοδον Niceph. Chumn Anecd. Gr. HI 385 Boiss. Ἐσἱοδον τίνα; τιν μετὰ τιν πιι η- ρον τι τῶν Μουσῶν δαφνοφάγον θρέμμα, καὶ ου γ' η ποίησις οὐκ ἐξ θν- θρώπου τινος διδάξαντος ὰλλ' αυταῖς ην ταις Μουσαις αὐτοδιδάκτως ἐξειργασμένη Ioann. Diac. Alleg. p. 219, 13 H. αὐτον ἐσοφίσαντο αἱ MOsσαι . . . δάφνης ἐρυθηλέος αὐτῶ κλάδον παρασχουσαι καθευδοντι
31 δρέψασαι θηητόνJ θηητbν δ' ἔθρεψαν sc. Hesiodum) post 30 interpungens haud probauiliter Hemann Op. Vm 50 sq. δρέψασαιJ ν Asclepiades vel Archias qui tamen fortiusse δρεψάμεναι legit, quod Praebet Tgeta.
25쪽
θεσπιν, ἶνα κλείοιμι τά τ ἐσσύμενα πρύ τ ἐόντα. καί μ' ἐκελονθ' υμνεIν μακάρων γενος αἰεν ἐύντων, σφὰς δ' αυτὰς προτέν τε καὶ υστατον αἰεν ἀείδειν.
ἀλλα τί ἡ μοι ταυτα περὶ δρυν ῆ περὶ πετρην; 35
32 A 70 3ς φδει τά τ' ἐόντα τά τ' ἐσσόμενα πρό τ' ἐόντα 33 Ω 99 μάκαρες θεοὶ αἰεν ἐόντες ' 34 B 281 πρῶτοί τε καὶ sστατοι ' 35 Λ 407ὰλλα τί ἡ μοι ταυτα ' X I 26 b δροις οὐδ' ὰπb πέτρης τ 16 οὐ γὰρ απιδρυός ἐσσι παλαιφάτου οὐδ' ἀπο πέτρης μενα πρό τ ἐόντα sc. ἀείδει); cs. Hymn. Hom. Apoll. PFui. 340 s. oIσέ τε Mosσα l ἐν στήθεσσιν ἔθηκε θεὰ μελίγηρυν ἀοιδήν Pseudorph. Arg. 5 Ab. πέμπε δ ἐπὶ πραπίδεσσιν ἐμαῖς ἐτυμηγόρον αὐδήν, i ὁτρα πολυσπερέεσσι βροτοῖς λιγύφωνον ἀοιδην l 8πυσω Μουσης ἐφετμαῖς cf. ad 22
34 Hymn. Hom. XXI 4 σὲ δ' ἀοιδος . . . πρῶτόν τε καὶ υστατον αἰὲν
ἀείδει Theogn. 3 g b ἀλλ' αἰεὶ πρῶτόν τε καὶ ὁστατον ἔν τε μέσοισιν l σ' ἀείσω mallet, τε μέσοις σε Bero) Arat. 14 μιν ἀεὶ πρQτόν τε καὶ υστατον
σθαι θηητόν' ως Οὐδὲ τον κλαδίσκον λαρῶν ὰλλὰ πολλῶν οντων τιν μάλιστα περίβλεπτον εἶναι σκηπτρον 'mιόδω. καὲ οὐδ' ἐνταsθα ἔστη τῆς ἔβρεως ἀλλ' ωσπερ σε λγνες ἐξεπίτηδες προστί ησιν ἐνέπνευσαν δέ μοι αὐδήν καὶ του μὲν ἔπους ἐτελευτησεν, τοῖ δ' ἐγκωμίου Οὐδεν μῶλλον, ὰλλὰ καὶ θεσπεσιην
πάλιν αυ προσέθηκεν καὶ τό γ' ἔτι κάλλιον. ἄσπερ οἱ πανταχη περιττοὶ τῖν σοφιστῶν λα κλείοιμι - πρό τ' ἐόντα . roseto δ' ἐστὶ τι; τὰς Μούσας φησὶν ομνεῖν τά τ' ἐσσόμενα πρό τ' ἐόντα καὶ ταυτην εἶναι φυσιν αὐτῶν ' κὰγῶ ουν, φησιν, υμνὰ ταὐτὰ απερ αἱ Μοῖσαι LueIan. diss. c. Η S. 1 .... ῶς
διὰ τομο λάβοις την θεσπέσιον ἐκείνην ωδὴν παρὰ τῶν θεῶν οπως κλείοις καὶ τμνοιης τὰ παρεληλυθότα καὶ θεσπίζοις τὰ ἐσόμενα 31 cf. Niceph. Ρrogynis. 3 0 449, 10 VC. . . 3σα περ ἐπιπνοία Μουσῖν Ἐσέοδος ἀποφαίνεται 33 Liban. IV 874, 24 R. οἶμαι γὰρ δὴ καὶ τους παῖδας τοsτο ἐγνωκέναι, ως μάλιστα δὴ τῶν τμνουμένων ποιητῶν Hσίοδος ὁ μουσόληπτος γένοιτο. καὶ παρ' ἐκείνων προσταχθεέη γένος τε θεῶν καὶ πολλὰ χρηστα scodd. teste Foerstero τοῖς ἀνθρώποις αδειν 35-37 Εt. gen. v. kλλα schol.) Ῥσίοδος ἐν 'Eργοις καὶ Ἀμέραις falso addit cod. M ἀλλὰ - Dλυμπου' 35 Porphyr. in. Plot. 29, 20 V. ὰλλὰ - πέτραν , φησὶν ὁ 'mἱοδος, λέγειν cf. Macar. ap. Arsen. 185 adn. II VI. δρυος καὶ πέτρας λόγοι ἐπὶ τὰν ὰδολεσχουντων καὶ μυθολογουντων παράδοξα)VR. Hes.); δρέψασθαι a schol. 211 Fl. Aristides; θρέψασαι Nicephoriis utoI-
26쪽
Τύνη ἡ Μουσάων ἀρχώμεθα, ταὶ Au πατρι
υμνεθσω τερπουσι μέγαν νόον ἐντος υλυμπου.
ειρευσαι τά τ ἐύντα τά τ ἐσσύμενα πρύ τ ἐόντα φωνη ὁμηρευσαι ' των δ' ακάματος ρέει αυδῆ. ἐκ στομάτων et δεῖα ' γελὰ δέ τε δώματα πατρος 4 ν
Zηνος ἐριγδουποιο θεὰν οπὶ λειριοέσσησκιδναμένU ηχεῖ δε κάρη νιφύεντος υλυμπου δώματά τ ἀθανάτων. αῖ δ' ἄμβροτον ὁσσαν ἱεῖσαι
θεον γένος αἰδοῖον προτον κλείουσιν ἀοιδηαρχης, ους Γαῖα καὶ Ουρανος ευρυς ἔτικτεν, 4536 Γ 360 dιὶ πατρί' 38 A 70 3ς ηδει τά τ' ἐόντα τά τ' ἐσσόμενα ποί τ' ἐόντα cf. B 484 39 si A 249 τos καὶ ὰπο γλώσσης μέλιτος γλυκίων ρεεν αυδή 40 ζ 296 δώματα πατρός' 41 Ο 293 Ζηνις ἐριγδουποιο 'T 152 δπα λειριόεσσαν 42 Σ 616 Οὐλωμπου νιφόεντος 44 α 338 ἔργ'
27쪽
oῖ τ' ἐκ των ἐγενοντο δωτηρες ἐάων. δεύτερον αυτε μνα, θεῖν πατέρ' ηδὲ και ἀνδρον,
οσσον φέρτατος ἐστι θεῖν κρατεῖ τε μεγιστος. τις δ' ανθρώπων τε γενος κρατερον τε Γιγάντων os υμνευσαι τέρπουσι Βιος νύον ἐ- ος υλυμπου Μουσαι υλυμπιάδες, κοὐραι Aῶς αἰγιύχοιο.
τὰς εν Πιερίρ Κρονίδη τέκε πατρὶ μιγεῖσα
Μνημοσύνη, γουνοῖσιν Ἐλευθηρος μεδέουσα λησμοσύνην τε κακον ἄμπαυμά τε μερμηράων. 65 ἐννέα γάρ οἱ νύκτας ἐμίσγετο μητίετα Ζευς
n. ed. Κail et I 029. a I) Μνημοσυνης καὶ Ζηνις υλυμπίου αγλαὰ τέκνα lmυσαι Πιερίδες 56 Theogn. 1325 μερμήρας δ' ἀπόπαυε κακάς 52-57 Hippol. Phil. c. 26 Moxogr. M 574, 15 D.) . . dιδς δε εἶναι τὰς πιέσας θυγατέρας. ἐννέα γὰρ νύκτας ὁμοῖ καὶ ημέρας δι' υπερβολην ἐπιθυμίας ἀδιαλείπτως συνευνηθέντος τy Μνημοσύνη τοῖ χιές. ἐννέα ταύτας την Μνημοσύνην συλλαβεῖν ἐν μια γαστρι, ὸτ' ἐκαστης νυκτις ὐποδεξαμένην
μιαν cI. Plutareh. Mor. 743 d AI 379 B.) . . . συνήσαμεν τω Ἐρατῖνι προς την χώραν ἐκ των mιέδου τὰ περὶ την τῶν Μουσῶν γένεσιν
28쪽
ἀλλ' δτε δὴ ρ' ἐνιαυτος εην, περὶ δ' ετραπον Δραι μηνον φθινύντων, περι δ' ηματα πύλλ' ἐτελεσθq, η δ' ετεκ' ἐννέα κουρας δμύφρονας, ίσιν ἀοιδῆ 60 μεμβλεται ἐν στήθεσσιν, ἀκηδέα θυμον ἐχουσαις,
τυτθbν απ' ἀκροτάτης κορυφης νιφύεντος υλυμπου.
ενθα σφιν λιπαροί τε χοροὶ καὶ δώματα καλά. πὰρ δ' αυτρς χάριτες τε καὶ Ἱμερος οἰκί' ἔχουσιν ἐν θαλίης' ἐρατὴν δε διὰ στύμα ὁσσαν ἱεῖσαι 65
μελπονται πάντων τε νύμους καὶ qθεα κεδνὰ
57 Θ 29I δμον λέχος εἰσαναβαίνοι' 58 - ου 469 59 - τ 153 ω 143J 60 cf. ω 60 μυσαι δ' ἐννέα πὰσαι ἀμειβόμεναι δπὶ καλθ l θρη- νεον 62 N 12 υψos ἀπ ἀκροτάτης κορυφης' Σ 616 Οὐλύμπου νιφόεντος 63 κ 13 καὶ δώματα καλά' 64 ι 505 οἰκί' ἔχοντα 62 cf. ad 42 65 cf. Pseudorph. Arg. 420 Αb. ἐκ στόματος μελίγηρυν ἱεὶς ἀνέπεμπον ἀοιδήν 61 cf. Hesych. μέμβλεται μέλει. φροντίζει, ἐπιμελεῖται 64 Schol. vet. Pind. Ol. IX 39 M I. 212 B.) oτι δὲ πάροικοι ταῖς πιέσαις αι χάριτες καὶ Ἐσίοδος μαρτυρεῖ πὰρ δ' - ἔχουσιν cf. Schol. rec. l. c. 317, 20 Ahi. φησὶν 'Ησίοδος ἐν Θεογονία μετὰ Μουσῶν εἶναι τὰς Xάριτας πὰρ δ' ἔχουσιν Pilitarch. Mor. 49 f 0 120 B. . . . ὰλλ' αὐτο δη τoseto τδ καλον και τι σεμνον αυτης τῆς φιλίας) ῆδυ καὶ ποθουμενόν ἐστι πὰρ δ' αὐτο
Gaissores ed. 61 sed cf. Marens de diail. Dor. 29 sqq.) 61 μεμβλεται Dahis. μέλλεται ἐν HI, μέμηλέ τ' ἐν κ μέμβλετ' - μέμβλετοὶ ἐνὶ v. Leexi en Enchir. dict. ep. 370 ad 1. 1 ἐν στήθεσσιν hic distinxit Peppiniller Phil.
suit Paley ed. 165; cf. Macalister Academy 1896 n. 1260 p. 530; ἐν θαλίης δ' ἐρόεσσαν ἀπδ στομάτων ἔπ' ἱεῖσαι sic) Schoemann d. hos. Theog. 42
ἐν θαλίης ἐρατην δεJ ἐν θαλίης δ' ἐρατήν γε Herne in Wolfii ed. 146
29쪽
ἀθανάτων κλείουσιν, ἐπήρατον ὁσσαν ἱεῖσαι.Jαῖ τότ ἴσαν προς πιλυμπον ἀγαλλόμεναι ὀπὶ καλη, ἀμβροσίη μολπη' περὶ δ' ἐζαχε γαῖα μέλαιναίμπιέσαις, ἐρατος δε ποδον υπο δουπος δρώρει, 70νισομένων πατέρα ον δ δ' ουρανῶ ἐμβασιλεύει, αυτις ἔχων βροντὴν ὴδ' αἰθαλόεντα κεραυνον, κάρτεῖ νικήσας πατέρα Κρόνον ευ δε ἔκαστα ἀθανάτοις διέταξεν δμως καὶ ἐπέφραδε τιμάς.
ταυτ ἄρα Μουσαι ἁειδον, 'Ολύμπια δώματ εχουσαι, 75εννέα θυγατέρες μεγάλου Λιος ἐκγεγαυῖαι,
30쪽
Κλειώ τ Mτερπη τε Θάλεια τε Μελπομενη τε Πρψιχύρη τ' Ἐρατώ τε Πολυμνια τ ουρανίη τε Καλλιοπη η δε προφερεστάτη εστὶν ἁπασέων.
ρεστάτη ἐστὶν ἁπασέων cf. Leonidas Anth. Pal. IX 344 4 . . ὁππόσον Οὐρανίην Καλλιύπη προφέρει . . . Epigr. gr. ed. Kalbel 272, 20 πουλύ τι πασάων προφερεστάτη ἔσκε γυναικῶν Pseudohesiod. Scuti 260 των γε μὲν ἀλλάων προφερής τ' ην πρεσβυτάτη τε cf. Apoll. Rhod. Arg. A 113 πασάων προφερεστάτη ἔπλετο νηῶν Gregor. Theol. Canu. II 2, 5, 266 ος μυθων προφερέ-
ἁπασέων' 79-87 dtob. XLVIU 12 H 252 M.) 'Hσιόδου Θεογονέας καλλιέπη - κατέπαυσε 79 5 Themist. IX 122 a 1. 145, 28 D.) ταώτην δε την παιδεέαν φησὶν 'Hσίοδος ὁ ποιητὴς ἔτι παιδεύει τους βασιλέας ὴ Καλλιόπη .... φησὶ δὲ λέγων υπὲρ της Καλλιόπης ὁτι προφερεστάτη ἐστὶ τῶν Μουσῶν, η βασιλεsσιν - θέμιστας' 79. 92 Stob. ἐκ της Ἱαμβλίχου ἐπιστ. προς Au. περὶ διαλεκτ.) l. V c. I s. 5 v. Π 18, 16 IV γ ῶς δ' oi