Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

241쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ ἀλλ υπαλευασθαι ' μεὶς γὰρ χαλεπώτατος ουτος χειμεριος, χαλεπος προβάτοις, χαλεπος δ' ἀνθρώποις.

τημος τωμισυ βουσίν, ἐπ' ἀνέρι δὲ πλεον εἴη ἀρμαλιῆς ' μακραὶ γὰρ ἐπίρροθοι ευφρύναι εἰσίν. 560

ταυτα φυλασσόμενος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτbνἰ Oσθαι νυκτας τε καὶ ρματα, εἰς ὁ κεν αυτις γῆ πάντων μήτηρ καρπον συμμικτον ἐνείκ12.J

Eυτ ὰν δ' εξήκοντα μετὰ τροπὰς ηελίοιο χειμερι ἐκτελέσn Ζευς ηματα, δη ρα τοτ ἀστὴρ 565

561 cf. ξ 292 τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν' 562 E 490 νύκτας τε καὶ μαρ 564 cf. o 404 ὁθι τροπαὶ 4ελέοιο 557-563 El. gen. v. άρμαλιά schol. Ἐσίοδος ἐν Ἐργοις καὶ Ἐμέραις

242쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

Ἀρκτοῖρος προλιπδεν ἱερbν ρύον Mκεανοῖο προτον παμφαίνων ἐπιτέλλεται ἀκροκνεφαιος.

τον δε μδε ὀρθογόη Πανδιονις ωρτο χελιδῶν ἐς φάος ἀνθρώποις, εαρος νεον ἱσταμένοιο.την φθάμενος οἴνας περιταμνέμεν ' δες γὰρ αμεινον. 570ἀλλ' ὁπότ' αν φερέοικος ἀπο χθονος αμ φυτὰ βαίνumτάδας φευγων, τότε δη σκάφος ουκέτι οἰνέων' αλλ' αρπας τε χαρασσέμεναι καὶ ωοας ἐγείρειν 'φευγειν δὲ σκιερους θώκους καὶ ἐπ' ηέα κοῖτονῶρy ἐν αμητου, ὁτε τ ὴέλιος χροα κάρφει. 575

243쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ τημοῖτος σπευδειν καὶ οἴκαδε καρπον ἀγινεῖν

ὁρθρου ἀνιστάμενος, ἶνα τοι βίος ἄρκιος ε'.ηως γὰρ ἔργοιο τρίτην ἀπομείρεται αἶσαν,

ηώς τοι προφέρει μὲν ὁδοs, προφέρει δε καὶ ἔργου, ὴώς, η τε φανεῖσα πολέας ἐπέβησε κελευθου 580 ἀνθρώπους πολλοῖσί τ ἐπὶ ζυγὰ βουσὶ τίθησιν.ῆμος δὲ σκόλυμύς τ' ἀνθεῖ καὶ ηχέτα τέττιξ

582 sq . Γ 151 s b τεττένεσσι ἐοικότες, οι τε καθ' sλην l δενδρέω δένδρει Zenodorus ἐφεζόμενοι οπα λειριόεσσαν ἱεῖσιν 581 cf. Apoll. Rhod. Arg. Γ 1190 εἰ καί περ ἐπὶ ζυγὰ βουσὶ βάλοιτο Horati Carin. ΙΙΙ 6, 42 sol ubι . . . iuga demeret bobus fatigatis 582 Pseudohesiod. Scut. 393 s.1. ἐμος δὲ χλοερῶ κυανόπτερος ηχέτα τέττιξ l δωἐφεζόμενος θέρος ἀνθρώποισιν ἀείδειν l ἄρχεται, ω τε πόσις καὶ βρῶσις θηλυς ἐέρση l καί τε πανημέριός τε καὶ 4ώιος χέει αυδὴν l ἴδει ἐν αἰνοτάτω, ὀτε τε χρόα Σείριος ἄζει, t τημος δὴ κέγχροισι πέρι γλῶχες τελέθουσι, i τους

λοῖσι - τίθησιν' 582-586 Plin. Nat. Inst. XXII 22, 86 Sco metιm . . traditur . . venerem δti,nulare in vino Hesiodo et Alcaeo testimis, gui florente ea cicadas acer vιi cantuss esse et vὶulieres libidinis avidissimus sero ue in coitetιan piget ιinos inmmere velut providentia naturae hoc adiumento time valen- sistinctione posita post κάρφει commate interpungens Guyet Noti in Heg.

244쪽

δενδρέω ἐφεζόμενος λιγυρὴν καταχευετ' ἀοιδὴν πυκνον υπο πτερύγων, θέρεος καματώδεος ωρ si, τῆμος πιοταταί τ αἶγες καὶ οἰνος ἄριστος, 585 μαχλύταται δε γυναῖκες, ἀφαυρότατοι δε τοι ἄνδρες εἰσίν, κεφαλὴν καὶ γουνατα Σείριος ἄζει,

683 cf. s. 183 λιγυρην δ' ἔντυνον ἀοιδην πλεύμονα Foίνω το γὰρ ἄστρον περιτέλλεται, l ὰ δ ἄρα χαλέπα, πάντα δεδίψαισ' υπι καύματος. t ἄχει δ' ἐκ πετάλων Fάδεα τέττιξ, πτερύγων δ' freo lκακχέει λιγύραν πύκνον λ ἀοίδαν, σέλας θέρος Bergis) ὁπποτα l φλόγιον κατὰ γctν πε)πταμένον πάντα , καταυάνη ' l ἄνθει δε σκόλυμος ' νυν δε γύναικες μιαρώταται, l λέπτοι δ' ἄνδρες, ἐπεὶ καὶ κεφάλαν καὶ γόνα Σείριος lἄζει 582-584 Anacreontea 32, 1 μακαρίζομέν σε τέττιξ, l δτε δενδρέων ἐπ' ἄκρων ... 4) βασιλεὴς ὁπως ἀείδεις . . . 11 θέρεος γλυκυς προφητης . . . 14) λιγυρην δ' ἔδωκεν Φοῖβος) οἴμην 582 sq. Aristoph. Αv. 1095 sq. 8νίκ' ἄν ὁ θεσπέσιος ὀξυ μέλος ἀχέτας l θάλπεσι μεσημβρινοῖς ηλιομανὴς βοὰ idem Pac. 1159 hνίκ' ὰν δ' ἀχέτας l αδη τον ηειν νόμον cf. Αv. 39) Vergil.

xeorg. III 328 Mi . . cantu querulae mMnpent arbrista cicadae cf. ulem Buc. II 12 sq. at me um raucis . . . . t 8ole sis ardenti resonant arbusta cicadis 582 Archias Αnisti. Pal. VII 213, 3 sq. ἀχέτα . . τέττιξ cf. Gregor. Τheol.

Cariti. II 1, 55, 19 8χέτα κηρυξ') Meleager Anth. Pal. VII 196, 1 ὰχηεις

τέττιξ 583 sq. Phaennias Anth. Pal. VII 197, 1 sq. . .. λιγυρὰν ὁκα μοsσαν ἐνείην l ἀκρὶς ἀπb πτερύγων . . 585. 589 Vergil. Georg. I 340 Sq. . . . ve 'esereno. t turam pingues uni et tire u nιolliminia vina, i tunι 80nιni dulces den- saecvω in montibus uvibrae 587 Nicata l. Thor. 779 ῆν μέγα Σείριος ἄζηcf. Archssoch. Fr. 61 B.' ἔλπομαι, πολλοὐς μεν αὐτῶν Σείριος καταυανεῖ lδξὐς ἐλλάμπων 587 sq. Dionys. Perieg. 965 sq. ἀμφὶ δ' ἄρα σφιν l ἴδεῖ θαλπομένοισι μελαίνεται αταλέος χρως tissi,iιo 582 Schol. Aristoph. Pae. 1159 1. 205 2 23 D.) ὁ τέττιε διηχεῖ παρὰτo 'Hσιόδειον ῆμος - τέττιξ' Schol. Nicamir. Theri 658 p. 52, 30 Κ. ὁ ζοφοείδελος χαμαιλεοo ὁμοιος ἐστι σκολυμω, o ἐστιν ειδος φυτos, ου και Ησίοδος μέμνηται ημος - θνθερ' Eust. Hom. 395, 41 φανεριν δε καὶ ὁτι ἄρρενες τέττιγες αδουσιν, ΟΤ και ἀχέται' παρὰ Ησιόδω583 Gregor. Cor. p. 62 Edn. 98 cod. c) Sch. καὶ παρ' Ἐσιόδω δενδρέω - ἀοιδην' 586 sq. Aristot. Problem. IV 25 διὰ τί ἐν τῶ θέρει οἱ μεν ἄνδρες ηττον δύνανται ἀφροδισιάζειν, αἱ δὲ γυναῖκες -λλον, καθάπερ καὶ ὁ ποιητης λέγει ἐπὶ τῶ σκολύμω μαχλόταται - ἄνδρες' Plin. Nat. hist. X 62, 172 viros avidiores veneris hieme, mininas αestate Hesiodus prodidit

583 δενδρέω δένδρε' 0 ἐφεζόμενος aut δένδρεῖ ἐζόμενος e

Aristoteles, ἀφαυρότεροι cod. Ambros. C 222 in1 . Laurent. conV. Ruppr. 158

245쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

αυαλέος δέ τε χρως υπι καυματος' ἀλλα τότ ηδη εἴη πετραίη τε σκιὴ καὶ βίβλινος οἶνος, μάζα τ ἀμολγαίη γάλα τ αἰγῖν σβεννυμενάων, 590και βοις υλοφάγοιο κρέας μη πω τετοκυίης πρωτογύνων τ ἐρίφων ἐπὶ δ' αἴθοπα πινέμεν οἰνον,

ἐν σκιη έγμενον, κεκορημένον ἡτορ ἐδωδῆς,

592 cf. ad 543 A 462 ἐπὶ δ' αἴθοπα οἶνον l λεῖβε

589 Ve l. Georg. IH 145 uri . . . 8 ea pioe et uvibra 592 81 cf. Theogn. 1039 si ἄφρονες ἄνθρωποι καὶ νήπιοι, οἴ τινες οἶνον l μη πίνουσ' ἄστρου καὶ κυνος kρχομένου orac. Pnh. ap. Athen. I p. 22 e 0 50. 10 K. εἴκοσι τὰς προ κυνος καὶ εἴκοσι τὰς μετέπειτα l οἴκω ἐνὶ σκιερω Aιονυσω χρῆσθαι ἰητρω589 El. gen. V. μάζα 'πισίοδος ' μάζα τ' θμολγαίη .. εἴη πετραίη τε σκιὴ τότε, φησίν, ἁπι ἔργου ποιήσας ὰνάπαυσιν ἐαυτιν ἐν κατασκίω τόπω Βίβλινον δὲ οἶνον ὰπb ὰμπέλου ουτω καλουμένης ἀπο των Βιβλίνων δρῖν cf. El. mag. v. Βίβλινος οἶνος' . . ἀπι Βιβλίνης Ουτω καλουμένης Θρακίας ἀμπελου Eust. Hom. 871, 48 λέγεται δὲ καὶ ὁτι, ως περ ἐκ της Πράμνου Πράμνιος, Ουτω καὶ Βυβλινος οἶνος ὰπb τόπου ὁ παρ' 'Ησιόδω 590 Athen. III 115 a. 0 263, 20 Κ.) καὶ Ἀσίοδος δὲ μάζαν τιν' δμολγαίαν καλεῖ μάζα - σβεννυμενάων' την ποιμενικὴν λέγων καὶ ὰκμαίαν Senol. Aristoph. Equit. 963 p. 67 1, 18 D. Ἐσίοδος δὲ μάζα τ' ὰμολγαίη ' El. gen. et Inag. v. μάζα ' . . Ἀσίοδος μάζατ' ἀμολγαίη Eust. ΗOm. 1018, 13 . . παρ' 'miόδω ἐν τω μάζα τ' ὰμολγαίη idem i. c. 838, 53 . . Oἱ την παρ' 'Hσιίδω ὰμολγαίην μάζαν ἐρμηνευοντες Anecd. I 82, 4 Cr. καὶ Ἐσίοδος μάζαν δμολγαίην την ἀκμαίαν προς τι φαγεῖν Εt. gen. V. μάζα ' Ἐσίοδος . . . γάλα τ' αἰγῶν σβεννυμενάων' ἰντὶ του παυομένων του θηλάζειν καὶ διὰ τοῖτο ψυχρον γάλα ἐχουσῶν ... ῖ μετὰ τοκετιν θμελγομένων Eust. Hom. 1260, 4 . . τb καθ' Bσίοδον γάλα αἰγῖν σβεννυμενάων' idem i. c. 217. 28 καὶ πεννυμενάων αἰγῖν ληγουσῖν591 scire Plutarch. Mor'. p. 168 ab 0 386, 22 B. ἰατρικις γὰρ Hσίοδος ων δῆλός ἐστιν Ουκ ἀμελὰς Ουδ' ὰπείρως περὶ διαίτης . . . διαλεγόμενος 591 Schol. Theocrit. I 6 Π 36, 14 Α.) δτι δὲ της μήπω τετοκυίας τι κρέας ῆδιόν ἐστι, φησὶ καὶ Ἐσίοδος και - τετοκυίας

246쪽

ἀντίον ἀκραέος Ζεφυρου τρέφαντα πρόσωπαγ

τρις sδατος προχεειν, το δε τέτρατον ἱέμεν οiνου. δμωσὶ ἐποτρύνειν Θημήτερος ἱερον ακτὴν δινέμεν, ευτ αν προτα φανθ σθένος 'Sὀαρίωνος, χῶρω ἐν ευαδε καὶ ἐυτροχάλω ἐν ἀλωθ. μετρω δ' ευ κομίσασθαι ἐν ἄγγεσιν αὐτὰρ ἐπὴν δὴ 600 πάντα βίον κατάθηαι ἐπάρμενον ἔνδοθι οiκου,

247쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ θητά τ ὰοικον ποιεῖσθαι και ατεκνον ἐριθον δίζησθαι κέλομαι ' χαλεπη ν υπύπορτις ἔριθος καὶ κυνα καρχαρύδοντα κομεῖν, - μη φείδεο σίτου,

μη ποτέ σ' ῆμερύκοιτος ἀνηρ ἀπο χρήμαθ' ἔληται. 605χύρτον δ' ἐσκομίσαι και συρφετύν, ὁφρα τοι εἰη βουσὶ και ημιύνοισιν ἐπηετανύν. αυτὰρ ἐπειτα

δμῖας ἀναφυξαι φίλα γουνατα και βύε λυσαι. ευτ αν δ' Nαρίων και Σείριος ἐς μέσον ἔλθρ604 cf. Κ 360 καρχαρόδοντε δύω κύνε 607 H 333 βουσὶ καὶ 8μιόνοισιν ' 608 I 610 φιλα γούνατ' 604 s 1. Vergil. Georg. IH 404-407 nec tibi cura canuim ριerit postrema, se i una i velocis Spartae catulos acremqwe Molossum l pasce Sero pingui. Nun- quanι mistoclibus illis i noctiιrniιrn stabulis furem . . . horrebis 604 Bacchyl. V 60 καρχαρόδοντα κέν' Aristoph. ΕΥan. 1018 κυνα καρχαρόδοντα) 60b Oppian.

. . ἔθος ἐν τοῖς ἀρχαίοις ἔνα κυνα κομεῖν προς φυλακήν, ῶς καὶ Ἀσίοδος 605 ΕL mag. v. 8μερόκοιτος . . 'Πσίοδος ' μή ποτε - ἔληται Gregor. Cor. in Hemog. περὶ μεθ. δεινότ. I NII 1102, 6 'VI τοιουτόν ἐστι καὶ τι παρ' ' Ησιόδω τh ὴμερόκοιτος'. της γὰρ λέξεως πάντα οντιναουν τον ἐν ημερα καθευδοντα σημαινούσης καὶ τον κλέπτην ὁ ποιητὴς ἐδήλωσεν εἰπῶν μή ποτε - ὰνηρ' ΕusL Hom. 750, 28 ὁ μέντοι κατὰ Ἀσίοδον ὴμερόκοιτος' ἀνάπαλιν ἐν τῶ ἐγρηγορέναι ἰραται ταχὐ σκεδασθηναι νέκτα κατὰ γης cf. Hes h. ημερόκοιτος' ὁ κλέπτης 606 EL gen. schol.) et Inag. V. συρ-

602 m. rec. ueriana scriptus in C 602-605 versus, UIOs hoc conexu semovendos esse Iam Hetgel censuerat, cum 405 post 395 collocavit Stetigi. c. 124 602 sq. obelo notavit Lehra Quaest. ep. 205 602 θητά et

248쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ω Πέρση, τύτε πάντας ἀποδρεπεν οἴκαδε βότρυς' δεῖξαι δ' ηελίω δεκα τ ηματα καὶ δέκα νύκτας, πέντε δε συσκιάσαι, εκτω δ' αγγε ἀφυσσαι δορα Λιωνύσου πολυγηθέος. αυτὰρ ἐπην δηΠληιάδες θ' Υάδες τε τύ τε σθένος 'Sδαρίωνος δυνωσιν, τοτ επειτ ἀρύτου μεμνημένος εἶναιωραίου ' πλειων δε κατὰ χθονος αρμενος εἶσιν. Et δε σε ναυτιλίης δυσπεμφέλου ερος αἱρει,

610615610 Λ 477 ροδοδάκτυλος πώς ' 614 cf. ω 74 χιωνυσοιο δὲ δῶρον 615 Σ 486 Πληιάδας 'Τάδας τε τό τε σθένος 'Παρίωνος 618 Λ 89 ψερος αἱρεῖ 611 sq. cf. Vergil. Georg. Π 261 ante supinatas aquiloni ostendere faebas i quam laetuDι inDdias vitis aenus 612 Nemesian. Cyn. 201 tepidoque ostem iere soli 614 Pind. FT. 29, 5 B.-Schr.' τὰν dio νυσου πολυγαθέα τιμάν Horati Carin. IV 15, 26 inter iocosi nιunera tiberi Hymn. 0 h. 44, 3;75, 1 Ab. Aiωνυσου πολυγηθosς cf. ad Theoc . 941) 616 sq. cf. Τheogn. 1197

χσκραέω . . ἐδόκει εἰσενεγκεῖν εἰς την ποίησιν . . . ὁπηνίκα δὲ κλαν τὰς ἀμ

249쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

ευτ' αν Πληιάδες σθένος dβριμον αρίωνος

δὴ τοτε παντοίων ἀνεμων θυίουσιν ἀῆται 'καὶ τότε μηκέτι νῆας εχειν ἐνὶ οἴνοπι πόντω, γην ἐργάζεσθαι μεμνημενος, ως σε κελευω. νῆα δ' ἔπ' ηπείρου ἐρυσαι πυκάσαι τε λίθοισι πάντοθεν, 5φρ' ἴσχωσ' ἀνεμων μενος υγρbν ἀέντων, 625

ὁπλα δ' ἐπάρμενα πάντα τεω ἐγκάτθεο οἴκω619 cf. ad 598 620 in 744 ἐπ' hεροειδέα πόντον' 621 cf. a 254ὰργαλέων ἀνέμων . . . ἀήτας 622 in 316 ἐνὶ οἴνοπι πόντω' 623 cf. ad 316 624 π 359 νῆα μέλαιναν ἐπ' ηπείροιο ἔρυσσαν 625 ε 478 ἀνέμων. . . μένος υγρδν δέντων ' 626 E 91 dιις δμβρος ' 627 cf. a 219 esω ἐγκάτθεο κόλπω ἴσα ' .... ἔμπορος, ω Κλεόνικε. δυσιν δ' υπι Πλειάδος αυτὴν l ποντοπορῶν αυτη ΓΠειάδι συγκατέδυς 618 Maxim. 456 - Frragm. Orph. 11, 1 Ahi. εἰ δὲ γεωπονίης σε φιλομβρότου ερος αἱρει

πτώσσουσα περικλυτον ' ὀρίωνα l ῆέρα συγκλονέουσα, μέμηνε δε χείματι πόντος schol.) mag. Titim. v. δυσπέμφελος' . . Ἐσίοδος καὶ ὁ 'H. El. ΤiitIn. , Om. El. mag. εἰ δέ - αἱρεῖ' Schol. Hom. Τo vnt. Π 748 VI 204, 4 M.) καὶ Ησίοδος ναυτιλίης δυσπεμφέλου' Eust. ΗOm. 1084, 40 . . oθεν καὶ Ἀσίοδος δυσπέμφελον την ναυτιλίαν φησί idem i. c. 1153, 66 ἔοικε γὰρ καὶ ὁ ποιητὴς δυσπέμφελον καθὰ καὶ 'Hσίοδος κρίνειν αὐτήν ναυτιλίαν 625 Schol. Hom. ε 478 0 292, 4 D.) τους μὲν ἄρ' οὐτ' ἰνέμων διάειμένος υγρον θέντων ' ἐξ Ου ἔλαβε τον στίχον ὁ ' Ησίοδος El. Inag. v. δέντες

250쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ευκύνως στολίσας νηος πτερὰ ποντοπύροιο ' πηδάλιον δ' ευεργὲς υπερ καπνου κρεμάσασθαι. αυτος δ' Δραῖον μίμνειν πλέον, εἰς ο κεν ελ i' 630και τύτε νηα θοὴν αλαδ' ἔλκέμεν, ἐν δε τε φύρτον ἄρμενον ἐντυνασθαι, D' οἴκαδε κερδος ἄρηαι, ως περ ἐμύς τε πατὴρ καὶ σύς, μέγα νήπιε Πέρση, πλωίζεσκ' ἐν νηυσί, βίου κεχρημένος ἐσθλου 'ος ποτε καὶ τεῖδ' ῆλθε, πολυν διὰ ποντον ἀνυσσας, 635628 cf. 1 125 ἐρετμά, τά τε πτερὰ νηυσὶ πέλονται A 439 νηδς . . ποντοπόροιο ' 630 Φ 231 εἰς o κεν ἔλθη ' 631 cs. a 97 νηας ἐυσσέλμους ἄλαδ' ἐλκέμεν β 389 καὶ τότε νηα θοὴν ἄλαδ' εἰ υσε 633 cf. ad 131628 cf. Eurip. Ηel. 147 ἔπη νεώς στείλαιμ' ῖν οὐριον πτερόν 629 Aristoph. Av. 711 καὶ πηδάλιον τότε ναυκλήρω φράζει 'ερανοο κρεμάσαντι καθευδειν 632 s ire cf. Solon Fr. 13, 44 B. ὁ μὲν κατὰ ποντον ὰλctται l ἐν νηυσὶν χρήζων Οἰκαδε κέρδος ἄγειν 633 cf. acl 131 635 Theogn. 511 ηλθες δή, . . βαθυν διὰ πόντον ἀνυσσας l ἐνθάδ' . . . cf. Hymn. ΗOm. Merc. 337 πολυν διὰ χῶρον θνυσσας' 635-640 cf. Hemesian. Fr. 3, 21 B. φημι δὲ καὶ πα-τρῶον Ilgen, Βοιωτον libri) ὰποπρολιπόντα μέλαθρον l Ἐσίοδον, πάσης ξρανον 628 Schol. Aristid. p. 23 Fr. πτερωτον δε εἶναι φασὶν) τῶν δρακύν- των τι ἄρμα διὰ τὰ ἄρμενα, ἐπεὶ καὶ 'Ησίοδός φησι πτερὰ νεῶς τὰ ἄρμενα 629 Silol. Aristoph. Αv. 711 p. 226 a 7 et 10 D.) καὶ τουτο παρὰ τι Ἀσιόδειον cf. ad Op. 45) ... καὶ πηδάλιον - κρεμάσασθαι' Anecd. Ox. IH 226. 2Cr. τί γάρ μοι . . . εἰ νυν μὲν θετέον υπερ καπνου τι πηδάλιον . . . 631 Sq.Εt. gen. V. ἐντυνω Schol.)' ἐν δέ τε - ἐντυνασθαι' σημαίνει τι ἁρμόσασθαι ona. cod. Α) 633-636. 63 9 sq. Strab. XIII 622 sq. . . Ησίοδος ὁ ποιητής αυτος γὰρ εἴρηκεν, ὁτι ὁ πατηρ αυτου Bῖος μετώκησεν εἰς Βοιωτους Κυμην