Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

91쪽

'μπετιονίδη και ἐλυσατο δυσφροσυνάωνουκ ἀεκητι Ζηνbς υλυμπίου υψιμεδοντος,6φρ' Ἐρακληος Θηβαγενεος κλεος εχ 630 πλεῖον ετ η τδ πάροιθεν ἐπι χθονα πουλυβότειραν. ταοτά γ' ἄρ' ἀζύμενος τίμα ἀριδείκετον υἱύν' καί περ χωομενος παύθη χύλου, δν πριν εχεσκεν, ουνεκ ἐρίζετο βουλὰς υπερμενει Κρονίωνι. και γὰρ ὁτ' ἐκρίνοντο θεοι θνητοί τ' ανθρωποι 535

Μηκώνη, τότ' λειτα μέγαν βουν προφρονι θυμῶ

629 Ο 131 Zηνδρ υλυμπίου ' 530 cf. η 332 τos μέν κεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν l ἄσβεστον κλέος εἰη 531 Γ 265 ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν ' 533 E 472 δ πρὶν ἔχεσκες' 534 B 403 οπερμενέι Κρονίωνι ' 535 ω 64

θεοὶ θνητοί τ' ἄνθρωποι ' 536 π 257 πρόφρονι θυμω '530 s gh cf. Pseudorph. Lau1. 605 Ab. Κρονίδαο . . . παιδος ἐου κλέος ἔρξαι ἐτώσιον ἄζομένοιο 531 Gregor. Theol. Caran. I 2, 3, 62 πλεῖον ἔτ' n το πάροιθε ' 535 sq. cf. Callim. Fr. 195 et 465 Schn. cf. Phil. VI 495 :195 Μηκώνην μακάρων ε ανον αὐτις ἰδεῖW 465 ἡχι πάλους ἐβάλοντο, λε- κριναντο δὲ τιμὰς l πρῶτα γιγαντείου δαίμονες ἐκ πολέμου

530 Schol. Soph. Trach. 116 p. 286, 9 Ρ. Ἐσίοδος oφρ' - εἴη 536 sqo. Philodem. περὶ ε*σεβ. 50 tab. 129, 8 G. σίοδος δ' Oreb Προ- μη θ έ ως . . . dία πλανῶμ ενο ν, ωστε τους μὲ ν θ εους τὰ ὀστα -- βε ῖν, τους δ' ἀνθρωπους τέ ο κ ρέας Procl. in Hes. Op. 31 p. 78, 10 G. ἐκεῖ δὲ ἐν τη Θεογονίαὶ πλείονα περὶ τοs Προμηθέως λέγει Ἐσίοδος), ῶς ηπάτησε τον Λία 535 si Schol. Pind. Nem. IX 123 p. 284, 8 A. Ἐσίοδος καὶ γὰρ - Μηκώνη 536 si Procl. in Hes. Op. p. 76, 3 G. αἰνίττεται δὲ η ὰπατη τὰ περὶ τὴν διανομην του βοός, ην ἐν το Θεογονία παρέδωκεν 536 EusL Hom. 291, 23 μέμνηται δὲ Μηκώνης καὶ Ἐσίοδος ἐν Θεογονία

ΜGAE. V 140 ΘηβαγενέοςJ libri schol. Soph. Trach. ; v. Schulge Quaest. ep. 608; Θηβαιγενέος Valchenster ad Ammon. p. 98 532 si sic in unum contraxit Hemann Op. VIII 58: ταυτ' ἄρα ἁζόμενος παυθη χόλου, δν πρὶν

ἔχεσκεν 532 Rut cormptum esse Res lacunam statuendam censet Padey

μενος ταοτ' ἄρα ἁζομενος HI, quod recte se habere arbitratiu

92쪽

ΙΙΣΙΟΔΟΥ δασσάμενος προέθηκε, Βιbς νύον εξαπαφίσκων. τοῖς μεν γὰρ σάρκας τε κῶ εγκατα πίονα δημῶεν ρινω κατέθηκε καλυψας γαστρι βοε4,

τω δ' αυτ οστεα λευκὰ βο ος δολίη ἐπὶ τεχνρ 540

ευθετίσας κατέθηκε καλυψας ἀργετι δημῶ.δη τοτε μιν προσέειπε πατηρ ἀνδρον τε θεῖν τε ' Ιαπετιονίδη, πάντων ἀριδείκετ ἀνάκτων,

ὼ πέπον, ὼς ετεροζήλως διεδάσσαο μοίρας. ως φάτο κερτομεων Ζευς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς. 545τον δ' αυτε προσέειπε Προμηθευς ἀγκυλομήτης

537 a 160 3ππως ἐξαπάφοιτο χιδς νόον 538 ι 293 ἔγκατά τε σάρκας τε ι 464 πίονα δημῶ' 540 Ω 793 δστέα λευκά 511 A 818 kργέτι δημia' 642 723 δὴ τότε μιν προσέειπε ' A 544 πατηρ ὰνδρὰν τε θεῶν τε 643 θ 382 πάντων ἀριδείκετε λαῶν' 544 Z 55 A πέπον ' 545 Ω 88 Zεως ἄφθιτα μήδεα εἰδῶς' 546 A 206 τον δ' αυτε προσέειπε 540 sq. 556 sq. Clem. Αlex. Suom. VII 6, 3I III 277, 8 D. καί που Ἐσίοδος κατά τινα μερισμιν κρεῶν ἀπατηθέντα φησὶ προς του Προμηθέως τον Λία λαβεῖν ὀστέα λευκὰ βobς δολίη ἐπὶ τέχνη' κεκαλυμμένα ἀργέτι δη ' 556 sq.) ἐκ τos δ' - βωμῶν v. Arson. Viol. 299 IV.) 540 sqq. Daeian.

Prom. 3 οὐδέν, A Προμηθευ, δεινον ἐργάσω, 3ς πρῶτα μὲν την νομην των κρεῶν ἐγχειρισθεὶς Ουτως ἄδικον ἐποιήσω καὶ ἀπατηλήν, ῶς σαυτω μὲν τὰ κάλλιστα ἡπεξελέσθαι, τον Βία δὲ παραλογίσασθαι ὀστα καλυψας ἀργετι δημῶ'; μέμνημαι γὰρ ' Ησιόδου νὴ Βι ουτως εἰπόντος idem de merc. cond. 26. . . χρη ἐκ παντις η τον διανέμοντα Πεων ἔχειν η την Προμηθέως μερίδα φέρεσθαι, ὀστst κεκαλυμμένα το πιμελῆ Apoll. Soph. v. μηρία 112, 28 B. ὁ δὲ Ἀσίοδος τὰ περι την μερίδα τῶν ὀστέων μυθικῶς διαπλάσσει

mari I 540 s i. fortasse in unum versitan τῶ δ' αυτ δστέα λευκὰ καλυψας

in marg. g 543 removendum egge censuit Hemann Op. VIII 58 ἹαπετιονίδηJ ἰαπετεονίδη Dν, ἰαπετεωνίδη G ἀριδείκετ' ὰνάκτωνJ Ω, περιδείκετ' θνάκτων ν cf. schol. 262, 30 Fl. περιδείκετε, διάδηλε τῶν βασιλέων; πέρι μήδεα εἰδώς Ister Quaest. Hes. 18; κέρδιστε ἀνάκτων Lennes ecl. p. 69; δεριδείκετε περιδείκετε Hach in ed.' Goetilingiana 66 adn.) λαῶν Paloy ed. p. 211 adn., ἀριδείκετε ἀνδρῶν dulsitans mach d. Ηes. Theog. p. 59 adn. 25 et Hes. Dig. p. 55 adn. 19, δεριδείκετος ἀνδρῶν invitus Devantier, d. Spur. d. aes. Dig. b. Hes. H 32 544 πέπονJ πέπων Κ διεδάσσαοJ διεδασσῶ E

93쪽

ηκ' ἐπιμειδήσας, δολίης δ' ου λήθετο τεχνης'

Zεs κύδιστε μέγιστε θεῖν αἰειγενετάων,

των δ' ελε ὁπποτέρην σε ἐνὶ φρεσὶ θυμος ἀνώγει. φῆ ρα δολοφρονεων ' Ζευς δ' ἄφθιτα μηδεα εἰδδες 550γνο ρ οὐδ' ηγνοίησε δύλου κακὰ δ' Dσσετο θυμω

θνητοῖς ἀνθρώποισι, τὰ καὶ τελέεσθαι εμελλεν.

χερσὶ δ' ὁ γ' ἀμφοτέρησιν ἀνείλετο λευκbν αλειφαρ. χώσατο δε φρένας ἀμφί, χύλος δε μιν ἶκετο θυμον, ὼς χεν οστεα λευκὰ βοος δολίη επὶ τεχνη. 655

εκ του δ' ἀθανάτοισιν επὶ χθονὶ φυλ' ἀνθρώπων καίουσ' ὀστεα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμον.

lineola transversa deletum, gobς δολίη ἐπὶ τέχνη m in marg. suPeriore scriptum D; aut δολίη ἐπὶ τέχνη Schoeniann d. Hes. Theog. 208 adn. 1: 'gum Z veolt der trύglichen List') e v. 540 insertum esse aut versum excidisse conuuit Scheer Μisc. crit. 12; δολίη ἡπb τέχνη etiam v. c. 7 Guyet Not. in Hes. 178 556 g ι uncis seclusi in ed. p. 35 557 post 566 legitur in ΗΙ; m. rec. uermn scriptus inter 556 et 558 in II θυηέντωνJ η ex ει

restitutinn Ε, in cuius mai g. additum γρ. θυηθέντων

94쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

τον δὲ μέγ' οχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζευς'

Ιαπετιονίδη, πάντων πέρι μηδεα εἰδώς, δε πέπον, ουκ ἄρα πω δολίης ἐπιλήθεο τέχνης. 560ως φάτο χωύμενος Ζευς ἄφθιτα μηδεα εἰδώς ἐκ τούτου δὴ ἔπειτα δύλου μεμνημένος αἰεὶ

ουκ εδίδου μελίρσι πυρος μένος ἀκαμάτοιο θνητοῖς ἀνθρώποις, οῖ επὶ χθονὶ ναιετάουσιν. ἀλλά μιν εξαπάτησεν ευς πάις Ιαπετοῖο 565 κλέψας ἀκαμάτοιο πυρος τηλέσκοπον αυγὴν ἐν κοῖλω νάρθηκι ' δάκεν δέ έ νειοθι θυμόν,

Ζην υψιβρεμέτην, ἐχύλωσε δέ μιν φίλον ἡτορ,

95쪽

ῶς ἴδ' εν ἀνθρώποισι πυρος τηλεσκοπον αυγην. αὐτικα δ' ἀντὶ πυρος τευξεν κακον ἀνθρώποισιν ' 570

γαίης γὰρ συμπλασσε περικλυτος Ἀμφιγυήεις παρθένω αἰδοίη ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς. ζῖσε δὲ και κύσμησε θεὰ γλαυκωπις Ἀθήνη

ἀργυφέη εσθῆτι ' κατὰ κρηθεν δε καλυπτρην δαιδαλεην χείρεσσι κατέσχεθε, θαsμα ἰδέσθαι' 575 ἀμφὶ δε οἱ στεφάνους, νεοθηλέος ανθεα ποίης, ἱμερτους περίθηκε καρηατι Παλλὰς Ἀθήνη. ἀμφὶ δε οἱ στεφάνην χρυσεην κεφαλῆφιν ε κε, την αυτος ποίησε περικλυτος Ἀμφιγυήεις ἀσκησας παλάμησι, χαριζύμενος Ad πατρί. 580571 Σ 383 περίκλυτος ἀμφιγυήεις' 572 B 514 παρθένος αἰδοίη , cf. ad 465, Ο 71 χθηναίης διὰ βουλάς' 573 H 17 θεὰ γλαυκῶπις χθήνη 575 E 725 θαομα ἰδέσθαι' 576 ι 449 ανθεα ποίης' 577 A 400 Παλλὰς χθήνη ' 578 K 261 ὰμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαληφιν ἔθηκε 579 eLad 571 580 Γ 350 dia πατρί ' ν 265 ω πατρὶ χαριζόμενος 570 cf. ad Op. 57 571 cf. Semon. Amorg. Fr. 7, 21 τὴν δὲ πλάσαντες γηίνην υλυμπιοι l υωκαν ἀνδρὶ πηρόν 676 cf. Cypr. Fr. 4, 2 s* K. πλεξάμεναι στεφάνους ευώδεας, ἄνθεα γαίης l ἄν κεφαλησιν ἔθεντο θεαιυρφεος καὶ Ἐσίοδος Προμηθέαὶ διὰ τῆς κλοπης του πυρδς καὶ της εἰς ὰν-

θρώπους δόσεως ἐνδείκνυνται την η υχὴν ὰπo του νοητου κατάγειν εἰς την γένεσιν

584 proscripsit Seleucus, cf. scholion 118 et 266 FI. v. M. MUlter de Seleuco Hom. p. 44 Fr. 30): ἐπειδὴ μετὰ μηχανης γίγνεται, ἀθετεῖ ἐνταυθα ὁ Σέλευκος

δώδεκα στίχους ἀπρεπὲς γὰρ θεὰν ουσαν την χθηνῶν κοσμεῖν γυναῖκα

96쪽

τη δ' ἐνὶ δαίδαλα πολλὰ τετευχατο, θαυμα ἰδέσθαι, κνώδαλ οσ' ηπειρος πολλὰ τρέφει ηδε θάλασσα των ο γε πόλλ' ἐνέθηκε, - χάρις δ' ἀπελάμπετο πολλή, -

θαυμάσια, ζωοισι ἐοικότα φων σσιν.

αυτὰρ ἐπεὶ δὴ τευξε καλον κακbν ἀ- ἀγαθοῖο, 585 ἐξάγαγ', ἔνθα περ ἄλλοι ἔσαν θεοι ηδ' ἁνθρωποι, κύσμω ἀγαλλομένην γλαυκώπιδος οβριμοπάτρης.θ μα δ' δε αθανάτους τε θεους θνητούς τ ἀνθρώπους, ὼς διδον δόλον αἰπυν, ἀμήχανον ἀνθρώποισιν. ἐκ τῆς γὰρ γένος ἐστι γυναικον θηλυτεράων,J 590581 cf. a 179 τίθει δ' ἐνὶ δαίδαλα πολλά, cs. ad 575 582 es. ε 421 si κητος . . . ἐξ ὰλός, οἱά τε πολλὰ τρέφει κλυτος 2μφιτρίτη 583 ar 183 χάρις δ' ἀπελάμπετο πολλή ' 585 θ 276 αΦτὰρ ἐπεὶ δὴ τεοξε δόλον ' 687 γ 135 γλαυκώπιδος δβριμοπάτρης' 588 199 Hθανάτους ηδὲ θνητους ἀνθρώπους 590 1 386 γυναικῶν θηλυτεράων 581 Mosch. I 43 ἐν τῶ δαίδαλα πολχὰ τετευχατο ' 582 Hymn. Hom. Ven. 4 sq. θηρία πάντα l ὴμὲν ὁσ' ῆπειρος πολλὰ τοέφει ηδ' ὁσα πόντος Cypr. Fr. 6, 11 8 1. K. αἰνὰ Peppansilier, αἰεὶ libri) l θηρι , ὀσ' ῆπειρος πολλὰ Pepp- mulier, αἰνὰ iniri, δεινὰ IVelched τρέφει ' 585 Fragm. O . 4, 11 Ah. Ουτος δ' ἐξ δγαθοῖο κακιν θνητοῖσι δίδωσι cf. ibid. 5, 12 αυτος δ' ἐξ Aγαθοῖο κακον θνητοῖσι φυτεύει et 6, 13 αέτις δ' ἐξ ἀγαθῶν θνητοῖς κακον οὐκ ἐπιτέλλει l ὰνθρώποις) Orae. Sib. I 46 τosνεκεν δντ' ἀγαθοῖο λάβον κακόν ibi t. XIV 315 τοῖς κακον ἀντ' ηγαθου δώσει θεός, cf. Pind. citia. H 40καλδν πημα 588 Hymn. Hom. Merc. 9 et XVIII 9 ὰθανάτους τε θεους

γένος ἐστέ', colorem hule duxisse videtur Pseudorph. Liva. 408 ΑΙ . ἐκ γαίης δὲ λίθων πάντων γένος 582 El. gen. Gud. Tulin. v. κνώδαλα ' Ῥσίοδος ἐν Θεογονία ἐν Θεογ.om. El. gen. cod. B et Tulin.) κνώδαλ' - θαλασσα ' 585 gehol. Pin 1. Pyth. II 72 M 1, 318 B.ὶ . . ῶς καὶ Ἀσίοδος καλιν κακόν' 590 cf. Pausan. I 24, 7 πεποίηται δὲ Ἐσιόδω τε καὶ ἄλλοις, ῶς ὴ Πανδώρα γένοιτο αυτη γυνὴ πρώτη. πρὶν δὲ δε γενέσθαι Πανδώραν οὐκ ἐν πω γυναικῶν γένος 582 κνώδαλ' - πολλὰJ κνώδαλά θ', ὁσσα περ ῆπειρος dubitans Paleye l. 214 ὁσ'J ὀσσα ex δσ' m. roc. factum H 583 ἐνέθηκεJ ἔθηκε χάρις δ'J δ' oni. I 584 θαυμάσια l θαυμασία ne, ex θαυμάσια In factitan Li ζώοισιJ ζωοῖσιν Η 584 post hunc Operiim v. 77-82 interponendos esset iudicavit T vesten Comm. erat. de Hes. Op. et Dieb. 46 si 585 ἐπεὶ δὴ τευξε καλινJ ἐπεὶ τευξεν καλιν Hemann Orph. 817, sed cf. Op. 63παρθενικῆς καλιν εἶδος Hymn. Hom. I en. 29 δῶκε καλιν γέρας 586 αλλοι ἔσανJ ὴν ἄλλοι Fich Hes. Ged. 26 ἔσαν l ἐσαν sὀb 587 ἀγαλλομένηνJdγαλλόμενοι Κ, ὰγαλλόμενην - ην in ras. , Rccentus e priore gcripturi, ἀγαλλόμενοι cf. Wien. St. XIX 59 remansit - L, ἀγαλλόμενοι ν adscripto In Ε, in emus marg. exars,tum γρ. ἀγαλλομένω ὁβριμοπάτρηςJ δμβριμοπάτρης G588-oni. 0 689 ἔMyονJ scripsi, εἶδον ἴδον F) libri 690 variae recensionis esse vidit Hermann Op. R 178 VIII 59; 590 expunxit Gostilinge l. 67, 591 Schoemann Op. II 286 adn. 47 d. hes. Theog. 63 et 221ὶ

690 ἐκ τῆς γὰρ l ἐκ γὰρ τῆς Hermann Op. VIII 59

97쪽

ΘΕΟΓONIA

τῆς γὰρ ὀλώιον εστι γενος καὶ φυλα γυναικον, πῆμα μέγ' αῖ θνητοῖσι μετ' ἀνδράσι ναιετάουσινουλομενης πενίης ου σύμφοροι, ἀλλα κύροιο.ῶς δ' ὁποτ ἐν σμήνεσσι κατηρεφέεσσι μέλισσαι κηφηνας βύσκωσι, κακον ξυνήονας εργων ' 595

αῖ μεν τε πρύπαν ἡμαρ ἐς 4έλιον καταδυντα

ημάτιαι σπευδουσι τιβεῖσί τε κηρία λευκά, οῖ δ' εντοσθε μενοντες επηρεφεας κατὰ σίμβλους ἀλλύτριον κάματον σφετέρην ες γαστερ' ἀμονται

591 Ι 130 φυλα γυναικῶν' 696 A 601 ως τότε μεν πρόπαν ημαρ ἐς 4έλιον καταδυντα 599 4 417 ἄλλοι δ' ὴμέτερον κάματον νήποινον ἔδουσιν 691 sq. Semon. Amorg. Fr. 7, 94 a b τὰ δ' ἄλλα φsλα scit. γυναικῶν ταμα μηχανο Βιος l ἔστιν τε πημα cori . Ribbeck) καὶ παρ' ἀνδράσιν μένει

593 cf. Theom. 526 4 πενίη δὲ κακω σέμφορος ἀνδρὶ φέρειν 591 593 Stob. LXXm 47 MΙ 44 M.) Ἐσιόδου Θεογονίας της γὰρ - κόροιo' 594 Schol. Theocr. I 107 II 76, 7 A. σμήνη δὲ τὰ τῶν μελισσῶν

Nauch ΜGrR. HI 263 592 πηρα - θνητοῖσιJ Hemann Op. VI 178, cimi postea αὶ θνητοῖς μέγα πημα scripsit Op. Vm 69; πημα μέγα θνητοῖσι cf. Theog. 874 libri Stobaeus μετ'J μητ' Η, συν Stobaeus ναιετάουσινJ

esse salio vocabulo in v. 597 pro ημάτιαι posito , alterium v. 694 scripto σίμβλοισι , 697 retento ημάτιαι , 598, 595 sic consorinatum κηφῆνες παρὰ τοσι κακῶν ξυνήονες ἔργων). 599 habuisse omisso v. 596) 594 ὁπότ' ἐνJOπότε inti, ὀταν ἐν scitol. Thoocini σμήνεσσι Ω , σμήνησι scripsisset Situ ed. 454, εἰ Ἀσύχιος δικαίως ἐδίδαξεν, ἔτι σμηνος τι μελισσῶν καὶ

98쪽

IIΣΙΟΔΟΥως δ' αἴτως ἄνδρεσσι κακbν θνητοῖσι γυναῖκας 600 Ζευς Wψιβρεμέτης θῆκεν, ξυνήονας εργωναργαλεωW ετερον δὲ πόρεν κακbν ἀντ ἀγαθοῖο ος κε γάμον φεύγων καὶ μερμερα εργα γυναικον

μὴ γῆμαι εθέλη, ολοον δ' ἐπὶ γῆρας Ηοιτο χήτεἶ γηροκύμοιο ' ὁ γ' οὐ βιύτου ἐπιδευὴς 605

ζώει, ἀποφθιμένου δὲ διὰ κτῆσιν δατέονται χηρωσταί' ω δ' αυτε γάμου μετὰ μοιρα γένη αι, κεδνὴν δ' εσχεν ἄκοιτιν ἀρηρυῖαν πραπίδεσσι, τῶ δέ τ ὰπ αἰῖνος κακbν ἐσθλῶ ἀντιφερίζει

γυναικῶν' 604 cf. 1 196 χαλεπιν δ' ἐπὶ γηρας ἱκάνει 606 s b E 168 χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο 600 sq. Semon. Am. Fr. I, 96 Ζευς γὰρ μέγιστον τουτ' ἐποίησεν κακιν lγυναῖκας 603-612 cf. Posidippus vel Plato) Antia. Pal. IX 359. 5 Vεις γάμον; οὐκ ἀμέρι uνος l ἐσσεαι ' ου γαμέεις; ζθς ἔτ' ἐρημότερος. l τέκνα πονοι, πήρωσις ἄπαις βιος 602 cs. ad 585 605 Ηhian. Fr. inc. loc. III 3 Anal. Alex. 199 M.ὶ βιότοιο μεν ος κ' ἐπιδευής 600 609 Stot,. LXIX 15 III 24 M. Ἐσιόδου Θεογονίας ως δ' αὐτως

nut ali luot versuum post γηροκόμοιο Iacturam statuemlam e8Se monuit

99쪽

ΘΕΟΓΟNΙΑεμμενες' δς δε κε τετμn ἀταρτηροῖο γενέθλης, ζώει ενι στήθεσσιν εχων ἀλίαστον ἀνίην θυμω καὶ κραδίη, και ἀνήκεστον 'ιακύν εστιν. ὼς οὐκ εστι Βιbς κλέψαι νόον ουδὲ παρελθεῖν.

Οὐδὲ γὰρ γαπετιονίδης ἀκάκητα Προμηθευς τοῖύ γ' υπεξήλυξε βαρυν χύλον, αλιζ υπ ανάγκης

και πολυιδριν ἐύντα μέγας κατα δεσμος ἐρυκει.

υβριάρεω δ' δες προτα πατηρ δεδυσσατο θυμωKύττω τ ηδε Γυη, δησεν κρατερω ενι δεσμωήνορέην υπέροπλον ἀγώμενος ηδε και ειδος

617- 19 in Theogoniam illases esse a compogitore Titanomachiae, qui v. 644 686 et 713-719 e carmine mio iam haustis 617-643 et 706 712 de suo adiunxerit immixtis ex aliis fontibuΗ v. 687 sqi, eXponit A. Meyer de comp.

610615

100쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

καὶ μεγεθος ' κατένασσε δ' υπb χθονbς ευρυοδείης ' 620ενθ' oῖ γ' ἴλγε' εχοντες υπb χθονὶ ναιετάοντες ηατ επ' ἐσχατιη, μεγειης εν πείρασι γαίης, δηθὰ μάλ' ἀχνυμενοι κραδίη μέγα πένθος εχοντες. αλλά σφεας Κρονίδης τε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι, ους τε κεν ηυκομος Ῥείη Κρύνου εν φιλύτητι, 625 Γαίης φραδμοσυνησιν ἀνήγαγον ἐς φάος αυτις 'αυτη γάρ σφιν ἄπαντα διηνεκεως κατέλεξε συν κείνοις νίκην τε καὶ αγλαον ευχος ἀρέσθαι. δηρον γὰρ μάρναντο πύνον θυμαλγέ' εχοντες ἀντίον ἀλλήλοισι διὰ κρατερὰς υσμίνας 631Tιτῆνές τε θεοι και ὁσοι μόνου ἐξεγένοντο ' 630

οῖ μεν ἀφ' υψηλῆς 'υθρυος Πτῆνες ἀγαυοί,

οῖ δ' ἄρ απ' Ουλυμποιο θεοι δωτῆρες εάων, ους τεκεν ηυκομος μίη Κρύνω ευνηθεῖσα '620 1 52 οπb χθονις ευρυοδείης ' 621 cf. ζ 153 ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσι 622 ι 284 Qμης ἐπὶ πείρασι γαίης ' 623 ω 233 μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἔχοντα,

cf. ρ 48s ἐν μὲν κραδίη μέγα πένθος ἄεξε 624 Γ 308 Ζευς . . . καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι ' 628 H 203 νίκην .. καὶ Hyλα ιν ευχος θρέσθαι' 631 B 4O διὰ κρατερὰς ὐσμίνας' 633 cf. ad 46 634 cf. ad 380621 Hymn. Hom. Apoll. Pytii. 157 υπb χθονὶ ναιετάοντες ' 630 'mn. Hom. Apoll. Pyth. 157 Tιτῆνές τε θεοί 628 Nonnus Abdi ad Gregor. Theol. or. I c. Iulian. t. 36 c. 1025 M . . . Opτινες Oι Ἐκατόγχειρες) μετὰ των θεῶν ἐπολέμησαν τους Πτ&νας Cosmas Hier . in Gregor. Caran. t. 38 c. 492 M. ουτοι Κόττος και Βριάρεως) φησὶ Ησίοδος) τους γίγαντας ἐπολέμησαν μετὰ τῶν θεῶν cf. Cosmaη l. c. L 38 . 492 M. εἶτα καταφέρει . . . ὁτι οἶδε οἱ θεοὶ μετὰ τῶνδε ἐπολέμησαν καὶ οἶδε /ττήθησαν καὶ οῖδε διεσπάραξαν τόνδε η τουσδε 621 ὐπbJ ἐπὶ ex Oreb In factum D, ἐπι se ναιετάοντεςJ ναιετάουσιν v. 622 sq. al) interpolatore profectos esse ratus) Ηer ann Op. VIII 59 822 ῆατ' ἐπ' ἐσχατιηJ ῆατ' Nauch de Aristoph. sinad. Hom. p. 41, 38; εῖατ' ἐπ' ἐστατιθ L sed apostrophus post verbuin et ἐπ' in ras. L); εῖατο ἐσχατιθ Κ, ειαται ἐσχατιο DG, ε ται ἐσχατιη addito in marg. Π1. alia εῖατο Η μεγάλοις G, μεγάλη φ 623 assutum esse putavit Heme Comm. Hoc. scient. Gotting. II 147 adn. Z 4χνυμενοιJ δεχνυμενοσ superScr. m. ea l. Oι Η