Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

261쪽

μηδὲ ψευδεσθια γλώσσης χάριν ' εἰ δε σε γ αρχρη τι επος εἰπον ἀποθυμιον ὴὲ και ἔρξας,

δὶς τόσα τείνυσθαι μεμνημένος ' εἰ δε σε γ - τις

ῆ τ' ἐς φιλύτητα, δίκην ἐθέλησι παρασχεῖν,

δέξασθαι ' δειλύς τοι ἀνηρ φίλον αλλοτε αλλον ποιεῖται, σὲ δε μή τι νόον κατελεγχετω εἶδος. μηδὲ πολυξεινον μηδ' αξεινον καλεεσθαι,

7107157 10 cf. χ 392 ὁφρα ἔπος εἴπωμι a 261 ἀποθωμια ἐρδοι 713 δ 236 ἄλλοτε ἄλλω 709 cf. Incert. Edyll. IX Theocrit.' XX 187 sq. ΟΤ δέ νυ καὶ ψευδεσθαιοδοιπόρον θνέρ' ἔφαντο l γλώσσης μαψιδίοιο χαριζόμενον παρεοοσιν 710 sq. Theom. 363 εο κἄτιλλε τον ἐχθρόw ὀταν δ' υποχείριος ἔλθη, l τεῖσαί νιν πρόφασιν μηδεμίαν θέμενος cI. idem 108s εἴ ποτε βουλευσαιμι φίλω κακόν, αυτις ἔχοιμι l εἰ δέ τι κεῖνος ἐμοί, δὶς τόσον αυτις ἔχοι 714 cf. ΤΠt. Fr. 10, s B. - κατὰ δ' ἀγλαιν εἶδος ἐλέγχει 714 Schol. Hom. Ven. B et Τo vni. Γ 39 MI 160, 19 D. et V 99, 25 M. σὲ δὲ μη - ειδος 715 Aristot. Εtia. Nicom. IX 10 ἄρ' οὐν ἀς πλείστους τέλους ποιητέον η καθάπερ ἐπὶ της ξενίας ἐμμελῶς εἰρησθαι δοκεῖ μήτε

262쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

μηδε κακον εταρον μηδ' ἐσθλον νεικεστῆρα.

μηδέ ποτ ουλομένην πενίην θυμοφθορον ἀνδρὶ τέτλαθ' ὀνειδίζειν, μακάρων δύσιν αἰὲν ἐύντων. γλώσσης τοι θησαυρις ἐν ἀνθρώποισιν αριστος

718 γ 147 θεῶν . . αἰὲν ἐόντων 717 sq. Τheogn. 155 sq. μή ποτέ τοι πενίην θυμοφθόρον ἀνδρὶ χολωθεὶς l μηδ' ἀχρημοσύνην οὐλομένην πρόφερε' l Ζευς γάρ τοι τb τάλαντον ἐπιρρέπει ἄλλοτε ἄλλως, i ἄλλοτε μεν πλουτεῖν, ἄλλοτε μηδὲν ἔχειν 719 s bPoet. Lyr. Gr. V 372 B. M Crates γ) γλώσσης μάλιστα πανταχοῖ πειρῶ κρατεῖν cf. Theogn. 159 μή ποτε, Κυρν', ὰγορctσθαι ἔπος μέγα 719 cf. ΤΠt. Fr. 12, 13 B.' - Theom. 1003 ῶε. λονγ ἐν clνθρώποισιν ἄριστον πολύξεινος μήτ' ἄξεινος' καὶ ἐπὶ της φιλίας αρμόσει μήτ' ἄφιλον ειναι μήτ'αυ πολυφιλον καθ' υπερβολήν;

Ἐργων εnηπται ' ἐκεῖνος γὰρ παραινεῖ μὴ ὁμιλεῖν τοῖς κακοῖς μηδὲ ἐπιπλήττειν μηδὲ ψέγειν τους ὰγαθους' μηδὲ - νεικητηρα ' Sehol. Hom. Το uni. Ω 63 VI 451, 12 Μ. Ησίοδος μηδὲ κακῶν ἔταρον Euat. Hom. 1339, 32διδ καὶ Ἐσίοδος παραινεῖ μὴ κακῖν ἔταρον εἶναι idem i. c. 793, 11 ἐκ δὲ του νεικῶ νεικέσω καὶ ὁ παρ' Ἀσιόδω 'νεικεστηρ 717 si Plutarch. Mor.

263쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ φειδωλῆς, πλείστη δε χάρις κατὰ μέτρον ἰουσης. 720 εἰ δὲ κακbν εἴποις, τάχα κ αυτος μεῖζον ἀκουσαις. μηδε πολυξείνου δαιτbς δυσπεμφελος εἶναι ἐκ κοινου ' πλείστη δε χάρις, δαπάνη τ' ὀλιγίστη.

264쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ 249χερσιν ανίπτοισιν μηδ' αλλοις ἀθανάτοισιν ' 725ου γὰρ τοί γε κλυουσιν, ἀποπτυουσι δε τ' ἀράς. μηδ' ἄντ' ηελίου τετραμμένος δρθις δμιχεῖν 'αυτὰρ ἐπεί κε δυη, μεμνημένος, ἔς τ ανιόντα '

μήτ' ἐν ὁδῶ μήτ' ἐκτος ὁδοs προβάδην ουρήσmς

μηδ' ἀπογυμνωθείς' μακάρων τοι νυκτες ἔασιν ' 730έωμενος δ' o γε θεῖος ἀνήρ, πεπνυμένα εἰδώς,8 3 γε προς τοῖχον πελάσας ἐυερκέος αυλης.

εἴς τ' D ὰνιόνταJ ΑΩD. ἀνιόντος WbΦ; duplicem recensionem subesse suspicatus est Hemann Op. VI 249 εἰς ἀνιόντα et ἄντ' ἀνιόντος; ἔσσ' δενι-

265쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ μηδ' αἰδοῖα γονὴ πεπαλαγμένος ἔνδοθε οἴκου ἱστίη ἐμπελαδον παραφαινέμεν, ἀλλ' ἀλέασθαι. μηδ' απb δυσφήμοιο τάφου ἀπονοστήσαντα 735 σπερμαίνειν γενεήν, ἀλλ' αθανάτων απb δαιτύς. μηδέ ποτ αἰενάων ποταμον καλλίρροον sδωρ

ποσσὶ περαν, πρίν γ' ευξη ἰδῶν ἐς καλὰ ρέεθρα

χεῖρας νιψάμενος πολυηράτω υδατι λευκω. 737 B 752 καλλίρροον οδωρ' 738 1 240 καλὰ ρέεθρα ' 739 β 261

χεῖρας νιψάμενος' φ 282 υδατι λευκῶ 737 Callim. Hymn. Cer. 11' Dionys. Perieg. 1055' Quint. SmΠn. VIII 468 XII 182 αἰενάων ποταμῶν 733-736 Εt. πen. V. σπερμαίνειν schol.) Ησίοδος μηδ' αἰδοῖα δαιτός 734 Elist. Macremb. IV 18 Erot. Gr. II 197, 19 Η.) ὁ πολιος Ουτος ἀνὴρ ὁ τη ἐστίη ἐμπελαδιν' παρακαθήμενος το δριμυ του χειμῶνος καθυπεμφαίνει σοι 735 sq. Plutarch. Mor. p. 562 a III 451, 22 B.) . . του

Ἐσιόδου . . . διακελευομένου καὶ παρεγγυῶντος μηδ' απι - δαιτός' . . .

idem i. c. p. 158 a b 0 386, 22 B. ἰατρικις γὰρ Ἐσίοδος ων δηλός ἐστιν οὐκ

δεμελῶς οφδ' ἀπείρως περὶ . . . συνουσίας καιρου διαλεγόμενος 736 El. Inag. V. σπέρμα . . καὶ σπερμαίνειν το παιδοποιεῖν Ἀσίοδος

266쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ δς ποταμιν διαβρὶ κακότ ' ἰδὲ χεῖρας ανιπτος, τῶ δε θεοὶ νεμεσοσι καὶ ἄλγεα δοκαν ὁπωσω. μηδ' ἀπb πεντόζοιο θεῖν ἐν δαιτὶ θαλείηαυον ὰπb χλωρου τάμνειν αἴθωνι σιδηρφ. μηδέ ποτ' οἰνοχόην τιθέμεν κρητηρος υπερθε πινύντων δλοὴ γὰρ ἐπ' αυτῶ μοῖρα τέτυκται.

267쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ μηδὲ δύμον ποιων ἀνεπίξεστον καταλείπειν,

μη τοι ἐφεζομένη κρώξs λακέρυζα κορώνη.

μηδ' ἀπο χυτροπύδων ἀνεπιρρεκτων ἀνελύντα ἔσθειν μηδὲ λύεσθαι' ἐπεὶ και τοῖς ἔνι ποινή. μηδ' ἐπ' ἀκινήτοισι καθιζέμεν, ου γὰρ αμεινον, 750

ἀνεπιρρέκτωνJ δε εΠl P Α, ἀνεπιρέκτων Κ, altero h m' superser. D; ἀνεπιξέστων ex v. 746 vocibus inter se transpositis) scribendum esse suspi

λούεσθαι D ἐπεὶ - ποινηJ non servavit A ἔνιJ ἔπι Sisitet 1. c. 184 adn. 60 ssi.J pro 760, maean seorsum ponit, versum 753 substituit in v. 754 ἀνέρι

268쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

παῖδα δυωδεκαταῖον, οτ ἀνέρ' ἀνήνορα ποιεῖ, μηδε δυωδεκάμηνον ' ἴσον καὶ τουτο τέτυκται. μηδὲ γυναικείω λουτρω χρόα φαιδρυνεσθαι ἀνέρα ' λευγαλέη γὰρ ἐπι χρόνον ἔστ' ἐπὶ και τω ποινή. μηδ' ἱεροῖσιν ἐπ' αἰθομένοισι κυρήσας 755μωμευειν ἀίδηλα ' θεύς νυ τι καὶ τὰ νεμεσσα. μηδέ ποτ ἐν προχοης ποταμον αλαδε προρεύντων

751 cf. κ 301 ἀνήνορα θῆρ' 755 A 775 ἐπ' αἰθομένοις ἱεροῖσιν 757 1 242 ἐν προχοος ποταμου E 598 ποταμω αλαδε προρέοντι ' κ 351 ποταμων, οῖ τ' εἰς αλαδε προρέουσιν 753 Callim. Horinn. Iov. 32 τόθι χρόα φαιδρύνασα ' Oppian. Cyn. U355 ὁλον χρόα φαιδρένουσιν ' cf. Mosesia1Η Ι 31 3τε φαιδρύνοιτο χρόα προ- Ουκ ἀμελῶς ουδ' ἀπείρως περὶ . . . λουτρου . . . διαλεγόμενος . . . καὶ βρεφῶν καθέσεως 750 El. gen. cod. B) V. ὰκίνητον Et. niag. v. ἀκίνητα ' Ἐσίοδος μηδ' - καθίζειν ' Eust. Hom. 343, 4 μήποτε δὲ Ουκ ἀγαθος οἰωνος τοῖς πολίταις της Ποίας το ἐπὶ τύμβου καθησθαι αυτοῖς τον κατάσκοπον . . . . ἀς εἶναιτο Ἐσιόδειον παρωδήσαντά τινα εἰπεῖν ἐνταυθα μηδ' ἐπ' ἀκινήτοισι καθί- ζειν' ανδρα τοιουτον σκοπευτήν Hesych. v. ἐπ' ἀκινήτοισιν' ῖ τάφος δε λίθος

ΩDKLMΦ Proclua El. gen. cod. B. νυτα eiusdem cod. Α, τοι Triclinius νεμεσσαJ ΝεmεCCA A, νεμεσα LD sex νεμέσα in in D 757-759 priscripsit Ρlutarchus teste Proclo 411, 27 G. : ταυτα διαγράφει Πλούταρχος ῶς εὐτελῆ καὶ ὰνάξια παιδευτικῆς Μούσης, μὴ ουρεῖν ἐν προχοαῖς ποταμῶν δε κρηνῶν

269쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

μηδ' ἐπὶ κρηνάων οὐρειν, μάλα δ' ἐξαλέασθαι μηδ' ἐναποψυχειν' τb γὰρ ου τοι λώιέν ἐστιν. βδ' ἔρδειν δεινὴν δὲ βροτον υπαλευεο φήμην. 760 φήμη γάρ τε κακὴ πέλεται, κουφη μὲν ἀειραιρεῖα μάλ ἀργαλέη δε φέρειν, χαλεπὴ δ' ἀποθέσθαι. φήμη δ' ου τις πάμπαν ἀπολλυται, ην τινα πολλοὶ

75s cf. β 169 κοὰ γάρ σφιν ἄφαρ τόδε λώιόν ἐστιν 760 cf. ad 382χοἶσιν χναυρεω Apoll. Rhod. Arg. Γ 300 αφτοέ τε λιαροῖσιν ἐφαιδρυναντο λοετροῖς Ἀσίοδος ἐν Ἐργοις καὶ 'Hμέραις ἐν E. κ. 'IL, om. cod. B) μηδέ ποτ' ἐστιν 757 a b Clarysipp. ap. Plutarch. Mor. p. 1045 a VI 246, 11 B. ἐνδε τῶ πέμπτω πάλιν περὶ Φυσεως λέγει καλQς μὲν ἀπαγορεέειν τον Ἀσίοδον

εἰς ποταμους και κρήνας οὐρεῖν 759 El. gen. Inag. v. ἐναποψύχειν' ' παρ' 'mιόδω το ἀποπατειν καὶ ὰποφυσαν . . Εt. Titim. V. eadem' παρ' Ἀσιόδω τι ἀποφυσctν, τb ἀφοδευειν

διαρρήδην θειν αὐτὴν γῆν φήμην) ἀποδείκνυσι πάνυ σαφῶς φράζων τοῖς αλαδεJ αλα C προρεόντωνJ Π ρ ΟΡεΟΝTωΝ Α, προρεόντων C,

προρρεόντων alteram ρ postea, cum ε littera, coniunctum D, προρρεόντων

γε Aristoteles, δ' os τε γε Heliodorus πάμπανJ πάντων schol. Ei. gen cod. Α πολλοὶ l λαοὶJ ΑΩWΦ Aristides schol. Aeschyli Heliodorias cf. Quintus); λαοὶ l πολλοὶ Demosthenes et Aeschines utrosime l. varia ni tamen libri Aeschinis) Aristoteles auctor or. Corinth. 'Dio' schol. Demosth. Moschopulus in Batrach.

270쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

λαοὶ φημίξωσι ' θεύς νυ τίς ἐστι καὶ αυτη. Ἐματα δ' ἐκ Βιύθεν πεφυλαγμένος ευ κατὰ μοῖραν 766765 cf. K 472 εο κατὰ κόσμον ' φ 626 κατὰ μοῖραν 764 Quint. Smyrii. XIV 538 ως δ' ὁπότ in . . . λαοὶ φημίξωσι ' μόρον cf. Pan Asia Fr. 12, 1 Κ. kρετή νυ τίς ἐστι καὶ αὐτή ' 765 Η Ρι cf. Fragm. Orph. 25, 1 a b Αb. εἰ δέ σ' ἀνώγει l θυμος ἐπωνυμίας μήνης κατὰ μοῖραν ἀκουσαι- ρεῖά τοι ἐξερέω

βουλομένοις συνιέναι ' λέγει γὰρ 'φήμη - αὐτή Demostia. de falsa leg. 243 ὰλλα μην καὶ ἐπὶ τοῖς δικασταις ἔλεγες οὐδένα μάρτυρα ἔχων ἐφ' oIς ἔκρινες τον ἄνθρωπον παρασχέσθαι, 'φήμη - αυτή' Demosth. de salsa leg. 244 . . ἄστ' εἴ πέρ ἐστ' ὐληθὴς η φήμη, καθ' υμῶν ἐστὶν ὴ παρὰ των πολλῶν, ῆν οτι πιστὴν εἶναι δεῖ καὶ θεός - αυτή' καὶ oτι σοφbς ῆν ὁ ποιητὴς ὁ ταῖτα ποιήσας συ διωρισας αὐτός Aeschin. de falsa leg. 144 φησὶ γὰρ dημοσθένης) με εἰπεῖν μ' ἔκρινον πιμαρχον, ἔτι πάντες κατ αμos τηντης πορνείας φήμην παρειλήφασι, τιν δ' Ησίοδον ποιητὴν ἀγαθιν δντα λέγει φήμη - αὐτή , τὴν δ' αυτὴν ταυτην ῆκειν νυν θειν mos κατηγοροs- σαν Aristid. p. 160, 9 H 201 D.) ἔτι δὲ ἀνωτέρω Πλάτωνος πολλαῖς γενεαῖς υμνησεν Ἀσίοδος ποιήσας τῶ γη ταυτα ὰ πάντες αδουσι ' φήμη - αυτή

Incerti auci. or. Corinth. - Dio Prias.' XXVII 47 H 29, 4 Α.) καὶ noχΦκάλλιον Ἀσίοδος φήμη - αυτή' Synes. Epist. XLIV Epistologae. p. 656 H. εἰ μεν θεός ἐστιν η φήμη κατά τινα τῶν παρ' ημῖν ποιητῶν, συ διεχρήσω τινμακαρίτην Αἰμίλιον . . . λέγει μὲν γὰρ η φήμη ταὐτα, ψεώδεσθαι δὲ os θέμις οὐσαν θεόν Paelius Epist. 30 Μεσαιων. βιβλ. V 265 Sath.): η δέ γε φήμη μάτην θεις παρὰ τῶν ποιητῶν ῆκουε, ψεώδεται γὰρ ὁπόσα καὶ τι πρὶν δ πόλλωw πολλοὶ μεν γὰρ ἐκεῖνον, κατὰ τιν Ισκραῖον τεθνηκέναι ἐφήμιξαν καὶ ἔτι φημίξουσιν . . 763 - 764 φημίξωσιJ Bemosth. de falsa leg. 243Οὐκουν, Αἱσχίνη, καὶ σὲ πάντες οἶτοι χρήματα ἐκ της πρεσβείας φασὶν εἰληφέναι, ωστε καὶ κατὰ σου δήπουθεν φήμη - φημίξωσιν' Aristot. Eth. Nicom. VII 14 φήμη - λαοὶ l πολλοί' cf. Heliodor. paraphr. Aristot. Eth. Nicom. p. 159, 20 Η. φήμη - φημίζουσιν' cf. Aspas. ad 763 Schol. Aeschyl. Agam. 929 .. ἡπb τos δήμου φημιζομένη, ως καὶ Ἐσίοδός φησι φήμη - φημι- γυσι Moschop. in Batrach. 12 1. 211, 32 L. φήμη δέ ἐστιν η ἀκοὴ τοs πραχθέντος πραγματος, ως καὶ πισίοδος φήμη - φημίζουσιν ' EuAt. Epist. 42 Opusc. p. 345, 7 T. ἀλλ' η παρ' Ἀσιόδω πολώλαλος φήμη τhν τούτου σοι ἀλήθειαν παρεκόμιζε 763 Plutarch. liuor. p. 737 c IV 361, 1 B. os

καταφρονήσεις . . . λαλιlς ἀπίστου καὶ κακοήθους φήμης, ωσπερ οὐκ εἰδῶς οὐδ' ἀνεγνωκως τι φήμη - ἀπόλλυται' Aspas. in Aristot. Eth. Nicom. p. 162, 19 Η. καὶ ἐντεμεν παρέλαβε τι ποιητικιν φήμη - ἀπόλλυται